Τρίτη, 23 Μαΐου 2017

ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΟΙΚΙΑ ΚΑΤΑΚΟΥΖΗΝΟΥ ΜΕ ΤΙΣ ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΤΗΣ


Η Εταιρεία Φίλων Εθνικής Λυρικής Σκηνής διοργανώνει σήμερα Τρίτη 23 Μαΐου 2017 στις 7.30 μ.μ. συναυλία στο Ίδρυμα Άγγελου και Λητώς Κατακουζηνού, Λεωφόρος Β. Αμαλίας 4, 5ος όροφος, Πλατεία Συντάγματος. 
Θα τραγουδήσει η σοπράνο Δάφνη Πανουργιά και θα την συνοδεύσει στο πιάνο ο Μάριος Καζάς
Σχολιάζει ο Παναγιώτης Ανδριόπουλος. 
Το Ίδρυμα Άγγελου και Λητώς Κατακουζηνού είναι ένα σπίτι μουσείο με τη γοητεία και την ιστορία της γενιάς του ‘30 στο κέντρο της Αθήνας. Η συναυλία αποτελεί μια επιλογή και ανθολογία κάποιων από τους δημιουργούς που συνδέθηκαν με την ιστορική, πλέον, Οικία Κατακουζηνού. 
Ποίηση των: Αριστοτέλη Βαλαωρίτη, Οδυσσέα Ελύτη, Γιώργου Σεφέρη, Μυρτιώτισσας, Γιάννη Ρίτσου, Κοραλίας Θεοτοκά, Νίκου Καββαδία, μελοποιημένη από τους συνθέτες: Πέτρο Πετρίδη, Μάνο Χατζιδάκι, Γιώργο Κουρουπό, Αλεξάνδρα Παπαστεφάνου, Θάνου Μικρούτσικο, Μίκη Θεοδωράκη, Μαρίζα Κωχ, Νίκο Κυπουργό, Κωστή Κριτσωτάκη, Νέστορα Ταίηλορ, Δημήτρη Μηνακάκη.  
Κι ακόμα, άριες των: Mozart, Puccini και Villa Lobos, που ακούστηκαν στην Οικία. 
Για τη ζωή και το έργο του ζεύγους Κατακουζηνού θα μιλήσει η μουσειολόγος και ψυχή του Ιδρύματος Σοφία Πελοποννησίου. 
Η εκδήλωση αυτή αφιερώνεται στο μέλλον του Θεάτρου Ολύμπια, - μέχρι χθες έδρα της Εθνικής Λυρικής Σκηνής - με την ευχή να παραμείνει ένας ενεργός χώρος πολιτισμικής αναφοράς στο κέντρο της Αθήνας.
Περισσότερα εδώ


Κυριακή, 21 Μαΐου 2017

ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΤΗΝ ATHENS VOICE


Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου
Παρουσιάζει ξεχωριστό ενδιαφέρον η μεγάλη κινητικότητα που παρατηρείται τον τελευταίο καιρό σε τομείς της εξωτερικής πολιτικής, από συγκεκριμένους ιεράρχες της Εκκλησίας της Ελλάδος. Βέβαια ανάλογα φαινόμενα έχουν παρατηρηθεί και στο πρόσφατο παρελθόν, αλλά τώρα φαίνεται πως το πράγμα υπερβαίνει τα συνήθη. 
Για πρώτη φορά στην ιστορία ένας έλληνας μητροπολίτης γράφει απευθείας, ανοιχτή επιστολή σε Τούρκο πρόεδρο. Είναι γνωστό πως ο μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ, απέστειλε πολυσέλιδη επιστολή προς τον Τούρκο πρόεδρο Ταγίπ Ερντογάν, την οποία δημοσιοποίησε, διότι αυτός – μάλλον - ήταν ο σκοπός του. 
Το θέμα στην συγκεκριμένη επιστολή δεν είναι το φινάλε της, δηλ. η …cult πρόσκληση του Πειραιώς στον Ερντογάν να βαπτιστεί Ορθόδοξος, με ανάδοχο τον Πούτιν (sic), ούτε ακόμα η ανασκευή (;) του Ισλάμ, αλλά οι πολιτικές θέσεις του Πειραιώς που αναπτύσσονται στο πρώτο μέρος της επιστολής. Οι αναφορές στην πρόσφατη απόπειρα πραξικοπήματος στην γείτονα, η πορεία της ένταξής της στην Ευρωπαϊκή Ένωση, οι μεταρρυθμίσεις Ερντογάν, η συνθήκη της Λωζάνης, η σχέση με τον ISIS κ.ο.κ. 
Ο Πειραιώς, όμως, πάει και πιο πέρα. Εκφράζει άποψη για θέμα που άπτεται των σχέσεων Ελλάδος – Τουρκίας. Γράφει απροκάλυπτα στον Ερντογάν: «…θά ἤθελα νά Σας πῶ ὅτι διαφωνῶ ἀπολύτως μέ τήν μή ἔκδοσι τῶν πραξικοπηματιῶν Τούρκων πού κατέφυγαν στήν Ἑλλάδα, διότι ἡ αἰτιολογία τῆς ἀπόφασης τοῦ Ἀρείου Πάγου εἶναι ἀπαράδεκτη νομικῶς διότι δέν νομιμοποιεῖται νά κρίνει μιά δημοκρατική χώρα μέλος τοῦ ΟΗΕ καί τοῦ ΝΑΤΟ ὡς ἡ γείτων Τουρκία, ὡς χώρα πού δέν εἶναι χώρα δικαίου τήν στιγμή πού ἡ ΕΕ καί ἡ Ἑλλάς ἔχουν συνυπογράψει μετά τῆς Τουρκίας σύμβαση ἐπιστροφῆς τῶν παρατύπων μεταναστῶν στήν Τουρκία ὡς «ἀσφαλῆ χώρα» καί ἑπομένως χώρα δικαίου.». 
Επομένως, ο μητροπολίτης Πειραιώς αμφισβητεί ευθέως απόφαση του Αρείου Πάγου, του ανωτάτου Δικαστηρίου της χώρας του, συντασσόμενος με την βούληση της γείτονος πάνω στο συγκεκριμένο θέμα. 
Στην επιστολή Πειραιώς προς τον Ερντογάν δεν υπήρξε καμία αντίδραση του Υπουργείου Εξωτερικών της Ελλάδος. Λες και η κίνησή του ήταν ό,τι πιο φυσικό συμβαίνει από έναν έλληνα ιεράρχη και δημόσιο λειτουργό. Αντίδραση δεν υπήρξε και όταν ακόμη ο Πειραιώς μας αποκάλυψε ότι: «παρεκλήθημεν ἀπό κύκλους τῆς γείτονος χώρας, νά δημοσιοποιήσωμε μία κριτική ἀποδόμησι τῆς ἀνθρωποκατασκευασμένης θρησκείας τοῦ Ἰσλάμ, πού ἀποτελεῖ τό κοσμοείδωλο καί τόν πυλώνα τοῦ μοντέλου ἐξουσίας τοῦ Προέδρου Ἐρντογάν.». Ο Πειραιώς στη συνέχεια μας αφήνει μια χαραμάδα φωτός για τους «κύκλους» αυτούς: «Ἤδη οἱ κύκλοι πού ἀνέφερα, οἱ ὁποῖοι ἐμφανίζονται ὡς δῆθεν Μουσουλμάνοι, ἐνῶ εἶναι περισσότερον πιστοί ἀπό ἐμᾶς στόν Ἀληθινό Τριαδικό Θεό, μέ ἐνημέρωσαν ὅτι σέ μέσα κοινωνικῆς δικτύωσης τό συγκεκριμένο κείμενο ἔχει 4.158.354 «χτυπήματα» καί συνεχίζεται ἡ κυκλοφόρησίς του.». 
Άρα, πρόκειται, μάλλον, για κρυπτοχριστιανούς της Τουρκίας (;)… Σε κάθε περίπτωση, ο Πειραιώς δηλώνει δημόσια ότι σε επαφή με «κύκλους της γείτονος χώρας…» και πάντως όχι με το Οικουμενικό Πατριαρχείο, το οποίο έχει εκφράσει την δυσαρέσκειά του για την περίπτωσή του, με επιστολή που απέστειλε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος στον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο. 
Σε όλα τα παραπάνω, το ΥΠΕΞ είναι απαθής θεατής, ενώ υπουργοί και στελέχη της Κυβέρνησης δεν παύουν να συμμετέχουν σε εκδηλώσεις του Πειραιώς. 
Εκεί που φαίνεται ότι υπήρξε κάποια παρέμβαση ήταν στην περίπτωση των Ιεροσολύμων. Η Εκκλησία της Ελλάδος είχε ορίσει ως εκπρόσωπό της τον Πειραιώς, στην τελετή του Αγίου Φωτός στα Ιεροσόλυμα, το Μ. Σάββατο. Τελικά στην θέση του πήγε ο μητροπολίτης Ιλίου Αθηναγόρας. Την «επίσημη ενημέρωση» για το θέμα μας την έκανε ο ίδιος ο Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ δια της δημοσιοποιήσεως σχετικού – μακροσκελέστατου, όπως το συνηθίζει - ανακοινωθέντος: «…ἡ Ἰσραηλινή Κυβέρνηση, ἐρχομένη σέ τηλεφωνική ἐπικοινωνία, μέ τόν Ἐξοχώτατο Πρωθυπουργό κ. Ἀλέξιο Τσίπρα, διεμήνυσε ὅτι ἡ ἐλαχιστότητά μας εἶναι ἀνεπιθύμητο πρόσωπο (persona non grata) στό Ἰσραήλ, ἐπειδή κατά καιρούς ἔχουμε ἐκφράσει δῆθεν «ἀντισημιτικές» δηλώσεις.». 
Ο Σεβ. Πειραιώς δεν παραλείπει να δηλώσει απερίφραστα: «Μέ τό παρόν ἀνακοινωθέν, διαμαρτύρομαστε ἐντονότατα καί καταγγέλλουμε δημόσια τήν ἀντικανονική παρέμβαση τοῦ Ἰσραήλ στήν χώρα καί τήν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, καί βέβαια θά ἀποστείλουμε ἔντονη διαμαρτυρία γιά τήν καταπάτηση τῶν θρησκευτικῶν μας δικαιωμάτων.». 
Άρα, η Ελληνική Κυβέρνηση – κατά τον Πειραιώς – αναγκάστηκε να τον …αποσύρει, κατόπιν πιέσεων του Ισραήλ, χωρίς βεβαίως ποτέ να ψελλίσει κάτι για την όλη στάση του και τα γραφόμενά του. 
Την ίδια ώρα, ο μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης Ανδρέας, ο οποίος έχει πάρει …εργολαβία την υπεράσπιση της Βορείου Ηπείρου, σε σχετικό ψήφισμά του διατρανώνει: «Ξεπερνῶντας τὴν ἀναποτελεσματικὴ μέχρι τώρα μέθοδο τῆς Αὐτονομίας συντασσόμαστε πλέον μὲ τὴν Ἕνωση τῆς Βορείου Ἠπείρου μὲ τὴν Ἑλλάδα». 
Ο μητροπολίτης αυτονομείται πλήρως τόσο από την Ελληνική Πολιτεία, όσο και από την Ορθόδοξη Εκκλησία, γιατί δεν υπολογίζει – χρόνια τώρα – ότι η Βόρειος Ήπειρος δεν είναι έδαφος της κανονικής δικαιοδοσίας του για να εκφράζεται κατ’ αυτόν τον τρόπο. Ανήκει στην Ορθόδοξη Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Αλβανίας. Τέτοιες τοποθετήσεις μπορούν να προκαλέσουν σοβαρά προβλήματα στον Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας Αναστάσιο, τον οποίο πάντα έχουν στο στόχαστρο εθνικιστικοί κύκλοι στην Αλβανία, επειδή είναι Έλληνας. Παρά το γεγονός ότι ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος ασκεί από την αρχή την υπερεθνική και υπερφυλετική διακονία του, όπως επιτάσσει η Ορθόδοξη Εκκλησία. 
Η δήλωση του Κονίτσης Ανδρέα δεν είναι απλή. Ζητάει την ένωση της Βορείου Ηπείρου με την Ελλάδα! Αποτελεί αυτό αίτημα της εξωτερικής μας πολιτικής; 
Και σ’ αυτή την περίπτωση το Ελληνικό ΥΠΕΞ σιωπά… 
Ο μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιος, είναι γνωστός για τις ακραίες απόψεις και εκφράσεις του. Πρόσφατα έστειλε (άλλη μία) ανοιχτή επιστολή στον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, εγκαλώντας τον για την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Ορθοδοξίας, που πραγματοποιήθηκε στην Κρήτη τον περασμένο Ιούνιο. Ανάμεσα σε πολλά άλλα γράφει στον Πατριάρχη να παύσει τις «διώξεις των διατυπωσάντων αντιρρήσεις Κληρικών, Μοναχών και Πιστών τέκνων της Εκ­κλησίας μας (βλ. και την περίπτωση των 100 Μοναχών και Ασκητών του Αγ. Όρους)…». Και στη συνέχεια παραθέτει στο ιστολόγιό του έγγραφα που αφορούν σε συγκεκριμένες αγιορειτικές υποθέσεις. 
Το Άγιον Όρος είναι γνωστόν πως έχει το αυτοδιοίκητον, έχει Πολιτικό Διοικητή, υπάγεται πνευματικά στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, και δεν είναι δουλειά του καθενός – και δη μητροπολίτου της Εκκλησίας της Ελλάδος και δημόσιου λειτουργού – να παρεμβαίνει με όποιον τρόπο αυτός νομίζει. 
Όλα τα παραπάνω – άκρως ενδεικτικά – συνιστούν μια σημερινή πραγματικότητα, με πρωταγωνιστές έλληνες αρχιερείς και θεατές την Ελληνική Κυβέρνηση και σύσσωμο τον πολιτικό κόσμο της χώρας.
Και το αστείο είναι ότι κάποιοι ακόμα μιλούν για …χωρισμό Εκκλησίας – Κράτους.

Η ΠΕΡΙΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΛΕΙΨΑΝΩΝ ΣΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΗ


Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου
Το κείμενό μου στην Athens Voice για την περιφορά των λειψάνων, στάθηκε αφορμή για εκατοντάδες σχόλια στο διαδίκτυο γύρω από το θέμα αυτό, αλλά και γενικότερα περί Εκκλησίας.
Φυσικά υπήρξαν και οι «ευσεβείς και φιλάγιοι» που ενοχλήθηκαν από την τοποθέτησή μου και τάχθηκαν εναντίον μου, υπερασπιζόμενοι με πάθος την περιφορά των λειψάνων. Είναι αδύνατον να απαντήσω σε όλες τις αιτιάσεις. Άλλωστε δεν χρειάζεται. Απευθύνομαι σε νοήμονες ανθρώπους και όχι σε ταλιμπάν. 
Θα σταθώ μόνο σε μία, για να καταδείξω την μωρία του πράγματος. 
Γράφτηκε κατά κόρον πως είναι αναγκαία η μεταφορά των λειψάνων από τόπο σε τόπο, γιατί έτσι δίνεται η …δυνατότητα στους πιστούς να προσκυνήσουν τα λείψανα που δεν θα μπορούσαν να τα προσκυνήσουν εκεί που φυλάσσονται λόγω απόστασης κ.ο.κ. 
Τίθεται, λοιπόν, το ερώτημα: Με πόσα λείψανα είναι ευχαριστημένοι οι πιστοί; Και κάθε πότε θέλουν να τα προσκυνούν; Αυτή την στιγμή στην Αττική, για παράδειγμα, τίθενται προς προσκύνησιν, δεκάδες λειψάνων. Με πόσα κορέννυνται; 
Δεν φτάνει που έρχεται ένα λείψανο στην Αθήνα, από το Άγιον Όρος για παράδειγμα, και εκτίθεται για προσκύνημα σε ένα ναό. Κάποια στιγμή μεταφέρεται σε γειτονικό ναό, σε γειτονική Μητρόπολη κι έτσι η περιαγωγή μοιάζει με delivery – φευ! – λειψάνων! 
Με βάση τις σχετικές πηγές, στο Βυζάντιο ίσχυε το αντίστροφο απ' ότι σήμερα: τα λείψανα δεν ταξίδευαν από τόπο σε τόπο, διότι απλώς ταξίδευαν οι προσκυνητές προς αυτά! Το δε προσκυνηματικό ταξίδι ήταν ιδιαίτερα δημοφιλές σε κάποιες περιόδους, γι' αυτό και απαθανατίστηκε σε χρονογραφήματα αλλά και στη λογοτεχνία (Ανατολής και Δύσης). Η μετακίνηση λειψάνων (και εικόνων) περιοριζόταν εντός των τειχών και μόνο σε ιδιαίτερες περιστάσεις (πολιορκία, επιδημία, ανομβρία κλπ). Χαρακτηριστικό το παράδειγμα του δημάρχου Δαφνησίων (Λιβανάτες), που στα 1866 με έγγραφό του προς τον ηγούμενο στη Μονή της Μαλεσίνας (νομός Φθιώτιδος) ζητάει την αποστολή των λειψάνων του Αγίου Γεωργίου "ένεκα ενσκηψάσης νόσου της μηνιγγίτιδος". 
Αποτελεί ειρωνεία – τουλάχιστον - το ότι σήμερα, που η μετακίνηση του ανθρώπου είναι εξαιρετικά πιο εύκολη απ' ότι παλιότερα, μετακινούνται τα λείψανα. Ειδικά στις μέρες μας θα έπρεπε το φαινόμενο αυτό να είναι πολύ περιορισμένο. 
Δεν υπάρχει κανένας λόγος – ούτε θεολογικός ούτε άλλος – για μια τέτοια κινητικότητα. Δεν συζητάμε για τα αντίγραφα εικόνων. Αυτή η ιστορία θα έπρεπε να απαγορευθεί από την Εκκλησία πάραυτα. 
Δυστυχώς, όλη αυτή η κατάσταση γίνεται αντικείμενο χλεύης από εκείνους που τους δίνεται πλέρια η ευκαιρία να κατηγορήσουν την Εκκλησία και τους πιστούς της για μύρια όσα. Και σε κάμποσα δεν έχουν άδικο…

Σάββατο, 20 Μαΐου 2017

ΗΜΕΡΙΔΑ ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΟΥ ΘΩΜΑ ΤΑΜΒΑΚΟΥ ΚΑΙ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΟΥ


Με αφορμή τη συμπλήρωση εκατό χρόνων από τον θάνατο του Σπυρίδωνος–Φιλίσκου Σαμάρα (1861-1917), η Μουσική Εταιρεία Αλεξανδρούπολης εκδίδει την παρούσα μελέτη ως ελάχιστη συμβολή στη διατήρηση της μνήμης του κορυφαίου Έλληνα μουσουργού και του έργου του. Στην εποχή του ο Σαμάρας αναδείχθηκε στην κεντρική Ευρώπη μέσα από το δημοφιλέστατο και ιδιαίτερα απαιτητικό κοσμικό μουσικό είδος, την Όπερα. Για να αντιληφθούμε την αναγνώριση που είχε, ήδη από τα τέλη του 19ου αιώνα, μπορούμε να ανατρέξουμε στο σύγγραμμα La musique et les musiciens (Η μουσική και οι μουσικοί) του καθηγητή του Κονσερβατόριου των Παρισίων, Albert Lavignac, που εκδόθηκε για πρώτη φορά στο Παρίσι το 1895, όπου μεταξύ των συνθετών που δρουν στην Ιταλία, όπως ο Giacomo Puccini (1858-1924) και ο Ruggero Leoncavallo (1857-1919), αναφέρεται και ο ελληνικής καταγωγής Spiro Samara. 
Η παρουσίαση του νεοκδοθέντος βιβλίου του Θωμά Ταμβάκου, που καταγράφει τη δισκογραφία των έργων του συνθέτη του Ολυμπιακού Ύμνου, θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 22 Μαΐου 2017 και ώρα 7.00 μ.μ. στην Αίθουσα Εκδηλώσεων του Ωδείου Φαέθων (14ης Μαΐου 121, Αλεξανδρούπολη). Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι πλέον αρμόδιοι περί της έντεχνης ελληνικής μουσικής: ο καθηγητής του Τμήματος Μουσικών Σπουδών και υπεύθυνος του Εργαστηρίου Ελληνικής Μουσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Δρ. Νικόλαος Μαλιάρας, ο αρχιμουσικός και πρωτεργάτης στη διάδοση της ελληνικής μουσικής, Βύρων Φιδετζής, ο οποίος πρόσφατα παρουσίασε με την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών το λυρικό δράμα «Δεσποινίς ντε Μπελ-Ιλ» του κορυφαίου Έλληνα συνθέτη και ο συγγραφέας του βιβλίου, μουσικοκριτικός και ερευνητής, Θωμάς Ταμβάκος. Η παρουσίαση θα πλαισιωθεί μουσικά με έργα του τιμώμενου μουσουργού που θα ερμηνευθούν από την υψίφωνο Στέλλα Αδαμίδου και τον πιανίστα Θανάση Τρικούπη.


Αξίζει να σημειωθεί ότι ο συγγραφέας του βιβλίου, Θωμάς Ταμβάκος, θα τιμηθεί την επόμενη ημέρα, Τρίτη 23 Μαΐου 2017, από το Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, σε επιστημονική ημερίδα που διοργανώνεται προς τιμή του, για τη συμβολή του στη διάσωση και διάχυση της Ελληνικής Μουσικής Δημιουργίας. 
Η Επιστημονική Ημερίδα έχει ως θέμα: “Η συμβολή του Θωμά Ταμβάκου στη διάσωση και διάχυση ανεξερεύνητων πλευρών της Ελληνικής μουσικής δημιουργίας”, και θα λάβει χώρα την Τρίτη 23/5 και ώρες 15.00-21.00, στις εγκαταστάσεις του Τμήματος Μουσικών Σπουδών Α.Π.Θ. στη Θέρμη. 
Στο πρώτο μέρος της Ημερίδας (ώρα 15.00, αίθουσα 8 Τμήματος Μουσικών Σπουδών Α.Π.Θ.), ο κ. Ταμβάκος θα δώσει διάλεξη στους φοιτητές του μαθήματος “Νεοελληνική Μουσική (Γενική Ιστορική Επισκόπηση)”, σε συνεργασία με τον διδάσκοντα και επίκουρο καθηγητή του Τ.Μ.Σ. Γιώργο Σακαλλιέρο, για τη δράση και τη συλλογή του "Αρχείου Ελλήνων Μουσουργών Θωμά Ταμβάκου” (Α.Ε.Μ.Θ.Τ.). Θα ακουλουθήσει συζήτηση και, εν συνεχεία, συναυλία με έργα νεοελλήνων συνθετών, από φοιτητές του Τ.Μ.Σ.-Α.Π.Θ. 
Στο δεύτερο μέρος της Ημερίδας (ώρα 18.30, Φουαγιέ Τμήματος Μουσικών Σπουδών Α.Π.Θ.), έπειτα από τον Χαιρετισμό από την Πρόεδρο του Τμήματος Μουσικών Σπουδών, κ. Εύη Νίκα-Σαμψών, θα ακολουθήσουν ομιλίες από τους Γιώργο Σακαλλιέρο, «Οι πρωτεργάτες της έρευνας για τη νεοελληνική μουσική και η ιδιαίτερη θέση του Θωμά Ταμβάκου» και Θανάση Τρικούπη, «Ανιχνεύοντας τις πηγές και τα αρχεία της νεοελληνικής μουσικής δημιουργίας», και, εν συνεχεία, θα γίνει επίδοση τιμητικής πλακέτας στον κ. Θωμά Ταμβάκο από την Πρόεδρο του Τμήματος Μουσικών Σπουδών, κ. Εύη Νίκα-Σαμψών, και αντιφώνηση του τιμωμένου, με θέμα «Η δημιουργία του Αρχείου Ελλήνων Μουσουργών Θωμά Ταμβάκου (Α.Ε.Μ.Θ.Τ.) και το ερευνητικό έργο του». 
Το καλλιτεχνικό πρόγραμμα της ημερίδας θα ξεκινήσει στις 20.00 με τους: Ματίνα Γεροθανάση (σοπράνο) και Θανάση Τρικούπη (πιάνο), σε έργα Μάτσα, Σαμάρα, Λαμπίρη, Γρ. Κωνσταντινίδη, Νεζερίτη, Ανδρώνη και Ριάδη, ενώ τη βραδιά θα κλείσει το Χορωδιακό Εργαστήρι του Τμήματος Μουσικών Σπουδών Α.Π.Θ., υπό τη διεύθυνση της Εριφύλης Δαμιανού.

Παρασκευή, 19 Μαΐου 2017

Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΙΜΗΣ ΚΑΙ ΜΝΗΜΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΥΚΟΥΡΓΟ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟ ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ (ΦΩΤΟ)


Πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 18 Μαΐου 2017, στην Μουσική Βιβλιοθήκη στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, εκδήλωση τιμής και μνήμης για τον αείμνηστο Λυκούργο Αγγελόπουλο (1941-2014), Άρχοντα Πρωτοψάλτη της Αγιωτάτης Αρχιεπισκοπής Κωνσταντινουπόλεως, ιδρυτή και χοράρχη της "Ελληνικής Βυζαντινής Χορωδίας" και Πρωτοψάλτη – επί σειρά ετών – στον Ι. Ναό Αγίας Ειρήνης Αιόλου.
Ήταν η ημέρα κατά την οποία συμπληρώθηκαν ακριβώς τρία χρόνια από την εκδημία του.
Η  εκδήλωση διοργανώθηκε από το “Καλλιτεχνικό Σύνολο Πολύτροπον” (υπεύθυνος: Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος) και περιλάμβανε οπτικοακουστικό υλικό από το αρχείο της Σωτηρίας Αδάμ (συνθέτις –μουσικολόγος) και της Στέλλας Αρκέντη (σκηνοθέτης – παραγωγός), οι οποίες είχαν συνεργαστεί με τον Λυκούργο Αγγελόπουλο για την παραγωγή συνολικά εννέα εκπομπών που μεταδόθηκαν από τον «Τηλεοπτικό Σταθμό της Βουλής» και αφορούσαν στο σημαντικό έργο του. 
Παρουσιάστηκε και ένα απόσπασμα συνέντευξης του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου, όπου ο Μακαριώτατος μιλάει για τον Λυκούργο Αγγελόπουλο και το έργο του, λέγοντας επί λέξει: «Είναι ένα καύχημα της Εκκλησίας μας, είναι ένα απόκτημα της παραδόσεως μας, είναι ένα θησαύρισμα της παραδόσεως μας, είναι ακαταπόνητος. Εγώ είχα την ευλογία απ’ το Θεό να τον γνωρίσω απ΄τα νεανικά ακόμα χρόνια και να τον θαυμάζω…». 


Επίσης, από το αρχείο του Παναγιώτη Ανδριόπουλου, προβλήθηκε ένα απόσπασμα από την μεγάλη συναυλία που πραγματοποίησε η Ελληνική Βυζαντινή Χορωδία στην Πάτρα το 2006, στο πλαίσιο του θεσμού «Πάτρα – Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης 2006», μετά από πρόσκληση του Θάνου Μικρούτσικου. Στην συναυλία αυτή η ΕΛ.ΒΥ.Χ. ερμήνευσε έργα των δύο μεγάλων της Βυζαντινής μουσικής, του Ρωμανού του Μελωδού και του Ιωάννη Κουκουζέλη. 
Ο Λιβανέζος Roni Bou Saba, θεολόγος, φιλόλογος και μαθητής για ένα διάστημα του Λυκούργου Αγγελόπουλου, αναφέρθηκε στην απήχηση του έργου του στον Λίβανο. Διαβάστε την ομιλία του εδώ
Στην εκδήλωση προσήλθαν τα αδέλφια του Λυκούργου Αγγελόπουλου, η κ. Αλεξάνδρα και ο κ. Άγγελος, μέλη της Ελληνικής Βυζαντινής Χορωδίας, μαθητές του αειμνήστου δασκάλου και εκπρόσωποι της ευρύτερης μουσικής κοινότητας. 
Την παρουσίαση και την επιμέλεια της εκδήλωσης είχε αναλάβει ο Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος.
Την αφίσα της εκδήλωσης φιλοτέχνησε ο Ιωάννης - Πορφύριος Καποδίστριας. 
φωτογραφίες: Παναγιώτης Αρβανίτης

Λυκούργος Αγγελόπουλος, Σωτηρία Αδάμ, Στέλλα Αρκέντη (φωτ. αρχείου)

Η ΕΠΙΡΡΟΗ ΤΟΥ ΛΥΚΟΥΡΓΟΥ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ ΣΕ ΑΡΑΒΟΦΩΝΟΥΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ


Roni Bou Saba 
Θεολόγος, φιλόλογος, ψάλτης 
Ο Λυκούργος Αγγελόπουλος, υπήρξε μια ιδιαίτερη προσωπικότητα διεθνούς ακτινοβολίας, μια ιδιαίτερη προσωπικότητα της οικουμενικότητας της ορθοδοξίας και του ελληνισμού! Το πολύπλευρο και πολυδιάστατο έργο του αναγνωρίζεται σε διεθνές επίπεδο, και χρήζει επιστημονικής μελέτης από τους ειδήμονες. Ωστόσο το γεγονός ότι ο Λυκούργος δεν τροφοδότησε μόνο την επιστημονική σκηνή με τη συνεισφορά του αλλά και την ψυχή των μαθητών του - και όσων τον γνώρισαν - μου δίνει και εμένα την ευκαιρία να καταθέσω μερικές σκέψεις για τον δάσκαλο που επηρέασε την Εκκλησία της Αντιοχείας από την οποία προέρχομαι, όπως και εμένα προσωπικά. 
Η διδασκαλία του Λυκούργου δεν μπορεί να εκτιμηθεί μόνο από γνωστικής άποψης γιατί πάνω από όλα, και ταυτόχρονα με τη γνώση, δίδασκε ήθος και βιωτή! 
Τόνιζε ο Λυκούργος, και ενδιαφερόταν, για την οικουμενικότητα της Ορθοδοξίας, και γι’ αυτό γύρισε την οικουμένη ιεραποστολικά και ανέδειξε την μουσική παράδοση της ρωμαϊκής Ορθόδοξης Εκκλησίας σε ομόδοξους και ετερόδοξους με πάρα πολλά σεμινάρια και συναυλίες. 
Έδωσε μεγάλη σημασία, επίσης, στην σχέση της Βυζαντινής μουσικής με την ανατολική μουσική και τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ τους ακόμα και πέραν από την εκκλησιαστική παράδοση. Χαρακτηριστικό αλλά όχι μοναδικό παράδειγμα αποτελεί η αλλεπάλληλη συνεργασία με το Ensemble Kudsi Erguner (τον Μάϊο του 2004 στην Αγία Ειρήνη Κωνσταντινουπόλεως και στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών το 2006). Μ’ αυτόν τρόπο τοποθέτησε τη βυζαντινή μουσική στην ευρύτερη σφαίρα της μουσικής τέχνης και όχι μόνο της εκκλησιαστικής χρήσης. Το γεγονός αυτό εμπλούτιζε την αισθητική και τη γνώση που μετέδιδε ο Λυκούργος στους μαθητές του, ώστε να συλλάβουν το πνεύμα και το γράμμα της παράδοσης, και κατέστη μεγάλη η επιρροή του στο Πατριαρχείο Αντιοχείας, όπου εύκολα συγχέεται η ψαλτική τέχνη με την έξωθεν μουσική. 
Λόγω της διεθνούς φήμης του Αγγελόπουλου, λοιπόν, τον προσέγγιζαν μαθητές από διάφορες Ορθόδοξες Εκκλησίες μεταξύ αυτών και από το Πατριαρχείο Αντιοχείας. Αλλά αξίζει να αναφερθεί ότι η σχέση του με άτομα από το Πατριαρχείο Αντιοχείας ανάγεται αρχικά στην προσωπική φιλία με τον μετέπειτα ιερέα Ζιχάντ Αμπού Μραντ. Από τα φοιτητικά τους χρόνια γνωρίζονταν μεταξύ τους και συνδεόντουσαν με την Παιδική Χορωδία των Ανακτόρων, όπως μου είχε πει ο ίδιος ο Αμπού Μραντ. 


Αργότερα, μαθήτευσαν κοντά του για μεγάλο χρονικό διάστημα τρεις ψάλτες από το Πατριαρχείο Αντιοχείας, ο Ναμπίλ Ελ Σάεγ, ο Νταάς Ιμπραχίμ, και ο Μιχαήλ Χουράνι. 
Ο Ναμπίλ και ο Νταάς είχαν έρθει στην Ελλάδα με υποτροφία από το Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών απεσταλμένοι από τους μητροπολίτες τους: τον Βόστρων ο Ναμπίλ και της Εμμέσης ο Νταάς, για να σπουδάσουν βυζαντινή μουσική στην Ελλάδα. Ενώ ακόμα μάθαιναν την ελληνική γλώσσα στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, τους προέτρεπε ο εφημέριος της αραβόφωνης εκκλησίας της Αγίας Όλγας Ζιχάντ Αμπού Μραντ να πάνε στον Λυκούργο Αγγελόπουλο, τον οποίον και γνώρισαν το 1990. Παρακολουθούσαν τα μαθήματα κοντά του στο Ωδείο "Νικόλαος Σκαλκώτας" στα Πατήσια. Ο Αγγελόπουλος τους πρότεινε από την πρώτη στιγμή κιόλας να συμμετάσχουν στην Ελληνική Βυζαντινή Χορωδία, για να έχουν την ευκαιρία να μαθαίνουν περισσότερα πράγματα. Έτσι λοιπόν πήραν μέρος στη χορωδία κοντά στον Αγγελόπουλο και έλαβαν μέρος σε διάφορες συναυλίες της. Τώρα ο Ναμπίλ εξυπηρετεί την αραβική κοινότητα ψέλνοντας στην εκκλησία της Αγίας Όλγας, ασχολούμενος παράλληλα με την κοσμική παραδοσιακή μουσική του αραβικού κόσμου με το συγκρότημα Αλ Μαχάμπα. Ο Νταάς, από την άλλη, ψέλνει στον Πειραιά στην εκκλησία του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Αξίζει να σημειωθεί ότι έχουν λάβει μέρος σε ηχογραφήσεις της χορωδίας ψέλνοντας στα αραβικά, γι’ αυτό μας ήταν γνωστοί στο Πατριαρχείο Αντιοχείας και τους πλησιάζαμε για να αντλήσουμε οι νεότεροι από την εμπειρία τους. 
Ο Μιχαήλ Χουράνι με τη σειρά του, ήρθε στην Ελλάδα με υποτροφία του Υπουργείου Εξωτερικών για να εμβαθύνει τις σπουδές του στη βυζαντινή μουσική, έχοντας υπάρξει ο ίδιος καθηγητής βυζαντινής μουσικής στο Εθνικό Ωδείο στο Λίβανο για πολλά χρόνια και ιδρυτής της χορωδίας της μητρόπολης Όρους Λιβάνου η οποία υπό τη διεύθυνσή του απέκτησε μεγάλη αναγνώριση και αποδοχή. Γνώρισε στην Αθήνα πολλούς δασκάλους, αλλά πολύ γρήγορα βρήκε στον Λυκούργο τον δάσκαλο που έψαχνε και που μπορούσε να του δώσει τεκμηριωμένες απαντήσεις στις απορίες του, όπως ο ίδιος επισήμανε σε μένα όταν ζήτησα τη βοήθειά του για την παρούσα παρέμβαση. Πήρε το δίπλωμα διδασκαλίας στην βυζαντινή μουσική από το Ωδείο "Φίλιππος Νάκας" με δάσκαλο τον Αγγελόπουλο. Όντας στην Ελλάδα συμμετείχε στην Ελληνική Βυζαντινή Χορωδία από το 1999 μέχρι το 2002. Μ’ αυτήν έλαβε μέρος σε διάφορες συναυλίες, μεταξύ αυτών η συναυλία στο Λίβανο, στο Πατριαρχικό Μοναστήρι της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, έδρα της θεολογικής σχολής του Πατριαρχείου Αντιοχείας, και στην Βηρυτό τον Μάρτιο του 2000. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι η χορωδία έψαλε στα αραβικά τον Τρισάγιο Ύμνο και στίχους από τον 102ο ψαλμό ("Ευλόγει η ψυχή μου τον Κύριον"), τους οποίους είχε ζητήσει ο Αγγελόπουλος από τον Μιχαήλ Χουράνι να τους μάθει στη χορωδία. 


Η σχέση του Μιχαήλ Χουράνι με τον Αγγελόπουλο ήταν πολύ στενή, όπου είχε πάει μαζί με την Ελληνική Βυζαντινή Χορωδία σε πολλές εκδηλώσεις και συναυλίες πέραν του Λιβάνου και τα διάφορα μέρη της Ελλάδας, ψάλλοντας κατά καιρούς και στα αραβικά. Από τα σημαντικότερα αυτά ταξίδια θα μπορούσε να αναφερθεί η συμμετοχή στο διεθνές φεστιβάλ «Κρακοβία 2000» στην Πολωνία, και στο 10ο Διεθνές Συνέδριο για τις Βυζαντινές Σπουδές στο Παρίσι το 2001. 
Όταν γύρισε στο Λίβανο, ο Μιχαήλ Χουράνι διορίστηκε ως προσωπικός ψάλτης του Μητροπολίτη Όρους Λιβάνου Γεωργίου, επισκεπτόμενος μαζί του κάθε Κυριακή μια διαφορετική εκκλησία στην οποία και έψελνε. Αυτό το γεγονός έκανε τον Χουράνι να διαδώσει ευρύτερα τη μέθοδο του Σίμωνα Καρά, όπως την έμαθε κοντά στον Αγγελόπουλο. Ωστόσο η συνεισφορά του Μιχαήλ δεν στάθηκε εδώ, καθώς ανέλαβε να διδάσκει τη βυζαντινή μουσική σε ακαδημαϊκά εκκλησιαστικά και μουσικολογικά ιδρύματα. Δίδασκε για παράδειγμα στη Θεολογική Σχολή της Αγίας Άννης του Πατριαρχείου Αντιοχείας για τους Ουνίτες (2003-2008), στην Θεολογική Σχολή του Αγίου Ιωάννη του Δαμασκηνού του ορθοδόξου Πατριαρχείου Αντιοχείας, στη Σχολή Μουσικής και Μουσικολογίας του Πανεπιστημίου των Αντωνινών (Antonine Unversity). Να σημειώσουμε, ακόμα, τη σύσταση και διδασκαλία πολλών ενοριακών χορωδιών σε διάφορα μέρη στο Λίβανο. Ένας άλλος τρόπος με τον οποίο διαδίδει τη μέθοδο Καρά και το έργο του Αγγελόπουλου είναι η χορωδία B MEL- Lebanon (Byzantine Music Ensemble of Lebanon), την οποία ίδρυσε και διευθύνει ο ίδιος συμμετέχοντας σε διάφορες συναυλίες εντός και εκτός Λιβάνου. 
Το έργο του Λυκούργου Αγγελόπουλου μέσω των κόπων του μαθητή του Μιχαήλ Χουράνι γίνεται όλο και πιο γνωστό στο Λίβανο, γιατί ο Χουράνι μαζί με όλα τα παραπάνω ασχολήθηκε με την προσαρμογή συνθέσεων του Αγγελόπουλου και της παρουσίασής τους σε διάφορες συναυλίες.
Συμπεραίνει κανείς εύκολα από τα προαναφερόμενα πόσο είναι γνωστός ο Αγγελόπουλος στο Λίβανο, και αξίζει να προσθέσω ότι ακόμα και ψάλτες οι οποίοι δεν μαθήτευσαν κοντά του προσπαθούν να υιοθετήσουν επιλεκτικά κάποια στοιχεία από την ερμηνεία του. 


Πέραν από τους μαθητές με μακρά μαθητεία για τους οποίους μίλησα, υπήρξαν και άλλοι πολλοί που είχαν την ευκαιρία να μαθαίνουν κοντά του για σύντομα χρονικά διαστήματα. Απ’ αυτούς είναι και ο υποφαινόμενος. Μαθαίνοντας για τον Λυκούργο Αγγελόπουλο από τον Μιχαήλ Χουράνι, που γνώριζα και θαύμαζα ως νέος μαθητής βυζαντινής μουσικής, επιχείρησα να έρθω σε επαφή με τον Αγγελόπουλο στο πρώτο ταξίδι μου στην Ελλάδα το 2003. Ακόμα τότε τα ελληνικά δεν τα ήξερα καθόλου. Δεν ήμουν μόνος, πήγα με τον φίλο και συμφοιτητή Peter Saliba. Συστηθήκαμε στον σπουδαίο δάσκαλο του οποίου τη φήμη και τη φωνή μόνο ξέραμε ήδη από το Λίβανο, μας εναγκαλίστηκε κάνοντάς μας μαθήματα και προσκαλώντας μας στις πρόβες της χορωδίας και τις συναυλίες της ακόμα! 
Για τον μουσικό Λυκούργο καλύτερα να μη μιλήσω - ως μη ειδικός - αλλά να καταθέσω ένα σύντομο και ουσιαστικό βίωμα κοντά σε ένα σπάνιο και σπουδαίο δάσκαλο. Όπως είπα τότε το 2003 δεν ήξερα ελληνικά. Ο Λυκούργος επαναλάμβανε σε μένα, στα γαλλικά, όσα έλεγε στον Peter στα ελληνικά, μέχρι που σιγά σιγά μάθαινα, με κίνητρο την περαιτέρω επικοινωνία με τον δάσκαλο χωρίς ενδιάμεση γλώσσα αλλά μόνο στα ελληνικά. Το μάθημα δεν σταματούσε εύκολα, μπορούσε να διαρκέσει ώρες, εμείς είχαμε τη δίψα και βρήκαμε το ορμητικό ποτάμι. Ο Αγγελόπουλος μας ενθάρρυνε και μας στήριξε υπομονετικά και με πολλή αγάπη παρά τον περιορισμό της γλώσσας μας. Ο Πέτρος άντλησε ομολογουμένως περισσότερο τη βυζαντινή μουσική και με τη σειρά του υπηρετεί ως ψάλτης και δάσκαλος μουσικής στο Λίβανο. 
Στο αναλόγιο της Αγίας Ειρήνης μπορεί σε μια απλή Κυριακή να ακουστεί η βυζαντινή ψαλμωδία και στα αραβικά, τα πολωνικά, και τα ρουμανικά. Οι μαθητές του Αγγελόπουλου ήταν από όλη την οικουμένη! Και σε όλους τόνιζε ότι αυτή είναι η Ορθοδοξία. Ο Λυκούργος πήγε στο Πατριαρχείο Αντιοχείας αυτοπροσώπως και μέσω του έργου του και η επιρροή του είναι εμφανής, αλλά και έφερε το Πατριαρχείο εδώ σε όλους τους μαθητές του. Το ίδιο έκανε με όλες τις Ορθόδοξες Εκκλησίες στις οποίες είχε μαθητές. Έγινε ο ίδιος για τους μαθητές του σημείο οικουμενικότητας της Ορθοδοξίας. 


 - Το παραπάνω κείμενο αποτελεί την συμβολή του Roni Bou Saba στην εκδήλωση που διοργάνωσε το Καλλιτεχνικό Σύνολο «Πολύτροπον» (υπεύθυνος: Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος) στην μνήμη του Λυκούργου Αγγελόπουλου, την Πέμπτη 18 Μαΐου 2017, ημέρα κατά την οποία συμπληρώθηκαν τρία χρόνια από τον θάνατο του αειμνήστου μουσικοδιδασκάλου και πρωτοψάλτη. Η εκδήλωση μνήμης και τιμής πραγματοποιήθηκε στην Αίθουσα Διδασκαλίας της Μουσικής Βιβλιοθήκης στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. 
- Οι φωτογραφίες που πλαισιώνουν το κείμενο, είναι από το προσωπικό αρχείο του Μιχαήλ Χουράνι. Πρόκειται για στιγμιότυπα από δράσεις της Ελληνικής Βυζαντινής Χορωδίας του Λυκούργου Αγγελόπουλου, στις οποίες συμμετείχε ο λιβανέζος πρωτοψάλτης Μ. Χουράνι.

Η ΙΟΥΛΙΤΑ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΟ "ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΠΟΙΗΣΕΩΣ"


Το "Γραφείον Ποιήσεως" συνεχίζει την παρουσίαση των Ελλήνων ποιητών και ποιητριών στην εφημερίδα "Πελοπόννησος". 
Στο φύλλο της Κυριακής 14.05.2017 παρουσιάστηκε το ποιητικό πορτρέτο της ποιήτριας Ιουλίτας Ηλιοπούλου. 
Επιμέλεια σελίδας: Αντώνης Δ. Σκιαθάς. 


ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΠΟΙΗΣΕΩΣ / ΙΟΥΛΙΤΑ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ
1. Ας υποθέσουμε ότι έχετε απέναντί σας τον εαυτό σας όταν ήταν παιδί και πρέπει να τον συστήσετε σε άλλους. Τι θα λέγατε; Άλλαξε κάτι από τότε; 
Στις συστάσεις ή υπερβάλλουμε η αποσιωπούμε, ανάλογα με τον χαρακτήρα μας. Θα έλεγα λοιπόν, ένα παιδί που αγαπά τις τέχνες, μ’ άλλα λόγια τη δημιουργικότητα, την αλήθεια αλλά και την ομορφιά του κόσμου. Εάν άλλαξε κάτι; Οι υπαρξιακές δομές μένουν οι ίδιες, μέσα σε μια συνεχή αλλαγή. 
2. Πώς ακούτε την ποιητική φωνή σας διαβάζοντας τους στίχους σας; 
Η ποιητική γραφή είναι μια διαδικασία σε εξέλιξη. Λειτουργεί ανάλογα με τον χρόνο, τις σκέψεις τις εντάσεις, τον παρορμητισμό ή την ωριμότητα, ανάλογα, της κάθε εποχής μας. Αλλάζει μαζί μας και μένει ίδια όπως κι εμείς. Η ποιητική φωνή φτιάχνεται, γράφεται, ηχεί κάθε στιγμή σε κάθε σιωπή, σε κάθε λόγο, σε κάθε εκδήλωση, σε κάθε δημιουργική έκφραση. Έτσι ακούω και την δική μου φωνή στην ροή της, στην συνέπεια και στην αλλαγή της, στους διαφορετικούς της τρόπους. 
3. Επίγονο ποιων ποιητών θεωρείτε τον εαυτό σας; 
Είμαστε επίγονοι όλων. Είτε τους αγαπάμε ιδιαίτερα, είτε όχι, είτε τούς μοιάζουμε είτε όχι. Ο οπλισμός μας εμπεριέχει γνώση, μνήμη - λανθάνουσα ή μη - τόσων αιώνων γραφής. Ακόμα και μ’ αυτό που απορρίπτεις έχεις ανοίξει μικρό, στιγμιαίο ή διαρκέστερο διάλογο, έχεις αντικριστεί μαζί του. 
4. Η ποίηση αδικεί τον ποιητή καθώς δεν μπορεί να τον θρέψει. Εσείς πώς την αντιμετωπίζετε επαγγελματικά στο βίο σας; 
Η ποίηση από μόνη της δεν μπορεί να είναι επάγγελμα βιοποριστικό. Η γραφή εν γένει, ναι μπορεί ή και είναι για κάποιους, τουλάχιστον μερικώς. Καλύπτει μία ευρύτατη γκάμα ειδών και γι’ αυτό μπορεί να ανταποκριθεί στη ζήτηση και τις ανάγκες παραγωγών καλλιτεχνικού προϊόντος. Εγώ ασχολούμαι με διαφορετικά είδη γραφής, ποίηση, δοκίμιο, παραμύθια, στίχους τραγουδιών, επίσης με επιμέλειες εκδόσεων και με δημιουργία και παρουσίαση προγραμμάτων λόγου και μουσικής. Η συνεργασία όλων αυτών συνιστά επαγγελματική δράση. 
5. Πώς σας επισκέπτονται οι ιστορίες που γράφετε γι’ αυτές; 
Δεν με επισκέπτονται, τις επισκέπτομαι βήμα, βήμα, λέξη λέξη. Μία λέξη γεννά μία ιστορία – εάν πρόκειται για αφηγηματικό είδος, - ή κι ένα ποίημα - όπως και μία αίσθηση γεννά ένα ποίημα-, ή και μία κατάσταση που θέτεις ως θέμα. Τίποτα δεν έρχεται εξ ουρανού, όλα καλλιεργούνται και μεγαλώνουν στον ιδιωτικό μας «κήπο». 
6. Η αρματωσιά των ποιητικών σας διαδρομών σε τι διαφέρει από αυτές των ομότεχνών σας; 
Ο κάθε άνθρωπος, ο κάθε καλλιτέχνης έχει λάβει κατά το μάλλον ή ήττον διαφορετική παιδεία. Δεν μιλώ για την εγκύκλιο εκπαίδευση, αλλά για την πανεπιστημιακή μόρφωση, την καλλιτεχνική παιδεία. Εγώ σπούδασα Βυζαντινή και Νεοελληνική Φιλολογία και Θέατρο. Η γραφή, αλλά και η εκφορά της είναι δύο όψεις των ενδιαφερόντων μου, ο συνδυασμός της γραφής με τις άλλες τέχνες επίσης. Η σχέση της λογοτεχνίας με τη μουσική έχει γίνει για μένα μία συνεχής μαθητεία στην ίδια τη γραφή και την πρόσληψή της. 
7. Ο χώρος της ποίησης και της λογοτεχνίας, όπως έχει δείξει η ιστορία, είναι τόπος μικρών και μεγάλων αψιμαχιών. Εσείς πώς τις βιώνετε; 
Από απόσταση. Δεν με ενδιαφέρουν καθόλου οι έριδες, τα μίση και πάθη. 
8. Η ποίηση έχει διάρκεια και διαδρομή. Εσείς πώς έχετε σχεδιάσει την πορεία σας προς την ολοκλήρωση του έμμετρου αγώνα που επιτελείτε; 
Δεν σχεδιάζω. Απλώς γράφω, απλώς επιδιώκω να υπάρχω δημιουργικά στον χώρο τέχνης, στον χώρο και χρόνο της ζωής. 
9. Στον επέκεινα χρόνο πού νομίζετε ότι θα βρίσκατε το πορτρέτο που ο ίδιος φιλοτεχνείτε; 
Δεν μελλοντολογώ. Δεν γνωρίζω το άγνωστο. Με ενδιαφέρει η πραγματική ζωή. Η καθημερινή εμπειρία, η καθημερινή καλλιτεχνική δουλειά. 
10. Πώς ορίζετε το ποίημα που "αντέχει τον χρόνο"; 
Η αυθεντικότητα, το νόημα, η έκφραση, και κυρίως ο επιτυχής και αδιαχώριστος δεσμός τους αποτελούν απαραίτητα εχέγγυα διάρκειας. Δεν ξέρω βέβαια εάν αυτή η αναγκαία συνθήκη είναι και επαρκής…

Πέμπτη, 18 Μαΐου 2017

ΜΝΗΜΗ ΛΥΚΟΥΡΓΟΥ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΜΟΥΣΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΣΤΟ ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ


Σήμερα, Πέμπτη 18 Μαΐου 2017, συμπληρώνονται ακριβώς τρία χρόνια από την εκδημία του αείμνηστου Λυκούργου Αγγελόπουλου (1941-2014), Άρχοντα Πρωτοψάλτη της Αγιωτάτης Αρχιεπισκοπής Κωνσταντινουπόλεως, ιδρυτή και χοράρχη της “Ελληνικής Βυζαντινής Χορωδίας” και Πρωτοψάλτη – επί σειρά ετών – στον Ι. Ναό Αγίας Ειρήνης Αιόλου. 
Το “Καλλιτεχνικό Σύνολο Πολύτροπον” (υπεύθυνος: Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος). θα πραγματοποιήσει και φέτος - είχε γίνει και πέρυσι τέτοιες μέρες - εκδήλωση τιμής και μνήμης, στην Αίθουσα Διδασκαλίας της Μουσικής Βιβλιοθήκης στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στις 8 το βράδυ.  
Το αφιέρωμα περιλαμβάνει σπάνιο οπτικοακουστικό υλικό από το αρχείο της Σωτηρίας Αδάμ (συνθέτις –μουσικολόγος) και της Στέλλας Αρκέντη (σκηνοθέτης – παραγωγός), οι οποίες είχαν συνεργαστεί με τον Λυκούργο Αγγελόπουλο για την παραγωγή συνολικά εννέα εκπομπών που μεταδόθηκαν από τον «Τηλεοπτικό Σταθμό της Βουλής». Μεταξύ άλλων θα παρουσιαστεί και ένα απόσπασμα συνέντευξης του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου, όπου ο Μακαριώτατος μιλάει για τον Λυκούργο Αγγελόπουλο και το έργο του. 
Επίσης, από το αρχείο του Παναγιώτη Ανδριόπουλου, θα προβληθεί ένα απόσπασμα από την μεγάλη συναυλία που πραγματοποίησε η Ελληνική Βυζαντινή Χορωδία στην Πάτρα το 2006, στο πλαίσιο του θεσμού «Πάτρα – Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης 2006», μετά από πρόσκληση του Θάνου Μικρούτσικου. Στην συναυλία αυτή η ΕΛ.ΒΥ.Χ. ερμήνευσε έργα των δύο μεγάλων της Βυζαντινής μουσικής, του Ρωμανού του Μελωδού και του Ιωάννη Κουκουζέλη. 
Ο Λιβανέζος Roni Bou Saba, θεολόγος, φιλόλογος και μαθητής για ένα διάστημα του Λυκούργου Αγγελόπουλου, θα αναφερθεί στην απήχηση του έργου του στον Λίβανο. 
Την παρουσίαση και την επιμέλεια της εκδήλωσης έχει αναλάβει ο Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος.


Τετάρτη, 17 Μαΐου 2017

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΠΕΡΙΦΟΡΑΣ ΤΩΝ ΛΕΙΨΑΝΩΝ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ


Το άρθρο μας  για την περιφορά ιερών λειψάνων στο site της Athens Voice, αναδημοσιεύεται σε διάφορους ιστότοπους. Παραθέτουμε εδώ κάποιους ενδεικτικά. 


Την ώρα που τα ΜΜΕ και συγκεκριμένοι υπερσυντηρητικοί κύκλοι του ευρύτερου χώρου της Εκκλησίας υποδέχονται με όρους ειδωλολατρικούς τα λείψανα αγίων της Ορθοδοξίας, ένας θεολόγος στέκεται στο ύψος των περιστάσεων και αποδομεί πλήρως όλη αυτή την τελετουργία. 
Παραθέτω ένα απόσπασμα από το εξαιρετικό άρθρο του θεολόγου Παναγιώτη Ανδριόπουλου στην Athens Voice:
Από την σελίδα parapolitiki

Η εκκλησία και τα λείψανα των αγίων 
Προκάλεσε ιδιαίτερα ευμενή σχόλια, όπου κι αν δημοσιεύτηκε το άρθρο του Πατρινού θεολόγου Παναγιώτη Ανδριόπουλου, με αφορμή τη συζήτηση που «επικαιροποιήθηκε» τις τελευταίες ημέρες, αναφορικά με τα λείψανα των αγίων και την τιμή που τους αποδίδεται. Ο κ. Ανδριόπουλος δημοσίευεσε το πιο κάτω άρθρο του στην «athensvoice.gr».
Από το site της εφημερίδας ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ.


Τρίτη, 16 Μαΐου 2017

ΓΙΑ ΤΑ ΠΕΡΙΦΕΡΟΜΕΝΑ ΛΕΙΨΑΝΑ ΣΤΗΝ ATHENS VOICE


Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου
Μία απλή περιδιάβαση στο διαδίκτυο και κυρίως στις ιστοσελίδες με εκκλησιαστικές ειδήσεις, μας πείθει για την …ενδημική νόσο που έχει ενσκήψει στον εκκλησιαστικό, αλλά και στον δημόσιο βίο.
Ανεξέλεγκτη – και άρα πληθωρική – μεταφορά και περιαγωγή ιερών λειψάνων και εικόνων, σε όλη την ελλαδική επικράτεια. Το φαινόμενο, σ’ αυτή την άνευ ορίου εκδοχή του, είναι σχετικά νέο, δηλ. υπόθεση των τελευταίων 20 περίπου χρόνων. Την τελευταία οκταετία, όμως, η έξαρση είναι τεράστια. Ίσως, τελικά, εξηγείται και αυτό το φαινόμενο στο πλαίσιο της οικονομικής κρίσης. 
Αν είχαμε ένα καθημερινό «δελτίο» μεταφοράς ιερών κειμηλίων μόνο στην Αττική, θα εντυπωσιαζόταν ο καθείς από την πρωτοφανή κινητικότητα. 
Από θεολογικής σκοπιάς, η μεταφορά και χρησιμοποίηση των ιερών λειψάνων κατά το δοκούν συνιστούν φοβερή εκκοσμίκευση! Mε άλλα λόγια τέτοιες πρακτικές δεν καλύπτουν την μεταφυσική αναγκαιότητα της ύπαρξης, δεν οδηγούν στην εκ νέου ανακάλυψη της απoλεσθείσας πνευματικότητας, αλλά φέρνουν στην επιφάνεια μια "μαγική" εκδοχή της Εκκλησίας, που συνιστά αλλοτρίωση. Και - φευ! - φαίνεται να αναγκάζεται η Διοικούσα Εκκλησία να υιοθετήσει στοιχεία οθνεία για να μη χάσει τα προνόμια της "επικρατούσας θρησκείας". 
Η περιφορά λειψάνων σήμερα γίνεται: 
- Για λόγους οικονομικούς, δηλαδή να σπεύσουν να προσκυνήσουν οι πιστοί δίδοντας τον όβολό τους. 
- Για λόγους πνευματικής χειραγώγησης των πιστών, οι οποίοι εθίζονται στη λατρεία και όχι στην τιμή των λειψάνων, στα θρυλούμενα θαύματα, στις προφητείες και δεν μπαίνουν ποτέ στην ουσία του Χριστιανισμού, που είναι η αληθινή πνευματικότητα, η πίστη, η ελπίδα, η αγάπη και βέβαια η ευθύνη! 
- Για λόγους προσωπικής προβολής των ιερωμένων που κινούν και διεκπεραιώνουν την όλη διαδικασία, η οποία δεν είναι και τόσο απλή υπόθεση. Για να πετύχει η όλη διοργάνωση απαιτείται μια …σκηνοθεσία (αγήματα, λιτανείες, πλήθος ιερέων και λαού, ΜΜΕ, παρουσία πολιτικών παραγόντων κ.λπ.). Όμως ο υπερπερισσεύων ναρκισσισμός κάνει θαύματα! 
Τα λείψανα θα πρέπει να μένουν εκεί όπου φυλάσσονται και να μην περιφέρονται. Οι πιστοί, αν θέλουν, να πάνε εκεί όπου βρίσκονται να τα προσκυνήσουν. Τρανή απόδειξη είναι τα τρία άφθαρτα λείψανα των Αγίων της Επτανήσου (Διονυσίου, Γερασίμου και Σπυρίδωνος) που δεν βγαίνουν ποτέ από την τόπο τους. 
Για την πρακτική της εγκαθίδρυσης αντιγράφων περιπύστων και θαυματουργών εικόνων, ας όψεται ο ...ευρηματικός ηγούμενος της Μονής Βατοπεδίου Εφραίμ, ο οποίος – εκτός της περιφοράς της Αγίας Ζώνης ανά την οικουμένη - λάνσαρε με μεγάλη επιτυχία τη νέα αυτή ατραξιόν. Περιάγει αντίγραφα (πληρωμένα από ρώσους μεγιστάνες) ανά τας ρύμας και τας οδούς, ενισχύοντας έτσι το αδιαφιλονίκητο πλέον προφίλ του. Είναι ο μαιτρ του είδους: πώς χρησιμοποιεί την Παναγία για να δοξάζεται εκείνος. 
Τα αντίγραφα ευδοκιμούν γιατί οι σημερινοί κληρικοί (αρχιερείς, ηγούμενοι και λοιποί που κινούν και συντηρούν αυτή την ιστορία) είναι - φευ! - αντίγραφα! 
Τείνουμε, ως Ορθοδοξία, σε ...φαιδρά καταντήματα. Μας λέει η είδηση, ήδη πριν πέντε χρόνια (2012): Η «Εκκλησία του Κοπιμισμού» (Εκκλησία του Αντιγραφισμού, σε ελεύθερη απόδοση) κατάφερε να αναγνωριστεί ως επίσημη θρησκεία από την κυβέρνηση της Σουηδίας, μιας χώρας όπου το παράνομο κατέβασμα ταινιών και μουσικής είναι διαδεδομένη συνήθεια. Για τους κοπιμιστές, η πληροφορία είναι ιερή και το copy-paste είναι ένα είδος θρησκευτικού μυστηρίου. Μάλιστα, το CTRL+C και το CTRL-V, οι συντομεύσεις για αντιγραφή και επικόλληση στον υπολογιστή, είναι τα ιερά σύμβολα της παράξενης θρησκείας! 
Στις μέρες μας – κυρίως λόγω Εφραίμ – κάθε μήνα κάμποσα αντίγραφα Βατοπαιδινών εικόνων εγκαθίστανται σε ναούς και μονές της Ελλαδικής επικράτειας, με τους πιστούς να συρρέουν στα ανάλογα …events. 
Ένα άλλο απίθανο δεδομένο είναι ότι πλέον δεν αρκεί το ένα λείψανο για τον …κορεσμό των πιστών. Μαζί του μεταφέρεται και ένα άλλο. Για παράδειγμα, αυτές τις μέρες στον Πειραιά έχουν τεθεί προς προσκύνησιν από την Μητρόπολη Βεροίας, η εικόνα της Παναγίας Σουμελά και τεμάχιο λειψάνου του Αγίου Λουκά του ιατρού, Αρχιεπισκόπου Συμφερουπόλεως και Κριμαίας. 
Και βέβαια δεν αγγίζουμε το λίαν ευαίσθητο θέμα της αυθεντικότητος όλων των περιαγομένων λειψάνων, διότι είναι πραγματικά πολύ μεγάλο. 
Εν κατακλείδι, η όλη ιστορία της μεταφοράς και περιαγωγής ιερών κειμηλίων στις μέρες μας, αποκαλύπτει μια Εκκλησία γυμνή πνευματικότητος. Δυστυχώς, η συνάντηση με το λείψανο του αγίου - όπως γίνεται σήμερα - αποκλείει την συνάντηση με το μυστήριο…

Δευτέρα, 15 Μαΐου 2017

Ο ΠΕΝΤΑΓΛΩΣΣΟΣ ΕΛΥΤΗΣ ΣΤΗΝ 14η ΔΙΕΘΝΗ ΕΚΘΕΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ



Η πεντάγλωσση έκδοση «Ο κόσμος ο μικρός, ο μέγας!» του Οδυσσέα Ελύτη με τη μουσική του Γιώργου Κουρουπού (εκδόσεις Ίκαρος) παρουσιάστηκε το Σάββατο 13 Μαΐου 2017 στην 14η Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης. 
Για την ξεχωριστή αυτή έκδοση της πεντάγλωσσης ανθολογίας ποιητικού και πεζού λόγου του Οδυσσέα Ελύτη, μίλησαν η Ιουλίτα Ηλιοπούλου και ο Γιώργος Κουρουπός, καθώς και η καθηγήτρια Σχολής Καλών Τεχνών Α.Π.Θ. Αλεξάνδρα Βουτυρά. Τη συζήτηση συντόνισε η φιλόλογος, κριτικός βιβλίων Λαμπρινή Κουζέλη. 
Η γενική γραμματέας του ΔΣ του Τελλογλείου, καθηγήτρια της Σχολής Καλών Τεχνών Α.Π.Θ. Αλεξάνδρα Βουτυρά, υπενθύμισε την επιτυχία της έκθεσης για τον Ελύτη πριν από ένα χρόνο στο Τελλόγλειο. Τόνισε επίσης ότι είναι πολύ σημαντικό που το βιβλίο συνδέει λόγο, εικόνα και εικαστικό αποτέλεσμα κι ότι έχει μεταφραστεί σε πέντε γλώσσες. Αναφέρθηκε ιδιαίτερα στη μουσική που σφραγίζει το έργο του Ελύτη παρατηρώντας ότι "ακόμη κι οι εικόνες του και οι πινελιές του παρόλο που δεν έχουν ήχο είναι σαν μια μελωδία, σαν να ακούς το χρώμα και τις πινελιές του". 


Κυριακή, 14 Μαΐου 2017

ΣΤΗΝ ΟΙΚΙΑ ΚΑΤΑΚΟΥΖΗΝΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΦΙΛΩΝ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΛΥΡΙΚΗΣ ΣΚΗΝΗΣ


Σε λίγες ημέρες θα δοθεί η τελευταία παράσταση της ΕΛΣ στο θέατρο Ολύμπια με την όπερα ΡΕΑ του Σπύρου Σαμάρα. Όπως ακριβώς ξεκίνησε.. Η αυλαία θα πέσει, τα φώτα θα σβήσουν, η σκηνή θ’ αδειάσει, οι μουσικές θα σωπάσουν. Η πόρτα θα κλείσει αφήνοντας ένα κτίριο γεμάτο από τις ανάσες των δημιουργών. Μέχρι τη στιγμή που κάποιος με αγάπη κι έμπνευση ξανακάνει αυτές τις ανάσες τραγούδι. Γιατί όταν οι άνθρωποι φεύγουν αφήνοντας πίσω τους τέχνη υψηλή, εμπνέουν τους επόμενους να διατηρήσουν τη μνήμη. Αυτή την παραγωγική μνήμη που μας εκτοξεύει στο μέλλον, ακριβώς επειδή αντιστέκεται στην ερήμωση.
Η Εταιρεία Φίλων Εθνικής Λυρικής Σκηνής διοργανώνει συναυλία στο Ίδρυμα Άγγελου και Λητώς Κατακουζηνού, Λεωφόρος Β. Αμαλίας 4, 5ος όροφος, Πλατεία Συντάγματος, την Τρίτη 23 Μαΐου 2017, 7.30 μ.μ. με τη σοπράνο Δάφνη Πανουργιά.
Τη συνοδεύει στο πιάνο ο Μάριος Καζάς. 
Σχολιάζει ο Παναγιώτης Ανδριόπουλος. 
Το Ίδρυμα Άγγελου και Λητώς Κατακουζηνού είναι ένα σπίτι μουσείο με τη γοητεία και την ιστορία της γενιάς του ‘30 στο κέντρο της Αθήνας. Η συναυλία αποτελεί μια επιλογή και ανθολογία κάποιων από τους δημιουργούς που συνδέθηκαν με την ιστορική, πλέον, Οικία Κατακουζηνού. 
Για τη ζωή και το έργο του ζεύγους Κατακουζηνού θα μιλήσει η μουσειολόγος και ψυχή του Ιδρύματος Σοφία Πελοποννησίου.  
Η εκδήλωση αυτή αφιερώνεται στο μέλλον του Θεάτρου Ολύμπια με την ευχή να παραμείνει ένας ενεργός χώρος πολιτισμικής αναφοράς στο κέντρο της Αθήνας.

Σάββατο, 13 Μαΐου 2017

ΕΚΤΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΟ "ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ" ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ;

Ο Πατριάρχης των Κοπτών Θεόδωρος με τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Ιερώνυμο.
Φωτογραφία: Ευρωκίνηση/Χρήστος Μπόνης.

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου
Το γνωστό οικουμενιστοφάγο και γενικώς «ανθρωποφάγο», «Γραφείο επί των Αιρέσεων και Παραθρησκειών» της Μητροπόλεως Πειραιώς, εξέδωσε μία ακόμη ανακοίνωση – σεντόνι, στην οποία αναφέρεται – αυτή την φορά – στην Ιδιωτική Οδό μας, με αφορμή την ανάρτησή μας «Παύσον Εκκλησίας τα σκάνδαλα», του Θανάση Παπαθανασίου. 
Δεν πρόκειται φυσικά να …απαντήσω στους συντάκτες, διότι απλά δεν καταδέχομαι. Επισημαίνω μόνο κάποια αυτονόητα για όσους καταλαβαίνουν τα προφανή. 
Η Εκκλησία της Ελλάδος, στην οποία ανήκουν (;) οι συντάκτες:
1. Συμμετείχε κανονικά και υπέγραψε τις αποφάσεις της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδοξίας, και με σχετική εγκύκλιο της προς τον λαό (παρά τις όποιες ενστάσεις μπορεί να υπάρχουν), υιοθετεί το πνεύμα και το γράμμα της Συνόδου. Επομένως οι Πειραιώτες που αρνούνται πεισματικά την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο, θέτουν εαυτούς εκτός Εκκλησίας με την διαρκή άρνηση και πολεμική της Συνόδου. 
2. Οι συντάκτες παραθέτουν εκτενές απόσπασμα της επιστολής του Μητροπολίτου τους Πειραιώς Σεραφείμ, προς τον Πατριάρχη των Κοπτών Θεόδωρο Β’, δια της οποίας του «αποδεικνύει» πόσο «αιρετικός» είναι και τον καλεί να «επιστρέψει» στην Ορθοδοξία. Δηλαδή, ο Μητροπολίτης Πειραιώς αμφισβητεί ευθέως την Εκκλησία στην οποία ανήκει, δηλ. την Εκκλησία της Ελλάδος, η οποία πρόσφατα δέχθηκε επισήμως και πανηγυρικώς τον Κόπτη Πατριάρχη προς τον οποίο ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος είπε «να εμβαθύνουμε σε όσα μας ενώνουν». Αν ο Σεβ. Πειραιώς θέλει να τονίζει όσα μας χωρίζουν, μήπως θα πρέπει να καταφύγει σε κάποια άλλη Εκκλησία για να …αναπαυθεί; 
3. Κατακλείουν το κείμενό τους οι υπεύθυνοι του Γραφείου με την αμίμητη φράση προς τον Θανάση Παπαθανασίου: «Ελπίζουμε και προσευχόμαστε για την μετάνοιά σας». Δηλαδή αυτοί οι «σεσωσμένοι» ελπίζουν την μετάνοια του άλλου! 
Συμπέρασμα: Η αποτείχιση, οι Γ.Ο.Χ. (και ίσως όχι όλοι), οι κάθε λογής «σωτήρες», ταιριάζουν στην Μητρόπολη Πειραιώς. Στο καλό και με τη νίκη της «Ορθοδοξίας» τους. 
Ας όψεται η μακροθυμία του Οικουμενικού Πατριάρχη που δεν θέτει σε ακοινωνησία τους διάφορους Καλαβρύτων και Πειραιώς, ώστε να περισωθεί κάπως η Εκκλησία μας από τον διεθνή διασυρμό...


Η Αντιπροσωπεία της Εκκλησίας της Ελλάδος υπό τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο. 

Παρασκευή, 12 Μαΐου 2017

"ΠΕΡΑ ΣΤΟ ΘΟΛΟ ΠΟΤΑΜΙ" ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΑΦΝΗ ΠΑΝΟΥΡΓΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΟΥΣΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΙΛΙΟΥ


Σαν σήμερα - 12 Μαϊου 1992 - "έφυγε" ο Νίκος Γκάτσος. 
Έτσι, παραθέτουμε - όλως ενδεικτικώς - το περίφημο τραγούδι "Πέρα στο θολό ποτάμι" από τον Μεγάλο Ερωτικό του Μάνου Χατζιδάκι.  
Ο Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα ευτύχησε να έχει ένα ποιητή για μεταφραστή στην Ελλάδα: τον μεγάλο Νίκο Γκάτσο. 
Θέατρο και ποίηση, λοιπόν. Ματωμένος Γάμος (1948), Το σπίτι της Μπερνάντα Άλμα (1945), Περλιμπλίν και Μπελίσα (1960), θεατρικά έργα - ορόσημα του Λόρκα, ανεβασμένα στην Ελλάδα από το Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν, σε μετάφραση Νίκου Γκάτσου και μουσική Μάνου Χατζιδάκι. Ο Χατζιδάκις στον Μεγάλο Ερωτικό του (έργο 30, 1972), ενέταξε και το τραγούδι Πέρα στο θολό ποτάμι, από το έργο Περλιμπλίν και Μπελίσα. Η Φλέρυ Νταντωνάκη το ερμηνεύει εξαίσια στον δίσκο.
Εδώ αναρτούμε μια πολύ πρόσφατη ερμηνεία του τραγουδιού "Πέρα στο θολό ποτάμι", από την Δάφνη Πανουργιά, με την συνοδεία της ορχήστρας και την χορωδίας του Μουσικού Σχολείου Ιλίου που διευθύνει ο συνθέτης Ιωσήφ Βαλέτ. 
Πρόκειται για ένα στιγμιότυπο από την εκδήλωση "Διαδρομές του Φεγγαριού", που πραγματοποιήθηκε στον Πύργο Βασιλίσσης (Κτήμα Σερπιέρη), στο Ίλιον, την Τετάρτη 10 Μαϊου 2017. Πρωταγωνιστής το Μουσικό Σχολείο Ιλίου, που παρουσίασε ένα προσεγμένο αφιέρωμα στον Μάνο Χατζιδάκι και τον Νίκο Γκάτσο, με άξονα το φεγγάρι που τόσο ύμνησαν!


Πέμπτη, 11 Μαΐου 2017

Michail Travlos: PROGRESSIONS


Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 
Ο ψηφιακός δίσκος Progressions, περιλαμβάνει σε πρώτη παγκόσμια ηχογράφηση, έργα του συνθέτη και καθηγητή ανώτερων θεωρητικών Μιχάλη Τραυλού για σόλο φλάουτο, φλάουτο και άρπα και φλάουτο με κιθάρα. Το CD είναι αντιπροσωπευτικό της εργασίας του Μ. Τραυλού στα όργανα φλάουτο και κιθάρα και καλύπτει ένα ευρύ χρονικό φάσμα, από το 1983 έως σήμερα. 
Το έργο Forest Birds Arias, για σόλο φλάουτο (2003 και 2015), και μάλιστα σε διάφορες εκδοχές του οργάνου (piccolo, alto flute, bass flute) είναι ένα έργο που ο συνθέτης είχε επεξεργαστεί παλαιότερα και σε μία πρωτοποριακή μορφή: Three forest bird arias for flute (alto flute), natural sounds, electronics and video art. Εδώ ηχογραφείται …γυμνό, χωρίς, δηλαδή, τους φυσικούς ήχους και φυσικά χωρίς το video art – το οποίο αποτελεί μία ακόμα δεξιότητα του Μιχάλη Τραυλού – και αναδεικνύεται μια σύγχρονη συνθετική ματιά στο υλικό που προσφέρει το τιτίβισμα των πουλιών, ένα άκουσμα απολαυστικό για όλους τους ανθρώπους. 
Η αναζήτηση του συνθέτη στον κόσμο των ήχων των πουλιών αποτυπώνεται με ενάργεια και στο έργο Five Birds of the Wild Forest for solo flute (2016). Πρόκειται για πέντε «τιτιβίσματα» συγκεκριμένων πουλιών, δηλαδή για πέντε – ενός λεπτού κομμάτια – για φλάουτο σόλο. Στο έργο GBR for flute (alto flute) and harp (2016), έχουμε μια πραγματικά θαυμαστή συνομιλία φλάουτου και άρπας, ερμηνευμένη από δύο σημαντικές σολίστ: την Ιβόνα Γκλίνκα και την Anna Sikorzak – Olek στην άρπα. Ο συνδυασμός των δύο οργάνων έχει δώσει εξαιρετικές μουσικές διαχρονικά, αλλά αποτελεί και μία πρόκληση για την σύγχρονη μουσική δημιουργία. Ο Μ. Τραυλός αξιοποιεί μεθοδικά όλες τις σύγχρονες τεχνικές για την σύνθεση μικρών, αισθαντικών κομματιών για τα δύο αυτά όργανα. 
Το έργο The Castle of Kwidzyn for solo alto flute (2013), έχει παρουσιάσει ο συνθέτης σε συναυλίες με σολίστ την Ιβόνα Γκλίνκα και video art. Το κάστρο του Kwidzyn βρίσκεται στην Βόρεια Πολωνία και η ιστορία του αρχίζει τον 13ο αιώνα. Ο συνθέτης την …διατρέχει σ’ αυτή την σύνθεσή του, με οδηγό το φλάουτο που ξέρει να αφηγείται καλά!


Η κιθάρα είναι ένα όργανο που έχει απασχολήσει ιδιαιτέρως τον Μ. Τραυλό και πολλοί σπουδαίοι έλληνες κιθαριστές παίζουν τις συνθέσεις του για κιθάρα, καθώς παρουσιάζουν ξεχωριστό δεξιοτεχνικό και ηχοχρωματικό ενδιαφέρον. Στον δίσκο περιλαμβάνονται τα Duetti για φλάουτο και κιθάρα (1996), τα οποία ερμηνεύουν υποδειγματικά η Ιβόνα Γκλίνκα και ο Άγγελος Μπότσης. 
Στο CD υπάρχουν και οι Progressions για σόλο φλάουτο, αφιερωμένες από τον συνθέτη στην σύζυγό του Ιβόνα Γκλίνκα. Να σημειώσουμε ότι ο Μ. Τραυλός έχει ασχοληθεί με Progressions για σόλο όργανο από το 1983 - για σόλο όμποε - που το 2007 έγιναν για σόλο φλάουτο. 
Η Ιβόνα Γκλίνκα παραμένει η σταθερή αξία στην υπόθεση «φλάουτο στην ελληνική μουσική». Είναι σίγουρο ότι η ουσιαστική συμβολή της θα αποτιμηθεί όπως πρέπει, στο μέλλον.


Τετάρτη, 10 Μαΐου 2017

ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΤΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ ΑΠΟΨΕ ΣΤΟΝ ΠΥΡΓΟ ΒΑΣΙΛΙΣΣΗΣ ΣΤΟ ΙΛΙΟΝ (ΦΩΤΟ)


Καλησπέρα σας, από τον Πύργο Βασιλίσσης (Κτήμα Σερπιέρη), εδώ στο Ίλιον, αγαπητοί συνοδίτες. 
Απόψε εδώ θα πραγματοποιηθεί μια μουσικοχορευτική εκδήλωση αφιερωμένη στο μαγιάτικο φεγγάρι και τις διαδρομές του από την Αρκαδία στο Ίλιον. 
Ο Δήμος Ιλίου σε συνεργασία με το σύλλογο Αρκάδων Ιλίου και το Μουσικό Σχολείο Ιλίου, διοργανώνουν από κοινού αυτή την μουσική φεγγαρόλουστη βραδιά, με πρωταγωνιστές, βέβαια, τους μαθητές και τις μαθήτριες του Μουσικού Σχολείου Ιλίου, οι οποίοι θα ερμηνεύσουν τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι.
Μαζί τους θα συμπράξει η σοπράνο Δάφνη Πανουργιά. 
Να σημειώσουμε ότι τo κτήμα του Πύργου Βασιλίσσης γεννήθηκε από το όραμα της βασίλισσας Αμαλίας για την δημιουργία μιας πρότυπης αγροτικής εγκατάστασης, στην οποία θα δοκιμάζονται καινούριες παραγωγικές μέθοδοι για τον εκσυγχρονισμό της ελληνικής γεωπονίας.
Περισσότερα δείτε εδώ.


Related Posts with Thumbnails