Τρίτη, 6 Οκτωβρίου 2020

ΟΨΙΣ ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΗ ΔΥΣΕΙΜΩΝ


Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 
«Αυτείδωλον εγενόμην» (Μ. Κανών) ή εγωκεντρικός παροξυσμός με φυσιολογικό αποτέλεσμα τον πνευματικό αμοραλισμό – αηθικισμό (immoralismus). Ο πνευματικός ταγός της σήμερον, μέσα στην Εκκλησία, ζώντας όχι με την ζωή του Θεού, αλλά «τη ιδία φύσει» (Άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος), οδηγείται φυσιολογικά στο θάνατο. Όμως αυτοπεριοριζόμενος, ένεκα της λατρείας του ειδώλου του, στον ενδόκτιστο χωροχρόνο και καλλιεργώντας παραλόγους ορέξεις, όχι μόνο δε συνειδητοποιεί το χάλι του, αλλά εμφανίζεται ως σωτήρ και οδηγός των ταλαιπώρων ανθρώπων – ναυαγίων, γενόμενος εν τέλει «φονεύς συνειδότος ψυχής» (Άγιος Ανδρέας Κρήτης). Έτσι η εκτροπή στον φασισμό, και μάλιστα τον καθημερινό, είναι «μοιραία». Γιατί φασισμός είναι η καθημερινή πρακτική της αυταρχικής συμπεριφοράς του Εγώ προς τον Άλλο, αυταρχικής συμπεριφοράς που βασίζεται στην υπερεκμετάλλευση της αδυναμίας του πλησίον. Του "πνευματικού πατρός" προς το παιδί του, αλλά και του «τέκνου» προς τον γέροντα είδωλο. Και όλα αυτά – φευ! – εν ονόματι Ιησού Χριστού. Και ο Κύριος της δόξης «καταντά» πρόσχημα της ανώμαλης σχέσης.
Ο «πνευματικός πατήρ» ποιμαίνει ενορία, «παράγει ποιμαντικό έργο» προς διαφήμισιν, είναι «παραδοσιακός» ή και "προοδευτικός", ανάλογα, και ποδηγετεί ανθρώπους που εκουσίως δέχονται να συντρίβονται από τη χαύνωση που τους προσφέρει, αφού δεν μπορούν να αμυνθούν ή δεν θέλουν… Κι έτσι εδραιώνεται η πρόκληση. Με την ανοχή των πολλών και τη σιωπή ακόμη περισσότερων.
Αλλ’ η αρετή της ανδρείας εξέλιπε και το στερρόν της προθέσεως είναι ανύπαρκτο, αφού το έργο της βούλησης καθίσταται ανενεργό. Κι ούτε λόγος για «αρρενωπό ψυχή».
Ο δε πνευματικός πατήρ ηγείται ανερυθριάστως τοιούτου κατάπτυστου εσωτερικού περιεχομένου περιεχομένου "πιστών" αφελών και ευπίστων. «Άχρηστος βίος, πενιχρά ζωή, κατακλυσμός καταδύσεως» (Μ. Κανών). Κι ούτε μια στιγμή αμφιβολίας μήπως και πήραμε τη ζωή μας λάθος, κατά πως λέει ο ποιητής, και πρέπει ν’ αλλάξουμε ζωή. Ο λόγος όμως του πνευματικού πατρός είναι τρομοκρατικός. Προϊόν μιας παιδείας ανάπηρης που δε μπορεί να δει την εν Χριστώ ζωή ως ζωντανή διαλεκτική ενότητα του Εγώ με το Άλλο και τον Άλλο. Γιατί ο λόγος εδώ είναι απλά μέσο επιβεβαίωσης, μέσο πρόσκτησης της ανυποψίαστης βεβαιότητας μιας ανάπηρης αυτάρκειας, του εσωτερικού φασισμού. Κι έτσι πληθύνεται η ράτσα των ανίσκιωτων ανθρώπων που από άγνοια, από φόβο ή από συνήθεια επιμένουν να σκοτίζουν του νου την ωραιότητα αποκόπτοντας κάθε δεσμό με το αυτεξούσιο, που ο Θεός μας χάρισε.
Με "παραμυθητικό" τάχα λόγο, αφιονίζονται τα πλήθη στον ρυθμό των likes, και στην έκσταση για τον "πατερούλη" - Στάλιν, που απολαμβάνει της "αγάπης" των διαδικτυακών του τέκνων. 
Τα φαινόμενα του πνευματικού ολοκληρωτισμού – φασισμού όλο και περισσότερο κερδίζουν έδαφος στον γενικότερο εκκλησιαστικό χώρο. Με πνευματικούς πλανώντες και πιστούς πλανωμένους. Φυσικά επ’ ουδενί πρόκειται για μια αναγεννητική θεωρία (με προκάλυμμα συχνά «νηπτικό») ή για μια χριστιανική αναρχία. Είναι μια κακή παράσταση. Και πρωταγωνιστής είναι ο πνευματικός θάνατος.
φωτό: Ναυάγιο του Νίκου Μάρκου

6 σχόλια:

Ενδότοπος είπε...

Εξαιρετικό κείμενο!

Ανώνυμος είπε...

Η απάντηση Ανδριόπουλου για τον "θυρωρό";

Έχετε πάθει εμμονή με τον π. Λίβυο.

Χάρης είπε...

βερμπαλισμός... με άρωμα μεγάλου κανώνος. Με τούτα και με εκείνα θα μας κάνετε στο τέλος να συμπαθήσουμε τον λύβιο και δεν το θέλουμε...

Ανώνυμος είπε...

Δεν φαίνεται καθαρά ο κεντρικός πυρήνας του άρθρου. Μιλάει για τους πνευματικούς που τρομοκρατούν ψυχές ή για τον π. Λίβυο και τους εκπροσώπους του (κατ΄ αυτόν) εκκλησιαστικού λαϊκισμού;
Η προσπάθεια να ενωθούν τα δύο σε ένα προκαλεί νοηματική σύγχυση, που επιτείνεται και γλωσσικά.

Theo είπε...

Συγγνώμη, κ. Ανδριόπουλε, αλλά πολύ κακοστημένο αυτό το άρθρο-αχταρμάς, με παράθεση μπολνταρισμένων πατερικών χωρίων, άσχετων και με τα όσα γράφετε και έξω από τη συνάφειά τους, που (απ' ό,τι φαίνεται από την προτελευταία παράγραφο σε συνάρτηση με τα σχόλια στην ανάρτηση της 2.10) αφορά κυρίως τον π. Λίβυο. Τόσο, ώστε να μη χρήζει περαιτέρω σχολιασμού.

Ανώνυμος είπε...

Δεν περιμέναμε τίποτα καλύτερο από υποστηρική του Φαναρίου!
Αιδώς!

Related Posts with Thumbnails