Πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 15 Μαΐου 2026, μουσική και ποιητική βραδιά από τη χορωδία του Μασάρ, υπό τη διεύθυνση του μαέστρου Elias Semaan.
Η δημιουργία της χορωδίας είναι μια πρωτοβουλία του ιδρυτή του πολιτιστικού φορέα Μασάρ, Ρόνι Μπου Σάμπα, δασκάλου της Αραβικής γλώσσας, μεταφραστή, φιλολόγου και θεολόγου.
Η εκδήλωση περιλάμβανε αραβικά τραγούδια και απαγγελίες ποιημάτων του Παλαιστίνιου ποιητή Μαχμούντ Νταρουίς, σε μετάφραση της Τζένης Καραβίτη.
Η βραδιά εντάχθηκε στο πλαίσιο της έκθεσης της εικαστικού και κεραμίστριας Πέλας Καλογήρου, με τίτλο «Η Παλαιστίνη μου», στο Κέντρο Νεότητας του Δήμου Χαλανδρίου. Η έκθεση θα διαρκέσει έως τις 24 Μαΐου και θα πλαισιωθεί και από άλλες εκδηλώσεις.
Ευχαριστίες οφείλονται και στον Μιχάλη Θεολογίτη για τις φωτογραφίες.
Ακολουθεί το καλωσόρισμα της χορωδίας:
"Καλησπέρα σε όλες και όλους.
Χαιρόμαστε βαθιά που βρισκόμαστε απόψε ανάμεσά σας, στο Κέντρο Νεότητας του Δήμου Χαλανδρίου, σε αυτόν τον χώρο που φιλοξενεί έργα αφιερωμένα στην Παλαιστίνη τα οποία φιλοτέχνησε η εικαστικός και κεραμίστρια Πέλα Καλογήρου.
Η αποψινή συνάντηση γεννιέται από μια βαθιά ανάγκη: να κρατήσουμε ζωντανή τη μνήμη. Η χορωδία Μασάρ, που ιδρύθηκε μόλις τον Δεκέμβρη του 2025 εδώ στην Αθήνα, δημιουργήθηκε ακριβώς μέσα από αυτή την ανάγκη. Επαγγελματίες μουσικοί και ερασιτέχνες, άνθρωποι από διαφορετικές διαδρομές, συναντηθήκαμε για να προσεγγίσουμε την αραβική μουσική όχι μόνο ως αισθητική εμπειρία, αλλά ως φορέα πολιτισμού, ιστορίας και ταυτότητας. Υπό τη διεύθυνση του Σύρου μαέστρου Elias Semaan, επιχειρούμε να αποδώσουμε αυτή τη μουσική με σεβασμό και αγάπη.
Στην ποίηση του μεγάλου Παλαιστίνιου ποιητή Μαχμούντ Νταρουίς, η μνήμη δεν είναι απλώς ανάμνηση· είναι πράξη αντίστασης. Ο Νταρουίς έγραφε για τη γη του_ την Παλαιστίνη, για το όνομά της που δεν σβήνεται, ούτε με τη γενοκτονία που διαπράττει μέχρι αυτή τη στιγμή η σιωνιστική οντότητα.
Απόψε, οι στίχοι του Μαχμούντ Νταρουίς, λυρικοί και αντιστασιακοί συνομιλούν με τραγούδια από διάφορες αραβικές χώρες και τα έργα της Πέλας Καλογήρου που εκφράζουν με χρώμα και σχήμα όσα η σιωπή αδυνατεί να κρατήσει. Μέσα από αυτή τη συνομιλία αναδύεται κάτι κοινό: η επιμονή της τέχνης απέναντι στη λήθη. Γιατί όταν οι λέξεις συναντούν τη μουσική, τα σχήματα και τα χρώματα, γεννιέται ένας χώρος όπου η μνήμη δεν ξεθωριάζει, αλλά γίνεται συλλογική εμπειρία.
Ευχαριστούμε την Πέλα Καλογήρου για την τιμητική πρόσκληση να ενώσουμε τη φωνή μας με όλους τους φορείς που συμμετέχουν στην έκθεση και τις παράλληλες δράσεις. Ευχαριστούμε και τον μουσικό Στέφανο Αγιόπουλο για τη φιλική συμμετοχή μαζί μας.
Σας ευχαριστούμε που είστε εδώ για να μοιραστούμε αυτή τη στιγμή."
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου