ΟΙ "ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΕΣ" ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ ΡΕΜΟΥ

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

Ταξιδιωτικό γραφείο διοργανώνει διήμερη εκδρομή στην Θεσσαλονίκη, με αφορμή την Διεθνή Έκθεση, η οποία περιλαμβάνει δύο βασικά events: προσκύνημα στον τάφο του Αγίου Παϊσίου και συναυλία του Αντώνη Ρέμου. Θα πει κανείς ότι πρόκειται για …αντικρουόμενες επιλογές, στην πραγματικότητα, όμως, είναι απολύτως συμβατές! 

Οι οπαδοί του Αγίου Παϊσίου αντιπροσωπεύουν μια «λαϊκή» θρησκευτικότητα και μπορεί να είναι ταυτόχρονα και φανατικοί του «λαϊκού» Αντώνη Ρέμου! Δυστυχώς, ο Άγιος είναι – κατά κύριο λόγο - ο αγαπημένος ενός θρησκόληπτου κοινού, ο οποίος αρέσκεται στον Ρέμο, αλλά και σε άλλους, παρόμοιους αοιδούς, οι οποίοι κατακλύζουν τα τελευταία χρόνια τον χώρο της Εκκλησίας. 

Τρανό παράδειγμα οι «φιλανθρωπικές συναυλίες» Μητροπόλεων, τις οποίες πληρώνει κατά κανόνα το κράτος (Περιφέρειες, Δήμοι κ.α.), και οι οποίες πληρώνουν «λαϊκούς» ή ποπ τραγουδιστές για να διασκεδάσουν το «χριστεπώνυμο πλήρωμα» με σκουπίδια, ήτοι συνθηματικά τραγούδια, με εύκολο έως ανόητο στίχο και μια εξαιρετικά ανώδυνη μελωδία, ώστε να εντυπώνονται, όλα αυτά, με τρόπο αυτόματο στο ακροατήριο.

Φαντάζεστε ένα ταξιδιωτικό γραφείο να υπόσχεται προσκύνημα στον τάφο του Αγίου Παϊσίου και κατόπιν βραδιά κλασσικής μουσικής; Δεν πρόκειται να έχει ανταπόκριση. 

Θα πει κανείς πως υπάρχουν ενορίες ή Μητροπόλεις που διοργανώνουν εκδηλώσεις κλασικής μουσικής ή «σοβαρής» μουσικής. Όμως, αυτό υποκρύπτει σκοπιμότητες ή κάποιες προσωπικές διαδρομές και δεν είναι απόρροια συνειδητού αισθητικού προτάγματος. 

Όταν, λοιπόν, οι Μητροπόλεις προτείνουν αυτή την «λαϊκή» κουλτούρα, μπορούν μετά να απαιτούν – λέμε τώρα – από τους πιστούς να αποκτήσουν «πνευματικότητα»; 

Ο οπαδός του Αγίου Παϊσίου δεν ενδιαφέρεται – δυστυχώς – για το κάλλος της Ευχαριστίας και της λατρείας. Ενδιαφέρεται να καταναλώσει μια εύπεπτη, σουξεδιάρικη θρησκευτικότητα, η οποία του χαϊδεύει ιδεοληψίες, στερεότυπα, εμμονές και ενοχές. 

Προφητείες, υστερίες, αφορισμοί και συνθήματα, συνιστούν την θρησκευτικότητα «της πίστας», πασπαλισμένη, πάντα, με μπόλικο «πατριωτισμό», γι’ αυτό και ενισχύεται η λογική «όλα τα σπάμε»!

Κάποιοι στην Εκκλησία κάνουν λόγο για «εκκοσμίκευση» και δεν αντιλαμβάνονται ότι έχουμε περάσει σε μιαν άλλη εποχή: αυτή την …Ρεμοποίησης.

ΟΙ ΣΦΟΔΡΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΑΜΒΡΟΣΙΟΥ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

Ο πρ. Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιος, τον οποίον αποφάσισε να τιμήσει η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος με παράσημο, είναι ίσως ο μόνος ιεράρχης ο οποίος έχει καταφερθεί – μέσω δημόσιων επιστολών - με σφοδρότητα τόσο εναντίον του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου και της Ιεράς Συνόδου, όσο και εναντίον αρκετών ιεραρχών της Εκκλησίας, για διαφορετικά θέματα κάθε φορά. Ολόκληρος τόμος θα έπρεπε να συγκροτηθεί με αυτές τις αντιαρχιεπισκοπικές και αντισυνοδικές επιστολές του πρ. Καλαβρύτων Αμβροσίου. 

Όμως, ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος κ. Ιερώνυμος είναι μακρόθυμος και αντιπαρέρχεται το …μένος του αδελφού του και τον τιμά στα έσχατα του βίου του. 

Ας θυμηθούμε, όμως, μερικές από τις επιστολές – βόμβες του πρ. Καλαβρύτων εναντίον του Αρχιεπισκόπου. Πρόκειται για άκρως ενδεικτική σταχυολόγηση. 

Τον Μάϊο του 2013 ο Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιος απέστειλε προς τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο και την Ιερά Σύνοδο μια επικριτική επιστολή όπου κάνει λόγο για τακτική «μυστικής διπλωματίας» και διαπιστώνει πως η Εκκλησία είναι «υπνωτισμένη». “Η φωνή της Εκκλησίας δεν ακούγεται” λέει ο Μητροπολίτης στον Αρχιεπίσκοπο τον οποίο καλεί να, αντισταθεί να “εγερθεί εκ του αναπαυτικού καναπέ της αρχιερωσύνης” και να «ξυπνήσει από τη ραστώνη» και τους ογδόντα έναν Μητροπολίτες. Μάλιστα, τονίζει πως τα πολυδιαφημισμένα συσσίτια της Αρχιεπισκοπής, δεν επιλύουν το πρόβλημα, ενώ τα χαρακτηρίζει “φούσκες”. 

Ιδού ένα απολαυστικό απόσπασμα: 

“Μακαριώτατε άγιε Πρόεδρε, Σεβασμιώτατοι εν Χριστώ Αδελφοί, Ως είναι τοις πάσιν γνωστόν σήμερον τα πάντα ανατρέπονται εις την σύγχρονον Ελλάδα! Το ερώτημα, το οποίον προβάλλει ενώπιόν μας είναι: Πότε επί τέλους η εκκλησιαστική Διοίκησις θα εγκαταλείψη την τακτικήν της «μυστικής Διπλωματίας;» Πότε θα εξέλθη με θάρρος, τόλμην και αποφασιστικότητα εις το πεδίον της μάχης; Πότε θα μας συγκαλέση να δώσωμεν την μάχην υπέρ της πίστεως, ώστε -και εάν ακόμη χάσωμεν την μάχην- να έχωμεν ήρεμον την συνείδησίν μας, ότι τουλάχιστον ηγωνίσθημεν; Το νέον ζήτημα, όπερ τίθεται σήμερον προς νομοθετικήν ρύθμισιν, είναι η ολοκληρωτική κατάργησις της αργίας κατά την ημέραν της Κυριακής! 

Μακαριώτατε άγιε Πρόεδρε, Σεβασμιώτατοι εν Χριστώ Αδελφοί Σας ικετεύω ευλαβώς: Σαλπίσατε! Κηρύξατε γενικήν επιστράτευσιν! Καλέσατέ μας εις γενικήν κινητοποίησιν! …. Και ενώ ταύτα πάντα συντελούνται ημείς «υπνώττομεν υπό τον Μανδραγόραν!» Η φωνή της Εκκλησίας ΔΕΝ ΑΚΟΥΕΤΑΙ! Αντίστασις δεν υπάρχει! Τα πολυδιαφημισμένα συσσίτια της Αρχιεπισκοπής, εις τα οποία τόση έμφασις έχει δοθή, δεν επιλύουν το πρόβλημα! Απλώς συσκοτίζουν την όλην κατάστασιν και παραπλανούν τον Λαόν! Είναι ωσάν τα μπαλόνια της περιόδου των Απόκρεω, τα οποία απορροφούν την προσοχήν των μικρών παιδίων και τα διασκεδάζουν! Αλλά δεν παύουν να είναι «φούσκες»! Όθεν σας ικετεύομεν: Αντισταθήτε! Εγερθήτε εκ του αναπαυτικού καναπέ της αρχιερωσύνης μας! Εξέλθετε εις τας οδούς! Καλέσατέ μας εις Γενικήν επιστράτευσιν! Ξυπνήσατέ μας εκ της ραστώνης, ήτις έχει καταλάβει ημάς τους ογδοήκοντα και έναν (81) Αρχιερείς! Σαλπίσατε το εγερτήριον σάλπισμα, δια να λάβωμεν τα Λάβαρα των ιερών και των οσίων της Φυλής μας, δια να αντισταθώμεν εις την λαίλαπα του κακού, εις την κυριαρχίαν του Διαβόλου!». 

Τον Σεπτέμβριο του 2017 ο Αμβρόσιος εξανίσταται για το μάθημα των Θρησκευτικών και δεν παρίσταται σε έκτακτη συνεδρίαση της Ιεραρχίας. Ιδού τι έγραψε, μεταξύ άλλων: 

"Εν συνεχεία ήλθε η Σύνοδος της Ιεραρχίας της 27ης Ιουνίου ε.έ. Το Σώμα των Ιεραρχών συνήλθε με σκοπό να ενημερωθεί για την εξέλιξη των διαπραγματεύσεων της Εκκλησίας με την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Τότε αρνήθηκα να συμμετάσχω στις εργασίες του Σώματος, γράφοντας σε Δημόσια Δήλωσή μου, τα εξής: «Συνέρχεται σήμερα η ολομέλεια του Σώματος των Ιεραρχών της Εκκλησίας της Ελλάδος σε έκτακτη Συνεδρία, προκειμένου να ενημερωθούν οι Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες για τις εξελίξεις πάνω στο καυτό θέμα: «αλλαγές στο μάθημα των Θρησκευτικών». Ένα θέμα, που όχι μόνο έχει ενοχλήσει την Εκκλησία, αλλά και είχε οδηγήσει στην βίαιη απομάκρυνση του κ. Νικ. Φίλη από τη θέση του Υπουργού Παιδείας. Για πρώτη φορά στα σαράντα χρόνια της ποιμαντικής μου και αρχιερατικής πορείας αρνήθηκα να παραστώ στις εργασίας του Σώματος. Το ερώτημα, το οποίον ανακύπτει είναι «Γιατί;». Αρνούμαι να συμμετάσχω στην παρούσα Σύνοδο της Ιεραρχίας, σε ένδειξη διαμαρτυρίας! ΔΕΝ ΕΠΙΘΥΜΩ ΝΑ ΣΥΜΠΡΑΞΩ ΣΤΗΝ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ! Η δυναμική αυτή Δήλωσή μου ανέμενα να ερεθίσει τα πνεύματα των Αγίων Ιεραρχών μας. Ανέμενα μια σκληρή αντίδραση, αφού ωμίλησα για ΠΡΟΔΟΣΙΑ της Ορθοδοξίας μας! Παρά ταύτα ΔΕΝ ΕΛΑΒΑ είτε ένα επιτιμητικό ή και επαινετικό σχόλιο, μήνυμα, τηλεφώνημα κλπ!!!! Η δήλωσή μου ΔΕΝ ΕΡΕΘΙΣΕ ΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ ΜΑΣ!". 

Τον Οκτώβριο 2020, με αφορμή σχετική Συνοδική εγκύκλιο για την πανδημία του κορωνοϊού, ο πρ. Καλαβρύτων γράφει προς τους Συνοδικούς αδελφούς του: 

«Αγιοι Συνοδικοί Αρχιερείς με την Εγκύκλιο Σας Νο 3027 ΟΔΗΓΕΙΤΕ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΣΤΗΝ ΑΠΙΣΤΙΑ! Δηλ. τον βγάζετε απο ΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ! Είσθε, λοιπόν, ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ! Είσθε ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ!» 

Σε επιστολή του τον Οκτώβριο του 2021 προς τον Αρχιεπίσκοπο, τουύ γράφει: 

"Ἐφαρμόζοντες τυφλῶς τάς ὁδηγίας τοῦ κ. Μητσοτάκη, διελύσατε τήν Ἐκκλησίαν! Κατ’οὐσίαν κατά τό παρελθόν ἔτος κατηργήσατε τήν ἑορτήν τοῦ Πάσχα, ὑποτασσόμενοι ἀναντιρρήτως εἰς τήν Πολιτικήν Ἐξουσίαν καί ἐφαρμόζοντες τυφλῶς τάς ἐντολάς τοῦ κ. Μητσοτάκη, αἵτινες τήν 16ην Μαρτίου 2020 ἐδόθησαν πρός Ὑμᾶς οὐχί διά τινός ὑπηρεσιακῆς συνεργασίας, ἀλλά διαδικτυακά διά τινος ἀναρτήσεως εἰς τό προσωπικόν του Twitter! Ὥστε, λοιπόν, ὁ Πρωθυπουργός αὐτοδιορίζεται καί …..Ἀρχιεπίσκοπος πάσης Ἑλλάδος! Συνεπῶς ἔχετε προδόσει τήν ἀποστολήν Σας, οὐχί ὡς ἄτομα, ἀλλ’ ὡς Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος!". 

Τον Μάϊο του 2024, ο πρ. Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιος εξαπολύει επίθεση εναντίον του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου κατηγορώντας τον πως παραβίασε κανόνες της Εκκλησίας και συναντήθηκε με τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, τον οποίον ο Αμβρόσιος αφόρισε και άρση του αφορισμού αυτού δεν έχει γίνει. 

Ο πρ. Καλαβρύτων Αμβρόσιος ενοχλήθηκε, όπως λέει, για την πρώτη συνάντηση μετά τον νόμο για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών που είχε ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης με τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο! Μαζί επισκέφθηκαν δομές της Αρχιεπισκοπής Αθηνών στο Δήλεσι και στον Ωρωπό. 

Ο πρ. Καλαβρύτων κατηγορεί τον Αρχιεπίσκοπο ότι αμνηστεύει τους «καταφρονητές των νόμων του Ευαγγελίου», αποδέχεται τη νομιμοποίηση του γάμου των ομοφυλοφίλων ως φυσιολογικούς, και «αντιστρατεύεται τους νόμους του Θεού ο οποίος έριξε πυρ εξ ουρανού και κατέκαυσε τα Σόδομα και τα Γόμορα». Και στη συνέχεια ρωτά: «Με ποιο δικαίωμα Μακαριώτατε διαπράττετε αυτό το ηθικό έγκλημα δηλαδή να εναγκαλίζεσθε τον πολέμιο του ηθικού νόμου πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και να γράφετε στα παλιά σας υποδήματα ακόμη και τους λόγους του Αποστόλου Παύλου; Με όλα όσα πράττετε οι Χριστιανοί κραυγάζουν: «Έπεσε το οχυρό της Ορθόδοξης Ελλάδας επί Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου του Β'»! Τέλος αναφέρει: «Οι εκκλησιαστικοί παράγοντες είτε από σεβασμό στο σεπτό πρόσωπό σας είτε από φόβο για τις κυρώσεις, είτε από ευγένεια, δεν μιλούν και δεν εκφράζονται. Οπότε εσείς, ανενόχλητος πλέον, προβαίνετε συνεχώς σε πράξεις και ενέργειες που συνιστούν το έγκλημα της προδοσίας!». 

Στις 7 Αυγούστου 2024 ο πρ. Καλαβρύτων Αμβρόσιος εξαπολύει νέα πανταχούσα εναντίον του Αρχιεπισκόπου, αυτή τη φορά με αφορμή το γεγονός ότι ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος δεν ενοχλήθηκε από την «βεβήλωση των ιερών και των οσίων» κατά την τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων στο Παρίσι (εννοεί την «αναπαράσταση» του Μυστικού Δείπνου, που τελικά δεν ήταν έτσι). Και εδώ ο Αμβρόσιος επιτίθεται με σφοδρότητα στον Αρχιεπίσκοπο: 

"…ἄς ἔλθωμεν τώρα εἰς τό ἐπιτελεσθέν ΜΕΓΑ ΕΓΚΛΗΜΑ τῆς Ὑμετέρας Μακαριότητος. ΣΗΜΕΙΟΝ ΠΡΩΤΟΝ: Τό ἔγκλημα τῶν ἀθέων τῆς ἐποχῆς μας: Κατά τήν ἐναρκτήριον Τελετήν τῶν Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων εἰς τό Παρίσι ἐγελοιοποίησαν καί κατεξευτέλισαν τό ἱερόν Μυστήριον τοῦ Μυστικοῦ Δείπνου, καθ’ ὅσον ἐπαρουσίασαν ἐπί σκηνῆς τήν κατωτέρω βλάσφημον ἀπεικόνισιν! ΣΗΜΕΙΟΝ ΔΕΥΤΕΡΟΝ: Ἡ ἀπεικόνισις αὕτη, δυστυχῶς, δέν ἠνώχλησε τήν Ὑμετέραν Μακαριότητα, ἠνώχλησε ὅμως πολύ ὄχι μόνον θρησκευτικούς Παράγοντες, ὅπως π.χ. τούς Ρωμαιοκαθολικούς ἤ καί παράγοντες τοῦ Ἰράν κ.λ.π., ἀλλά καί κοσμικά Μέσα Ἐνημερώσεως τῶν Ἀθηνῶν, ὅπως π.χ. τόν Ἡμερήσιον Τύπον! Ἡ λέξις «Π Ε Ρ Ι Φ Ρ Ο Ν Η Σ Ι Σ» εἶναι τό ἐκ μέρους Ὑμῶν ἐπιτελεσθέν ΜΕΓΑ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΜΩΜΗΤΟΥ ΗΜΩΝ ΠΙΣΤΕΩΣ". 

“Εύγε στον μητροπολίτη Κερκύρας” από τον Κυριάκο Βελόπουλο

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

Από την πρώτη στιγμή γράψαμε ότι η κίνηση του μητροπολίτη Κερκύρας Νεκταρίου να μεταφέρει την χείρα του Αγίου Σπυρίδωνος στην «Αγία Ρωσία», είναι μια «πολιτική των λειψάνων». 

Οι δηλώσεις του Κερκύρας περιέχουν σαφές πολιτικό μήνυμα, όσο και αν ο ίδιος παλεύει να το αρνείται. 

Ο Κερκύρας Νεκτάριος επισκέφθηκε στα τέλη Οκτωβρίου του 2025 την Μόσχα και την Αγία Πετρούπολη. Συλλειτούργησε με επισκόπους του Πατριαρχείου Μόσχας, και κάποιον από αυτούς τον προσκάλεσε – κατά το κήρυγμά του – στην Κέρκυρα για να λειτουργήσει στον πολιούχο του νησιού, στον Ι. Ναό του Αγίου Σπυρίδωνος. 

Ο Κερκύρας Νεκτάριος σε ένα κρεσέντο της ομιλίας του είπε προς το εκκλησίασμα: “Υψώνω τα χέρια μου τα αρχιερατικά και ευλογώ τον ευλογημένο λαό της Ρωσίας και σεις να προσεύχεσθε για τον λαό της Ελλάδος, ο οποίος – μην ακούτε τους κυβερνώντες – ο λαός αγαπάει πολύ τη Ρωσία. Αγαπάει πολύ τους ρώσους αδελφούς και σήμερα γι’ αυτό είμαι κοντά σας για να σας μεταφέρω την αγάπη και τον χαιρετισμό”. Το μήνυμα είναι ξεκάθαρα πολιτικό: «Μην ακούτε τους κυβερνώντες (εννοεί την ελληνική κυβέρνηση) – ο λαός (ο ελληνικός) αγαπάει πολύ τη Ρωσία». 

Στην τωρινή επίσκεψή του στη Ρωσία, απευθυνόμενος προς τον μητροπολίτη Καζάν Κύριλλο, είπε: «Είναι μάταια όλα εκείνα τα εμπόδια τα οποία μας θέτουν, αναμέσον ημών και υμών, προκειμένου να ζήσουμε την εν Χριστώ αγάπη και την εν Χριστώ κοινωνία». 

Ποιοι είναι αυτοί που θέτουν εμπόδια ανάμεσα στους δύο λαούς; Προφανώς η ελληνική κυβέρνηση, η οποία συντασσόμενη με την Ευρωπαϊκή Ένωση, λόγω της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, έχει «παγώσει» τις σχέσεις με την Μόσχα, τις οποίες, όμως, καλλιεργεί με τον δικό του, μοναδικό τρόπο ο Κερκύρας Νεκτάριος. 

Πριν λίγο καιρό ο Κερκύρας Νεκτάριος έπλεξε το εγκώμιο του προέδρου της «Ελληνικής Λύσης» Κυριάκου Βελόπουλου. Οι δηλώσεις του είναι σαφώς πολιτικές. 

Σήμερα ο Κυριάκος Βελόπουλος …ανταποδίδει στον μητροπολίτη Κερκύρας, με δικό του βίντεο, και με την ιαχή «Εύγε στον μητροπολίτη Κερκύρας για την επίσκεψή του στη Μόσχα»! Το σχετικό βίντεο, το οποίο αποτυπώνει την Βελοπούλεια «λογική» πάνω στα θέματα της Ρωσίας και της Κωνσταντινουπόλεως. 

Επομένως, ο Κερκύρας Νεκτάριος εκφράζει οπωσδήποτε το κόμμα Βελόπουλου, αλλά και όλα τα συναφή κομματίδια που ίστανται σταθερά υπέρ της «Αγίας Ρωσίας», ακόμα και τώρα που μαίνεται για πέμπτο χρόνο ο πόλεμος στην Ουκρανία. 

Όταν σήμερα πηγαίνει εκεί ο Κερκύρας Νεκτάριος σημαίνει ότι απορρίπτει την ευρωπαϊκή, αλλά και την ελληνική εξωτερική πολιτική, στηρίζει αναφανδόν τη ρωσική πολιτική, την οποία εκφράζει στερρώς η ρωσική εκκλησία, και θεωρεί ότι η Ουκρανία ως χώρα θα πρέπει να υποταχθεί, με δεδομένο το γεγονός ότι είναι εναντίον και της Αυτοκεφαλίας της Εκκλησίας της Ουκρανίας. Το εγκώμιο Βελόπουλου στον Κερκύρας είναι εύγλωττο! Ας σημειωθεί ότι είναι ο μόνος πολιτικός που εγκωμιάζει ευθέως τον Κερκύρας για την ρωσική αποστολή του. 

Το λιγότερο που θα έπρεπε να γίνει είναι να λάβει αρμοδίως σαφές μήνυμα ο Κερκύρας Νεκτάριος και να επιστρέψει το λείψανο του Αγίου Σπυρίδωνος πάραυτα στην έδρα του. Να διακοπεί, δηλ., η προγραμματισμένη, σκανδαλώδης περιοδεία στην «Αγία Ρωσία». Αλλά αυτό είναι όνειρο θερινής νυκτός…

Τα σχετικά βίντεο στο ΦΩΣ ΦΑΝΑΡΙΟΥ

Η "ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ" ΚΕΡΚΥΡΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ "ΦΩΣ ΦΑΝΑΡΙΟΥ" ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΚΕΡΚΥΡΑΣ ΣΤΗ ΡΩΣΙΑ

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ Κέρκυρας 

21 Αυγούστου 2026 / 14:53 ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΤΣΑΪΤΗΣ 

Πληθαίνουν οι αντιδράσεις για την παρουσία του Μητροπολίτη Κερκύρας Νεκταρίου στη Μόσχα, με την κριτική να μετατοπίζεται πλέον από τη μεταφορά της δεξιάς του Αγίου Σπυρίδωνος στο συλλείτουργο, στις αμοιβαίες παρασημοφορήσεις και στις θερμές δηλώσεις προς τον Κύριλλο. Μέχρι στιγμής, πάντως, δεν υπάρχει δημόσια θεσμική τοποθέτηση από Αθήνα ή Φανάρι. 

ΚΕΡΚΥΡΑ. Από το εκκλησιαστικό γεγονός στη δημόσια αντιπαράθεση περνά πλέον η επίσκεψη του Μητροπολίτη Κερκύρας Νεκταρίου στη Μόσχα. Το συλλείτουργο με τον Πατριάρχη Κύριλλο, οι ιδιαίτερα θερμές δηλώσεις και κυρίως η ανταλλαγή παρασήμων προκαλούν επικριτικές αλλά και υποστηρικτικές τοποθετήσεις, χωρίς έως τώρα να έχει καταγραφεί επίσημη αντίδραση από την Αρχιεπισκοπή Αθηνών, την Ιερά Σύνοδο ή το Οικουμενικό Πατριαρχείο. 

Η οξύτερη μέχρι στιγμής κριτική δημοσιεύθηκε στο «Φως Φαναρίου» από τον Παναγιώτη Ανδριόπουλο, με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Το αιμοσταγές παράσημο του Μόσχας Κυρίλλου στον Κερκύρας Νεκτάριο». Ο αρθρογράφος εστιάζει στην αποδοχή από τον Κερκύρας του παρασήμου του Αγίου Σεραφείμ του Σάρωφ Β΄ Τάξεως από τον Κύριλλο, συνδέοντας την πράξη με τη στάση του Ρώσου Πατριάρχη στον πόλεμο της Ουκρανίας. Στο ίδιο κείμενο σημειώνεται ότι είχαν ήδη προηγηθεί αντιδράσεις στα κοινωνικά δίκτυα. 

Η κριτική από τον ίδιο χώρο εντάθηκε σήμερα, Παρασκευή 21 Αυγούστου. Το «Φως Φαναρίου» δημοσιεύει άρθρο του Αρχιμανδρίτη του Οικουμενικού Θρόνου Γεράσιμου Φραγκουλάκη με τίτλο «Τα ιερά λείψανα δεν είναι διαβατήρια γεωπολιτικής επιρροής», το οποίο αναφέρεται ευθέως στην επίσκεψη του Μητροπολίτη Κερκύρας. Πρόκειται για την πλέον αξιοσημείωτη έως τώρα εκκλησιαστική κριτική, χωρίς ωστόσο να αποτελεί επίσημη θέση του Οικουμενικού Πατριαρχείου. 

Στον αντίποδα, το «Βήμα Ορθοδοξίας» υπερασπίζεται ανοιχτά την επίσκεψη με άρθρο υπό τον τίτλο «Προς τι οι αντιδράσεις για τον Κερκύρας;». Υποστηρίζει ότι ο Νεκτάριος δεν μετέφερε στη Μόσχα πολιτικό μήνυμα αλλά τη δεξιά του Αγίου Σπυρίδωνος και παρουσιάζει την επίσκεψη ως γέφυρα πίστης και όχι ως πολιτική δήλωση. 

Η συζήτηση έχει ήδη ξεπεράσει τα όρια του εκκλησιαστικού Τύπου. Το Europost συνδέει ευθέως την παρουσία Νεκταρίου στη Μόσχα με τη σημερινή ελληνική εξωτερική πολιτική, χρησιμοποιώντας τον τίτλο «Κόντρα στη γραμμή Μητσοτάκη ο Μητροπολίτης Κερκύρας στη Μόσχα». Το δημοσίευμα επικεντρώνεται στα παράσημα, στους θερμούς λόγους του Κερκύρας για τον Κύριλλο και στη δύσκολη συγκυρία των ελληνορωσικών σχέσεων λόγω του πολέμου στην Ουκρανία. 

Το παράσημο που άναψε τη συζήτηση 

Η δημόσια αντιπαράθεση αποκτά έτσι σαφέστερο αντικείμενο. Η κριτική δεν αφορά πλέον μόνο τη μεταφορά της δεξιάς του Αγίου Σπυρίδωνος στη Ρωσία, αλλά το πολιτικοεκκλησιαστικό περιεχόμενο που απέκτησε η επίσκεψη μέσα από το συλλείτουργο, τις δηλώσεις και τις αμοιβαίες τιμητικές διακρίσεις. 

Μέχρι το απόγευμα της Παρασκευής 21 Αυγούστου, πάντως, από την έρευνα στις δημόσια διαθέσιμες πηγές δεν προκύπτει επίσημη τοποθέτηση της Αρχιεπισκοπής Αθηνών, της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος ή του Οικουμενικού Πατριαρχείου για τα γεγονότα της Μόσχας. 

Η διάκριση έχει σημασία: άλλο οι έντονες παρεμβάσεις εκκλησιαστικών προσώπων και μέσων ενημέρωσης και άλλο η θεσμική αντίδραση των Εκκλησιών. Προς το παρόν υπάρχει το πρώτο, όχι το δεύτερο. 

Και αυτό αφήνει ανοικτό το βασικό ερώτημα: αν η υπόθεση θα παραμείνει στο επίπεδο της δημόσιας εκκλησιαστικής αντιπαράθεσης ή αν το συλλείτουργο και η εμφανής αναβάθμιση του Νεκταρίου από τη Μόσχα θα προκαλέσουν τελικά επίσημη παρέμβαση από Αθήνα ή Φανάρι.

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΚΕΡΚΥΡΑΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΣΤΗΝ ΡΩΣΙΑ

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

Στη ρωσική πόλη Τσεμπoξάρυ, πρωτεύουσα της Δημοκρατίας της Τσουβασίας, αφίχθη την Πέμπτη 20 Αυγούστου 2026 ο μητροπολίτης Κερκύρας Νεκτάριος, μεταφέροντας την δεξιά χείρα του Αγίου Σπυρίδωνος, η οποία περιοδεύει για ένα μήνα στην «Αγία Ρωσία». 

Φυσικά αυτή η λειψανοπεριοδεία έχει – αναπόφευκτα – και πολιτική διάσταση. 

Ο Κυβερνήτης της Δημοκρατίας της Τσουβασίας Ο. Α. Νικολάεφ παρέθεσε επίσημη δεξίωση με αφορμή το γεγονός. Στην επίσημη αυτή δεξίωση συμμετείχαν ο μητροπολίτης Τσεμποκσάρι και Τσουβασίας Σαββάτιος , ο μητροπολίτης Κερκύρας Νεκτάριος ρώσοι επίσκοποι και κληρικοί και τα μέλη της ελληνικής αντιπροσωπείας. Στη δεξίωση, όμως, παρευρέθηκαν επίσης: η σύζυγος του Προέδρου της Δημοκρατίας της Τσουβασίας, ο Πρόεδρος της Επιτροπής της Κρατικής Δούμας της Ομοσπονδιακής Συνέλευσης της Ρωσικής Ομοσπονδίας για τις Χρηματοπιστωτικές Αγορές Α. Γ. Ακσάκοφ, η Βουλευτής της Κρατικής Δούμας της Ομοσπονδιακής Συνέλευσης της Ρωσικής Ομοσπονδίας Α. Λ. Σαλάεβα, ο Πρόεδρος του Υπουργικού Συμβουλίου της Δημοκρατίας της Τσουβασίας Σ. Γ. Αρταμόνοφ, ο Επικεφαλής της Διοίκησης του Προέδρου της Δημοκρατίας της Τσουβασίας Β. Α. Μπορίσοφ, ο Αναπληρωτής Πρόεδρος του Υπουργικού Συμβουλίου της Δημοκρατίας της Τσουβασίας - Υπουργός Γεωργίας Α. Ε. Μακούσεφ, οι αναπληρωτές Πρόεδροι του Υπουργικού Συμβουλίου Ο. Β. Νικόλιν και Β. Γ. Στεπάνοφ, ο Υπουργός Πολιτισμού, Εθνικοτήτων και Αρχείων Σ. Α. Καλίκοβα, ο Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της Regional Energy Company LLC Α. Β. Καρμάκοφ κ.α. 

Εν ολίγοις, παρούσα η πολιτική ηγεσία της ρωσικής αυτής επαρχίας. Προς αυτούς απευθύνθηκε ο Κερκύρας Νεκτάριος κατά τον χαιρετισμό του στην δεξίωση. 

Επομένως, ο Κερκύρας Νεκτάριος «παίζει χωρίς αντίπαλο», όχι μόνο στο εκκλησιαστικό επίπεδο, αλλά και στο διπλωματικό, γιατί δεν έχουμε εντοπίσει - μέχρι τώρα - διπλωματική παρουσία της Ελλάδας στις εκδηλώσεις αυτές. 

Την Παρασκευή 21 Αυγούστου 2026, στον Καθεδρικό Ναό Εισοδίων της Θεοτόκου τελέστηκε πολυαρχιερατική Θεία Λειτουργία προεξάρχοντος του Κερκύρας Νεκταρίου, τον οποίο παρασημοφόρησε – φυσικά – ο μητροπολίτης Τσεμπoξάρυ και Τσουβασίας Σαββάτιος. Κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας αναπέμφθηκαν δεήσεις για την ενότητα της Ορθοδόξου Εκκλησίας, για τη διαφύλαξή της από σχίσματα, καθώς και ειδική δέηση υπέρ της «Αγίας Ρωσίας»! 

Κάθε μέρα ο Κερκύρας Νεκτάριος κάνει ένα βήμα παραπέρα. Χθες εδεήθη εξαιρέτως υπέρ της «Αγίας Ρωσίας». 

Έτσι, ο Κερκύρας Νεκτάριος προελαύνει στην «Αγία Ρωσία» και κανείς δεν μπορεί να ψελλίσει το παραμικρό. Όλοι απλοί θεατές αυτής της θριαμβευτικής προέλασης.

ΤΟ ΑΙΜΟΣΤΑΓΕΣ ΠΑΡΑΣΗΜΟ ΤΟΥ ΜΟΣΧΑΣ ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΣΤΟΝ ΚΕΡΚΥΡΑΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟ

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

Ο μητροπολίτης Κερκύρας Νεκτάριος βρίσκεται, ως γνωστόν, στην Μόσχα, όπου μετέφερε την χείρα του Αγίου Σπυρίδωνος για προσκύνημα – περιοδεία ανά την Ρωσία επί ένα μήνα. 

Υπάρχουν κάποιες αντιδράσεις στο διαδίκτυο που εξαντλούνται σε facebookικές αναφορές, και μέχρι εκεί. Κανείς δεν μπορεί να μιλήσει δημόσια εναντίον της προσωπικής ατζέντας του Κερκύρας Νεκταρίου, ο οποίος ασκεί την πολιτική των λειψάνων για να δηλώσει προς πάσα κατεύθυνση την ρωσοφιλία του. Την ώρα που πολλοί την κρύβουν επιμελώς…. 

Το εκκλησιολογικό ζήτημα δεν υφίσταται. Ο Κερκύρας συλλειτουργεί με τον Μόσχας Κύριλλο, ο οποίος δεν μνημονεύει τον Αθηνών Ιερώνυμο, που έδωσε συνοδικώς την άδεια για την μεταφορά του λειψάνου στην Ρωσία. Η Μόσχα είχε κάνει λίστα προγραφών για μητροπολίτες που αναγνώριζαν εν τοις πράγμασι την Ουκρανική Αυτοκεφαλία. Οι υπόλοιποι ήταν φίλοι της Μόσχας και εκδήλωναν την στήριξή τους κατά καιρούς και ποικιλοτρόπως. 

Ο Κερκύρας Νεκτάριος όχι απλώς δεν διέκοψε δεσμούς με την Μόσχα, αλλά αντιθέτως τους ενίσχυσε τον καιρό της κρίσης – ήτοι, της διακοπής της ευχαριστιακής κοινωνίας – με την συλλειτουργία με μητροπολίτες της ρωσόφιλης εκκλησίας του Ονουφρίου, με ταξίδια στη Ρωσία (που κανονικά δεν γίνονται, λόγω του πολέμου) και τώρα με την μεταφορά του λειψάνου του Αγίου Σπυρίδωνος στη Ρωσία, δόξη και τιμή! 

Το παράσημο που έδωσε ο στυγερώτατος Μόσχας Κύριλλος στον Κερκύρας Νεκτάριο είναι αιμοσταγές, καθώς ο Πατριάρχης Ρωσίας είναι υπέρμαχος του «ιερού πολέμου», χωρίς περιστροφές και αναστολές. Αλλά αυτό δεν πτοεί τον Κερκύρας Νεκτάριο από το να απονείμει στον Κύριλλο και αυτός παράσημο (sic) και να τον υμνολογήσει ως «ορθοτομούντα την αλήθεια»! 

Τον Κερκύρας Νεκτάριο δεν τον ενδιαφέρουν οι νεκροί. Ούτε οι Ρώσοι ούτε οι Ουκρανοί. Τον ενδιαφέρει, για δικούς του προφανώς λόγους, η στήριξη του Μόσχας Κυρίλλου, ο οποίος στα κηρύγματά του έχει επανειλημμένως χαρακτηρίσει την ρωσική εισβολή στην Ουκρανία ως «ιερό πόλεμο» και «μεταφυσικό αγώνα», δηλώνοντας ότι όλοι οι Ρώσοι στρατιώτες που σκοτώνονται στην Ουκρανία λαμβάνουν αυτομάτως «άφεση αμαρτιών» και οδηγούνται στον «παράδεισο». 

Ο Κερκύρας Νεκτάριος περιφρονεί το Οικουμενικό Πατριαρχείο που χορήγησε την Αυτοκεφαλία στην Εκκλησία της Ουκρανίας, αδιαφορεί για την επίσημη εξωτερική πολιτική της χώρας του, που αυτόν τον καιρό δεν έχει «κοινωνία» με την Ρωσία (όπως, άλλωστε, και η Ευρώπη γενικότερα), δεν ασχολείται καν με την εκκλησιολογική διάσταση του Ουκρανικού, κλείνει τα μάτια του μπροστά στο δόγμα του «ρωσικού κόσμου» και την θεωρία του «ιερού πολέμου». 

Γιατί άραγε; Μα γιατί μπορεί, όπως λέει και η νεολαία! 

Όμως, για την ιστορία είναι πλέον ο ιεράρχης που φέρει το αίμα των νεκρών του πολέμου στην Ουκρανία ως παράσημο!

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΩΝ ΛΕΙΨΑΝΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΕΡΚΥΡΑΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟ

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

Γράφαμε στα τέλη του περασμένου έτους (2025): 

“Σύμφωνα με το CORFUTVNEWS, ο μητροπολίτης Κερκύρας Νεκτάριος επισκέφθηκε στα τέλη Οκτωβρίου την Μόσχα και την Αγία Πετρούπολη. 

Ο Κερκύρας Νεκτάριος συλλειτούργησε με επισκόπους του Πατριαρχείου Μόσχας, και κάποιον από αυτούς τον προσκάλεσε – κατά το κήρυγμά του – στην Κέρκυρα για να λειτουργήσει στον πολιούχο του νησιού, στον Ι. Ναό του Αγίου Σπυρίδωνος. 

Ο Κερκύρας Νεκτάριος σε ένα κρεσέντο της ομιλίας του είπε προς το εκκλησίασμα: “Υψώνω τα χέρια μου τα αρχιερατικά και ευλογώ τον ευλογημένο λαό της Ρωσίας και σεις να προσεύχεσθε για τον λαό της Ελλάδος, ο οποίος – μην ακούτε τους κυβερνώντες – ο λαός αγαπάει πολύ τη Ρωσία. Αγαπάει πολύ τους ρώσους αδελφούς και σήμερα γι’ αυτό είμαι κοντά σας για να σας μεταφέρω την αγάπη και τον χαιρετισμό”. 

Ο Κερκύρας Νεκτάριος προέτρεψε, λοιπόν, τους ρώσους να μην ακούν τους κυβερνώντες, προφανώς εννοεί την ελληνική κυβέρνηση, και να ακούν τον ελληνικό λαό, ο οποίος αγαπάει πολύ τη Ρωσία. Μια καθαρά πολιτική θέση. 

Η επίσκεψη αυτή του Κερκύρας Νεκταρίου εγείρει μια σειρά από ερωτήματα: 

Πώς έφτασε στη Ρωσία ο Κερκύρας, αφού οι πτήσεις από Ελλάδα δεν πραγματοποιούνται απευθείας; Μέσω ποιας χώρας μετέβη στην αγαπημένη του “Αγία Ρωσία”; Πήρε, άραγε, την άδεια της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος για να πραγματοποιήσει την επίσκεψη αυτή στην ρωσική εκκλησία, η οποία έχει διακόψει την μνημόνευση του Προκαθημένου της Εκκλησίας της Ελλάδος, Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου; Η Ελληνική Κυβέρνηση έχει ταχθεί εξαρχής στο πλευρό της Ουκρανίας, λόγω της ρωσικής εισβολής, και η Εκκλησία της Ελλάδος αναγνώρισε το Αυτοκέφαλο της Εκκλησίας της Ουκρανίας που παραχώρησε το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Προφανώς ο Κερκύρας Νεκτάριος είναι απέναντι και στην χώρα του και στην Εκκλησία του. 

Το CORFUTVNEWS που αποκάλυψε την μετάβαση του Κερκύρας Νεκταρίου στη Ρωσία, έγραψε πρόσφατα πως ο μητροπολίτης ενοχλήθηκε ιδιαιτέρως από την δημοσιοποίηση του γεγονότος και στο πλαίσιο εκδήλωσης προπηλακίζοντας λεκτικά την δημοσιογράφο Ρέα Ντούρου, της είπε ότι “θα πηγαίνω ταξίδια όπου θέλω χωρίς να παίρνω άδεια από κανέναν” και συνέχισε ότι “δεν θα έπρεπε να μας ενδιαφέρει αν πήγε στην Μόσχα …”. 

Αξίζει να σημειωθεί ότι το συγκεκριμένο ρεπορτάζ το είχαν δημοσιεύσει ΜΜΕ της Μόσχας ενώ η Μητρόπολη Κερκύρας αποσιώπησε την επίσκεψη στη Ρωσία. 

Όμως, φαίνεται πως ο Κερκύρας Νεκτάριος …κοιμάται και ξυπνάει με την «Αγία Ρωσία», γι’ αυτό και – όπως αναφέρεται σε δελτίο τύπου της Μητροπόλεως Κερκύρας – «την Κυριακή 30 Νοεμβρίου 2025, εορτή του Αγίου Ενδόξου και Πανευφήμου Αποστόλου Ανδρέου του Πρωτοκλήτου, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων, κ. Νεκτάριος, συλλειτούργησε μαζί με το Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Καζάν, κ. Κύριλλο εκ της αδελφής Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, ο οποίος και προεξήρχε της Θείας Λειτουργίας, στον Ιερό Προσκυνηματικό Ναό του Αγίου Σπυρίδωνος στην πόλη της Κέρκυρας. Οι δύο Ιεράρχες συνδέονται από πολλών ετών με στενή πνευματική φιλία και στο τέλος της Θείας Λειτουργίας αντάλλαξαν ευχαριστίες και θερμές ευχές». 

Την ημέρα, λοιπόν, της Θρονικής εορτής του Οικουμενικού Πατριαρχείου, την ημέρα που ο Πάπας Λέων ΙΔ’ ήταν στην Πατριαρχική Λειτουργία στο Φανάρι, ο Κερκύρας Νεκτάριος επέλεξε να συλλειτουργήσει με έναν ιεράρχη της Εκκλησίας της Ρωσίας, η οποία έχει σταματήσει τη μνημόνευση τόσο του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου όσο και του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου, λόγω του Ουκρανικού. Συλλειτούργησε, δηλαδή, ο Κερκύρας Νεκτάριος με ιεράρχη μιας Εκκλησίας που έχει κηρύξει εδώ και χρόνια ακοινωνησία και στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και στην Εκκλησία της Ελλάδος, στην οποία ανήκει. 

Φαίνεται, λοιπόν, πως το …καταφύγιο της «Αγίας Ρωσίας» στην Ελλάδα είναι η Μητρόπολη Κερκύρας., όπου το …λευκό επανωκαλλύμαυχο μπορεί να …ανεμίζει ανενόχλητο. Πάντως το γεγονός ότι ο Κερκύρας Νεκτάριος δεν δημοσιοποίησε την επίσκεψή του στη Ρωσία κάτι σημαίνει… Από την άλλη δε διστάζει να καλεί ρώσους ιεράρχες στην επαρχία του, ενώ γνωρίζει ότι η Ρωσία έχει διακόψει την μνημόνευση του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου. Αλλά ο Κερκύρας Νεκτάριος έχει, μάλλον, δική του… ατζέντα”. 

Τώρα – λίγους μήνες μετά – ο Κερκύρας Νεκτάριος έφθασε στη ρωσική πρωτεύουσα το βράδυ της Δευτέρας 17 Αυγούστου 2026, κομίζοντας την χείρα του Αγίου Σπυρίδωνος, για μια περιοδεία ενός μηνός! Κάτι αντίστοιχο είχε γίνει με την Αγία Ζώνη (Μονή Βατοπαιδίου) και τον Σταυρό του Αγίου Ανδρέου (Μητρόπολη Πατρών), αλλά και πάλι με το χέρι του Αγίου Σπυρίδωνος (2008 και 2018), στο όχι πολύ μακρινό παρελθόν. 

Μόνο που τώρα ο Μόσχας δεν μνημονεύει τον Οικουμενικό Πατριάρχη και τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών, λόγω της Ουκρανικής Αυτοκεφαλίας και, βέβαια, υπάρχει ένας πόλεμος πέντε ετών, με την ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Όμως τίποτα από αυτά δεν πτοεί τον Κερκύρας Νεκτάριο, ο οποίος μετέφερε το ιερό λείψανο με την άδεια της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, όπως γράφτηκε. 

Σήμερα, 18 Αυγούστου 2026, πραγματοποιήθηκε συνάντηση στο Τμήμα Εξωτερικών Εκκλησιαστικών Σχέσεων του Πατριαρχείου Μόσχας μεταξύ του Προέδρου του ΤΕΕΣ, Μητροπολίτη Βολοκολάμσκ Αντώνιου, και του Μητροπολίτη Κερκύρας Νεκταρίου. Όλα εξαιρετικά! 

Ποιος μπορεί να πει το παραμικρό στον Κερκύρας Νεκτάριο, που όντως έχει την δική του ατζέντα με τη Ρωσία; Κανείς! Ούτε η Εκκλησία μα ούτε και η Πολιτεία. 

Εμείς, όμως, δεν θα πάψουμε να εκφράζουμε την αποστροφή και τον αποτροπιασμό μας γι’ αυτές τις ενέργειες του Κερκύρας.

Ο ΠΕΙΡΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΜΑΓΕΙΑΣ ΤΩΝ ΛΕΙΨΑΝΩΝ

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

Από χρόνων και επανειλημμένως έχουμε εκφράσει την πλήρη αντίθεσή μας στην περιαγωγή ιερών λειψάνων, κειμηλίων και εικόνων ανά την οικουμένη, γεγονός το οποίο τα τελευταία χρόνια έχει αποκτήσει διαστάσεις επιδημίας. 

Δεν υπάρχει κανένας λόγος – ούτε θεολογικός ούτε άλλος – για μια τέτοια κινητικότητα, την ώρα μάλιστα που όλη αυτή η κατάσταση γίνεται αντικείμενο χλεύης από εκείνους που τους δίνεται πλέρια η ευκαιρία να κατηγορήσουν την Εκκλησία και τους πιστούς της για μύρια όσα. Οι πιστοί φαίνεται πως έχουν καταντήσει «καταναλωτές» λειψάνων! Όσα και να τους δώσεις δεν χορταίνουν! Με την συνειδητή πίστη να εξορίζεται στο …ασυνείδητο. 

Το πράγμα παράγινε με τον γέροντα Παϊσιο τον Αγιορείτη, ειδικά μετά την αγιοκατάταξή του από το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Από τις παντόφλες και τη ζώνη του μέχρι ένα «άφθαρτο» κάστανο, «προσκύνησαν» οι πιστοί σε διάφορα μέρη της Ελλάδος. 

Με αφορμή τώρα την προσκύνηση της “ζακέτας” (!) του αγίου Παϊσίου, θυμόμαστε ότι τον Ιούνιο του 2019 ο Μητροπολίτης Πάφου Γεώργιος, δηλ. ο νυν Αρχιεπίσκοπος Κύπρου, έβαλε φρένο στις άλογες ορέξεις μοναχού τινός, ο οποίος σκόπευε να εκθέσει σε προσκύνημα μια «θαυματουργή μπλούζα» του αγίου. 

Το αυστηρό και σοβαρό γράμμα του Πάφου Γεωργίου δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα της Μητροπόλεως και έχει ως εξής: 

Μοναχόν Εφραίμ 

Ιερά Μονή Αγίου Εφραίμ 

Τ.Κ. 8545 

Πάφο 

Αγαπητέ, π. Εφραίμ, 

Είδαμε, με έκπληξη, να κυκλοφορεί, χωρίς προηγούμενη άδεια της Ιεράς Μητροπόλεως Πάφου, ανακοίνωσή σας, για μεταφορά στη Μονή και έκθεση σε “λαϊκό προσκύνημα” της “Μυροβλύζουσας και θαυματουργού Μπλούζας του Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου”. 

Γνωρίζετε πολύ καλά ότι χωρίς την προηγούμενη άδεια και ευλογία της Μητροπόλεως κάτι τέτοιο δεν μπορεί να γίνει. Γι’αυτό και σας καλούμε να περάσετε από την Ιερά Μητρόπολη, τόσο εσείς όσο και η κυρία Τριάδα Καργιανιώτου που, κατά την ανακοίνωση, θα μεταφέρει την “μπλούζα”, για τις απαραίτητες επεξηγήσεις και την εξασφάλιση της σχετικής άδειας. 

Η Ιερά Μητρόπολη θα ερευνήσει για τη γνησιότητα του μεταφερόμενου αντικειμένου και θα προσπαθήσει να προστατεύσει τους πιστούς από τυχόν παραπλάνηση ή/ και οικονομική εκμετάλλευση.

Χωρίς την ως άνω γραπτή άδεια ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΥΜΕ την έκθεση στη Μονή οποιουδήποτε αντικειμένου. Θα ειδοποιηθεί προς τούτο και η Αστυνομία προς λήψη των κατάλληλων μέτρων.

Μετ’ευχών, 

Ο Πάφου Γεώργιος 

Κοινοποίηση:   1. Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου 2. Ιερείς Ιεράς Μητροπόλεως Πάφου 

Ακόμα κι αν «μπλούζα» του αγίου αποδεικνυόταν αληθινή, τέτοιου είδους προσκυνήματα θα έπρεπε να απαγορεύονται από την Εκκλησία. Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν μπορεί να ξεπέφτει σε μια μαγική υπόθεση της λατρείας αντικειμένων. Η όλη ιστορία της ατέρμονης μεταφοράς και περιαγωγής ιερών κειμηλίων στις μέρες μας, αποκαλύπτει μια Εκκλησία γυμνή πνευματικότητος. Δυστυχώς, η συνάντηση με το λείψανο του αγίου – όπως γίνεται σήμερα – αποκλείει την συνάντηση με το μυστήριο…

Παραθέτουμε, στη συνέχεια, ένα παλαιότερο, αλλά εντελώς διαχρονικό σχόλιο του θεολόγου Γιώργου Βλαντή για το θέμα: 

Κάθε εχέφρων άνθρωπος, πιστός ή μη, που έχει διαβάσει τους «Κατά Ελλήνων» λόγους Αθανασίου του Μεγάλου ή το «Περί της Πολιτείας του Θεού» του ιερού Αυγουστίνου αισθάνεται ευγνωμοσύνη για τη χριστιανική συμβολή στην απομάγευση του κόσμου, για τη θεολογική όσο και ορθολογική διανοητική συντριβή της παγανιστικής δεισιδαιμονίας, της οποίας την έκταση και ένταση είθισται να αποσιωπούν οι άκριτοι νοσταλγοί της αρχαιότητας. Από τον Max Weber έως τον Marcel Gauchet και πολλούς άλλους ακόμη έχει επισημανθεί η σχετική καταλυτική συνεισφορά της εκκλησιαστικής θεολογίας.

Δυστυχώς, όμως, σε κάθε εποχή ο πειρασμός της μαγείας ελκύει τόσο τους απατεώνες, όσο και τους πολλαπλώς αδύναμους και ασθενείς. Η λειψανομανία των ημερών μας είναι η πιο επικίνδυνη μορφή λειψανομαχίας, παρομοίως και η προσκύνηση εσωρούχων (το ζήσαμε και αυτό, π.χ. στα Γιαννιτσά) ή καστάνων. Καθρεφτίζουν μια τιμή που δεν διαβαίνει επί το πρωτότυπον, παρά ενισχύει τη νοοτροπία του σωτηριολογικού αυτοματισμού, εκτρέφει τη μαγεία, εξηλιθιώνει συστηματικά το εκκλησίασμα. Για το αληθές του λόγου αρκεί να ανταλλάξει κανείς πέντε κουβέντες με φανελολάτρες και καστανολόγους την ώρα που στέκονται στη σειρά προς προσκύνηση. 

Αυτά τα φαινόμενα προσπορίζουν κέρδη οικονομικά, αλλά και εδραιώνουν την εξουσία καθ᾽ όλα προβληματικών ανθρώπων, κλείνοντας τα μάτια των πιστών στις ενδεχόμενες πομπές και εκκρεμότητές τους. Με την πληθωριστική υποδοχή λειψάνων και εικόνων (τελευταία δε και αντιγράφων τους κατά σκανδαλώδη πρακτική) εύκολα εξασφαλίζει ένας κληρικός, και δη υψηλόβαθμος, πιστοποιητικά ακραιφνούς ορθοπιστίας. 

Είναι όμως καιρός στην Ορθοδοξία να αρχίσει μια συζήτηση: για τις έννοιες της ευλογίας και της χάριτος, οι οποίες, ιδίως στα περιβάλλοντα των μοναχόπληκτων (οι γνήσιοι μοναχοί δεν είναι μοναχόπληκτοι), κατανοούνται απολύτως μαγικά• για τη σχέση αγιότητας και αλαθήτου (ήταν ο άγιος Παΐσιος άσφαλτος;)• για την απόσταση ανάμεσα στη όντως ζωή των γερόντων και τις περί αυτών αφηγήσεις (ο καθένας μπορεί να γράψει ένα βιβλίο, ή να βράσει ένα κάστανο και να αποδώσει τις απόψεις και / ή τη μαγειρική του στον Παΐσιο)• για τα οικονομικά και εκκλησιαστικά κυκλώματα και το ρόλο τους στην προώθηση της τιμής συγκεκριμένων προσώπων• αλλά και για τις διαδικασίες αγιοποίησης καθ᾽ εαυτές. Δεν είναι δυνατόν να αποφασίζει για την αγιότητα, π.χ., του π. Ιουστίνου Πόποβιτς μια σύνοδος που αποτελείται κατ᾽ εξοχήν από τα πνευματικά παιδιά του, ούτε ενδείκνυται να ανακηρύσσονται με σπουδή κάποια πρόσωπα ως άγιοι, χωρίς να «κατακαθίσει η σκόνη» του χρόνου και να υπάρξει στοιχειώδης αντικειμενικότητα στην κρίση. Τα σχετικά παθήματα των Ρωμαιοκαθολικών δεν γίνονται μαθήματα στους Ορθοδόξους. Κρίμα. 

Κατά τα άλλα, ξέρουμε απ᾽ έξω και ανακατωτά ό, τι είπε ο γέρων Πορφύριος, δεν έχουμε όμως ιδέα για την προσφορά Γρηγορίου του Νύσσης. Προσκυνάμε τη φανέλα του αγίου Παϊσίου και δεν έχουμε έναν ναό για τον άγιο Γρηγόριο Νεοκαισαρείας. Παραπέμπουμε στις λιγωτικές κοινοτοπίες τριαντάχρονων αγιορειτών καλογήρων και αγνοούμε το θεολογικό μεγαλείο ενός Ιγνατίου Αντιοχείας, ενός Μεγάλου Φωτίου, ή των σπουδαίων Ησυχαστών των υστεροβυζαντινών χρόνων. Χρυσοστολίζουμε τη Βίβλο και δεν (ή μήπως για να μη;) τη διαβάζουμε. Δεν πάμε μπροστά έτσι.

Αλλοίμονο στον μοναχό του οποίου η φήμη φτάνει στην Αθήνα

π. Ιωάννης Χρυσαυγής 

Πρόσφατο διεθνές συνέδριο επικεντρώθηκε στη ζωή του μακαριστού π. Αιμιλιανού (Βαφείδη), προηγουμένου της Αθωνίτικης Μονής Σιμωνόπετρας, στο οποίο συμμετείχαν γνωστές προσωπικότητες του εκκλησιαστικού χώρου και των θεολογικών γραμμάτων. Η εκδήλωση, που πραγματοποιήθηκε σε πεντάστερο ξενοδοχείο της πρωτεύουσας και διήρκησε επί τριήμερο, χορηγήθηκε λιπαρά και διαφημίστηκε ευρύτατα από την Μονή Βατοπεδίου σε συνεργασία με τη Μονή Σιμωνόπετρας. Υπάρχει ωστόσο κάτι προβληματικό όταν η φήμη ενός ενάρετου μοναχού χρειάζεται προγραμματισμένη προβολή και υπερβολική δαπάνη. 

Σύμφωνα με μια νουθεσία που αποδίδεται στον αθωνίτη άγιο, π. Παΐσιο: «Αλλοίμονο στον μοναχό του οποίου η φήμη φτάνει στην Αθήνα!». Συνήθως αποφεύγω να εμπλέκομαι σε συζητήσεις σχετικές με τον λεγόμενο «γεροντισμό»—το σύγχρονο φαινόμενο της δουλοπρεπούς εξαρτήσεως και απόλυτης υπακοής στον πνευματικό πατέρα. 

Αναμφίβολα πρόκειται για φαινόμενο που αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της συνολικής (και σίγουρα σημαντικής) αναβίωσης του μοναχισμού στις μέρες μας, ειδικά σε ορθόδοξες χώρες. Αναμφίβολα επίσης -και το γνωρίζω από προσωπική εμπειρία- είναι φορές που είναι πιο εύκολο να αντικρούσει κανείς την απόλυτη εξουσία του Θεού παρά να αμφισβητήσει την ιδιωτική βιωτή ενός δημοφιλούς γέροντα—μάλιστα αν ο τελευταίος έζησε στο Άγιο Όρος. 

Εύλογα λοιπόν, ένα συνέδριο που παρουσιάζει τη ζωή, τη σκέψη και τα επιτεύγματα ενός ανθρώπου, ο οποίος ίδρυσε δύο εξαιρετικές μοναστικές αδελφότητες (μία ανδρώα και μια γυναικεία) μάλλον δικαιολογημένα προσελκύει το ενδιαφέρον, ίσως και τον θαυμασμό του ευρύτερου κοινού. Εάν, ωστόσο, σκοπός και στόχος του μοναχού είναι η κατά μόνας βιωτή και προσευχή, ποιος άραγε θα μπορούσε να είναι ο σκοπός και ο στόχος της ἐν δήμῳ έκθεσής της; 

Κατά τη γνώμη μου συντρέχουν τουλάχιστον δύο λόγοι για τους οποίους μια τέτοια δημοσιότητα θα πρέπει να αποφεύγεται, εκτός του ότι θα μπορούσε να αποδειχθεί ακόμη και αντιπαραγωγική. 

Πρώτον, ο πνευματικός κόσμος δεν πρέπει να μιμείται ή να ακολουθεί εγκόσμιες πρακτικές. Και στη σημερινή, αμείλικτη καθημερινότητα, που μόνιμα πλέον κυριαρχείται από την παρουσία της βίας, την προσκόλληση στη φιλαργυρία, αλλά και την αγωνία για την τεχνητή νοημοσύνη, ο μοναχισμός πρέπει να αποτελεί το εμβληματικό καταφύγιο σταθερότητας και ηρεμίας. 

Υπάρχει λόγος που ο μοναχισμός πάντοτε επιζητούσε την ησυχία μακριά από τα αστικά κέντρα, στα όρη και τις ερήμους—τον Άθωνα, τα Μετέωρα ή την Αίγυπτο. 

Υπάρχει λόγος που ο μοναχισμός αναπτύσσεται και ευδοκιμεί στη σιωπή και την απομόνωση—και απ´ ό,τι θυμάμαι, ο ίδιος ο π. Αιμιλιανός θα συμφωνούσε με μια τέτοια εκτίμηση. 

Επιπλέον, ενώ τα μέσα διαδικτυακής και μαζικής ενημέρωσης αναμφισβήτητα αποτελούν έγκυρο μέσο για την προβολή και διάδοση σύγχρονων γεροντικών βιωτών, θα πρέπει να αντιστεκόμαστε και να αποκρούουμε οποιονδήποτε υποβιβασμό ή εξευτελισμό της αξιοπρέπειας και αυθεντικότητας του μοναχισμού όταν επιδιώκει μια επιπόλαια, κάποτε επικίνδυνη εγκόσμια αίγλη. Και, έστω για χάρη των ευλαβών πιστών που τους εμπιστεύονται, θα πρέπει οι υπεύθυνοι πνευματικοί ταγοί και ηγούμενοι να είναι σε θέση τουλάχιστον να διακρίνουν μεταξύ των δύο! 

Δεύτερον, παρά τον αναμφισβήτητο, κάποτε ακόμη και τυφλό θαυμασμό μαθητών και πιστών υποστηρικτών, ενδέχεται ο συνολικός βίος να μην ανταποκρίνεται στα κριτήρια της ασκητικής ζωής ή ακόμη να αντέξει τον έλεγχο και την κριτική της δημόσιας έκθεσης. Ταυτόχρονα, η ησυχαστική προτεραιότητα του μοναχισμού δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι απαλλακτική των όποιων ελαττωμάτων ή ατοπημάτων όσων απόκτησαν φήμη αρετής ή-ίσως το πιο συγκλονιστικό και σκανδαλιστικό!- ακόμη όσων φέρουν φήμη ή αναγνώριση αγιότητας. 

Το πιο σημαντικό, ωστόσο, είναι ότι η γνωστοποίηση και διάδοση των αδιαμφισβήτητων αρετών οποιουδήποτε σύγχρονου γέροντα δεν τον απαλλάσσει και γι’ αυτό δεν πρέπει ποτέ να συμψηφίζει ή να συγκαλύπτει τα οποιαδήποτε ελαττώματά του, ειδικά όταν αυτά έχουν προκαλέσει πόνο ή κακοποίηση. Και αυτό διότι συχνά, παράλληλα με αυτούς που εξιστορούν αρετές γερόντων, υπάρχουν άλλοι που αφηγούνται αδικήματα των ίδιων. Είναι απολύτως βέβαιο ότι, παράλληλα με τις ζωές που αγγίζουν και χαριτώνουν πνευματικά κάποιοι γέροντες-πολλές φορές με τη διαστρέβλωση ή κατάχρηση της υπακοής- υπάρχουν και εκείνες οι ζωές που οι ίδιοι πληγώνουν πνευματικά ή ακόμη και σωματικά. 

Έχω διανύσει μια ολόκληρη ζωή δανείζοντας φωνή (θεολογική και πρακτική) σε όσους έχουν πληγωθεί ή κακοποιηθεί στην εκκλησία από κληρικούς όλων των βαθμών, ακόμη και σε ενορίες. Κατηγορηματικά όμως συμβαίνει σε μονές, ακόμη και σε ευυπόληπτες μονές, όπου κάποτε η κατάχρηση ή κακοποίηση επισκιάζεται από τη γοητεία του γέροντα. Τόσα και τόσα θύματα καταπιέζονται από την απρόσβλητη εξουσία των θεσμών ή τη δελεαστική χαρισματικότητα των γερόντων. 

Οπωσδήποτε δεν πρέπει ποτέ να κρίνουμε έναν κληρικό για οποιεσδήποτε αδυναμίες ή αποτυχίες. Αλλά οπωσδήποτε επίσης δεν πρέπει να παραμένουμε σιωπηλοί όταν κληρικοί, καταχρώμενοι της θέσης τους, τραυματίζουν ή εκμεταλλεύονται άλλους—σωματικά ή πνευματικά, συναισθηματικά ή σεξουαλικά. Πολύ δε περισσότερο, δεν πρέπει ποτέ η σιωπή να επιλέγεται ή να επιβάλλεται ως συγκάλυψη ή συνέχιση οποιασδήποτε κακοποίησης. Όλοι είμαστε συνάμα άγιοι και αμαρτωλοί. Γι’ αυτό ας διηγούμαστε την ιστορία των εκλεκτών μας γερόντων. Αλλά ας μαθητεύσουμε στην παρρησία να αποκαλύπτουμε ανοικτά ολόκληρη την ιστορία τους. Αλλιώς ενδέχεται να αδικούμε τόσο τα οποιαδήποτε αθώα θύματα, όπως και τους ίδιους τους γέροντες. Ας μιλάμε δημόσια λοιπόν για την αγιότητα των γερόντων, ειδικά όταν αυτοί εμπνέουν. Αλλά ας είμαστε δημόσια εξίσου ειλικρινείς για τις ατέλειές τους, ειδικά όταν έχουν πληγώσει. 

Εν τέλει, όταν προβάλλουμε διάφορους γέροντες, καλό είναι να εξετάζουμε όχι μόνο πόσο και ποιους ωφέλησαν, αλλά αν και πώς έβλαψαν. Καλά λέει ο λαός για τα πολλά λόγια. Όταν κάποτε μας φαίνεται απίστευτη η ζωή ενός γέροντα, κι όχι μονάχα του π. Αιμιλιανού, ίσως δεν θα έπρεπε να πιστεύουμε με παρωπίδες. 

* Ο πατήρ Ιωάννης Χρυσαυγής είναι καθηγητής Θεολογίας και εκτελεστικός διευθυντής του Οικουμενικού Ινστιτούτου Huffington στη Βοστώνη 

Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ ΤΙΜΗΣΕ ΤΟΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟ ΠΡΟΕΔΡΟ

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

Με τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, συναντήθηκε την Πέμπτη 4 Ιουνίου 2026, στον Λευκό Οίκο ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Θεόφιλος Γ΄, θέτοντας στο επίκεντρο της συζήτησης την προστασία των χριστιανικών κοινοτήτων στη Μέση Ανατολή και τη διασφάλιση της ελευθερίας λατρείας στους Αγίους Τόπους. 

Στο πλαίσιο της συνάντησης, ο Πατριάρχης Θεόφιλος απένειμε στον Ντόναλντ Τραμπ την τιμή του «Μεγάλου Σταυροφόρου» του Τάγματος των Σταυροφόρων του Παναγίου Τάφου, η οποία είναι μία από τις υψηλότερες διακρίσεις του Ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου Ιεροσολύμων. 

Σύμφωνα με την ανακοίνωση του Πατριαρχείου, η συνάντηση πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο των σχέσεων του Πατριάρχη με τον Πρόεδρο Τραμπ και την οικογένειά του, καθώς και ως συνέχεια της επίσκεψης που είχε πραγματοποιήσει ο Αμερικανός Πρόεδρος το 2017 στην Ιερουσαλήμ και στον Ναό της Αναστάσεως. 

Το 2017, όμως, κατά την διάρκεια της πρώτης θητείας του, ο Ντόναλντ Τραμπ αποφάσισε να μεταφέρει την αμερικανική Πρεσβεία από το Τελ Αβίβ στην Ιερουσαλήμ, αναγνωρίζοντας την ως πρωτεύουσα του κράτους του Ισραήλ, παρά το γεγονός ότι το συγκεκριμένο θέμα αποτελεί ένα βασικό πεδίο διαπραγμάτευσης ανάμεσα στους Ισραηλινούς και τους Παλαιστινίους, στο πλαίσιο μίας ειρηνευτικής διαδικασίας. 

Τότε ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Θεόφιλος απέστειλε επιστολή στον Αμερικανό Πρόεδρο καλώντας τον να σεβαστεί το στάτους κβο της περιοχής. Έγραφε, επί λέξει, ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων: 

«Κύριε Πρόεδρε, παρακολουθούμε με ανησυχία τις αναφορές σχετικά με την πιθανότητα αλλαγής από μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών της συμφωνίας για το στάτους της Ιερουσαλήμ. Είμαστε βέβαιοι ότι τα βήματα στα οποία προχωράτε θα πυροδοτήσουν μίσος, εντάσεις, βία και πόνο στην Ιερουσαλήμ και στους Αγίους Τόπους, γεγονός που θα μας απομακρύνει ακόμα περισσότερο από το στόχο της ενότητας και θα μας ωθήσει σε βαθύτερους και πιο καταστροφικούς διχασμούς. Σας ζητούμε κύριε Πρόεδρε να μας βοηθήσετε ώστε να προχωρήσουμε με περισσότερη αγάπη και με οριστική ειρήνη, η οποία δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς την Ιερουσαλήμ». 

Φυσικά ο Πρόεδρος Τραμπ δεν άκουσε την …δραματική έκκληση του Πατριάρχη Ιεροσολύμων και προχώρησε στην αναγνώριση της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας του Ισραήλ. Τώρα, μετά από έναν πόλεμο διαρκείας στη Μέση Ανατολή, με την εμπλοκή των ΗΠΑ – λιγότερο ή περισσότερο – ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων αποφασίζει να τιμήσει τον Τραμπ, γιατί άραγε; Ως ειρηνοποιό; 

Από την άλλη μεριά, ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν απένειμε στον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Θεόφιλο Γ΄ το ρωσικό κρατικό παράσημο του Τάγματος της Φιλίας, σύμφωνα με προεδρικό διάταγμα που υπέγραψε τον Νοέμβριο του 2025. 

Ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων είχε επίσης βραβευτεί τον Νοέμβριο του 2019 στη Μόσχα με το βραβείο «Πατριάρχης Αλέξιος Β’» από το Διεθνές Δημόσιο Ίδρυμα για την Ενότητα των Ορθόδοξων Χριστιανικών Εθνών, σε συνάντηση που είχε τότε με τον Ρώσο Πρόεδρο. 

Είναι γνωστές οι φιλορωσικές τάσεις του Ιεροσολύμων Θεοφίλου, οπότε δεν είναι παράξενη η τιμή από το Πατριαρχείο Μόσχας. 

Η επίσκεψη στον Τραμπ έρχεται περίπου εννέα μήνες μετά τη συνάντηση του Πατριάρχη Ιεροσολύμων με τον Πρόεδρο της Τουρκίας Erdogan. Σύμφωνα με πληροφορίες, όπως και τότε, έτσι και εδώ, το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων δεν είχε ενημερώσει ούτε την ελληνική πλευρά αλλά ούτε και το Οικουμενικό Πατριαρχείο, όπως θα επέβαλλαν η εκκλησιαστική τάξη και παράδοση, καθώς οι Ελληνορθόδοξοι των ΗΠΑ υπάγονται στην εκκλησιαστική δικαιοδοσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Η ενημέρωση έγινε «τελευταία στιγμή», οπότε η επίσκεψη Θεόφιλου στον Τραμπ είναι ένα μυστήριο, ως προς τον σκοπό και το timing. 

Πατριάρχης Ιεροσολύμων Θεόφιλος τελικά: Kαι µε τους Αµερικανούς για την προστασία των Αγίων Τόπων και µε τους Ρώσους στο θέµα της Ουκρανίας. Και µε τον Οικουµενικό Πατριάρχη (τυπικά), αλλά και µε τον Μόσχας Κύριλλο (ουσιαστικά).

Ο ΑΓΙΟΣ ΔΑΝΙΗΛ Ο ΚΑΤΟΥΝΑΚΙΩΤΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΚΡΩΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΑ ΡΩΣΙΚΑ ΡΟΥΒΛΙΑ

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

Η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Θρόνου, κατά την συνεδρία της στις 9 Μαρτίου 2020, ανέγραψε στο Αγιολόγιο της Ορθοδόξου Εκκλησίας τον σπουδαίο αγιορείτη Μοναχό Δανιήλ Κατουνακιώτη (1846-1929). 

Με την αγιοκατάταξη αυτή η Αγία και Ιερά Σύνοδος, υπό την προεδρία του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου – πέραν της αγιότητος βίου – αποκατέστησε και μια μεγάλη αδικία, καθώς ο Άγιος Δανιήλ είχε τιμωρηθεί άδικα από το Οικουμενικό Πατριαρχείο για την θέση που πήρε στη Μονή Αγίου Παντελεήμονος του Αγίου Όρους, όταν εγκαταβιούσε εκεί τον 19ο αιώνα. 

Ο Άγιος Δανιήλ ο Κατουνακιώτης γεννήθηκε στην Σμύρνη και ήταν αριστούχος της περίφημης Ευαγγελικής Σχολής της Σμύρνης. Έχοντας διακαή πόθο να μονάσει έφυγε σε νεαρή ηλικία (19 ετών) από την οικογένεια του και επισκέφθηκε στην διάφορα μοναστήρια. Στην Πάρο γνώρισε και συνδέθηκε πνευματικά με τον όσιο Αρσένιο της Πάρου, ο οποίος του συνέστησε να μεταβεί στο Άγιον Όρος και συγκεκριμένα στην Ιερά Μονή Αγίου Παντελεήμονος, που εκείνη την εποχή ήκμαζε ως κοινόβιο. 

Ο γέρων Δανιήλ υπακούοντας στον όσιο Αρσένιο μετέβη στην εν λόγω Μονή και εκάρη μοναχός το 1866, όπου και ανέλαβε τη διακονία του γραμματέως της Μονής. Την περίοδο που εγκαταβιούσε στην Ιερά Μονή άρχισαν οι διενέξεις των Ρώσων μοναχών, οι οποίοι εκείνη την εποχή ήταν μειοψηφία, έχοντας σκοπό να εφαρμόσουν τα ρωσικά σχέδια του πανσλαβισμού και την επέκταση των Ρώσων στο Άγιον Όρος, αλλά και να αναλάβουν πλήρως τη διοίκηση της Ιεράς Μονής. 

Ο Άγιος Δανιήλ, ως γραμματέας της Μονής, γνώριζε πολύ καλά τις επιδιώξεις και τα σχέδια των Ρώσων, τα όποια όμως δυστυχώς δεν μπόρεσε να αποτρέψει. Αντί να επαινεθεί για τους αγώνες του αυτούς, τιμωρήθηκε – δυστυχώς – αδίκως με οριστική απομάκρυνση από την Μονή και εξορίστηκε για ένα δίμηνο από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, καθώς έπεσε θύμα συκοφαντίας. 

Τα βήματά του τον οδήγησαν στον Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Ιωακείμ (τον μετέπειτα Οικουμενικό Πατριάρχη) ο οποίος αναγνώρισε την αδικία και τού και είπε τα εξής, όπως διασώζει ο ίδιος ο Γέροντας Δανιήλ στην γνωστή Ιστορική Μελέτη πού συνέγραψε για την αναφυείσα διαφορά μεταξύ Ελλήνων και Ρώσων μοναχών: «Εγώ την πράξιν της Εκκλησίας την θεωρώ άγαν άδικον και όλως άστοργον και κατά τούτο πολύ μέμφομαι τον Πατριάρχη και μολονότι τον έχω Γέροντα πλην εις την πράξιν ταύτην διαφωνώ και ας όψεται!». Σύμφωνα δε με άλλη πηγή πρόσθεσε και τα έξης: «Εσέ, παιδί μου, έπρεπε η Εκκλησία να σε στεφάνωση με κλάδον ελαίας και όχι να σε στείλη εξορίαν». 

Ο Άγιος μετέβη τελικά για ένα διάστημα στην Πατριαρχική Ιερά Μονή της Αγίας Αναστασίας, στα Βασιλικά Χαλκιδικής. Εφόσον είχε επιτευχθεί ο εκρωσισμός της Ιεράς Μονής Παντελεήμονος και είχε επικυρωθεί με Πατριαρχικό Σιγίλλιο η εκλογή του Ρώσου Ηγουμένου Μακαρίου, ανακλήθηκε η εξορία του μονάχου Δανιήλ, ο οποίος επέστρεψε στο Άγιον Όρος και κατέληξε στα Κατουνάκια. 

Παραθέτουμε, στη συνέχεια, ολόκληρη την σπουδαία και όλως αποκαλυπτική μελέτη του Αγίου Δανιήλ του Κατουνακιώτη με τον τίτλο: «Ιστορική μελέτη περί της αναφυείσης διαφοράς εν τη κατ’ Άθω ιερά Μονή του αγίου Παντελεήμονος της επιλεγομένης Ρωσσικού μεταξύ Ελλήνων και Ρώσσων πατέρων και περί της εξελίξεως αυτής επιδικασθείσης κατά το χιλιοστόν οκτακοσιοστόν εβδομηκοστόν πέμπτον έτος υπό των πατριαρχείων Κων/πόλεως πατριαρχεύοντος του πατριάρχου Ιωακείμ του Βου / Δανιήλ μοναχού αγιογράφου» (Εν Πάτραις, Τυπογραφείον Αδελφών Α. Τούλα, 1927). 

Έχει ιδιαίτερη σημασία το γεγονός ότι ο Πατριάρχης Ιωακείμ Γ’ προέτρεψε τον Άγιο να συντάξει την σχετική μελέτη – όπως αναφέρει στον Πρόλογο – γιατί ο Πατριάρχης «είχε σπουδάσει πάνυ καλώς, ότι η εμή ελαχιστότης, ως γνήσιον τέκνον της ιεράς ταύτης Μονής, ου μην δε και αυτόπτης και ακόλουθος όλης της ειρημένης Ιστορίας, είμαι ο μόνος αρμόδιος προς εξιστόρησιν απλανεστάτην του σοβαρού τούτου ζητήματος, και πεισθείσα κατά τούτο, ότι ούτε θα επιβλέψω με την φανατικότητα ενίων Ελλήνων Πατέρων, οίτινες εξογκώνουσι τα πράγματα πέραν του δέοντος, ούτε από Ρωσσοφοβίαν, ή από ηθικήν τινα ή υλικήν ικανοποίησιν θα υποκριθώ τον ρωσσόφιλον, αλλά θα τονίσω γυμνήν την αλήθειαν, ίνα μη η συνείδησίς μου μοί γίνη κατήγορος εν ημέρα της Παγκοσμίου Κρίσεως». 

Τα αφειδώς εξοδευθέντα ρωσσικά ρούβλια 

Αξίζει, εδώ, να παραθέσουμε την συγκλονιστική μαρτυρία του Αγίου Δανιήλ για τον χρηματισμό κάποιων ιεραρχών του Οικουμενικού Πατριαρχείου, προκειμένου να στηρίξουν τις ρωσικές θέσεις. Γράφει ο Άγιος: 

Ας μελετήσει ο καθείς το σημαντικότατο αυτό πόνημα του Αγίου Δανιήλ του Κατουνακιώτου, για να κατανοήσει και τα σημερινά και κυρίως την ανδρεία στάση του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου απέναντι στους ρώσους, οι οποίοι θέλουν να καθυποτάξουν την Ορθόδοξο οικουμένη με κάθε τρόπο και ο Πατριάρχης μας – ευτυχώς! – δεν τους το επιτρέπει.

"ΠΡΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΜΟΝ" ΜΕ ΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΘΑΥΜΑΚΟΥ ΙΑΚΩΒΟ (ΒΙΝΤΕΟ)

Η ενορία του Ι. Ναού Αγίου Γεωργίου Νέου Ψυχικού παρουσιάζει την διαδικτυακή εκπομπή «Προς Εκκλησιασμόν», όπου φιλοξενούνται εργάτες του πνεύματος και της τέχνης. 

Στην 87η εκπομπή προσκεκλημένος ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Θαυμακού κ. Ιάκωβος, Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Ασωμάτων Πετράκη. 

Επιμελείται και παρουσιάζει ο Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος. 

Τεχνική υποστήριξη και επιμέλεια βίντεο: Κατερίνα Δ. Λεονάρδου.

   

Ο Παν. Μητροπολίτης Θαυμακού κ. Ιάκωβος ομιλεί στην εκπομπή για την μακρά εκκλησιαστική διακονία του, στην Αρχιεπισκοπή Θυατείρων και Μ. Βρετανίας, επί του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αθηναγόρου Κοκκινάκη, στην Εκκλησία της Ελλάδος, από διάφορες επιτελικές θέσεις, και βέβαια στην Συνοδική Μονή Ασωμάτων Πετράκη, όπου υπηρετεί ως Ηγούμενος από το 2003. Ακόμη, ο Πανιερώτατος αναφέρεται στην διακονία του στην Μέση Εκπαίδευση, ως θεολόγος καθηγητής, στον μακαριστό Μητροπολίτη Αυστρίας Μιχαήλ, με τον οποίο είχε πνευματικό δεσμό, και στο πολυσχιδές έργο του στην Μονή Πετράκη, με τα πολλά Μετόχια, το πλούσιο ιστορικό Αρχείο και την αδιάλειπτη λειτουργική ζωή.

Ο ΜΟΣΧΑΣ ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΛΑΡΙΩΝΑ ΑΛΦΕΓΙΕΦ

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

Διαβάζουμε πως το Ρωσικό Υπουργείο Εξωτερικών θα καλέσει τον επικεφαλής της τσεχικής πρεσβείας στη Μόσχα και θα προβεί σε έντονο διάβημα σχετικά με την κράτηση του Μητροπολίτη Ιλαρίωνα Αλφέγιεφ της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Τσεχική Δημοκρατία. 

Η Ρωσία θεωρεί την κράτησή του στημένη πρόκληση, δήλωσε σήμερα Δευτέρα (25-5-2026) η εκπρόσωπος του υπουργείου Μαρία Ζαχάροβα, όπως ανέφεραν ρωσικά πρακτορεία. 

Ο κληρικός της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, Ιλαρίωνας, συνελήφθη στην Τσεχική Δημοκρατία ως ύποπτος για μεταφορά απαγορευμένων ουσιών. Το κανάλι Telegram του Ιλαρίωνα ανέφερε αυτό το γεγονός ως πρόκληση. Ο Ιλαρίων δήλωσε για το εύρημα ότι «δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με το παράνομο εμπόριο ναρκωτικών». Σύμφωνα με τον ίδιο, προηγήθηκε μακροχρόνιας πίεσης στην ορθόδοξη κοινότητα στο Κάρλοβι Βάρι και στον ίδιο τον μητροπολίτη με στόχο να τον αναγκάσουν να εγκαταλείψει τον χώρο εργασίας του. 

Ο Μητροπολίτης Ιλαρίωνας Αλφέγιεφ, κατείχε νευραλγική θέση ως επικεφαλής του Τμήματος Εξωτερικών Σχέσεων του Πατριαρχείου Μόσχας από το 2009 έως το 2022 και θεωρούνταν ένας από τους πιθανούς διαδόχους του Ρώσου Πατριάρχη Κυρίλλου. 

Μετά την απομάκρυνση του, εστάλη στην Ουγγαρία και μετατέθηκε στο Κάρλοβι Βάρι της Τσεχίας το 2024. Αυτό συνέβη μετά τη δημοσιοποίηση καταγγελιών για σεξουαλική παρενόχληση και την πολυτελή ζωή του. Σίγουρα οι Τσέχοι δεν διάκεινται ευμενώς προς τους Ρώσους, για πολιτικούς λόγους. 

Σίγουρα ο Ιλαρίων Αλφέγιεφ θα αποτελούσε “στόχο” για την Τσεχική Δημοκρατίας, καθώς τον έβλεπαν ως απειλή. 

Όμως, τις εξηγήσεις πρέπει να τις δώσει – δεν θα το κάνει φυσικά – το Πατριαρχείο Μόσχας. Ο Πατριάρχης Κύριλλος ευθύνεται απόλυτα για τον Ιλαρίωνα. Αυτός τον υπερύψωσε και αυτός τον χαντάκωσε! Γιατί όμως; Τι είναι ο Ιλαρίωνας σήμερα για την Ρωσική Εκκλησία; Ένας αποτυχημένος; Ένας παρίας; Ένας που πρέπει να φύγει από τη μέση; Και με ποιο τρόπο πια; Όλα τα έχουμε δει! 

Το Ρωσικό Υπουργείο Εξωτερικών έσπευσε να προστατεύσει τον πολίτη του. Η Ρωσική Εκκλησία για τον ιεράρχη της; Ούτε λέξη. Ο Πατριάρχης Κύριλλος Γκουντιάγιεφ είναι ο απόλυτος υπεύθυνος για τον Ιλαρίωνα Αλφέγιεφ. Είναι και αυτό ένα μεγάλο κρίμα στο λαιμό τού Μόσχας Κυρίλλου.

Ο ΔΡ ΣΩΤΗΡΗΣ ΜΗΤΡΑΛΕΞΗΣ ΕΝ ΕΞΑΛΛΩ!

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

Στις 2 Μαΐου 2026, με πρωτοβουλία και διοργάνωση του Καλλιτεχνικού Συνόλου «Πολύτροπον», του οποίου έχω την ευθύνη, πραγματοποιήθηκε στο κέντρο της Αθήνας, μία ανοιχτή συζήτηση για την Ρωσοουκρανική σύγκρουση και το Οικουμενικό Πατριαρχείο, με φόντο την Αυτοκεφαλία της Εκκλησίας της Ουκρανίας. 

Στην συζήτηση έλαβε μέρος ο δρ Σωτήρης Μητραλέξης, ο οποίος διέρρηξε τα ιμάτια του επειδή προέβην στην αντικειμενική διαπίστωση ότι – δυστυχώς! – πολλά από αυτά που είπε ο συνομιλητής μου κ. Κώστας Κουτσουρέλης, όσο και ο κ. Βασίλης Ξυδιάς, στην δική του τοποθέτηση, αναπαράγονται από αριστερούς, ακροδεξιούς και την γνωστή αντιπατριαρχική εφημερίδα «Ορθόδοξος Τύπος». 

Ο δρ Σωτήρης Μητραλέξης μου επιτέθηκε με σφοδρότητα γι’ αυτήν την αντικειμενική – κατ’ εμέ – διαπίστωσή μου, η οποία άλλωστε προκύπτει συνεχώς από τα γεγονότα. 

Τι λένε, λοιπόν, αρκετοί αριστεροί, ακροδεξιοί και «Ορθόδοξος Τύπος» για το Οικουμενικό Πατριαρχείο; Μα ακριβώς τα ίδια πράγματα. Ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο είναι «αμερικανοκίνητο», ότι δεν έπρεπε να χορηγήσει Αυτοκεφαλία στην Εκκλησία της Ουκρανίας, ότι ο Οικουμενικός Πατριάρχης ευθύνεται για την «κρίση» στην Ορθοδοξία, ότι το Φανάρι εκφράζει τη «διεφθαρμένη» Δύση και άλλες παρόμοιες πομφόλυγες. 

Μόνο η πρόσφατη επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου στην Αθήνα, επιβεβαιώνει πανηγυρικά τις διαπιστώσεις μου. 

Ο πρόεδρος του κόμματος «Ελληνική Λύση» Κ. Βελόπουλος, δεν παρέστη στην ομιλία του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου στην Βουλή (5-5-2026), και ο ίδιος παραδέχθηκε ότι το πρόβλημά του είναι με το πρόσωπο του κ. Βαρθολομαίου και όχι με τον Πατριαρχικό θεσμό. Ό,τι ακριβώς λένε οι προαναφερθέντες (αρκετοί αριστεροί, ακροδεξιοί και «Ο.Τ.»): Σεβόμαστε τον θεσμό (sic), αλλά όχι τον Πατριάρχη. 

Σημειώσατε ότι πολλοί από αυτούς δεν αποκαλούν τον Οικουμενικό Πατριάρχη «Οικουμενικό», αλλά σκέτο «Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως». 

Έχει ενδιαφέρον ότι ο ανεξάρτητος βουλευτής Νικόλαος Παπαδόπουλος, ο εκλεγείς με το κόμμα ΝΙΚΗ», έκανε δήλωση εξηγώντας τους λόγους της αποχής του από την ομιλία του Οικουμενικού Πατριάρχου στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. 

Ο εν λόγω βουλευτής αναπαρήγαγε ακριβώς τη γνωστή ρητορεία όλων των παραπάνω: 

«Με την στάση μου, εκφράζω τη διαφωνία μου με θέσεις και ενέργειες του Πατριάρχη Βαρθολομαίου που πληγώνουν την ορθόδοξη εκκλησία μας. 

Ενδεικτικά αναφέρω: 

– τις συχνές δημόσιες συμπροσευχές του με τον αιρετικό Πάπα, 

– το αυτοκέφαλο στην Ουκρανική εκκλησία, που οδήγησε σε απίστευτες διώξεις ακόμη και στην Λαύρα του Κιέβου, 

– την άρνηση αποκατάστασης του ευλαβούς μητροπολίτη Πάφου Τυχικού, και … τόσα άλλα. 

Δυστυχώς ο Πατριάρχης μας συνεχίζει να αποκλίνει από την αυθεντική Ορθόδοξη πίστη και παράδοση. Προσευχόμαστε ο Πατριάρχης να μετανοήσει και να σταθεί στο ύψος της ιερής αποστολής του, της ιστορίας και των καιρών». 

Αξίζει να σημειωθεί ότι από την ομιλία του Οικουμενικού Πατριάρχου στην Βουλή απείχε και η επικεφαλής της Νέας Αριστεράς, Θεοπίστη Πέρκα. 

Σε κάθε περίπτωση, ο δρ Σωτήρης Μητραλέξης θα πρέπει λιγάκι να προβληματιστεί με την αντικειμενική παρατήρηση μου και να μην βγαίνει «εκτός εαυτού» άνευ λόγου. Καλό θα ήταν να μάθει να προφέρει σωστά την πραγματικότητα. 

Παραθέτουμε στη συνέχεια το βίντεο της εκδήλωσης μας, όπου και η παρέμβαση του δρος Σωτήρη Μητραλέξη.

 

Ο …προοδευτικός νεο-συντηρητισμός στους κόλπους της Εκκλησίας

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

Τα τελευταία κάμποσα χρόνια συζητιέται στους εκκλησιαστικούς κύκλους το ζήτημα της «λειτουργικής αναγέννησης» στη λατρεία, με κύρια χαρακτηριστικά την απόδοση των ύμνων και των βιβλικών κειμένων στη νέα ελληνική, την εις επήκοον ανάγνωση των ευχών της Θείας Λειτουργίας - προκειμένου να συμμετέχουν καλύτερα οι πιστοί – την σχεδόν κατάργηση του τέμπλου και γενικά την πιο ενεργή συμμετοχή του λαϊκού στοιχείου στην ενοριακή ζωή. 

Όσοι είναι υπέρμαχοι των παραπάνω χαρακτηρίζονται γενικά ως «προοδευτικοί», ενώ όσοι αντιτίθενται πιο …καλογερικοί. 

Όμως, θα πρέπει να τονισθεί ότι η «λειτουργική αναγέννηση» δεν ήταν υπόθεση του μακαριστού αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου ή κάποιων «φωτεινών» μορφών, αλλά υπόθεση των Οργανώσεων (Σωτήρ, Ζωή κ.λπ.), οι οποίες από πολύ νωρίς εφήρμοζαν αυτές τις πρακτικές – περισσότερο ή λιγότερο – στο δικό τους εκκλησιαστικό μόρφωμα. 

Επομένως, οι σημερινοί «προοδευτικοί» δεν είναι κάτι άλλο παρά μια εξελιγμένη μορφή των λεγομένων παρεκκλησιαστικών Οργανώσεων. 

Οι νεανικές ομάδες, συντροφιές, κύκλοι των Οργανώσεων έγιναν εκκλησιαστικές «κοινότητες», «αρχονταρίκια» και άλλα παρόμοια εκκλησιοφανή, ενώ ο πνευματικός των Οργανώσεων αντικαταστάθηκε από τον «γέροντα», ο οποίος έχει μπόλικη δόση «ησυχασμού» ή – σε άλλες περιπτώσεις – καμώνεται τον προοδευτικό, υιοθετώντας μιαν ανέξοδη ρητορεία, επικαλούμενος τάχα την ελευθερία της Εκκλησίας, αλλά στην πραγματικότητα κάνει ό,τι και οι οργανωσιακοί: προσπάθεια χειραγώγησης των πιστών με έμμεσο ή άμεσο τρόπο. 

Η «εκκλησιαστική κοινότητα» μπορεί εύκολα να εξελιχθεί σε σέκτα, όπως η Οργάνωση που ήταν κάστα. 

Και σε αυτή την περίπτωση αναζητείται η εύνοια του «γέροντα», προκειμένου να συμβάλει ο πιστός στο «έργο» της κοινότητος. 

Τα χριστιανικά τραγούδια των Οργανώσεων έδωσαν τη θέση τους στα «παραδοσιακά». Και να οι χοροί και να τα όργανα και βραδιές κοινοτικές, πάντα «παραδοσιακές». Σ’ αυτή τη λογική προσχώρησαν σιγά σιγά ακόμα και οι Οργανώσεις. 

Το κοινωνικό έργο των Οργανώσεων – απόλυτη προτεραιότητα – έγινε και προτεραιότητα των «προοδευτικών», για να μη πω σύνολης της Εκκλησίας. 

Αλλά και στο «πνευματικό» επίπεδο, η οργανωσιακή λογική καλά κρατεί. 

Το Πατρίς – Θρησκεία – Οικογένεια υιοθετείται πανηγυρικά, ως τρίπτυχο – πρότυπο, από πολλούς «προοδευτικούς» με άλλο γλωσσικό μανδύα. Η ουσία παραμένει η ίδια. 

Επομένως, όσοι κατηγόρησαν με σφοδρότητα τις Οργανώσεις για οιονεί διαστρέβλωση του χριστιανικού μηνύματος, στην πραγματικότητα δεν αφίστανται πολύ από την ιδεολογία τους. Πρόκειται, απλώς, για μια μετεξέλιξή τους. 

Η Λατρεία δεν προσφέρει κάτι τους πιστούς αν οι ευχές λέγονται εκφώνως ή οι ακολουθίες γίνονται στην δημοτική ή καταργηθεί το τέμπλο. Η Λατρεία δεν είναι ιδιωτική υπόθεση, είναι δοξολογική υπόθεση. Με …μισοκακόμοιρους ή υπερφίαλους ιερείς (οι μεν εκφωνούν «ευλαβώς» τις ευχές της Αγίας Αναφοράς οι δε εκκωφαντικώς, ηδονιζόμενοι ακούγοντας την φωνή τους), δεν διορθώνεται η τεράστια αταξία που επικρατεί, καθώς ο καθένας κάνει ό,τι θέλει, όπως και όταν θέλει. 

Η προσωπολατρεία του γέροντα της «κοινότητας» είναι εδώ και δηλητηριάζει το σώμα της τοπικής Εκκλησίας. Αν δεν απεκδυθούν οι «γεροντάδες» το «αυτείδωλόν» τους, σωτηρία δεν υπάρχει. 

Η ελπίς υπάρχει μόνον από εκείνους – μάλλον πολύ λίγους - που μπορούν να προσφέρουν στον Θεό υιούς ελευθερίας και τέκνα της χάριτος, απαλλαγμένα από βαρίδια, ήτοι ιδεοληψίες και αποποίηση της προσωπικής ευθύνης. 

Και βέβαια απαιτείται άσκηση ειλικρινούς διαλόγου, τον οποίον – φευ! – όλοι φοβούνται και αποφεύγουν. Η μαθητεία στον διάλογο συνιστά και το άνοιγμα της Εκκλησίας στον κόσμο. Με τη λογική, όμως, του Ακαθίστου Ύμνου: «καὶ ἅλμασιν ὡς ᾄσμασιν».

ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ: ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ (ΒΙΝΤΕΟ)

Το Σάββατο 2 Μαΐου 2026, στις 7.30 το απόγευμα στο Έναστρον Βιβλιοκαφέ (Σόλωνος 101, Αθήνα) το Καλλιτεχνικό Σύνολο «Πολύτροπον» (υπεύθυνος: Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος) διοργάνωσε ανοιχτή συζήτηση με θέμα: "Η ρωσοουκρανική σύγκρουση και το Οικουμενικό Πατριαρχείο». 

Ομιλητές: 

- Κώστας Κουτσουρέλης, συγγραφέας, διευθυντής του περιοδικού Νέο Πλανόδιον 

- Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος, θεολόγος, υπεύθυνος Καλλιτεχνικού Συνόλου "Πολύτροπον". Ακολούθησε ελεύθερος διάλογος.