ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΑΣ ΣΕ ΜΟΥΣΙΚΟΠΟΙΗΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΟΛΙΒΑΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Η ΕΛΛΗΝΟΛΙΒΑΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ – GLCU διοργανώνει Μουσικοποιητική βραδιά με τίτλο: «Αντίλαλοι της Μεσογείου: Διάλογος ποίησης και μουσικής ανάμεσα στον Κέδρο του Λιβάνου και την Ελληνική Ελιά», προς τιμήν των πρωτοπόρων της σκέψης και της δημιουργίας στην ποίηση, λογοτεχνία και τη μουσική: Γεμπράν Χαλίλ Γεμπράν – Οδυσσέα Ελύτη, Κική Δημουλά – Μπάσιμα Μπατούλι, Μίκη Θεοδωράκη. 

Παρουσιάζει και ερμηνεύει ο τενόρος Γαβριήλ Αμπντέλ Νουρ. 

Επίτιμοι καλεσμένοι: 

- Παναγιώτης Ανδριόπουλος (μουσικός και συγγραφέας) 

- Δάφνη Πανουργιά (σοπράνο) 

- Ρίμα Σαϊράφι (δημοσιογράφος). 

Με τη συμμετοχή του πιανίστα: Κέιτα Κιούτσι (Keita Kiuchi). 

Αίθουσα Διδασκαλίας Μουσικής Βιβλιοθήκης, Σύλλογος Οι Φίλοι της Μουσικής ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ 

Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου 2026, ώρα 20:00 

Είσοδος δωρεάν. 

ΜΙΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ ΚΥΔΩΝΙΑΤΗ ΣΤΗΝ ΜΟΥΣΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ

Με πρωτοβουλία του διακεκριμένου πιανίστα Χρήστου Μαρίνου και του Εργαστηρίου του για λυρικούς τραγουδιστές και πιανίστες Colla Voce, ξεναγηθήκαμε σε μια καταπληκτική έκθεση για τον μεγάλο Κωνσταντίνο Κυδωνιάτη. 

Η Μεγάλη Μουσική Βιβλιοθήκη «Λίλιαν Βουδούρη» του Συλλόγου Οι Φίλοι της Μουσικής διοργανώνει αναδρομική έκθεση, στον χώρο της Βιβλιοθήκης, στο Μέγαρο Μουσικής, αφιερωμένη στα 30 χρόνια από το θάνατο του συνθέτη, πιανίστα, μαέστρου και παιδαγωγού Κωνσταντίνου Κυδωνιάτη (1908-1996). 

Για πρώτη φορά, εκτίθενται περισσότερα από 250 μοναδικά και σπάνια τεκμήρια που προέρχονται τόσο από τις συλλογές της Βιβλιοθήκης, όσο και από τα προσωπικά αρχεία της οικογένειας του συνθέτη αλλά και του μαέστρου και ερευνητή Δρος Χρήστου Ηλ. Κολοβού, ο οποίος έχει και την επιστημονική επιμέλεια, την οργάνωση και τον σχεδιασμό της έκθεσης μαζί με την μουσικολόγο Gabriella Spanò. Μας ξενάγησε με λεπτομέρεια ο μαέστρος και επιμελητής της έκθεσης Χρήστος Κολοβός, ο οποίος έχει μελετήσει βαθιά το έργο του Κ. Κυδωνιάτη και οι μουσικοί γονείς του έπαιζαν έργα του Κυδωνιάτη, ο οποίος, μάλιστα, του είχε αφιερώσει και έργα τους. 

Η έκθεση περιλαμβάνει πραγματικά διαμάντια του νεοελληνικού μας πολιτισμού, καθώς ο Κ. Κυδωνιάτης είχε συνεργαστεί με όλους τους έλληνες σημαντικούς μουσικούς, αλλά και πολλούς ξένους. Είχε κάνει ζηλευτές μουσικές περιοδείες και είχε γράψει μουσική για παραστάσεις αρχαίου δράματος του σπουδαίου Δημήτρη Ροντήρη, με τον οποίο είχε, επίσης, περιοδεύσει στο εξωτερικό. 

Η έκθεση αποτελεί αναμφίβολα μία κατάθεση και συμβολή στα πράγματα του μουσικού μας βίου κατά τον 20ό αιώνα. 

Οι φωτογραφίες της Ιδιωτικής Οδού είναι από την έκθεση στην Μουσική Βιβλιοθήκη.

ΑΡΧΙΜ. ΜΙΧΑΗΛ ΣΤΑΘΑΚΗΣ: ΒΑΣΙΛΙΚΑ ΑΝΑΘΗΜΑΤΑ

Βασιλικά αναθήματα, όπως καταγράφηκαν και ψηφιοποιήθηκαν από το Ίδρυμα Ποιμαντικής Επιμορφώσεως της Ι. Αρχιεπισκοπής Αθηνών

Αρχιμ. Μιχαήλ Χαρ. Σταθάκης 

Αρχαιολόγος - Θεολόγος

Αν λάβετε υπ’ όψιν σας, όχι κανένα ατελείωτο χρονικό διάστημα, ούτε καν πολλές γενεές, αλλά μόνο τα τελευταία πενήντα χρόνια, θα μπορέσετε να κατανοήσετε από αυτά τη σκληρότητα της τύχης! Μήπως νομίζετε ότι οι Πέρσες θα πίστευαν ποτέ, ότι θα εξαφανιζόταν τελείως το ίδιο το όνομά τους, και ότι οι Μακεδόνες, άγνωστοι πιο πριν, θα κυβερνούσαν τώρα τα πάντα; Αλλά μου φαίνεται, ότι η τύχη αυτή, που δεν συνθηκολογεί με μας τους ανθρώπους, με το να δώσει στους Μακεδόνες την ευημερία, που ανήκε κάποτε στους Πέρσες, δηλώνει σε όλους μας, ότι μας έχει απλώς δανείσει αυτά τα αγαθά, έως ότου αποφασίσει να τα κάνει κάτι άλλο… 

Με αυτά τα λόγια του Πολύβιου ξεκινάμε την αποψινή αφιερωματική εκδήλωση με αφορμή τα εκατό χρόνια από τον θάνατο της Βασίλισσας των Ελλήνων Όλγας. Και αρχίζουμε το ταξίδι της αναμόχλευσης από μια παράμετρο του πολυσχιδούς και πολυπράγμονος βίου της πρωτοπόρου εκείνης γυναίκας έχοντες την πεποίθηση, ότι -αν βρισκόταν σήμερα ανάμεσά μας- θα ήταν πανευτυχής και θα επικροτούσε! και τούτο διότι αρχόμεθα εκ Θεού, παρουσιάζοντες ιερά κειμήλια. Παράμετρος δηλαδή, η οποία σχετίζεται με την πίστη και την προσφορά προς το θείο, έτσι όπως εκείνη γνώριζε να τη μετασχηματίζει σε λατρευτικά αντικείμενα. 

Αναθήματα και μάλιστα βασιλικά, τα οποία -μεταξύ άλλων- φυλάσσονται στους ιερούς ναούς της Αρχιεπισκοπής Αθηνών και τα οποία κατέγραψε και ψηφιοποίησε το Ίδρυμα Ποιμαντικής Επιμορφώσεως της αυτής Αρχιεπισκοπής, κατά το διάστημα 2022-2024 με συγχρηματοδοτούμενο από το ΕΣΠΑ σχετικό έργο. Η ψηφιοποίηση εφαρμόστηκε σε 160 ενοριακούς ναούς των Αθηνών και στις δύο παλαίφατες και ιστορικές Μονές Πεντέλης και Πετράκη. Αποτέλεσμα του έργου αυτού υπήρξε η δημιουργία ψηφιακού αποθετηρίου συμβατού με το εθνικό και ευρωπαϊκό και στο οποίο πλέον θησαυρίζονται 27.000 εκκλησιαστικά αντικείμενα και περισσότερες από 500.000 σελίδες παλαιτύπων βιβλίων, αρχείων και λοιπό έντυπο υλικό. 

Η λέξη ανάθημα παράγεται από το αρχαίο ρήμα ανατίθημι, το οποίο σημαίνει: αποδίδω σε κάποιον κάτι, αναφέρω σε κάποιον κάτι, προσάπτω, εμπιστεύομαι, τοποθετώ ως αφιέρωμα ή ανεγείρω κάτι ως αφιέρωμα, πάντα χωρίς να έχω την πρόθεση ανάκτησης του προσφερομένου στον ιερό χώρο και στο ιερό πρόσωπο ανάθημα. 

Το ανάθημα είναι κοινό σε όλους τους πολιτισμούς ανά την οικουμένη και συνδυάζει δύο παραμέτρους α΄. το προσωπικό βίωμα του αναθέτη, που μαρτυρά το πολιτισμικό περιβάλλον και το πολιτιστικό επίπεδο και β΄. το ανάθημα ως παράγωγο υλικό του πολιτισμού, συσσωρεύει μνήμη και νοήματα ικανά να ταξιδέψουν την κοινότητα στο χωροχρόνο του ιερού. 

Η ποικιλία των αναθημάτων είναι εντυπωσιακή, καθώς προέρχονται από βασιλείς και αυτοκράτορες, στρατηγούς και ναυτικούς, ελευθέρους ή δούλους, απλούς ιδιώτες ή πόλεις ολόκληρες. Ας σημειωθεί ότι η επωνυμία του αναθέτη, οποιουδήποτε αναθήματος, αυτομάτως γίνεται εκουσίως ή ακουσίως μέσο κοινωνικής προβολής, πλούτου και αισθητικής που τόνιζαν το κύρος του. 

Τα αναθήματα μπορούμε να τα κατατάξουμε σε δύο μεγάλες κατηγορίες: α’. σε αυτά που κατατίθενται ως αντικείμενα και β΄. σε αυτά που υποχρεώνουν σε εκτέλεση ευσεβών πράξεων, όπως ένα προσκύνημα ή προσφορά εργασίας σε ιερούς χώρους κ.ά. Επίσης μπορούμε να τα κατατάξουμε και χρονικά σε δύο κατηγορίες α΄. τα πριν και β΄. τα μετά, σε αυτά δηλαδή, που γίνονται προληπτικά, παράκληση για προφύλαξη από κάποιο κακό και αυτά τα οποία έπονται, ως ευχαριστία για την αίσια έκβαση κάποιας υποθέσεως. 

Η λέξη βασιλεύς από την οποία και το βασιλικό ανάθημα του τίτλου της ανακοίνωσης, κατά μία πολύ πιθανή εκδοχή και αποδεκτή, ίσως προέρχεται από τη ρίζα βα του ρήματος βαίνω και από τη λέξη λαός, είναι δηλαδή ο αρχηγός του λαού, αυτός που προηγείται, προπορεύεται και ο λαός τον ακολουθεί. 

Η πόλη των Αθηνών με το πανάρχαιο προσκύνημα της Παρθένου Πολιάδος ήταν τόπος συγκεντρώσεως πάσης φύσεως αναθημάτων τα οποία έστελναν από κάθε σημείο της οικουμένης και είναι αδύνατον να υπολογιστούν οι χιλιάδες εξ αυτών που στέκονταν στον ιερό Βράχο. Η παράδοση αυτή φαίνεται πως αναχαιτίστηκε μετά την επιδρομή των Ερούλων στην Αθήνα, αλλά με την μετατροπή του Παρθενώνα σε χριστιανικό τέμενος της φωτοδόχου Παρθένου κατέστη και πάλι η Αθήνα και δη ο Θεομητορικός της ναός πόλος προσκυνήματος και καταθέσεως αναθημάτων. 

Ο άγιος Μιχαήλ ο Χωνιάτης, Μητροπολίτης Αθηνών, υποδεχόμενος στον Παρθενώνα τον Πραίτωρα Μιχαήλ Στρυφνό τον προτρέπει να εποπτεύσει τα ιερά κειμήλια. Είναι ιδιαίτερα αξιοπρόσεκτο να ακούσουμε τι λέει ο άγιος για την επίδραση και μόνο της θέας των ιερών κειμηλίων: «῎Αγε… θεσπεσία μοι κεφαλή… εἴςιθι τῆς θεομήτορος τὸ θεῖον ἀνάκτορον, δᾳδούχησον, χόρευσον ψυχῆς εὐρύθμοις κινήμασι, μυήθητι παρὰ χρῆμα τὰ μεγάλα. Πάντα γὰρ ἐν αὐτῷ μεγάλα καὶ οὐδὲν μικρὸν… Ἐπόπτευσον φῶς ἱερὸν, φῶς ἄξυλον καὶ ἀνήλιον, ἐπόπτευσον ἐν σωματικῷ εἶδει πελειάδος χρυσῆς ἐνάργειαν πνεύματος… Ταῦτ᾽ ἐποπτεύσας καὶ καθηράμενος τὴν διάνοιαν τοῖς μακαρίοις θεάμασι, θεαγωγήθητι καὶ τὴν τῆς δεξιᾶς τοῦ ὑψίστου ἀλλοίωσιν ἀλλοιώθητι καὶ ἄπιθι πανευδαίμων τῷ ὄντι καὶ ὄλβιος». 

Στα τέλη του 17ου αιώνος με τον τριετή εκπατρισμό των Αθηναίων η πόλη λεηλατείται. Σχεδόν κανένα κειμήλιο πριν το 1700 δεν βρέθηκε στους ναούς των Αθηνών κατά την καταγραφή. Από την ίδρυση του Ελληνικού Βασιλείου έως και την οριστική αλλαγή του πολιτεύματος το 1974 επτά βασιλείς και έξι βασίλισσες ανέβηκαν στον ελληνικό θρόνο: 

Ο Όθων και η Αμαλία 

Ο Γεώργιος Α’ και η Όλγα 

Ο Κωνσταντίνος Α’ και η Σοφία 

Ο Αλέξανδρος 

Ο Γεώργιος Β’ και η Ελισάβετ 

Ο Παύλος και η Φρειδερίκη και τέλος 

Ο Κωνσταντίνος Β’ και η Άννα-Μαρία. 

Σχετικώς ανέφελη βασιλεία ή έστω μακροχρόνια είχαν ο Όθων και η Αμαλία, ο Γεώργιος Α’ και η Όλγα και ο Παύλος με τη Φρειδερίκη. 

Ο Όθων και η Αμαλία δεν έγιναν Ορθόδοξοι, όπως και ο Γεώργιος Α’. Αυτό θεωρητικώς δεν είναι υπέρ μας στην αναζήτηση βασιλικών αναθημάτων, παρ’ όλα αυτά, όμως, έχουμε και μάλιστα τολμώ να σημειώσω ότι είναι εντυπωσιακά και ιστορικά, όπως η εικόνα που φιλοτεχνήθηκε επί τη θαυμαστή διασώσει της Βασιλίσσης παραμονή του αγίου Σώζοντος του 1861. Ο θρόνος του Όθωνος στον παλαιό Μητροπολιτικό Ναό, σκεύη που φέρουν το μονόγραμμά του και χρονολογία 1847, μεταλλικά ναόσχημα αρτοφόρια, αναλόγια ευαγγελισταρίων επίχρυσα διάλιθα ή με σμάλτινες παραστάσεις ιερών προσώπων και άλλα. 

Του Κωνσταντίνου και της Σοφίας, των οποίων η βασιλεία ήταν ολιγόχρονη εν μέσω πολέμων και εθνικών καταστροφών, καταγράψαμε ως ανάθημα κεντρικό πολυέλαιο σε ναό του ιστορικού κέντρου.

Ανάθημα από τον ατυχή Αλέξανδρο, που δεν μακροημέρευσε, δεν καταγράψαμε. 

Ο Γεώργιος Β’ στη δεύτερη θητεία του ήρθε ευθύς αμέσως αντιμέτωπος με το πραξικόπημα της 4ης Αυγούστου και κατόπιν ακολούθησε η Γερμανική Κατοχή, εν τούτοις καταγράψαμε δωρεές του, όπως έναν κεντρικό πολυέλαιο, μεταλλικό και επίχρυσο, μια υπογεγραμμένη φωτογραφία του ενώ ήταν το θρυλικό ΕΛΛΗ και τέλος εντοπίσαμε το όνομά του στη χρυσή βίβλο των δωρητών και ευεργετών ναού των Αθηνών που ανοικοδομούνταν επί των ημερών του. 

Ένα αφιέρωμα ο Παύλος και ένα η Φρειδερίκη, οι οποίοι προθύμως ανταποκρίθηκαν σε επιστολή του Φώτη Κόντογλου να αναλάβουν το κόστος δυο μικρών φορητών εικόνων για το επιστύλιο τέμπλου ναού των Αθηνών, διότι δε βρισκόταν κανείς ενδιαφερόμενος δωρητής. Πρόκειται για τους αποστόλους Τιμόθεο και Τίτο. 

Έμμεσα αναθήματα των Κωνσταντίνου και Άννης-Μαρίας ας θεωρήσουμε ένα αναμνηστικό από τους βασιλικούς γάμους του 1964 Το ενθύμιο που παραδόξως αναγράφει και το μονόγραμμα του Παύλου προσέφερε σε ιερό ναό των Αθηνών ο τεχνίτης αργυροχόος που τα κατασκεύασε μαζί με μια χειροκίνητη πρέσα μινιατούρα. 

Φυσικά η μερίδα του λέοντος ανήκει όπως αντιλαμβάνεστε στην πεντηκονταετή περίοδο βασιλείας των Γεωργίου και Όλγας. Όπως αναφέρει ο εκκλησιαστικός συγγραφέας από την Ίμβρο, ο Βαρθολομαίος Κουτλουμουσιανός διευθυντής της σχολής της Χάλκης επί Πατριάρχου Γρηγορίου του ΣΤ’, αλλά και όπως αναφέρθηκε από πολλούς άλλους συγγραφείς ο Γεώργιος Α’ ήταν απόγονος του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου και της συζύγου του Σοφίας, οι οποίοι είχαν γιο τον Ιωάννη. Εκείνος διαφεύγοντας τη μανία των Οθωμανών για να σωθεί μεταφέρθηκε στην Ιταλία και με το ψευδώνυμο Ιωάννης Χριστιανός κατάφερε να αναλάβει διάφορες στρατιωτικές θέσεις στη Βενετία, τη Βιέννη και τη Γαλλία, ώσπου έφτασε στη Δανία και νυμφεύτηκε την κόρη του Δανού βασιλιά. Από αυτόν κατάγονται όλοι οι βασιλείς με το όνομα Χριστιανός της Δανίας, όπως και ο πατέρας του Γεωργίου Α’. 

Η Όλγα σύμφωνα με τον Σούτσο είχε επίσης Βυζαντινή καταγωγή, ως διάδοχος της Σοφίας, κόρης του Θωμά Παλαιολόγου. 

Φυσικά τα πενήντα έτη της βασιλείας τους ήταν αρκετά για να καθορίσουν και να σημαδέψουν τον χαρακτήρα του εύπλαστου ακόμα νεοελληνικού κράτους. Πάνω σε βάσεις που έθεσαν οι προκάτοχοι τους, οι βασιλείς αυτοί εργάσθηκαν και έδωσαν ευρωπαϊκό ήθος και συνήθειες στον λαό μας, τις οποίες εν πολλοίς διατηρούμε έως σήμερα. Από το χριστουγεννιάτικο δένδρο και τους χορούς της Πρωτοχρονιάς, την καθιέρωση ως πένθιμου χρώματος του μωβ, την αναμόρφωση του σωφρονιστικού συστήματος, την προβολή του λαογραφικού πλούτου της χώρας, τη στήριξη της εγχώριας παραγωγής, τη προβολή της γυναίκας, τις υποδομές που έχουμε μέχρι σήμερα στην υγεία, το κίνημα εθελοντισμού, ακόμα και τους Ολυμπιακούς Αγώνες, που έχει σήμερα η ανθρωπότητα, ήταν προσωπικό στοίχημα του Γεωργίου. 

Επί των ημερών τους διπλασιάστηκαν σχεδόν οι ενορίες των Αθηνών, οι οποίες καυχώνται για κάποιο ιερό σκεύος ή άμφιο που προσέφερε η Βασίλισσα ερχόμενη με κάποια ευκαιρία στο ναό τους. Το ιερό σκήνωμα του ιερομάρτυρος Πατριάρχου Γρηγορίου Ε’ έφτασε στην Αθήνα από την Οδησσό, όπου φυλασσόταν, χάρη στη Βασίλισσα. 

Ας αναφέρω ενδεικτικώς μόνο τον Άγ. Νικόλαο Πευκακίων στην οδό Ασκληπιού, τον οποίο η Όλγα φρόντισε να θεμελιώσει ο γιος της, ο πρίγκιπας Νικόλαος, τους Αγ. Αναργύρους στην πλ. Κουμουνδούρου, το μοναδικό παρεκκλήσιο του Ευαγγελισμού που επιμελήθηκε η ίδια η βασίλισσα και ως πρώτος νεοβυζαντινός ναός με τέμπλο που σχεδίασε ο πρίγκιπας Νικόλαος κατέχει ξεχωριστεί θέση στην νεοελληνική ιστορία της τέχνης και πολλοί άλλοι ναοί. 

Όμως δύο εξ αυτών φέρουν ανεξίτηλη τη σφραγίδα της… Ο ένας είναι ο Άγ. Κωνσταντίνος Ομονοίας, ο οποίος ανιδρύθηκε επί τη γεννήσει του Διαδόχου Κωνσταντίνου και ολοκληρώθηκε με ίδια έξοδα της Όλγας. Κάτι που λίγοι γνωρίζουν είναι ότι εντός του ναού αυτού υπάρχουν δύο εγκαινιασμένα παρεκκλήσια, του Αγ. Γεωργίου προς τιμήν του Βασιλέως Γεωργίου Α’ αγιογραφημένο όλο από τον Κόντογλου με μινιατούρες και σήμερα σε αθλιωτάτη κατάσταση, και το άλλο της Αγ. Όλγας. Ιερά σκεύη δεσποτικά μανουάλια αλλά ακόμα και το μαρμάρινο τέμπλο είναι προσωπικές δωρεές της Όλγας.

Τέλος ο ναός που, αν και βυζαντινός, υπάρχει σήμερα επειδή η τσαρική οικογένεια τον ανακαίνισε, είναι η Σώτειρα του Λυκοδήμου, η γνωστή μας Αγ. Τριάδα της οδού Φιλελλήνων, η ενορία πλέον που εξυπηρετεί της σλαβόφωνη κοινότητα των Αθηνών. Η Πνευματική Ρωσική Αποστολή των Αθηνών αιτήθηκε από την ελληνική κυβέρνηση και της παραχωρήθηκε το 1852 ο εν λόγω ναός. Όλη η ανακαινιστική εργασία, η αναστήλωση, οι τοιχογραφίες, το κωδωνοστάσιο, η τεράστια καμπάνα των οκτώ τόνων, τα ιερά σκεύη, στέμματα γάμου, σταυροί ευλογίας, οι φορητές εικόνες, επιτάφιοι, ιερατικά χρυσοποίκιλτα άμφια κ.λπ. είναι δωρεά της Τσαρικής οικογένειας των Ρομανώφ. Η έλευση της Βασιλίσσης Όλγας και η φροντίδα της για το ναό της ρωσικής παροικίας έφερε ακόμα περισσότερα αναθήματα στο ναό. 

Εκ Ρωσίας ανάθημα πριγκιπικό σε ναό της Μικράς Ασίας και εν συνεχεία σε αθηναϊκό θυσιαστήριο είναι και το μοναδικό επίχρυσο αρτοφόριο, με τα ολόγλυφα αγαλματίδια και τις εξαίρετες εγχάρακτες παραστάσεις. 

Αν σήμερα μπορούμε να μιλάμε για βυζαντινό πολιτισμό και πως αυτός ως έκφραση καλλιτεχνική συνίστατο από μοντέρνες γραμμές μέσα σε αρχαία σχήματα και τρόπους, αν διαφυλάχθηκαν κειμήλια της πίστεως και της πατρίδος, το χρωστούμε στη Βασίλισσα Όλγα, η οποία, εν μέσω αλόγιστης και εν τέλει επιβλαβούς αρχαιολατρίας, έθεσε υπό την προστασία της και στήριξε εμπράκτως με δωρεές και την προσωπική της παρουσία την ίδρυση της Χριστιανικής Αρχαιολογικής Εταιρείας, η οποία την περασμένη εβδομάδα διοργάνωσε με επιτυχία το 45 διεθνές συμπόσιό της! 

Η ψηφιοποίηση των κειμηλίων που διενεργήθη, εν πολλοίς οφείλεται στην Όλγα. Έχουμε καταγράψει κειμήλια που έχουν σχέση με την πολιτική ή πολιτειακή ηγεσία αλλά δεν γνωρίζουμε με ασφάλεια από που ξεκίνησαν και πως έφτασαν έως εδώ, αξίζουν, όμως μια απλή αναφορά. Θρόνοι ξυλόγλυπτοι με σύμβολα των Ηγεμόνων των Παραδουνάβιων Ηγεμονιών, η πολυθρόνα του στρατηγού και πρωθυπουργού Πλαστήρα, μια εικόνα με τους αγίου Γεώργιο, Δημήτριο, Τρύφωνα και Σεραφείμ τον εν Δομβώ, αφιέρωμα υπουργού την εποχή που ενέσκηψε η ακρίδα στην Αττική το 1924, κηροπήγια με σφραγίδες από σουηδικό βασιλικό εργαστήριο και άλλα. 

Με μια ευρύτερη έννοια ανάθημα θεωρώ πως είναι κάθε τι που πήγασε από την πίστη της Βασίλισσας ότι θρησκεία μας πρέπει να είναι ο πόνος των άλλων. Αυτή η πεποίθηση γέννησε αναθήματα όπως το Θεραπευτήριο Ευαγγελισμός και άλλα όμοια. Η Βασίλισσα Όλγα συνεργάστηκε στενότατα με τους πατέρες της Μονής των Ασωμάτων Πετράκη. Άλλωστε λίγα μέτρα ανατολικότερα της Μονής και μεταξύ αυτής και του ΝΙΜΙΤΣ η Μονή διατηρεί μετόχιο προς τιμήν της αγίας Όλγας, εις ανάμνησιν βεβαίως της συνεργασίας τους για την αξιοποίηση της περιουσίας της Μονής την οποία και ευχαρίστως διέθετε κάθε φορά που η Βασίλισσα ζητούσε γη για να στηρίξει με την υψηλή της προστασία και προσωπική εργασία μια δράση, μια υποδομή, ένα θεραπευτήριο κ.λπ. Το μεγαλύτερο μέρος των γαιών που δώρησε η Μονή για την ίδρυση κυρίως Νοσοκομείων, αλλά και εκπαιδευτικών ιδρυμάτων ήταν επί της Βασιλείας του Γεωργίου και της Όλγας. Γι’ αυτό και στις 25 Μαρτίου 1881 απενεμήθη ο αργυρούς σταυρός των Ιπποτών του Β. τάγματος του Σωτήρος στον εκ Κερατέας Ηγούμενο της Μονής Συμεών Κοροβέση και στις 3 Φεβρουαρίου 1892 έγινε η προαγωγή του Ηγουμένου Συμεών εις τον χρυσούν Σταυρόν των Ιπποτών του Β. τάγματος του Σωτήρος. 

Όπως είπε η μακαριστή Βασίλισσα Όλγα στην Ιουλία Καρόλου όταν τα πάντα γύρω έμοιαζε να αποδίδονται στον όλεθρο «τώρα Γιουλού μου μόνο τα απάνθρωπα είναι δυνατά». Είχε απόλυτο δίκιο η υπό πάντων αποκαλουμένη και όντως τη αληθεία αγία Βασίλισσα Όλγα!... Και τι δεν έδωσε υπέρ της αγαπημένης της Ελλάδος. Το Θεραπευτήριο Ευαγγελισμός που ανιδρύθη επί γαιών δωρεάς Μονής Πετράκη και με χρήματα του Γεωργίου, του Τσάρου Αλεξάνδρου και της αυτοκρατορικής οικογενείας των Ρομανώφ, της Όλγας και πολλών μεγάλων ευεργετών, κατέστη έως σήμερα ένα εκ των μεγαλυτέρων ευρωπαϊκών νοσοκομείων… Η Απάνθρωπη όμως διοίκηση του ιδρύματος μετέτρεψε το ανάθημα σε «ανάθεμα» με το να προσπαθεί να ρίψει στη λήθη στανικώς να ονόματα των ευεργετών παρά τις επιμόνως ευγενικές οχλήσεις των. 

Η βασίλισσα Όλγα είναι μια εξαίρεση για να επιβεβαιώσει τον κανόνα. Ήταν πραγματικά βασίλισσα γιατί ήταν όλα δικά της και τα διαχειριζόταν όπως η γυναίκα στη Σοφία του Σολομώντος αξιοποίησε τα υπάρχοντά της. Είναι μία από εκείνους που προσφέρουν αναθήματα στο Θεό και στην επί γης εικόνα του, τους συνανθρώπους μας. Ούτε ως πρόληψη ούτε ως ευχαριστία τα προσέφερε η Όλγα. Ποτέ δεν φοβήθηκε την Τύχη γιατί πίστευε στην πρόνοια του Θεού. 

Κλείνω τη σύντομη αυτή παρουσίαση με την ανακοίνωση της Χριστιανικής Αρχαιολογικής Εταιρείας επί τω θανάτω της Βασιλίσσης Όλγας: 

«…Πρὸ τῆς Ἱερᾶς Σκιᾶς Της ὑποκλινόμεθα πάντες σήμερον μνήμονες τῶν μεγάλων Αὐτῆς ἀρετῶν.᾿ Ἀλλ᾿ ἰδιαιτέρως κλίνει εὐλαβὲς γόνυ πρὸ Αὐτῆς ἡ Χριστιανική ᾿Αρχαιολογική Ἑταιρεία, ἡ ὁποία ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμὴς τῆς ἱδρύσεώς της εὔρεν ἐν τῷ κόλπῳ τῆς ῾Αγίας ταύτης γυναικός, Μητρὸς καὶ Βασιλίσσης τὸ μάννα καὶ τὴν ἀμβροσίαν. Ὁ δὲ κατ᾿ εὐτυχὴ συγκαιρίαν καὶ σχεδὸν εἰπεῖν κατὰ θείαν σύναρσιν ἱδρυτὴς τῆς ἡμετέρας Ἑταιρείας ἀείμνηστος Γεώργιος Λαμπάκης, διατελῶν παρ' Αὐτῇ ἰδιαίτερος γραμματεύς, εὔρισκεν ἐπὶ τριάκοντα περίπου ἔτη πάντοτε τὴν ἀνεξάντλητον ἠθικὴν καὶ ὑλικὴν συνδρομήν Της, ἵνα περισυλλέξῃ τοὺς ἀπειραρίθμους ἁπανταχόθεν τοῦ Ἑλληνικοῦ κόσμου θησαυρούς, οἵτινες ἀπετέλεσαν σὺν τῷ χρόνῳ τὸ ἡμέτερον Χριστιανικὸν Μουσεῖον. 

Ας στολίσωμεν λοιπὸν σήμερον μὲ λευκὰ ἄνθη καὶ δάφνας τὴν σεπτήν Της σορόν, τὴν παραπλεύρως τοῦ Μάρτυρος Βασιλέως Υἱοῦ Της κατατεθεῖσαν! Εἴη δὲ ἀγήρως ἡ Μνήμη τῆς εὐσεβεστάτης καὶ λατρευτῆς τῶν Ἑλλήνων Βασιλίσσης Όλγας!» 

Σας ευχαριστώ! 

30.IV.2026 

Μουσική Βιβλιοθήκη «Λίλιαν Βουδούρη» - Αφιέρωμα του Καλλιτεχνικού Συνόλου "Πολύτροπον" στην Βασίλισσα Όλγα 

Στη συνέχεια παραθέτουμε τις διαφάνειες της διάλεξης του π. Μιχαήλ Σταθάκη και το βίντεο της εκδήλωσης. 

ΣΤΙΣ 30 ΑΠΡΙΛΙΟΥ ΤΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΟΛΓΑ ΑΠΟ ΤΟ "ΠΟΛΥΤΡΟΠΟΝ"

Το Καλλιτεχνικό Σύνολο «Πολύτροπον» (υπεύθυνος: Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος), παρουσιάζει ένα αφιέρωμα στην Βασίλισσα των Ελλήνων Όλγα, με αφορμή την επέτειο των 100 χρόνων από τον θάνατό της, την Πέμπτη 30 Απριλίου 2026, 7.30 μ.μ. στην Αίθουσα Διδασκαλίας της Μουσικής Βιβλιοθήκης του Συλλόγου Οι Φίλοι της Μουσικής στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. 

Η Βασίλισσα Όλγα, ρωσικής καταγωγής, υπήρξε η μακροβιότερη Βασίλισσα των Ελλήνων και είχε αναπτύξει ένα τεράστιο κοινωνικό, φιλανθρωπικό, εκπαιδευτικό και πολιτιστικό έργο, πτυχές του οποίου θα παρουσιαστούν στην εκδήλωση. 

Χαιρετισμό στην εκδήλωση θα απευθύνει ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Ταλαντίου κ. Θεολόγος, Διευθυντής του Ιδρύματος Επιμόρφωσης της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών. 

Ομιλητές: 

- Αρχιμ. Μιχαήλ Σταθάκης, αρχαιολόγος, με θέμα: «Βασιλικά αναθήματα, όπως καταγράφηκαν και ψηφιοποιήθηκαν από το Ίδρυμα Ποιμαντικής Επιμορφώσεως της Ι. Αρχιεπισκοπής Αθηνών». 

- Δημήτρης Μπαλτάς, Δρ Φιλοσοφίας, με θέμα: "Πτυχές της ζωής της Όλγας Κωνσταντινόβνα Ρομάνοβα: Από την Ρωσία στην Ελλάδα". 

- Γιάννης Λιγνάδης, Δρ Θεατρολογίας, με θέμα: «Μία προτομή του Βασιλέως Γεωργίου Α΄ του 1866»

- Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος, θεολόγος – μουσικός, με θέμα: «Βασίλισσα Όλγα και Εκπαίδευση».

Μουσικές συνθέσεις για την Βασίλισσα Όλγα θα ερμηνεύσει ο τενόρος της Εθνικής Λυρικής Σκηνής Γιάννης Χριστόπουλος 

Πιάνο: Κωνσταντίνος Καραμπίνος 

Πολυφωνικούς ύμνους θα αποδώσει η Χορωδία του Ιερού Ναού Αγίας Τριάδος οδού Φιλελλήνων (Ρωσική Εκκλησία) υπό την διεύθυνση του μαέστρου Βαλερύ Ορέσκιν. 

Artwork: Ιωάννης - Πορφύριος Καποδίστριας. 

Παραγωγή: Καλλιτεχνικό Σύνολο "Πολύτροπον". 

ΕΝΑ ΠΟΛΥΤΙΜΟ ΤΕΤΡΑΠΛΟ CD ΜΕ ΔΙΑΜΑΝΤΙΑ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΘΕΤΏΝ

Η Melism Records και ο Οργανισμός Συλλογικής Διαχείρισης Δικαιωμάτων Ελλήνων Μουσικών «ΑΠΟΛΛΩΝ», σε συνεργασία με τη Μουσική Βιβλιοθήκη «Λίλιαν Βουδούρη» του Συλλόγου Οι Φίλοι της Μουσικής παρουσίασαν το τετρααπλό CD: CYPRIEN KATSARIS AND NIKOLAOS SAMALTANOS PRESENT GREEK RARITIES FROM THE 19TH & 20TH CENTURY παρουσία του διεθνούς φήμης “grand maître” του πιάνου και συνθέτη, Κυπριανού Κατσαρή, στην αίθουσα «Γ. Μαρίνος» της Βιβλιοθήκης «Λ. Βουδούρη» στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, την Πέμπτη, 15 Ιανουαρίου 2026. 

Στο δισκογράφημα περιλαμβάνονται έργα των: Ν.Χ. Μάντζαρου, Δ. Μητρόπουλου, Ρένας Κυριακού, Γ. Κωνσταντινίδη, Κων/νου Κυδωνιάτη, Γ.Α. Παπαϊωάννου, Γ. Λεωτσάκου, Φαίδρου Καβαλλάρη και Μίκη Θεοδωράκη, τα περισσότερα σε Πρώτες Παγκόσμιες Φωνογραφήσεις. 

Στην εκδήλωση μίλησαν οι: Κυπριανός Κατσαρής, Θωμάς Ταμβάκος (μουσικογράφος – μουσικός ερευνητής – κριτικός - συγγραφέας), Αγγελική Καθαρίου (λυρική τραγουδίστρια, Καθηγήτρια Τμήματος Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης Πανεπιστημίου Μακεδονίας), Βάλια Βράκα (μουσικολόγος – Υπεύθυνη Τομέα Ελληνικής Μουσικής της Μουσικής Βιβλιοθήκης Λίλιαν Βουδούρη), Νικόλαος Σαμαλτάνος (σολίστ πιάνου - διευθυντής ηχογραφήσεων - ιδρυτής Melism Rec.) και ο Δρ Χρήστος Ηλ. Κολοβός (διευθυντής ορχήστρας - ερευνητής). 

Η Αγγελική Καθαρίου και ο Νικόλαος Σαμαλτάνος ερμήνευσαν, στο τέλος της εκδήλωσης, δύο από τις «14 Invenzioni» του Δημήτρη Μητρόπουλου σε ποίηση Κ.Π. Καβάφη, που περιλαμβάνονται στο δισκογράφημα. 

Την Καλλιτεχνική επιμέλεια & οργάνωση της εκδήλωσης είχε ο Δρ Χρήστος Ηλ. Κολοβός, στον οποίο αξίζουν τα εύσημα για την επιτυχία της όλης διοργάνωσης. 

Το τετραπλό αυτό δισκογράφημα, αποτελεί μια κυριολεκτικά εθνική προσφορά του Κατσαρή και της “Melism Records” στην παγκόσμια μουσική κοινότητα, μουσικολογική και φιλόμουση, αφού δίδεται η ευκαιρία σε αυτούς τους «πρώτης τάξεως» συνθέτες, όπως θα έλεγε κι ο Κυδωνιάτης - ο καθένας βέβαια από το δικό του μετερίζι και με τις δικές του καταβολές-  να ακούσουν οι επίγονοί τους αλλά και όλη η ανθρωπότητα, τα έργα τους σε ηχογραφήσεις «αναφοράς» για το μέλλον από σπουδαίους σολίστες των ημερών μας. Δηλ. για την περαιτέρω μόρφωση και παιδεία μας στην Νεοελληνική Έντεχνη Μουσική των τελευταίων 200 ετών, όπως παρουσιάζεται και εδώ συγκεκριμένα και με όραμα, περιδιαβαίνοντας την Εθνική μας Σχολή από τον Πατριάρχη της Νικόλαο Χαλικιόπουλο-Μάντζαρο έως τον Γιώργο Λεωτσάκο και τον Κύπριο Φαίδρο Καβαλλάρη, περνώντας από τον Κυδωνιάτη και τον Κωνσταντινίδη, τον Μητρόπουλο, την Κυριακού και τον Γ.Α. Παπαϊωάννου, και καταλήγοντας στον αγαπημένο φίλο και στενό συνεργάτη του Κατσαρή, Μίκη Θεοδωράκη. Όλοι αυτοί φτιάχνουν μια μουσική ανθολογία αντιπροσωπευτική της μεγάλης μας μουσικής παράδοσης, που κάποιοι εσκεμμένα και σε τακτική βάση, αποκρύπτουν από το κοινό, κρατώντας το στην άγνοια και την ημιμάθεια, με το πιο γνωστό ανιστόρητο ευφυολόγημα από χείλη σεβάσμιου τεθνεώτος πια και λαοφιλούς πάντοτε διακεκριμένου καθηγητή πανεπιστημίου, ότι «η Ελλάδα δεν έχει παράδοση στην κλασική μουσική». Αυτό καταβαραθρώνεται «από τα πάνω», αυτή την φορά, ξανά, δηλ. από έναν από τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες της ιστορίας της μουσικής, τον Κυπριανό Κατσαρή, χωρίς να μειώνεται στο ελάχιστο βέβαια η προσφορά τόσων δεκαετιών όλων των υπόλοιπων πιστών «εργατών» της Ύψιστης Μουσικής μας Τέχνης. Και έτσι επιτυγχάνεται ο στόχος, που είναι, η γνώση. Αφού, «η γνώση είναι δύναμη».

Συνέπραξαν ως σολίστες επίσης, η μεσόφωνος Αγγελική Καθαρίου με τον πιανίστα Νικόλαο Σαμαλτάνο και τη βιολονίστρια Nina Pissareva-Zymbalist και οι Έλληνες βιρτουόζοι κρουστοί Κωνσταντίνος Σερεμέτης, Θοδωρής Βαζάκας, Τάκης Μαρινάκης στην τελευταία του ηχογράφηση πριν «φύγει» από την ζωή και οι Σπύρος Λάμπουρας, Αλέκος Χρηστίδης, Στέλλα Τριανταφύλλου και Βεατρίκη Αληθεινού, με τον απαράμιλλο Κυπριανό Κατσαρή, στο μοναδικά εκπληκτικό βιρτουόζικο και μουσικότατο κοντσέρτο για σόλο πιάνο - σόλο ξυλόφωνο - σόλο βιμπράφωνο και κρουστά, ΚΚ44, του Κυδωνιάτη υπό τη μπαγκέττα του Χρήστου Κολοβού. 

Αναλυτικότερα ακούγονται, αρκετά από αυτά τα έργα σε Παγκόσμιες Πρώτες Ηχογραφήσεις, ανά CD:

(1) «ζωντανές» και “studio” ηχογραφήσεις έργων των Μάντζαρου, Λεωτσάκου, Κωνσταντινίδη, Κυριακού, Καβαλλάρη, Γ.Α. Παπαϊωάννου και Θεοδωράκη από το ρεσιτάλ του Κατσαρή στην Αίθ. «Δ. Μητρόπουλος» του ΜΜΑ (13/1/2024) και από την ηχογράφηση στο Θέατρο «Βρετάνια» του κοντσέρτου του Κυδωνιάτη 

(2) 8 από τις 18 «Συμφωνίες» για σόλο πιάνο του Μάντζαρου, σε Παγκόσμια Πρώτη Δισκογράφηση 

(3) έργα για σόλο πιάνο και δύο πιάνα του Γιάννη Κωνσταντινίδη, συμπεριλαμβανομένης σε Παγκόσμια Πρώτη Δισκογράφηση από τον Νικόλαο Σαμαλτάνο, της ανέκδοτης Σονατίνας «του Βερολίνου» (1927) 

(4) έργα Μητρόπουλου: οι «14 Invenzioni» σε π. Κ.Π. Καβάφη, η περίφημη σονάτα του για πιάνο «Η ψυχή μου», (ολοκληρωμένη από τον μουσικολόγο Δρα Ιω. Φούλια), σε Παγκόσμια Πρώτη Δισκογράφηση από τον Σαμαλτάνο και το “Un Morceau de Concert” σε Παγκόσμια Πρώτη, καθώς και τα «Tρία τραγούδια» του Γ.Α. Παπαϊωάννου σε π. Κ.Π. Καβάφη, εξ όσων γνωρίζουμε, σε Παγκόσμια Πρώτη. Και τους δύο κύκλους Κ.Π. Καβάφη ερμηνεύει η Αγγελική Καθαρίου. 

Σημαντικότατη οικονομική αρωγή σε όλο αυτό το εγχείρημα και συγκεκριμένα για τις ηχογραφήσεις του Κυδωνιάτη και των «Συμφωνιών» του Μάντζαρου, προσέφερε ο «ΑΠΟΛΛΩΝ».

 

Παραθέτουμε, στη συνέχεια, από το Αρχείο Ελλήνων Μουσουργών του Θωμά Ταμβάκου, τις πρώτες αυτόγραφες σελίδες τριών μελοποιημένων ποιημάτων του Κ. Καβάφη από τον Γ.Α. Παπαϊωάννου. Εμπεριέχονται στο δισκογράφημα με τα 4 CD's της MELISM με τον τίτλο "Cyprien Katsaris and Nikolaos Samaltanos present: Greek Rarities from the 19th & 20th century". 

ΥΜΝΟΣ ΠΑΘΗΤΙΚΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΙΟΝΥΣΙΟ ΣΟΛΩΜΟ

Artwork: Ιωάννης - Πορφύριος Καποδίστριας 

Ύμνος Παθητικός για τον Διονύσιο Σολωμό 

Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας 

Δευτέρα 9 Φεβρουαρίου 2026, 19.00 

Αίθουσα Διδασκαλίας της Μουσικής Βιβλιοθήκης του Συλλόγου «Οι Φίλοι της Μουσικής», Μέγαρο Μουσικής Αθηνών 

Ομιλητές: 

Στέλλα Νάκη, Δρ Φιλολογίας 

Μάρια Μπαχά, Εικαστικός 

Ιωάννης – Πορφύριος Καποδίστριας, Μουσειολόγος - Συντηρητής Αρχαιοτήτων και Έργων Τέχνης 

Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος, υπεύθυνος Καλλιτεχνικού Συνόλου "Πολύτροπον"

Μελοποιημένη ποίηση του Διονυσίου Σολωμού από σύγχρονους έλληνες συνθέτες ερμηνεύουν οι: 

Δάφνη Πανουργιά, σοπράνο 

Μάριος Καζάς, πιάνο 

Παραγωγή: Καλλιτεχνικό Σύνολο ΠΟΛΥΤΡΟΠΟΝ

Φένια Παπαδόδημα & B.Y.S trio «Άστρον πεσμένον»

Φένια Παπαδόδημα & B.Y.S trio «Άστρον πεσμένον» 

Πέμπτη 18 & Παρασκευή 19 Δεκεμβρίου, Μέγαρο Μουσικής Αθηνών 

Μουσική Βιβλιοθήκη Αίθουσα Γ. Μαρίνος 

Η Φένια Παπαδόδημα παρουσιάζει το νέο της άλμπουμ «Άστρον πεσμένον» με τραγούδια που έγραψε τα τελευταία χρόνια και τα οποία παίχτηκαν και ηχογραφήθηκαν από το B.Y.S trio των Χ. Μπουκάλη. Κ. Γιαξόγλου και Ν. Σιδηροκαστρίτη. 

H παρουσίαση θα γίνει την Πέμπτη 18 και την Παρασκευή 19 Δεκεμβρίου, στις 20:30, στη Μουσική Βιβλιοθήκη του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, στην Αίθουσα Γ. Μαρίνος. H Παπαδόδημα γράφει μουσική και στίχους κάτω από την επήρεια «της μαγείας του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη». Αναπνέοντας τις «υπερκόσμιες» εικόνες του, τους μαγικούς ήχους που συνθέτουν τα τοπία μίας διαρκούς εσωτερικής - ερωτικής προσευχής. Τραγούδια που γράφτηκαν στο όριο του «κρεμνού», με το ένα πόδι στο κενό και το άλλο στην αγάπη, αντλώντας έμπνευση μέσα από τις ιστορίες του για ένα άνθος στο γιαλό, ένα όνειρο στα κύμα, για τη φωνή ενός Δράκου, για έναν Άγγελο επισκέπτη, για τις μάγισσες και τους φεγγαροπαρμένους, τους ξένους τους υπερόριους και τους νεκρούς ταξιδιώτες. Μέσα από τους στίχους των τραγουδιών της σκιαγραφείται ένας κόσμος μετέωρος, πνευματικός, αινιγματικός, γνώριμος στους αλαφροΐσκιωτους μόνο, στους κυνηγούς των πεσμένων άστρων, των ανεξήγητων λάμψεων στην άκρη του ορίζοντα. 

Ο ήχος του B.Y.S trio δίνει στα τραγούδια μίαν άλλη διάσταση δημιουργώντας μία ιδιαίτερη και υπερβατική ατμόσφαιρα. Στην ηχογράφηση του δίσκου, μαζί τους έχουν συμπράξει, αφήνοντας το προσωπικό τους αποτύπωμα, ο Χάρης Λαμπράκης στο νέυ, ο Θωμάς Μελετέας στο ούτι και η Ήβη Παπαθανασίου στο τσέλο. Η χορωδία Cantus Angelicus υπό τη διεύθυνση της Αναστασίας Χατζηπαύλου, προσφέρει ένα ακόμη πολύτιμο ηχόχρωμα στη σύνθεση του μουσικού τοπίου. 

Οι παρουσιάσεις πραγματοποιούνται σε συνεργασία με το Μελωδικό καράβι. 

Φένια Παπαδόδημα – Μουσική - στίχοι- φωνή 

B. Y. S τρίο: Νίκος Σιδηροκαστρίτης – τύμπανα Κώστας Γιαξόγλου- πιάνο Χρυσόστομος Μπουκάλης – κοντραμπάσο 

Χορωδία Cantus Angelicus, διεύθυνση Αναστασία Χατζηπαύλου 

Χάρης Λαμπράκης – νέυ 

Ήβη Παπαθανασίου- τσέλο 

 

Η Φένια Παπαδόδημα είναι ηθοποιός, τραγουδίστρια, συνθέτης και σκηνοθέτης. Τα τελευταία χρόνια γράφει μουσική και τραγούδια για το μουσικό θέατρο αντλώντας έμπνευση από τα διηγήματα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη και την Οδύσσεια του Ομήρου. Ολοκληρώνει τις σπουδές της στη Βυζαντινή μουσική, ερμηνεύοντας και ηχογραφώντας ύμνους. Παράλληλα σκηνοθετεί το ντοκιμαντέρ «Το καταφύγιο στην Ομόνοια», που συμμετέχει σε διεθνή φεστιβάλ. Δημιουργεί έναν προσωπικό μουσικό τρόπο αφήγησης,τόσο στο θέατρο όσο και στο σινεμά, όπου η μουσική οδηγεί τη δραματουργία και τη δράση. Έχει παρουσιάσει μεταξύ άλλων τη μουσική εκδοχή της Νέκυιας της Οδύσσειας. «Όταν σε λίγο κατεβήκαμε στη θάλασσα», στο Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου και στο Θέατρο Τέχνης, τη μουσική παράσταση « Ο Ξεπεσμένος Δερβίσης» του Α. Παπαδιαμάντη στην Εναλλακτική Λυρική Σκηνή, το «Άνθος του γιαλού» του Α. Παπαδιαμάντη στο Ίδρυμα Κακογιάννη και τη μουσική παράσταση «Η Ελλάδα μέσα από τα μάτια του Ζακ Λακαρριέρ» στο Εθνικό Θέατρο. Σε συνεργασία με τον ζωγράφο Γιώργο Κόρδη και μουσικούς από διαφορετικές παραδόσεις, ανεβάζει τις παραστάσεις «Έξοδος», «Ίσως και να ‘μαστε αδέρφια τελικά» και «Νυκλιάνοι» για τις οποίες γράφει μουσική και τραγούδια.

ΡΕΣΙΤΑΛ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ ΕΡΓΩΝ ΓΙΑ ΒΙΟΛΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΕΑΡΟ ΓΙΩΡΓΟ ΛΕΜΠΕΣΗ (ΒΙΝΤΕΟ)

Την Τρίτη 18 Νοεμβρίου 2025 στην Αίθουσα Διδασκαλίας της Μουσικής Βιβλιοθήκης του Συλλόγου «Οι Φίλοι της Μουσικής» στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, πραγματοποιήθηκε με επιτυχία το ρεσιτάλ βιολιού του ταλαντούχου 18χρονου Γιώργου Λεμπέση. 

Την διοργάνωση της εκδήλωσης είχε το Καλλιτεχνικό Σύνολο “Πολύτροπον”, του οποίου ο υπεύθυνος Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος παρουσίασε την συναυλία. 

Το πρόγραμμα περιλάμβανε τα έργα: 

Johann Sebastian Bach (1685-1750) 

Σονάτα για βιολί Νο. 2 σε λα ελάσσονα, BWV 1003 

- I. Grave 

- II. Fuga 

Pyotr Ilyich Tchaikovsky (1840-1893) 

Κοντσέρτο για βιολί σε ρε μείζονα, Op. 35 

- I. Allegro moderato 

- II. Canzonetta: Andante 

- III. Finale: Aleggro vivacissimo 

Πιάνο ο Μάριος Καζάς

Ο νεαρός σολίστ έδωσε κυριολεκτικώς ρεσιτάλ! Ερμήνευσε τα έργα με πάθος και δεξιοτεχνία, κατακτώντας το κοινό, το οποίο τον καταχειροκρότησε. 

Η βραδιά έκλεισε με μία έκπληξη. Ο διακεκριμένος τενόρος της Εθνικής Λυρικής Σκηνής Γιάννης Χριστόπουλος, τραγούδησε το γνωστό τραγούδι του Κώστα Γιαννίδη "Θα ξανάρθεις", με τη συνοδεία του Γιώργου Λεμπέση στο βιολί και του Μάριου Καζά στο πιάνο. 

Το ρεσιτάλ παρακολούθησαν πολλοί μουσικοί, και ανάμεσά τους και οι γονείς του Γ. Λεμπέση, η σπουδαία σοπράνο Βασιλική Καραγιάννη και ο μαέστρος Θ. Λεμπέσης.