Παρασκευή 24 Ιουνίου 2022

Η ΞΥΝΩΡΙΣ ΒΟΛΟΚΟΛΑΜΣΚ ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΚΑΙ ΣΕΒΑΣΤΕΙΑΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ


Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 
Ο νέος πρόεδρος του Τμήματος Εξωτερικών Εκκλησιαστικών Σχέσεων (ΤΕΕΣ) του Πατριαρχείου Μόσχας μητροπολίτης Βολοκολάμσκ Αντώνιος, σε σχόλιό του στο πρακτορείο TASS, αναφέρεται τον κίνδυνο των συνεχιζόμενων εκδηλώσεων εξτρεμισμού εναντίον ιερών χριστιανικών προσκυνημάτων στους Αγίους Τόπους. 
Μεταξύ άλλων, σημειώνει με έμφαση: 
«Είμαστε αγανακτισμένοι με το τελευταίο περιστατικό επιδεικτικής βεβήλωσης του παρεκκλησίου του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων στο όρος Σιών. Η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία υποστηρίζει αμέριστα τον Μακαριώτατο Πατριάρχη Ιεροσολύμων Θεόφιλο, ο οποίος μαζί με άλλους ντόπιους χριστιανούς ηγέτες αγωνίζεται για τη διατήρηση της χριστιανικής παρουσίας στην Ιερουσαλήμ και σε όλους τους Αγίους Τόπους. Θα πράττουμε και στο εξής ό,τι περνά από το χέρι μας, προκειμένου να υποστηρίξουμε τους αδελφούς μας και να προσελκύσουμε την προσοχή της διεθνούς κοινής γνώμης γι’ αυτό το πρόβλημα».
Πραγματικά έχει ενδιαφέρον η «λογική» του Βολοκολάμσκ Αντωνίου. Λέει ότι η Εκκλησία της Ρωσίας θα κάνει ό,τι είναι δυνατόν για να προσελκύσει την προσοχή της διεθνούς κοινής γνώμης. 
Το ερώτημα είναι: Δεν έχει καταλάβει ότι η διεθνής κοινή γνώμη είναι εναντίον της Ρωσικής Εκκλησίας, λόγω της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία; Δεν έχει καταλάβει ότι το «κύρος» της Ρωσικής Εκκλησίας είναι καταρρακωμένο διεθνώς; Δεν βλέπει ότι η διεθνής κοινότητα επιθυμεί χωρίς περιστροφές την επιβολή κυρώσεων στον Πατριάρχη Μόσχας Κύριλλο για την απαράδεκτη στάση του στον πόλεμο και την διατύπωση μιας «θεολογίας του πολέμου», από μέρους του; Δεν είδε ότι η Μ. Βρετανία επέβαλε ήδη κυρώσεις στον προϊστάμενό του; Με ποιο, λοιπόν, κύρος η απομονωμένη Εκκλησία του θα βοηθήσει το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων; 
Από την άλλη μεριά, το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων εξακολουθεί να προσβλέπει σε μια Ρωσική Εκκλησία που έχει καταστεί διεθνής τρομοκράτης στην Ορθοδοξία. 
Είναι χαρακτηριστικές οι δηλώσεις του αρχιεπισκόπου Σεβαστείας Θεοδοσίου του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων: 
«Είμαστε κατηγορηματικά αντίθετοι σε όλες τις προκλήσεις, που προέρχονται από ορισμένες δυτικές δυνάμεις και βάλλουν κατά του Μακαριωτάτου Πατριάρχη Μόσχας και πασών των Ρωσιών κ.κ. Κυρίλλου. Δεν μπορούμε να παρακολουθούμε σιωπηλά επιθέσεις αυτού του είδους, αν τις θεωρούμε παράνομες, ανάρμοστες ενέργειες εναντίον ενός θρησκευόμενου ανθρώπου τόσο υψηλού επιπέδου, που είναι πραγματικό πνευματικό σύμβολο της σύγχρονης Ορθοδοξίας. Ο Μακαριώτατος Πατριάρχης Κύριλλος δεν συμμετέχει σε καμία πολιτική σύγκρουση. Αυτός, ως άνθρωπος της ειρήνης, τάσσεται πάντα υπέρ του διαλόγου. Σήμερα καλούμε τους Δυτικούς που επιδίδονται σε υποκινήσεις κατά του Μακαριωτάτου Πατριάρχη Κυρίλλου να εγκαταλείψουν την επιθετική τους στάση όχι μόνο εναντίον της Αυτού Αγιότητας, αλλά και ολόκληρης της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Οι προκλήσεις κατά του προκαθημένου της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας γίνονται αντιληπτές από εμάς ως εχθρικές ενέργειες εκ μέρους της Δύσης εναντίον ολόκληρης της Ορθόδοξης Εκκλησίας». 
Ο Σεβαστείας Θεοδόσιος αναδεικνύεται προκλητικός δορυφόρος της Μόσχας όταν θεωρεί την κριτική στάση της Δύσης απέναντι στον Μόσχας Κύριλλο, ως εχθρική ενέργεια εναντίον της Ορθοδοξίας. Ταυτίζει, δηλαδή, τον Κύριλλο με την Ορθοδοξία (sic)! 
Δεν ακούει, προφανώς, τις ορθόδοξες φωνές ανά τον κόσμο, Προκαθημένων, ιεραρχών, θεολόγων και πιστών, που καταδικάζουν απερίφραστα την στάση του Μόσχας Κυρίλλου και την πολεμική «θεολογία» του. 
Άραγε δεν άκουσε τις δηλώσεις του Μόσχας ότι η Ρωσία αγωνίζεται για να υπερασπιστεί τον εαυτό της ενάντια σε αμαρτωλούς (!) εξωτερικούς εχθρούς; Και υπερασπιζόμενη τον εαυτό της, εισβάλλει στην Ουκρανία για να καθαρίσει τον τόπο από την ανηθικότητα! 
Αλλά, αν και αυτά δεν άκουσε ο Σεβαστείας Θεοδόσιος, δεν έχει προβληματιστεί από τον αποκεφαλισμό τού – μέχρι χθες ισχυρού – Ιλαρίωνα Αλφέγιεφ, από την ανεξαρτητοποίηση της Εκκλησίας του Ονουφρίου από την Μόσχα, από τις κριτικές φωνές μέσα στη Ρωσία; Σε ποιον κόσμο ζει ο Σεβαστείας Θεοδόσιος; Μάλλον σε αυτόν του Βολοκολάμσκ Αντωνίου, όπου η Ρωσία είναι «Αγία» και «στηρίζει» το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, αλλά ταυτόχρονα καταστρέφει την Ουκρανία χωρίς έλεος! Γι’ αυτό και οι δηλώσεις Σεβαστείας φιγουράρουν στο site Τμήματος Εξωτερικών Εκκλησιαστικών Σχέσεων (ΤΕΕΣ) του Πατριαρχείου Μόσχας. 
Πώς αλλιώς;

Πέμπτη 23 Ιουνίου 2022

Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΙΣΙΔΩΡΩΝ ΛΥΚΑΒΗΤΤΟΥ ΩΣ ΛΕΡΝΑΙΑ ΥΔΡΑ


Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 
Στην ανακοίνωση της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου 12 Μαΐου 2021, δηλαδή πριν ένα χρόνο, σημειώνεται ότι η Δ.Ι.Σ. αποφάσισε, μεταξύ άλλων «να ενεργήσει τα δέοντα και προς την Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών για την περίπτωση Ιερού Παρεκκλησίου Αυτής, όπου παρατηρούνται και κατά κόρον προβάλλονται άτοπες λειτουργικές συνήθειες και πρωτόγνωρες τελετουργικές αυθαιρεσίες». 
Είναι γνωστό ότι το Παρεκκλήσιο αυτό είναι οι Άγιοι Ισίδωροι στο Λυκαβηττό, που απασχολούν εδώ και καιρό την κοινή γνώμη, αλλά ιδιαιτέρως αυτές τις μέρες, μετά και τις καταγγελίες του μητροπολίτου Αργολίδος Νεκταρίου ότι πρόκειται για «απάτη ολκής». 
Ο Αργολίδος Νεκτάριος – και μαζί του και ο Τύπος - εστιάζει στην υπόθεση των «θαυμάτων» που υποτίθεται ότι κάνει ο εγκέφαλος της υπόθεσης των Αγίων Ισιδώρων Δημήτριος Λουπασάκης. Όμως, αυτή η ιστορία έχει πολλές παραμέτρους. 
Μία από αυτές είναι αυτό που λέει η Δ.Ι.Σ.: «παρατηρούνται και κατά κόρον προβάλλονται άτοπες λειτουργικές συνήθειες και πρωτόγνωρες τελετουργικές αυθαιρεσίες». 
Πρόκειται, λοιπόν, για μια αλλοίωση της θείας λατρείας, η οποία συντελείται, προφανώς, χάριν τηλοψίας, αφού όλες οι ακολουθίες μεταδίδονται από το κανάλι των Αγίων Ισιδώρων στο youtube και μάλιστα με άρτιο συνεργείο, όχι απλώς με μια κάμερα. 
Εδώ επιστρατεύεται η αλάνθαστη συνταγή: «Όσο πιο πολύ με βλέπουν – και μάλιστα σε καθημερινή βάση – τόσο εδραιώνομαι στο σπίτι τους, αλλά και στη ζωή τους γενικότερα». Υπάρχει κάτι ανάλογο τηλεοπτικό, από πλευράς Εκκλησίας, σε αυτήν την συχνότητα; Φυσικά όχι. Για να μη θέσουμε το ερώτημα των οικονομικών παραμέτρων μιας τέτοιας καθημερινής τηλεοπτικής κάλυψης… 
Από την άλλη, ο κληρικός Δημήτριος Λουπασάκης, ενώ είναι έγγαμος – αλήθεια που έχει …εξαφανιστεί η πρεσβυτέρα του; - έχει «συνοδεία» νέων ανθρώπων, ρασοφορούντων, κάποιοι από τους οποίους έχουν και μοναχική κουρά. Για να μη θυμηθούμε την επεισοδιακή κουρά πνευματικού του τέκνου στην Μονή Πετράκη, που δεν ολοκληρώθηκε! 
Πώς, λοιπόν, ένας έγγαμος κληρικός συμπεριφέρεται σαν «ηγούμενος»; 
Ακόμα, πώς έχει εισχωρήσει και στην showbiz και εκπομπές όπως των Roomies στο megatv, κάνουν τεράστια διαφήμιση στους Αγίους Ισιδώρους;

   

Άσε που ένας «πατήρ» Ραφαήλ κάνει και show μαγειρικής σε σχετικές εκπομπές στο youtube. 
Κάμποσες είναι και οι αυθαιρεσίες στον περιβάλλοντα χώρο των Αγίων Ισιδώρων, αλλά τόσο η ναοδομία όσο και η πολεοδομία άφαντες… 
Εννοείται ότι υπάρχει site, βγαίνει μηνιαίο περιοδικό, υπάρχει ικανή διαφήμιση από celebrities και πολλά άλλα, που συντηρούν καλά την όλη κατάσταση. 
Πρόκειται για ένα απίστευτο δίκτυο, το Λουπασάκειο, που ξεφυτρώνει από παντού. Λερναία ύδρα! Επομένως, δύσκολα μπορεί να αντιμετωπιστεί πλέον από την Διοικούσα Εκκλησία. 
Ο Λουπασάκης είναι μια τραγική κληρονομιά του αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου, ο οποίος – είναι γνωστό - αρεσκόταν στο μπούγιο και στα πυροτεχνήματα…

Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΑ 70 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΗΣ ΕΥΑΣ ΠΑΛΜΕΡ - ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΥ (ΒΙΝΤΕΟ)


Το Καλλιτεχνικό Σύνολο «Πολύτροπον» (υπεύθυνος: Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος) παρουσίασε ένα αφιέρωμα στην ιέρεια του Ελληνικού πολιτισμού Εύα Πάλμερ – Σικελιανού, με αφορμή τα 70 χρόνια από τον θάνατό της, τη Δευτέρα 23 Μαΐου 2022 στις 7.30 μ.μ. στην Αίθουσα Διδασκαλίας της Μουσικής Βιβλιοθήκης, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. 
Παρουσιάστηκαν μουσικές συνθέσεις της Εύας Πάλμερ – Σικελιανού στα ελληνικά, αγγλικά και αραβικά. 
Συμμετείχαν: 
Ιουλίτα Ηλιοπούλου – αφήγηση 
Δάφνη Πανουργιά - τραγούδι 
Ευτυχία Δημητρακοπούλου – φλάουτο & τραγούδι 
Roni Bou Saba – τραγούδι στα Αραβικά 
Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος - εισήγηση, τραγούδι, γενική επιμέλεια. 


Η Εύα Πάλμερ-Σικελιανού (1874-1952), η πρώτη σύζυγος του ποιητή Άγγελου Σικελιανού, ήταν Αμερικανίδα ερευνήτρια του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού, χορογράφος και ιστορικός του χορού, με σημαντικό έργο στην ανάδειξη του ελληνικού χορού, θεάτρου, μουσικής καθώς και της υφαντικής τέχνης. Ήταν και μουσικός και είχε, μάλιστα, μάθει βυζαντινή μουσική, συνεργαζόμενη με τους μεγάλους μουσικοδιδασκάλους Κωνσταντίνο Ψάχο και Σίμωνα Καρά. Έτσι, έγραψε την μουσική των χορικών του «Προμηθέα Δεσμώτη» βυζαντινότροπα. Άλλωστε είχε κάνει και διαλέξεις για την βυζαντινή μουσική, την οποία θεωρούσε συνέχεια της αρχαίας ελληνικής. Στην εκδήλωση, εκτός από χορικά για τον «Προμηθέα Δεσμώτη», ακούστηκαν και άλλες βυζαντινότροπες συνθέσεις της, στα ελληνικά και τα αγγλικά, καθώς είναι η πρώτη γυναίκα συνθέτις που έγραψε βυζαντινή μουσική στα αγγλικά. Σε επεξεργασία του Συνόλου «Πολύτροπον» παρουσιάστηκαν και δύο αποσπάσματα από τα χορικά του "Προμηθέα Δεσμώτη" στα αραβικά. Ανάμεσα στα χορικά, διαβάζονταν αποσπάσματα από την τραγωδία «Προμηθέας Δεσμώτης» του Αισχύλου, στην μετάφραση του Ιωάννη Γρυπάρη, που χρησιμοποιήθηκε στην παράσταση των Δελφικών Γιορτών. 


Η Ευτυχία Δημητρακοπούλου ερμήνευσε τα ακόλουθα τρία τραγούδια σε μουσική Εύας Πάλμερ-Σικελιανού (Επεξεργασία: Κ. Νικολέας). 
– Το εμβατήριο των σκιών / Shadow. Ποίηση: Robert Louis Stevenson 
– Η κούνια / The swing. Ποίηση: Robert Louis Stevenson 
– Το τραγούδι του εαυτού μου. Ποίηση: Walt Whitman και Ψαλμοί του Δαβίδ. 


Η Δάφνη Πανουργιά, ερμήνευσε για πρώτη φορά χορικά από την "Ειρήνη" του Αριστοφάνη, που μελοποίησε η Εύα, στα αγγλικά. 
Η Ιουλίτα Ηλιοπούλου αφηγήθηκε την συνάντηση της Εύας Πάλμερ με τον Άγγελο Σικελιανό, από το αυτοβιογραφικό βιβλίο της "Ιερός Πανικός" και η εκδήλωση έκλεισε με τον «Όρκο των Κοινοτήτων προς τη Μάνα Ελλάδα», σε ποίηση Άγγελου Σικελιανού και μουσική της Εύας Πάλμερ. 
Αφίσα εκδήλωσης: Ιωάννης - Πορφύριος Καποδίστριας.
Παραθέτουμε, στη συνέχεια, το βίντεο της εκδήλωσης. 


Τετάρτη 22 Ιουνίου 2022

"ΟΛΕ ΠΕΠΙΤΟ" ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΒΑΓΓΕΛΗ ΣΑΪΤΗ


Ο ιστορικός Κώστας Κατσάπης έγραψε στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ για τον «μύθο» του Πεπίτο Γκονζάλες, κεντρικού χαρακτήρα του «Μικρού Σερίφη» και ο σκιτσογράφος Βαγγέλης Σαΐτης, παλαιός συνεργάτης των περιοδικών «Μικρός Καουμπόυ» και «Μικρός αρχηγός», δημιούργησε ειδικά για τους αναγνώστες των «ΝΕΩΝ» μία καινούργια ιστορία. 
Παραθέτουμε στη συνέχεια τα σχετικά δημοσιεύματα.

   

Ο Βαγγέλης Σαΐτης αυτοβιογραφείται και μας διαφωτίζει για τη σχέση του με το είδος που ανέδειξε με τη δουλειά του: 
Γεννήθηκα στην Αθήνα το 1960 και ανήκω στην γενιά που μεγάλωσε διαβάζοντας κόμικς. Σε ηλικία 13 χρονών, όταν ήμουν μαθητής του Βαρβακείου, έστειλα μερικές γελοιογραφίες στο περιοδικό Μικρός Καουμπόυ όπως έκαναν και άλλοι νεαροί αναγνώστες. Ενθουσιασμένος όταν τις είδα να δημοσιεύονται επισκέφτηκα τα γραφεία του περιοδικού και γνώρισα τους εκδότες και ζωγράφους Θέμο Ανδρεόπουλο και Κωνσταντίνο Ραμπατζή. Με υποδέχτηκαν με πολύ ευγένεια και μου έδωσαν τεχνικές συμβουλές. Εντυπωσιάστηκα από το φιλότεχνο και βιβλιόφιλο περιβάλλον τους και με την καθοδήγηση τους σύντομα βελτίωσα το σκίτσο μου και έγινα συνεργάτης τους. Μου ανέθεσαν την στήλη ‘’Ολέ Πεπίτο’’ όπου έκανα μια γελοιογραφία κάθε βδομάδα του Πεπίτο Γκονζάλες, ενός ήρωα του περιοδικού,. 


Επιπλέον έκανα χιουμοριστικές ιστοριούλες κόμικς με τον Πεπίτο στο θυγατρικό περιοδικό τους "Μικρός Αρχηγός". Σε ηλικία 15 χρονών ξεκίνησα να συνεργάζομαι με την εφημερίδα ‘’Τα Νέα’’. Δραστηριοποιήθηκα σαν σκιτσογράφος την περίοδο 1974-1984 δημοσιεύοντας γελοιογραφίες και κόμικς σε πολλές εφημερίδες και περιοδικά της εποχής: Τραστ του Γέλιου, Ταχυδρόμος, Κοσμοπόλιταν, Ποντίκι, Γονείς, Νέα Πορεία, Βραδυνή, ελληνικό Mad, Σκαθάρι, Πράσινη Γάτα κ.α. Έλαβα μέρος στις τρεις παγκόσμιες Εκθέσεις Γελοιογραφίας στην Κηφισιά που πραγματοποιήθηκαν το 1975, 1977, 1980. Σκίτσα μου περιλαμβάνονται στην ’’Ιστορία της ελληνικής γελοιογραφίας’’ του Δημ. Σαπρανίδη, Β΄ τόμος, εκδόσεις Ποταμός, 2006. Σπούδασα αρχιτεκτονική στο ΕΜΠ και έκανα μεταπτυχιακά στο Kent State University στις ΗΠΑ. Εργάζομαι ως αρχιτέκτων.

 

Δευτέρα 20 Ιουνίου 2022

ΑΡΓΟΛΙΔΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ: Η μεγάλη πληγή που λέγεται Άγιοι Ισίδωροι Λυκαβηττού - Πρόκειται για απάτη ολκής


Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου
Δεν πρόλαβε να στεγνώσει το ...μελάνι από το κείμενό μας Η "ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ" ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΟΥΔΑ ΤΟΥ ΘΑΔΔΑΙΟΥ ΣΤΟ ΛΥΚΑΒΗΤΤΟ και έρχεται η απόλυτη δικαίωσή μας δια χειλέων του μητροπολίτου Αργολίδος Νεκταρίου, ο οποίος σε δηλώσεις του στο Εδώ Πελοπόννησος, και στον Βασίλη Ζώη αναφέρθηκε ρητά και κατηγορηματικά στην "πληγή που λέγεται Άγιοι Ισίδωροι του Λυκαβηττού". 
Είπε, μεταξύ άλλων, ο μητροπολίτης Αργολίδος: 
"Υπάρχει μια μεγάλη πληγή που λέγεται Άγιοι Ισίδωροι του Λυκαβηττού και εκεί μαζεύεται πολύς κόσμος, ότι δήθεν γίνονται θαύματα. Υπάρχει πλάνη και εκμετάλλευση. Υπήρξε άνωθεν παρέμβαση να μην προχωρήσει η διερεύνηση. Έχουν γίνει τρεις ανακρίσεις για την περίπτωση αυτή, είναι όλες καταπέλτης αλλά μπήκαν στο συρτάρι γιατί επεμβαίνουν και πολιτικά πρόσωπα. Δεν μπορώ να κρύψω την αλήθεια. Υπάρχει ποινική διάσταση. Γιατί η Πολιτεία επεμβαίνει σε θέματα καθαρά εκκλησιαστικά. Πρόκειται για απάτη ολκής. Από την στιγμή που υπάρχει διαφήμιση υπάρχει αγυρτεία δεν υπάρχει αγιότητα".  
Παρακολουθήστε στο παρακάτω βίντεο τις σχετικές δηλώσεις του μητροπολίτου Αργολίδος:

"ΠΡΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΜΟΝ" ΜΕ ΤΗΝ ΒΑΣΙΛΙΚΗ - ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΣΚΡΕΜΜΥΔΑ (ΒΙΝΤΕΟ)


Η ενορία του Ι. Ναού Αγίου Γεωργίου Νέου Ψυχικού παρουσιάζει την διαδικτυακή εκπομπή «Προς Εκκλησιασμόν», όπου φιλοξενούνται εργάτες του πνεύματος και της τέχνης. 
Στην τεσσαρακοστή έκτη εκπομπή προσκεκλημένη η Διδάκτωρ του Τμήματος Ιταλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του ΕΚΠΑ, Βασιλική - Αλεξάνδρα Σκρεμμύδα. 
Επιμελείται και παρουσιάζει ο Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος.
Κάμερα, τεχνική επεξεργασία: Κατερίνα Δ. Λεονάρδου, Μαργαρίτα Κυρ. Στασινού. 

   

Η Βασιλική-Αλεξάνδρα Σκρεμμύδα, γεννηθείσα στην Πάτρα το 1992, είναι Διδάκτωρ του Τμήματος της Ιταλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Αποφοίτησε από το Αρσάκειο Πατρών και σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών στο τμήμα της Ιταλικής Γλώσσας και Φιλολογίας και στο Università degli Studi di Torino. Πραγματοποίησε Μεταπτυχιακές Σπουδές στο Università Ca’Foscari di Venezia στο τμήμα της Ιταλικής Φιλολογίας και Λογοτεχνίας, όπου και εξειδικεύτηκε στη Μοντέρνα και Σύγχρονη Ιταλική Λογοτεχνία. Ειδικεύτηκε στη Διδασκαλία της Ιταλικής ως Ξένη Γλώσσα και στον τομέα της Διδακτικής στο Università per Stranieri di Perugia. 


Κατά τη διάρκεια εκπόνησης της Διδακτορικής της διατριβής δίδαξε Ιταλική Γλώσσα και Γλωσσολογία στους Ιταλούς φοιτητές του Università del Salento. Είναι μέλος της Società Dante Alighieri, Comitato di Atene, όπου και έχει διδάξει την Ιταλική Γλώσσα, ενώ της ανατέθηκε από τον Πρόεδρο της Εταιρείας η διοργάνωση των πολιτιστικών εκδηλώσεων με θέμα τις λογοτεχνικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ Ελλάδος και Ιταλίας. Η έρευνά της με θέμα τη βία και το έγκλημα στα κείμενα των Ιταλών και Ελλήνων συγγραφέων πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με το Università Ca’Foscari di Venezia. Γνωρίζει, εκτός της ελληνικής γλώσσας, άπταιστα ιταλικά και πάρα πολύ καλά αγγλικά, γαλλικά και ισπανικά.


Κυριακή 19 Ιουνίου 2022

Η "ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ" ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΟΥΔΑ ΤΟΥ ΘΑΔΔΑΙΟΥ ΣΤΟ ΛΥΚΑΒΗΤΤΟ


Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 
Στους Αγίους Ισιδώρους στο Λυκαβηττό, έχει στηθεί μια «βιομηχανία» - εκτός των άλλων – και στο όνομα του Αγίου Ιούδα του Θαδδαίου. Σήμερα, 19 Ιουνίου, χιλιάδες πιστών πήγαν να τιμήσουν εκεί τη μνήμη του Αγίου που γιορτάζει, όμως, στις 21 Αυγούστου. 
Στις 19 του μηνός Ιουνίου η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του αγίου αποστόλου Ιούδα του Θεαδέλφου. Τα στοιχεία του βίου του δεν μας διασώζονται με ακρίβεια και συχνά παρουσιάζονται παρόμοια με αυτά του αγίου αποστόλου Ιούδα του Θαδδαίου, γεγονός όχι περίεργο, αφού και οι δύο Απόστολοι είχαν το ίδιο όνομα, έζησαν δε και κήρυξαν την ίδια εποχή και στην ίδια περιοχή. 
Αυτά όμως είναι άλλη υπόθεση. 
Εδώ μας ενδιαφέρει η «βιομηχανία» του Αγίου στο Λυκαβηττό, που περιλαμβάνει: 
- Το εικονοστάσι του Αγίου Ιούδα του Θαδδαίου, με χιλιάδες τάματα. 
- Μια αυτοσχέδια προσευχή, λαϊκιστικού χαρακτήρα, που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο. 
- «Θαδδαιόπιτες» οι «θαυματουργές», με ξεχωριστή συνταγή, που επίσης βρίσκεται στο διαδίκτυο. 
- Και φυσικά, «θαύματα», τα οποία είναι, επίσης, διαδικτυακά, συνεργούντος πάντα του "σταυρώματος" από τον επιτήδειο κληρικό Δημήτριο Λουπασάκη, τον αρχιτέκτονα της ιστορίας των Αγίων Ισιδώρων Λυκαβηττού. 
Όλα τα παραπάνω συνιστούν ένα εκρηκτικό κοκτέιλ χυδαίου λαϊκισμού, που διαστρεβλώνει την ουσία της πίστης, με σκοπό το εμπόριο και την άκρατη χειραγώγηση του κόσμου. 
Φυσικά «ο λαός του Θεού» δεν θα έπρεπε να είναι τόσο επιρρεπής στον λαϊκισμό, αλλά εδώ πρόκειται για μια καλά οργανωμένη επιχείρηση, που προβάλλεται με μαεστρία από το διαδίκτυο και οι αφελείς δεν είναι τελικά λίγοι...
Για την κωμική ιστορία της «Θαδδαιόπιττας» τα λέει πολύ καλά ο π. Θεμιστοκλής Χριστοδούλου στο παρακάτω βίντεο.
Η κατάσταση, πάντως, έχει ξεφύγει και δε νομίζω πως είναι πια αναστρέψιμη. 

ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΧΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ

Λαμβάνοντας την Πατριαρχική ευχή και ευλογία από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, κατά την δεξίωση που παρέθεσε προς τιμήν Του ο νέος Πρέσβης των ΗΠΑ στην Ελλάδα Τζορτζ Τσούνης, στην Πρεσβευτική κατοικία (Σάββατο, 18 Ιουνίου 2022). 


ΜΕ ΤΗΝ ΑΥΤΟΥ ΥΨΗΛΟΤΗΤΑ ΤΟΝ ΠΡΙΓΚΗΠΑ ΝΙΚΟΛΑΟ

Με την Αυτού Υψηλότητα, τον Πρίγκηπα Νικόλαο, κατά την δεξίωση, που παρέθεσε χθες, Σάββατο 18 Ιουνίου 2022, ο νέος πρέσβης των Η.Π.Α. στην Ελλάδα, Τζορτζ Τζούνης, στην πρεσβευτική κατοικία, προς τιμήν του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου. 

Σάββατο 18 Ιουνίου 2022

"ΠΑΣΙΦΑΗ": Ο ΜΙΛΤΟΣ ΣΑΧΤΟΥΡΗΣ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ ΠΑΠΑΣΤΕΦΑΝΟΥ


Από την Polyphoniki Records μόλις κυκλοφορήθηκε ο νέος δίσκος της Αλεξάνδρας Παπαστεφάνου σε ποίηση Μίλτου Σαχτούρη, με τίτλο "Πασιφάη". 
Η γνωστή πιανίστα και συνθέτρια Αλεξάνδρα Παπαστεφάνου, μετά τα άπαντα του Bach, κάνει μια ανατρεπτική μουσική κατάθεση προσεγγίζοντας με εκπληκτική συνθετική ωριμότητα τους στίχους του Μίλτου Σαχτούρη. 
Ένα εναλλακτικό και απρόβλεπτο έργο με εξαιρετικές συμμετοχές στο οποίο διαφαίνεται αδιαμφισβήτητα το πόσο επίκαιρος είναι ο Μίλτος Σαχτούρης και πόσο ξεχωριστή είναι η μελοποίηση των στίχων του από την Αλεξάνδρα Παπαστεφάνου. 
Μουσική: Αλεξάνδρα Παπαστεφάνου 
Ποίηση: Μίλτος Σαχτούρης 
Ερμηνευτές: Δάφνη Πανουργιά, Διονύσης Κωστής, Κώστας Θωμαΐδης, Βασιλική Κωνσταντέλλου, Αλεξάνδρα Παπαστεφάνου 
Ηχοληψία, μείξη: Πέτρος Πετρόπουλος, Polyphoniki Studio 
Mastering: Ανέστης Ψαραδάκος, Athens mastering 
Υπεύθυνη Παραγωγής CD: Πιπίτσα Κληροπούλου, Polyphoniki Records. 


Παρασκευή 17 Ιουνίου 2022

ΤΟ 6ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΜΟΥΣΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΧΙΟ (1-10 ΙΟΥΛΙΟΥ 2022)


Το Φεστιβάλ ΜΟΥΣΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ που διοργανώνεται για 6η χρονιά στην μυροβόλο Χίο, από την καλλιτεχνική δευθύντρια Ελευθερία Λυκοπάντη και τον καλλιτεχνικό σύμβουλο Αλέξανδρο Καλογερά, θα πραγματοποιηθεί από 1-10 Ιουλίου. 
Ένα πραγματικά μοναδικό Φεστιβάλ που εστιάζει στην σύγχρονη, λόγια ελληνική μουσική δημιουργία, αλλά και στην ελληνική παράδοση γενικότερα, καθώς παρουσιάζονται πολλές πτυχές της. Δε λείπουν, βέβαια, και οι διεθνείς αναφορές στην μουσική του 20ού αιώνα. 
Οι διοργανωτές μας ενημερώνουν: 
Πολλές επέτειοι συμπίπτουν τη φετινή χρονιά και ασφαλώς πολλές οι υποχρεώσεις του 6ου Φεστιβάλ Μούσα Ελληνική: τα 100 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή, τα 200 από τις Σφαγές, 100 χρόνια από τη γέννηση του Ιάννη Ξενάκη, 30 από το θάνατο του Olivier Messiaen, 111 χρόνια από το θάνατο του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη. Μέριμνα του Φεστιβάλ να διοργανώσει πρωτότυπες εκδηλώσεις και να παρουσιάσει λιγότερο γνωστές πτυχές των γεγονότων. 
Ο κύκλος Μικρασιατικά περιλαμβάνει 5 εκδηλώσεις με άξονα το τρίπτυχο Πρόσωπα-Μνήμες-Νόστος, που, με αφορμή την επέτειο των 100 χρόνων από το 1922, εμπνέονται από τα έργα Ελλήνων, οι οποίοι σχετίζονται με τη Μικρά Ασία. Έλληνες συνθέτες, συγγραφείς και διανοούμενοι, η παρουσία της οικογένειας Χαλεπά στη χερσόνησο της Ερυθραίας, οι Χιώτες τεχνίτες στην Ανατολία, κείμενα, μαρτυρίες και αφηγήσεις προσφύγων, λογοτεχνικά βιβλία, ο Αδαμάντιος Κοραής, η Σχολή της Χάλκης και μία βραδιά για τον Νόστο και την Ελπίδα στον Παπαδιαμάντη συνθέτουν το σκηνικό του κύκλου. Στον κύκλο Μουσική του καιρού μας παρουσιάζουμε συναυλίες με έργα του Έλληνα συνθέτη Ιάννη Ξενάκη (100 χρόνια από τη γέννησή του), του δασκάλου του Γάλλου συνθέτη Olivier Messiaen (30 χρόνια από το θάνατό του), έργα από το διεθνές ρεπερτόριο της μουσικής του 20ού αιώνα και συναυλία αφιερωμένη σε πρόσφατα χορωδιακά έργα λόγιων Ελλήνων συνθετών. 
Για τη νεότερη γενιά οργανώνουμε Forum, όπου θα συναντηθούν 7 νέοι συνθέτες, θα παρουσιάσουν τη δουλειά τους και μαζί με τους μουσικούς θα ξεκινήσουν νέα έργα, που θα παρουσιαστούν στο Φεστιβάλ. Έκθεση εικαστικών της Χίου θα συμπεριλάβει έργα εμπνευσμένα από κείμενα του Παπαδιαμάντη. Εκπαιδευτικά προγράμματα για όλες τις ηλικίες, από την προσχολική (για τους μικρούς μας φίλους), στη σχολική (Masterclasses οργάνων), στην ενήλικη (5 διαλέξεις για το έργο του Olivier Messiaen και του Ιάννη Ξενάκη), θα συμπληρώσουν τις δραστηριότητες και του φετινού Φεστιβάλ. 
Το δεκαήμερο θα κορυφωθεί με μία πολύκλωνη, πολυχωρική εκδήλωση, μια γιορτή της Μουσικής και πανδαισία των Τεχνών, με πολλές ταυτόχρονες δραστηριότητες στο Κάστρο της Χώρας, όπου συμμετέχουν όλοι οι μουσικοί του Φεστιβάλ, συμπεριλαμβανομένων και νέων από το Μουσικό Σχολείο και τα Ωδεία της Χίου, καθώς επίσης και ζωγράφοι, χορευτές, και συγγραφείς. Μία θαυμάσια ευκαιρία να περπατήσουμε και να χαρούμε τις γειτονιές του Κάστρου μεταμορφωμένες από ήχους, χρώματα και εικόνες.
Μια γιορτή της Μουσικής και της Τέχνης! 

Πέμπτη 16 Ιουνίου 2022

ΕΝΑ ΡΕΣΙΤΑΛ - ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ


Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 
Ένα ρεσιτάλ – πρόταση για την σύγχρονη μουσική. 
Αυτό ήταν το ρεσιτάλ του Duo Vocialo που πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 10 Ιουνίου 2022, στην Αίθουσα Διδασκαλίας της Μουσικής Βιβλιοθήκης, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. 
Η μεσόφωνος Ιωάννα Βρακατσέλη και ο πιανίστας Χρήστος Μαρίνος, μας παρουσίασαν έργα ελλήνων συνθετών για φωνή και πιάνο, ενός αιώνα, δηλαδή του 20ού αιώνα, καθοριστικού για την ανάπτυξη της σύγχρονης μουσικής και στην Ελλάδα. 
Και με ένα έργο του 21ου αιώνα, αυτό της Νίκης Χαρλαύτη, αφιερωμένο στον Χρήστο Μαρίνο.
Παραθέτουμε στη συνέχεια το αναλυτικό πρόγραμμα της βραδιάς. 


Η επιλογή του ρεπερτορίου μοναδική και σίγουρα αποτελεί πρόταση. 
Τα «Έξι τραγούδια σε ποίηση Τ.Σ. Έλιοτ» του Γιάννη Χρήστου, από τους σημαντικότερους κύκλους τραγουδιών του 20ού αιώνα, κάλλιστα μπορούν να παίζονται μαζί με τα «Έξι Τραγούδια» του Γιώργου Σισιλιάνου, τα οποία πολύ σπάνια ακούμε. Είναι δύο κύκλοι τραγουδιών αντιπροσωπευτικοί της σοβαρής ελληνικής δημιουργίας, μα με οικουμενικές διαστάσεις. Με δραματουργία, με θεατρικότητα, με ποίηση στιβαρή. 
Αλλά και οι «Τέσσερις Μονόλογοι» του Δημήτρη Τερζάκη, θα μπορούσαν να συνυπάρχουν με τα «Τέσσερα Τραγούδια» του Αλέκου Ξένου, που αν και διαφορετικοί - από μια πρώτη ματιά, ως προς την επεξεργασία - κύκλοι τραγουδιών, έχουν αφετηρία την διαχρονική ελληνική μουσική παράδοση και το πάντρεμά της με την ποίηση, από την Σαπφώ ως τον Κωστή Παλαμά. 
Όμως, και η Μαρία Καλογρίδου (επιλογή από τα «Εννέα Τραγούδια», γεννημένη πριν ένα αιώνα, άνετα μπορεί να συνυπάρξει με την 35χρονη Νίκη Χαρλαύτη (“When I too Long…”), καθώς εκπροσωπούν την γυναικεία μουσική παραγωγή, χθες και σήμερα. Νομίζω με μια ασυνήθιστη φρεσκάδα και οι δύο.
Όσο για το …αδέσποτο Recitation IX, του Γιώργου Απέργη, ήταν σίγουρα η καλύτερη γέφυρα για το πέρασμα από τον Αλέκο Ξένο στον Γιάννη Χρήστου. 
Οι ερμηνευτές, Ιωάννα Βρακατσέλη και Χρήστος Μαρίνος, κράτησαν το ενδιαφέρον μας αμείωτο. Και τελικά μας οδήγησαν σε μια μέθεξη στην ύπαρξη και τη σιωπή. Πέρα από τη μουσική καθεαυτή… 
Οι «ανάσες άνασσες» της Ιωάννας Βρακατσέλη αποτελούσαν μια διαρκή έκπληξη κι αυτό είναι το ζητούμενο στη μουσική. Να σε εκπλήξει, να μην θεωρείται τίποτα δεδομένο και άρα ανιαρό. 
Η συνοδεία του Χρήστου Μαρίνου συνιστά αλληλοπεριχώρηση, δεν είναι συνοδεία. Είναι συν-δημιουργία. 
Και οι δύο στάθηκαν αντάξιοι των μεγεθών που διακόνησαν και ανέδειξαν. 
Σημαντική τεκμηρίωση και η έκθεση ενός μικρού μέρους από το Αρχείο της Μαρίας Καλογρίδου, που βρίσκεται στο Αρχείο Ελληνικής Μουσικής της Μουσικής Βιβλιοθήκης. Κι ακόμη, κατατοπιστικά τα κείμενα της Αντιγόνης Γαϊτανά, για τους συνθέτες και τα έργα που παρουσιάστηκαν. Όλα μετ’ επιμελείας και φιλοκαλίας. 
Ήταν ένα ρεσιτάλ «μουσική ποιητική» ή ένας Μονόλογος – κι ας ήταν Duo – για την μουσικότητα της ποίησης. Καθώς αυτό που ακούσαμε ήταν μια υψηλή έκφραση της μελοποιημένης ποίησης, την οποία οφείλουμε να σπουδάζουμε ως μουσικοί, ως ακροατές, ως άνθρωποι.


Τετάρτη 15 Ιουνίου 2022

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗ - ΕΡΑΣΤΗ (ΗΧΗΤΙΚΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ)


Το νέο ηχητικό ντοκιμαντέρ, των επιτυχημένων podcasts με τον γενικό τίτλο: Εγκλήματα που συγκλόνισαν, που επιμελείται με μεράκι και επαγγελματισμό ένας νέος άνθρωπος, ο Μενέλαος Γεωργίου, έχει ως θέμα την Κάτια Γιαννακοπούλου, η οποία δολοφόνησε τον αρχιμανδρίτη εραστή της Άνθιμο Ελευθεριάδη, πριν 25 χρόνια, το 1997. 
Με τον Μενέλαο Γεωργίου, τον οποίο ευχαριστώ για την πρόσκληση και την ενδιαφέρουσα συνομιλία, μιλάμε γενικότερα για την επιρροή των πνευματικών στην ζωή των πιστών, που μπορεί κάποιοι να τους εκμεταλλεύονται συναισθηματικά, ψυχολογικά, ερωτικά και οικονομικά. 
Κάνουμε αναφορά και στο βιβλίο της Σταυρούλας Ζιαζοπούλου – Ζάχου Η δική μου Σοφία (εκδόσεις Εστία, 2010), το οποίο αποτελεί μια αφήγηση ζωής που διαβάζεται απνευστί και ταυτόχρονα είναι μια κραυγή ενάντια στο νοσηρό φαινόμενο του Γεροντισμού. Η εξιστόρηση των όσων υπέστη η ηρωϊδα της Σοφία και πολλοί άλλοι φίλοι της από τον παπα- Γιάννη γκουρού, είναι μια τραγική πραγματικότητα.
Ακούστε στη συνέχεια το σχετικό podcast. 
Πρωτότυπη μουσική σύνθεση: #teamgrey 
Eκτέλεση παραγωγής: Grey Studios Athens

"ΠΡΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΜΟΝ" ΜΕ ΤΟΝ ΕΙΔΙΚΟ ΣΤΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟ ΒΑΒΟΥΣΚΟ (ΒΙΝΤΕΟ)


Η ενορία του Ι. Ναού Αγίου Γεωργίου Νέου Ψυχικού παρουσιάζει την διαδικτυακή εκπομπή «Προς Εκκλησιασμόν», όπου φιλοξενούνται εργάτες του πνεύματος και της τέχνης. 
Στην τεσσαρακοστή πέμπτη εκπομπή προσκεκλημένος ο Δρ Αναστάσιος Βαβούσκος, Δικηγόρος, Άρχων Ασηκρήτης της Μ.τ.Χ.Ε 
Επιμελείται και παρουσιάζει ο Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος. 
Κάμερα, τεχνική επεξεργασία: Κατερίνα Δ. Λεονάρδου, Μαργαρίτα Κυρ. Στασινού 

 

Ο Αναστάσιος Βαβούσκος γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1967 και είναι Δικηγόρος, μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης, από το 1992. Μετά τη ολοκλήρωση των εγκυκλίων σπουδών του εισήχθη το 1986 στη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και αποφοίτησε το 1990 με βαθμό πτυχίου Άριστα. Κατά το δεύτερο, τρίτο και τέταρτο έτος των σπουδών του (ακαδημαϊκά έτη 1987 – 1988, 1988 – 1989 και 1989 – 1990) έλαβε και υποτροφία λόγω των επιδόσεών του στα μαθήματα των ετών αυτών. Στη συνέχεια, το έτος 1990, εισήχθη κατόπιν εξετάσεων στο μεταπτυχιακό τμήμα του Τομέα Αστικού, Αστικού Δικονομικού και Εργατικού Δικαίου της Σχολής Νομικών και Οικονομικών Επιστημών Θεσσαλονίκης, από όπου έλαβε τον αντίστοιχο μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών επιπέδου Master, με βαθμό πτυχίου Άριστα. 


Η διπλωματική μεταπτυχιακή εργασία του με τίτλο: «Κληρονομική διαδοχή μοναχών κατά τα εν Ελλάδι ισχύοντα», βαθμολογήθηκε από την Εξεταστική Επιτροπή ομοφώνως με βαθμό δέκα (10) Άριστα και δημοσιεύθηκε στην Επιστημονική Επετηρίδα του νομικού περιοδικού «Αρμενόπουλος», που εκδίδει ο Δικηγορικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης (έτος 1994). Κατά την εκπόνηση της διδακτορικής διατριβής του το έτος 1998 μετέβη στη Γενεύη Ελβετίας όπου ενεγράφη στο Ινστιτούτο Μεταπτυχιακών Σπουδών Ορθόδοξης Θεολογίας παρά τω Ορθοδόξω Κέντρω του Οικουμενικού Πατριαρχείου στο Chambézy Γενεύης, από το οποίο αποφοίτησε το 2000 λαμβάνοντας μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών Ορθοδόξου Θεολογίας επιπέδου Master, διετούς διάρκειας, με βαθμό πτυχίου: Άριστα (summa cum laude). Η διπλωματική μεταπτυχιακή εργασία του με τίτλο: «La notion de competence dans le droit canon» (Η έννοια της αρμοδιότητος στο Κανονικό Δίκαιο), η οποία παρουσιάσθηκε ενώπιον της Εξεταστικής Επιτροπής, στην οποία συμμετείχαν ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ελβετίας (και μετέπειτα Ανδριανουπόλεως) κυρός Δαμασκηνός ως Πρόεδρος και οι Βλ. Φειδάς Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, G. Vergauwen Κοσμήτωρ της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Φριμπούρ και Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Αχαϊας κ.κ. Αθανάσιος (νυν εκπρόσωπος της Εκκλησίας της Ελλάδος στις Βρυξέλλες), βαθμολογήθηκε ομοφώνως με βαθμό Άριστα (summa cum laude). Το 2001 αναγορεύτηκε διδάκτορας του Εκκλησιαστικού Δικαίου της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης με τίτλο διδακτορικής διατριβής «Θεμελιώδεις Αρχές Εκκλησιαστικής Δικονομίας – Η αρχή της ανεξαρτησίας και της αμεροληψίας των οργάνων απονομής της εκκκλησιαστικής δικαιοσύνης», κατόπιν υποστηρίξεως ενώπιον Εξεταστικής Επιτροπής, στην οποία συμμετείχαν οι Καθηγητές Χαρ. Παπαστάθης ως Πρόεδρος και Γ. Νάκος, Σ. Βαρναλίδης, Ι. Κονιδάρης, Β. Ζησιάδης, Αθ. Καϊσης και Κ. Κυριαζόπουλος και η οποία Επιτροπή απένειμε τον βαθμό: Άριστα.


Πέραν της διδακτορικής διατριβής του έχει συγγράψει τα κάτωθι βιβλία: 
1. «Το Εκκλησιαστικό καθεστώς της Δωδεκανήσου (1912 – 2005)», σσ. 333, Δίκαιο και Θεσμοί (Διευθυντής σειράς: Καθηγητής Χαράλαμπος Παπαστάθης), αριθ. 5, εκδ. Σάκκουλα, Θεσσαλονίκη 2005, 
2. «Ερμηνευτική προσέγγιση ιερών κανόνων», σσ. 269, εκδ. Παν. Πουρναρά, Θεσσαλονίκη 2010 για την εξυπηρέτηση των διδακτικών αναγκών του ομότιτλου μαθήματος, που διδάσκεται στην Ανωτάτη Εκκλησιαστική Ακαδημία Θεσσαλονίκης, 
3. «Οι θεσμοί του αυτοκεφάλου και του αυτονόμου καθεστώτος στην Ορθόδοξη Εκκλησία (Μελέτες – Πηγές)», (σε συνεργασία με τον Γρηγόριο Λιάντα Επίκουρο Καθηγητή Α.Ε.Α.Θ.), σσ. 215, εκδ. Μέθεξις, Θεσσαλονίκη 2014, 
4. «Κώδικας Νομοκανονικός. Ιεροί Κανόνες – Βυζαντινό Δίκαιο – Κανονικά Παραπτώματα», σσ. 1140, εκδ. Μέθεξις, Θεσσαλονίκη 2016, 
5. «Το Ουκρανικό Ζήτημα», σς. 330, εκδ. Μέθεξις, Θεσσαλονίκη 2020. 
Μελέτες, άρθρα, βιβλιοκρισίες, παρατηρήσεις και σχόλια επί δικαστικών αποφάσεων στα γνωστικά αντικείμενα του Εκκλησιαστικού και Κανονικού Δικαίου. 
Από το 2008 μέχρι το 2013 δίδαξε στην Ανωτάτη Εκκλησιαστική Ακαδημία Θεσσαλονίκης με την ιδιότητα του Εκτάκτου Επικούρου Καθηγητή τα παρακάτω μαθήματα: α) Εκκλησιαστικό Δίκαιο, β) Κανονικό Δίκαιο, γ) Νομική προστασία Εκκλησιαστικών Κειμηλίων, δ) Ερμηνευτική προσέγγιση ιερών κανόνων. 
Έχει συμμετάσχει σε συνέδρια και ημερίδες πάντοτε στα γνωστικά αντικείμενα του Εκκλησιαστικού και Κανονικού Δικαίου και υπήρξε μέλος: 1) της Συντακτικής Επιτροπής της Εξαμηνιαίας Επιθεωρήσεως Εκκλησιαστικού και Κανονικού Δικαίου «Νομοκανονικά», που εκδίδεται από την Εταιρεία Εκκλησιαστικού και Κανονικού Δικαίου, της οποίας είναι και ιδρυτικό μέλος. 2) της Επιτροπής της Εκκλησίας της Ελλάδος περί καταρτίσεως σχεδίου αναθεωρήσεως του Ν. 5383/1932: «Περί των Εκκλησιαστικών Δικαστηρίων και της προ αυτών διαδικασίας» επί Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Χριστοδούλου, 3) της Επιτροπής της Εκκλησίας της Ελλάδος περί καταρτίσεως σχεδίου αναθεωρήσεως του Ν. 5383/1932: «Περί των Εκκλησιαστικών Δικαστηρίων και της προ αυτών διαδικασίας» επί Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Ιερωνύμου, 4) αναπληρωματικό της Συνοδικής Επιτροπής Εκκλησιαστικής Εκπαιδεύσεως και Επιμορφώσεως του Εφημεριακού Κλήρου της Εκκλησίας της Ελλάδος. 
Υπηρέτησε ως Έφεδρος Ανθυπολοχαγός Πεζικού (ειδικότητα Στρατολόγος). Απόφοιτος της Σχολής Εφέδρων Αξιωματικών Πεζικού Κρήτης. Ως Έφεδρος Αξιωματικός αναμείχθηκε ενεργά μετά την λήξη της θητείας του με τα θέματα των Εφέδρων Αξιωματικών. Δραστηριοποιήθηκε στον Σύνδεσμο Εφέδρων Αξιωματικών Νομού Θεσσαλονίκης, του οποίου διετέλεσε Αντιπρόεδρος (δύο θητείες) και Γενικός Γραμματέας (δύο θητείες) και απλό μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του. Λόγω των ειδικών γνώσεων του στα νομικά θέματα των Εφέδρων Αξιωματικών, επελέγη από το Υπουργείο Εθνικής Αμύνης ανακληθείς από την εφεδρεία ως Εκπρόσωπος της Ελλάδος στη Νομική Επιτροπή της Διασυμμαχικής Ενώσεως Εφέδρων Αξιωματικών (CIOR) από το έτος 1998 μέχρι 2001 και το έτος 2004, συμμετέχοντας ταυτοχρόνως και στην Υποεπιτροπή για το Δίκαιο του Πολέμου, εκπροσωπώντας πάντοτε την Ελλάδα. 
Είναι: 1) Διδάσκαλος Ορθοδόξου Θεολογίας δυνάμει του υπ’ αριθ. πρωτ. 13/Οκτωβρίου 2000 Πατριαρχικού Γράμματος της Αυτού Θειοτάτης Παναγιότητος του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου Α΄, λόγω της λήψεως του μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών στην Ορθόδοξη Θεολογία από το ομώνυμο Μεταπτυχιακό Ινστιτούτο του Οικουμενικού Πατριαρχείου στο Chambézy Γενεύης. 2) Αναγνώστης της Ιεράς Μητροπόλεως Ελβετίας χειροθετηθείς από το Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Ελβετίας κυρό Δαμασκηνό το έτος 1990. 
Στις 21 Νοεμβρίου 2019 ως αναγνώριση της προσφοράς στην προάσπιση των δικαίων του Οικουμενικού Θρόνου αλλά και του εν γένει επιστημονικού έργου του, η Αυτού Θειοτάτη Παναγιότης ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος Α΄ τον τίμησε με την απονομή του οφφικίου του Άρχοντα Ασηκρήτη της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας. Μιλά Αγγλικά, Γαλλικά, Γερμανικά, Ιταλικά.

Ο ΝΤΜΙΤΡΙ ΣΟΣΤΑΚΟΒΙΤΣ ΤΟΥ ΜΑΝΟΥ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙ

Artwork: Ιωάννης - Πορφύριος Καποδίστριας 

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

Ο Μάνος Χατζιδάκις σαν ήταν 20 χρονών, στην Αθήνα της Απελευθέρωσης και του Εμφύλιου, ερχόταν σε επαφή με τη σύγχρονη μουσική του καιρού του, μέσα από την ακρόαση δίσκων έργων που μόλις κυκλοφορούσαν διεθνώς. 
Ο Μένης Κουμανταρέας αφηγείται: «Ένα τετράγωνο πιο πάνω από το θεατράκι του Κουν, στο Μετοχικό Ταμείο, η Αμερικανική Υπηρεσία Πληροφοριών είχε εγκαταστήσει ένα καμαράκι μουσικής. Υπεύθυνη σ’ αυτό ήταν η Καίτη Κασιμάτη, μια νέα δραστήρια γυναίκα από τη Θεσσαλονίκη – μετέπειτα κυρία Μυριβήλη, νύφη του συγγραφέα – που με αυταρχικότητα για τους άτακτους ακροατές και γλυκύτητα για τους αφοσιωμένους, μας έβαζε στο πικάπ τους ολοκαίνουργους τότε δίσκους των 33 στροφών, με έργα Αμερικανών συνθετών… Στο καμαράκι αυτό συγκεντρωνόταν η ανήσυχη νεολαία της εποχής, παιδιά φανατικά για γράμματα και μουσική. Ανάμεσά τους ο Αργύρης Κουνάδης, φίλος και συνοδοιπόρος του Χατζιδάκι, ο Νίκος Καρούζος… ο Δημήτρης Χριστοδούλου. Και πολλοί άλλοι, που ούτε τους θυμάμαι πιά. Αργότερα θα πρωταγωνιστούσαν στη ζωή του τόπου.» 
Ο Χατζιδάκις άκουγε με πάθος, Προκόφιεφ, Μάλερ, Μπάρτοκ, Κόπλαντ και πολλούς άλλους που τον σημάδεψαν μουσικά. 
Ο Μένης Κουμανταρέας μας δίνει μία ακόμα χρήσιμη πληροφορία: «Δεν θυμάμαι τον Χατζιδάκι την εποχή εκείνη ν’ αναφέρεται στον Σοστακόβιτς. Ίσως γιατί ο Ντμίτρι τότε ανήκε στη δικαιοδοσία του Μίκη περισσότερο παρά στη δική του». 
Ίσως την εποχή της νιότης του να μην τον απασχολούσε ο «Σοβιετικός» Σοστακόβιτς, αλλά σίγουρα ο Χατζιδάκις δεν παραθεώρησε τον μεγάλο συνθέτη. Τον …έκλεψε κιόλας! Όλοι ξέρουμε τις περίφημες και ευφάνταστες…χατζιδακικές «κλεψιές» μουσικών θεμάτων από τους Μότσαρτ, Βιβάλντι, Ροσίνι. Αλλά πόσοι ξέρουν μια …γενναία κλοπή από τον Σοστακόβιτς! Εδώ να θυμηθούμε ότι ο Χατζιδάκις είχε υιοθετήσει την άποψη του Στραβίνσκυ για το θέμα: «οι μεγάλοι κλέβουν και οι μέτριοι μιμούνται».


Έτσι πήρε ένα εξαίσιο θέμα από το τρίτο μέρος της 8ης Συμφωνίας του Σοστακόβιτς και το έκανε τραγούδι. Πρόκειται για το τραγούδι – όχι και τόσο γνωστό στο ευρύ κοινό – «Το παιδί από την Κρήτη» σε στίχους Μιχάλη Μπουρμπούλη. Ένα …αδέσποτο τραγούδι, δηλ. εκτός κάποιου συγκεκριμένου χατζιδακικού κύκλου τραγουδιών, το οποίο ηχογραφήθηκε για πρώτη φορά το 1980 με την Μαρία Δημητριάδη και περιλαμβάνεται στο δίσκο «Δελτίο Καιρού». Μετά εντάχθηκε στην «Ρωμαϊκή Αγορά», όπου το ερμήνευσε ο Βασίλης Λέκκας.


Οι στίχοι του τραγουδιού έχουν ως εξής: 
Το παιδί από την Κρήτη 
που το λέγανε Κοσμά 
το δικάσανε μια Τρίτη 
σε ισόβια δεσμά. 

Ήταν κρύο το φεγγάρι
κρύο αλουμίνιο
σαν τα βράδια του Γενάρη 
πάνω από τ’ Αγρίνιο. 

Στο ποτήρι το κρασί του 
έμεινε ατελείωτο
του ’καναν τα χρόνια χιόνια 
και το βίο αβίωτο. 

Παραπεταμένος είσαι
μάγκα μου σε μια γωνιά 
γεια σου κόσμε σιδερένιε
γεια σου χάρτινε ντουνιά. 

Έγραφε σε κάθε τοίχο
άλλο ένα τετράμηνο
να ’σουνα ζωή βροχούλα
να ’μουνα κυκλάμινο.

Θάνατος μες στο κορμί του 
έφτασε ανοιξιάτικα 
και χτυπούσαν οι καμπάνες 
σαν τρελές νυχτιάτικα. 

«Το παιδί από την Κρήτη» υπάρχει και σε μία ανέκδοτη ηχογράφηση με τον ίδιο τον Μάνο Χατζιδάκι, ως «Το παιδί απ’ το Παγκράτι» που «το δικάσαν μια Τετάρτη». Σίγουρα κάτι αυτοβιογραφικό συμβαίνει εδώ, αφού ο Χατζιδάκις έμενε στο Παγκράτι από τα χρόνια της νεότητός του. 
Αυτό που μας ενδιαφέρει ιδιαίτερα είναι ότι ο Χατζιδάκις χρησιμοποίησε στο τραγούδι αυτό θέμα από την 8η Συμφωνία του Ντμίτρι Σοστακόβιτς, ένα έργο σκοτεινό και βίαιο του 1943, που αντί να υμνεί τη νικηφόρα έκβαση του πολέμου, εκφράζει το πένθος για τις μεγάλες απώλειες. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την απαγόρευσή της ως το 1960. 
Κι αυτό μας παραπέμπει στην «Εποχή της Μελισσάνθης» του Χατζιδάκι, που «συνελήφθη» την εποχή της απελευθέρωσης, γιατί ο συνθέτης διόλου δεν μπήκε στην εθνική λογική της θριαμβολογίας, καθώς βίωνε την προδοσία των ονείρων… Μα και το τραγούδι του Χατζιδάκι είναι πένθιμο, με το θέμα του Σοστακόβιτς από το τρίτο μέρος της 8ης allegro ma non tropo, να ηχεί κάπως σπαρακτικά εμβατηριακά, αφού το εμβατήριο απασχολούσε έτσι κι αλλιώς τον Χατζιδάκι ως μουσικό εκφραστικό είδος. 


Ο Χατζιδάκις με την Πειραματική Ορχήστρα Αθηνών αρχικά και με την Ορχήστρα των Χρωμάτων αργότερα, διηύθυνε πολλούς συνθέτες της νιότης του. Έργα, δηλαδή, που άκουγε στο Music Roon του Μορφωτικού Τμήματος της Αμερικανικής Πρεσβείας.
Τελικά δεν διηύθυνε Σοστακόβιτς, αν και το είχε προγραμματίσει, με την Ορχήστρα των Χρωμάτων, για τις 2 Αυγούστου 1992 στο Ηρώδειο. Είχε προγραμματίσει - και το είχε ανακοινώσει σε πρόγραμμα της Ορχήστρας - να παίξει την Συμφωνία αρ. 14, opus 135, για σοπράνο, μπάσο και ορχήστρα. Ένα έργο του 1969. Ως σολίστ είχε επιλέξει την Σόνια Θεοδωρίδου και τον αείμνηστο, σπουδαίο μπάσο Φραγκίσκο Βουτσίνο. Για λόγους που ο Χατζιδάκις γνωρίζει η συναυλία δεν έγινε. Το ενδιαφέρον είναι ότι επέλεξε ένα έργο σύγχρονό του, δηλ. του 1969, και ένα έργο από τα τελευταία του συνθέτη, στο οποίο διαφαίνεται η ανησυχία του για τον θάνατο.
Ακόμα, στο Ε’ Πρόγραμμα του Μάνου Χατζιδάκι στο ραδιόφωνο του Antenna 97,1, στην εκπομπή της 9ης Απριλίου 1989, ο Χατζιδάκις μετέδωσε ένα εξαίσιο έργο του Ντμίτρι Σοστακόβιτς: Κοντσέρτο για τσέλο και ορχήστρα, με σολίστ τον Μστισλάβ Ροστροπόβιτς.
Εν κατακλείδι, ο Χατζιδάκις, ως ελεύθερο και σπινθηροβόλο πνεύμα, δεν είχε στεγανά. Προσέλαβε τους σπουδαίους Ρώσους συνθέτες του 20ου αιώνα, είτε αυτοί ζούσαν στην Δύση είτε στην Σοβιετική Ένωση, με μόνο κριτήριο την μουσική και την πνευματικότητά τους μέσα από τη μουσική τους.
Η περίπτωση Σοστακόβιτς είναι ενδεικτική για το γεγονός ότι ο Χατζιδάκις μας ξεπερνάει ακόμα και σήμερα. Γι’ αυτό και δεν παύουμε να τον μνημονεύουμε. Η ζωογόνος αύρα του μας είναι αναγκαία για να ζήσουμε, νυν και αεί!

Δευτέρα 13 Ιουνίου 2022

ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΑΣ


Η Αθήνα Καλεί: Μια δίωρη ραδιοφωνική περιπέτεια ιδεών εντός και εκτός συνόρων. 
Με τον Περικλή Βασιλόπουλο. 
Στο Πρώτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας 
Ακούστε την εκπομπή της Κυριακής, 12 Ιουνίου 2022, 10-12 το βράδυ, με αφορμή τη γιορτή του Αγίου Πνεύματος, ΕΔΩ
Καλεσμένοι είναι: 
• Ο Παναγιώτης Ανδριόπουλος, Καθηγητής Θεολόγος, Ψάλτης, Μουσικός, ιδρυτής του Καλλιτεχνικού Συνόλου «Πολύτροπον», της ιστοσελίδας Φως Φαναρίου και συγγραφέας του βιβλίου Ελληνορωσικά, που μιλά για το νόημα της Πεντηκοστής με την επιφοίτηση των Αποστόλων από το Άγιο Πνεύμα, το «Ορατόριο της Πεντηκοστής» του πρωτοποριακού Έλληνα συνθέτη Γιάννη Χρήστου (1926-1970), τη Βυζαντινή μουσική και τις πολλαπλές αναγνώσεις του τραγουδιού «Η Αραπιά» του Βασίλη Τσιτσάνη από τον Μάνο Χατζιδάκι και τον Νίκο Σκαλκώτα. Επίσης, για το νόημα της Οικουμενικής Ορθοδοξίας και τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίο και για τις εκκλησιαστικές διαστάσεις της Ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία. 

 

• Από τη Θεσσαλονίκη ο Χρυσόστομος Σταμούλης, Κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ, Συνθέτης/ Μουσικός και προσφάτως χειροθετηθείς Άρχων Διδάσκαλος της Εκκλησίας από τον Οικουμενικό Πατριάρχη, συγγραφέας των βιβλίων Έρως και θάνατος, Φάγαμε ήττα, Ο αυτοεγκλωβισμός της Ορθοδοξίας, μιλά για τον έρωτα, τη σεξουαλικότητα και τις ηδονές στην Θεολογία της Ορθόδοξης Ανατολής, όπως και για το Νόημα της Φώτισης, της προστασίας του Περιβάλλοντος, της Διαφορετικότητας και του Εθνοφυλετισμού στην Ορθόδοξη Πίστη.
Ολόκληρη εκπομπή ΕΔΩ

Μια συνέντευξη για το "ΠΟΛΥΤΡΟΠΟΝ" ΣΤΟ "άβαλον ΤΩΝ ΤΕΧΝΩΝ"

Ευχαριστώ θερμά τον Γιώργο Πισσαλίδη για την συνέντευξη στο άβαλον ΤΩΝ ΤΕΧΝΩΝ, που διευθύνει με λογισμό και μ' όνειρο. 

Μια συνέντευξη κυρίως για τις συναυλίες και εκδηλώσεις του Καλλιτεχνικού Συνόλου ΠΟΛΥΤΡΟΠΟΝ, που έχει συμπληρώσει 18 χρόνια συνεχούς δράσης. 

Ολόκληρη η συνέντευξη εδώ

Φωτογράφηση: Χρήστος Κισατζεκιάν. 
Η συνέντευξη έγινε στο Epoca cafe (Σινώπης 6, Αμπελόκηποι). 


Καλλιτεχνικό Σύνολο «Πολύτροπον» 
Ιδρύθηκε το 2004 από τον θεολόγο και μουσικό Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλο και παρουσιάζει στην Ελλάδα και το εξωτερικό πρωτότυπες παραγωγές βασισμένες κυρίως στην ελληνική ποίηση και μουσική.
Ανάμεσά τους: “Το τετράδιο του Πατριάρχη” (μελοποιημένη ποίηση από την νεανική ανθολογία του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου), “Ιερατική Ποίηση”, Το μουσικό έργο της Εύας Πάλμερ – Σικελιανού, «Ο Gustav Mahler του Μάνου Χατζιδάκι», «Η Αραπιά του Βασίλη Τσιτσάνη, της Μάτσης Χατζηλαζάρου, του Νίκου Σκαλκώτα και του Μάνου Χατζιδάκι», «Ο Καβάφης της Συρίας και της Μέσης Ανατολής», «Οι μουσικές των Χριστιανών της Μέσης Ανατολής», «Οι Πύρινες γλώσσες του Γιάννη Χρήστου», «Πατρινοί συνθέτες – Πατρινοί ποιητές», «Θήλεις Άγγελοι – Γυναίκες που ασκήτεψαν σε ανδρικά μοναστήρια», «Ο Κωστής Παλαμάς δύο Πατριαρχών» (ελληνικά και αραβικά), «Επί τα όρη τα Αραράτ» (ελληνοαρμενική συναυλία), «Η Νοσταλγός» του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, «Οι εκκλησιαστικές συνθέσεις του Μίκη Θεοδωράκη», αφιερώματα στον Λυκούργο Αγγελόπουλο, στον Αντρέι Ταρκόφσκι, τους Ρώσους της Διασποράς, τον Ντμίτρι Σοστακόβιτς, τον Αλεξάντρ Σολζενίτσιν, στους απαχθέντες Μητροπολίτες Χαλεπίου κ.α.
Έχει παρουσιάσει τις παραγωγές του σε αρκετές πόλεις της Ελλάδας, στην Κύπρο, την Γερμανία, την Κωνσταντινούπολη, ενώ την διετία 2017-2019 συνεργάστηκε με τον διάσημο χορογράφο και χορευτή φλαμένκο Israel Galvan. Στο πλαίσιο της documenta14 (Αθήνα και Kassel) συμμετείχε στην παραγωγή La farsa monea και κατόπιν στην παραγωγή του Israel Galvan, La fiesta, σε διεθνή περιοδεία (Φεστιβάλ Grec Βαρκελώνης, Φεστιβάλ Αβινιόν Γαλλίας, παραστάσεις στο Λουξεμβούργο, Μονπελιέ, Πόρτο κ.α.).

Κυριακή 12 Ιουνίου 2022

ΑΠΟΨΕ ΣΤΟ ATHENS CALLING ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΑΣ


Η Αθήνα Καλεί: Μια δίωρη ραδιοφωνική περιπέτεια ιδεών εντός και εκτός συνόρων. 
Με τον Περικλή Βασιλόπουλο. Κάθε Κυριακή 22:00-24:00.
Στο Πρώτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας 
Απόψε Κυριακή 12 Ιουνίου 2022, 10-12 το βράδυ, με αφορμή τη γιορτή του Αγίου Πνεύματος, καλεσμένοι στην εκπομπή είναι: 
• Ο Παναγιώτης Ανδριόπουλος, Καθηγητής Θεολόγος, Ψάλτης, Μουσικός, ιδρυτής του Καλλιτεχνικού Συνόλου «Πολύτροπον», της ιστοσελίδας Φως Φαναρίου και συγγραφέας του βιβλίου Ελληνορωσικά, που μιλά για το νόημα της Πεντηκοστής με την επιφοίτηση των Αποστόλων από το Άγιο Πνεύμα, το «Ορατόριο της Πεντηκοστής» του πρωτοποριακού Έλληνα συνθέτη Γιάννη Χρήστου (1926-1970), τη Βυζαντινή μουσική και τις πολλαπλές αναγνώσεις του τραγουδιού «Η Αραπιά» του Βασίλη Τσιτσάνη από τον Μάνο Χατζιδάκι και τον Νίκο Σκαλκώτα. Επίσης, για το νόημα της Οικουμενικής Ορθοδοξίας και τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίο και για τις εκκλησιαστικές διαστάσεις της Ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία. 
• Από τη Θεσσαλονίκη ο Χρυσόστομος Σταμούλης, Κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ, Συνθέτης/ Μουσικός και προσφάτως χειροθετηθείς Άρχων Διδάσκαλος της Εκκλησίας από τον Οικουμενικό Πατριάρχη, συγγραφέας των βιβλίων Έρως και θάνατος, Φάγαμε ήττα, Ο αυτοεγκλωβισμός της Ορθοδοξίας, μιλά για τον έρωτα, τη σεξουαλικότητα και τις ηδονές στην Θεολογία της Ορθόδοξης Ανατολής, όπως και για το Νόημα της Φώτισης, της προστασίας του Περιβάλλοντος, της Διαφορετικότητας και του Εθνοφυλετισμού στην Ορθόδοξη Πίστη.

"ΤΩ ΘΕΙΩ ΠΛΗΚΤΡΩ ΜΥΣΤΙΚΩΣ" ΚΑΙ "ΜΥΣΤΙΚΗ ΚΑΙΝΟΤΗΤΙ ΓΝΩΣΕΩΣ" ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ Ή ΤΟ 4'33'' ΤΟΥ JOHN CAGE


Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 
Στον Όρθρο της μεγάλης εορτής της Πεντηκοστής ψάλλουμε το ακόλουθο κάθισμα: 
Μετὰ τὴν Ἔγερσιν Χριστέ, τὴν ἐκ τοῦ τάφου, καὶ τὴν πρὸς ὕψος οὐρανοῦ, θείαν Ἀνάληψιν, τοῖς θεόπταις τὴν δόξαν σου κατέπεμψας οἰκτίρμον· Πνεῦμα εὐθὲς ἐγκαινίσας τοῖς Μαθηταῖς· ὅθεν, ὥσπερ κιθάρα μουσουργική, πᾶσιν ἐτρανολόγησαν, τῷ θείῳ πλήκτρῳ μυστικῶς, Σῶτερ, τὰ ἀπηχήματα, καὶ τὴν οἰκονομίαν σου. 
Στο τροπάριο αυτό οι Απόστολοι, φωτισθέντες από το Άγιο Πνεύμα, γίνονται σαν μια «κιθάρα μουσουργική» - όλοι τους χορδές μιας δωδεκάρχοδης κιθάρας – η οποία τρανολόγησε τα απηχήματα και την θεία οικονομία «τω θείω πλήκτρω μυστικώς»! 
Οι Απόστολοι κήρυξαν «πάση τη κτίσει», ετράνωσαν την αλήθεια του Χριστού, αλλά με ένα παράδοξο τρόπο, όπως «παράδοξα είδον τα έθνη πάντα εν πόλει Δαβίδ» την ημέρα της Πεντηκοστής. Τότε «ήχος καθάπερ φερομένης πνοής βιαίας» και μετά το κήρυγμα τρανό «τω θείω πλήκτρω μυστικώς». 
Ο υμνωδός θέλει τους Αποστόλους «ώσπερ κιθάρα μουσουργική», αλλά στη συνέχεια δεν μιλάει για χορδή, αλλά για πλήκτρο, το οποίο είναι κρουστό! Κι ένα κρουστό πώς γίνεται να υπάρχει «μυστικώς»!
Κατά μία εκδοχή – σπάνια, βέβαια – πλήκτρο μπορεί να θεωρηθεί και η πένα με την οποία ο ερμηνευτής χτυπά τις χορδές της κιθάρας ή άλλου παρόμοιου εγχόρδου. Σε κάθε περίπτωση το «μυστικώς» είναι πρόβλημα… 
Αλλά στην θεολογία μόνο το «μυστικώς» υφίσταται. Παντού είναι μπροστά μας, αλλά το προσπερνάμε γιατί δεν μας συμφέρει. Η λογική μας είναι λογική κρουστού. Να ακουστούμε πάση θυσία. Να κάνουμε θορυβώδη «ομολογία» και «πύρινο» κήρυγμα, κι όχι να ζήσουμε μυστικώς, σαν τους αγγέλους, που τους εικονίζουμε στην Θεία Λειτουργία: «Οι τα χερουβείμ μυστικώς εικονίζοντες…». Και στο απόστιχο του Εσπερινού της Γονυκλισίας, λέμε: "Νῦν περιβάλλονται κράτος, οἱ Χριστοῦ ἀφ’ ὕψους, Ἀπόστολοι, ἐγκαινίζει γὰρ αὐτοὺς ὁ Παράκλητος ἐν αὐτοῖς καινιζόμενος, μυστικῇ καινότητι γνώσεως, ἣν ταῖς ξέναις φωναῖς, καὶ ὑψηγόροις κηρύττοντες, τὴν ἀΐδιον φύσιν τε καὶ ἁπλῆν, τρισυπόστατον σέβειν τοῦ εὐεργέτου τῶν ὅλων Θεοῦ, ἡμᾶς ἐκδιδάσκουσι...". Ψάλλουμε, λοιπόν, "μυστικῇ καινότητι γνώσεως..."! 
Και επειδή η σιωπή είναι η μουσική του μέλλοντος αιώνος ας …ακούσουμε μυστικώς το 4’33’’ του John Cage (1912 - 1992). 
Το 4′33″ (Four minutes, thirty-three seconds" ή "Four thirty-three") είναι μία σύνθεση του 1952 σε τρία μέρη του Αμερικάνου πειραματιστή συνθέτη, για οποιοδήποτε όργανο ή συνδυασμό μουσικών οργάνων και η παρτιτούρα ζητά από τον εκτελεστή ή τους εκτελεστές του έργου να μην παίξουν καθ' όλη τη διάρκεια του κομματιού. 
Το «ξένον άκουσμα» αποτελείται από τους ήχους του περιβάλλοντος που ακούν οι ακροατές ενώ αυτό παίζεται επί σκηνής, αν και πολλές φορές θεωρείται ως "4 λεπτά και 33 δευτερόλεπτα σιωπής".

Related Posts with Thumbnails