Κυριακή 22 Νοεμβρίου 2026

Προσέγγιση στην εικαστική εγκατάσταση του Μιχαήλ Αντωνέλλου «Βλέμματα, Εκφράσεις, Αντανακλάσεις»


Το ποιητικό βλέμμα ως αντανάκλαση στον καθρέφτη του κόσμου 
«Απ’ τον καθρέφτη σου θα δεις πως οι ομορφιές σου φθίνουν, 
κι απ’ το ρολόι πως χάνεται η ατίμητη στιγμή.» 
William Shakespeare 
Δημήτρης Παπανικολάου 
Η Τέχνη, ως ποιητική ενέργεια πνευματικότητας, ιδωμένη ως μεταφορά, –μιας κατά χάριν δωρεάς στον μικρόκοσμο της ύπαρξης του αποδέκτη,– είναι ενόραση, αντανάκλαση και απεικόνιση της στιγμιαίας θέασης του θαύματος. 
Η Ζωγραφική, ενσαρκωμένη με συμπύκνωση της ύλης, περικλείει το αντικείμενο της διαπραγμάτευσης, κι ως φακός το εστιάζει, αποτυπώνοντας το όραμα του δημιουργού ως εικονοποίηση. 
Ο Μιχαήλ Αντωνέλλος, στις εμπνευσμένες ζωγραφικές του συνθέσεις, επιλέγει και απλώνει στον καμβά χρώματα που εκφράζουν τα συναισθήματά του, με κίνηση και ρυθμό ανοιχτών οριζόντων, σαν μια θάλασσα πλατιά. Έτσι η θέαση των έργων του αποκτά χαρακτήρα συμβολικό, καθώς μας μεταφέρουν σ’ έναν κόσμο ονειρικό. Η αισθητική του σημειολογία –καρπός εναγώνιας αναζήτησης «του ολίγου και του ακριβούς»1– επιχειρείται με την εσωτερίκευση των βιωμάτων, μέσα στην συνειδησιακή ροή του υποκειμενικού χρόνου, όπου ανακαλούνται και εκφράζονται συγκροτημένα, όσα ενεγράφησαν στα «αχανή ανάκτορα της μνήμης».2 Επιλέγει από τα χρώματα εκείνα που «σημαίνουν», γνωρίζοντας την μεταφυσική τους διάσταση. Η παλέτα του, με τις χρωματικές διαβαθμίσεις, ενσωματώνεται στο σχέδιο κι ως ενοποιητικό στοιχείο, απελευθερώνει ό,τι πάλλεται βαθιά μες στην καρδιά. Οι γραμμές του, με αφαιρετική διάθεση και ελεύθερη χειρονομία, δηλώνουν σαν σε ατέρμονο πεδίο την ποιητική αναπαράσταση των ιδεών του. Υποβάλλει έτσι μια στοχαστική ματιά, καθώς προσλαμβάνει και μεταπλάθει δημιουργικά τα μηνύματα του καιρού του. 


Ως μαθητεύσας στην Φλωρεντία, με γερή αρματωσιά από τις πολύμορφες κατακτήσεις των σύγχρονων κινημάτων που εγκολπώθηκε στην χώρα της Αναγέννησης, αποδίδει το όραμά του για τη ζωγραφική «με λογισμό και μ’ όνειρο»,3 με γνώση και ευαισθησία. «Σαν έτοιμος από καιρό»,4 καταθέτει το απόσταγμα των αισθητικών του αναζητήσεων, ως πρόταση για αναστοχασμό και προβληματισμό. Στην προτεινόμενη ευφάνταστη εγκατάσταση, όλη του η εκεί μετουσιωμένη ποιητική, αντανακλά στην έκφραση του βλέμματος την διττή υπόσταση ύλης και πνεύματος. Ιστορεί και ανιστορεί με αισθητική παράμετρο ένα κόσμο μυστηρίου, για ό,τι πιστεύει περί καταγωγής και αποστολής της ψυχής, καθώς στο πρόσωπο εμφαίνονται αυτά που συγκροτούν τον μέσα εαυτό, εικονίζοντας με πιστότητα τα πορτρέτα φίλων και αγαπημένων. Κι αυτά ανακαλούν νοερά τα βιωμένα, μεταδίδοντάς τα με την «απλότητα του βλέμματος»5 προς τον καθένα. Μετέχει έτσι με ιδιαίτερο τρόπο στην απόδοση των λεπτών αποχρώσεων της εντροπίας και της υπαρξιακής αγωνίας, με το βλέμμα ν’ αποτελεί το σημείο κλειδί της διερμήνευσης των αισθημάτων κάθε δρώντος υποκειμένου. Μέσω του διττού έργου του, ως πρόταση νεωτερικότητας και αισθαντικότητας, καθώς στα εικονιζόμενα πρόσωπα αντανακλώνται οι ιδέες, οι σκέψεις και τα όνειρα, –με ό,τι συνέχει και περιέχει η θεματική της αισθητικής του αντιληπτικότητας,– ως πολιτισμική επιλογή, θέτει εαυτόν ως μέτοχο ηθικών θεωρήσεων και αποκαλύπτει με την αναζήτηση ό,τι η ψυχή του αισθάνεται ως παρουσία και μετοχή, ως Είναι και γίγνεσθαι. 


Η ακίνητη στον χρόνο στιγμή των απεικονιζομένων προσώπων, εναλλάσσεται εκφραστικά με το βλέμμα των ορωμένων τα έργα, όσο το είδωλό τους στον καθρέφτη, –που είναι τοποθετημένος κάτω ακριβώς από το αντίστοιχο πορτρέτο,– λειτουργεί σαν συνομιλία και σαν αντανάκλαση εαυτών και αλλήλων. Το εγώ, η ανάγκη και η βία, με τον φόβο ως αρχέγονο συναίσθημα να κυριαρχεί στα θεμελιώδη ζητήματα της ύπαρξης, ανακλώνται νοερά ως στοιχεία με τα οποία μάχεται ο καθένας για να αντισταθεί στον χρόνο. Κι ο χρόνος, έχοντας ακατάλυτο δεσμό με τη συνείδηση είναι εκεί, σ΄ αυτή τη λεπτή γραμμή της παρουσίας και απουσίας, όπου δύναται ν’ αναγνωστεί «ο πόνος του ανθρώπου και των πραμάτων».6 
Στου νου τον καθρέφτη 
το βλέμμα σαστίζει, 
ανάγνωση κάνει 
τον ίδιο χρησμό. 
Η κατάδυση στα άδυτα του νου και του συναισθηματικού κόσμου ενός εκάστου, τείνει να καταστεί ένα μυητικό ταξίδι περιπλάνησης στην ένδον χώρα, με διαφορετικό τρόπο για κάθε υποκείμενο της πρόσληψης. Έτσι τα έργα, με τη συμμετοχή και την διαδραστικότητα, λειτουργούν ξεχωριστά και εν συνόλω, σαν κάτοπτρα μνήμης αλλά και σαν κοντινό πλάνο μιας αυτοαναφορικής ταινίας μικρού μήκους, για όποιον θελήσει να θέσει εαυτόν σ’ αυτόν τον αισθητικό αντικατοπτρισμό, όπου με την «φαινομενολογική αναγωγή, στρέφουμε το βλέμμα μας προς την ίδια την συνείδηση»7 για να αντιληφθούμε την ιδέα-εικόνα του προσώπου, έτσι όπως ορίζεται οντολογικά. 


Γιατί είμαστε η εικόνα και η αντανάκλαση του ιδανικού, επιδιώκοντας στο μέτρο του δυνατού την κατάκτηση της Ομορφιάς. Αγωνιζόμενοι εναγωνίως να εκφράσουμε εαυτούς, προσμένουμε ένα «νεύμα από απέναντι»,8 ως ανταπόκριση και διέξοδο για ό,τι μας δοκιμάζει, αναζητώντας με την συνύπαρξη το θαύμα της σωτηρίας από την τρικυμισμένη θάλασσα των αισθημάτων. Με το βλέμμα στον καθρέφτη, ως ενώπιος ενωπίω, εστιάζουμε εκεί όπου κατοικεί η ψυχή, η οποία ως μετέχουσα της αληθείας των πραγμάτων, συμπυκνώνει και φανερώνει τα έργα της Πλάσης σε μια ενιαία μορφή. Αυτή του Σύμπαντος Κόσμου, που δύναται ν’ αποτυπωθεί σ’ ένα πρόσωπο, σε μια γραφή, ως ταυτότητα της μοναδικότητας σώματος και ψυχής. Έτσι με την τέχνη του, διεισδύει μέσω του βλέμματος στο βάθος της ύπαρξης, για να εντοπίσει τα αισθήματα του ψυχικού κόσμου των απεικονιζομένων, επιδιώκοντας να ανέλθει εκεί όπου η Ομορφιά καταυγάζει φως. Ο κόσμος που δυνάμει περιέχει, αποκτά χάριν της ενατένισης και της ονειροπόλησης, την βεβαιότητα ότι το βλέμμα είναι ένας ασφαλής τρόπος για τον θεώμενο να νοιώσει και να δει στο πρόσωπο του άλλου, ό,τι τον διαπερνά ως σκίρτημα, παλμό, ρυθμό, και κραδασμό, με την λαχτάρα και την προσδοκία της συνάντησης. Η συναισθηματική ανταπόκριση και ο εσωτερικός συντονισμός, πραγματοποιούνται όταν κρούονται οι «συμπαθητικές» χορδές της ψυχής, η οποία αναρριγώντας μεταδίδει σαν ηχητικά κύματα, τα αισθήματα που έλκουν τις υπάρξεις. 
Σαν εμίλησαν με βλέμμα 
ψυχή, καρδιά και αίμα, 
η Αγάπη φανερώθη 
κι έλαμψε στους ουρανούς. 


Με την ποιητική του χειρωναξία και την δημιουργική του φαντασία, αισθητοποιεί οράματα και συναισθήματα σε πράξεις άμεσης δημιουργικής δραστικότητας, τείνοντας χέρι στον πλησίον, δείγμα σεβασμού στην ετερότητα, ως ενσυναίσθηση για την κοινή μοίρα αλλά και ως απορία για την απροσδιοριστία. Με την τεχνική του ξηρού παστέλ στον επικολλημένο σε κόντρα πλακέ ανεστραμμένο μουσαμά, αφού πρώτα περιγράψει το σχέδιο, αποδίδει τελετουργικά τα ζωγραφικά του πονήματα. Με την περιδιάβαση στα πορτρέτα των απεικονιζομένων, μας εισάγει στον μικρόκοσμο της προσωπικής του μυθολογίας, αναγάγοντας την ύπαρξη και παρουσία τους σε τύχη αγαθή. Επιλέγει να εισάγει τον επισκέπτη στην όλη εγκατάσταση με το έργο «Καλωσόρισμα», όπου το αινιγματικό και μυστηριακό μειδίαμα αγαπημένου προσώπου, υποβάλλει την φιλοσοφική του θεώρηση, με το υπαινικτικό βλέμμα να δηλοί με εκφραστικότητα, ό,τι τον συνέχει και τον περιέχει ως διερώτηση και σημειολογία, στοχασμό και αμφιβολία. Έχοντας στις αποσκευές τις πολύτιμες εμπειρίες από την περιπλάνησή του στις γειτονιές του κόσμου, παρουσιάζει εδώ την δική του πρόταση, διερωτώμενος και αναλογιζόμενος για ό,τι εχάθη στου χρόνου την σκόνη. Με οδηγό την μνήμη οδοιπορεί στα δύσβατα μονοπάτια της Τέχνης, ελπίζοντας να δει στα πρόσωπα των φίλων το ανέσπερο φως. Αυτό που καθρεφτίζεται στο βλέμμα και αντανακλάται σαν φάρου σημάδι, επενεργώντας σαν αντίδοτο στη φθορά και το σκοτάδι. Επιλέγει ν’ αποστείλει τώρα το δικό του μήνυμα, καθώς το βραδυφλεγές υλικό των ονείρων του επιζητά τον χρονισμό του αποδέκτη ως μόνη παρηγορία, έναντι του μηδενισμού και της κοινωνικής αποσύνθεσης που προκρίνει η νέα εποχή. 


Υστερόγραφο: 
Ας σημειωθεί και εδώ, ποιητικώ τω τρόπω, 
ό,τι, αν και φευγαλέο, στο βλέμμα εντυπώθη. 
«Καλωσόρισμα». «Απ΄ την ματιά στα χείλη της, κι απ’ την καρδιά στο πνεύμα» 
«Ενατένιση». «Από την γνώση έτοιμος, πέρα, αλλού κοιτάζει» 
«Ευφορία». «Αρώματα μεθυστικά, φέρνει το χαμογέλιο» 
«Πρόκληση». «Το γέλιο αποζήτησε, με τ’ άρματα ζωσμένος» 
«Σκέρτσο». «Να δούμε πως το μέσα της, με τρόπο μας μιλάει» 
«Υποψία». «Δεν είναι τούτο που θωρώ, αυτό που περιμένω» 
«Λαγνεία». «Το βλέμμα το μυστήριο, το νου αναστατώνει» 
«Αθώα περιέργεια». «Της νιότης είσαι ο καρπός, δέντρο γεμάτο άνθη» 
«Ελπίδα». «Με την ματιά της άφοβα, τον χρόνο διαστέλλει» 
«Αναπόληση». «Το γέρμα φανερώνεται, στου χρόνου τα σημάδια» 


Βιβλιογραφία: 
1. Λέον Μπατίστα Αλμπέρτι. «Περί Ζωγραφικής». Εισαγωγή-μετάφραση-σχόλια: Μαρίνα Λαμπράκη-Πλάκα. Εκδόσεις Καστανιώτη. Αθήνα 1994 
2. Vassily Kandinsky. «Τέχνη και καλλιτέχνες». Μετάφραση: Γιώργος Δ. Κεντρωτής. Εκδόσεις Νεφέλη. Αθήνα 1986 
3. Paul Klee. «Η εικαστική σκέψη. Τα μαθήματα στη σχολή του Μπαουχάουζ». Μετάφραση: Άννα Μοσχονά. Εκδόσεις Μέλισσα. Αθήνα 1989 
4. «Μεγάλη αναταραχή». «5 Ουτοπίες στο ΄70, λίγο πριν-λίγο μετά». Κείμενα-επιμέλεια: Θανάσης Μουτσόπουλος. Αντί προλόγου: Άννα Μιχαλιτσάνου. Δοκίμια: Ντένης Ζαχαρόπουλος, Γιώργος Βέλτσος, Πέπη Ρηγοπούλου, Πέγκυ Κουνενάκη, Παναγιώτης Τουρνικιώτης, Ανδρέας Παγουλάτος. (δίγλωσση έκδοση, ελληνικά-αγγλικά). Έκδόσεις: Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης-Πάτρα 2006
5. Gaston Bachelard. «Η εποπτεία της στιγμής». Μετάφραση: Κωστής Παπαγιώργης. Εκδόσεις Καστανιώτη. Αθήνα 1997 


Σημειώσεις: 
1. Οδυσσέας Ελύτης. «Ο κήπος με τις αυταπάτες». σ. 14. Ύψιλον/βιβλία. Αθήνα 1995 
2. Ιερός Αυγουστίνος. «Εξομολογήσεις». Χ 8,13. Μετάφραση: Φραγκίσκη Αμπατζοπούλου. Εκδόσεις Πατάκη. Αθήνα 1997 
3. Διονύσιος Σολωμός. «Ελεύθεροι Πολιορκημένοι». Γ΄ Σχεδίασμα, σ. 208. Εξάντας. Αθήνα 1990 
4. Κ.Π.Καβάφης. «Ποιήματα. 1896-1918»-«Απολείπειν ο Θεός Αντώνιον», σ. 20. Ίκαρος. Αθήνα 1982
5. Pierre Hadot. «Πλωτίνος ή η απλότητα του βλέμματος», σ.153. Μετάφραση: Ευδοξία Δελή. Μούσες-Αρμός. Αθήνα 2007 
6. Κώστας Καρυωτάκης. «Ποιήματα και Πεζά»-«Ο πόνος του ανθρώπου και των πραμάτων». Επιμέλεια: Γιώργος Σαββίδης. Εκδοτική Ερμής. Αθήνα 1979 
7. Edmund Husserl. «Για τη φαινομενολογία της συνείδησης του εσωτερικού χρόνου», σ.28. Εισαγωγή-επιλογή και μετάφραση κειμένων: Νίκος Σουελτζής. Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης. Ηράκλειο 2020 
8. Στέλιος Θ. Μαφρέδας. «Νεύμα από απέναντι». Ποιήματα. Εκδόσεις των Φίλων. Αθήνα 2017 
Ο Δημήτρης Παπανικολάου, διετέλεσε διοικητικός υπεύθυνος της Δημοτικής Πινακοθήκης Πατρών. Είναι μέλος της Εταιρίας Λογοτεχνών και Συγγραφέων Ηπείρου. 


Υπόμνημα του καλλιτέχνη: 
Τα Μάτια 
Δομικό και κυρίαρχο στοιχείο του προσώπου. Φωλιές της ζωής, πύλες ενός εσωτερικού σύμπαντος, πολεμίστρες της ψυχής. 
Τα Βλέμματα 
Λάμψεις που υποδηλώνουν συναισθήματα, κραυγές, ψιθύρους και σιωπές. Κήρυκες μ’ ένα δικό τους κώδικα, άλλοτε συμπορευτές του λόγου, άλλοτε απόμακροι παρατηρητές, άλλοτε αθέλητα ενάντιοι. 
Ο Καθρέφτης 
Διαχρονικό αντικείμενο και ταυτόχρονα σύμβολο αμφίσημο φιλαρέσκειας, ψευδαίσθησης, παράλληλης πραγματικότητας, παραμόρφωσης, αλλά και μιας απατηλής επικυριαρχίας του ειδώλου, τόσο υπέρμετρης στην σύγχρονη εποχή μας. 
Βλέμμα και καθρέφτης. 
Δύο στοιχεία αλληλένδετα αλλά και καθοριστικά της ανθρώπινης υπόστασης, με διαχρονική πολλαπλή παρουσία και αναφορά στην παγκόσμια καλλιτεχνική δημιουργία. 
Βλέμματα, Εκφράσεις, Αντανακλάσεις 
Μια εικαστική εγκατάσταση δέκα στοιχείων που λειτουργεί σαν πρόταση – πρόσκληση μιας διαδραστικής επικοινωνίας. Λεπτομέρειες προσώπων (με μια πρώτη ερμηνεία έκφρασης), σαν αποκομμένα τμήματα από σύγχρονες τοιχογραφίες μιας ρεαλιστικού ύφους street art. Όμως εδώ ο τοίχος είναι καθρέφτης που αντικατοπτρίζει την παρουσία, τα βλέμματα και τις εκφράσεις του κάθε επισκέπτη, που είναι θεατής και θέαμα ταυτόχρονα, παρατηρητής αλλά και ενεργό στοιχείο του έργου. Βλέμματα, Εκφράσεις, Αντανακλάσεις 
Πολλαπλές οι ερμηνείες, αλλά ένα το αέναο ερώτημα: «Καθρέφτη, καθρεφτάκι, ποια είναι η Αλήθεια μου;» 


Βιογραφικό σημείωμα
Ο Μιχαήλ Αντωνέλλος, γεννήθηκε στην Πάτρα το 1956. Σπούδασε Αρχές Εφαρμοσμένων Τεχνών και Συντήρηση Έργων Τέχνης στη σχολή Δοξιάδη, στην Αθήνα. Στη συνέχεια Ζωγραφική στην Ιταλία, στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Φλωρεντίας. Ολοκληρώνοντας τη σχολή αριστούχος, συνέχισε με σπουδές Μουσειολογίας και Ανάλυσης και Κριτικής της Τέχνης στο Διεθνές Πανεπιστήμιο Τέχνης (UIA) της Φλωρεντίας. 
Εργάστηκε στη Φλωρεντία μέχρι το 1991, οπότε και επέστρεψε στην Ελλάδα. Συνιδρυτής και συνεργάτης επί τετραετία με την Ρένα Καλογερή στο στούντιο γραφιστικής δημιουργίας Studio Mark στην Πάτρα, ενώ παράλληλα διορίστηκε και εργάστηκε μέχρι το 2023 στην Δ/θμια Εκπ/ση στην Πάτρα, με μια ενδιάμεση τριετή υπηρεσία (2007 – 2010) στην τριτοβάθμια, στο Π.Τ.Δ.Ε. του Πανεπιστημίου Πάτρας. Δραστηριοποιείται στην Συντήρηση Έργων Τέχνης, ενώ ταυτόχρονα ασχολείται με την μελέτη μορφών τέχνης, έχοντας οργανώσει και παρουσιάσει σε συνεργασία με την εταιρία πολιτιστικών δράσεων Cogitans, κύκλους σεμιναρίων Ιστορίας και Ανάλυσης της Τέχνης (2014, 2015, 2016).
Παράλληλα καταγράφει μια μακρά πορεία στον ευρύτερο χώρο της εικαστικής δημιουργίας όπως γραφιστική (σχεδιασμός και εικονογράφηση εξώφυλλων δίσκων, εντύπων και βιβλίων), interior design (εικαστικές παρεμβάσεις, μελέτη, σχεδιασμός και διαμόρφωση επαγγελματικών και ιδιωτικών χώρων), καθώς και σκηνογραφική επιμέλεια θεατρικών παραστάσεων. 
Έχει συμμετάσχει σε ομαδικές εικαστικές εκθέσεις στην Ιταλία και Ελλάδα. 
Έργα του βρίσκονται σε ιδιωτικές και δημόσιες συλλογές. 


Ομαδικές Εκθέσεις: 
2022 «Οδίτης» Τμήμα Διοίκησης Τουρισμού Πανεπιστημίου Πατρών 
2021 «Για ένα Σχολείο με Σχέδιο» Ένωση Εκπαιδευτικών Εικαστικών Μαθημάτων ‐ Ένωση Εικαστικών Πάτρας Παλαιά Δημοτικά Σφαγεία Πάτρας 
2019 «Θαλάσσης Ανήριθμον Γέλασμα» Ένωση Εικαστικών Πάτρας Αγορά Αργύρη, Πάτρα 
2019 «Οι Καλλιτέχνες Εκπαιδευτικοί Δημιουργούν» Ένωση Εκπαιδευτικών Εικαστικών Μαθημάτων ‐ Ένωση Εικαστικών Πάτρας Σκαγιοπούλειο, Πάτρα 
2019 «Restless Waters» Μηχανουργείο Πολυχώρος Πολιτισμού, Πάτρα 
2018 «Κοινός Τόπος» 23 Εικαστικοί απόφοιτοι της Belle Arti di Firenze Casa Bianca, Θεσσαλονίκη
2016 «Μνήμες» Ένωση Εικαστικών Πάτρας Αγορά Αργύρη, Πάτρα 
2012 Ένωση Εικαστικών Πάτρας ‐ Κίνηση «Πρόταση» Παλαιά Δημοτικά Λουτρά, Πάτρα 
2008 «Καμένη Γη» Δήμος Ρίου ‐ Πανεπιστήμιο Πατρών Κέντρο Τεχνών, Ρίο Πάτρα 
2002 Καταμαράν, Παναγοπούλα Πάτρα 
2000 «Καρναβάλι» Δροσερικό, Πάτρα 
1990 Φθιωτικές Πολιτιστικές Εκδηλώσεις, Λαμία 
1982 Αίθουσα Cenacolo Φλωρεντία, Ιταλία *Τιμητική διάκριση 
Έκθεση: Μιχαήλ Αντωνέλλος. «Βλέμματα, Εκφράσεις, Αντανακλάσεις». 5-30 Νοεμβρίου 2026 MOSAIC. Ερμού 112. Μαρκάτο. Πάτρα



Σάββατο 21 Νοεμβρίου 2026

"ΜΕΤΑ ΤΟ ΤΕΧΘΗΝΑΙ ΣΕ..." ΙΑΚΩΒΟΥ ΠΡΩΤΟΨΑΛΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ π. ΔΙΟΝΥΣΙΟ ΦΙΡΦΙΡΗ


Με αφορμή την Θεομητορική εορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου, αναρτούμε το Δοξαστικό του Εσπερινού "Μετά το τεχθήναι σε...", σε ήχο πλ. δ' και στο μέλος Ιακώβου Πρωτοψάλτου. 
Ερμηνεύει ο μακαριστός αγιορείτης πρωτοψάλτης π. Διονύσιος Φιρφιρής, ο οποίος εκτέλεσε το  Δοξαστάριο του Iακώβου πρωτοψάλτου σχεδόν ολόκληρο (πλήρης ο Α' τόμος και επιλογές από τον Β'), στο πρόγραμμα των ηχογραφήσεων "Μνημεία Εκκλησιαστικής Μουσικής" του Μανόλη Κ. Χατζηγιακουμή, ο οποίος σημειώνει χαρακτηριστικά: 
"Η ερμηνεία του πατρός Διονυσίου αποκτά μοναδική σημασία, καθώς αποτυπώνει λαμπρά τη μακραίωνη προφορική παράδοση του Στιχηραρίου, παραπέμποντας ταυτόχρονα σε παλαιά και εξαιρετικά ενδιαφέροντα πρότυπα. Η σημασία εξαίρεται ακόμη περισσότερο, γιατί είναι ο τελευταίος ιστορικός σταθμός μιας τέτοιας ερμηνείας. Για πολλούς λόγους η σύγχρονη (και πολυάριθμη) γενιά των αγιορειτών ψαλτών και πατέρων είναι έξω από την παράδοση αυτή. Χωρίς υπερβολή, στην ηχογραφημένη ερμηνεία του Δοξασταρίου του Ιακώβου από τον πατέρα Διονύσιο έχει «αιχμαλωτισθεί», για το διαρκές μέλλον, ένα ανεκτίμητο κομμάτι της μεγάλης μουσικής παράδοσης του Ελληνισμού". 


Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2026

ΤΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΘΕΣΗΣ ΜΕ ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΕΟΥΣ ΣΤΟ "ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ"


Φωτογραφίες: Χρήστος Προδρόμου
Εγκαινιάστηκε στο "Σπίτι της Κύπρου", στην Αθήνα (Ξενοφώντος 2Α, Σύνταγμα), η τιμητική έκθεση «Εικόνες μνήμης», με έργα ζωγραφικής και γλυπτικής του Χαράλαμπου Θεμιστοκλέους (1950-2012), 
Τα εγκαίνια έγιναν παρουσία του Δημάρχου Μόρφου, Βίκτωρα Χατζηαβραάμ, εκπροσώπου της Πρέσβη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Αθήνα, εκπροσώπου του Δήμου Πατρέων, άλλων φορέων και με την συμμετοχή πολύ κόσμου. 
Παρόντες, επίσης, η σύζυγος του ζωγράφου Ελένη Θεμιστοκλέους και τα παιδιά του που είναι εικαστικοί, Ελοϊζος και Άγγελος, προς τους οποίους ο Δήμαρχος Μόρφου επέδωσε ένα αναμνηστικό πίνακα του Ναού του Αγίου Μάμα, συμβόλου της Κατεχόμενης Μόρφου. 
Την έκθεση συνδιοργανώνουν ο Δήμος Μόρφου και ο Δήμος Πατρέων, υπό την αιγίδα της Κυπριακής Πρεσβείας στην Αθήνα,  σε συνεργασία με το Σπίτι της Κύπρου, τον Σύνδεσμο Αχαΐας-Κύπρου «Αχαιών Ακτή», την Ένωση Κυπρίων Προσφύγων Ελλάδας «ΚΥΠΡΟΣ ΄74» και την Ένωση Εικαστικών Πάτρας. 


Με την έκθεση «Εικόνες μνήμης», αποδίδεται η οφειλόμενη τιμή στον Χαράλαμπο Θεμιστοκλέους, άξιο τέκνο της Μόρφου, που μετά την τουρκική εισβολή διέμενε στην Πάτρα, παρουσιάζονται στο Σπίτι της Κύπρου τα σημαντικότερα έργα του. 
Ο Δήμος Μόρφου, εξέδωσε στην Κύπρο τον κατάλογο της έκθεσης, που περιλαμβάνει χαιρετισμούς των: Δημάρχου Μόρφου, Βίκτωρα Χατζηαβραάμ, του Δημάρχου Πατρέων, Κώστα Πελετίδη, του Πρέσβη της Κυπριακής Πρεσβείας στην Αθήνα, Σταύρου Αυγουστίδη, του Προέδρου του Συνδέσμου Αχαΐας-Κύπρου «Αχαιών Ακτή», Αναστάσιου Στασή, τον χαιρετισμό της Ένωσης Κυπρίων Προσφύγων Ελλάδας «ΚΥΠΡΟΣ ΄74», καθώς και το κείμενο «Ο Θνήσκων πρόσφυγας. Φόρος τιμής στον Δάσκαλο, ζωγράφο και γλύπτη Χαράλαμπο Θεμιστοκλέους, από τον μαθητή του Ορέστη Διαμάντη», του π. Διοικητικού Υπευθύνου της Δημοτικής Πινακοθήκης Πατρών, Δημήτρη Παπανικολάου, που αναφέρεται στο έργο του δημιουργού. 
Την οργάνωση της έκθεσης έχει η Πρόεδρος της Ένωσης Εικαστικών Πάτρας, Χρυσάνθη Βανταράκη, ενώ τον συντονισμό της έκθεσης στην Αθήνα, η Πολιτιστική Λειτουργός του Σπιτιού της Κύπρου, Μαρία Ραγιά και στην Πάτρα η Ιστορικός Τέχνης Ζεραλντίν Ζορζέ. 


Διάρκεια της έκθεσης: 18 Νοεμβρίου - 24 Νοεμβρίου 2026 
Ώρες Λειτουργίας: 
Δευτέρα & Τετάρτη 10.00-19.00 
Τρίτη, Πέμπτη, Παρασκευή 10.00-15.00 
Σάββατο 11.00-16.00 
Επιμέλεια: Δημήτρης Παπανικολάου 
Στο πλαίσιο των εγκαινίων το Καλλιτεχνικό Σύνολο «Πολύτροπον», με την Δάφνη Πανουργιά και τον Παναγιώτη Ανδριόπουλο απέδωσαν το κυπριακό παραδοσιακό τραγούδι "Ασερόμπασμαν", αλλά και ποιήματα του Χαράλαμπου Θεμιστοκλέους, ένα από τα οποία μελοποιήθηκε ειδικά για την εκδήλωση. 


Η έκθεση εντάσσεται στο πλαίσιο των εργασιών του Συνεδρίου με θέμα, «Το Κυπριακό πρόβλημα, τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και οι προοπτικές λύσης: Η περίπτωση της Μόρφου», που θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα στις 19 και 20 Νοεμβρίου 2026. 


Αναρτήσεις της Ιδιωτικής Οδού για τον Χαράλαμπο Θεμιστοκλέους


Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2026

ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ "Ο ΜΕΙΖΩΝ ΣΚΑΡΙΜΠΑΣ" ΣΤΗΝ ΧΑΛΚΙΔΑ


Ο «Σύλλογος Φίλων Γιάννη Σκαρίμπα» και η εφημερίδα «Προοδευτική Εύβοια» με τη συνεργασία του Δήμου Χαλκιδέων διοργάνωσε μια μεγάλη βραδιά Σκαρίμπα στο Παλαιό Δημαρχείο Χαλκίδας (Μέγαρο Κότσικα) την Κυριακή, 1η Νοεμβρίου 2026, με τον γενικό τίτλο: "Ο ΜΕΙΖΩΝ ΣΚΑΡΙΜΠΑΣ". 
Την εκδήλωση κάλυψε τηλεοπτικά η Evripos tv. 
Τα περιεχόμενα του βίντεο είναι τα ακόλουθα: 
1. 0.10: Πρόγραμμα της βραδιάς (έντυπο) 
2. 0.20: Χαιρετισμός στη βραδιά Σκαρίμπα, από Δημήτρη Παπαθεοδώρου (Τάξη 72 Α.Γ.Α.Χ.) 
3. 0.32: αρχή εικόνας (στατική).
4. 0.39: Πρώτη εισαγωγική ομιλία. Χαιρετισμός Διοργανωτών. «Προοδευτική Εύβοια», Κωστής Δεμερτζής 
5. 8.5΄: Χαιρετισμός εκπροσώπου του Δήμου: Θωμάς Παναγόπουλος. 
6. 9.43: Χαιρετισμός Βουλευτή: Αθανάσιος Ζεμπίλης 
7. 12.38: Χαιρετισμός Τάξης Α.Γ.Α.Χ. 72 (αποφοίτηση): Μιλτιάδης Μαλλάς 
8. 13.21: Χαιρετισμός Τάξης Α.Γ.Α.Χ. 72 (αποφοίτηση): Δημήτρης Παπαθεοδώρου 
9. 17.33: Χαιρετισμός Τάξης Μηχανολόγων-Ηλεκτρολόγων ΕΜΠ 1972 (Εισαγωγή): Αντώνης Νικολόπουλος 
10. 19.03: Χαιρετισμός Συλλόγου Σκαρίμπα: από μέρους Κώστα Μπαϊρακτάρη, διαβάζει η αντιπρόεδρος, κα Ρούλα Ζωγράφου. 
11. 25.55: Ουλαλούμ. Μουσική Νικόλας Άσιμος, σε στίχους Γιάννη Σκαρίμπα. Εισαγωγική ομιλία: Κωστής Δεμερτζής. 
12. 28.25: Ουλαλούμ, εκτέλεση. Υψίφωνος, Δάφνη Πανουργιά, πιάνο Κωστής Δεμερτζής. Επεξεργασία για υψίφωνο και πιάνο: Κωστής Δεμερτζής. 
13. 34.45: Size matters (revisited) [Το μέγεθος μετράει (μια επανεπίσκεψη)]: Εισήγηση του Κωστή Δεμερτζή. 
14. 42.28: «Σπασμένο Καράβι», εισαγωγική ομιλία: Κωστής Δεμερτζής. 
15. 44.01: «Σπασμένο Καράβι»: τραγούδι, Σωκράτης Αντωνόπουλος, δ/νση, ενορχήστρωση, Πέτρος Πρόκος. Παίζουν μουσικοί των μουσικών συνόλων του Δήμου Χαλκιδέων. Στο πιάνο, Κωστής Δεμερτζής. 
16. 48.25: Εισήγηση Σούλας Παπαγεωργοπούλου: Εισαγωγική παρουσίαση (Κ.Δ.) 
17. 49.27: «Η Χαλκίδα του Σκαρίμπα». Εισήγηση: Σούλας Παπαγεωργοπούλου, δρος Φιλολογίας, εκπαιδευτικού.
18. 1.03.12: «Έτι δέομαί σου»: τραγούδι του Θανάση Σωτηρόπουλου, σε στίχους Γιάννη Σκαρίμπα. Εισαγωγική ομιλία: Κωστή Δεμερτζή 
19. 1.06.36: Έτι δέομαί σου. Τραγούδι, κιθάρα, Θανάσης Σωτηρόπουλος. Πιάνο: Κωστής Δεμερτζής. Επεξεργασία πιανιστικού μέρους: Κωστής Δεμερτζής. 


20. 1.12.32: «Ο Θεολόγος Σκαρίμπας»: εισαγωγή στην ομιλία του Παναγιώτη Ανδριόπουλου. 
21. 1.13.09: «Ο Θεολόγος Σκαρίμπας: αναζήτηση νοήματος στο έτι δέομαί σου του Γιάννη Σκαρίμπα». Ομιλία του Παναγιώτη Ανδριόπουλου, θεολόγου, μουσικολόγου, εκπαιδευτικού. 
22. 1.23.49: «Η Μάριον Μέξικα του Τζα. Ι: Σιχτίρ Γκαλόπ». Τραγούδι του Κωστή Δεμερτζή, πάνω σε στίχους του Γιάννη Σκαρίμπα. Εισαγωγικά: Κωστής Δεμερτζής 
23. 1.28.55: Η Μάριον Μέξικα του Τζα. Ι: Σιχτίρ Γκαλόπ. Τραγούδι, η υψίφωνος Δάφνη Πανουργιά. Παίζουν μουσικοί των μουσικών συνόλων του Δήμου Χαλκιδέων με διευθυντή τον Πέτρο Πρόκο. Στο πιάνο, ο συνθέτης. 
24. 1.33.33: «Η Τελευταία των 6 ½ (τα δρομολόγια θ’ αλλάζαν)». Θέατρο του Λόγου και της Φαντασίας. Ανάγνωση ολόκληρου διηγήματος του Γιάννη Σκαρίμπα (από τις «Τρεις Άδειες Καρέκλες»): Κωστής Δεμερτζής. 
25. 2.10.45: «Σπασμένο Καράβι», του Γιάννη Σπανού, ορχηστρικό, με βοκαλισμούς υψιφώνου. Παίζουν τα μουσικά σύνολα του Δήμου Χαλκιδέων, βοκαλισμοί: Δάφνη Πανουργιά, προσαρμογή του τραγουδιού, στο πιάνο: Κωστής Δεμερτζής 
26. 2.14.41: τέλος τραγουδιού, τελικά χειροκροτήματα. 
27. Συνολική διάρκεια: 2.15.52.

    

Θα δείτε σε πολλά σημεία στους συντελεστές το όνομά μου – όντως, στην βραδιά αυτή ανέλαβα ... προγραμματιστής, συνδιοργανωτής, χορηγός επικοινωνίας (δια της «Π.Ε.»), κονφερασιέ, εισηγητής, πιανίστας, αναγνώστης, διασκευαστής, συνθέτης, ενορχηστρωτής ... ... ανέλαβα, κοντολογίς, όλα όσα χρειάστηκαν για να εκπληρωθεί η βραδιά, ως όραμα, ΟΜΩΣ ... ... όμως, τίποτα δεν θα είχε γίνει εάν δεν ήταν η συλλογικότητα, η πρόθυμη συμμετοχή της πόλης, του Δήμου, του Συλλόγου Φίλων Σκαρίμπα, των Μουσικών Συνόλων του Δήμου, του Πέτρου Πρόκου, της Σούλας Παπαγεωργοπούλου, του Θανάση Σωτηρόπουλου, και ακόμα και των εξ Αθηνών ορμηθέντων φίλων, του ζεύγους Δάφνης Πανουργιά και Παναγιώτη Ανδριόπουλου και – προπάντων – η ζεστή και αθρόα παρουσία του κοινού των Χαλκιδέων και μη, που γέμισε την αίθουσα. Όλων φίλων πολύτιμων και ακριβών. Τίποτα δεν θα είχε πραγματοποιηθεί, αν σε κάθε στιγμή εμείς, οι επί σκηνής συντελεστές, δεν ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΣΤΑΝ ότι το κοινό συντονιζόταν μαζί μας, και ότι ο Σκαρίμπας, που μιλούσε δια του στόματός μας, ΖΟΥΣΕ, ως λόγος και όραμα, αυτή τη στιγμή, στις ψυχές όλων μας. Ήταν το κοινό που ανέβαινε μαζί μας, συνεπιβάτης στις Σκαριμπικές σφαίρες – αλλιώς η πτήση θα ήταν αδύνατη. 
Με άλλα λόγια: εμείς, οι συντελεστές, δεν ήμασταν παρά το δάχτυλο που δείχναμε το φεγγάρι – και όλοι μαζί βλέπαμε εκεί ψηλά, τον Γιάννη Σκαρίμπα, ως λόγο και ποίηση, τον μεγάλο ποιητή που έκανε την Χαλκίδα ποίηση, και ποίηση μένει η πόλη εσαεί, και τότε που περπατούσε ο ποιητής στους δρόμους της, και τώρα, που διευθύνει τους στίχους του έχοντας την Χαλκίδα στο φόντο, πίσω του, σαν ζωγραφισμένη από κιμωλία. 
Κωστής Δεμερτζής


Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2026

ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ


Μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις της Διεύθυνσης Ιστορίας Στρατού του Γενικού Επιτελείου Στρατού η μελέτη του Δρ Αθανασίου Τρικούπη, του Δρ Σάββα Γκριτζέλη και του Θωμά Ταμβάκου με τίτλο «Ιστορία της Στρατιωτικής Μουσικής του Ελληνικού Στρατού». 
Η 5ετούς διάρκειας μελέτη, κατά την οποία ερευνήθηκε πρωτογενές αρχειακό υλικό από διάφορα δημόσια και ιδιωτικά αρχεία, έφερε στο φως πλήθος στοιχείων που αποδεικνύουν ότι η μουσική υπήρξε διαχρονικό και αναπόσπαστο μέρος της καθημερινότητας του ελληνικού στρατιωτικού βίου σε ποικίλες δραστηριότητες, τόσο σε περίοδο ειρήνης όσο και σε περίοδο πολέμου, από την περίοδο του αγώνα της ελληνικής Ανεξαρτησίας μέχρι σήμερα. 
Το βιβλίο παρέχει τη δυνατότητα θεώρησης σημαντικών γεγονότων της ιστορίας της νεότερης και σύγχρονης Ελλάδας από μία διαφορετική οπτική γωνία και αναδεικνύει άγνωστες πτυχές των στρατιωτικών δρώμενων, χρήσιμες για τον ιστορικό, τον μουσικολόγο, τον κοινωνιολόγο και τον κάθε ενδιαφερόμενο, ο οποίος επιχειρεί να διεισδύσει στην ιστορική αλήθεια και να κατανοήσει τις ποικιλόμορφες διαστάσεις της. 
Σε ιδιαίτερο παράρτημα, που επιμελήθηκε ο Θωμάς Ταμβάκος, παρατίθεται η δισκογραφία της Στρατιωτικής Μουσικής του Ελληνικού Στρατού ως το πιο σημαντικό και αδιάψευστο τεκμήριο της διαχρονικής καλλιτεχνικής προσφοράς της.


Κυριακή 15 Νοεμβρίου 2026

"ΤΑ ΘΕΟΔΩΡΑΚΙΚΑ" ΚΑΙ "ΟΥΚΡΑΝΙΚΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑ"


Τα δύο τελευταία βιβλία του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου.

ΤΑ ΘΕΟΔΩΡΑΚΙΚΑ: Το βιβλίο προσεγγίζει πολυδιάστατα τον Μίκη Θεοδωράκη, από την βυζαντινή μουσική και την εκκλησιαστική παράδοση έως τις καλλιτεχνικές του συγγένειες. Ένα βιβλίο για τον οικουμενικό δημιουργό που συνέδεσε τη μουσική με την ελευθερία. 

ΟΥΚΡΑΝΙΚΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑ - Το χρονικό του πολέμου: Το βιβλίο καταγράφει τις εκκλησιαστικές εξελίξεις που συνδέονται με τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, το αυτοκέφαλο και τη σύγκρουση των Πατριαρχείων. Μια τεκμηριωμένη ματιά στον ρόλο της Ορθοδοξίας, της θρησκευτικής εξουσίας και της ιδεολογίας στον πόλεμο. 

The Books' Journal

Η Εκκλησία της Πολιτικής και η Πολιτική της Εκκλησίας

Τοιχογραφία του 13ου αιώνα σε ναό της Ρώμης που απεικονίζει τη «Δωρεά του Κωνσταντίνου» ή «Ψευδοκωνσταντίνειο Δωρεά», ένα πλαστό ρωμαϊκό διάταγμα (έδικτο), το οποίο υποτίθεται ότι εξέδωσε ο ρωμαίος αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Α’ το 324 μ.Χ., με το οποίο δώριζε στον Πάπα της Ρώμης Σίλβεστρο Α’ και τους διαδόχους του την κυριαρχική και πνευματική εξουσία της Ρώμης, της Ιταλίας και όλης της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας


Του Χρήστου Γκουνέλα, 
δρα Θεολογίας, MSc Βιοηθικής 
Είναι αλήθεια ότι η θέση της Εκκλησίας μέσα στον κόσμο και την ιστορία είναι θέση λεπτής ισορροπίας. Όταν χαθεί αυτή η λεπτή ισορροπία, είναι εξαιρετικά δύσκολο να βρεθεί και ειδικά όταν έχει χαθεί από αιώνες. 
Το πρόβλημα άρχισε με την αναγνώριση της νομιμότητας της Εκκλησίας από τον Αυτοκράτορα Μέγα Κωνσταντίνο. Η Εκκλησία η οποία έως τότε ζούσε στην παρανομία της Χάρης, στα αλώνια της ζωής μπήκε κατόπιν στα σαλόνια της εξουσίας και έκτοτε δεν βγήκε. Ήδη το έναυσμα της ανάμειξης της πολιτικής στην Εκκλησία δόθηκε με τη σύγκληση της Α΄Οικουμενικής Συνόδου από έναν πολιτικό, τον Αυτοκράτορα Μέγα Κωνσταντίνο. Μάλιστα, όταν ο Μέγας Κωνσταντίνος συγκάλεσε την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο οι περισσότεροι επίσκοποι οι οποίοι προσήλθαν για να συμμετέχουν είχαν στο σώμα τους ακόμη τις πληγές των διωγμών. Άλλος χωρίς πόδι, άλλος χωρίς χέρι, άλλος χωρίς μάτι. Οι πληγές τους ήταν σταυροαναστάσιμοι μάρτυρες της παράνομης αγάπης τους για τον Χριστό και τον κόσμο. 
Η Εκκλησία όσο κινείτο εκτός νόμου μεγαλουργούσε, πέθαινε και ανασταινόταν όπως ο Χριστός τον οποίο κήρυττε με πράξεις. Αγωνιζόταν, αντιστεκόταν και χαιρόταν. Η Εκκλησία κήρυττε στην πράξη Χριστό Εσταυρωμένο και Αναστάντα κόντρα στη «λογική», την «ηθική» της εποχής και τη «νομιμότητα». Η μετέπειτα νομιμοποίηση της Εκκλησίας την εγκλώβισε στην ιστορία και τις δομές της. Έτσι, απώλεσε την πράξη της και έμεινε η Ευαγγελική θεωρία μετέωρη. Τα νέφη των μαρτύρων διαλύθηκαν καίτοι η αγιότητα συνεχίζει να υπάρχει ως ζύμη Χριστού στην ιστορία. 
Σήμερα, βιώνουμε παγκόσμια τον επιθανάτιο ρόγχο της ως αποτέλεσμα της μακραίωνης πολιτικής, γεωπολιτικής και κοινωνικής εργαλειοποίησής της. Δεν πρόκειται για μία καινοφανή διαπίστωση. Το αποδεικνύουν πρώτα από όλα οι περίλαμπροι αλλά άδειοι πολλές φορές ναοί. Όλοι ή σχεδόν όλοι αναγνωρίζουν τις πληγές στο σώμα της Εκκλησίας όχι από τους διωγμούς αλλά παράδοξα από τον καθωσπρεπισμό και τη σύμπλευση με την πολιτική, την οικονομία, το κράτος και το έθνος. Είτε εκουσίως είτε ακουσίως και με σαφή ευθύνη διοικήσεων της Εκκλησίας χρησιμοποιείται αυτή ως εργαλείο προπαγάνδας μεταξύ εθνών, κρατών, πολιτικών και μέσων ενημέρωσης και επικοινωνίας. Αλλά και η διοίκηση της Εκκλησίας μετέρχεται συχνά την πολιτική, τους τρόπους της και τη γλώσσα της. 
Είναι υπαρξιακή ανάγκη πλέον η Ανάσταση της Εκκλησίας για την ίδια και την ιστορία, ξαναβρίσκοντας την ανήθικη ηθική της, την παράνομη νομιμότητά της και την άναρχη αρχή της. Δεν πρόκειται για παιχνίδια λέξεων και εννοιών αλλά για λέξεις οι οποίες είναι ικανές να προσεγγίσουν τον ρεαλισμό της Ευαγγελικής πράξης.

Σάββατο 14 Νοεμβρίου 2026

"ΠΡΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΜΟΝ" ΜΕ ΤΟΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ ΗΛΙΑ ΚΑΝΕΛΛΗ (ΒΙΝΤΕΟ)


Η ενορία του Ι. Ναού Αγίου Γεωργίου Νέου Ψυχικού παρουσιάζει την διαδικτυακή εκπομπή «Προς Εκκλησιασμόν», όπου φιλοξενούνται εργάτες του πνεύματος και της τέχνης. 
Στην 91η εκπομπή προσκεκλημένος ο δημοσιογράφος Ηλίας Κανέλλης. 
Επιμελείται και παρουσιάζει ο Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος. 
Κάμερα - επεξεργασία βίντεο: Κατερίνα Λεονάρδου. 
Σε μια συνέντευξη - ποταμό, ο Ηλίας Κανέλλης αναφέρεται στην πορεία του στην δημοσιογραφία και στον χώρο των εκδόσεων, στα πρόσωπα της άλλης Ελλάδας που τον καθόρισαν, αλλά και στον κύκλο συνεντεύξεων "Κι αυτοί είναι η Ελλάδα" που πραγματοποιεί στο Ωδείο Αθηνών, με σημαντικές προσωπικότητες του νεοελληνικού μας βίου.

     

Ο Ηλίας Κανέλλης είναι δημοσιογράφος και εκδότης του περιοδικού Books' Journal. Σπούδασε κοινωνικές και πολιτικές επιστήμες και κινηματογράφο. Εξέδωσε και διεύθυνε το περιοδικό Κάμερα, υπήρξε κριτικός κινηματογράφου και αρχισυντάκτης του περιοδικού Αντί, εργάστηκε ως επιφυλλιδογράφος στην Εποχή, στην Ελευθεροτυπία, στην Εξουσία, στην Athens Voice, στο Βήμα, στο Protagon.gr και, τα τελευταία χρόνια, στα Νέα. Για πολλά χρόνια έκανε καθημερινή εκπομπή στον ραδιοφωνικό σταθμό Αθήνα 9,84 ενώ συνεργάστηκε ως πολιτικός αναλυτής με την τηλεόραση της ΕΡΤ. 


Ίδρυσε και διεύθυνε την εφημερίδα του Φεστιβάλ Αθηνών εφ. Έχει γράψει το βιβλίο Εθνοχουλιγκανισμός: Εκφράσεις της νεοελληνικής ιδεολογίας στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 της Αθήνας (εκδόσεις Οξύ) και έχει επιμεληθεί τις κινηματογραφικές μονογραφίες Σταύρος Τορνές (με τον Σταύρο Καπλανίδη και, για την ιταλική έκδοση, με την επιπλέον συνεργασία του Sergio Grmek Germani), Κώστας Γαβράς και Σταύρος Τσιώλης. Μόλις κυκλοφόρησαν τα βιβλία του: Κι αυτοί είναι η Ελλάδα. Συνεντεύξεις στο Books' Journal και Duck Soup. Στην κουζίνα της ανάγνωσης. Εργάζεται για το βιβλίο του, Το κιτς του ΣΥΡΙΖΑ.


Πέμπτη 12 Νοεμβρίου 2026

ΗΜΕΡΙΔΑ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤH ΔΙΑΣΩΣΗ ΤΟΥ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ “ΠΑΛΑΣ” ΠΑΓΚΡΑΤΙΟΥ


Ιστορικοί Κινηματογράφοι στις Γειτονιές μας Σήμερα 
Στρογγυλή Τράπεζα * Προβολές Ντοκιμαντέρ 
Συζήτηση με ακαδημαϊκούς, αρχιτέκτονες, δημιουργούς, ειδικούς της πολιτιστικής κληρονομιάς, θεσμούς, πολεοδόμους, πρωτοβουλίες κατοίκων και ομάδες έρευνας 
Σάββατο 14 Νοεμβρίου 2026  Ώρα 3 - 6.45μμ 
Ταινιοθήκη της Ελλάδος 
Ιερά Οδός 48 & Μεγάλου Αλεξάνδρου 134-136, Γκάζι (Μετρό Κεραμεικός)
Καθώς βρίσκεται σε εξέλιξη ο αγώνας για τη διάσωση του ιστορικού κινηματογράφου ΠΑΛΑΣ Παγκρατίου, το Σάββατο 14 Νοεμβρίου 2026, ώρα 3μμ ως 6.45μμ διοργανώνεται η ημερίδα Ιστορικοί Κινηματογράφοι στις Γειτονιές μας Σήμερα στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος. Την ημερίδα διοργανώνει η Κίνηση για τη Διάσωση του Κινηματογράφου ΠΑΛΑΣ Παγκρατίου υπό την αιγίδα του Δήμου Αθηναίων. Στην ημερίδα θα ακουστούν εμπειρίες από κινήσεις διάσωσης κινηματογράφων σε τρεις πόλεις - την Αθήνα, το Παρίσι και τις Βρυξέλλες από ανθρώπους του κινηματογράφου, της αρχιτεκτονικής και της πολεοδομίας, ειδικούς της πολιτιστικής κληρονομιάς, από ακαδημαϊκούς, θεσμούς, πρωτοβουλίες κατοίκων και ομάδες έρευνας. Προσκεκλημένος εκπρόσωπος από την κολεκτίβα του κινηματογράφο La Clef Revival στο Παρίσι θα μιλήσει για τον τρόπο που σώθηκε και πλέον λειτουργεί ξανά με έντονη κοινωνική συμμετοχή μαζί με την κινηματογραφική κοινότητα. 
Μαζί με την ιστορία του ΠΑΛΑΣ θα γίνουν ενημερώσεις για την προσπάθεια διάσωσης του παλαιότερου υβριδικού κινηματογράφου της χώρας, ενώ θα συζητηθούν ερωτήματα όπως: Ποιός ο ρόλος των ιστορικών κινηματογράφων στην πόλη; Ποιό νομοθετικό πλαίσιο οφείλει να προστατεύει τις ιστορικές αίθουσες κινηματογράφου; Tι ρόλο παίζουν οι κινηματογράφοι στις γειτονιές μας σήμερα; Τι σημαίνει κινηματογράφος της κοινότητας και πως λειτουργεί με μια γειτονιά; Ποιά τέτοια παραδείγματα βλέπουμε στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και με ποιά μοντέλα λειτουργίας; 
Μετά την στρογγυλή τράπεζα θα ακολουθήσει πρόγραμμα με προβολή ταινιών για τον ιστορικό κινηματογράφο ΠΑΛΑΣ Παγκρατίου. Θα παρουσιαστούν ντοκιμαντέρ, φιλμ δοκίμια και ένα μουσικό πορτραίτο, παραγωγές από 1998 μέχρι σήμερα. Θα ακολουθήσει συζήτηση με την παρουσία των δημιουργών, καλεσμένων και πρωτοβουλιών κατοίκων και έρευνας για τη διάσωση του ΠΑΛΑΣ. 
Στην ημερίδα θα απευθύνουν χαιρετισμό ο Δήμαρχος Αθηναίων, κύριος Χάρης Δούκας και η Πρόεδρος του ΔΣ της Ταινιοθήκης της Ελλάδος κυρία Μαρία Κομνηνού ενώ θα παρευρεθεί επίσης η Αντιδήμαρχος Αστικής Αναζωογόνησης και Ανθεκτικότητας, κυρία Μάρω Ευαγγελίδου. 
Η συζήτηση θα γίνει στα ελληνικά με διερμηνεία στα αγγλικά. 
Eίσοδος Ελεύθερη. 
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 
3 - 5μμ | Ομιλίες, Στρογγυλή Τράπεζα, Συζήτηση 
5 - 6.45μμ | Προβολή με παρουσία των δημιουργών, πρωτοβουλιών κατοίκων, συνελεύσεις γειτονιάς και ομάδες έρευνας 
Καλωσόρισμα - Χαιρετισμοί 
● Χάρης Δούκας, Δήμαρχος Αθηναίων 
● Μαρία Κομνηνού, Πρόεδρος του ΔΣ της Ταινιοθήκης 
Ομιλίες 
● Κίνηση για την Διάσωση του Κινηματογράφου ΠΑΛΑΣ Παγκρατίου (Αθήνα) 
● Πρωτοβουλία Κατοίκων για τον Κινηματογράφο ΠΑΛΑΣ Παγκρατίου 
● Μέλος της κολεκτίβας από τον Κινηματογράφο La Clef Revival (Παρίσι) 
● Ομοσπονδία Κινηματογραφικών Λεσχών Ελλάδας (ΟΚΛΕ) 
● Ελισάβετ Σαμουήλ και Λήδα Γιαννακοπούλου, Ομάδα Προφορικής Ιστορίας Μετς-Παγκρατίου ΟΠΙΜΕΠΑ 
● Ρέα Βαλντέν, Σκηνοθέτρια και Θεωρητικός Κινηματογράφου, επίκουρη καθηγήτρια, παρέμβαση εκ μέρους του Τμήματος Ψηφιακών Τεχνών και Κινηματογράφου, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και εκ μέρους του Women in FIlm and Television Greece 
Στρογγυλή Τράπεζα 
● Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος, Συγγραφέας του βιβλίου "Τα Χατζιδακικά" 
● Κώστας Βουρεκάς, Πρόεδρος Τμήματος Αττικής Συλλόγου Αρχιτεκτόνων ΣΑΔΑΣ-ΠΕΑ 
●Ζωγραφιά Γιακουβάκη, Κοινωνιολόγος, Χωροτάκτης, συντονίστρια "Ραφήνα - Πικέρμι 1-2-3", εκπρόσωπος του Συλλόγου Ελλήνων Πολεοδόμων & Χωροτακτών (ΣΕΠΟΧ) 
● Διονυσία Κοπανά, Σκηνοθέτης, μέλος του Δ.Σ. της Ένωσης Ελληνικού Ντοκιμαντέρ 
● Στέλιος Λεκάκης, Αρχαιολόγος, Monumenta 
● Ιουλία Μέρμηγκα, Δρ. Πολιτισμικών και Κινηματογραφικών Σπουδών, Τμήμα Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστημίου Αθηνών
Συντονισμός: 
Ντέπυ Βρεττού, Παραγωγός, ΕΡΤ 
Κατερίνα Κουτσογιαννάκη, Πολιτική Επιστήμονας - Ιστορικός 
Προβολές με τη συζήτηση με την παρουσία των δημιουργών, πρωτοβουλιών κατοίκων, και συνελεύσεων γειτονιάς: 
● "Μια μέρα ενός κινηματογραφιστή", Κατερίνα Πατρώνη, από το αρχείο της ΕΡΤ Α.Ε. 1998, 25 λεπτά ● "To δικό μας Cinema Paradiso", Άρης Λυχναράς, 2021, 6 λεπτά 
● "The Broken Middle / Το Σπασμένο Κέντρο", Felipe Steinberg, 2024, 15 λεπτά 
● “Σώζουμε το ΠΑΛΑΣ”, Θάνος Λυμπερόπουλος και Bill Kalermos, 2025, 7 λεπτά 
● "ΠΑΛΑΣ: Σαν ταινία…Η ιστορία ενός κινηματογράφου στο Παγκράτι”, Μαθήτριες και Μαθητές από το 17ο Γυμνάσιο Αθηνών, 2026, 7 λεπτά 
Παρουσία των δημιουργών: Κατερίνα Πατρώνη μαζί με τη Ροζίνα Μπέρκνερ, κόρη του δημιουργού κινηματογραφικών αφισών “Νίνο”, Άρης Λυχναράς, Felipe Steinberg, Μαθήτριες και Μαθητές από το 17ο Γυμνάσιο Αθηνών 
Συντονισμός: 
Χριστίνα Φοίβη, Εικαστικός-Κινηματογραφίστρια-Ερευνήτρια. 

Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2026

Η ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΜΗΝΑ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΓΕΩΡΓΙΟ Ν. ΨΥΧΙΚΟΥ


Επί τη μνήμη του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Μηνά του Θαυματουργού, τελέστηκε την Τρίτη 10 προς Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2026, Αγρυπνία στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Νέου Ψυχικού, όπου φυλάσσεται ιστορική εικόνα του Αγίου. 
Της Αγρυπνίας προέστη ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Ταλαντίου κ. Θεολόγος, Διευθυντής του Ιδρύματος Ποιμαντικής Επιμόρφωσης της Ι. Αρχιεπισκοπής Αθηνών, συλλειτουργούντων του Αρχιμ. Μιχαήλ Σταθάκη, προϊσταμένου του Ναού, του πρωτοπρεσβυτέρου Ιωάννη Χριστοδουλάκη και του διακόνου Ιερωνύμου. 
Ο Θεοφιλέστατος ευλόγησε τους άρτους και τα κόλυββα του Αγίου, κατά την τάξιν, μετέφερε προς πάντας τις πατρικές ευχές του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου και επικαλέστηκε πλούσια την ευλογία του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Μηνά προς όλη την Ενορία.


Related Posts with Thumbnails