Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αρχιεπισκοπή Αμερικής. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αρχιεπισκοπή Αμερικής. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 24 Οκτωβρίου 2024

Η "κλαίουσα" Εύη Βουλγαράκη "λυσσασμένη" εναντίον του Τάγματος των Αρχόντων της Αμερικής


Τον περασμένο Ιούλιο η διδάσκουσα στο Τμήμα Κοινωνικής Θεολογίας και Θρησκειολογίας του ΕΚΠΑ, Εύη Βουλγαράκη, ανήρτησε στον προσωπικό της λογαριασμό στο fb ένα σχόλιο για το Ουκρανικό ζήτημα, στο οποίο συνάδελφοι θεολόγοι φέρονται ως «στρατευμένοι» σε μια «ιδεολογική εκστρατεία» υπέρ της Ουκρανίας. 
Έγραφε επί λέξει: 
Δυστυχώς τον χορό της ιδεολογικής αυτής εκστρατείας έσυραν και θεολόγοι, παίζοντας πρώτο βιολί σε μια ορχήστρα όπου ο καθένας είχε τον οργανικό του ρόλο. Αμείφθηκαν με ψίχουλα και δόξα, την οποία θα ακολουθήσει ανάλογη πτώση και χλεύη (πράγματα για τα οποία συνθλίβομαι και κλαίω, καθώς τους αγαπώ, αλίμονο!)». 
Τώρα επανέρχεται, επιτιθέμενη στους Άρχοντες του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην Αμερική (Τάγμα του Αγίου Ανδρέου), με αφορμή ένα βίντεο για τον Αλεξέι Ναβάλνι, που ετοιμάστηκε στο πλαίσιο της απονομής του Αθηναγόρειου Βραβείου 2024 στην χήρα του Ναβάλνι. 
Παραθέτουμε αυτούσιες τις αναρτήσεις της Εύης Βουλγαράκη στο fb στα ελληνικά και τα αγγλικά.


Χθες στεναχωρήθηκα πάρα πολύ. Και εκτός από την ανάρτηση που ήδη έκανα στα αγγλικά (ολιγόλογη, ακριβώς από κάτω), θα γράψω δυο λόγια και στη μητρική μου γλώσσα, όπου είμαι περισσότερο βέβαιη ότι ο τόνος και το αίσθημα που βγαίνει είναι ακριβές και σωστό. Η αφορμή είναι ένα βίντεο για τον Ναβάλνι. Έναν άνθρωπο για τον οποίο προσωπικά δεν μπορεί να γνωρίζω τα πάντα, μήτε να επιλύσω τη διχογνωμία των απόψεων γύρω από το πρόσωπό του (αν είναι ένας ήρωας της ελευθερίας ή ένα ξένος πράκτορας που απεργάστηκε τη διάλυση της Ρωσίας, για να σχηματοποιήσω τις βασικές διιστάμενες απόψεις, ή (όπως μάλλον φαντάζομαι) κάτι λίγο από τα δύο). Σε κάθε περίπτωση λυπήθηκα πολύ για τη δηλητηρίασή του και ασφαλώς και για τον θάνατό του, πράγματα που φανερώνουν πόσο πάσχει το ρωσικό καθεστώς. Όμως το βίντεο αυτό δεν έγινε από κάποιον πολιτικό φορέα, έγινε (αλίμονο!) από τους άρχοντες του Οικουμενικού θρόνου. Σαν να μην φτάνει ο “άρχων” Ανδριόπουλος που περιλαβαίνει όποιον δεν του κάνει, ή δεν του κάθεται με συκοφαντικές και αλλεπάλληλες επιθέσεις επιπέδου κίτρινου τύπου, και ζητώντας διώξεις στη δουλειά των ανθρώπων, τώρα το σώμα των αρχόντων βγάζει ένα πολιτικό βίντεο για πολιτικό πρόσωπο, αναμειγνυόμενο ευθέως στα εσωτερικά ενός άλλου κράτους και σέρνοντας το Πατριαρχείο να γίνεται μέρος του προβλήματος. Εάν το Πατριαρχείο μας γκρεμιστεί από τον θεσμικό του ρόλο σε σχέση με την πίστη και την Ορθοδοξία και ευθυγραμμιστεί με την αμερικανική πολιτική αναθέρμανσης του ψυχρού πολέμου, τότε γκρεμίζεται η βάση μας και η ψυχή μας σωριάζεται σε χιλιάδες συντρίμια. Χρήμα, διασυνδέσεις, προγράμματα και (ψευτο-) κύρος συνοδεύουν τη ΝΑΤΟθεολογία των ημερών. Γνωρίζω, ή μάλλον υποψιάζομαι και περισσότερα για το πώς και το τι της δημιουργίας αυτού του βίντεο, που δεν φέρει υπογραφή δημιουργού, αλλά αντλεί κύρος από τον Οικουμενικό θρόνο. Βάλτε την υπογραφή σας, άνθρωποι. Το όνομά σας. Την υπογραφή του ακαδημαϊκού φορέα σας ή της εταιρείας σας. Της φυσικής ή θετής πατρίδας σας που είναι οι ΗΠΑ. Μην εμπλέκετε τον Οικουμενικό θρόνο, αλλοιώνοντας τη θεολογία τόσο πολύ όσο ακριβώς γίνεται στη Μόσχα. Μου έχει μαυρίσει η ψυχή, χάνεται το φως από τον ορίζοντα με τον προϊόντα υποχειριασμό της θεολογίας. Απλώς παρηγορούμαστε ότι διά του τάφου προς ζωήν η οδός, ο Χριστός. 


Α video on Navalni by the Archons of the Ecumenical Patriarchate. Freedom fighters: Indeed. The process of canonization is yet to follow? Here, the political sphere takes precedence over the spiritual, much like the approach seen with Cyril of Moscow, though in this case, with differing content. Moreover, the schism continues to deepen. Are we expected to become “NATO-theologians” in order to properly honor and respect the Ecumenical Throne? Certainly not. The Ecumenical Throne must remain what it is—an Ecumenical Ecclesial throne—and should not be reduced to an extension of Anglo-Saxon colonial global governance. This is unacceptable. It is time to draw a clear line. If political aspirations are the priority, create a political organization accordingly, but refrain from dragging the Ecumenical Throne into such agendas. To do so is a profound disservice. 
Παραθέτουμε στη συνέχεια το βίντεο, το οποίο ενόχλησε την Εύη Βουλγαράκη, αλλά και την τελετή απονομής του Αθηναγόρειου Βραβείου στη χήρα του Αλεξέι Ναβάλνι.


Τετάρτη 13 Ιουλίου 2022

ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ ΤΟΥ ΒΑΠΤΙΣΜΑΤΟΣ


Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 
Ο αγαπητός μου μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ «διέρρηξε τα ιμάτιά του» για την τέλεση του μυστηρίου του Βαπτίσματος δύο τέκνων ομοφυλόφιλου ζεύγους υπό του Αρχιεπισκόπου Αμερικής Ελπιδοφόρου. 
Εξέδωσε ανακοινωθέν – πανταχούσα και εκραύγασε πως «η συγκεκριμένη ιερατική πράξις του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Αμερικής κ. Ελπιδοφόρου και η ουσιαστική επιβράβευσις των αμεταμελήτων σοδομιτών και η προβολή αυτών εν μέση Εκκλησία, ως δήθεν «θεοσεβών προσώπων», που βαπτίζουν ορθοδόξως τα τέκνα τους, και η κατά συνέπειαν αμνήστευσις του θανασίμου κακουργήματος του σοδομισμού και της ανατροπής της ανθρωπίνης οντολογίας και φυσιολογίας, προσβάλλει ευθέως την ανθρωπολογίαν και την σωτηριολογίαν της Μιάς Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας και οδηγεί τον συγκεκριμένον Ιεράρχην υπόδικον ενώπιον των Ιερών Κανόνων και του Κυρίου της Εκκλησίας, διότι διά της εμπράκτου «διδαχής» του ακύρωσε το σχετικό σωτηριώδες ένταλμα της Αγίας Γραφής». 
Εν τέλει, ο Πειραιώς Σεραφείμ κάλεσε τον Αμερικής Ελπιδοφόρο να ζητήσει «την συγγνώμην του Παναγίου Κυρίου της Εκκλησίας και του Εκκλησιαστικού Σώματος». 
Υπάρχουν, όμως, μερικά ερωτήματα, εύλογα νομίζω, που θα ήθελα να θέσω υπ’ όψιν του αγίου Πειραιώς: 
1. Στις 24 Οκτωβρίου 2021, δηλαδή πριν λίγους μήνες, οι ηθοποιοί Μιχάλης Οικονόμου και Γιώργος Μακρής, βάφτισαν τον γιο τους στον Ι. Ναό Αγίου Νικολάου Ραγκαβά, στην Πλάκα, που είναι ναός της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Το μυστήριο τέλεσε ο εφημέριος του ναού π. Αλέξανδρος Καριώτογλου. Παρ’ ότι το γεγονός δημοσιοποιήθηκε και πολλά έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα το αναπαρήγαγαν και μάλιστα το επέκριναν, δεν είδαμε ο άγιος Πειραιώς να παίρνει ανάλογη θέση όπως αυτή που πήρε τώρα όταν έκανε το ίδιο ο Αμερικής Ελπιδοφόρος. 
2. Οι δύο παραπάνω βαπτίσεις, που έτυχαν, ως εκ της …φύσεώς τους, μεγάλης δημοσιότητος, αποτελούν για τον άγιο Πειραιώς έγκυρα μυστήρια της Εκκλησίας ή με βάση την όλη λογική του περί ομοφυλοφίλων είναι άκυρα και επομένως τα παιδιά είναι αβάπτιστα; 
3. Ο ίδιος ο άγιος Πειραιώς επιτρέπει, εξ όσων γνωρίζουμε, στην επαρχία του την λεγόμενη «γαμοβάφτιση», δηλαδή την νεοφανή πρακτική να τελείται πρώτα το μυστήριο του γάμου και αμέσως μετά το βάπτισμα του τέκνου/ων. Πώς το δικαιολογεί αυτό η νομοκανονική και θεολογική του περί μυστηρίων θεώρησις; 
4. Η «παραδοσιακή» οικογένεια είτε το θέλουμε είτε όχι έχει παρέλθει προ πολλού. Επί παραδείγματι: Δεν βαφτίζει η Εκκλησία το παιδί μιας άγαμης μητέρας, η οποία Κύριος οίδε πώς απέκτησε το τέκνο της (είτε από τράπεζα σπέρματος είτε «εξ υφαρπαγής» κ.ο.κ.); Μιλάμε για τις πολλές, πλέον, περιπτώσεις άγαμων μητέρων, οι οποίες συνειδητά επιλέγουν να μεγαλώσουν ένα ή περισσότερα παιδιά μόνες τους, χωρίς πατέρα. Με βάση την θεολογική λογική του αγίου Πειραιώς («να στερηθούν το ζωοποιό χάδι της μητέρας και την στιβαρά προσωπικότητα του πατέρα, να στερηθούν δηλαδή τα πρότυπα της ζωής»), μήπως και αυτά τα παιδιά δεν θα έπρεπε να βαπτίζονται; 
5. Δε νομίζω να διαφεύγει του αγίου Πειραιώς ότι πριν λίγο καιρό αναπληρωτής επικεφαλής του Συνοδικού Τμήματος Εξωτερικών Εκκλησιαστικών Σχέσεων του Πατριαρχείου Μόσχας, Βάχτανγκ Κιπσίτζε, δήλωσε ότι η παρένθετη μητρότητα είναι «ηθικά απαράδεκτη» και «η νέα αυτή αναπαραγωγική τεχνολογία ταπεινώνει τις γυναίκες που γίνονται παρένθετες μητέρες». Ο εκπρόσωπος της Ρωσικής Εκκλησίας πιστεύει ότι τέτοια μητρότητα παραβιάζει τους ισχυρούς συναισθηματικούς δεσμούς που δημιουργούνται μεταξύ μητέρας και παιδιού κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Σύμφωνα με τα παραπάνω μήπως δεν πρέπει να βαφτίζονται και τα παιδιά που προέρχονται από παρένθετη κύηση; Γιατί αυτό κάνει η Ρωσική Εκκλησία. Δεν τα βαφτίζει. Στην Ελλάδα, όμως, δεν ισχύει το ίδιο. Πολύ θα θέλαμε να μας διαφωτίσει σχετικώς ο άγιος Πειραιώς. 
6. Άραγε, αυτό που τόση γλαφυρότητα περιγράφει ο Πειραιώς Σεραφείμ, με αφορμή την βάφτιση των τέκνων ζεύγους ομοφυλοφίλων υπό του Αμερικής Ελπιδοφόρου, ότι, δηλαδή, η τέλεση του μυστηρίου ήταν «ουσιαστική επιβράβευσις των αμεταμελήτων σοδομιτών και η προβολή αυτών εν μέση Εκκλησία, ως δήθεν «θεοσεβών προσώπων», που βαπτίζουν ορθοδόξως τα τέκνα τους, και η κατά συνέπειαν αμνήστευσις του θανασίμου κακουργήματος του σοδομισμού», αποτελεί επιχείρημα μόνο για τους ομοφυλόφιλους; Δεν υπάρχουν «αμεταμέλητοι σοδομίτες» ετεροφυλόφιλοι των οποίων τα τέκνα βαπτίζονται πανηγυρικά; Εκεί πώς η Εκκλησία διακρίνει τα πνεύματα; 
7. Η όλη προβολή της βάπτισης υπό του Αμερικής Ελπιδοφόρου, υπήρξε ανάλογη με βαπτίσεις τέκνων ετεροφυλοφίλων της showbiz και των celebrities γενικότερα. Πώς και γιατί εκεί η Εκκλησία «επέτρεψε» την εκφυλιστική κοσμική διάσταση του μυστηρίου και μάλιστα ανεπιστρεπτί πλέον; 
Αυτά τα ολίγα προς τον άγιο Πειραιώς, πάντοτε βαθυσεβάστως.

Παρασκευή 24 Ιουλίου 2015

Ο ΣΠΥΡΟΣ ΣΚΟΥΡΑΣ ΤΗΣ 20th CENTURY FOX ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑΣ

Ο πρόεδρος της 20th Century Fox Σπύρος Σκούρας (αριστερά) με το βραβείο Guild, την κορυφαία διάκριση για κινηματογραφικούς παραγωγούς, που του απονεμήθηκε το 1958 στο Λος Αντζελες.
Στον σκηνοθέτη
π. Πέτρο Μινώπετρο
Σαν σήμερα - επί τη μνήμη του φιλοσόφου και απολογητού αγίου Αθηναγόρα -  εόρταζε τα ονομαστήριά του ο μεγάλος εκείνος Οικουμενικός Πατριάρχης Αθηναγόρας (1886-1972), ο από Αμερικής. 
Σκέφτηκα, λοιπόν, να σας γνωρίσω, αγαπητοί συνοδίτες, έναν σπουδαίο Έλληνα της Αμερικής, ο οποίος θαύμαζε τον τότε Αρχιεπίσκοπο Αμερικής Αθηναγόρα και εμπνεόταν από αυτόν σε κάθε τι καλό και εθνικό. 
Μια ζωή σαν παραμύθι...
Το μικρό βοσκόπουλο από το Σκουροχώρι Ηλείας  αφού μάθει λίγα γράμματα σε μοναστήρι (κρυφό σχολειό!) μπαίνει στα δεκατρία του στη βιοπάλη. Μιλάμε για τις αρχές του 20ού αιώνα. Πρώτα μαθητευόμενος τυπογράφος και έπειτα κλητήρας σε ναυτιλιακή εταιρεία στην Πάτρα. Εκεί στην Πάτρα γίνεται μέλος και κάποιας χριστιανικής οργάνωσης, από εκείνες που τότε ξεπηδούσαν ως παραφυάδες της "Ζωής". Εκεί βλέπει για πρώτη φορά και ταινία στον κινηματογράφο και εντυπωσιάζεται από το νέο μέσο δραματικής έκφρασης. 
Ο Σπύρος Σκούρας καταφέρνει να μεταναστεύσει στην Αμερική, όπου και τελικά, ως "δαιμόνιος ρωμιός", διαπρέπει. Δουλεύοντας σκληρά με τα δύο αδέρφια του, επενδύουν τις οικονομίες τους στην ανακαίνιση ενός παλιού κτηρίου σε μια πολυσύχναστη λαϊκή γειτονιά και ανοίγουν τον πρώτο του κινηματογράφο, το «Olympia», το 1914. Ακολουθεί ο κινηματογράφος «Pantheon» - και αυτός με ελληνικό όνομα - και σύντομα τα αδέρφια, αποκτούν μια σειρά κινηματογράφων στο Σεντ Λούις, όχι μόνο στις λαϊκές γειτονιές των μεταναστών αλλά και στις προνομιούχες περιοχές της πόλης.  Τελικά, οι αδερφοί Σκούρα γίνονται υπολογίσιμη δύναμη στην βιομηχανία του κινηματογράφου και κάνουν συμφωνίες με την Paramount και τη Warner Bros, μεσολαβούν σε μικρές και μεγάλες συγχωνεύσεις που καταλήγουν στη συγχώνευση της 20th Century με τη Fox το 1935 και τον Σπύρο Σκούρα πρόεδρο από το 1942 ως το 1962.
Όλα αυτά, κι άλλα πολλά, διάβασα σε αφιέρωμα της εφημερίδας ΤΟ ΒΗΜΑ, με αφορμή την έκδοση Spyros Ρ. Skouras, Memoirs, 1893-1953 που βασίστηκε σε ιδιόγραφα και δακτυλόγραφα βιογραφικά σημειώματα και μαγνητοφωνημένες αφηγήσεις του Σκούρα και επιμελήθηκε ο καθηγητής Ηλίας Χρυσοχοΐδης. 
Από όλα όσα διαβάζω στέκομαι σε δύο σημεία: 
Ο Σκούρας έκανε τεράστιες προσπάθειες προκειμένου οι ΗΠΑ να μεσολαβήσουν για την άρση του αποκλεισμού στην Ελλάδα ώστε να σωθούν από την πείνα τρία εκατομμύρια Ελληνες, την περίοδο της Κατοχής. Το εγχείρημά του, συνολικής αξίας 200 εκατομμυρίων δολαρίων, ευοδώθηκε: Συνολικά σχεδόν ένα εκατομμύριο τόνοι τροφίμων και ιατρικής βοήθειας, έφτασαν στην Ελλάδα, αναδεικνύοντας τον Σκούρα μεγάλο πατριώτη. 
Ο ίδιος σημειώνει: "Μολονότι πιστώθηκα αποκλειστικά αυτή την ενέργεια, τούτο δεν αληθεύει. Με βοήθησαν κάποια μέλη της Ένωσης ανάμεσα στα οποία ήταν: ο Αρχιεπίσκοπος Αθηναγόρας...". 
Το λέει αυτό ο Σκούρας, γιατί με την εισβολή των Γερμανών στην Ελλάδα το 1940 είναι, μαζί με τον Αθηναγόρα, οι εμπνευστές της πρωτοβουλίας Greek War Relief Association. Με την οργανωτική βοήθεια του Νόρμαν Ντέιβις, προέδρου του Ερυθρού Σταυρού, και την υποστήριξη προσωπικοτήτων του επιχειρηματικού και πολιτικού κόσμου, όπως ο Χάρολντ Βάντερμπιλτ και ο τραπεζίτης Γουίνθροπ Ολντριτς, μετέπειτα πρέσβης των ΗΠΑ στη Βρετανία, κατάφεραν να συγκεντρώσουν 40 εκατ. δολάρια σε μετρητά προκειμένου να αποσταλούν ως χρηματική βοήθεια ή ως ανθρωπιστική βοήθεια στην Ελλάδα.
Είναι πολύ ενδιαφέρον το γεγονός ότι δύο κεφάλαια των απομνημονευμάτων του Σπύρου Σκούρα αφιερώνονται στον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής Αθηναγόρα, μετέπειτα Οικουμενικό Πατριάρχη, τον οποίο γνωρίζει ο Σκούρας στη Νέα Υόρκη το 1931.
Ο δυναμισμός και η μαγνητική προσωπικότητα του Αρχιεπισκόπου, η ευγένεια και η ταπεινότητά του, η σοφία και ο πραγματισμός του τον εντυπωσιάζουν. Χάρη στη δική του επίδραση αποφασίζει την παραγωγή ταινιών με θρησκευτικό περιεχόμενο όπως «Το τραγούδι της Μπερναντέτ» (1943) και «Ο χιτών» (1953) ή ταινιών για όλη την οικογένεια, όπως «Η μελωδία της ευτυχίας» (1965). 
Ποιος θα μπορούσε να σκεφτεί - αν δεν υπήρχε η μαρτυρία του ίδιου του Σκούρα - ότι ο μεγάλος Αθηναγόρας βοήθησε τον φλογερό αυτό ομογενή, ώστε να φτάσει στην Κατεχόμενη Ελλάδα ανθρωπιστική βοήθεια, και τον ενέπνευσε στην δημιουργία θρυλικών ταινιών, όπως "Ο χιτών" ή "Η μελωδία της ευτυχίας";
Γι' αυτό και όταν ο Αθηναγόρας εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης, ο Σκούρας τον συνόδευσε στην Κωνσταντινούπολη με το προσωπικό αεροπλάνο του προέδρου Τρούμαν.
Να σημειώσουμε ακόμη ότι το 1957 ο φιλογενής Σπύρος Σκούρας, για να αναδείξει την Ελλάδα τουριστικά, έρχεται και γυρίζει τη ταινία «Το παιδί και το δελφίνι» (1957), με γυρίσματα στην Ύδρα, Ακρόπολη, Επίδαυρο και Μετέωρα. Γύρισε επίσης σε ελληνικό έδαφος τις παραγωγές "Ο Λέων της Σπάρτης" («The 300 Spartans», 1962) και το "Συνέβη στην Αθήνα" (1962), σε μουσική Μάνου Χατζιδάκι. 
Ας ελπίσουμε ότι αυτή η βιογραφία του Σπύρου Σκούρα θα μεταφραστεί και στα ελληνικά για να γίνει κτήμα των πολλών και προς παραδειγματισμόν ακόμα περισσότερων. 
Π.Α.Α.



Δευτέρα 18 Νοεμβρίου 2013

Ὁ CALATRAVA – TE-LACTAVA καὶ ὁ SANTA CLAUS


ὑπὸ Γέροντος Χαλκηδόνος Ἀθανασίου 
"Ἡ προσευχὴ δὲν ἀλλάζει τὸν Θεό, 
ἀλλὰ τὸν προσευχόμενο". (S. Kierkegaard) 
Ὁ τίτλος σημαίνει: "ὁ Καλατράβα σοῦ πίνει τὸ αἷμα"! Πρὸ ἡμερῶν πληροφορήθηκε ὁ γράφων μὲ θαυμασμὸ ἀλλὰ καὶ ἀπορία, τὸ ὅτι ὁ Ἅι-Νικόλας ποὺ ἐπλήγη ἀπὸ τὸ χτύπημα τῆς 11.9.2001 στὸ Παγκόσμιο Κέντρο Ἐμπορίου τῆς Νέας Ὑόρκης, θὰ ἀντικατασταθεῖ ἀπὸ ἔργο τοῦ Calatrava1. Μὲ θαυμασμό, γιατὶ αὐτὸς θὰ κατασκευασθεῖ ἀπὸ τὸν διάσημο Santiago, ὅμως καὶ μὲ ἀπορία διὰ τὰ περίφημα "λάθη" του. Καὶ ἐρωτᾶ: Γνωρίζουν ἆρά γε οἱ "σοφὲς" καὶ show–κεφαλὲς ποὺ "ἐμπνεύσθηκαν" τὴν ἀνάθεσή του, τὰ ὅσα τοῦ ἐπιρρίπτουν, ἀκολουθοῦσες πιθηκικῶς, ὡς συνήθως, τὶς ξέφρενες ὑποδείξεις τῆς διεθνοῦς μόδας; 
Ὁ Star Calatrava κατηγορεῖται γιὰ "ξεχειλωμένους προϋπολογισμούς, κατασκευαστικὲς ἀτέλειες, δυσλειτουργίες καὶ ὑψηλὸ κόστος ἐκτέλεσης μὲ μεγάλες ὑπερβάσεις καὶ συντήρησης". Ἔστω κι’ ἂν τὰ πράγματι φανταστικὰ καὶ "φαραωνικὰ" "ἀρχιτεκτονογλυπτικὰ" ἔργα του θυμίζουν πουλιὰ ποὺ πετοῦν, μάτια ποὺ ἀνοιγοκλείνουν, ἅρπες, φοινικοδάση, σκελετοὺς προϊστορικῶν ζώων καὶ τόσα ἄλλα "στατικὰ πυροτεχνήματα". Ἂς μὴν ξεχνᾶμε, ὅτι προέρχεται ἀπὸ τὴν χώρα τοῦ μεγάλου A. Gaudi.
Βέβαια θὰ μποροῦσε κανεὶς νὰ ἐρωτήσει "ἐὰν ὁ Calatrava εἶναι περισσότερο καλλιτέχνης ἀπὸ ὅσο ἐπιτρέπεται σὲ ἕνα ἀρχιτέκτονα, καὶ μήπως ἡ λειτουργικότητα καὶ ἡ ἀσφάλεια καταρρέουν ἀναπόφευκτα ἀπὸ τὸ βάρος ἑνὸς ὑψηλοῦ καλλιτεχνικοῦ ὁράματος". Κατὰ δὲ τὸν καθηγ. τοῦ Μετσοβίου Γ. Κίζη "σὲ ἔργα αὐτῆς τῆς κατηγορίας ἔχει δοθεῖ προτεραιότητα στὴ μορφὴ ἢ τὴν πρωτοτυπία, ἑπομένως, ἐνίοτε ἀναμένονται κάποια τεχνικὰ προβλήματα, χωρὶς βέβαια αὐτὸ νὰ σημαίνει, ὅτι τεχνολογικὰ δὲν θὰ μποροῦσαν νὰ προβλεφθοῦν ἢ νὰ ἐπισκευασθοῦν"2
Ἐξ ἄλλου στὴν Ἱ. Ἀρχιεπισκοπὴ Ἀμερικῆς ἀπὸ ἐτῶν ὑφίσταται μία ἀξιόλογος ἐκκλησιαστικὴ ἀρχιτεκτονική, ἔστω καὶ ἂν μερικὲς φορὲς ἀκολουθεῖ ὑπερμέτρως τὰ σύγχρονα ἀρχιτεκτονικὰ ρεύματα3
Τὸ πρόβλημα ὅμως εἶναι διατί ὁ Μ. Ἀρέϊ, πρ. ἐκπρόσωπος τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς, γιὰ τὸν ναὸν αὐτὸν, ὁ ὁποῖος ὡς μὴ ὤφελε, θὰ κοστίσει 20 ἑκατομμύρια δολάρια, δήλωσε στὴν "New York Times", ὅτι "αὐτὸς θὰ εἶναι ἕνας χῶρος στὸν ὁποῖο θὰ μπορεῖς νὰ ἔρχεσαι γιὰ νὰ βρεῖς παρηγοριὰ καὶ δυνατότητα διαλογισμοῦ", ἔστω κι’ ἂν κατὰ τὴν Δ. Τσέκουρα μοιάζει "μὲ ἕναν μικρὸ χωλὸ ποὺ κάθεται ἐκεῖ, μία ἄμορφη μάζα", ἡ δὲ A. Mantanes τὸν χαρακτήρισε ὡς "εἰδεχθῆ προσπάθεια σὲ βυζαντινὸ στὺλ στὸ μοντέρνο". Ὅμως ἐξ ἑτέρας πλευρᾶς, συζητουμένων τῶν ἐξαιρέτων σχεδίων τοῦ μακαριστοῦ διαπρεποῦς ἀρχιτέκτονος καὶ ἀκαδημαϊκοῦ Γ. Λάββα γιὰ τὸ ναὸ τοῦ συγκροτήματος Mediterranean Cosmos τοῦ Μπασὶς ἐν Θεσσαλονίκῃ καὶ γενικότερα, ἀκούσθηκαν κάποιες τεθλασμένες "μελωδίες" ἐκ τῆς χορείας τῶν φονταμενταλιστῶν ἀκόμη καὶ εἰς τὸν τομέα τῆς τέχνης, καὶ "ἐραστῶν" τῆς δῆθεν παραδοσιακῆς νεοβυζαντινῆς τεχνοτροπίας γιὰ τὸν Σταυροπηγιακὸ ἱ. ναὸ τοῦ Ἁγ. Παύλου ἐν Chambésy Γενεύης, μνημείου ἐκ τῶν πρώτων τῆς πόλεως, καὶ ἔργου τοῦ Γ. Λάββα, οἱ ὁποῖες ἔφθαναν μέχρι τοῦ σημείου: "Δὲν μπορῶ νὰ προσευχηθῶ μέσα στὸ ναὸ αὐτό!" Χά… χά…χά…, λόγῳ τοῦ πρωτοποριακοῦ του χαρακτῆρος. Ἢ μήπως ἄλλη εἶναι ἡ "Ὀρθοδοξία" τῆς Ἀμερικῆς καὶ ἄλλη τῆς Εὐρώπης ἢ τῆς γείτονος; Σὲ ὅλους αὐτοὺς συνιστῶμεν ἐνθέρμως διὰ νὰ μὴν "ἀπωλέσουν" τὴν προσευχήν τους, "νὰ ἀλλάξουν πόδια", ὅπως συνηθίζουν νὰ λέγουν στὶς Η.Π.Α. Σημειωθήτω ὅτι τὰ σχέδια τοῦ ναοῦ τοῦ Μπασὶς, τὰ ὁποῖα δυστυχῶς δὲν ἐνεκρίθησαν! παρουσίαζαν τὸν ναὸν ὡς ἓν ἀπογειούμενον ἀεριωθούμενον4, ἐκτελεσθέντος ἀντ’ αὐτοῦ ἑνὸς τυπικοῦ νεοβυζαντινοῦ ναοῦ καὶ δὴ περιστοιχιζομένου ὑπὸ ὑπερμοντέρνων κτισμάτων! Ὡσὰν νὰ εὑρισκόμεθα εἰς τὴν ἐποχὴν τοῦ ἐκλεκτικισμοῦ τοῦ 19ου αἰῶνος. 
O Tempora o Mores! 
____________________ 
1- –, Ὁ Ἅϊ-Νικόλας τοῦ Καλατράβα, Espresso 5.11 (2013) 15. 
2- Τὰ ἀπανωτὰ φάουλ τοῦ Καλατράβα, Τὸ Βῆμα τῆς Κυριακῆς 13.10 (2013) 10-11. Βαλένθια: Ὀσμὴ σκανδάλων σὲ "φαραωνικὸ" ἔργο τοῦ Καλατράβα, http://www.tovima.gr/world/article/?aid=456911. Ε. Παπαδάτου, Ἡ "Πολιτεία τῶν νεκρῶν" μὲ τὶς ἀψίδες, Espresso 26.4. (2013) 4. P. Jodidio, Calatrava 1951. Architect, Engineer, Artist, Σιγκαπούρη 2007. 
3- Κ. Καλοκύρη, Ἡ ναοδομία καὶ ἡ σύγχρονη τέχνη, Ἀρχιτεκτονικὴ–Ζωγραφική, Θεσσαλονίκη 1978.
4- Ἀ. Παπᾶ, Χαλκηδόνος, Ἕνα κύκνειο σχεδιαστικὸ τόρσο τοῦ Γ. Λάββα. Ὁ ναὸς τοῦ Μπασίς, Βυζαντινὰ 28 (2008) 487-509.

Κυριακή 10 Μαρτίου 2013

Ο ΣΠΥΡΟΣ ΣΚΟΥΡΑΣ ΤΗΣ 20th CENTURY FOX ΚΑΙ Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑΣ

Ο πρόεδρος της 20th Century Fox Σπύρος Σκούρας (αριστερά) με το βραβείο Guild, την κορυφαία διάκριση για κινηματογραφικούς παραγωγούς, που του απονεμήθηκε το 1958 στο Λος Αντζελες.

Μια ζωή σαν παραμύθι...
Το μικρό βοσκόπουλο από το Σκουροχώρι Ηλείας  αφού μάθει λίγα γράμματα σε μοναστήρι (κρυφό σχολειό!) μπαίνει στα δεκατρία του στη βιοπάλη. Μιλάμε για τις αρχές του 20ού αιώνα. Πρώτα μαθητευόμενος τυπογράφος και έπειτα κλητήρας σε ναυτιλιακή εταιρεία στην Πάτρα. Εκεί στην Πάτρα γίνεται μέλος και κάποιας χριστιανικής οργάνωσης, από εκείνες που τότε ξεπηδούσαν ως παραφυάδες της "Ζωής". Εκεί βλέπει για πρώτη φορά και ταινία στον κινηματογράφο και εντυπωσιάζεται από το νέο μέσο δραματικής έκφρασης. 
Ο Σπύρος Σκούρας καταφέρνει να μεταναστεύσει στην Αμερική, όπου και τελικά, ως "δαιμόνιος ρωμιός", διαπρέπει. Δουλεύοντας σκληρά με τα δύο αδέρφια του, επενδύουν τις οικονομίες τους στην ανακαίνιση ενός παλιού κτηρίου σε μια πολυσύχναστη λαϊκή γειτονιά και ανοίγουν τον πρώτο του κινηματογράφο, το «Olympia», το 1914. Ακολουθεί ο κινηματογράφος «Pantheon» - και αυτός με ελληνικό όνομα - και σύντομα τα αδέρφια, αποκτούν μια σειρά κινηματογράφων στο Σεντ Λούις, όχι μόνο στις λαϊκές γειτονιές των μεταναστών αλλά και στις προνομιούχες περιοχές της πόλης.  Τελικά, οι αδερφοί Σκούρα γίνονται υπολογίσιμη δύναμη στην βιομηχανία του κινηματογράφου και κάνουν συμφωνίες με την Paramount και τη Warner Bros, μεσολαβούν σε μικρές και μεγάλες συγχωνεύσεις που καταλήγουν στη συγχώνευση της 20th Century με τη Fox το 1935 και τον Σπύρο Σκούρα πρόεδρο από το 1942 ως το 1962.

Όλα αυτά, κι άλλα πολλά, διαβάζω στο σημερινό αφιέρωμα της εφημερίδας ΤΟ ΒΗΜΑ, με αφορμή την έκδοση Spyros Ρ. Skouras, Memoirs, 1893-1953 που βασίστηκε σε ιδιόγραφα και δακτυλόγραφα βιογραφικά σημειώματα και μαγνητοφωνημένες αφηγήσεις του Σκούρα και επιμελήθηκε ο καθηγητής Ηλίας Χρυσοχοΐδης. 
Από όλα όσα διαβάζω στέκομαι σε δύο σημεία: 
Ο Σκούρας έκανε τεράστιες προσπάθειες προκειμένου οι ΗΠΑ να μεσολαβήσουν για την άρση του αποκλεισμού στην Ελλάδα ώστε να σωθούν από την πείνα τρία εκατομμύρια Ελληνες, την περίοδο της Κατοχής. Το εγχείρημά του, συνολικής αξίας 200 εκατομμυρίων δολαρίων, ευοδώθηκε: Συνολικά σχεδόν ένα εκατομμύριο τόνοι τροφίμων και ιατρικής βοήθειας, έφτασαν στην Ελλάδα, αναδεικνύοντας τον Σκούρα μεγάλο πατριώτη. 
Διαβάστε περισσότερα γι' αυτήν την όχι και τόσο γνωστή υπόθεση εδώ. Ο ίδιος σημειώνει: "Μολονότι πιστώθηκα αποκλειστικά αυτή την ενέργεια, τούτο δεν αληθεύει. Με βοήθησαν κάποια μέλη της Ενωσης ανάμεσα στα οποία ήταν: ο Αρχιεπίσκοπος Αθηναγόρας...". 
Είναι πολύ ενδιαφέρον το γεγονός ότι δύο κεφάλαια των απομνημονευμάτων του Σπύρου Σκούρα αφιερώνονται στον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής Αθηναγόρα, μετέπειτα Οικουμενικό Πατριάρχη, τον οποίο γνωρίζει ο Σκούρας στη Νέα Υόρκη το 1931.

Ο δυναμισμός και η μαγνητική προσωπικότητα του Αρχιεπισκόπου, η ευγένεια και η ταπεινότητά του, η σοφία και ο πραγματισμός του τον εντυπωσιάζουν. Χάρη στη δική του επίδραση αποφασίζει την παραγωγή ταινιών με θρησκευτικό περιεχόμενο όπως «Το τραγούδι της Μπερναντέτ» (1943) και «Ο χιτών» (1953) ή ταινιών για όλη την οικογένεια, όπως «Η μελωδία της ευτυχίας» (1965). 
Ποιος θα μπορούσε να σκεφτεί - αν δεν υπήρχε η μαρτυρία του ίδιου του Σκούρα - ότι ο μεγάλος Αθηναγόρας βοήθησε τον φλογερό αυτό ομογενή, ώστε να φτάσει στην Κατεχόμενη Ελλάδα ανθρωπιστική βοήθεια, και τον ενέπνευσε στην δημιουργία θρυλικών ταινιών, όπως "Ο χιτών" ή "Η μελωδία της ευτυχίας"; 

Ας ελπίσουμε ότι αυτή η βιογραφία του Σπύρου Σκούρα θα μεταφραστεί και στα ελληνικά για να γίνει κτήμα των πολλών και προς παραδειγματισμόν ακόμα περισσότερων. 
Π.Α.Α.

Τετάρτη 24 Οκτωβρίου 2012

ΤΟ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ

Ο άγιος Ιωάννης (λεπτομέρεια) - Τέμπερα σε χαρτί του Σπύρου Παπαλουκά

Το Οικουμενικό Πατριαρχείο αποσαφήνισε για άλλη μια φορά με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν είναι δυνατόν να κάνει διακρίσεις ή να υιοθετεί ρατσιστικές συμπεριφορές ή να επιτίθεται στους άλλους με διάφορες προφάσεις. 
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, σήμερα, από την Ηράκλεια Σερρών, μιλώντας προς τους πιστούς έστειλε ένα σαφέστατο μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο αγωνίζεται κατά των διακρίσεων και κατά του ρατσισμού και όπως είπε είναι ένας αγώνας "για την αποστολή ορθοδόξου μαρτυρίας στους μη ορθοδόξους αδελφούς ακόμη και στους μη χριστιανούς, αγώνας για την καλλιέργεια της ιδέας της ανοχής και της κατανόησης της διαφορετικότητας του άλλου, αγώνας εναντίον των φυλετικών διακρίσεων, εναντίον του ρατσισμού, αγώνας για να δείξουμε σε όλους ότι είμαστε μαθητές του Χριστού, Χριστιανοί. Και πώς θα το δείξουμε; Eάν αγαπάμε ο ένας τον άλλο χωρίς διακρίσεις, χωρίς όρια, χωρίς κρατούμενα". Άρα αγάπη "άνευ ορίων άνευ όρων", όπως θα 'λεγε κι ο Εμπειρίκος. 
Προς την ίδια κατεύθυνση και η Δήλωση της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αμερικής, στην οποία αναφέρονται τα εξής σημαντικά: 
Με την ευκαιρία της Φθινοπωρινής συνεδρίας της,  τον Οκτώβριο 2012, η Ιερά Επαρχιακή Σύνοδος της Ι.  Αρχιεπισκοπής Αμερικής, εκφράζει για μία ακόμη φορά την βαθειά ανησυχία της αναφορικά προς την ακραία φανατική γλώσσα η  οποία χρησιμοποιείται σε όλα τα πεδία της δημοσίας και ιδιωτικής ζωής. Παροτρύνουμε όλους  να ακολουθήσουν την συμβουλή του Αποστόλου Παύλου: Ο λόγος υμών πάντοτε εν χάριτι, άλατι ηρτυμένος, ειδέναι πως δει υμάς ενί εκάστω αποκρίνεσθαι (Κολ. 4:6).   
Αποδοκιμάζουμε την χρήση οιουδήποτε ρατσιστικού, ξενοφοβικού, φασιστικού και εχθρικού λόγου, συμβόλων και συμπεριφοράς. Εν γνώσει ότι  ένα από τα μεγαλύτερα δώρα του δημοκρατικού πολιτεύματος είναι η ελευθερία του λόγου, παρά ταύτα συνιστούμε υπευθυνότητα, ευγένεια και αγάπη στην επιλογή λέξεων και τρόπων εκφράσεως. 
Οι Έλληνες είπαν «ΟΧΙ» στον φασισμό στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και ακολούθως υπέφεραν μεγάλα δεινά κατά την διάρκεια της Ναζιστικής κατοχής. 
Καλούμε όλους να αντιτάξουν το «ΟΧΙ» έναντι της εχθρότητος παντός είδους ολοκληρωτισμού και να εναγκαλισθούν την γνήσια φιλανθρωπία και φιλοξενία, που αποτελούν άλλωστε  και το μήνυμα του Ευαγγελίου.  
Ως πρωτοπόρος στον Διαθρησκειακό και Διαπολιτισμικό Διάλογο, η Ελληνική Ορθόδοξος Εκκλησία με την χάρη του Θεού προσεύχεται και εργάζεται για την ειρήνη, τον σεβασμό και την συνδιαλλαγή μεταξύ όλων των ανθρώπων.  

Πέμπτη 6 Ιανουαρίου 2011

Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΣΥΝΑΝΤΗΘΗΚΕ ΜΕ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΟΥ ΕΟΤ

Ρεπορτάζ - φωτογραφίες: Νικόλαος Μαγγίνας από τη Νέα Υόρκη

Τον Πρόεδρο του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού Νικόλαο Κανελλόπουλο δέχθηκε την Τρίτη ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Δημήτριος στο γραφείο του στην έδρα της Αρχιεπισκοπής στη Νέα Υόρκη. Ο Πρόεδρος του ΕΟΤ συνοδευόταν από συνεργάτες του καθώς και τη Γενική Πρόξενο της Ελλάδος στη Νέα Υόρκη Αγλαϊα Μπαλτά.

Κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους, ο κ. Κανελλόπουλος και ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής συζήτησαν για τις δυνατότητες ενίσχυσης του τουρισμού αλλά και για την ανάδειξη των θρησκευτικών τόπων. Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στα ζητήματα που συνδέονται με τις ανάγκες της Ομογένειας.


Σε δηλώσεις του ο Πρόεδρος του ΕΟΤ εξέφρασε την ικανοποίησή του από την συζήτηση που είχε με τον Αρχιεπίσκοπο Δημήτριο:

«Συνάντησα τον Αρχιεπίσκοπο εκπροσωπώντας τον Ελληνικό Οργανισμό Τουρισμού. Φεύγω πιο σοφός, με μεγαλύτερη αισιοδοξία. Ξέρω ότι και η Αρχιεπισκοπή θα μας βοηθήσει στο έργο μας, ένα πάρα πολύ σημαντικό έργο, γιατί ο τουρισμός για την Ελλάδα είναι η ατμομηχανή της ελληνικής οικονομίας. Πιστεύω ότι αυτή η φλόγα της ψυχής, η δύναμη του πνεύματος για εμάς θα είναι ορόσημο στη μεγάλη προσπάθεια μας και με τη βοήθεια του Θεού νομίζουμε ότι η χρονιά, η νέα χρονιά, το 2011, θα είναι μια πάρα πολύ θετική χρονιά για τον ελληνικό τουρισμό, για την πατρίδα» τόνισε ο κ. Κανελλόπουλος.


Στην φωτό: Ο Αρχιεπίσκοπος Δημήτριος, ο Πρόεδρος του ΕΟΤ, η Γεν. Πρόξενος Αγλαϊα Μπαλτά, στελέχη του ΕΟΤ, και η διευθύντρια του Ιδιαιτέρου Γραφείου του Αρχιεπισκόπου Αλίκη Κιούριαν (πρώτη από αριστερά)

«Ήταν μια πάρα πολύ ωραία ευκαιρία να ιδωθούμε, να ανταλλάξουμε σκέψεις. Μας ενδιαφέρει πάρα πολύ η ανάπτυξη του τουρισμού», δήλωσε ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Δημήτριος και πρόσθεσε: «Όχι μόνο ως τουρισμού αλλά και ως τρόπου συνδέσεως της Ομογένειας με την Ελλάδα, με την παράδοση την Ορθόδοξη και την κλασική, την οποία εκπροσωπεί η Ελλάδα και επομένως τέτοιες ευκαιρίες όπως η συνάντηση με τον κύριο Πρόεδρο και τη συνοδεία του είναι πάρα πολύ γόνιμες, πάρα πολύ δημιουργικές και δημιουργούν ένα κλίμα όχι απλώς αισιοδοξίας αλλά ελπίδος για να χρησιμοποιήσω τη χριστιανική γλώσσα, ελπίδος ότι όποιες δυσκολίες και εάν υπάρχουν ποτέ δεν μπορούν να σταματήσουν την πρόοδο και την αποστολή που έχουμε ως Ορθοδοξία και ως Γένος να δώσουμε στον κόσμο ό,τι καλύτερο μπορούμε, ως αλήθεια, ως ειρήνη, ως αγάπη, ως δυνατότητα για κάθε άνθρωπο να ζήσει ευτυχισμένο σε αυτό τον πλανήτη».


Σάββατο 25 Δεκεμβρίου 2010

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΤΟ SOUTHAMPTON ΤΗΣ Ν. ΥΟΡΚΗΣ


Κείμενο - φωτογραφίες του Νικολάου Μαγγίνα, από τη Ν. Υόρκη

Τα Χριστούγεννα στο Southampton, έξω από τη Νέα Υόρκη, έχουν τη δική τους χάρη, και αποτελούν ένα δείγμα του εορταστικού κλίματος που επικρατεί στο Νέο Κόσμο, στην Ελληνορθόδοξη Αρχιεπισκοπή Αμερικής.

Στο Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Southampton, η Θεία Λειτουργία των Χριστουγέννων τελέστηκε με κατάνυξη το βράδυ της παραμονής, 24 Δεκεμβρίου, από τον προϊστάμενο του ναού πρωτοπρεσβύτερο Αλέξανδρο Καρλούτσο και τον ιερέα π. Κωνσταντίνο Λαζαράκη.


Πλήθος πιστών κατέκλυσε το ναό, αν και αρκετοί κάτοικοι πήγαν, λόγω των εορτών, και σε άλλες πόλεις για να γιορτάσουν τα Χριστούγεννα με συγγενείς και φίλους.

Στον ανθοστόλιστο ναό, στο τέλος της Λειτουργίας αναγνώστηκε το μήνυμα του Αρχιεπισκόπου Αμερικής Δημητρίου, ενώ αμφότεροι οι κληρικοί μίλησαν για το δώρο κάθε πιστού προς το θείο βρέφος, ώστε να βιωθεί το μήνυμα του σαρκωθέντος Χριστού.


Το ιστορικό του Ναού

Η δημιουργία του Ναού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Southampton ήταν ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα μετά από σκληρή δουλειά και πολλή προσευχή.

Το 1977 μερικές ελληνορθόδοξες οικογένειες άρχισαν να συζητούν την ανοικοδόμηση ενός ναού στην περιοχή του Southampton. Έτσι ξεκίνησαν την ίδρυση εκκλησίας γνωρίζοντας ότι η επιτυχία του εγχειρήματος εξαρτιόταν από τον Αρχηγό της Εκκλησίας, το Άλφα και το Ωμέγα της ζωής των χριστιανών.

Οι πρωτεργάτες ήταν ορισμένοι ελληνοαμερικανοί ευεργέτες και δωρητές. Η Αρχιεπισκοπή τότε διόρισε ιερέα, στην περιοχή που οι συνάξεις των Ορθοδόξων πιστών γίνονταν στα σπίτια και η Θ. Λειτουργία τελούνταν στο Κολλέγιο του Southampton. Έτσι αγοράστηκε οικόπεδο από το Κολλέγιο, στο οποίο κτίστηκε η Εκκλησία, της οποίας τα θυρανοίξια τελέστηκαν τον Αύγουστο του 1986, την ημέρα της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, από τον τότε Επίσκοπο Δορυλαίου Αθηναγόρα, νυν Μητροπολίτη Μεξικού και Παναμά.


Τον Δεκαπενταύγουστο του 2000 για πρώτη φορά μεταβαίνει στο ναό Αρχιεπίσκοπος Αμερικής, ο Αρχιεπίσκοπος Δημήτριος. Μετά από δύο χρόνια, το 2002, μεταβαίνει και ο Αρχιεπίσκοπος πρ. Βορείου και Νοτίου Αμερικής Ιάκωβος, ο οποίος δεν είχε μέχρι τότε την ευκαιρία να πραγματοποιήσει ποιμαντική επίσκεψη.

Για πρώτη φορά επισκέφθηκε το ναό ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος το 2006, κατά την επιστροφή του από την επίσημη επίσκεψή του στη Μητρόπολη Μεξικού και Παναμά. Το γεγονός αυτό ήταν μια από τις πλέον ιστορικές στιγμές του ναού.

Σε λίγο καιρό θα αρχίσουν τα έργα για την ανέγερση νέου ναού στον περίβολο του ήδη υπάρχοντος, αίθουσας για πολιτιστικές εκδηλώσεις και εκπαιδευτικού ιδρύματος, όπου θα γίνεται η εκμάθηση της ελληνικής παιδείας και της ορθόδοξης πίστης.

Επικεφαλής αυτού του μεγάλου σχεδίου είναι ο πρωτοπρεσβύτερος του Οικουμενικού Θρόνου Αλέξανδρος Καρλούτσος, ένας από τους πλέον δραστήριους και ικανούς κληρικούς της Αρχιεπισκοπής Αμερικής και όχι μόνο.

Related Posts with Thumbnails