Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΜΑΝΟΛΗ ΚΟΡΡΕ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ ΓΙΑ ΤΟ ΗΡΩΔΕΙΟ

Στην Αίθουσα εκδηλώσεων του ΤΕΕ-Τμήμα Δυτικής Ελλάδας στην Πάτρα μίλησε την Τετάρτη15 Μαϊου ο διακεκριμένος καθηγητής Μανόλης Κορρές, με θέμα: «Στεγασμένοι χώροι μουσικής της Αρχαιότητας: το Ηρώδειο». 

Το  ωδείον, ως διακεκριμένο κτηριακό είδος πρωτοεμφανίζεται τον 5ο αι. π.Χ. στην Αθήνα. Είναι ένα τετράγωνο πολύστυλο κατασκεύασμα τεσσάρων σχεδόν στρεμμάτων με πυραμιδοειδή στέγη. Αργότερα εξελίσσονται ωδεία μικρότερου μεγέθους, ορθογώνια, αλλά με καμπύλη τοποθέτηση των καθισμάτων σε επάλληλες σειρές. Ταυτόχρονα, για καλύτερη ορατότητα, καταβάλλεται προσπάθεια ελαττώσεως του αριθμού των στύλων. Τούτο επιτυγχάνεται ήδη τον 1ο αι. π.Χ. με πολύ γνωστές περιπτώσεις το Ωδείον της Πομπηίας και εκείνο του Αγρίππα στην Αγορά των Αθηνών. Ακολούθως τα ωδεία σχεδιάζονται ως μικρά θέατρα, με χαρακτηριστική ημικυκλική μορφή, αλλά υψηλότερους τοίχους για τη δημιουργία περιμετρικής ζώνης μεγάλων φωτιστικών ανοιγμάτων. 

Το Ηρώδειον αποτελεί ακραία περίπτωση: Επέβαλλε την απαλλοτρίωση κάθε ιδιοκτησίας επί τεσσάρων οικοδομικών τετραγώνων,  ενώ έως τώρα πολλοί επιστήμονες αμφισβητούν την ύπαρξη αρχαίας τεχνολογίας κατάλληλης για την πλήρη κάλυψη τέτοιου τεράστιου χώρου με βαριά ξύλινη στέγη, χωρίς ενδιάμεσα στηρίγματα. 

Στην ομιλία του καθηγητού Μανόλη Κορρέ παρουσιάστηκαν ζητήματα της ιστορίας, της λειτουργίας και της κατασκευής των ωδείων. 

Αξίζει να σημειώσουμε εδώ ότι ο καθηγητής Μανόλης Κορρές στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού «Ανθέμιον» της Ενωσης Φίλων Ακροπόλεως, που είναι αφιερωμένο ολόκληρο στον Ηρώδη Αττικό και την εποχή του, αναφέρει πως «η στέγη του Ηρωδείου, σύμφωνα με τις πληροφορίες μας, αποτέλεσε παγκόσμιο ρεκόρ μέγιστου ανοίγματος έως και τον 19ο αιώνα! Δύναται μετά πάσης βεβαιότητος να λεχθεί, ότι το Ηρώδειο υπήρξε το υψηλότερο κτίριο της χώρας ως την εποχή της κατασκευής του ξενοδοχείου Χίλτον ενώ την δεύτερη θέση ως τα μέσα του 20ού αιώνα κατείχαν δύο επίσης ρωμαϊκά κτίρια: το λεγόμενον Οκτάγωνον κι η λεγόμενη Ροτόντα της Θεσσαλονίκης».

Ο καθηγητής Μανόλης Κορρές και η αρχιτέκτων - πολεοδόμος Χαρά Παπαδάτου - Γιαννοπούλου

ΜΙΑ ΕΚΔΗΛΩΣΗ - ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΠΡΕΒΕΖΑΝΟ ΣΥΝΘΕΤΗ ΣΠΥΡΟ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΜΕ ΟΜΙΛΗΤΗ ΤΟΝ ΘΩΜΑ ΤΑΜΒΑΚΟ

Η Περιφέρεια Ηπείρου-Περιφερειακή Ενότητα Πρέβεζας, ο Δήμος Πρέβεζας, ο Πολιτιστικός Σύλλογος Πρέβεζας, η Περιηγητική Λέσχη Πρέβεζας και η Φιλαρμονική Πρέβεζας «Ορφεύς», σε συνεργασία με το Αρχείο Ελλήνων Μουσουργών Θωμά Ταμβάκου στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για τα "100 Χρόνια Απελευθέρωσης" της Πρέβεζας, συνδιοργάνωσαν εκδήλωση - αφιέρωμα στον Πρεβεζάνο δημιουργό Σπύρο Ευαγγέλου, το Σάββατο 11 Μαΐου (στις 8 το βράδυ) στο Πολιτιστικό Κέντρο Δήμου Πρέβεζας.   

Ο γνωστός σε όλους τους Ηπειρώτες Σπύρος Ευαγγέλου, πρωτοστάτησε σε δύσκολες εποχές στη διάδοση της λόγιας μουσικής στην Πρέβεζα και συνέβαλε καθοριστικά στη μουσική εκπαίδευση της πόλης, τόσο ως μέλος της διοίκησης του Δημοτικού Ωδείου από ιδρύσεώς του, όσο και με την άοκνη προσπάθειά του στην ανάπτυξη κάθε πολιτιστικής δραστηριότητας σε πολλούς τοπικούς φορείς. 

Για το συνθετικό έργο του Σπύρου Ευαγγέλου μίλησε ο μουσικογράφος/κριτικός/ερευνητής, επίτιμο μέλος της Ενώσεως Ελλήνων Μουσουργών Θωμάς Ταμβάκος, κάνοντας αναδρομή στη βιωτή του κ. Ευαγγέλου, από τα πρώτα βήματά του στη μουσική μέχρι την καταξίωση με χρήση οπτικού υλικού και διαφανειών.
Ο Θ. Ταμβάκος - στον οποίο οφείλουμε πάρα πολλά για την διάσωση και ανάδειξη του έργου των ελλήνων συνθετών - μίλησε για τη μουσική κίνηση στην Πρέβεζα και την καθοριστική γνωριμία του Σπύρου Ευαγγέλου με τον Σπύρο Δήμα καθώς και για το μουσικοπαιδαγωγικό και εκπαιδευτικό του έργο στη χορωδία Αρμονία και στο δημοτικό Ωδείο Πρέβεζας. 

Στην εκδήλωση ερμηνεύθηκαν 15 έργα μουσικής δωματίου από καθηγητές του Δημοτικού Ωδείου Πρέβεζας αλλά και καταξιωμένους μουσικούς της Ηπείρου. 
Συγκεκριμένα συμμετείχαν οι μουσικοί: Πιάνο: Δήμητρα Αποστολίδη και Ελονώρα Αποστολίδη, Βιολί: Αλέξανδρος Ναστούλης και Νίκος Λιόντος, Βιόλα: Γιώργος Χλίτσιος, Βιολοντσέλο: Βικτώρια Γκόγκου, Τραγούδι: Μαριάννα Τζαφέρη, Κλαρινέτο: Απόστολος Βερύκιος, Φλάουτο: Μαριάννα Βερυκίου και Νεφέλη Βερυκίου, Τρομπέτα: Κώστας Μπίτος, Χρήστος Κούτης και Αργύρης Πεσλής. 

Οι συνθέσεις του Σπύρου Ευαγγέλου - μαθητή των Σπ. Δήμα και Μ. Κουτούγκου - είναι γραμμένες για πιάνο, κουαρτέτο εγχόρδων, τραγούδι, βιολοντσέλο και πιάνο, αλλά και σύνολα πνευστών με φλάουτο κλαρινέτο και τρομπέτα. Βασίζονται στην αστείρευτη μουσική παράδοση του τόπου μας, αλλά έχουν μια ανεπιτήδευτη αμεσότητα προς τον ακροατή, που πηγάζει από την απλότητα του ύφους και την εκλεπτυσμένη χρήση των δυτικοευρωπαϊκών συνθετικών τεχνικών.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ ΤΟΥ ΑΡΧΟΝΤΟΣ ΠΡΩΤΟΨΑΛΤΟΥ ΤΗΣ Μ.τ.Χ.Ε. ΛΕΩΝΙΔΑ ΑΣΤΕΡΗ

Όνειρο του να ψάλει στην Αγιά Σοφιά 

Tου AΡΙΣΤΕΙΔΗ ΒΙΚΕΤΟΥ (για τον Φιλελεύθερο Κύπρου)
φωτογραφίες: Ν. Μαγγίνας

Υπάρχει η λανθασμένη εντύπωση ότι οι τίτλοι και τα αξιώματα δίνουν αξία στον άνθρωπο. Στην πραγματικότητα συμβαίνει το αντίθετο. Οι άνθρωποι, που φέρουν τίτλους και αξιώματα, δίνουν ανάλογα με το ήθος, την ποιότητα και την ευγένεια τους αξία σε αυτά. Ένα πρότυπο αυτής της κατηγορίας ανθρώπων είναι ο Άρχων πρωτοψάλτης της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας Λεωνίδας Αστέρης, δηλαδή ο πρωτοψάλτης στον δεξιό χορό του πανσέπτου Πατριαρχικού Ναού του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι. Διακονεί με αυταπάρνηση και ένθεο ζήλο το Φανάρι για σχεδόν 28 χρόνια , περισσότερα από όσα βρίσκεται στον Οικουμενικό Θρόνο ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος, και πρέπει να είναι ο μακροβιότερος πρωτοψάλτης, μετά τον μεγάλο Ιάκωβο Ναυπλιώτη. Ως πρωτοψάλτης ανέβηκε στο δεξιό αναλόγιο του Πατριαρχικού Ναού κατά την Θεία Λειτουργία της εορτής της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, 14 Σεπτεμβρίου 1984, χοροστατούντος του αοιδίμου Οικουμενικού Πατριάρχη Δημητρίου. 

Το βιογραφικό του είναι πλούσιο. Λόγω χώρου θα περιοριστούμε σε ορισμένους μόνο σταθμούς. 

Ο Λεωνίδας Αστέρης γεννήθηκε στην πάλαι ποτέ μεγαλώνυμη Κοινότητα του Γαλατά Κωνσταντινουπόλεως το 1936, όπου και άρχισε την μουσική του σταδιοδρομία πεντάχρονος στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου ως Κανονάρχης. Μαθήτευσε παρά του καλλιφώνου και μύστου της παραδόσεως αειμνήστου πρωτοψάλτου Παναγιώτου Κωνσταντινίδου. Δεκαετής και δεκατριετής προσελήφθη από τον Άρχοντα λαμπαδάριο Θρασύβουλο Στανίτσα και από τον Άρχοντα πρωτοψάλτη Κωνσταντίνο Πρίγγο στον Πατριαρχικό Ναό. Ο Λεωνίδας Αστέρης είναι απόφοιτος του Ωδείου Λυρικής Σκηνής και Τέχνης και πρωταγωνιστής της Λυρικής Κωνσταντινουπόλεως από το 1969 μέχρι σήμερα. Ερμήνευσε πάμπολλα έργα του γερμανικού και ιταλικού ρεπερτορίου. Επίσης, σπούδασε στην Μοζάρτιον Σχολήν της πόλεως Σάλτσμπουργκ σε μεγάλους διδασκάλους του άσματος (Σράϊρερ, Ντίσκαου). Βραβεύθηκε σε διαγωνισμό με το Βραβείο Καρλ Ορφ με την προσωπικήν του συναυλία στον τον Ναό του Αγίου Βλασίου. Διδάσκει από τριετίας στο Τμήμα Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας το ζωτικόν για τους ιεροψάλτας μάθημα, την ορθοφωνίαν και τεχνικήν καλοφωνίας. 

«Το Φανάριον είναι μια Σχολή», δηλώνει στον «Φ» ο Λεωνίδας Αστέρης. Αναφορικά με τη θέση του Άρχοντα πρωτοψάλτη της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας, όπως αποκαλείται ο Οικουμενικό Πατριαρχείο, μας είπε: «Για όποιον έχει επίγνωση της θέσης και του καθήκοντος, είναι βέβαια, ένα φορτίο, το οποίο προσπαθούμε να το συνεχίσουμε, δηλαδή την παράδοση της μουσικής μας όσο μπορούμε αναλλοίωτη, αυτά δηλαδή που πήραμε και ακούσαμε από τους δασκάλους. Όλα αυτά θέλουνε καθημερινά ξανά μελέτη και ξανά μελέτη. Προετοιμασία και ξανά προετοιμασία». Με λύπη διαπιστώνει ότι πολλοί ψάλτες σήμερα, στην Ελλάδα και αλλού, αρχίζουν με τη σκέψη της αυτοπροβολής του προσώπου τους.

Σύμφωνα με ένα παλιό συνεργάτη του, τον Μιλτιάδη Παππά, ο Λεωνίδας Αστέρης θαυμάζεται ακόμη και από τους Τούρκους καλλιτέχνες, τραγουδώντας μάλιστα τουρκικά τραγούδια, αλλά με το οικείο συναίσθημα. Πώς να ξεχάσει κάποιος, αναφέρει ο Παππάς, «τον περίφημο Κιανί Καρατζά, ο οποίος τυφλός, ων, όταν μετά από την απόδοση του ύμνου "Άνωθεν οι Προφήται" από τον άρχοντα στην Αγία Ειρήνη, (σ.σ: χρησιμοποιείται ως χώρος συναυλιών ) έσπευσε να του φιλήσει το χέρι; Αυτό για τους γνωρίζοντες, είναι η ύψιστη ένδειξη τιμής σε καλλιτέχνη και μάλιστα από αντίστοιχο ευρείας φήμης και αποδοχής». 

Στο ερώτημα τι χαρακτηρίζει το πατριαρχικό ύφος του ψάλλειν ο Λεωνίδας Αστέρης απαντά ότι δεν είναι μίμηση κάποιου πρωτοψάλτου φωνητικά, που μας άρεσε για να τον μιμηθούμε απόλυτα, διότι, εξηγεί, δεν έχει σχέση με τη φωνή. Το ύφος έχει σχέση με τον τρόπο παρουσίασης και εκτέλεσης των μαθημάτων των παλαιών δασκάλων και πρωτοψαλτών. 

«Το πατριαρχικό ύφος βασίζεται στην εκτέλεση, στην παρουσίαση των μουσικών κειμένων και όχι στη μίμηση της φωνής», τονίζει και προσθέτει, δηλαδή: τη μη μίμηση, τη σωστή εκτέλεση των μουσικών κειμένων με την απαιτούμενη ευφράδεια, τη σωστή απαγγελία, τον καλό τονισμό, γιατί το κύριο είναι ο λόγος. Η μουσική, επισημαίνει, είναι μια επένδυση, η οποία πρέπει να είναι κατάλληλη στον ωραίο τον λόγο. 

Ο Λεωνίδας Αστέρης αναφέρει ότι στον Πατριαρχικό Ναό και στην Πόλη ψάλλουν βασιζόμενοι σε όλους τους παλαιούς διδασκάλους, ακόμα και τους προ της Αλώσεως, όπως ο Ιωάννης Κλαδάς, ο Ιωάννης Κουκουζέλης, και με τις ερμηνείες των τριών νεώτερων δασκάλων του Χουρμούζιου Χαρτοφύλακος, του Γρηγορίου Πρωτοψάλτη και του μεγάλου Χρυσάνθου, ο οποίος μετέπειτα έγινε Επίσκοπος. 

Στην εκκλησιαστική μουσική, λέει στον «Φ» ο Λεωνίδας Αστέρης δεν υπάρχουν άριες, υπάρχει λατρευτική μουσική. «Υπάρχει το κείμενο, που πρέπει να το προσέξεις, να το τονίσεις σωστά. Δεν χρειάζονται κορόνες πολλές, όπως στη Λυρική Σκηνή». Γνώστης της λυρικής τέχνης αναφέρει ότι αυτή υποστηρίζει άλλα ψυχικά φαινόμενα: τον έρωτα, την αγάπη. Η εκκλησιαστική μουσική, ιδιαίτερα δε η βυζαντινή «υπηρετεί την προσευχή, την κατάνυξη», τονίζει. 

Ο Λεωνίδας Αστέρης χαρακτηρίζει τον Πατριάρχη Δημήτριο, με τον οποίο ξεκίνησε ως πρωτοψάλτης στο Πατριαρχείο, «πράο, ταπεινό, ιεράρχη με βαθιά πίστη». Και ο προκάτοχός του ο Αθηναγόρας και ο διάδοχός του ο σημερινός Πατριάρχης Βαρθολομαίος είναι, σύμφωνα με τον πρωτοψάλτη, «ο καθένας για την εποχή τους οι πλέον άξιοι». Δηλώνει πως συμφωνεί με αυτό, που λένε και γράφουν πολλοί, ότι ο νυν Πατριάρχης σε σχέση με τους προκατόχους του έδωσε ένα άλλο αέρα στο Φανάρι, ανέδειξε το Φανάρι και ιδίως με δραστηριότητες στο εξωτερικό. Πρόβαλε πολύ το Φανάρι. «Είναι πολύ δραστήριος. Μακάρι ο Θεός να τον έχει καλά να μπορέσει να συνεχίσει, γιατί ακολουθεί ένα πρόγραμμα πολύ σκληρό από το πρωί μέχρι το βράδυ και είναι σε μια ηλικία 72 ετών και πρέπει να προσέξει να συνεχίσει την Πατριαρχία του», εύχεται ο Λεωνίδας Αστέρης. Πριν κλείσουμε την συνομιλία μας τον ρώτησα σε ποια εκκλησία είναι το όνειρο και η επιθυμία του να ψάλει. «Έψαλα σε πολλές εκκλησίες στο εξωτερικό. Συγκινητική στιγμή ήταν η Λειτουργία στην Παναγία Σουμελά, στην Τραπεζούντα, Αυτό τώρα, που με ενδιαφέρει, είναι η Μεγάλη του Χριστού Εκκλησία, η Αγιά Σοφιά», απάντησε. 

Η συνέντευξη του Άρχοντος Λεωνίδα Αστέρη στην τηλεοπτική εκπομπή της ΕΤ1 Αρχονταρίκι

Στον Άρχοντα Πρωτοψάλτη της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας Λεωνίδα Αστέρη είναι αφιερωμένη και η εκπομπή Αρχονταρίκι, την οποία επιμελείται και παρουσιάζει ο Σεβ. Μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού Ιγνάτιος.

Η συγκεκριμένη εκπομπή θα προβληθεί την Κυριακή 2 Ιουνίου 2013 από την ΕΤ1, το πρωί, μετά την Θεία Λειτουργία. 

Η Ιδιωτική Οδός εξασφάλισε και δημοσιεύει αποκλειστικές φωτογραφίες (του Δημήτρη Ν. Σαμπαζιώτη) από τα γυρίσματα της εκπομπής στην Κωνσταντινούπολη και ειδικότερα στο Φανάρι και τον Πατριαρχικό Ναό. 

ΔΥΟ ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΗΣ ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ΟΔΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΙΔΙΚΕΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣ ΤΩΝ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΩΝ

Με αφορμή την ...καταιγίδα λειτουργιών, αγρυπνιών, παρακλήσεων και δεήσεων "υπέρ φωτισμού των μαθητών" για τις Πανελλαδικές εξετάσεις, που προβάλλουν και τελούν οι περισσότερες Μητροπόλεις, σας παραπέμπουμε, αγαπητοί συνοδίτες, σε δύο παλαιότερα (πέρασαν τέσσαρα χρόνια!) κείμενα της Ιδιωτικής Οδού για το θέμα.

Το πρώτο, ημέτερον, με τίτλο: Ο Αρχιεπίσκοπος και οι "αποτυχημένοι" των Πανελλαδικών.

Στο κείμενό μας αυτό αναφερόμαστε στην ...άλλη προσέγγιση του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου στο θέμα:

Ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος όχι μόνο δεν τέλεσε ειδική Θ. Λειτουργία για τους μαθητές, όπως έκανε ο προκάτοχός του και το παράδειγμα εκείνου μιμούνται σήμερα πολλοί ιεράρχες της Ελλαδικής Εκκλησίας, αλλά στο μήνυμά του προς τους μαθητές καινοτομεί, τουλάχιστον! Όχι μόνο δεν τους εύχεται «Καλή επιτυχία», αλλά τους καλεί να μην παγιδευτούν «στη λογική της «αποτυχίας» ή της «επιτυχίας». Κάθε αποτέλεσμα αντιμετωπίστε το ως πρόκληση. Ως κάλεσμα για νέα αρχή, για αλλαγή πορείας».

Ολόκληρο το κείμενο διαβάστε εδώ.

Το δεύτερο κείμενο που σας παραπέμπουμε είναι του φιλολόγου - θεολόγου και μεταφραστή Roni Bou Saba, με τίτλο: Οι "μαγικές" λειτουργίες για τις Πανελλαδικές.

Ο Roni Bou Saba ξεκινά το ...αιρετικό κείμενό του με Πάπισσα Ιωάννα:

Il y a bien de différence entre rire de la religion, et rire de ceux qui la profanent par leurs opinions extravagantes (Pascal, Lettres 11). 

Μ’ αυτά τα λόγια ξεκινά η Πάπισσα Ιωάννα του Ροΐδη, και ελπίζω να είναι κατανοητά τοις πάσι. Και όμως τα επαναλαμβάνω: «Υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ ειρωνείας της θρησκείας και της ειρωνείας εκείνων που τη βεβηλώνουν με τις εξωφρενικές απόψεις τους».

Η συνέχεια του κειμένου εδώ. 

ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΩΡΑ Η ΔΙΑΛΕΞΗ ΤΟΥ π. ANDREW LOUTH ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

Καλησπέρα σας από το Κτήριο Κωστής Παλαμάς (Ακαδημίας και Σίνα) στο κέντρο της Αθήνας, αγαπητοί συνοδίτες. 

Αυτή την ώρα  πραγματοποιείται εδώ η διάλεξη του επιφανούς  μελετητή της πατερικής θεολογίας και γραμματείας π. Andrew Louth, την οποία διοργανώνει η Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών του Βόλου. Ο π. A. Louth ομιλεί στα αγγλικά με θέμα «Οι Πατέρες και το νόημα της Παράδοσης».

Ενθαρρυντική η συμμετοχή πολλών νέων θεολόγων, οι οποίοι με προσήλωση παρακολουθούν την διάλεξη του π. Andrew. 

Την εκδήλωση καλύπτει ο τηλεοπτικός σταθμός intv.gr

Περισσότερα σε επόμενη ανάρτηση.

Ο π. Andrew Louth, ο Διευθυντής της Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών  Παντελής Καλαϊτζίδης και ο π. Δημήτριος Μπαθρέλλος

Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΠΑΤΡΟΛΟΓΟΣ π. ANDREW LOUTH ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟ ΒΟΛΟ ΚΑΙ ΑΥΡΙΟ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

Η Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών του Βόλου διοργανώνει εκδηλώσεις (διαλέξεις και σεμινάριο) τον Μάιο στο Βόλο και στην Αθήνα, με αφορμή την παρουσία στην Ελλάδα ενός επιφανούς μελετητή της πατερικής θεολογίας και γραμματείας, του π. Andrew Louth. 

Ο π. Andrew Louth σπούδασε μαθηματικά και θεολογία στα πανεπιστήμια του Κέιμπριτζ και του Εδιμβούργου, ενώ η διατριβή του αφορούσε στη θεολογία του Karl Barth. Επι σειρά ετών δίδαξε πατερική θεολογία και ιστορία στο πανεπιστήμιο του Durham, πατερική σκέψη στην Οξφόρδη και βυζαντινή και πρώιμη μεσαιωνική ιστορία στο Goldsmiths College του Πανεπιστημίου του Λονδίνου. Σήμερα είναι Ομότιμος Καθηγητής Πατερικών και Βυζαντινών Σπουδών στο Πανεπίστημιο του Duhram, ενώ συνεχίζει το διδακτικό έργο του ως Επισκέπτης Καθηγητής Ανατολικής Ορθόδοξης θεολογίας στο Πανεπιστήμιο Vrije του Άμστερνταμ (Ολλανδία). Υπηρετεί ως ιερέας της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στο Πανεπιστήμιο του Durham, ενώ είναι εκδότης του περιοδικού Sobornost, και μέλος της συντακτικής επιτροπής σε άλλα διεθνή αγγλόφωνα περιοδικά. Τα ερευνητικά ενδιαφέροντά του αφορούν κυρίως την ιστορία της θεολογίας στην ελληνική πατερική παράδοση κατά την περίοδο απο τον πέμπτο αιώνα μέχρι την πτώση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, όπως επίσης και τη θεολογική σκέψη ρουμάνων και ρώσων θεολόγων κατά τον 19ο και 20ο αιώνα. Έχει συγγράψει πλήθος βιβλίων και άρθρων σχετικά με την πατερική σκέψη, όπως λ.χ. The Origins of the Christian Mystical Tradition: From Plato to Denys (Oxford: 2007), Greek East And Latin West: The Church AD 681-1071 (St Vladimirs Seminary Press: 2007), Maximus the Confessor (Routledge: 1996), St John Damascene: Tradition and Originality in Byzantine Theology (Oxford: 2005), Denys the Areopagite (Continuum: 2002).  ΄

Σήμερα Τετάρτη 15 Μαίου ο π. A. Louth θα δώσει διάλεξη στο Βόλο με θέμα «Οι Πατέρες και το νόημα της Παράδοσης». Η διάλεξη αυτή θα επαναληφθεί αύριο Πέμπτη 16 του μήνα στην Αθήνα. 

Ο π. Andrew Louth στη διάλεξή του επιχειρεί να διατυπώσει ορισμένες σκέψεις για το νόημα της εκκλησιαστικής Παραδόσεως, τη σχέση και τη διάκριση μεταξύ των Πατέρων και της Παράδοσης, αλλά και τη θέση της πατερικής σκέψης στην νεώτερη ορθόδοξη θεολογία. Ξεκινώντας απο τους Φλωρόφσκυ και Λόσκυ προχωράει σε μια ιστορική έρευνα για τον τρόπο που η έννοια της παράδοσης της Εκκλησίας διαμορφώθηκε στο πέρασμα των αιώνων, επισημαίνοντας την καίρια συμβολή της δυτικής επιστήμης και έρευνας τόσο στην αναβίωση του ενδιαφέροντος για τη σκέψη των Πατέρων, όσο και στην κριτική έκδοση του έργου τους. Στο πλαίσιο αυτό αναρωτιέται τι μπορεί να σημαίνει και με ποιό τρόπο επηρεάζει η καθοριστική αυτή συμβολή της ετερόδοξης επιστημονικής έρευνας στην κατανόηση αυτού που αποκαλείται «πατερικό φρόνημα», εξαίροντας τη σημασία της λειτουργικής εμπειρίας για μια ορθόδοξη θεώρηση του ζητήματος. 

Και οι δύο διαλέξεις, σε Βόλο (ώρα 7.30 μ.μ. Πνευματικό Κέντρο Ι. Μ. Δημητριάδος, Κ. Καρτάλη - Ανθ. Γαζή) και Αθήνα (ώρα 7.00 μ.μ. Κτήριο Κωστής Παλαμάς, Ακαδημίας και Σίνα) θα πραγματοποιηθούν στην ελληνική γλώσσα και είναι ανοικτές στο κοινό. 

Πατρολογικό Σεμινάριο

Το Σάββατο 18 του ίδιου μήνα ο π. A. Louth θα είναι ο κεντρικός εισηγητής στο Πατρολογικό Σεμινάριο που θα λάβει χώρα στην Αθήνα με κεντρικό θέμα «Η θεολογία της ‘διαμεσολάβησης’: ‘σοφιανικοί’ προβληματισμοί σε ορισμένα πατερικά θέματα». 

Το Πατρολογικό Σεμινάριο θα ασχοληθεί με θέματα που αφορούν στη Σοφία, τις ενέργειες, τους αγγέλους και του αγίους, την προσευχή, τα μυστήρια, τις εικόνες, και τη σχέση τους με την πολιτική θεολογία, τη θεοκρατία και την εκκοσμίκευση της κοινωνίας, και θα πραγματοποιηθεί στην αγγλική γλώσσα. Για τη συμμετοχή σε αυτό απαιτείται προσυννενόηση και πρόσκληση από τη Γραμματεία της Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών. Με αφετηρία τη χρήση της έννοιας του «μεταξύ» στον Πλάτωνα, στην πατερική σκέψη και ιδιαίτερα τον Γρηγόριο Παλαμά μέχρι τον Ρώσο θεολόγο της διασποράς π. Σέργιο Μπουλγκάκωφ, θα συζητηθεί καταρχάς η αρνητική στάση όψεων της προτεσταντικής θεολογίας απέναντι στην έννοια αυτή (ή κατ’ αναλογία λ.χ. στις θείες ενέργειες, πρβλ. D. Wendebourg) λόγω του κινδύνου της υποκατάστασης του σωτηριολογικού ρόλου του Ιησού Χριστού ή η αμφιταλάντευση της ρωμαιοκαθολικής σκέψης σε σχέση με τον σαφή προσδιορισμό του περιεχομένου της έννοιας αυτής. Με βάση την πατερική σκέψη και την θεμελίωση της έννοιας του «μεταξύ» στην υποστατική ένωση των δύο φύσεων στον Χριστό, ο όρος αυτός αξιοποιείται στην ερμηνεία της σχεσης Θεού και κόσμου. Η κεντρική αυτή έννοια περιλαμβάνει την Σοφία, τις ενέργειες, αλλά και τους αγίους και τους αγγέλους, την προσευχή, τα μυστήρια και τις εικόνες, ενώ μπορεί να αποτελέσει χρήσιμο εργαλείο για την διαμόρφωση της κατάλληλης πολιτικής θεολογίας, που θα υπερβαίνει τον κίνδυνο διολίσθησης είτε προς την θεοκρατία είτε προς την εκκοσμίκευση. 

Με σύντομες τοποθετήσεις τους θα παρέμβουν κατά τη διάρκεια του Σεμιναρίου οι π. Δημήτριος Μπαθρέλλος, Δρ. Θ., Διδάσκων στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο, Επισκέπτης Λέκτωρ Ορθόδοξου Ινσιτούτου του Cambridge και μέλος του Δ.Σ. της Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών, και ο Νικόλαος Ασπρούλης, Master Θεολογίας, Επιστημονικός Συνεργάτης της Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών και του περιοδικού Θεολογία, ενώ σύντομο χαιρετισμό θα απευθύνει ο Κοσμήτωρ της Θεολογικής Σχολής Αθηνών Καθηγητής Μάριος Μπέγζος. 

Οι διαλέξεις και το Πατρολογικό Σεμινάριο του π. Louth πραγματοποιούνται με την ευγενική χορηγία του Ορθόδοξου Ιδρύματος Virginia H. Farah Foundation.

Ο ΣΠΟΥΔΑΙΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗΣ ΜΑΝΟΛΗΣ ΚΟΡΡΕΣ ΘΑ ΟΜΙΛΗΣΕΙ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ

Το ΤΕΕ-Τμήμα Δυτικής Ελλάδας υποδέχεται στην Πάτρα την Τετάρτη 15 Μαϊου μια μεγάλη προσωπικότητα, τον καθηγητή Μανόλη Κορρέ. 

Ο Μανόλης Κορρές θα αναπτύξει ένα σημαντικό θέμα: «Στεγασμένοι χώροι μουσικής της Αρχαιότητας: το Ηρώδειο».   

Στην ομιλία, η οποία θα πραγματοποιηθεί, στις 15 Μαϊου στην Αίθουσα εκδηλώσεων του ΤΕΕ, Τριών Ναυάρχων 40, στις 19.30, θα παρουσιασθούν ζητήματα της ιστορίας, της λειτουργίας και της κατασκευής των Ωδείων. Μια ευκαιρία να προσεγγίσουμε και το Ρωμαϊκό Ωδείο της Πάτρας. Την ομιλία αυτή έκανε για πρώτη φορά ο Μ. Κορρές στο στο Megaron Plus τον περασμένο χρόνο. 

Ο Μανώλης Κορρές, είναι Καθηγητής Αρχιτεκτονικής του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Είναι ο άνθρωπος πού συνέδεσε κυρίως το όνομά του με την αναστήλωση του Παρθενώνα, του μυθικού αυτού μνημείου στην ιστορία της ανθρωπότητας. Είναι Δρ. Μηχ. ΕΜΠ., PH.D. h.c. FU., Berlin.

Συμμετείχε στα Έργα της Ακροπόλεως (1975, 1983-1999), στην Επιτροπή Συντήρησης Μνημείων Ακρόπολης (2000-2005), στα έργα του Διονυσιακού Θεάτρου (1981-1982), στη μελέτη και αποκατάσταση δύο αρχαίων ναών στη Νάξο (Πανεπιστήμιον Αθηνών- TUMunchen, 1976 κ.ε), του Κάστρου του Πυθίου (στον Έβρο, 1974 κ.ε.) του ναού του Απόλλωνος στη Μητρόπολη παρά την Καρδίτσα (1999 κ.ε.). 

Έχει μελετήσει: ρωμαϊκά μνημεία στη Θεσσαλονίκη, βυζαντινά και νεώτερα μνημεία στη Μάνη, το ναό της Παναγίας Γοργοεπηκόου, τη Στοά του Ευμένους, το Μνημείο του Φιλοπάππου, τις κοιλαδογέφυρες του ρωμαϊκού υδραγωγείου και το ναό του Ολυμπίου Διός στην Αθήνα, αρχαία και χριστιανικά μνημεία στην Αμοργό, ιωνικά κιονόκρανα γενικώς (στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Μονάχου, 1976-1977), τα μεγάλα ναόσχημα ταφικά μνημεία της Ετρουσκικής Νεκροπόλεως της Norchia (με τον M. Kreeb, 1990), το Μαυσωλείου του Θευδέριχου στη Ραβέννα, διάφορες μηχανικές κατασκευές κ.α. 

Έχει λάβει υποτροφίες (Υπ. Παιδείας, DAAD, DAI, PrincetonUniversity, Fulbright, AlexandervonHambolt) και τιμητικές διακρίσεις (Χάλκινο Μετάλλιο Ακαδημίας Αθηνών, Αργυρούν Μετάλλιο Academied’ Architecture, Paris, Ταξιάρχης Τάγματος του Φοίνικος), είναι μέλος επιστημονικών εταιριών, έχει διδάξει σε πανεπιστήμια του εξωτερικού, έχει συγγράψει 13 βιβλία και 100 επιστημονικά άρθρα και έχει επίσης δώσει διαλέξεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Σχέδιά του έχουν εκτεθεί σε 9 ατομικές και 7 ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Να σημειώσουμε ότι στη σειρά των διαλέξεων του ΤΕΕ πραγματοποιήθηκαν τον Απρίλιο και οι εξής ενδιαφέρουσες διαλέξεις:

10 Απριλίου 2013
Μιχάλης Πετρόπουλος: "Ο βιοτεχνικός χαρακτήρας στην ρωμαϊκή Πάτρα. Σκοπός η κατάδειξη της διαχρονικής σχέσης της Πάτρας με τον δευτερογενή παραγωγικό τομέα και οι νέες προοπτικές της".

24 Απριλίου 2013

Χαρά Παπαδάτου-Γιαννοπούλου: "Εισαγωγή στην ιστορική διάσταση της πόλεως. Πολεοδομία και κοινωνικοπολιτικά συστήματα. Σχέση του πολίτη με την πόλη". 

Ελεάννα Χωρίτη: "Πράσινο συνυφασμένο στη δόμηση. Παραδείγματα σε αστικό τοπίο και την ύπαιθρο. Απόψεις για ουσιαστική παρέμβαση στην όψη της πόλεως."

Παραθέτουμε εδώ την εκπομπή «Πρόσωπα και απόψεις» που προβλήθηκε από την τηλεόραση του ΣΚΑΪ. Ο καθηγητής Μανόλης Κορρές μιλάει στον δημοσιογράφο Άρη Πορτοσάλτε.
- Διαβάστε, επίσης, εδώ μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη του καθηγητή Μανόλη Κορρέ στη Σόνια Ζαχαράτου και δείτε το Παρασκήνιο της ΕΤ1 το αφιερωμένο στον Μανόλη Κορρέ. Λέει χαρακτηριστικά:

"...με συγκινεί καθετί που μπορώ να φτάσω μέσα από τη ζώσα μνήμη. Καθετί που από παιδί θυμάμαι, που άκουσα από τους γονείς και τον παππού μου. Με συγκινούν αυτά που μπορεί να φτάσει κανείς, καλύπτοντας προς τα πίσω τα κενά, από γενεά σε γενεά...".

π. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΤΣΕΤΣΗ: «Πάσχα Ελλήνων» ή Πάσχα Κυρίου;

του Μ. Πρωτοπρεσβυτέρου Γεωργίου Τσέτση 

Την Πέμπτη της Διακαινησίμου, στην εφημερίδα «Εστία» δημοσιεύθηκε ένα εξαίρετο χρονογράφημα της Μαρίας Μπαλοδήμου, υπό τον τίτλο «Πάσχα στην Πλάκα». Στο εν λόγω γραπτό της, η γνωστή αυτή δημοσιογράφος, αφού πρώτα περιέγραφε, με συγκίνηση και νοσταλγία, την κατανυκτική ατμόσφαιρα η οποία δέσποζε κάποτε την Μεγάλη Εβδομάδα και τη νύκτα του Πάσχα στην γραφική Πλάκα τής νιότης της, στη συνέχεια εκδήλωνε απογοήτευση και πόνο για την, κατά την τέλεση των Ιερών Ακολουθιών των σεπτών αυτών ημερών, βλάσφημη και ξετσίπωτη συμπεριφορά των νεο-Ελλήνων, «που μέσα σε λίγες δεκαετίες έχασαν την φυσιογνωμία τους, τον σεβασμό τους, και ό,τι τους χαρακτήριζε ως Έλληνες ορθοδόξους». Και περάτωνε το κείμενό της, θέτoντας ένα αδυσώπητο ερώτημα: Τελικά, «ποιοί έκαμαν Πάσχα στην Πλάκα, και ποιοί Πάσχα ″της πλάκας ″»; (Κρίμα που το περιορισμένο τιράζ της «Εστίας» δεν επέτρεψε στο ευρύτερο κοινό να απολαύσει το ευωδιάζον από Ορθόδοξο άρωμα στοχαστικό τούτο γραπτό). 

Το χρονογράφημα της κυρίας Μπαλοδήμου, ξαναζωντάνεψε στη μνήμη μου την πικρή εμπειρία που είχα μια εβδομάδα νωρίτερα. Το βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης. Όταν, μεταβαίνοντας στον Σταυροπηγιακό Ναό του Αγίου Παύλου Γενεύης για την Ακολουθία των Αγίων Παθών, είδα αναρτημένη στην είσοδο και τον αύλειο χώρο τού Ορθοδόξου Κέντρου του Οικουμενικού Πατριαρχείου μια διαφήμιση Ελληνικής ταβέρνας, η οποία έλεγε τα εξής: «Μεγάλο Σάββατο σε Ελληνικό Εστιατόριο - Μαγειρίτσα σπιτική - Αρνί σούβλας με πατάτες – παϊδάκια στα κάρβουνα - κοκορέτσι - μεζέδες. Μετά τις 23.00 (σημ. του γράφοντος: δηλ. διαρκούσης της Αναστάσιμης Θ. Λειτουργίας!) ειδικές τιμές»!! Ο εστί μεθερμηνευόμενον: «Ορθόδοξοι Έλληνες της Γενεύης, παρατήσατε τον Ναό και σπεύσατε να γιορτάσετε Πάσχα στο φαγάδικό μου, έστω κι΄αν ο Ιερός Χρυσόστομος σας καλεί να ″απολαύσετε του συμποσίου της πίστεως″ που σας προσφέρει η Εκκλησία χαράματα Κυριακής»! Και αυτό, πατέρες, αδελφοί, αδελφές και τέκνα, στα προπύλαια μιας Εκκλησιάς! Αδιαντροπιά και ασέβεια στο απόγειό τους! 

Θα λεχθεί ενδεχομένως, προς τι ο σκανδαλισμός; Ουδέν το αξιόμεμπτον υπάρχει στην πρωτοβουλία του εστιάτορα! Ο άνθρωπος έπραξε ό,τι κάμει τέτοια μέρα ο κάθε εστιάτορας και ταβερνιάρης της Ορθόδοξης Ελλάδας! Απλώς, εξήγαγε στην Διεθνή Γενεύη μια «Ορθόδοξη Παράδοση», προκειμένου να δουν οι αιρετικοί ετερόδοξοι και ετερόθρησκοι κάτοικοι της, το τι σημαίνει «Ελλήνων Πάσχα»! Όταν διαπιστώνει κανείς τον τρόπο με τον οποίο εορτάζεται σήμερα το Πάσχα στον Ελλαδικό χώρο, εύλογα διερωτάται: πώς ο πάλαι ποτέ Θεοσεβούμενος και ευλαβής Έλληνας, την κατ΄εξοχήν αυτή Εορτή της Ορθοδόξου Ανατολής, η οποία «πανήγυρις εστί πανηγύρεων, εν η ευλογούμεν Χριστόν εις τους αιώνας» (Ειρμός της Η΄ ωδής του Αναστάσιμου Όρθρου), την μετέτρεψε σε ασεβές φολκλορικό «πανηγύρι»; Τι συνέβη ώστε, με το χρόνο, να απωλέσει ο Έλληνας την Ορθόδοξη ταυτότητά του; Αυτήν που του εδόθη την ημέρα της Βαπτίσεώς του με την «Σφραγίδα Δωρεάς Πνεύματος Αγίου» και όχι εκείνην που έλαβε από τις Αστυνομικές Αρχές! Πώς αφήκε την κάποτε παροιμιώδη προς τα Θεία ευλάβειά του; Πώς, και γιατί, εγκατέλειψε την πηγαία προς την Εκκλησία αγάπη και αφοσίωσή του; (Προς άρσιν κάθε παρεξηγήσεως, θα ήθελα να τονίσω πως τα ως άνω δεν στοχεύουν το μικρό εκείνο ποσοστό τών όντως πιστών και ευλαβών μελών της Εκκλησίας, που με συνέπεια και προσήλωση βρίσκονται πάντοτε στο πλευρό της και βιώνουν το Μυστήριο τής εν Χριστώ Κοινωνίας, αλλά την πελώρια μάζα των αδιάφορων, ή χλιαρών ως προς την πίστη, μελών της Ελληνικής κοινωνίας. Αναφέρονται σ΄αυτούς που παρά την απόσταση την οποία πήραν από την Εκκλησία, και την προς αυτήν ανίερη, ανοίκεια, συχνά δε και εχθρική συμπεριφορά τους, συμπεριλαμβάνονται σε στατιστικές, προκειμένου να φανεί στον κόσμο πως η Ελλάδα είναι μια «κατ΄εξοχήν Ορθόδοξη χώρα»). 

Ποιοί είναι οι παράγοντες εκείνοι που συνετέλεσαν στην βαθμιαία λιποταξία της μάζας των Ελλήνων πολιτών από την Εκκλησία τους; Η Μασωνία; Ο Σιωνισμός; Ο Θεοσοφισμός; Ο Οικουμενισμός; Μήπως είναι τα «οθνεία αυτά πολιτικο-θρησκευτικά σχήματα» που ώθησαν τον σύγχρονο Έλληνα να στρώνεται σε ταβέρνες την Μεγάλη Παρασκευή, μετά την περιφορά του Επιταφίου, και να το ρίχνει στο φαγοπότι, για δήθεν «μακαριά» στον μόλις ενταφιασθέντα Χριστό; Μην τυχόν ο «αιρεσιάρχης» Πάπας προέτρεψε τον νεο-Έλληνα να συγχέει το «Ανάστα ο Θεός» του Μεγάλου Σαββάτου με το «Ανέστη Χριστός» της «μιάς των Σαββάτων», (ήτοι της Κυριακής του Πάσχα), και να εξαγγέλλει με στόμφο από ραδιόφωνα και τηλεοράσεις μεσημεριάτικα Σαββάτου, πως «έγινε η πρώτη Ανάσταση!»; Ωσάν ο Κύριος να αναστήθηκε δις εκ νεκρών εντός δωδεκαώρου! Οι οικουμενιστές, άραγε, κατήχησαν τον Ορθόδοξο Έλληνα να διασκορπίζεται «ως εκλείπει καπνός» και να εξαφανίζεται «ως τήκεται κηρός από προσώπου πυρός» μόλις ηχήσει το «Χριστός Ανέστη», αδιαφορώντας πλήρως για ό,τι θα ακολουθήσει ευθύς μετά το χαρμόσυνο αυτό άγγελμα, και αφήνοντας μόνους κι΄έρημους λειτουργούς, ψάλτες και ολίγιστους πιστούς να τελέσουν την Πασχάλια Θεία Λειτουργία; Θα λεχθεί, ίσως, ότι έτσι είναι το «Πάσχα Ελλήνων! Είναι όμως «Πάσχα Κυρίου»;. That is the question. 

Τι αποκρίνεσθε σεβαστοί πατέρες, αγαπητοί αδελφοί και συλλειτουργοί στο ερώτημα αυτό; Κυρίως όσοι που εδώ και πολύν καιρό με εγκυκλίους, ομιλίες και γραπτά μάχεσθε σθεναρά για την αυστηρή τήρηση της Ορθοδόξου Παραδόσεως και την προστασία της αμωμήτου πίστεώς μας από την λύμη των αιρέσεων και την λαίλαπα της «Παναιρέσεως του Οικουμενισμού»; Δεν νομίζετε ότι επέστη καιρός να αρθρωθεί και κάποιος θεολογικός και ποιμαντικός λόγος, προκειμένου να ελεγχθούν και οι αιρετικές έναντι του Θεού και των Θείων συμπεριφορές του «Ορθόδοξου» Έλληνα, ο οποίος λοιδορεί τον σταυρωθέντα και παθέντα και ταφέντα και Αναστάντα Χριστό, και έχει μετατρέψει πλέον τα Μυστήρια της Εκκλησίας σε απλή κοινωνική εκδήλωση; 

Πατέρες και αδελφοί, Χριστός Ανέστη! Καθώς δε διακηρύττει ο Ιερός Χρυσόστομος στον Κατηχητικό του Λόγο, «Ανέστη Χριστός και πεπτώκασι δαίμονες». Μη λησμονούμε όμως ότι δαίμονες δεν εμφωλεύουν μόνο στην «αιρετική Δύση». Υφίστανται και στην καθ΄ημάς Ανατολή. Και σ΄αυτήν ακόμη την Ορθοδόξη Ελλάδα!

ΤΟ ΝΕΟ, ΔΥΝΑΜΙΚΟ "ΑΡΧΟΝΤΑΡΙΚΙ" ΠΟΥ (ΜΑΣ) ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ...

Tην Kυριακή 12 Mαΐου 2013 μεταδόθηκε από την ET-1 η εκπομπή "APXONTAPIKI" με θέμα: «H ΘPAKH ΠOY ANTIΣTEKETAI». 

O υπεύθυνος και παρουσιαστής της εκπομπής Mητροπολίτης Δημητριάδος Iγνάτιος, ταξίδεψε στην ακριτική Aλεξανδρούπολη και συζήτησε με τον Mητροπολίτη Aλεξανδρουπόλεως Άνθιμο για τα καθημερινά της περιοχής και μεταφέρει το μήνυμα των κατοίκων της Θράκης για ένα αύριο με ελπίδα και προοπτική.

Το νέο Αρχονταρίκι που ταξιδεύει είναι πραγματικά μια παραγωγή αξιώσεων. Και είναι σημαντικό που αναδεικνύει ποικίλες πτυχές και μορφές της σύγχρονης εκκλησιαστικής ζωής. Πολυμορφικό, θα λέγαμε, και δυναμικό το Αρχονταρίκι. 

Παραθέτουμε, λοιπόν, το βίντεο της εκπομπής με τον Μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμο, ο οποίος απομυθοποιεί πολλούς από τους σύγχρονους μύθους που ως αχλύ περιβάλλουν την Εκκλησία στην Ελλάδα.

Την επόμενη Κυριακή 19 Μαϊου το Αρχονταρίκι ταξιδεύει στην Κωνσταντινούπολη και ο Μητροπολίτης Ιγνάτιος συζητά με το δραστήριο μέλος της Ομογένειας Λάκη Βίγκα για το σήμερα και το αύριο της Ρωμιοσύνης στην Πόλη.

ΑΝΑΠΟΛΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ "ΡΙΤΤΕΡ, ΝΤΕΝΕ, ΦΟΣ" ΤΟΥ ΛΕΥΤΕΡΗ ΒΟΓΙΑΤΖΗ

Συνάντησα την Όλια Λαζαρίδου την παραμονή της αναχώρησης του Λευτέρη Βογιατζή. Και φυσικά θυμήθηκα αμέσως την παράσταση Ρίττερ, Ντένε, Φος. 

Ήταν Μάρτιος του 1991 θαρρώ, όταν είδα αυτή την καταπληκτική παράσταση στη νέα ΣΚΗΝΗ του Λευτέρη Βογιατζή, στο Θέατρο της οδού Κυκλάδων, σ' αυτό το θεατρικό ασκηταριό. Η παράσταση αυτή, βασισμένη στο ομώνυμο έργο του Τόμας Μπέρνχαρντ,  ανέβηκε σε σκηνοθεσία του Λευτέρη Βογιατζή (ο οποίος συνυπέγραφε την μετάφραση με την Σωτηρία Ματζίρη) με τον ίδιο στο ρόλο του Λούντβιχ και τις Όλια Λαζαρίδου και Λυδία Κονιόρδου ως αδελφές του. 

Ο συγγραφέας Τόμας Μπέρνχαρντ είχε πεθάνει δυο χρόνια πριν, το 1989, σε ηλικία 58 ετών.

Ξεφυλλίζω μετά από 20 τόσα χρόνια το πρόγραμμα της παράστασης του Βογιατζή, που έχει πια συλλεκτική αξία νομίζω. Ένα τομίδιο 360 σελίδων. Με ολόκληρο το έργο, με χρονολόγιο του συγγραφέα, κείμενά του, κείμενα άλλων γι' αυτόν, πλούσιο φωτογραφικό υλικό, με μια λέξη πολύτιμο εγχειρίδιο. 'Ετσι έκανε ο Βογιατζής. Τα πάντα προσεγμένα στην παραμικρή λεπτομέρεια. Ήταν ένας ασκητής του θεάτρου. Με φιλοσοφική ματιά και απύθμενο βάθος. Ο δια θέατρον σαλός. Κάθε παραξενιά του και μια βουτιά στο νόημα. Κι όποιος άντεξε το θέατρο βίωσε. Σε μιαν άλλη διάσταση που μέλλει να αποτιμηθεί.

Π.Α.Α.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΖΟΝΤΑΣ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΛΥΚΑΒΗΤΤΟ

Φωτογραφίες της Αθήνας και του Λυκαβηττού σήμερα το μεσημέρι, από τον 6ο όροφο του ξενοδοχείου Άγιος Γεώργιος στο Λυκαβηττό. 

Η Ιδιωτική Οδός σε ...κοινή θέα!

Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΜΟΣΧΑΣ ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙ ΤΗΝ ΠΑΤΡΑ, ΑΛΛΑ...

Οι μακαριστοί Πατριάρχης Μόσχας Αλέξιος Β', Μητροπολίτης Πατρών Νικόδημος, Μητροπολίτης Νικοπόλεως Μελέτιος - Από την επίσκεψη του Πατριάρχη Μόσχας στην Πάτρα τον Ιούνιο (19-20) του 1992

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

Σε λιγότερο από ένα μήνα, στις αρχές Ιουνίου, θα αφιχθεί στην Ελλάδα για επίσημη επίσκεψη ο Πατριάρχης Μόσχας και πασών των Ρωσιών Κύριλλος. Το επίσημο πρόγραμμα της επισκέψεως δεν έχει γίνει ακόμα γνωστό στις λεπτομέρειές του. 

Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες ο Πατριάρχης Κύριλλος θα επισκεφθεί την Αθήνα, την Κέρκυρα, και διά της Θεσσαλονίκης το Άγιον Όρος. 

Ο Σταύρος Τζίμας έγραψε σε σχετικό άρθρο του ότι και άλλες περιοχές της χώρας θα ήθελαν να συμπεριληφθούν στο πρόγραμμα του Ρώσου Πατριάρχη ένεκα θρησκευτικού τουρισμού. Και αναφέρει ενδεικτικά την Αλεξανδρούπολη και την Κέρκυρα. 

Η Πάτρα φαίνεται πως όχι μόνο δεν έχει επιδείξει ανάλογο ενδιαφέρον, αλλά είδαν το φως της δημοσιότητας και κάποια αρνητικά δημοσιεύματα, μάλλον ανυπόστατα κατά τη γνώμη μου. 

Η Πάτρα συνδέεται απευθείας, θα λέγαμε, με τη Ρωσία διά του Αγίου Αποστόλου Ανδρέου του Πρωτοκλήτου, τον οποίο οι Ρώσοι θεωρούν φωτιστή τους και ευλαβούνται ιδιαίτερα. Με δεδομένη την - ατέρμονη και ατελέσφορη, δυστυχώς, μέχρι τώρα - συζήτηση περί θρησκευτικού τουρισμού, η Πάτρα θα έπρεπε να επιδιώξει την επίσκεψη του Πατριάρχη Μόσχας, αφού άλλωστε υπάρχει και σχετική συνεργασία της Ρωσικής Εκκλησίας με την Εκκλησία της Ελλάδος. Η Πάτρα, λόγω Αγίου Ανδρέου, θα έπρεπε να είναι στις προτεραιότητες αυτής της συνεργασίας, αλλά φαίνεται πως δεν είναι. 

Αξίζει εδώ να θυμίσουμε πως ο προκάτοχος του Πατριάρχη Κυρίλλου, μακαριστός Αλέξιος ο Β', επισκέφθηκε την πόλη του Πρωτοκλήτου πριν ακριβώς 21 χρόνια, τον Ιούνιο του 1992. Ήταν η εποχή που είχαν δρομολογηθεί οι πολιτικές εξελίξεις στη Ρωσία (μετά την περεστρόϊκα) και ο Πατριάρχης Αλέξιος πραγματοποίησε επίσκεψη στην Ελλάδα, εντάσσοντας στο πρόγραμμά του - αυτονοήτως, νομίζω - την πόλη του Αγίου Ανδρέου, που τόσο ευλαβείται ο ρωσικός λαός. 

Τον μακαριστό Πατριάρχη υποδέχθηκε ο αείμνηστος Μητροπολίτης Πατρών Νικόδημος, συλλειτούργησαν στο ναό του Πρωτοκλήτου, ήταν μια ιστορική στιγμή για την πόλη των Πατρών. Μεταφραστής ήταν ο μακαριστός, επίσης, Μητροπολίτης Νικοπόλεως Μελέτιος, γνωστός για την ρωσομάθειά του και όχι μόνο. 

Ο διάδοχος του αειμνήστου Πατριάρχου Αλεξίου, ο σημερινός Πατριάρχης Κύριλλος, είχε επαφές, ως Μητροπολίτης Σμολένσκ τότε και πρόεδρος του Τμήματος Εξωτερικών Εκκλησιαστικών Σχέσεων, με τον μακαριστό Μητροπολίτη Πατρών Νικόδημο για την προετοιμασία εκείνης της επίσκεψης, άρα έχει γνώση του θέματος και ίσως αν υπήρχαν οι κατάλληλες εισηγήσεις να επισκεπτόταν την Πάτρα και ως Πατριάρχης. 

Όμως, φαίνεται πως η Πάτρα αρέσκεται περισσότερο στις συζητήσεις περί θρησκευτικού τουρισμού, παρά σε συγκεκριμένες ενέργειες και δράσεις. Είναι κι αυτό μια άποψη...

"...πήγαινε να τραγουδήσεις Καβάφη, σε καμιά άλλη πλούσια Οικία των Αθηνών!"

Ένας ανώνυμος σχολιαστής της Ιδιωτικής Οδού, ενοχλημένος ο καημένος που αποκάλεσα "χρυσαυγίτικη" την "Ομολογία πίστεως", στο πρόσφατο κείμενο μου Κληρικοί της Μητροπόλεως Πειραιώς εναντίον της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, με προτρέπει ...αδελφικώς: 

"...πήγαινε να τραγουδήσεις Καβάφη, σε καμιά άλλη πλούσια Οικία των Αθηνών!"

Ας αρκεστεί, επί του παρόντος, ο αγαπητός στο σημερινό δημοσίευμα της εφημερίδας Κόσμος της Πάτρας για την εκδήλωσή μας στην Οικία Κατακουζηνού (το παραθέτουμε όπως μας εστάλη διαδικτυακώς) και τον διαβεβαιώ ότι σύντομα θα δημοσιοποιήσω πρόγραμμα συναυλιών μας σε ζάπλουτες οικίες των Αθηνών και όχι μόνο. 

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΒΕΒΑΙΕΣ ΚΑΙ ...ΑΥΤΟΔΙΑΨΕΥΔΟΜΕΝΕΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΠΑΧΘΕΝΤΕΣ ΣΥΡΙΟΥΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΕΣ

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου

Ζει το Πατριαρχείο Αντιοχείας τον τελευταίο καιρό μια μεγάλη αγωνία για την τύχη του απαχθέντος μητροπολίτη Χαλεπίου Παύλου. 

Ο μητροπολίτης Παύλος είναι, ως γνωστόν, κατά σάρκα αδελφός του Πατριάρχη Αντιοχείας Ιωάννη Ι’, και είναι δυναμικό στέλεχος της Ιεράς Συνόδου του Πατριαρχείου του, με παγκόσμια φήμη για τις θεολογικές του τοποθετήσεις σε διάφορα ζητήματα που απασχολούν την Ορθοδοξία σήμερα. 

Ο μητροπολίτης Χαλεπίου απήχθη στις 22 Απριλίου (λέγεται από ομάδα ανταρτών) μαζί με τον ομόλογό του Μητροπολίτη Χαλεπίου Ιωάννη των Ορθοδόξων Συροϊακωβιτών. Από τότε άρχισαν τα δημοσιογραφικά δημοσιεύματα να αναπαράγουν βιαστικά οποιαδήποτε πληροφορία σχετικά με το θλιβερό γεγονός. 

Θα εστιάσουμε σε δημοσιεύματα που αναπαράγουν την λιβανέζικη, αγγλική εφημερίδα The Daily Star. Αφορμή παίρνουμε από το χθεσινό δημοσίευμα της εφημερίδας, στο οποίο αναφέρεται ότι «οι απαχθέντες από τους αντάρτες σύριους μητροπολίτες είναι καλά στην υγεία τους». Ελληνικά πρακτορεία εκκλησιαστικών ειδήσεων αναπαρήγαγαν την είδηση, κάποια με παραπομπή στο πρωτότυπο άρθρο και άλλα χωρίς παραπομπή. Φαίνεται, όμως, ότι στην ελληνική απόδοση της είδησης θεωρήθηκε περιττή λεπτομέρεια η πληροφορία που αναφέρεται στο αγγλικό πρωτότυπο και που λέει ότι ο George Sabra πρόεδρος του Συριακού Εθνικού Συμβουλίου αρνήθηκε να σχολιάσει την πληροφορία που τον θέλει να επιβεβαιώνει στον πρώην πρόεδρο του Λιβάνου ότι οι δυο μητροπολίτες είναι καλά στην υγεία τους. Αυτό μας φέρνει στην μνήμη ένα άλλο πρόσφατο δημοσίευμα της ίδιας εφημερίδας, στο οποίο αναφέρθηκε ότι ο Τούρκος πρόεδρος Αμπντουλάχ Γκιούλ μίλησε προσωπικά στον συροϊακωβίτη μητροπολίτη Χαλεπίου! 

Στα δυο αυτά δημοσιεύματα, λοιπόν,  η εν λόγω εφημερίδα τεχνηέντως (;) αμφισβητεί την ίδια την βασική πληροφορία που προσφέρει, αφήνοντας να πέσουν στην παγίδα της υψηλής αναγνωσιμότητας όσοι θα την αναδημοσιεύουν. 

Έτσι λοιπόν στο πρώτο άρθρο που θέλει τον Γκιούλ να έχει μιλήσει με τον απαχθέντα συροϊακωβίτη στην έβδομη, και τελευταία, παράγραφο αναφέρεται η διόρθωση (sic) της πληροφορίας: ο πρόεδρος Γκιούλ επικοινώνησε με ένα συροϊακωβίτη μητροπολίτη της Τουρκίας και όχι με τον απαχθέντα! Με παρόμοιο τέχνασμα δυναμιτίζει η εφημερίδα την είδηση ότι ο George Sabra σε τηλεφωνική επικοινωνία με τον πρώην πρόεδρο του Λιβάνου ανέφερε ότι οι απαχθέντες μητροπολίτες είναι καλά στην υγεία τους, και παραθέτει στην έβδομη παράγραφο ότι ο Sabra αρνήθηκε να σχολιάσει στην εφημερίδα αυτή την είδηση της τηλεφωνικής επικοινωνίας. 

Μπαίνοντας κανείς στην ιστοσελίδα Alexa διαπιστώνει ότι η εφημερίδα The Daily Star κατέχει την 153η θέση μέσα στον μικρό Λίβανο σε διαδικτυακή αναγνωσιμότητα. Τονίζουμε την διαδικτυακή αναγνωσιμότητα γιατί η τελευταία είδηση της εφημερίδας κυκλοφόρησε μόνο διαδικτυακά. 

Αυτές οι γρήγορες επισημάνσεις εγείρουν ερωτηματικά για τον ρόλο της δημοσιογραφίας και για την φιλαλήθεια της. Τα άρθρα αυτά αφορούν σε ζωές- εν προκειμένω δυο μητροπολιτών- και θα περίμενε κανείς, αν όχι από την ίδια εφημερίδα, τουλάχιστον από τα εν Ελλάδι «εκκλησιαστικά» πρακτορεία ειδήσεων μια αυτοσυγκράτηση όσον αφορά στην αναπαραγωγή σχετικών δημοσιευμάτων, που συνιστούν ολότελα αβέβαιες ειδήσεις και - φευ - αυτοδιαψευδόμενες....

ΚΛΗΡΙΚΟΙ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Ο Σεβ. Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ επέλεξε την Διακαινήσιμο εβδομάδα για να δημοσιοποιήσει μια επιστολή του προς την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος, με το προσφιλές του, βέβαια, θέμα, ήτοι "την παναίρεση του Οικουμενισμού" και πώς αυτή θα καταδικασθεί από την Εκκλησία της Ελλάδος. 

Το ερώτημα που έρχεται αυθόρμητα στα χείλη κάθε ανθρώπου που παρακολουθεί στοιχειωδώς τα - ως πλημμυρίδα - κείμενα του Σεβ. Πειραιώς και των "αντιοικουμενιστών" συνεργατών του, είναι: Σε ποια ιεραρχία απευθύνεται ο Σεβασμιώτατος; Σε αυτήν που περιγράφει ο υπεύθυνος του Γραφείου Αιρέσεων και Παραθρησκειών της Μητροπόλεώς του αρχιμ. Παύλος Δημητρακόπουλος; 

"...Το ιστορικό αυτό γεγονός [ενν. τη διοργάνωση συνεδρίου για τον Οικουμενισμό], το οποίο έχει ήδη καταγραφή στην νεότερη εκκλησιαστική μας ιστορία, δυστυχώς δεν έφερε το αναμενόμενο αποτέλεσμα στην Ιεραρχία μας. Διότι ενώ θα έπρεπε κυριολεκτικά να συγκλονίση τους Ιεράρχες μας, να τους προβληματίση και να τους πείση να ασχοληθούν επί τέλους συνοδικά και να πάρουν θέση απέναντι στην αίρεση, αυτοί το προσπέρασαν αδιάφοροι. ...Δεν πονά λοιπόν και δεν οδύρεται η Ιεραρχία μας πρό αυτού του τραγικού φαινομένου, δεν σπαράσσεται να βλέπη τα λογικά της πρόβατα να αποσχίζονται και να αποχωρίζονται από την μάνδρα της, σκανδαλιζόμενα από την στάση της; Πως προσπερνά το οδυνηρό και συγκλονιστικό αυτό γεγονός, σφυρίζοντας αδιάφορα; Πως αμελεί να πράξη το καθήκον της, το οποίον ας σημειωθή, προβλέπεται από τους ίδιους τους Ιερούς Κανόνες της Εκκλησίας;... Ποιά άραγε απολογία θα δώσουμε, Σεβασμιώτατοι αρχιερείς, την ημέρα της κρίσεως προ του φοβερού βήματος του Χριστού για την αμέλειά μας αυτή; Τι έχουμε να φοβηθούμε; Μήπως μας καθαιρέσουν κάποια εκκλησιαστικά ρετιρέ; Τιμή και καύχημά μας, γιατί έτσι αξιωνόμαστε, να μιμηθούμε έστω και στο ελάχιστο τους αγίους Πατέρες μας. Ανάδειξε Κύριε στους εσχάτους καιρούς,που μας επεφύλαξες να ζήσουμε, αξίους και αγίους και ομολογητές Ιεράρχες προς καταισχύνην της πλάνης και δόξαν της αγίας Σου Εκκλησίας, «ην περιεποιήσω διά του ιδίου Σου αίματος»." 

Είναι προφανές ότι ο αρχιμ. Παύλος εγκαλεί την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος, στο θέμα του Οικουμενισμού, για αδιαφορία, για προσπέρασμα "σφυρίζοντας αδιάφορα", για παράβαση καθήκοντος, για αμέλεια κ.ο.κ. 

Προσωπικά δεν γνωρίζω πολλούς κληρικούς Μητροπόλεων της Εκκλησίας της Ελλάδος να γράφουν κατ΄αυτόν τον τρόπο για την Ιεραρχία. Πρόκειται, μάλλον, για κατόρθωμα - καλύτερα, κατάκτηση! - κληρικών μόνο της Μητροπόλεως Πειραιώς. 

Αλλά και στην απάντησή του σε άρθρο του Μ. Πρωτοπρεσβυτέρου π. Γεωργίου Τσέτση, ο ίδιος κληρικός (Παύλος Δημητρακόπουλος), γράφει "ὅτι ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος δὲν εἶναι μόνον οἱ Ἱεράρχες, ποὺ συγκροτοῦν τὸ σῶμα τῆς Ἱεραρχίας, οὔτε μόνον οἱ ἀκαδημαϊκοὶ διδάσκαλοι, τοὺς ὁποίους μνημονεύει στὸ ἄρθρο του [ενν. τον π. Γ. Τσέτση]. Εἶναι ἐπίσης καὶ ὁ ὑπόλοιπος κλῆρος καὶ ὁ πιστὸς λαὸς τοῦ Θεοῦ". 

Πράγμα που σημαίνει ότι η Ιεραρχία πρέπει να πάρει και την έγκριση του ...περίφημου "πιστού λαού" για να συμμετάσχει στο Π.Σ.Ε. ή στους διαλόγους. Και άρα βήμα δεν πρέπει να κάνει η Ιεραρχία χωρίς την έγκριση του "πιστού λαού". Έχει μεγάλο ενδιαφέρον να μας πει ο αρχιμ. Παύλος και οι όμοιοί του από ποιους αποτελείται αυτός ο "πιστός λαός"... τον οποίο επικαλούνται εις εύκαιρον βοήθειαν... Αν ο "πιστός λαός" απαρτίζεται από μερικές χιλιάδες που υπέγραψαν την χρυσαυγίτικη "Ομολογία Πίστεως", τότε η Ιεραρχία καλώς δεν λαμβάνει υπ' όψιν της αυτούς τους ..."σεσωσμένους" (κατά την γνώμη τους). 

Σε πρόσφατο κείμενό του, ο έτερος "αντιοικουμενιστικός" αστήρ της Μητροπόλεως Πειραιώς π. Άγγελος Αγγελακόπουλος "βλέπει" στην έκδοση της Μ. Εβδομάδος της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος του 1978 "χείρα" ή  "διορθωτική πέννα" της "παναίρεσης του διαθρησκειακού οικουμενισμού"(!!!).

Κατόπιν αυτών - των άκρως ενδεικτικών - διερωτάται ο καθείς: Αυτή η υπνώττουσα ιεραρχία, η αμελής, αυτή που διορθώνει μέχρι και τα Εγκώμια της Μ. Παρασκευής χάριν του Οικουμενισμού, η διαβρωμένη - κατά πως μας περιγράφουν οι κληρικοί της Μητροπόλεως Πειραιώς - αυτή θα αποκηρύξει συνοδικώς τον Οικουμενισμό, όπως ζητάει με επιστολή του ο Σεβ. Πειραιώς Σεραφείμ; 

Πάντως ο Σεβασμιώτατος, αν και "αγωνιστής και ομολογητής", φέτος την Κυριακή της Ορθοδοξίας δεν εκφώνησε "μεγάλη τη φωνή" τα περσινά "αναθέματα". Μήπως τελικά προτίμησε να τα καθιερώσει "συνοδικώς"; Ίσως δεν έχει άδικο. Να μη φαίνεται μόνον αυτός γραφικός... 

Π.Α.Α.

Διαβάστε και το συναφές άρθρο της Ιδιωτικής Οδού:

Ενορχηστρωμένη επίθεση στο Οικουμενικό Πατριαρχείο από κληρικούς της Μητροπόλεως Πειραιώς

ΙΕΡΟΣΥΛΟΙ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΣΤΟ ΑΓΙΑΣΜΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΓΚΙΟΚΣΟΥΓΙΟΥ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

Νεοεισβολὴ εἰς τὸ Ἁγίασμα Γενεσίου τῆς Θεοτόκου Γκιόκσουγιου 

Του Γέροντος Χαλκηδόνος Αθανασίου 

Ἐπὶ δεκαετηρίδες προσβάλλεται τὸ Ἱ. Ἁγίασμα τοῦτο τῆς Παναγίας ὑπὸ ἀγνώστων, ὅσον οὐδὲν ἕτερον ἱ. σκήνωμα τῆς Πόλεως, ἴσως καὶ λόγῳ τοῦ ἐρημικοῦ καὶ ἀπροστατεύτου του ἀνθρωπίνως χαρακτῆρος. Πρέπει δὲ νὰ καταγράψει τις ὅλες αὐτές, διὰ τὴν ἱστορίαν τοῦ πολυπαθοῦς τούτου ἱεροῦ χώρου. Καὶ οἱ προσβολὲς αὐτὲς ἦταν ποικίλες καὶ πολύμορφες ἀπὸ τὶς θύρες τὰ παράθυρα, τὰ ὁποῖα ἐν συνεχείᾳ ἐνετειχίσθησαν, ἀκόμη καὶ ἀπὸ τὴν στέγην…! σὰν "μαχαιριὲς" μέσα στὸ σῶμα του. Κατὰ τὶς ἄπειρες δὲ διαρρήξεις αὐτές, ἔχει συστηματικὰ συληθεῖ τὸ Ἱ. Ἁγίασμα ἀπὸ τὰ διάφορα ἱ. αὐτοῦ σκεύη, τὰς εἰκόνας κλπ. ἢ ὑπέστη καταστροφάς, ὅπως ἔργα τοῦ Ε. Κόβα κατὰ τὴν 6/7.9.1955. 

Οἱ ἐξωτερικοὶ δὲ αὐτοῦ τοῖχοι ἔχουν κατὰ καιροὺς διακοσμηθεῖ μὲ "πολύτιμα" graffiti, ἔργα "διαπρεπῶν καλλιτεχνῶν", τὰ ὁποῖα ἐν συνεχείᾳ ἐκαλύφθησαν (15.3.2008)1. Τί κρῖμα, ἐνῶ θὰ ἠδύναντο νὰ ἀποτελοῦν στοιχεῖα διὰ τὸν μελλοντικὸν ἱστορικὸν τῆς τέχνης τῶν graffiti! Καὶ ἐὰν μὲν πάντα ταῦτα γίνονται ἐκ λόγων οἰκονομικῶν, τοῦτο σύνηθες καὶ συγγνωστόν πως, ἐφ’ ὅσον συμβαίνει δυστυχῶς καὶ εἰς ἱ. οἴκους ἑτέρων ἀδελφῶν θρησκειῶν, ὅμως ἐὰν ὄχι, τότε αὐτὰ δυσχεραίνουν καὶ τὸν διαθρησκειακὸν διάλογον, τὸν ὁποῖον τόσον στηρίζει καὶ καλλιεργεῖ τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον καὶ ὄχι μόνον, λαμβανομένου μάλιστα ὑπ’ ὄψιν τῆς τιμῆς, ἡ ὁποία ἀποδίδεται εἰς τὴν Θεοτόκον καὶ ἐξωχριστιανικῶς. Σχεδὸν δὲ πάντοτε δυστυχῶς οἱ διαρρῆκται παραμένουν ἄγνωστοι. Οὕτω τὴν νύκτα πρὸς τὴν πρωΐαν τῆς 4.5. τ.ἔ. καὶ πάλιν ἄγνωστοι παρεβίασαν τὴν κεντρικὴν πύλην τοῦ Ἁγιάσματος, ἔσπασαν τὶς κλειδαριές, ἀλλὰ δὲν μπόρεσαν νὰ εἰσέλθουν εἰς τὸν ναόν. Διὸ καὶ ἐδοκίμασαν ὄπισθεν. Ἔσπασαν τὴν κλειδαριὰν τῆς θύρας τῆς ἀποθήκης καὶ εἰσῆλθον εἰς αὐτὴν χωρὶς νὰ εὕρουν τίποτε, καὶ "ἀνεχώρησαν δι’ ἄλλης ὁδοῦ εἰς τὴν χώραν αὐτῶν", ἄπρακτοι, τοῦτ’ ἔστιν ἄνθραξ ὁ θησαυρός! Εἰδοποιήθηκε πάλιν ἡ ἀστυνομία, ἡ ὁποία ἐξήτασε τὴν περίπτωσιν καθηκόντως. Πάντως τοῦτο δέον νὰ τὸ γνωρίζουν οἱ μελλοντικοὶ διαρρῆκται: Ὅτι ἐντὸς τοῦ Ἁγιάσματος δὲν ὑπάρχει, διότι δὲν ἀφήνεται πλέον, τίποτε "ἀξιόκλεπτον" σήμερον. Ἂς μὴ κοπιάζουν λοιπὸν καὶ χάνουν τὸν καιρό τους. 

Οὕτω δὲν παραμένει τίποτε ἄλλο ἀπὸ τὸ νὰ παρακαλοῦμεν τὴν προστάτιδα αὐτοῦ Θεοτόκον, νὰ δείξει κάποιο θαῦμα της πρὸς παραδειγματισμὸν τῶν ἱεροσύλων, οἱ ὁποῖοι δὲν σέβονται οὐδέν, οὔτε ἱερὸν οὔτε ὅσιον. 

+ Χ. Α. 

________________________________________ 

1- Α. Παπᾶ, Χαλκηδόνος, "Εὐχετηρίες" Neo Graffiti στὸ ἱστορικὸ Ἁγίασμα Γενεσίου τῆς Θεοτόκου Γκιόκσουγιου, Ἀπογευματινὴ 26.9.84 (2008) 3.

ΠΑΣΧΑ ΡΩΜΙΩΝ ΣΤΟ ΝΙΧΩΡΙ ΤΟΥ ΒΟΣΠΟΡΟΥ

Στο αγαπημένο μας Νιχώρι του Βοσπόρου το Πάσχα γιορτάστηκε και φέτος πανηγυρικά! 

Με τη συμμετοχή πλήθους πιστών αλλά και Τούρκων που προσήλθαν να ευχηθούν εορτίως στους Ρωμιούς για το Πάσχα. 

Στην Αναστάσιμη Θ. Λειτουργία προεξήρχε ο Σεβ. Μητροπολίτης Ικονίου κ. Θεόληπτος και συλλειτούργησαν ο ιερατικώς προϊστάμενος της Κοινότητος Αρχιμ. Αγαθάγγελος και ο Διάκονος Γρηγόριος. 

Την Κυριακή του Πάσχα το μεσημέρι στον αυλόγυρο της Παναγίας της Κουμαριώτισσας λειτούργησε κατά πάντα η Κοινότητα. Με την ανύστακτη μέριμνα του Προέδρου Λάκη Βίγκα ψήθηκαν αρνιά και στρώθηκε πλούσιο πασχαλινό τραπέζι ενώ ακολούθησε κι ένα καρδιακό γλέντι. 

Οι Ρωμιοί στο Βόσπορο γιορτάζουν το Πάσχα της Ορθοδοξίας με αληθινή χαρά και κοινοτικό, ήτοι αδελφικό πνεύμα!

Στην ακολουθία του Επιταφίου προεξήρχε ο Αρχιγραμματεύς της Αγίας και Ιεράς Συνόδου Αρχιμ. Βαρθολομαίος. 

Τα Εγκώμια έψαλαν με ιερό πάθος οι Ρωμιοί του Νιχωριού. Η περιφορά του Επιταφίου έγινε στον αυλόγυρο του Ναού της Κουμαριώτισσας.