Πέμπτη, 30 Ιουνίου 2016

Γέροντος Χαλκηδόνος Αθανασίου: ΟΙ ΜΠΑΛΩΜΑΤΑΔΕΣ


ὑπὸ Γέροντος Χαλκηδόνος Ἀθανασίου
"Παπούτσι ἀπ' τὸν τόπο σου 
κι' ἂς εἶναι μπαλωμένο" 
Θυμᾶμαι τὴ μάνα μου ποὺ ρούντιζε τὶς κάλτσες καὶ τὴν θειάκο Μπιμπῆ (ἢ Μπίμπο) (Ζωή) στὸ Rıza Paşa, τὴ ράφτρα ποὺ ἔκοβε, ἔραβε, κόντενε, μάκρενε, στένευε, φάρδενε, πρόσθετε, ἀφαιροῦσε κ.ἄ. τὰ ροῦχα μας, τὴν Διονυσία τὴν ὀνομαστὴ Ταταυλιανὴ ποὺ μᾶς ἔραβε καὶ διόρθωνε τὰ ἱ. ἄμφια καὶ μιὰ μέρα τηλεφώνησε τὸ θεῖο σεκερτζὴ Τοτό, ρωτώντας: Εἶναι ἐκεῖ Κατίκιοϊ καὶ ἐκεῖνος σκωπτικὰ ἀπάντησε: ὄχι Οὐσκιούταρ. Τώρα τί γίνεται μὲ τὰ μοντέρνα τεχνητὰ σχισίματα καὶ τὶς τρύπες ποὺ ἔχουν οἱ νεολαῖοι καὶ ὄχι μόνον, τοῦτο εἶναι ἄλλη ὑπόθεση! Αὐτοὶ πηγαίνουν ἀσφαλῶς ὄχι στοὺς μπαλωματάδες, ἀλλὰ στούς "ξε- μπαλωματάδες"! Κύριε ἐλέησον.
Πᾶνε ὅλοι αὐτοὶ καὶ δὲν ἔχουμε τώρα μιὰ κυρὰ νὰ μᾶς ράψει ἕνα κουμπί, διότι τὰ πάντα εἶναι κονφεξιόν. Χαθήκανε καὶ εἶναι δυσεύρετοι, ὅπως καὶ τόσα ἄλλα μετερίζια, ποὺ δούλευαν καὶ "χάϊδευαν" τὰ καλλιτεχνικὰ ἔργα τῆς δουλειᾶς τους, μὲ χέρια ἱκανὰ καὶ ἁγιασμένα, ὅπως οἱ τσαγκάρηδες, οἱ φοντιατζῆδες, οἱ παπλωματάδες, οἱ καλαϊτζῆδες, οἱ τενεκετζῆδες, οἱ σιδεράδες τῆς φωτιᾶς, οἱ ξυλογλύπτες, οἱ χρυσικοί, οἱ κακματζῆδες κ.ἄ. καὶ ξεφύτρωσαν καινούρια, ἀπίθανα τεχνολογικῶς ἐξελιγμένα, τῆς νανοτεχνολογίας κλπ. Ὑπῆρχαν καὶ πλανόδιοι τσαγκάρηδες τῆς Ἀθήνας ποὺ γυρνοῦσαν στὰ σοκάκια καὶ φώναζαν: "Μπαλωματῆδες". Γιατὶ ἔτσι ἐνετάλησαν οἱ ὑποχθόνιες δυνάμεις τῆς πλανητικῆς παγκοσμιοποίησης: Παράγετε κακῆς ποιότητος προϊόντα ἔστω ἀνθυγιεινὰ καὶ καρκινογόνα, ὅμως φθηνά. Γιὰ νὰ τὰ πετοῦν σὲ λίγο οἱ ἀνεγκέφαλες νεράϊδες καὶ νεράϊδοι καὶ νὰ ἀγοράζουν καινούρια, γιὰ νὰ δουλεύουν τὰ ἐργοστάσια καὶ νὰ βγάζουμε μερικά "γρόσια"!
Ἄλλαξαν ὅμως οἱ καιροί. Ἦλθε ἡ οἰκονομικὴ κρίση, ἦλθαν τὰ Grexit καὶ τὰ Brexit κ.ο.κ. Καὶ τώρα γυρνᾶμε πίσω. Φιορίζουν τώρα σὲ τρύπες τὰ φτωχὰ μπαλωματάδικα. Καὶ συχνὰ ἔρχονται κυρίες ἐκεῖ "τὰ ρόδα τῆς κοινωνίας τῆς ὑψηλῆς" μὲ ὑπερφίαλες ἀξιώσεις καὶ θέλουν νὰ πληρώσουν δύο εὐρώ, ὁπότε "ἀναχωροῦν δι' ἄλλης ὁδοῦ εἰς τὴν χώραν αὐτῶν" (Ματθ. 2, 12). Ἄλλαξαν οἱ τόποι, τὰ ἤθη καὶ τὰ ἔθιμα, οἱ καιροί, τὰ προτερήματα, οἱ προτεραιότητες καὶ τά "κουσούρια" κάποιων, ηὐξήθη ἡ μαμουθ- καὶ αἰσθητικὴ κοκαλιαρομορφία καὶ ἄλλα πολλά.
Ὅμως ἡ μπαλωματολογία δὲν περιορίσθηκε μόνο στὰ ροῦχα καὶ τὰ ἀξεσουάρ, ἀλλὰ καὶ στὰ μυαλὰ καὶ στὰ λόγια (τὰ μπάλωσε), δημιουργήσασα τὴν πνευματικὴν τοιαύτην, ὅπερ καὶ τὸ χειρότερον. Ἔτσι οἱ πάντες μπαλώνουν, κράτη, θεσμοί, ὀργανώσεις, ἐπιχειρήσεις, ἱδρύματα, πρόσωπα κ.ἄ. Ἔχουν δὲ ὡς ἐργαλεῖα οὐχὶ τὴν μάχαιραν τοῦ πνεύματος ἀλλὰ τὶς μεθοδευμένες κατασκευές, τὴν ἀπόκρυψιν ἢ τὴν τμηματικὴν άποκάλυψιν τῆς ἀληθείας, τὴν παραποίησιν, τὴν ὑποκρισίαν, τὸ μῖσος, τὴν ζήλειαν, τὸ πεῖσμα, τὸν ἡγεμονισμόν, τὴν συκοφαντίαν, τὴν τυρείαν καὶ φατρίαν (Φιλαδελφείας), τὴν ἐπίδειξιν (show) ἀπότοκον τῆς κενότητος, τὴν κακίαν καὶ προπαντὸς τὴν ἕλλειψιν τῆς ἀγάπης καὶ τοῦ ἀνθρωπισμοῦ. Ἀλλοίμονο δὲ ἐὰν ἔχουν "μπαλώματα" ἤ "κάλους" καὶ εἰς τὸν ἐγκέφαλον. Τότε προμηνύεται καταστροφή.
Μπαλώνουν, ὅμως γιατί; Διότι ἐκ τοῦ πνευματικοῦ καμάτου καὶ τῆς συγχύσεως δὲν μποροῦν νὰ δημιουργήσουν κάτι νέο, σοβαρό, χριστιανικό, ἀνθρώπινο, καὶ γι' αὐτὸ ἀρκοῦνται στὴν παρελθοντολογίαν, τὸν μηρυκασμόν, τὴν ἀρχαιολογίαν, τὸν πνευματικὸν καὶ ἠθικὸν χειμῶνα κ.ο.κ., ἄρα πλημμελῶς. Βλέπουμε λοιπόν, ὅτι ἐὰν ἡ μπαλωματολογία ἀποδεικνύεται, τοὐλάχιστον δι' ἓν διάστημα εὐεργετική, ἐφαρμοζομένη ὅμως εἰς τὸ πνεῦμα ἀποβαίνει ὀλεθρία καὶ ἀποκαρδιωτική. Ἄλλωστε ὑπάρχουν πράγματα ποὺ μπαλώνονται καὶ ἄλλα ὄχι! Τότε ὅμως τί γίνεται; Τότε ρίπτονται "εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον τὸ ἡτοιμασμένον τῷ διαβόλῳ καὶ τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ" (Ματθ. 25, 41).
Τούτων οὕτως ἐχόντων, τίθεται τὸ ἐρώτημα: Πετυχαίνουν οἱ τεκταινόμενοι ταῦτα. Καὶ oui et non, ὅπως ἔλεγε ὁ διαπρεπὴς Willebrands. Oui, ἐξαπατοῦν τοὺς ἀδαεῖς, τοὺς ἀγνούς, τοὺς ὁποίους βεβαίως προηγουμένως καταλλήλως "ζυμώνουν", "πιπιλίζουν" καὶ τροφοδοτοῦν. Non ὅμως τοὺς συνετοὺς, εὐσυνειδήτους καὶ προσκαρτεροῦντας πραγματικῶς τῇ προσευχῇ καὶ τῇ δεήσει. Διότι μόνον αὕτη ἀποτελεῖ τόν "γάντζον" τῆς σωτηρίας, ὅπως ἔλεγε ὁ μέγας Ἀθηναγόρας. 
Ἐργάζεσθε λοιπόν (καὶ μπαλώνετε ὅσοι εἶσθε ἀναγκασμένοι σ' αὐτό, ἐπιμελῶς καὶ τοὐλάχιστον ὀρθῶς καὶ οὐχὶ αἰωνίως, διότι δύσκολα θὰ γίνετε πρωτοπόροι καὶ ρηξικέλευθοι δημιουργοί, ἢ λόγῳ συμφερόντων δὲν θὰ σᾶς ἀφήσουν. Κυττάξτε νὰ ὑπάρχει ἁρμονία μὲ τὴν ὕλη, τὰ χρώματα καὶ τὸν διάκοσμο) καὶ μὴ ἁμαρτάνετε (Γερομελίτων) καὶ "ὁ Θεὸς τῆς εἰρήνης ἔσται ἀεὶ μεθ' ἡμῶν".
Ἀμὴν

Τετάρτη, 29 Ιουνίου 2016

ΔΑΦΝΗ ΠΑΝΟΥΡΓΙΑ ΚΑΙ ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΛΚΑΝΗΣ ΑΠΟΨΕ ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΗΣ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ


Σήμερα Τετάρτη 29 Ιουνίου, στις 9 το βράδυ, στην Πλατεία Εθνικής Αντίστασης (κεντρική πλατεία) της Ηλιούπολης, η Δάφνη Πανουργιά στο τραγούδι και ο Γιώργος Καλκάνης στο πιάνο (και στο τραγούδι) θα παρουσιάσουν ένα αφιέρωμα με τίτλο "Τραγούδια του Κόσμου", που θα περιλαμβάνει τραγούδια από τη νότια - μεσογειακή κυρίως - Ευρώπη αλλά και από την Ελλάδα. 
Η συναυλία πραγματοποιείται στο πλαίσιο των εγκαινίων της Έκθεσης Εικαστικών Εργαστηρίων του Δήμου και διοργανώνεται από τον «Πολιτιστικό Αθλητικό Οργανισμό του Δήμου Ηλιούπολης (Π.Α.Ο.Δ.ΗΛ.) - Γρηγόρης Γρηγορίου» με είσοδο ελεύθερη.

Τρίτη, 28 Ιουνίου 2016

ΑΠΟΨΕ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΗΝ "ΙΚΕΤΗΡΙΑ" ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΡΙΖΟΥ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΚΟΣΜΟΥ


Απόψε, Τρίτη 28 Ιουνίου στις 8 το βράδυ, στο θέατρο του Νέου Κόσμου (Αντισθένους 7 και Θαρύπου, Ν. Κόσμος) παρουσιάζεται το νέο βιβλίο του  Παναγιώτη Ρίζου ΙΚΕΤΗΡΙΑ.  
Για το βιβλίο θα μιλήσουν: 
-  Ο ποιητής και κριτικός λογοτεχνίας Κώστας Παπαγεωργίου και η εικαστικός Χριστίνα Κάλμπαρη.
- Κείμενα από το βιβλίο θα διαβάσει η ηθοποιός Λουκία Πιστιόλα
Συμμετέχουν: 
Δάφνη Πανουργιά, τραγούδι 
Ιωάννα Κάππου, τραγούδι 
Παναγιώτης Ανδριόπουλος, τραγούδι 
Παναγιώτης Κανελλόπουλος, μαντολίνο 
Ειρήνη Μπόνη, κιθάρα 
Roni Bou Saba, απαγγελία στα αραβικά



Η ΔΗΘΕΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΑΠΑΧΘΕΝΤΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΧΑΛΕΠΙΟΥ ΠΑΥΛΟΥ


Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 
Τον γύρο του διαδικτύου κάνει μια ανοιχτή επιστολή την οποία φέρεται να υπογράφει ο απαχθείς Μητροπολίτης Χαλεπίου Παύλος, και η οποία γράφτηκε δια χειρός του γραμματέα του, Μητροπολίτη Μπουένος Άιρες και πάσης Αργεντινής, Σιλουανού, όπως αναφέρεται στο τέλος της επιστολής. 
Το θέμα είναι πολύ σοβαρό και έχει επιφέρει σύγχυση. 
Πρόκειται για αυθεντική επιστολή του απαχθέντος Μητροπολίτη, την οποία υπαγόρευσε στον «γραμματέα» του Μητροπολίτη Σιλουανό; Πώς ήρθε σε επαφή μαζί του ο Σεβ. Σιλουανός; Γνωρίζει ότι είναι ζωντανός και πού βρίσκεται; Είχε τηλεφωνική, διαδικτυακή ή άλλη επικοινωνία μαζί του;
Οι διπλωματικές πηγές (Υπουργεία Εξωτερικών) σιωπούν εκκωφαντικά. 
Στην ιστοσελίδα του Πατριαρχείου Αντιοχείας και στην σελίδα του στο Facebook δεν έχει δημοσιευθεί η επιστολή. Το Πατριαρχείο Αντιοχείας, και δη ο Προκαθήμενός του - τού οποίου ο Χαλεπίου είναι κατά σάρκα αδελφός - δεν θα προέβαινε σε πανηγυρική δήλωση ότι ο Μητροπολίτης Χαλεπίου ζει, μετά από 3 ολόκληρα χρόνια που αγνοείται; 
Από την άλλη, η σελίδα στο Facebook της Μητρόπολης του Πατριαρχείου Αντιοχείας εν Μπουένος Άϊρες έχει την επιστολή στις 20/6/16 στα αραβικά και στις 25/6/16 στα ελληνικά, τα γαλλικά, τα αγγλικά, τα ισπανικά, και τα ρουμανικά! Επίσης, πολλές ελληνικές ιστοσελίδες έχουν αναδημοσιεύσει αβασάνιστα την εν λόγω επιστολή. 
Μήπως η επιστολή γράφτηκε για να κυκλοφορήσει στην Κρήτη όπου συνεδρίαζε η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος; Αφού ο συντάκτης της γράφει: «Είναι περιττό να Σας «αναγγείλω» ότι είμαι μαζί σας όπου και αν βρίσκεστε αυτές τις μέρες, είτε στην Κρήτη είτε αλλού, όχι επειδή το όνομά μου καταγράφεται μέσα σε πρακτικά ή μνημονεύεται σε δηλώσεις, - κάτι το οποίο εκδηλώνει τη συμπαράστασή σας σε μένα και στην Εκκλησία μου.» 
Στην Κρήτη, απ’ όπου απουσίαζε η Εκκλησία της Αντιοχείας! 
Ο εν Μπουένος Άϊρες Σιλουανός οφείλει άμεσα να ξεκαθαρίσει τα πράγματα γιατί δίνει την εντύπωση ότι «παίζει» με ένα περίεργο τρόπο. Δεν αρμόζουν παιχνίδια στην πλάτη του απαχθέντος Μητροπολίτη.

Δευτέρα, 27 Ιουνίου 2016

Η Τατιάνα Ζωγράφου στο café Myrtillo στους Αμπελοκήπους (φωτό)


Με σκοπό να στηρίξει την εξαιρετική προσπάθεια του café Myrtillo (στο Πάρκο του παιδιού, στους Αμπελοκήπους, περιοχή Γηροκομείο Αθηνών) να εντάξει επαγγελματικά στους κόλπους του ευπαθείς κοινωνικές ομάδες, η συνθέτρια Τατιάνα Ζωγράφου παρουσίασε την Κυριακή 26 Ιουνίου 2016 το απόγευμα, ενώπιον ενός ολόδροσου παιδικού κοινού, τραγούδια από την πολύ πετυχημένη πρόσφατη δισκογραφική της δουλειά με τίτλο «Μια νότα μού χτυπά το τζάμι», αλλά και από παλιότερες δουλειές της που έχουν γίνει κτήμα των μικρών. 
Η έκπληξη ήταν μερικά τραγούδια από την επόμενη δισκογραφική της δουλειά που θα κυκλοφορήσει τον χειμώνα. 
Μαζί με τους εκλεκτούς μουσικούς: Δημήτρη Μπουζάνη - πιάνο, Βαγγέλη Ζωγράφο - μπάσο, Πάνο Κανελλόπουλο - μαντολίνο, Λευτέρη Γρίβα - ακορντεόν, Κώστα Παπαγεωργίου - κιθάρα, τον γνωστό βαρύτονο Τάσο Αποστόλου και τον τενόρο Κώστα Ζαμπούνη, η Τατιάνα Ζωγράφου και οι συνεργάτες της, "οι κόκκινοι γάτοι", όπως τους ονομάζει η ίδια (από τον τίτλο του δίσκου της "Ο κόκκινος γάτος"), ενθουσίασαν παιδιά και γονείς. 
Ας σημειωθεί ότι πολλά παιδιά ξέρουν απ' έξω τα τραγούδια της Τατιάνας Ζωγράφου και τα τραγούδησαν μαζί της με κέφι και χαρά! 


ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΟΥΡΟΥΠΟΥ ΑΠΟΨΕ ΣΤΟ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΚΑΒΑΛΑΣ


Απόψε, Δευτέρα 27 Ιουνίου 2016, στις 9 το βράδυ, στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Καβάλας. 
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ – ΦΙΛΙΠΠΟΙ – ΕΠΙΔΑΥΡΟΣ 
Τραγούδια του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΟΥΡΟΥΠΟΥ από πέντε παραστάσεις του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος (ΚΘΒΕ). 
Τραγούδι: Σπύρος Σακκάς, Δάφνη Πανουργιά 
Πιάνο: Γιώργος Κουρουπός 
Θεατρικά αποσπάσματα: Ιουλίτα Ηλιοπούλου
Με τη συνδιοργάνωση του Σωματείου "Διάζωμα". 
Δείτε σχετική ανάρτηση: 

Κυριακή, 26 Ιουνίου 2016

Η ΖΩΗ ΚΑΙ Η ΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΡΩΣΟΥ ΦΙΛΟΣΟΦΟΥ ALEXANDER HERZEN


Δημήτρης Μπαλτᾶς 
Aileen M. Kelly, The discovery of chance. The life and thought of Alexander Herzen, Harvard University Press, 2016, σελ. 592 
Στό νέο της βιβλίο ἡ καθηγήτρια τῆς ἱστορίας τοῦ ρωσσικοῦ πολιτισμοῦ στό Cambridge AM.Kelly παρουσιάζει τήν ζωή καί τήν σκέψη μιᾶς ἀπό τίς κεντρικές μορφές στήν ρωσσική φιλοσοφία τοῦ 19ου αἰ., τοῦ Α. Herzen (1812-1870), τοῦ καί ἀποκληθέντος «Ρώσσου Βολταίρου». 
Στήν ἑλληνική βιβλιογραφία, ἐκτός τοῦ τόμου πού εἶχε ἐκδοθεῖ παλαιότερα μέ τίτλο Xέρτσεν Ἀνάλεκτα (μετ. Λ. Γεωργίου-Μ. Κορωναίου, Κάλβος, Ἀθήνα 1970), τοῦ βιβλίου τοῦ Μ. Ἀλεξανδρόπουλου γιά τόν Herzen (Ἕνας ἄνθρωπος, μιά ἐποχή, Ἀθήνα 1989), τό ὁποῖο ἀποτελεῖ μία κριτική προσέγγιση τοῦ βίου καί τῆς ἐποχῆς τοῦ Ρώσσου συγγραφέα, καί ἐλάχιστων μεταφρασμένων ἀποσπασμάτων του, δέν διαθέτουμε κάποια ἀκαδημαϊκή μονογραφία ἤ μετάφραση κάποιου ἔργου του. 
Σκιαγραφώντας συνοπτικά τήν προσωπικότητα τοῦ Ρώσσου συγγραφέα ἡ Kelly σημειώνει ὅτι «ὁ Herzen ὑπῆρξε μία ἀπό τίς πιό προικισμένες καί σύνθετες μορφές τῆς ἐποχῆς του. Πρῶτος σοσιαλιστής στήν ἱστορία τῆς Ρωσσίας, ἔπαιξε ἀποφασιστικό ρόλο στήν ἀφομοίωση τῶν ἰδεῶν τῆς Δύσης στήν ρωσσική σκέψη» (σ. 1). 
Στό σημεῖο αὐτό θά πρέπει νά τονίσω ὅτι ὁ Herzen, ἄν καί δέν ἦταν φιλόσοφος ὑπό τήν στενή ἔννοια τοῦ ὅρου, ἀσχολήθηκε ἰδιαιτέρως μέ τήν ἱστορία καί μάλιστα ἀπό φιλοσοφικῆς σκοπιᾶς. Ἡ A. Kelly τονίζει ὅτι «ἡ προσέγγιση τῆς ἱστορίας ἐκ μέρους τοῦ Herzen ὡς ἕνα σύνθετο process τῆς ἐμβρυολογίας τόν ἔκανε νά ἀποδεχθεῖ τίς ἀνακαλύψεις στίς ὁποῖες ὁδηγοῦσε ἡ ἐξελικτική θεωρία τοῦ Δαρβίνου» (σ. 526. Πβ. σσ. 417-418). 
Ἐάν γιά τόν Ν. Μπερντιάγιεφ «στό πρόσωπο τοῦ Herzen ὁ δυτικισμός ἅπτεται τῆς σλαβοφιλίας» (Δημ. Μπαλτᾶς, Tομές στή ρωσική σκέψη, Ἐναλλακτικές Ἐκδόσεις, Ἀθήνα 2009, σ. 132), στό βιβλίο της ἡ Kelly ἐπισημαίνει ὅτι «ἡ ἀντίθεση τοῦ Herzen στήν περί τῆς ἱστορίας θεώρηση τῶν σλαβοφίλων ἑστιάζεται στό ζήτημα τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων» (σ. 231). 
Μεταξύ τῶν συζητουμένων προσεγγίσεων τοῦ Herzen θά ἀναφέρω ἐπίσης τήν ἐπισήμανση τοῦ Berdiaeff ὅτι ὁ Herzen «δέν ἦταν ὀπαδός τῆς ὀπτιμιστικῆς θεωρίας γιά τήν πρόοδο, ἡ ὁποία εἶχε γίνει θρησκεία τοῦ ιθ΄ αἰ. (Δημ. Μπαλτᾶς, Tομές στή ρωσική σκέψη, ὅπ.π., σ. 137). Δικαιολογημένα λοιπόν ἡ καθηγήτρια Kelly θεωρεῖ ὅτι «ἡ ἔμφαση τοῦ Herzen στόν κυρίαρχο ρόλο τῆς τύχης στήν ἀνθρώπινη ζωή ὁδηγεῖ σέ σύγκριση μέ τόν πεσιμισμό τοῦ Nietzsche (σ. 185). 
Ἕνα ἄλλο ἐνδιαφέρον σημεῖο τῆς κριτικῆς τοῦ Herzen εἶναι τό γεγονός ὅτι ἔβλεπε τήν βαθμιαία ἀποσύνθεση τῆς Εὐρώπης, πρᾶγμα πού προκάλεσε τήν «ἀγανάκτηση τοῦ κύκλου τῆς Μόσχας, ὁ ὁποῖος ἀντετίθετο κυρίως στήν κρτική τῆς αἰσθητικῆς καί τῆς ἠθικῆς τῆς ἀστικῆς τάξης» (σ. 269). Ἕνα χαρακτηριστικό παράδειγμα τῶν ἀντιθέσεων ἀκόμη καί μέσα στούς κόλπους τῶν λεγόμενων δυτικόφιλων, ἀποτελεῖ τό δοκίμιο πού δημοσίευσε ὁ Ν. Chernyshevsky (1828-1889) στόν «Σύγχρονο», στό ὁποῖο «κατηγορεῖ τόν Herzen γιά διαιώνιση τοῦ ὀνείρου τῶν σλαβόφιλων ὅτι ὁ ἑτοιμοθάνατος πολιτισμός τῆς Εὐρώπης θά μποροῦσε νά ἀναγεννηθεῖ ἀπό ἕνα ἔθνος τῆς Ἀνατολῆς» (σ. 487). 
Στό βιβλίο της γιά τόν Ρῶσσο διανοητή πού παρουσιάζω σήμερα, ἡ συγγραφέας συζητεῖ ἐκτενῶς τήν σχέση τοῦ Herzen μέ τόν Proudhon (σ. 289κ.ἑ.) καί τόν Bakounin (σ. 513κ.ἑ.). Ἐπισημαίνει ἡ A.Kelly ὅτι «ὁ θαυμασμός τοῦ Herzen γιά τήν ἐμπειρική προσέγγιση τοῦ Proudhon στίς κοινωνικές ἀλλαγές καλλιεργήθηκε παράλληλα μέ τήν πεποίθησή του γιά τήν σημασία τῶν μεθόδων τῶν φυσικῶν ἐπιστημῶν στήν μελέτη τῆς ἱστορίας» (σ. 306). Πάντως ἡ συγγραφέας προσθέτει ὅτι «ἡ ἐπιμονή τοῦ Proudhon στήν προτεραιότητα τῶν οἰκονομικῶν καί κοινωνικῶν ζητημάτων ἔναντι τῶν πολιτικῶν τόν ἀπομόνωσαν ἀπό τούς ἄλλους Γάλλους ριζοσπάστες» (σ. 307). Ὅσον ἀφορᾶ τόν Bakounin, ἡ συγγραφέας ἀφοῦ σημειώσει τόν «μεγάλο ἐνθουσιασμό τοῦ Herzen γιά τό ὕφος καί τό περιεχόμενο τοῦ ἄρθρου ‘’Ἡ ἀντίδραση στήν Γερμανία’’ τό ὁποῖο εἶχε γράψει ὠς γνωστόν ὁ Bakounin, θά ἀναφερθεῖ στήν συνέχεια στήν «πολεμική τοῦ Herzen γιά τόν Bakounin», ἡ ὁποία ἔχει ἀφετηρία «τήν ἐκ μέρους τοῦ Herzen ἀπόρριψη τῆς στρατιωτικῆς ἐξέγερσης ὡς πρώτου βήματος τῆς σοσιαλιστικῆς μεταμόρφωσης τῆς Ρωσσίας» (σ. 518). 
Τό ἔργο τῆς καθηγήτριας A.Kelly ἀποτελεῖ τήν πληρέστερη σύγχρονη βιογραφία τοῦ Ρώσσου διανοητῆ Α. Herzen. Παρακολουθεῖ τήν βιβλιογραφία, καί μάλιστα τήν ρωσσόφωνη, τεκμηριώνοντας μέ ἀποσπάσματα ἀπό τά ἴδια τά ἔργα του τίς ἐπί μέρους ἀπόψεις της. Ἀπό τήν ἄλλη, δέν συζητεῖ ἰδιαίτερα, ἐκτός μιᾶς ἁπλῆς ἀναφορᾶς (σ. 566), τήν κριτική τῶν Ρώσσων φιλοσόφων τῆς Διασπορᾶς, κυρίως τοῦ N. Berdiaeff, τοῦ V. Zenkovsky καί τοῦ N.O. Losski πάνω στίς τοποθετήσεις τοῦ Herzen. Ἀλλά ἀναμετρᾶται (passim) μέ τήν παλαιότερη βιογραφία τοῦ Herzen πού εἶχε ἐκδώσει τό 1961 ὁ M. Malia. Σέ κάθε περίπτωση, τό βιβλίο τῆς Kelly μπορεῖ νά ἀναγνωσθεῖ μέ μεγάλη ἄνεση τόσο ἀπό τούς εἰδικούς τῆς ρωσσικῆς σκέψης, ὅσο καί ἀπό ἕνα εὐρύτερο κοινό, μέ ἱστορικά ἐνδιαφέροντα.

Σάββατο, 25 Ιουνίου 2016

Η ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ ΤΟΥΣ ΤΑΛΙΜΠΑΝ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ


Σήμερα στην Ορθόδοξη Ακαδημία Κρήτης, στο Κολυμπάρι Χανίων, ψηφίστηκε από την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Ορθοδοξίας το τελευταίο κείμενο που ήταν στην ατζέντα της Συνόδου, δηλ. οι "Σχέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας προς τον λοιπόν χριστιανικόν κόσμον". 
Το κείμενο, με κάποιες προσθαφαιρέσεις, είναι αυτό που συνέταξε η Ε' Προσυνοδική Πανορθόδοξος Διάσκεψις στο Σαμπεζύ της Γενεύης.
Με την προσθήκη της λέξης "ετερόδοξες" Εκκλησίες ή αντί της λέξης "ύπαρξις" έχουμε την λέξη "ονομασία" (ούτως ή άλλως δεν ονοματίζουμε κάτι που δεν υπάρχει), δεν αλλάζει η ουσία και το πνεύμα του κειμένου. 
Οι διάλογοι μεταξύ των Εκκλησιών θα συνεχίσουν να υφίστανται, η αναγνώριση των μυστηρίων εκατέρωθεν ως έχει μέχρι τώρα, "η παναίρεση του Οικουμενισμού" ούτε που ακούστηκε φυσικά, ο Πάπας δεν θεωρήθηκε "καταληψίας του θρόνου της Ρώμης", ο Μητροπολίτης Πειραιώς έχασε, έτσι, την ευκαιρία να θέσει υποψηφιότητα για τον θρόνο της Ρώμης κ.ο.κ. 
Είναι σημαντικό ότι ισχύει πανηγυρικά και η παράγραφος 22 του κειμένου που καταδικάζει τους ταλιμπάν της Ορθοδοξίας και Συνοδικώς: 
Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία θεωρεῖ καταδικαστέαν πᾶσαν διάσπασιν τῆς ἑνότητος τῆς Ἐκκλησίας, ὑπό ἀτόμων ἤ ὁμάδων, ἐπί προφάσει τηρήσεως ἤ δῆθεν προασπίσεως τῆς γνησίας Ὀρθοδοξίας. Ὡς μαρτυρεῖ ἡ ὅλη ζωή τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἡ διατήρησις τῆς γνησίας ὀρθοδόξου πίστεως διασφαλίζεται μόνον διά τοῦ συνοδικοῦ συστήματος, τό ὁποῖον ἀνέκαθεν ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ ἀπετέλει τόν ἁρμόδιον καί ἔσχατον κριτήν περί τῶν θεμάτων πίστεως.
Π.Α. Ανδριόπουλος

Παρασκευή, 24 Ιουνίου 2016

ΜΙΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΑΡΧΙΜ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ "ΒΟΜΒΕΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ"


Μπορείτε να δείτε στο διαδικτυακό κανάλι intv.gr, αγαπητοί συνοδίτες μια συνέντευξη με τον Αρχιμανδρίτη Σεραφείμ Δημητρίου, προϊστάμενο του Ι. Ναού Αγίας Μαρίνης Ηλιουπόλεως. 
Με αφορμή δύο πρόσφατα κείμενά του, τα οποία παραθέτουμε στη συνέχεια, κάναμε μία κουβέντα για την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Ορθοδοξίας, που ολοκληρώνει τις εργασίες της στο Κολυμπάρι Χανίων. 
Μιλήσαμε για το ζήτημα του ημερολογίου, το οποίο δεν τέθηκε τελικά προς συζήτησιν στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο, για το μείζον θέμα της Διασποράς και των δικαιοδοσιών, για τον κοινό εορτασμό του Πάσχα, για την Ορθοδοξία στον 21ο αιώνα.
Παρουσίαση: Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος
Σκηνοθεσία: Γιώργος Αρβανίτης
Παρακολουθήστε όλη την συνέντευξη εδώ.


Πέμπτη, 23 Ιουνίου 2016

Η "ΙΚΕΤΗΡΙΑ" ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΡΙΖΟΥ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 28 ΙΟΥΝΙΟΥ


Στην Αρχαία Ελλάδα, ικετηρία ονόμαζαν ένα κλαδί ελιάς περιτυλιγμένο με άσπρο μαλλί προβάτου, το οποίο κρατούσαν στα χέρια τους ως σύμβολο της δυστυχούς τους κατάστασης όσοι κυνηγημένοι προσέτρεχαν σε μια ξένη χώρα για να βρουν άσυλο και σωτηρία, για να τύχουν προστασίας ή ασφάλειας επειδή κινδύνευαν ή ήταν αδικημένοι. 
Το νέο βιβλίο του Παναγιώτη Ρίζου, με τίτλο ΙΚΕΤΗΡΙΑ (εκδόσεις Παπαδόπουλος), περιλαμβάνει δώδεκα φανταστικές ιστορίες για πρόσφυγες, ικέτες, ικετευόμενους, διακινητές, εμπόρους, συνοριοφύλακες, θεατές, με φόντο τα ανέκαθεν τρικυμισμένα και επικίνδυνα νερά του Αιγαίου. Δώδεκα φανταστικές ιστορίες που τα γεγονότα και η πραγματικότητα ίσως τις ξεπέρασαν ή, πάντως, τις συναγωνίζονται επαξίως. 
Η έκδοση περιλαμβάνει σχέδια που έκανε η εικαστικός Χριστίνα Κάλμπαρη, με αφορμή και ερέθισμα τα κείμενα του βιβλίου. 
Ο συγγραφέας Παναγιώτης Ρίζος γεννήθηκε στην Αθήνα, όπου ζει και εργάζεται ως δικηγόρος. Το 2014 εκδόθηκε από τις Εκδόσεις Παπαδόπουλος το πρώτο του βιβλίο με τον τίτλο Τηγανητές γοργόνες (51 μικρές ιστορίες). Διηγήματα και κείμενά του έχουν επίσης δημοσιευτεί σε λογοτεχνικά περιοδικά (έντυπα και ηλεκτρονικά). 


Η ΙΚΕΤΗΡΙΑ του Παναγιώτη Ρίζου θα παρουσιαστεί την ερχόμενη Τρίτη 28 Ιουνίου στις 8 το βράδυ, στο θέατρο του Νέου Κόσμου (Αντισθένους 7 και Θαρύπου, Ν. Κόσμος), 
Για το βιβλίο θα μιλήσουν: 
Ο ποιητής και κριτικός λογοτεχνίας Κώστας Παπαγεωργίου και η εικαστικός Χριστίνα Κάλμπαρη.
Κείμενα από το βιβλίο θα διαβάσει η ηθοποιός Λουκία Πιστιόλα
Συμμετέχουν: 
Δάφνη Πανουργιά, τραγούδι 
Ιωάννα Κάππου, τραγούδι 
Παναγιώτης Ανδριόπουλος, τραγούδι 
Παναγιώτης Κανελλόπουλος, μαντολίνο 
Ειρήνη Μπόνη, κιθάρα 
Roni Bou Saba, απαγγελία

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΙ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΕΧΝΗΣ ΤΗΣ ΟΔΟΥ ΦΡΥΝΙΧΟΥ


«Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι
Χθές, σήμερα και αύριο…» 
Σάββατο, 25 Ιουνίου 
Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν, Φρυνίχου 14, Αθήνα/Πλάκα 
19.00 Συζήτηση 
- Αλεξανδροπούλου Όλγα, Καθηγήτρια Ρωσικής Φιλολογίας στο Τμήμα Σλαβικών Σπουδών (ΕΚΠΑ). 
- Βαξεβάνη Μόνικα, μεταφράστρια της ποιητικής συλλογής του Β. Μαγιακόβσκι «Τι είναι καλό και τι κακό;», σε εικονογράφηση V. Kirillov (Εκδ. Πάπυρος). 
- Κατσιώλη Ελένη, μεταφράστρια της ποιητικής συλλογής του Β. Μαγιακόβσκι «Παρίσι», εκδ. Εκάτη. (Η συλλογή συνοδεύεται από το «Μανιφέστο του φουτουρισμού» που συνέταξε ο ποιητής). 
- Μπαλτάς Δημήτρης, φιλόλογος-συγγραφέας, μελετητής της Ρωσικής Λογοτεχνίας («Η Ρωσία του Νικολάι Γκόγκολ», Εναλλακτικές εκδ.)
- Ρωμανός Γιώργος, συγγραφέας, μελετητής της Ρωσικής Πρωτοπορίας («Ρωσική Πρωτοπορία και Κριτήρια Κριτικής / Αναζητώντας την Πραγματικότητα», Εκδ. Γκοβόστη). 
Συντονίζει ο Μπάμπης Μπαλτάς (Παιδαγωγική Ομάδα "Το Σκασιαρχείο"). 
21.00: Παράσταση: «Το Μυστήριο Β», το πρώτο θεατρικό έργο του Μαγιακόφσκι και η πρώτη σουρεαλιστική - φουτουριστική κωμωδία στην ιστορία του Θεάτρου! 
Τραγουδάει ο Γιώργος Μεράτζας. 
Είσοδος ελεύθερη

Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2016

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΧΡΗΣΤΟ ΓΙΑΝΝΑΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟ


Δείτε, αγαπητοί συνοδίτες, στο διαδικτυακό κανάλι intv.gr μια συνέντευξη που μας παραχώρησε σήμερα ο ομότιμος καθηγητής Φιλοσοφίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Χρήστος Γιανναράς, με αφορμή και για την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Ορθοδοξίας που συνέρχεται αυτές τις μέρες στην Ορθόδοξο Ακαδημία Κρήτης. 
Διερευνούμε τα θέματα: τί είναι Σύνοδος, ποιο το περιεχόμενο του όρου "Πατριαρχείο" σήμερα, ποιος ο σκοπός μιας Συνόδου στον καιρό μας, η αναγκαιότητα του Πρώτου στην Εκκλησία, το πρόβλημα του Ορθοδοξισμού, οι έννοιες "Αυτοκέφαλο" και "Αυτόνομο" ως αντίθετες στην ουσία της Εκκλησίας κ.α.
Παρουσίαση: Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος
Σκηνοθεσία: Γιώργος Αρβανίτης
Ολόκληρη η συνέντευξη εδώ


Τρίτη, 21 Ιουνίου 2016

ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΡΩΣΟΥ ΠΟΙΗΤΗ Vladislav Khodassévitch


Δημήτρης Μπαλτᾶς 
Vladislav Khodassévitch, Le couloir blanc, trad. F. Deligne, Éditions Interférences, Paris 2015, σελ. 175 
Τήν πρόσφατη γαλλική μετάφραση τῶν αὐτοβιογραφικῶν ἀναμνήσεων τοῦ Ρώσσου ποιητῆ Βλαντισλάβ Χοντασέβιτς (1886-1939), πού εἶναι ἄγνωστος στό ἑλληνικό ἀναγνωστικό κοινό, ἔρχομαι νά παρουσιάσω στήν σημερινή κατάθεση. Πρόκεται γιά κείμενα πού δημοσίευσε ὁ Χοντασέβιτς μετά τό 1922, ὅταν ὁ ποιητής ἔζησε ἐξόριστος στό Παρίσι. 
Ἡ ἀξία τῶν αὐτοβιογραφικῶν αὐτῶν σημειώσεων εἶναι σημαντική, ὄχι μόνον διότι παρέχουν πληροφορίες γιά τήν προσωπική ζωή τοῦ ποιητῆ στήν Ρωσσία πρίν καί μετά τήν ἐπανάσταση τοῦ 1917, ἀλλά καί διότι παρουσιάζουν καί ἄλλα πρόσωπα (πολιτικούς, διανοουμένους κ.ἄ.) τά ὁποῖα ὁ ποιητής γνώρισε καί μέ τά ὁποῖα συνδέθηκε, ἔστω καί λίγο, στήν πατρίδα του. 
Ἀπό τά πρῶτα πρόσωπα πού ἀναφέρονται στόν τόμο αὐτόν, θά σημειώσω τόν Ἰωάννη τῆς Κροστάνδης (1828-1908), ἡ ἁπλότητα τοῦ ὁποίου (σ. 40) ἔκανε ἰδιαίτερη ἐντύπωση στόν νεαρό Χοντασέβιτς. Μεταξύ τῶν ποιητῶν πού ἀρχίζει νά διαβάζει ὁ Χοντασέβιτς νά διαβάζει, ἤδη στήν παιδική καί στήν ἐφηβική ἡλικία του, ἀνήκουν ὁ Ἀ. Μάϊκωφ (1821-1897) καί ὁ Ἀ. Φέτ (1820-1892), ἐνῶ παράλληλα παρακολουθεῖ τούς λογοτεχνικούς κύκλους (σσ. 47-58) τῶν ἀρχῶν τοῦ 20οῦ αἰ. 


Γιά τό καθεστώς τῶν μπολσεβίκων οἱ ἀναφορές τοῦ Χοντασέβιτς δέν εἶναι ἰδιαίτερα κολακευτικές (βλ. ἐνδεικτικῶς σ. 68, σ. 82. σσ. 112-114, σ. 116), ἔστω κι ἄν ἐργάστηκε ἐπί σοβιετικοῦ καθεστῶτος σέ διάφορες θέσεις, κυρίως σέ βιβλιοπωλεῖα (σ. 91. σ. 98), γιά νά μπορέσει νά ἐπιβιώσει ἀπό τήν πείνα καί τίς ἄθλιες συνθῆκες διαβίωσής του, ἐξαιτίας τῶν ὀποίων ἀρρώστησε βαριά (σ. 126, σ. 143).
Ἀναφερόμενος στά λογοτεχνικά πράγματα, ὁ Χοντασέβιτς ἐπισημαίνει κατηγορηματικά ὅτι «ὄχι μόνον ἡ προλεταριακή λογοτεχνία εἶχε ἀποτύχει, ἀλλά εἶχαν θυσιάσει ἀνθρώπους ἄξιους ἑνός καλύτερου εἴδους [γραφῆς] (σ. 79). 
Δέν μπορεῖ νά παραλείψει ὁ Χοντασέβιτς τίς ἀναφορές, ἔστω περιορισμένες, στίς ἐκτελέσεις, ἐκ μέρους τῶν μπολσεβίκων, ἐκπροσώπων τῆς τέχνης καί τῆς λογοτεχνίας. Ἔτσι καταγράφονται στόν τόμο δύο πρόσωπα, παντελῶς ἄγνωστα στό ἑλληνικό ἀναγνωστικό κοινό, ὁ Piotr Weiner (γενν. 1879), ἱδρυτής τοῦ Μουσείου τῆς Ἁγίας Πετρούπολης, ὁ ὁποῖος ἐκτελέστηκε τό 1931 καί ὁ κόμης Esper Oukhtomski, συντηρητής τοῦ μουσείου τοῦ τσάρου Ἀλεξάνδρου τοῦ Γ΄, ὁ ὁποῖος ἐπίσης ἐκτελέστηκε τό 1921, τήν ἴδια ἐποχή πού ἐκτελέστηκε καί ὁ γνωστότερος αὐτῶν, ποιητής Νικολάϊ Γκουμιλιώφ (1886-1921). 
Ἐξ ἄλλου, ἡ ἀξία τῶν συγκεκριμένων κειμένων τοῦ Χοντασέβιτς εἶναι ἐπίσης ἰδιαίτερη, ἐάν ληφθεῖ ὑπ’ ὄψιν ὅτι στά χρόνια τῆς ἐξορίας του ὁ Χοντασέβιτς, γιά διαφόρους λόγους, δέν δημοσίευσε ἄλλα ποιήματα (σ. 9) ἐκτός αὐτῶν πού εἶχε δημοσιεύσει ὅσο ζοῦσε στήν Ρωσσία. 
Ἐν εἴδει ἀποτίμησης, θά ἔλεγα ὅτι οἱ ἀναμνήσεις τοῦ Χοντασέβιτς ἀποτελοῦν τήν αὐθεντική μαρτυρία ἑνός ποιητῆ πού ἔζησε ἀπό κοντά στιγμές καί τῆς προεπαναστατικῆς καί τῆς μετεπαναστατικῆς Ρωσσίας.

ΜΙΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ RONI BOU SABA ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΑΝΤΙΟΧΕΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟ


Με αφορμή την απουσία του παλαιφάτου Πατριαρχείου Αντιοχείας από την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Ορθοδοξίας που πραγματοποιείται στην Κρήτη, συνομιλούμε στο διαδικτυακό κανάλι intv.gr με τον Λιβανέζο θεολόγο, φιλόλογο και μεταφραστή Roni Bou Saba. 
Ποια η συμμετοχή του Πατριαρχείου Αντιοχείας στην Προσυνοδικές Διασκέψεις; Γιατί απουσιάζει τελικά η Αντιόχεια, ενώ είχε δηλώσει την συμμετοχή της; Ποια η αλήθεια γύρω από το θέμα της δικαιοδοσίας του Κατάρ; Ποιες νέες μητροπόλεις δημιουργεί το Πατριαρχείο Αντιοχείας στην Ευρώπη; Ποια τα πραγματικά προβλήματα του Πατριαρχείου λόγω του πολέμου και της μαζικής φυγής των Χριστιανών; 
Ο Αντιοχειανός θεολόγος Roni Bou Saba εξηγεί και προσπαθεί να δώσει απαντήσεις σ’ αυτά και σε άλλα ακόμη ερωτήματα του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου. 
Δείτε την συνέντευξη εδώ.


Δευτέρα, 20 Ιουνίου 2016

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΜΠΑΝΗΣ: Ο τρισυπόστατος Θεός


Ο τρισυπόστατος Θεός 
Παναγιώτης Καμπάνης, 
Δρ Αρχαιολόγος –Ιστορικός, Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού 
Μεταδιδακτορικός ερευνητής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης 
Όπως αναφέρει και ο Μέγας Αθανάσιος: Ὁ Θεὸς εἷς ἐστιν, ἀλλ' ἔστι καὶ τρισυπόστατος, Πατὴρ, Λόγος, καὶ Πνεῦμα ἅγιον. Ο παγανισμός, ιδωμένος καθ’ αυτόν, όχι ως αντίπαλος του χριστιανισμού, αλλά μάλλον ως παράλληλη εναλλακτική έκφραση θρησκευτικής πίστης, παραμένει σχετικά σκοτεινός. Ο παγανισμός ως αντίπαλος του χριστιανισμού αποτελεί ουσιαστικά χριστιανική αντίληψη. Για τους εθνικούς η συνύπαρξη με μια άλλη θρησκευτική πρακτική, όσο δημοφιλής κι αν ήταν αυτή, υπήρξε πάντοτε μια ανοιχτή δυνατότητα. Ο πολυθεϊσμός είναι εξ ορισμού ανεκτικός και «ανοιχτός». 
Είναι γνωστό ότι ο χριστιανισμός δανείστηκε άφθονα στοιχεία από τη γλώσσα και την εικονογραφία του παγανισμού, αλλά πρέπει ξανά να δοθεί έμφαση στο γεγονός ότι η διαδικασία αυτή ήταν στην πραγματικότητα αμφίδρομη. Ο ύστερος παγανισμός ανταποκρίθηκε εξίσου στο χριστιανικό περιβάλλον μέσα στο οποίο άνθησε. Καμία θρησκεία δεν είχε το μονοπώλιο της αγιότητας. Κάθε είδους θρησκευτική πίστη είναι αναμενόμενο να περιλαμβάνει πρόσωπα και τόπους που η εγγύτητά τους προς το θείον υποβάλλει την ιδέα κάποιας υπερφυσικής δύναμης.
Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο στη συνέχεια 

Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΥΠΡΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΦΟΝΤΑΜΕΝΤΑΛΙΣΤΕΣ ΚΛΗΡΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΛΑΪΚΟΥΣ


Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος
"Οι φονταμενταλιστικές ομάδες, οι φανατικοί, ανάμεσα στους οποίους βρίσκονται και θεολόγοι και ιεράρχες, και οι οποίοι δρουν λίγο – πολύ παντού στον ορθόδοξο κόσμο σήμερα, συνιστούν έναν εξίσου σοβαρό λόγο, όχι μόνο για τη χρονική καθυστέρηση της σύγκλησης, αλλά και για τον επαπειληθέντα κίνδυνο ματαίωσης της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου. Η αντίθεση των ομάδων αυτών σε κάθε ιδέα προσέγγισης των άλλων Χριστιανών έμμεσα επηρέασε και τις τοπικές μας Συνόδους, που επιχείρησαν και επιχειρούν ακατάσχετες τροπολογίες στα κείμενα και στους όρους των εγγράφων που ετοιμάστηκαν από τις Προσυνοδικές Διασκέψεις. Δεν έχουμε αυταπάτες. Για τις ομάδες αυτές, εμείς όλοι βρισκόμαστε μέσα στην αίρεση και στην αποστασία."
(Από την σημερινή ομιλία του Αρχιεπισκόπου Κύπρου κατά την Εναρκτήρια Συνεδρίαση της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδοξίας, στην Ορθόδοξη Ακαδημία Κρήτης, στο Κολυμπάρι Χανίων). 

Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΕ ΤΟΥΣ ΤΑΛΙΜΠΑΝ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ


Στην ομιλία του κατά την Εναρκτήρια Συνεδρία της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος καταδίκασε απερίφραστα τους ταλιμπάν της Ορθοδοξίας. 
Ο Πατριάρχης αναφέρθηκε στις ομάδες που θεωρούν ότι έχουν το αλάθητο και χαρακτηρίζουν τους άλλους "αιρετικούς", επισημαίνοντας: 
"Ἀτυχῶς, κατὰ τὰς ἡμέρας ταύτας, ἐπιπολάζει τὸ φαινόμενον ὁμάδων ἢ ἀτόμων, διεκδικούντων ὑπὲρ ἑαυτῶν τὸ ἀλάθητον ἐν τῇ ἑρμηνείᾳ τῶν Πατέρων καὶ τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως, κηρυττόντων «αἱρετικοὺς» πάντας τοὺς πρὸς αὐτοὺς διαφωνοῦντας, καὶ ἐξεγειρόντων τὸν πιστὸν λαόν, ἐνίοτε καὶ ἐναντίον τῶν κανονικῶν αὐτοῦ ποιμένων. Ἐντὸς τοῦ κλίματος τούτου, τὸ ὁποῖον δύναται νὰ ἀποβῇ ἄκρως ἐπικίνδυνον διὰ τὴν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας, τείνει νὰ λησμονηθῇ ὅτι τὰ ὅρια μεταξὺ αἱρέσεως καὶ Ὀρθοδοξίας καθορίζονται συνοδικῶς καὶ μόνον, εἴτε ἀναφέρονται ταῦτα εἰς παλαιάς, εἴτε εἰς νεωτέρας δοξασίας. Οὐδείς, πλὴν τῶν ἱερῶν Συνόδων, δύναται νὰ ἀνακηρύττῃ ἀπόψεις ἢ θέσεις ὡς «αἱρετικάς», διεκδικῶν οὕτως ὑπὲρ ἑαυτοῦ τὸ ἀλάθητον. Συναφῶς, καταδικάζομεν καὶ τὸν ὑπό τινων χαρακτηρισμὸν τῆς παρούσης Συνόδου ὡς δῆθεν ληστρικῆς, προτοῦ αὕτη συνέλθῃ καὶ λάβῃ τὰς ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι ἀποφάσεις της."

Κυριακή, 19 Ιουνίου 2016

ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ Ο ...ΑΗΤΤΗΤΟΣ!


Το Ραδιόφωνο της Εκκλησίας 89,5 στο πλαίσιο της εκπομπής «Από Τέχνη σε Τέχνη», σήμερα Κυριακή 19 Ιουνίου 2016, στις 6 το απόγευμα, με αφορμή τα 22 χρόνια από την κοίμηση του μεγάλου Μάνου Χατζιδάκι, θα μεταδώσει σε επανάληψη εκπομπή με καλεσμένο τον συγγραφέα Τάκη Θεοδωρόπουλο. Με αφορμή το βιβλίο το Τ. Θεοδωρόπουλου, "Το τελευταίο Τέταρτο", η εκπομπή αποτελεί ένα αφιέρωμα στο Μάνο Χατζιδάκι. 
Ο συγγραφέας συνομιλεί με τον ιερέα και σκηνοθέτη π. Πέτρο Μινώπετρο, ο οποίος επιμελείται και παρουσιάζει την εκπομπή, για θέματα – πτυχές του βίου και της πολιτείας του Μάνου Χατζιδάκι: Ελληνικότητα, κοσμοπολιτισμός και το χρονικό της Νεώτερης Ελλάδος, Αυριανισμός, πολιτική βία και κόκκινη τρομοκρατία. 
Στέκομαι σ’ αυτό το άθλιο φαινόμενο του Αυριανισμού, το οποίο ο Χατζιδάκις πολέμησε με πάθος σε μια εποχή που οι πολλοί δεν κατανοούσαν το πρόβλημα. Ένα πρόβλημα που έγινε καθεστώς και κυριαρχεί – εν ετέρα μορφή – στο σημερινό δημόσιο βίο της χώρας. 
Θυμάμαι την καταπληκτική επιστολή που έστειλε ο Μάνος Χατζιδάκις τον Ιούλιο του 1988 στον τότε πρόεδρο της Δημοκρατίας και δημοσιεύτηκε στην Αυγή! Έγραφε: 
"Αγαπητή Αυγή, 
με την ευκαιρία της 14ης επετείου "αποκαταστάσεως"της Δημοκρατίας ακούσαμε από τον ελληνολάτρη γλωσσολόγο Πρόεδρο μας κ. Σαρτζετάκη και το εξής εξωφρενικό: Οι Έλληνες να ανήκουν στην Ελλάδα. Και βέβαια το εξωφρενικό είναι στο ότι κατά τον Πρόεδρο μας, οφείλουμε να ανήκουμε. Τι ιδέα! 
Σε ποιάν Ελλάδα κύριε Πρόεδρε; Στην Ελλάδα της αυθαιρεσίας, του κρατικού ερασιτεχνισμού, του εξογκωμένου παρακράτους, της αναλγησίας και του εξευτελισμού του ανώνυμου πολίτη, του με επίσημο πρόγραμμα καταποντισμού της αξιοπρέπειάς του, του ευνουχισμού της νεότητάς του; Στην Ελλάδα με την εξοντωτική φορολογία για να καλυφθεί η ανικανότητα του κράτους να ασκήσει οικονομική πολιτική; 
Στην Ελλάδα της κομπίνας και της αστυνομολατρείας, της ταύτισης έθνους και κάθε κυβερνήσεως, ώστε σαν ο πολίτης αντιδρά να χαρακτηρίζεται αυτομάτως ως αντεθνικός; 
Στην Ελλάδα των Γούκων, των οπλοφορούντων Κουρήδων και Μιχαλόπουλων, των εμπρηστών, του ανεκδιήγητου κ. Τόμπρα, της ρυπαρότητας και της συνεχώς "αθώας" Αγίας Αθανασίας του Αιγάλεω;
Όχι κ. Πρόεδρε. Όσοι ξεφύγαμε από τις "στοργικές θωπείες" της μητρός Ελλάδος και μείναμε ελεύθεροι, θα διδάξουμε και τους άλλους να γίνουν ελεύθεροι και να μην ανήκουν πουθενά. Κάθε σοβαρός Έλληνας οφείλει ν’ αντιδράσει στην μεσαιωνικής προθέσεως – συγχωρέστε με – ρήση σας. Οι Έλληνες πολίτες δεν ανήκουν. Φροντίσατε να κάνετε την προεδρική σας θητεία πιο σεμνά και δίχως μεγαλοστομίες. 
Γιατί η Ελλάδα σας κ. Πρόεδρε αρχίζει να μας αρρωσταίνει."
Κάντε, αγαπητοί συνοδίτες, τις αναγωγές στο σήμερα. Η κατάσταση που περιγράφει ο Μάνος Χατζιδάκις – πριν 28 χρόνια – παραμένει η ίδια. 
Ακούστε τον Τάκη Θεοδωρόπουλο σε λίγες ώρες στο Ραδιόφωνο της Εκκλησίας. 
Θα σας λύσει πολλές απορίες για τον Μάνο Χατζιδάκι που …ηττήθηκε αλλά παραμένει αήττητος! 
Π.Α.Α.

Σάββατο, 18 Ιουνίου 2016

ΜΙΚΡΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΡΟΣΚΗΝΙΟΥ ΠΕΡΙ ΤΗΝ ΑΓΙΑΝ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΝ ΣΥΝΟΔΟΝ


Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ 
- Ο Σεβ. Πειραιώς Σεραφείμ μάλλον θα πρέπει να αποσύρει την από 10ης Ιουνίου συγχαρητήρια επιστολή του προς τον Πατριάρχη των Σέρβων κ. Ειρηναίο για την απόφασή του να μην συμμετέχει στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Ορθοδόξου Εκκλησίας στην Κρήτη. Τελικά ο Πατριάρχης Σερβίας και η Αντιπροσωπεία της Σερβικής Εκκλησίας είναι εκεί.  
Και μόλις θυμήθηκα μια …μνημειώδη φράση του Πειραιώς για την Εκκλησία της Σερβίας, την οποία έγραψε σε επιστολή του προς τον καθαιρεθέντα και αφορισθέντα πρ. Ράσκας Αρτέμιο (31-1-2011): «…ἡ Ἁγιοσαββαϊτική Ἐκκλησία τῆς Σερβίας μετά τῆς Σερβικῆς Πολιτείας ὑπείκουσαι εἰς τά κελεύσματα τοῦ δαιμονιώδους Ἀμερικανοσιωνιστικοῦ παράγοντος…». Κορυφαίο! 
- Επίσης, ο Σεβασμιώτατος λησμόνησε – ας μου επιτρέψει την υπόμνηση – να στείλει συγχαρητήρια επιστολή στον Πατριάρχη Μόσχας κ. Κύριλλο, ο οποίος δεν προσήλθε στην Σύνοδο. Εκτός και θύμωσε μαζί του διότι ο Πατριάρχης Μόσχας έστειλε επιστολή προς την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο. Τότε αλλάζει το πράγμα. 
Μητροπολίτης Καλαβρύτων Αμβρόσιος 
- Είναι γνωστή η μόνιμη ενασχόληση του Μητροπολίτου Καλαβρύτων Αμβροσίου με τους …επάρατους ομοφυλόφιλους. Νομίζω πως βρήκα τη λύση στο πρόβλημά του. Έχει ονοματεπώνυμο: Ταγίπ Ερντογάν! Ο Τούρκος πρόεδρος απαγόρευσε το gay pride στην Κωνσταντινούπολη. Μήπως τελικά η Τουρκία και το Ισλάμ είναι ο φυσικός χώρος του Σεβασμιωτάτου; Γιατί εδώ με τον Τσίπρα και τον Μπουτάρη δε νομίζω πως θα βγάλει άκρη… 
- Επίσης, ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων επί σειρά ετών ήταν πρόεδρος στην Επιτροπή Διορθοδόξων και Διαχριστιανικών Σχέσεων της Εκκλησίας της Ελλάδος. Με αυτή την εμπειρία του, άραγε, καταφέρεται με απύθμενο μίσος εναντίον της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδοξίας; 
ΡΟΜΦΑΙΑ 
Ποια χρεία, άραγε, ανάγκασε τον διαχειριστή του Πρακτορείου Εκκλησιαστικών Ειδήσεων ΡΟΜΦΑΙΑ, να προβεί σε μίνι …εξαφάνιση του θέματος που έβγαλε χθες (17/6/2016), με τίτλο: Μικρά και παρασκηνιακά από την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο (μέρος Α’); Το μετέφερε την 14η Ιουνίου! 
Πάντως εμείς περιμένουμε με …αγωνία τα επόμενα μέρη της σειράς «Μικρά και παρασκηνιακά από την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο», αφού το Πρακτορείο μάς υποσχέθηκε ότι «μέσα από μία έκτακτη στήλη η Romfea.gr, καθ’ όλη τη διάρκεια της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου, θα σας μεταφέρει το παρασκήνιο και όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για να είστε πάντοτε μέσα στα γεγονότα.» 
Ελπίζω να μην υπάρξει αθέτηση μιας τέτοιας, τόσο σοβαρής, υποσχέσεως. 
Π.Α.Α.

Παρασκευή, 17 Ιουνίου 2016

ΝΕΝΑ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ - ΜΟΥΡΑΤΟΓΛΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΣΤΕΦΟΣ ΣΕ ΜΙΑ ...ΧΟΡΕΥΤΙΚΗ ΣΥΝΥΠΑΡΞΗ


Η πρόσκληση έγραφε: 
"Η Νένα Παπαγεωργίου – Μουράτογλου και ο Παναγιώτης Στέφος δίνουν το έναυσμα: Το μέρος της κουλτούρας μας που παραμένει ζωντανό και αποτελεσματικό, είναι αυτό που κάθε γενιά μπορεί να απορροφήσει και να εμφυσήσει μέσα του καινούργια ζωή."
Αλλά στην παράσταση που παρακολουθήσαμε χθες, Πέμπτη 16 Ιουνίου 2016, στην Αίθουσα Θεάτρου του 1ου Γ.Ε.Λ. Αγίας Παρασκευής, οι δύο σπουδαίοι αυτοί καλλιτέχνες δεν μας έδωσαν απλώς το έναυσμα, αλλά και τα κλειδιά για να κατανοήσουμε πώς κάθε γενιά μπορεί να αναπαρθενεύσει την κουλτούρα μας ώστε να μένει ζωντανή και ωραία στους άσχημους καιρούς μας. 
Κι ακόμα, πως από την τέχνη μπορεί να προέλθει μια ευωχία άληκτη, που μας συνδέει με το πάντα
Ο Παναγιώτης Στέφος μας παρουσίασε – ενδεικτικώς – την σπουδαία εργασία του πάνω στα αρχαιοελληνικά όργανα και στην αρχαία ελληνική μουσική. Μια ιδιωτική οδός… Επίσης, μας υπέδειξε ευφάνταστους τρόπους αξιοποιήσεως του ευτελούς. Τι ήχο μπορεί να παράξει, π.χ., ένα πλαστικό καλαμάκι ή ένα λάστιχο ποτίσματος, βάζοντάς μας έτσι σε μια άλλη λογική ενός ήχου που ίσταται πάντοτε ενώπιόν μας προς ανακάλυψιν. 
Και μετά οι ήχοι του από τα αρχαιοελληνικά όργανα συνόδευσαν τις μικρές και μεγαλύτερες χορεύτριες, οι οποίες – σε διδασκαλία Νένας Παπαγεωργίου – χόρεψαν ελληνοπρεπώς, αλλά και σύγχρονα, καθώς η χορογραφία ήταν μια σύλληψη που αφομοίωνε δημιουργικά στοιχεία της ελληνικής παράδοσης αλλά και του σύγχρονου χορού. 
Ευχαριστούμε και τους δύο καλλιτέχνες για την μαθητεία στην ομορφιά τους. 
Π.Α. Ανδριόπουλος

Η Νένα Παπαγεωργίου - Μουράτογλου 

Related Posts with Thumbnails