Τρίτη, 16 Ιουλίου 2019

Η ΑΓΙΑ ΜΑΡΙΝΑ ΤΟΥ ΕΛΥΤΗ: "Τα παμπάλαια πράσινα και τα χρυσά κείνα που μέσα μας έχουν παντοτινές δεκαεφτά Ιουλίου..."

Κολάζ Οδυσσέα Ελύτη
Επιμέλεια: Π.Α. Ανδριόπουλος

Στον Μικρό Ναυτίλο του Ελύτη η Αγία Μαρίνα έχει την τιμητική της: 
Τώρα που ο νους απαγορεύεται και οι ώρες δε γυρίζουν 
Από κήπο σε κήπο η σκέψη μου 
Δειλή σαν τριανταφυλλιά πρωτάρα 
Που αρπάζεται απ' τα κάγκελα 
Δοκιμάζει απαρχής ν' αρμόσει πάλι 
Με σταγόνων σφήνες λαμπερών 
Τα παμπάλαια πράσινα και τα χρυσά κείνα που μέσα μας 
Έχουν παντοτινές δεκαεφτά Ιουλίου 

Κολάζ του Οδυσσέα Ελύτη
Ν' ακουστεί και πάλι της Αγίας Μαρίνας το νερό στις πέτρες 

Στον Ταξιδιωτικό του Σάκο ΟΤΤΩ ΤΙΣ ΕΡΑΤΑΙ, ένα από Τα Στιγμιότυπα είναι το εκκλησάκι της Αγίας Μαρίνας στα Μυστεγνά της Λέσβου: 
ΜΥΤΙΛΗΝΗ 
Στα Μυστεγνά, πρωί, ανεβαίνοντας τους ελαιώνες για το εκκλησάκι της Αγίας Μαρίνας. Το βάρος που νιώθεις να σου έχει αφαιρεθεί σαν αμαρτία ή τύψη και χωνεύεται από το χοντρό χώμα, λες και το τραβά η μεγαθυμία των προγόνων.


Στα Ρω του Έρωτα συναντούμε το απίθανο Ντούκου ντούκου μηχανάκι. Τραγούδι, νομίζω, περισσότερο παρά ποίημα. Με την τελευταία στροφή - προτροπή για να πάμε στην Αγια - Μαρίνα. 
Χάιντε χάιντε βρε παιδιά 
       πάμε στην Αγια - Μαρίνα 
Πάμε στην Αγια - Μαρίνα 
      με την όμορφη μπενζίνα. 

Στο Άξιον εστί
Είδα πέρα, μακριά, στην άκρια της ψυχής μου             
                     μυστικά να διαβαίνουνε 
φάροι ψηλοί ξωμάχοι Στους γκρεμούς τραβερσωμένα κάστρα 
Τ' άστρο της τραμουντάνας Την αγία Μαρίνα με τα δαιμονικά ... 

Η Μαρίνα των Βράχων από τους Προσανατολισμούς:    
Έχεις μια γεύση τρικυμίας στα χείλη - Μα πού γύριζες 
Ολημερίς τη σκληρή ρέμβη της πέτρας και της θάλασσας 
Αετοφόρος άνεμος γύμνωσε τους λόφους 
Γύμνωσε την επιθυμία σου ως το κόκαλο 
Κι οι κόρες των  ματιών σου πήρανε τη σκυτάλη της Χίμαιρας 
Ριγώνοντας μ' αφρό τη θύμηση! ... 


Η Μαρίνα από τις Μικρές Κυκλάδες: ...   
    Μαρίνα πράσινό μου αστέρι 
Μαρίνα φως του Αυγερινού     
   Μαρίνα μου άγριο περιστέρι 
και κρίνο του καλοκαιριού.


Τα δημόσια και τα ιδιωτικά 
...Με τον ίδιο τρόπο που σ' ένα πέτρινο, σχεδόν διάφανο ειδώλιο που λευκάζει κι αναδύεται από τα κύματα συμπίπτουν οι λιγοστές γραμμές της Πάρου ή της Σικίνου και οι πτυχές του μανδύα μιας αγίας Μαρίνας, η μιας Διαμάντως που εναποθέτει λουλούδια στον επιτάφιο. 

ΜΝΗΜΗ ΜΑΙΡΗΣ ΑΡΩΝΗ


π.α. ανδριόπουλος
Την πρόλαβα ως δασκάλα φίλων μου στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου εκεί γύρω στο 1988. Ήξερα την αξία της - ανήκε ήδη στην προσωπική μου μυθολογία - και πάντα όταν την έβλεπα αισθανόμουν δέος απέναντί της. 
Ήταν μια μεγάλη Κυρία του θεάτρου και της ζωής. Κόρη του περίφημου καθηγητή της Μεγάλης του Γένους Σχολής Λέανδρου Αρβανιτάκη και σύζυγος του ηθοποιού Θεόδωρου Αρώνη. 
Η Μαίρη Αρώνη έφυγε σαν σήμερα... 16 Ιουλίου 1992. 
Σημάδεψε μια ολόκληρη εποχή της ελληνικής σκηνής, ερμηνεύοντας πολλούς και διαφορετικούς ρόλους, τόσο του κλασσικού όσο και του σύγχρονου δραματολογίου. Αναδείχθηκε ιδανική αριστοφανική ερμηνεύτρια. Έκανε και πολλές περιοδείες στο εξωτερικό με αντίστοιχες παραστάσεις, όπως στο Φεστιβάλ των Εθνών (Παρίσι 1957), Μέση Ανατολή (1958), Λονδίνο (1967), Πολωνία, Ουγγαρία (1969), Ιαπωνία (1972).
"Στοίχειωσε" με την παρουσία της όσους ηθοποιούς την είχαν δασκάλα στην Δραματική του Εθνικού, όπου δίδασκε από το 1968. 
Έγινε γνωστή στο ευρύτερο κοινό από τις πέντε κινηματογραφικές ταινίες στις οποίες πρωταγωνίστησε και έγιναν επιτυχίες, αλλά το θέατρο ήταν ο χώρος της. Έλεγε χαρακτηριστικά: 
"Μην το ξεχνάτε, ο πιο μεγάλος μου έρωτας είναι το θέατρο. Πιστεύω ότι όλα εδώ αρχίζουν και όλα εδώ τελειώνουν. Φοβάμαι το χρόνο - σε μας τους ηθοποιούς από ένα σημείο και μετά γίνεται εφιάλτης - γιατί δεν ξέρω τι υπάρχει μετά το θάνατο. Αλλά αν υπάρχει μια άλλη ζωή πέρα από 'δω, εγώ πιστεύω πως το θέατρο δεν τελειώνει ποτέ. Και θέλω να το πω, πως και στην Κόλαση ακόμη θεατρίνα θα γινόμουν."
«Προϊόν μιας πολύ μεγάλης υποκριτικής σχολής, με δάσκαλο τον Ροντήρη, που δίδασκε την υψηλή ποίηση και τη συνεχή άσκηση του "εργαλείου" που λέγεται ηθοποιός», θεωρούσε την Μαίρη Αρώνη ο Κ. Γεωργουσόπουλος, ενώ ο Σπύρος Ευαγγελάτος έλεγε ότι η Αρώνη διέθετε «κάτι που δε διδάσκεται: Ανεπανάληπτη σκηνική γοητεία, "δαιμονική" προσωπικότητα, θηριώδη ερμηνευτική ικανότητα και μοναδική μαστοριά που έδινε ιδιαίτερο νόημα και χρώμα στην κάθε συλλαβή της κάθε λέξης».
Ευτυχώς έχουμε έναν τόμο - βιοεργογραφική μελέτη της Λίλιαν Καραμητσοπούλου, με τίτλο «Μαίρη Αρώνη (Η μεγάλη κυρία του θεάτρου)» (εκδόσεις «Ergo»), όπου καταγράφεται πολύτιμο υλικό της πενηντάχρονης θεατρικής πορείας της μεγάλης ηθοποιού. 
Ας τη θυμηθούμε, λοιπόν, με το συγκλονιστικό μονόπρακτο του Ζαν Κοκτώ Η ανθρώπινη φωνή, από την εκπομπή "Το μικρό θέατρο στο Β' Πρόγραμμα" (1978), σε μετάφραση Αλέξη Σολομού. 



Στη συνέχεια και ένα βίντεο - αφιέρωμα στην Μαίρη Αρώνη



Δευτέρα, 15 Ιουλίου 2019

"ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ εορτάζοντας τη μνήμη των αγίων Κηρύκου και Ιουλίτης..."


Tω αυτώ μηνί IE΄, μνήμη των Aγίων Mαρτύρων Kηρύκου και Iουλίττης της μητρός αυτού.
Ιουλίττα σύναθλος υιώ Kηρύκω,
H λαιμότμητος τω κάραν τεθλασμένω.
Πέμπτη Iουλίτταν δεκάτη τάμον, υία δ’ έαξαν.
H Aγία Mάρτυς Iουλίττα ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Διοκλητιανού εν έτει σϟϛ΄ [296], καταγομένη από το Iκόνιον. Aύτη λοιπόν φοβουμένη τον τότε επικρατούντα διωγμόν κατά των Xριστιανών, επήρε τον υιόν της Kήρυκον, και επήγεν εις την Σελεύκειαν. Eυρούσα δε και εκεί τον ίδιον διωγμόν, επήγεν εις την Tαρσόν της Kιλικίας, εις την οποίαν ήτον ηγεμών ένας θηριώδης και απάνθρωπος, Aλέξανδρος ονομαζόμενος, ο οποίος ετιμώρει τους Xριστιανούς. Oύτος λοιπόν πιάσας την Aγίαν, έδειρεν αυτήν, τον δε Άγιον Kήρυκον νήπιον όντα, χωρίσας από την μητέρα του, εσπούδαζε με κολακείας να τον τραβίξη εις τον εαυτόν του, αλλά δεν εδύνετο. Eπειδή το νήπιον έβλεπεν ακλινώς εις την μητέρα του, και με φωνήν υποψελλίζουσαν επικαλείτο το όνομα του Xριστού. Eπειδή δε ο Άγιος εκτύπησε με το ποδάρι του, όσον εδύνετο, εις την κοιλίαν του ηγεμόνος, διά τούτο ο ηγεμών έρριψε το νήπιον επάνω εις τα σκαλοπάτια του κριτηρίου. Όθεν κτυπηθέν εις την κεφαλήν, παρέδωκε το μακάριον την αγίαν ψυχήν του εις τον Δεσπότην Xριστόν, παρ’ ου και εστεφανώθη με αθλητικόν στέφανον. H δε μακαρία Iουλίττα δοκιμάσασα πολλάς βασάνους, δεν επείσθη να αρνηθή τον Xριστόν, όθεν απεκεφαλίσθη, και έλαβεν η αοίδιμος του μαρτυρίου τον στέφανον1. Tελείται δε η αυτών Σύναξις και εορτή εις τον ευκτήριον Nαόν του Aρχαγγέλου Mιχαήλ, εις τόπον λεγόμενον Aδδώ2.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
1. Σημείωσαι, ότι εγκώμιον έπλεξεν εις την Aγίαν ταύτην Iουλίτταν και Kήρυκον, Nικήτας ο Pήτωρ, ου η αρχή· «Ώσπερ ουκ έστι συνεχόμενον τω Kυρίω». (Σώζεται εν τη Mεγίστη Λαύρα, εν τω Kοινοβίω του Διονυσίου, και εν τη Iερά Mονή του Bατοπαιδίου.) Tο δε ελληνικόν τούτων Mαρτύριον σώζεται εν τη Λαύρα, εν τη Iερά Mονή των Iβήρων και εν άλλαις, ου η αρχή· «Tω αγαπητώ αδελφώ και συλλειτουργώ». Tο δε ρηθέν εγκώμιον, εν τοις Πανηγυρικοίς της Λαύρας επιγράφεται, Nικήτα Φιλοσόφου δούλου Xριστού.
2. Περιττώς γράφεται εδώ το Συναξάριον του Aγίου Iωσήφ του Θεσσαλονίκης. Aυτό γαρ προεγράφη εις την δεκάτην τετάρτην του ιδίου τούτου μηνός, ότε τελείται και η μνήμη αυτού.
(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Γ'. Εκδόσεις Δόμος, 2005) - Σπουδαστήριο Νέου Ελληνισμού

- Δεῦτε πιστοί, τοῖς ἐπαίνοις συνελθόντες, στέψωμεν δυάδα παναγίαν, Τριάδος σέβας κατέχουσαν· τῶν γὰρ εἰδώλων τὴν πλάνην, καὶ τῶν τυράννων τὴν ἀπόνοιαν, τοῖς ἑαυτῶν ποσὶ κατεπάτησαν. Τούτους ἀνευφημοῦντες ἀνακράξωμεν, λέγοντες· Χαίροις Ἰουλίττα πανσεβάσμιε, ἡ τὴν γυναικείαν ἀσθένειαν ἀπορριψαμένη, καὶ ἀνδρικῶς ἀγωνισαμένη. Χαίροις Κήρυκε παμμακάριστε, ὁ τριετὴς τῇ ἡλικίᾳ, καὶ τὸν πολυμήχανον ἐχθρὸν καταβαλών. Χαίρετε το ἡμέτερον κλέος καὶ καύχημα, τῶν ἐν πίστει ἑορταζόντων τὴν ἱερὰν ὑμῶν ἄθλησιν, οὓς ἱκετεύομεν πρεσβεύειν ἀεὶ τὸν τῶν ὅλων Κύριον, τῷ κόσμῳ δωρηθῆναι εἰρήνην, καὶ ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν τὸ μέγα ἔλεος.
(Ιδιόμελον των Αίνων, ήχος β', ποίημα Βυζαντίου, από την Ασματική Ακολουθία των Αγίων)


- Αλεξάνδρου Παπαδιαμάντη, από το διήγημα Στο Χριστό στο Κάστρο
Ἐν τῷ μέσῳ δὲ κρέμαται ὁ μέγας ὀρειχάλκινος καὶ πολυκλαδος πολυέλεος, καὶ ὁλόγυρα ὁ κρεμαστὸς χορός, μὲ τὰς εἰκόνας τῶν Προφητῶν καὶ Ἀποστόλων, ὑφ᾿ ὃν ἐτελοῦντο τὸ πάλαι οἱ σεμνοὶ γάμοι τῶν χριστιανῶν ἀνδρογύνων. Καὶ ὁλόγυρα αἱ μορφαὶ τῶν Μαρτύρων, Ὁσίων καὶ Ὁμολογητῶν. Ἵστανται ἐπὶ τῶν τοίχων ἠρεμοῦντες, ἀπαθεῖς, ὁποῖοι ἐν τῷ Παραδείσῳ, εὐθὺ καὶ κατὰ πρόσωπον βλέποντες, ὡς βλέπουσι καθαρῶς τὴν Ἁγίαν Τριάδα. Μόνος ὁ Ἅγιος Μερκούριος, μὲ τὴν βαρεῖαν περικεφαλαίαν του, μὲ τὸν θώρακα, τὰς περικνημίδας καὶ τὴν ἀσπίδα, φαίνεται ὀλίγον τι ἐγκαρσίως βλέπων καὶ κινούμενος καὶ ὁρῶν, εἰς τὰ δεξιὰ του ναοῦ, ἐκεῖ ὅπου διατρυπᾷ μὲ τὸ δόρυ του τὸν ἐπὶ θρόνου καθήμενον ὠχρὸν Παραβάτην. Πελιδνὸς ὁ παράφρων τύραννος, μὲ τὸ βλέμμα σβῆνον, μὲ τὸ στῆθος αἱμάσσον, μάτην προσπαθεῖ ν᾿ ἀποσπάσῃ ἀπὸ τὸ στέρνον του τὸν ὀξὺν σίδηρον, καὶ ἐξεμεῖ μετὰ τῆς τελευταίας βλασφημίας καὶ τὴν μιαρὰν ψυχήν του. Γείτων τῆς τρομακτικῆς ταύτης σκηνῆς παρίσταται γλυκεῖα καὶ συμπαθεστάτη εἰκών, ὁ Ἅγιος Κήρυκος, τριετίζον παιδίον, κρατούμενον ἐκ τῆς χειρὸς ὑπὸ τῆς μητρός του, τῆς Ἅγιας Ἰουλίττης. Δι δώρων καὶ θυσιῶν ἐζήτει ὁ διώκτης Ἀλέξανδρος νὰ ἑλκύση τὸ παιδιον, καὶ διὰ τοῦ παιδιοῦ τὴν μητέρα. Ἀλλ᾿ ὁ παῖς, καλῶν τὴν μητέρα του καὶ ὑποψελλίζων τοῦ Χριστοῦ τὸ ὄνομα, ἔπτυσε τὸν τύραννον κατὰ πρόσωπον, καὶ ἐκεῖνος ἐξαγριωθεὶς ἐκρήμνισε τὸ παιδίον ἀπὸ τῆς μαρμαρίνης κλίμακος, ὅπου συνέτριψε τὸ τρυφερὸν καὶ διὰ στεφάνους πλασθὲν κρανίον.


- ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ εορτάζοντας τη μνήμη
των αγίων Κηρύκου και Ιουλίτης
ένα θαύμα να καίει στους ουρανούς τ’ αλώνια
ιερείς και πουλιά να τραγουδούν το χαίρε…

Οδυσσέας Ελύτης, «Το άξιον εστί»
(απόσπασμα από «Το Δοξαστικόν»)


«…Στο βάθος όμως είναι μπλε Ιουλίτας… 
Και η τελειότης η άκρα 
συντελεσμένη σ’ έναν κήπο με υάκινθους 
Οπού τους αφαιρέθηκεν ο μαρασμός για πάντα. Κάτι φαιό 
Που μια σταξιά μονάχα λεμονιού αιθριάζει οπόταν 
Βλέπεις κείνο που απ’ την αρχή εννοούσα με στοιχεία καθαρά 
Να χαράζεται 
Πάνω σε μπλε Ιουλίτας.»  
Από το ποίημα ΣΕ ΜΠΛΕ ΙΟΥΛΙΤΑΣ - Από την ποιητική συλλογή του Οδυσσέα Ελύτη ΔΥΤΙΚΑ ΤΗΣ ΛΥΠΗΣ (στη συγκεντρωτική έκδοση απάντων των ποιημάτων του Ελύτη - εκδ. Ίκαρος - σ. 583-84).
 - Τα άπαντα (ποιήματα, παραμύθια, τραγούδια και κείμενα) της Ιουλίτας Ηλιοπούλου, αγαπημένης της Ιδιωτικής Οδού.

"ΒΓΕΣ ΓΙΑ ΛΙΓΟ ΣΤΟ ΜΠΑΛΚΟΝΙ" ΑΠΟΨΕ ΣΤΑ ΧΑΝΙΑ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ


Σήμερα, Δευτέρα 15 Ιουλίου στις 9 το βράδυ, στο ξενοδοχείο Porto Veneziano, στα Χανιά της Κρήτης, στο πλαίσιο των φετινών εκδηλώσεων του κύκλου, «Μουσική – Λόγος» θα παρουσιαστούν τραγούδια του συνθέτη Γιώργου Κουρουπού. 
Πρόκειται για μελοποιημένα ποιήματα της νύχτας και της αγάπης, από διαφορετικούς κύκλους τραγουδιών του συνθέτη, σε ποίηση: Σαπφούς, Οδυσσέα Ελύτη, Ιουλίτας Ηλιοπούλου, Ανδρέα Αγγελάκη, Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα και Λεωνίδα Κακάρογλου. Τα τραγούδια εναλλάσσονται με ποιήματα της ίδιας, νυχτερινής και ερωτικής, ατμόσφαιρας. 
Ερμηνεύουν: 
Δάφνη Πανουργιά, τραγούδι 
Γιάννης Τσανακαλιώτης, πιάνο 
Ιουλίτα Ηλιοπούλου, απαγγελία 
Παραθέτουμε, στη συνέχεια το αναλυτικό πρόγραμμα της εκδήλωσης:

«Βγες για λίγο στο μπαλκόνι» 
Τραγούδια του Γιώργου Κουρουπού 
Μελοποιημένα ποιήματα της νύχτας και της αγάπης

♫-Τύχη (Οδυσσέας Ελύτης)

◊-Σκέπτομαι μια ζωή (Μάτση Χατζηλαζάρου) 
♫-Μονάχη κι έρημη (Σαπφώ, μετ. Οδυσσέας Ελύτης)
♫-Ανέβαινε ψηλά η Πανσέληνος (Σαπφώ, μετ. Οδυσσέας Ελύτης)

◊-Το όνειρο (Διονύσιος Σολωμός)
♫-Όνειρο του Φεγγαριού (Ιουλίτα Ηλιοπούλου)
♫-Όνειρο (Ιουλίτα Ηλιοπούλου)

◊-Η Ωραία μας άγνωστη (Οδυσσέας Ελύτης)
♫-Μικρό βαλς του Κήπου (Ιουλίτα Ηλιοπούλου)
♫-Καημός (Ιουλίτα Ηλιοπούλου)

◊-Μπεμπελούνα θαλασσιά (Ιουλίτα Ηλιοπούλου)
♫-Μπεμπελούνα της Χαράς (Ιουλίτα Ηλιοπούλου)

◊-Στην άκρη του ύπνου των παιδιών ((Ιουλίτα Ηλιοπούλου)
♫-Χαμένη Μπεμπελούνα (Ιουλίτα Ηλιοπούλου)
♫-Άσπρη Μπεμπελούνα (Ιουλίτα Ηλιοπούλου)

◊-Τα βράδια τρίζουν τα σκαλοπάτια (Λεωνίδας Κακάρογλου)
♫-Το Σπίτι (Λεωνίδας Κακάρογλου)
♫-Αγριελιά (Λεωνίδας Κακάρογλου)

◊-Πιάνο (Ιουλίτα Ηλιοπούλου)
♫-Μαζί σου (Ιουλίτα Ηλιοπούλου)

◊- Ειδύλλιο (Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, μετ. Άρης Δικταίος)
♫-Σερενάτα (Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, μετ.Ανδρέας Αγγελάκης)
♫-Σαλιγκάρι (Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, μετ. Ανδρέας Αγγελάκης)
♫-Κάθε τραγούδι (Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα,μετ.Ανδρέας Αγγελάκης)

◊-Εσύ κι η θάλασσα (Ανδρέας Αγγελάκης)
♫-Η Ωδή (Ανδρέας Αγγελάκης)

◊-Η Ελένη της Κρήτης με το πρόσωπο και με το πλάι (Οδυσσέας Ελύτης)
♫-Τραγούδι της Ελένης (Ανδρέας Αγγελάκης)
♫-Νανούρισμα (Ανδρέας Αγγελάκης)


Κυριακή, 14 Ιουλίου 2019

"...ο καημός χτυπάει σαν κεραυνός..."


Μνήμη Νέλλης Βουτσινά
Τότες, στα φοιτητικά μας χρόνια, που ακούγαμε με πάθος Χατζιδάκι και ανακαλύπταμε με ευλάβεια όλο το έργο του...
Σαν εντρυφήσαμε στον δίσκο "Ο οδοιπόρος, το μεθυσμένο κορίτσι και ο Αλκιβιάδης", της είπα: 
"Το μεθυσμένο κορίτσι θαρρώ πως το 'γραψε ο Μάνος έχοντας υπ' όψιν του εσένα, χωρίς να σε γνωρίζει...". 
Μειδίασε παράξενα...
Ένα χρόνο μετά την απουσία της - και πολλά από την Αθήνα της νιότης μας - είμαι σίγουρος πως γράφτηκε για κείνη...

Μες στο κρύο μες στ’ αγιάζι 
το κορίτσι μου βουλιάζει 
το σκεπάζει τ’ αναφιλητό. 

Χύθηκαν τα ξεροβόρια 
σπάν’ τα ζάρια τρία αγόρια 
το κορίτσι κλαίει σαν το Χριστό. 

Μεθάει κι ανοίγει μια τρελή πηγή 
το στόμα γίνεται πληγή 
έχει το μίσος φτιάξει φυλαχτό 
παίζει στο θάνατο κρυφτό. 

Έχει στα μαλλιά κορδέλες 
στο κορμί της χίλιες βδέλλες 
και στο πλάι το Χάροντα σκυφτό. 

Απ’ τα μάτια της δυο στάλες 
κι απ’ τα χέρια πέφτουν κι άλλες 
ο καημός χτυπάει σαν κεραυνός. 

Ποιος της έδωσε μαχαίρι 
ποιος αγέρας θα τη φέρει 
για ν’ αστράψει ο μαύρος ουρανός; 

Με το μαχαίρι κόβει τη σιωπή 
κι είναι σαν πέτρα σκυθρωπή 
μπλέκει τα χέρια κάνει προσευχή 
ποιος θα της δώσει μιαν ευχή; 

Μες στο κρύο μες στ’ αγιάζι 
το κορίτσι μου τρομάζει 
πεθαμένο τρέχει στη βροχή.


Ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ ΚΑΙ Η ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ ΤΟΥ "Ζ" ΣΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ


Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 
Το εμβληματικό μυθιστόρημα του Βασίλη Βασιλικού Ζ έγινε όπερα μετά από παραγγελία της Εναλλακτικής Σκηνής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής στον διακεκριμένο Έλληνα συνθέτη Μηνά Μπορμπουδάκη. 
Μία από τις σημαντικότερες στιγμές της σύγχρονης πολιτικής ιστορίας της χώρας, η δολοφονία του βουλευτή της ΕΔΑ, Γρηγόρη Λαμπράκη, εντάχθηκε για πρώτη φορά στο λυρικό ρεπερτόριο και ανέβηκε σε σκηνοθεσία Κατερίνας Ευαγγελάτου τον Μάρτιο του 2018 στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος. 
Το Ζ του Βασίλη Βασιλικού είναι ένα μυθιστόρημα που έκανε θραύση στην εποχή του και που έγινε διεθνώς γνωστό μέσα από τις πολυάριθμες (33!) μεταφράσεις του και τη μεταφορά του στο σινεμά από τον Κώστα Γαβρά, που κέρδισε δύο Όσκαρ. Η μουσική του Μίκη Θεοδωράκη σφράγισε την ταινία. 
Ο συγγραφέας χαρακτηρίζει το βιβλίο του «φανταστικό ντοκιμαντέρ ενός εγκλήματος», που «υπακούει στους νόμους ενός έργου φαντασίας, έχει δική του νομοτέλεια, αυτόνομη, μόνο που τυχαίνει όλα αυτά να μην είναι διόλου φανταστικά, αλλά μια πιστή και υπεύθυνη αντιγραφή της πραγματικότητας». 
Το Ζ ενόχλησε αρκετούς σε πολιτικά πόστα και καθώς κυκλοφόρησε στις αρχές της Επταετίας, δεν υπήρχε περίπτωση να βγει στις αίθουσες. Εθεωρείτο αντιαμερικανική ταινία. 
Όμως, το Ζ δεν θα προβληθεί ούτε στην Σοβιετική Ένωση, μολονότι ο Λαμπράκης ήταν εκεί σύμβολο αντιαμερικανισμού. Ο ίδιος ο Γαβράς είπε σε συνέντευξή του: «Πήγαμε με τον Περά να το παρουσιάσουμε στη Μόσχα. Έγινε μια προβολή για σκηνοθέτες και αυτό ήταν. Δεν το περάσαμε σε κινηματογραφικά φεστιβάλ, σε καμία απ’ αυτές τις χώρες, ούτε στους κινηματογράφους. Στη Μόσχα ήρθε και μας βρήκε ένας κρατικός αξιωματούχος ονόματι Μπασιάκοφ, ο οποίος μας είπε ότι δεν μπορούν να επιτρέψουν την προβολή, γιατί υπήρχε μια έμμεση αναφορά στα Μπολσόι. Αν θυμάστε, στη αρχή μιλάμε για έναν χορευτή που είχε αυτομολήσει». 
Για το θρυλικό Ζ, λοιπόν, και για πολλά ακόμα θέματα, όπως: Η Γαλλική Επανάσταση, το μετεμφυλιακό Ελληνικό Κράτος, τα εγκλήματα του Κομμουνισμού στην Ρουμανία, η εισβολή του Συμφώνου της Βαρσοβίας στην Τσεχοσλοβακία το 1968, η αντικομμουνιστική επανάσταση των Σολιντάρνος στην Πολωνία το 1981, η τέχνη του μυθιστορήματος, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, θα μιλήσει ο συγγραφέας Βασίλης Βασιλικός, στην εκπομπή του σκηνοθέτη π. Πέτρου Μινώπετρου, σήμερα Κυριακή 14 Ιουλίου στις 8 το βράδυ, στον Ραδιοφωνικό Σταθμό της Εκκλησίας της Ελλάδος, στους 89,5 FM. Μια εκπομπή που αναμένουμε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον.   

Σάββατο, 13 Ιουλίου 2019

ΜΕΛΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΠΟΙΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΚΟΥΡΟΥΠΟ ΣΤΑ ΧΑΝΙΑ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ


Το ξενοδοχείο Porto Veneziano, στα Χανιά της Κρήτης, εγκαινίασε από το καλοκαίρι του 2017 σειρά θεματικών εκδηλώσεων με τίτλο «Μουσική – Λόγος», υλοποιώντας μία έμπνευση του Χανιώτη ποιητή και συγγραφέα Λεωνίδα Κακάρογλου.
Στο πλαίσιο των φετινών εκδηλώσεων του κύκλου, την Δευτέρα 15 Ιουλίου στις 9 το βράδυ, θα παρουσιαστεί η μουσικοποιητική παραγωγή "Βγες για λίγο στο μπαλκόνι", με τραγούδια του συνθέτη Γιώργου Κουρουπού. 
Πρόκειται για μελοποιημένα ποιήματα της νύχτας και της αγάπης, από διαφορετικούς κύκλους τραγουδιών του συνθέτη, σε ποίηση: Σαπφούς, Οδυσσέα Ελύτη, Ιουλίτας Ηλιοπούλου, Ανδρέα Αγγελάκη, Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα και Λεωνίδα Κακάρογλου. 
Τα τραγούδια εναλλάσσονται με ποιήματα της ίδιας, νυχτερινής και ερωτικής, ατμόσφαιρας. 
Ερμηνεύουν: 
Δάφνη Πανουργιά, τραγούδι 
Γιάννης Τσανακαλιώτης, πιάνο 
Ιουλίτα Ηλιοπούλου, απαγγελία


ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΑΡΟΥΧΗΣ: "Χρειάζεται ένα στοιχείο τρέλας..."


Φέτος συμπληρώνονται τριάντα χρόνια από την έξοδο του Γιάννη Τσαρούχη εκ του ματαίου τούτου κόσμου.
Έπεσα όλως τυχαίως πάνω σ' ένα παλιό σημειωματάριό μου όπου είχα καταγράψει ρήσεις του από ένα τηλεοπτικό αφιέρωμα σ' εκείνον όσο ακόμα ζούσε. Μετά από 30 τόσα χρόνια δημοσιεύω εκείνα τα έπεα πτερόεντα και στην μπλογκόσφαιρα. 
- Η αστραπή της θεότητος υπάρχει στο ανθρώπινο σώμα που ήταν το ένδυμα που επέλεξε ο Λόγος για να κατέλθει στη γη (όσο κι αν κηλιδώνεται από διαβολικές ενέργειες).
- Αν δεν συναντήσεις τον Υιό του Θεού μεταξύ των ανθρώπων, τότε δεν μπορείς να λες πως υπάρχει Θεός.
- Ο κόσμος σήμερα υποφέρει από άχρηστες ελευθερίες που είναι χειρότερες από την απαγόρευση και τη σκλαβιά.
- Η ελευθερία των σημερινών ανθρώπων έγκειται στο ότι αγνοούν τις συνέπειες των πράξεών τους για τους εαυτούς τους και τους άλλους.
- Το πιο δύσκολο πράγμα του κόσμου: Να ξεσηκώσεις πιστά τα σωστά χρώματα. Αυτό ήταν το "μυστικό" των αρχαίων και το βυζαντινό.
- Χρειάζεται ένα στοιχείο τρέλας που πάει να λείψει σιγά - σιγά.
- Η μοναξιά είναι το καλύτερο πράγμα για κάποιον που θέλει να ωφελήσει τους άλλους.
- Αν ήξερα πόσο λίγα χρειάζεται ο άνθρωπος για να ζήσει, θα είχα γλυτώσει από πολλά...

Παρασκευή, 12 Ιουλίου 2019

ΕΡΓΑ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΘΕΤΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΑΡΧΑΙΟ ΘΕΑΤΡΟ ΣΤΟ ΟΜΗΡΕΙΟ ΤΗΣ ΧΙΟΥ (ΦΩΤΟ)

φωτογραφίες: Αντώνης Λογοθέτης

Την Παρασκευή 5 Ιουλίου 2019 το βράδυ, στο Ομήρειο της Χίου, και στο πλαίσιο του 3ου Φεστιβάλ Σύγχρονης Ελληνικής Μουσικής με θέμα: "Η Αρχαία Ελλάδα πηγή έμπνευσης". πραγματοποιήθηκε μια μεγάλη και σημαντική συναυλία με έργα ελλήνων συνθετών γραμμένα για το αρχαίο θέατρο. 
Την ξεχωριστή βραδιά προλόγισε η Καλλιτεχνική Διευθύντρια του Φεστιβάλ Ελευθερία Λυκοπάντη. 
Καλλιτεχνικός Σύμβουλος του Φεστιβάλ ο συνθέτης Αλέξανδρος Καλογεράς. 


Αναλυτικά το πρόγραμμα και οι συντελεστές. 
- Μαρίας Δελή, Ο θρήνος της Εκάβης (Τρωάδες-Ευριπίδης)
Ανάθεση του Φεστιβάλ, πρώτη εκτέλεση
- Γιώργου Κουρουπού (γενν. 1942), Λυσιστράτη (Αριστοφάνης) 
- Ανέστη Λογοθέτη (1921-1994), Οδύσσεια
Αλέξανδρου Καλογερά (γενν. 1961), Κασσάνδρα (Αγαμέμνων-Αισχύλος) 
Θόδωρου Αντωνίου 91935-2018), Βάτραχοι (Αριστοφάνης) 
Διηύθυναν οι μαέστροι 
Ιάκωβος Κονιτόπουλος και Παντελής Κογιάμης


Συμμετείχαν οι μουσικοί: 
Δάφνη Πανουργιά, σοπράνο 
Θάλεια Μουτοπούλου, σοπράνο 
Κατερίνα Μανιού, μέτζο σοπράνο
Τηλέμαχος Κρεβάικας, ηθοποιός 
Βασιλική Λυμπέρη, φλάουτο 
Γιάννης Σαμπροβαλάκης, κλαρινέτο 
Εβελίνα Χαρκοφτάκη, κλαρινέτο 
Χρήστος Καλούδης, κόρνο 
Ανδρέας Θεοδώρου, τρομπόνι 
Παναγιώτης Κραμπής, πιάνο 
Mikhail Murach, πιάνο 
Μαρία Δελή, ακορντεόν 
Angelina Tkatcheva, τσίμπελ 
Δημήτρης Μακρής, κιθάρα 
Thomas Schmidt, κρουστά 
Παναγιώτης Κολιαβασίλης, κρουστά 
Φώτης Πέζος, βιολί 
Καθλήν Καλογερά, βιόλα 
Κωστής Θέος, βιολοντσέλο 
Χριστίνα Καλογερά, κoντραμπάσο 


Φωνητικό Σύνολο (στα έργα των Αντωνίου, Κουρουπού, Λογοθέτη, Δελή) 
Θάλεια Μουτοπούλου, Δάφνη Πανουργιά, Κατερίνα Μανιού, Λέτα Κρίσιλα, Εβελίνα Χαρκοφτάκη, Μαρία Δελή, Σοφία Λεβαντή, Κατερίνα Δρομιάδη, Χριστίνα Καλογερά, Άννα Δανιηλίδη, Μαριάνθη Βούτα, Ελευθερία Λυκοπάντη, Νινέτα Λογοθέτη, Παναγιώτης Ανδριόπουλος, Νίκος Βουρνούς, Τηλέμαχος Κρεβάικας, Δημήτρης Μακρής, Αλέξανδρος Μπαλαούρας. 
Μουσικό Σχολείο Χίου 
Μιχάλης Πιλαβάς, υπεύθυνος καθηγητής 
Ελευθερία Λυκοπάντη, προετοιμασία 
Αριάδνη Βατάκη, Μαριέττα Γανιάρη, Ελένη Δροσάκη, Βιργινία Κολύβα, Γεωργία Κοντού, Ματρώνα Λεμάνη, Ισιδώρα Μαυρίκου, Αιμιλία Μπαστούνη, Μαργαρίτα Μπελόκα, Σοφία Μπράβου, Σίλβια Παπά, Κυριακή Πλατίγκου, Μαρίζα Πυκνή, Παρασκευή Σαλτζίδη, Γιώργος Φωτεινέλης, Ξένη Χαβιάρα. 
Μέλη της Φιλαρμονικής Χίου, Ευγενία Βορριά, διεύθυνση


Πέμπτη, 11 Ιουλίου 2019

"ΚΡΥΣΤΑΛΛΙΝΗ ΦΑΡΕΤΡΑ" - ΕΝΑ ΝΕΟ ΜΟΥΣΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ


Ένα νέο μουσικό περιοδικό, η "Κρυστάλλινη Φαρέτρα" – Η Μουσική και οι ιδέες της, μας ξάφνιασε ευχάριστα! 
Ο ταλαντούχος μουσικός Χρυσόστομος Καλογριδάκης (τενόρος και κιθαριστής) τόλμησε την έκδοση ενός σοβαρού μουσικού περιοδικού, που αποτελεί ρίσκο στους καιρούς μας. 
Έχουν κυκλοφορήσει μέσα στο 2019 τα δύο πρώτα τεύχη, με πολύ ενδιαφέρουσα και πρωτότυπη θεματολογία. 
Ευχόμαστε να ευδοκιμήσει αυτή η σημαντική προσπάθεια, που εδράζεται στην αγάπη για την μουσική και τις ιδέες της. 
Παραθέτουμε τα περιεχόμενα των δύο τευχών. Μιλάνε από μόνα τους για την αναζήτηση, την ποιότητα και την συμβολή στην μουσική ποιητική. 
Τεύχος 1 (Ιανουάριος – Φεβρουάριος 2019) 
Χ. Καλογριδάκης: Χαιρετισμός 
NEPTUNO: Δουλεύω το ξύλο... 
Κ. Σπηλιώτης: Τέμνοντας τον Ήχο ιδανικά 
Χ. Γκόντζος: Μουσικολογώντας - Συνήχηση δια της δομής 
Δ. Μπετείνη:Το καλώς προετοιμασμένο Κλειδοκύμβαλο 
Χ. Μαρίνος: Η μελέτη του λυρικού τραγουδιστή 
Α. Πατουλίδου: #Liveyourdreamρε# Liveyourdreamρε vo.1 
ARRIVAL (παρτιτούρα της Α. Πατουλίδου) 
Christos Yonas – Kontos: From Repetition, to Variation, to Alchemical Transformation... 
A. Diamant: Κεκαλυμμένες συμφωνίες Ενορχήστρωση του Scherzo της πρώτης Σονάτας για πιάνο του J. Brahms 
Σ. Λεβαντή: Μελοποιώντας αναπάντεχα E. O. POE 
ΕΙΣ ΤΗΝ ΖΑΚΥΝΘΟ (SONETO TO ZANTE) 
Χ. Μωραϊτάκης: Η περιπέτεια μιας Ζακυνθινής Κασσιανής! 


Τεύχος 2 (Μάρτιος – Απρίλιος 2019) 
Α. Πατουλίδου: #liveyourdreamρε νοl.2 
Κ. Σπηλιώτης: Η πυθαγόρεια μουσική κλίμακα - Προσέγγιση με βάση ένα απόσπασμα του Φιλόλαου
Χ. Γκόντζος: Για το Τραγούδι και τη Μελωδία Σπουδή για σόλο όμποε 
Ο Barenboim για τον Furtwangler (μτφ. A. Diamant) 
Θ. Μουτοπούλου: Vem kan segla forutan vind, για τετράφωνο γυναικείο φωνητικό σύνολο και πιάνο
F. Schiller: Το Θέατρο ως ηθικός Θεσμός (μτφ. Β. Χατζησίμου) 
Συνέντευξη με τον Γιώργο Δούση 
Κ. Χαραλάς: Η κοιλιακή σχέση της μουσικής

Τετάρτη, 10 Ιουλίου 2019

ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ: "Γιατί να συνεχίζουμε να υπάρχουμε; Να πάμε να χαθούμε!"


Ακούγοντας συνεχώς ...οιμωγές από παντού, του στυλ "εθνικό πρόβλημα η υπογεννητικότητα", "θα γίνουμε μειονότητα στη χώρα μας" και άλλα παρόμοια, καταφεύγω στον Μάνο Χατζιδάκι που τα 'χει πει όλα πριν τριάντα τόσα χρόνια.  
Σε μια απολαυστική συνέντευξη στην Όλγα Μπακομάρου στο περιοδικό «Γυναίκα» (1988)! Παραθέτω ένα απόσπασμα:
- Είστε κατά του γάμου, κύριε Χατζιδάκι; 
Ναι, ασυζητητί. Ο γάμος είναι πηγή ασθενειών. 
- Τι ασθενειών; 
Μεγάλων ασθενειών. Κατ' αρχήν, ευνοείται ο γάμος, διότι τροφοδοτεί τα κοινωνικά σύνολα με πληθυσμό. 
- Δεν πρέπει να τροφοδοτούνται τα κοινωνικά σύνολα με πληθυσμό; Δεν είναι απαραίτητο; 
Όχι. Δεν με ενδιαφέρει. Γιατί να συνεχίζουμε να υπάρχουμε; Να πάμε να χαθούμε! Εάν τυχόν η ανάπτυξη σας βασίζεται στο αντίστοιχο της Τουρκίας, όλη η φουκαροσύνη και δέκα παιδιά, ποτέ μην αναπτυχθούμε. Βλέπετε όλους αυτούς τους φουκαράδες, που σαν τις κρεατομηχανές κάνουν δώδεκα και δεκαπέντε παιδιά και νομίζουν οι άθλιοι, μέσα στην απαιδευσιά τους, ότι κάνουν πράξη εξόχως θεάρεστη κοινωνικά, και κανείς δεν βρέθηκε να τους πει Προς θεού, αυτό είναι αμαρτία, να βγάζουν τόσα παιδιά στον κόσμο χωρίς να έχουν τα κότσια να τα πάνε παραπέρα στη ζωή τους. Αντίθετα, έρχεται η Κοινωνία, η Πολιτεία και το επιβραβεύει επίσημα αυτό το πράγμα και σου λέει Πολύ καλά κάνεις, πάρε και επίδομα διότι χρειαζόμαστε στρατιώτες να τους στέλνουμε εις τας μάχας να σκοτώνονται υπέρ πατρίδος. Αυτή την αηδία, αυτές τις τρισάθλιες συμβατικότητες εγώ δεν τις δέχομαι. 
- Δεν έχει βρεθεί όμως, λένε, σχέση που να μπορεί να υποκαταστήσει τον γάμο. 
Πολύ καλή είναι μια σχέση όσο θέλεις τον άνθρωπο σου. Από την ώρα που δεν τον θέλεις και δεν σε θέλει, σταματάτε. Οι ώριμοι άνθρωποι έτσι κάνουν. Δεν είσαι ιδιοκτησία κανενός. Ούτε μπορείς να γίνεις ιδιοκτησία κανενός. Επειδή σε ευλογάει ο παπάς, είσαι υποχρεωμένος να ζήσεις σ' όλη σου τη ζωή έτσι; 
- Πώς ακούτε την άποψη ότι ένας γάμος δεν πρέπει να διαλύεται όταν υπάρχουν παιδιά; 
Από την ώρα που θα κάνετε παιδιά, είναι τραγωδία! Από 'κει και πέρα, είτε διαλυθεί, είτε δεν διαλυθεί ο γάμος... 
- Η πολιτική; Είπατε ότι η σημερινή κοινωνία εδώ, η πολιτική εξουσία είναι φαλλοκρατική. Είναι κακό αυτό; 
Ε, βέβαια. 
- Τι θα έπρεπε να είναι δηλαδή; 
Ερμαφρόδιτη. Σκέπτεσθε, ένας πολιτικός ερμαφρόδιτος τί ενδιαφέρον θα είχε; 
- Πολιτικός, εννοείτε ο κυβερνήτης, ο υπουργός, ο αξιωματούχος τέλος πάντων; 
Ναι. 
- Μπορεί να υπάρχουν ερμαφρόδιτοι. 
Δεν υπάρχουν. Θα υπάρχουν συμπλεγματικά, κρυφά. Εγώ τα θέλω όλα αυτά να είναι επίσημα.
- Είπατε ότι από ένα φαλλοκράτη προτιμάτε μια αδερφή. Μήπως και από μια ομάδα φαλλοκράτες θα προτιμούσατε να μας κυβερνούν μια ομάδα αδερφές; 
Θα είχε τουλάχιστον ενδιαφέρον μια κυβέρνηση με αδερφές. 
- Τι ενδιαφέρον θα είχε; 
Θα είχε γραφικότητα. Προσωπικά, θα διάβαζα τις εφημερίδες κάθε μέρα με μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Από το τί αποφάσισε, λόγου χάρη, ο κ. Δροσογιάννης, θα προτιμούσα να γνώριζα απ' τις εφημερίδες τί αποφάσισε μια αδερφή εις το Υπουργείο Δημοσίας Τάξεως. 
- Υπάρχει καμιά τέτοια κοινωνία; 
Η δικιά μου, όπως τη σκέφτομαι εγώ. Να φτιάξετε ανθρώπους που να σκέφτονται σωστά. Και όχι να γεμίζετε τα παιδιά με όλες αυτές τις ανταγωνιστικές αηδίες μεταξύ ανδρός και γυναικός. 
- Μα υπάρχουν τα φύλα, τα δύο φύλα. 
Η εξέλιξη του ανθρώπου θα είναι στο να γίνει ο άνδρας και άνδρας και γυναίκα. 
- Και η γυναίκα και γυναίκα και άνδρας; 
Ναι. Δεν θα υπάρχουν φύλα. 
- Ούτε οπτικά;
Όχι, τίποτα. 
- Τίποτα; Δηλαδή πώς θα είναι οι άνθρωποι; 
Θα είναι άνθρωποι. 
- Δηλαδή, ένα μοντέλο θα κυκλοφορεί; 
Ένα. 
- Αυτό πια ξεπερνά και τον Όργουελ! 
Δεν νομίζω πως ανήκει στα οράματά του. 
- Και το βλέπετε να γίνεται σύντομα; 
Σύντομα, σύντομα. Σε καμιά δεκαριά χρόνια. 
- Ανεξάρτητα απ' αυτό, εσείς και ο κ. Θεοδωράκης... 
Γιατί μου λέτε συνεχώς εσείς και ο κ. Θεοδωράκης, μη με μπλέκετε πάλι. 
- Δεν έχετε σχέση; 
Τι σχέση έχω εγώ με τον κ. Θεοδωράκη; Ο κ. Θεοδωράκης είναι αγωνιστής της Αριστεράς, πολέμησε, φυλακίστηκε, είχε μια δραστηριότητα αντιστασιακή, εγώ δεν έχω. Το αντίθετο μάλιστα. Λοιπόν, ποια είναι η σχέση μου με τον κ. Θεοδωράκη; 
- Ότι είστε δύο προσωπικότητες μουσικές... 
Εκ διαμέτρου αντίθετες! 
- Και πνευματικές... 
Καθόλου πνευματικές! 
- Δεν δέχεστε τον χαρακτηρισμό πνευματική προσωπικότητα για τον εαυτό σας; 
Όχι, με την έννοια που θέλετε να μου τον αποδώσετε. 
- Με ποια έννοια θέλω να σας τον αποδώσω; Ότι επηρεάσατε, ότι μεταδώσατε την ποιότητα σας... Ποια ποιότητα μου; Εγώ το κέφι μου έκανα πάντα. 

Τρίτη, 9 Ιουλίου 2019

ΜΙΑ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ΔΙΑΛΕΞΗ ΤΟΥ ΠΑΝΤΕΛΗ ΚΟΓΙΑΜΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΕΤΡΙΚΗ ΣΤΑ ΕΡΓΑ ΤΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ


Στο 3ο Φεστιβάλ Σύγχρονης Ελληνικής Μουσικής στη Χίο, είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε από κοντά τον νέο ταλαντούχο μαέστρο και μουσικολόγο Παντελή Κογιάμη, Χιώτη στην καταγωγή, ο οποίος διηύθυνε με γνώση και ευαισθησία σύγχρονα έργα που παρουσιάστηκαν στο Φεστιβάλ και μας έκανε και μία εξαιρετική διάλεξη το Σάββατο 6 Ιουλίου, με θέμα: "H αρχαία ελληνική μετρική / προσωδία ως εργαλείο για την κατανόηση βαθύτερων νοημάτων στα έργα της κλασικής και της ρομαντικής εποχής."
Ο Παντελής Κογιάμης έχει δώσει διαλέξεις στα πλαίσια του Φεστιβάλ “Beethoven in Altaussee” της Αυστρίας σχετικά µε την ιστορική ερµηνεία (τέµπο, µετρική, µουσική ρητορική), πάνω στις Σονάτες για πιάνο του Μπετόβεν και έχει εκπονήσει διπλωµατική εργασία στο MDW µε θέµα την 9η Συµφωνία του Μπετόβεν και επίκεντρο τις µέχρι σήµερα διφορούµενες, τόσο για τους µαέστρους όσο και για τους µουσικολόγους, µετρονοµικές ενδείξεις.
Στην διάλεξή του στην Χίο αναφέρθηκε εκτενώς στο θέμα της 9ης του Μπετόβεν, φωτίζοντας, κυριολεκτικά, το θέμα των μετρονομικών ενδείξεων του συνθέτη και έκλεισε με το ακόλουθο συμπέρασμα:
"Παρατηρήσαμε και νομίζω ότι έγινε ξεκάθαρο και κατανοητό πως ο Μπετόβεν διατηρώντας το ίδιο τέμπο, την ίδια ταχύτητα και αλλάζοντας κάθε φορά τα μετρικά σχήματα, μεταμορφώνει τον χαρακτήρα της σύνθεσης. 
Βρισκόμαστε μπροστά σε έναν Παρθενώνα, ο οποίος είναι κατασκευασμένος στην κάθε λεπτομέρειά του. Τίποτα δεν έχει αφεθεί στην τύχη και παρόλα αυτά μέχρι σήμερα δεν γνωρίζουμε πως χτίστηκε. Ένα έργο όπως η Ενάτη Συμφωνία του Μπετόβεν, αν αναλυθεί όπως πρέπει, τότε μας αποδεικνύει, ότι εδώ έχουμε να κάνουμε με μια τέλεια αρχιτεκτονική δομή, την οποία δεν μας επιτρέπεται να την πλησιάσουμε με βάση τα δικά μας θέλω, πιστεύω ή έτσι μου αρέσει, γιατί διαφορετικά η συνοχή, τα νοήματα και η αρχιτεκτονική αποκρύπτονται από το κοινό, τους ακροατές και τις ακροάτριες."
Μεγάλο ενδιαφέρον είχε και η αναφορά του Π. Κογιάμη στα θεωρητικά της μουσικής ξένων μελετητών της αναγέννησης και των μετέπειτα αιώνων, οι οποίοι αναφέρονται αναλυτικότατα στην αρχαία ελληνική μετρική και στον καθοριστικό ρόλο της για την δημιουργία και ερμηνεία μιας σύνθεσης.


Αξίζει να σημειώσουμε εδώ ότι τον Δεκέµβριο του 2018 ο Π. Κογιάμης έκανε το ντεµπούτο του µε την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών (ΚΟΑ), έπειτα από διαγωνισµό που διοργάνωσε η ΚΟΑ για νέους Έλληνες Αρχιµουσικούς. Τα µέλη της Ορχήστρας, από τους 11 συµµετέχοντες, επέλεξαν 2 µαέστρους για να συνεργαστούν µε την ΚΟΑ.
Ο Παντελής Κογιάµης έκανε λαμπρές σπουδές διεύθυνσης ορχήστρας στο Πανεπιστήµιο Μουσικής και Παραστατικών Τεχνών της Βιέννης (MDW), έπειτα από απαιτητικές εισαγωγικές εξετάσεις. και αποφοίτησε τον Ιούνιο του 2016 µε Αριστείο και Διάκριση διευθύνοντας την καταξιωµένη Ορχήστρα της Αυστριακής Ραδιοφωνίας στην φηµισµένη αίθουσα του Μουζίκφεραϊν της Βιέννης, παρουσιάζοντας σε πρώτη Αυστριακή εκτέλεση το 4ο µέρος της 9ης Συµφωνίας του Άντον Μπρούκνερ. Τον Νοέµβριο του 2016 το Πανεπιστήµιο Μουσικής της Βιέννης του απένειµε το “Τιµητικό Βραβείο MDW 2016” για τις υψηλές επιδόσεις του κατά τη διάρκεια των σπουδών του, βραβείο που απονέµεται κάθε δύο χρόνια σε έναν φοιτητή/τρια. Έχει παρακολουθήσει σεµινάρια διεύθυνσης µε διακεκριμένους ξένους μαέστρους, έχει κερδίσει βραβεία διεύθυνσης ορχήστρας σε διεθνείς διαγωνισμούς και έχει διευθύνει ήδη αρκετές ορχήστρες.
Του ευχόμαστε από καρδιάς κάθε επιτυχία, προς δόξαν της μουσικής! 
Π.Α.Α.

Δευτέρα, 8 Ιουλίου 2019

Η ΑΡΧΟΝΤΙΣΣΑ ΘΗΣΑΥΡΟΦΥΛΑΞ ΝΕΑ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ


Π.Α. Ανδριόπουλος 
Στις 25 Νοεμβρίου 2014, ανήμερα της Αγίας Αικατερίνης, ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόδωρος Β΄ στον Ιερό Πατριαρχικό Ναό του Οσίου Σάββα, έχρισε Αρχόντισσα - της απένειμε το Πατριαρχικό Οφφίκιο της Αρχοντίσσης Θησαυροφύλακος - την τότε Γενική Γραμματέα του Υπουργείου Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη, «προς αναγνώριση της διαχρονικής της προσφοράς στην ανάδειξη των τιμαλφών του ελληνικού πολιτισμού όπου γης». 
Παράλληλα, τίμησε και την δημοσιογράφο Άννα Παναγιωταρέα «διά του Χρυσού Λέοντος του Τάγματος του Λέοντος Αλεξανδρείας για την έμπρακτη συναντίληψή της προς το έργο του Θρόνου του Αγίου Μάρκου». 


Αλλά και με το Οικουμενικό Πατριαρχείο διατηρεί στενές σχέσεις η νέα Υπουργός Πολιτισμού, αφού έχει βρεθεί επανειλημμένως με τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο στην Καππαδοκία. Την τελευταία φορά που συμμετείχε σε Πατριαρχικό προσκύνημα ήταν στις 22 Ιουνίου του 2017. Είναι μάλιστα αξιοσημείωτο ότι η Λίνα Μενδώνη, λίγες μέρες μετά, στις 16 Ιουλίου, έκανε μια εκπομπή στον ραδιοφωνικό σταθμό ΒΗΜΑ FM 99,5 γι’ αυτό το ταξίδι στην Καππαδοκία με τον Πατριάρχη, στο οποίο συμμετείχε και ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Θεόφιλος. 
Επίσης, τον Αύγουστο του 2013 η Λίνα Μενδώνη πήγε στην Ίμβρο κατά την εκεί επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου για τα εννιάμερα της Παναγίας. 
Γενικώς, η νέα Υπουργός Πολιτισμού έχει άριστες σχέσεις με τους Προκαθημένους της Εκκλησίας και άρα έχει και την ευλογία τους για την επιτέλεση των υψηλών καθηκόντων της.


Κυριακή, 7 Ιουλίου 2019

ΕΝΑ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΙΑΝΝΗ ΞΕΝΑΚΗ ΣΤΗΝ ΧΙΟ (ΒΙΝΤΕΟ)


Το 3ο Φεστιβάλ Σύγχρονης Ελληνικής Μουσικής στη Χίο, μας χάρισε, την Πέμπτη 4 Ιουλίου 2019, και ένα πραγματικό μοναδικό αφιέρωμα στον μεγάλο έλληνα συνθέτη Ιάννη Ξενάκη (1922-2001). 
Το αφιέρωμα περιλάμβανε μια εξαιρετική διάλεξη του μουσικολόγου, συνθέτη και ειδικού παιδαγωγού Αντώνιου Αντωνόπουλου, ο οποίος μας μίλησε γενικά για τον Ξενάκη και επικεντρώθηκε στο θέμα: «Η Ελληνική Αρχαιότητα στο έργο του Ιάννη Ξενάκη», αφού το Φεστιβάλ ασχολήθηκε με την Αρχαία Ελλάδα ως πηγή έμπνευσης.
Νομίζω ότι τέτοιο αφιέρωμα στην περιφέρεια, και δη την νησιωτική, δεν έχει ξαναγίνει.
Έχω υπ' όψιν αυτό του 2011 που έγινε, σε επιμέλεια Αντώνιου Αντωνόπουλου, στην Αθήνα, για τα δεκάχρονα από τον θάνατο του συνθέτη. 
Μετά την διάλεξη στο Ομήρειο της Χίου, ακολούθησαν αντιπροσωπευτικά έργα του Ιάννη Ξενάκη, που ερμήνευσαν διακεκριμένοι μουσικοί. 
Κέρεν 
Ανδρέας Θεοδώρου, τρομπόνι 
Χάρισμα 
Γιάννης Σαμπροβαλάκης, κλαρινέτο 
Κωστής Θέος, βιολοντσέλο
Ψάπφα
Thomas Schmidt, κρουστά
Παραθέτουμε στη συνέχεια το Κέρεν, το οποίο ερμήνευσε θαυμάσια ο Ανδρέας Θεοδώρου (τρομπόνι), αλλά και ένα βίντεο με όλα τα έργα της συναυλίας.



Related Posts with Thumbnails