Δευτέρα, 31 Αυγούστου 2020

ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ ΣΤΟ ΧΑΛΚΙ ΤΗΣ ΝΑΞΟΥ (ΦΩΤΟ)


Φωτογραφίες: Κωνσταντίνος Καλογεράς 
Ο Δήμος Νάξου και Μικρών Κυκλάδων και τα Θερινά Εργαστήρια Μουσικής, υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση του συνθέτη Αλέξανδρου Καλογερά, καθηγητή στο Berklee College of Music της Βοστώνης, γιόρτσαν τα 95α γενέθλια του Μίκη Θεοδωράκη στη Νάξο με δύο συναυλίες, που ήταν και οι τελευυαίες των Θερινών Εργαστηρίων Μουσικής. 
Η πρώτη πραγματοποιήθηκε στη Χώρα, στον θαυμάσιο υπαίθριο χώρο του 1ου Γυμνασίου, την Παρασκευή 28 Αυγούστου 2020 και η δεύτερη στο Χαλκί, το Σάββατο 29 Αυγούστου. 
Δύο μεγάλες συναυλίες χωρίς διάλειμμα και με αυστηρή τήρηση όλων των προβλεπόμενων υγειονομικών μέτρων, λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού. 
Παραθέτουμε εδώ στιγμιότυπα από την συναυλία στο Χαλκί, στο Γυμνάσιο Τραγαίας. 
Προλόγισε ο συνθέτης Αλέξανδρος Καλογεράς, ο οποίος έπαιξε και πιάνο στο τέλος της συναυλίας, όπου υπήρχε ομαδικό τραγούδι. 
- Η Δάφνη Πανουργιά τραγούδησε το Romancero Gitano με το κιθαριστικό ντουέτο του Γιάννη Πετρίδη και της Αλεξάνδρας Χριστοδήμου. Η μεταγραφή για δύο κιθάρες έγινε από τους ερμηνευτές. 
-  Ο Κώστας Βασιλιάγκος,  με συνοδεία στο πιάνο από την Βάνα Μιμίδου, το ντουέτο της Ελένης Καρούση και της Ντορίτα Χωραφά και η Αναστασία Κορρέ με τον Γιώργο Μαρούλη στην κιθάρα,  τραγούδησαν αγαπημένα τραγούδια του Μ. Θεοδωράκη, από διάφορες περιόδους, 
Στο τέλος της βραδιάς όλοι οι συντελεστές απέδωσαν γνωστά τραγούδια του συνθέτη, πολλά από τα οποία ήταν σε στίχους του Νάξιου Ιάκωβου Καμπανέλλη.


Ο ΣΥΜΕΩΝ Ο ΣΤΥΛΙΤΗΣ ΤΟΥ Κ.Π. ΚΑΒΑΦΗ ΚΑΙ ΤΟΥ ALFRED TENNYSON

Το χειρόγραφο του Κ.Π. Καβάφη 

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου
Την 1η Σεπτεμβρίου η Εκκλησία γιορτάζει τη μνήμη του Αγίου Συμεών του Στυλίτη. 
Το ποίημα Συμεών (1917) του Κ.Π. Καβάφη, από τα Κρυμμένα αναφέρεται στον γνωστό χριστιανό ασκητή Συμεών τον Στυλίτη τον Πρεσβύτερο (περίπου 389-459), τον σημαντικότερο εκπρόσωπο αυτής της ασκητικής ακρότητας, του Στυλιτισμού.
Ο ποιητής εστιάζει στο γεγονός της παραμονής του ασκητή πάνω σε ένα στύλο, για τριάντα πέντε χρόνια, το οποίο και αποτελεί στοιχείο που τον εκπλήσσει και τον εντυπωσιάζει: «… τριάντα πέντε χρόνια, σκέψου − / χειμώνα, καλοκαίρι, νύχτα, μέρα, τριάντα πέντε /χρόνια επάνω σ’ έναν στύλο ζει και μαρτυρεί. / … πριν γεννηθούμ’ εμείς, φαντάσου το, / ανέβηκε ο Συμεών στον στύλο /κ’ έκτοτε μένει αυτού εμπρός εις τον Θεό…». 
Ο Καβάφης σημειώνει κι ένα άλλο στοιχείο, που αναφέρεται στο Συναξάρι του Αγίου: τους πιστούς Χριστιανούς οι οποίοι συγκεντρώνονταν κάτω από τον στύλο του Αγίου για να τον δουν και να παρηγορηθούν πνευματικά.
Ο Καβάφης γνωρίζει το συναξάρι του Αγίου. Άλλωστε, στο προσωπικό του αρχείο υπάρχει ο Συναξαριστής του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου.
Το ενδιαφέρον εδώ είναι ότι ο Καβάφης γνωρίζει την περίπτωση του κορυφαίου εκπροσώπου των στυλιτών Αγίων, του Συμεών, και τον εντάσσει μέσα στην προσωπική του θα λέγαμε «μυθολογία». Πάντως η Diana Haas παρατηρεί για το ποίημα ότι ο Καβάφης «στη σκηνοθεσία του “Συμεών”, το κέντρο του ενδιαφέροντος έχει μετατεθεί, από το μεταφυσικό “ύψος” του ασκητή αγίου στο εγκόσμιο επίπεδο των ανθρώπινων ασχολήσεων και “μικροτήτων” (στ. 8)• μεταφορικά, δηλαδή, αλλά και κυριολεκτικά έχει προσγειωθεί». 

Ο άγιος Συμεών ο Στυλίτης. Ανάγλυφο σε βασάλτη από την Συρία (5ος ή 6ος αιώνας).
Bode Museum, Berlin, Germany.
Βλέπουμε το Άγιο Πνεύμα πάνω στο κεφάλι του αγίου, και έναν μοναχό
ο οποίος τού πηγαίνει φαγητό ή νερό.

Στα Καβάφεια 2017, που πραγματοποιήθηκαν στην Αλεξάνδρεια, η νεαρή δρ συγκριτικής φιλολογίας Κική Δημουλά στην εισήγηση της έθεσε ερωτήματα για τη σχέση Χριστιανισμού και σάρκας στο έργο του Καβάφη και, μεταξύ άλλων, παρατήρησε: «Θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο Καβάφης προσπαθεί να συλλάβει έναν Χριστιανισμό χωρίς σάρκα, όπως στο «Συμεών» ή μια σάρκα χωρίς Χριστιανισμό, όπως στην όψιμη ερωτική του ποίηση. Όμως και αυτή κάποιες φορές προδίδει σβησμένα ίχνη Χριστιανικών αναφορών». 
Το ποίημα Συμεών το παρουσιάσαμε με το Καλλιτεχνικό Σύνολο "Πολύτροπον" στην εκδήλωση που πραγματοποιήσαμε στην Αίθουσα Διδασκαλίας της Μεγάλης Μουσικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος για τους Χριστιανούς της Μέσης Ανατολής (Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, 1 Ιουλίου 2015). 
Ο Λιβανέζος φιλόλογος, θεολόγος και μεταφραστής Roni Bou Saba μετέφρασε το ποίημα ειδικά για την εκδήλωση αυτή και το απήγγειλε για πρώτη φορά στα αραβικά, με τον Γιώργο Γενναίο να τον συνοδεύει στο λαούτο.
Το ποίημα στα αραβικά απήγγειλε και στην εκδήλωση που πραγματοποιήσαμε στο "Αγγέλων Βήμα" (14 Οκτωβρίου 2015), με θέμα "Ο Καβάφης της Συρίας και της Μέσης Ανατολής", με μουσικές γέφυρες που έγραψε για πιάνο ο συνθέτης Λεωνίδας Κανάρης.
Αλλά ας δούμε πώς ο Συμεών συνδέει τον Καβάφη και τον Τέννυσον.


Ο άγγλος ποιητής Άλφρεντ Λορντ Τέννυσον (1809-1892) έγραψε τον δραματικό μονόλογο “Άγιος Συμεών ο Στυλίτης” το 1833, σε ηλικία 24 ετών, και τον συμπεριέλαβε στη συλλογή του Ποιήματα που εξέδωσε το 1842. Να πούμε εδώ ότι στυλίτες λέγονταν στους πρώτους αιώνες της Εκκλησίας μοναχοί που ζούσαν πάνω σε μια μικρή εξέδρα στην κορυφή ενός στύλου. Ο στυλίτης κήρυσσε στους πιστούς από ψηλά. Ο πρώτος που εισήγαγε αυτού του είδους τον μοναχισμό ήταν ο Συμεών από την Κιλικία. Ο Συμεών έγινε αντικείμενο λατρείας από χιλιάδες πιστούς και η φήμη του ως αγίου έφτασε στα πέρατα της οικουμένης. 
Ο Άρης Μπερλής παρατηρεί σχετικά: "Είναι σχεδόν βέβαιο ότι ο Τέννυσον έμαθε για τον Συμεών διαβάζοντας την Ιστορία της Παρακμής και Πτώσης της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του Γίββωνα (κεφ. 37ο), όπου ο μεγάλος Άγγλος ιστορικός έχυσε πολλή χολή εναντίον του πρωτοπόρου μοναχού."
Ο Κωνσταντίνος Καβάφης, προσεκτικός αναγνώστης της ποίησης του Τέννυσον και επηρεασμένος βαθιά από αυτόν, πίστευε πως το ποίημα τούτο του Τέννυσον «δεν είναι άξιον του θέματος», πως ο δραματικός μονόλογος χρησιμοποιήθηκε «με τρόπο κοινό, σχεδόν τυχαίο», και πως μολονότι περιέχει «μερικούς καλοφτιαγμένους στίχους πέφτει ως προς τον τόνο». (Βλ. Κ. Π. Καβάφης, Κρυμμένα Ποιήματα, επιμέλεια Γ. Π. Σαββίδη, Ίκαρος 1993, σ. 184-87.) Μπορούμε να πούμε ότι ο Συμεών του Καβάφη είναι η απάντηση του Αλεξανδρινού στον μεγάλο Άγγλο τεχνίτη του στίχου. 
Παραθέτουμε στη συνέχεια τον Συμεών του Τέννυσον (σε μετάφραση Άρη Μπερλή) και του Καβάφη.
   
Στη συνέχεια παραθέτουμε το ποίημα του Καβάφη και την πρώτη μετάφραση του στα αραβικά από τον Λιβανέζο φιλόλογο Roni Bou Saba. 


Η παραπάνω μετάφραση του ποιήματος "Συμεών" από τον Roni Bou Saba, δημοσιεύθηκε αργότερα, στις 11 Δεκεμβρίου 2017, στην μεγάλης κυκλοφορίας αραβική εφημερίδα alaraby


Σημειώνουμε, επίσης, μια διάλεξη της Ευγενίας Σηφάκη, Λέκτορα Θεωρίας της Λογοτεχνίας,  στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, με τίτλο: "Συμεών". Η Ε. Σηφάκη ανέλυσε το ποίημα του Καβάφη και το συσχέτισε με κείμενα όπως του Τέννυσον, στο πλαίσιο διαλέξεων που διοργάνωσε το 2017 το Αρχείο Καβάφη, του Ιδρύματος Νιάρχος. 
   
Καβάφης - Έργο του Ιωάννη Πορφύριου Καποδίστρια

Σάββατο, 29 Αυγούστου 2020

Η "ΣΑΛΩΜΗ" ΤΟΥ ΚΑΒΑΦΗ ΚΑΙ ΤΟΥ ΟΥΑΪΛΝΤ

Aubrey Vincent Beardsley (1872–1898)
Ο χορός της Σαλώμης 1894
από την εικονογράφηση του θεατρικού Salomé του Oscar Wilde

Κ. Π. ΚΑΒΑΦΗΣ
Σαλώμη
Επάνω σε χρυσό σινί η Σαλώμη φέρνει
την κεφαλή του Ιωάννη Βαπτιστή
στον νέον Έλληνα τον σοφιστή
που από τον έρωτα με αδιαφορία γέρνει.

«Σαλώμη την δική σου» απαντάει ο νέος
«ήθελα να με φέρουνε την κεφαλή».
Aστειευόμενος έτσι ομιλεί.
Και την επαύριον ένας δούλος της δρομαίος

της Ερωμένης έρχεται την κεφαλή βαστώντας
ολόξανθη επάνω σε χρυσό σινί.
Πλήν την επιθυμία του την χθεσινή
ο σοφιστής είχε ξεχάσει μελετώντας.

Τα αίματα που στάζουνε βλέπει κι αηδιάζει.
Το αιματωμένο πράγμα αυτό να σηκωθεί
προστάζει από εμπροστά του, κ’ εξακολουθεί
του Πλάτωνος τους διαλόγους να διαβάζει.

Από τα Κρυμμένα Ποιήματα 1877;-1923, Ίκαρος 1993

3 Οκτωβρίου 1931.
Η Joan Maude σε σκηνή από το έργο του Όσκαρ Ουάιλντ, «Σαλώμη»
 στο Savoy Theatre, στο Λονδίνο (Φωτό: Douglas Miller)


Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου
Το ποίημα Σαλώμη (1896) ανήκει στα Κρυμμένα του Καβάφη και πρόκειται για μία από τις πρώτες νεοελληνικές εκδοχές του μύθου, έστω κι αν αυτό το ποίημα θα παραμείνει ανέκδοτο ως το θάνατό του. Ο τίτλος του δεν είναι άλλος από ένα γυναικείο όνομα. Η Σαλώμη, όπως όλοι γνωρίζουμε, ζήτησε από τον Ηρώδη το κεφάλι του Ιωάννη του Βαπτιστή. 
Ο Καβάφης γράφει το ποίημα Σαλώμη έχοντας υπ’ όψιν του την ευαγγελική διήγηση (όπου, ας σημειωθεί, δεν αναφέρεται το όνομα Σαλώμη, αλλά «θυγάτηρ της Ηρωδιάδος» και «κοράσιον»), αλλά και κάτι πολύ πέρα απ’ αυτήν. Όπως σημειώνει σε σχετική μελέτη της η καθηγήτρια Νεοελληνικής Φιλολογίας Χριστίνα Ντουνιά (Εκδοχές της Σαλώμης, στο συλλογικό έργο Γραφές της μνήμης. Αθήνα 2011: Gutenberg, σ. 205-206.): «Η χρονιά συγγραφής του ποιήματος [1896], έχει τη σημασία της. Σύμφωνα με την εφημερίδα Le Journal, στις 11 Φεβρουαρίου 1896 ανεβαίνει στο παρισινό θέατρο η Σαλώμη του Oscar Wilde. Όπως έδειξε η Diana Haas, μελετώντας το αρχείο του ποιητή, ο Καβάφης έχει αντιγράψει από την ίδια εφημερίδα ένα απόσπασμα από άρθρο του Jeun Laurain με τίτλο «Η Σαλώμη και οι ποιητές της», το οποίο αναφέρεται σε υποτιθέμενη ιστορία από απόκρυφο ευαγγέλιο της Νουβίας. Σύμφωνα με την πληροφορία του Laurain, η Σαλώμη δωρίζει το κεφάλι του Ιωάννη σε νεαρό έλληνα σοφιστή που περιφρονεί τον έρωτα. Και όταν ο υπηρέτης του φέρνει την άλλη μέρα το κεφάλι τής χωρίς ανταπόκριση ερωτευμένης νέας, ο νεαρός διατάζει αηδιασμένος να πάρουν από μπροστά του το «αιματωμένο πράγμα» και επιστρέφει στην ανάγνωση του Πλάτωνα.


Ο Καβάφης αντιγράφει γαλλικά το κείμενο του Laurain και αργότερα θα το μετατρέψει σε ποίημα. Στο ποίημα του Καβάφη η αντιστροφή των ρόλων και η ανακατασκευή του μύθου γίνεται με ειρωνικό τρόπο. Αυτό που αποστρέφεται ο σοφιστής δεν είναι το κεφάλι της Σαλώμης, είναι η ίδια η γυναικεία φύση. Η Σαλώμη δεν μπορεί να παίξει το ρόλο της μοιραίας γυναίκας, αφού ο νεαρός σοφιστής παραμένει αδιάφορος απέναντι στα θέλγητρά της. Προτιμά να διαβάζει Πλάτωνα, επιλέγει τον κόσμο των ιδεών από τον κόσμο της πραγματικότητας». 
Να σημειώσουμε εδώ ότι η Σαλώμη του Ουάϊλντ θα παιζόταν με πρωταγωνίστρια τη Σάρα Μπερνάρ το 1892, στο Λονδίνο, αλλά ματαιώθηκε λόγω της παρέμβασης της λογοκρισίας. Τελικά παίχτηκε τέσσερα χρόνια αργότερα, στο Παρίσι – όπως είδαμε παραπάνω - και έκτοτε παίζεται διαρκώς.
Επίσης, ο Ρίχαρντ Στράους χρησιμοποίησε τη γερμανική μετάφραση της Σαλώμης του Ουάϊλντ, του Χέντβικ Λάχμαν, ως λιμπρέτο της περίφημης - πλέον - όπερας του Σαλώμη, η οποία πρωτοπαρουσιάστηκε στην Όπερα της Δρέσδης στις 9 Δεκεμβρίου 1905 με μεγάλη επιτυχία.

Συνιστούμε ενθέρμως την έκδοση του έργου Σαλώμη του Όσκαρ Ουάιλντ από τις εκδόσεις Gutenberg (2016). Πρόκειται για μια επιμελημένη τρίγλωσση έκδοση (γαλλικά, αγγλικά, ελληνικά) με δεκαέξι σχέδια του Όμπρεϊ Μπίτντσλεϊ. Εισαγωγή-Μεταγραφή: Θανάσης Τριαρίδης, Χαρά Σύρου. Εξαιρετικό το επίμετρο του Θανάση Τριαρίδη, ο οποίος τονίζει την γενικότερη επιρροή του Ουάϊλντ στον Καβάφη.
Η Σαλώμη του Ουάιλντ ανέβηκε και από το Εθνικό Θέατρο σε μια εκδοχή φλαμένκο, το 2018. 


Και για να επανέλθουμε στον Καβάφη. 
Ο Κ. Π. ΚΑΒΑΦΗΣ ΣΤΟ ΤΟΚΥΟ - ΕΙΚΟΣΙ ΕΝΑ ANIMATION ΒΑΣΙΣΜΕΝΑ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ Κ. Π. ΚΑΒΑΦΗ. 
Πρόκειται για μια εργαστηριακή άσκηση φοιτητών του Πανεπιστημίου Τεχνών Μουσασίνο, στο Τόκυο της Ιαπωνίας. Επικεφαλής εργαστηρίου: Ντίνο ΣΑΤΟ. Η άσκηση δημοσιεύθηκε τον Σεπτέμβριο του 2013. 
Ανάμεσα στα Καβαφικά ποιήματα και η Σαλώμη


Σκηνοθεσία: ΜΑΤΣΟΥΜΟΥΡΑ Σάε / Directed by MATSUMURA Sae 
Διάρκεια / Running time: 30” 
Σημειώνει ο σκηνοθέτης – φοιτητής: 
Δεδομένου ότι η ιστορία είναι ήδη ειπωμένη στο ποίημα, δυσκολεύτηκα να την αφηγηθώ αποτελεσματικά. Εστίασα στην αίσθηση της τελευταίας σκηνής: Στην αντίθεση μεταξύ της σιωπηλής και έντονης αγάπης της Σαλώμης και της ψυχρής αδιαφορίας του Σοφιστή. Νομίζω, ότι Σαλώμη ήθελε από αυτόν, να αισθανθεί την αγάπη. Όθεν το θυσιασμένο κεφάλι της, παραμένει ευγενικά όμορφο. Ελπίζω, ο Σοφιστής να νιώθει δυσάρεστα, εξ αιτίας της απουσία της. Με αγάπη, Σαλώμη.
Since the story has already been told in the poem, I found it difficult to figure out how I could tell it effectively. I focused on the sensation created in the last scene, on the contrast between the quiet and intense love of Salome and the cool indifference of the Sophist. I think Salome wanted him to feel her love. So her sacrificed head remains nobly beautiful. I hope that her absence at least makes the Sophist feel bad. Love, Salome.



Τέλος, έχουμε και την κινηματογραφική Σαλώμη του Ουάϊλντ του 1923, με τη βαμπ Άλα Ναζίμοβα. 
Το 1988, το μονόπρακτο μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο από τον Κεν Ράσελ, με την ταινία «Ο Τελευταίος Χορός της Σαλώμης». Πιο πρόσφατα, γυρίστηκε το μετα-αφηγηματικό «Wilde Salome» (2011), ένα docudrama του Αλ Πατσίνο γύρω από το μονόπρακτο του Ουάιλντ, στο οποίο ο Πατσίνο υποδύθηκε (εκτός από τον εαυτό του) τον Ηρώδη, ενώ η Τζέσικα Τσαστέιν έπαιξε τον ρόλο της Σαλώμης.
Παραθέτουμε την ταινία του 1923, με το πρωτότυπο σάουντρακ του Mike Frank. 


ΜΙΑ ΣΥΝΑΥΛΙΑ - ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΗΣ ΝΑΞΟΥ (ΦΩΤΟ)


Φωτογραφίες: Κωνσταντίνος Καλογεράς / Ιδιωτική Οδός
Ο Δήμος Νάξου και Μικρών Κυκλάδων και τα Θερινά Εργαστήρια Μουσικής, υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση του συνθέτη Αλέξανδρου Καλογερά, καθηγητή στο Berklee College of Music της Βοστώνης, γιορτάζουν τα 95α γενέθλια του Μίκη Θεοδωράκη στη Νάξο με μεγάλες δύο συναυλίες.
Η πρώτη πραγματοποιήθηκε στη Χώρα, στον θαυμάσιο υπαίθριο χώρο του 1ου Γυμνασίου, χθες Παρασκευή 28 Αυγούστου 2020 και είχε διάρκεια 2,5 ώρες, χωρίς διάλειμμα και με την αυστηρή τήρηση όλων των προβλεπόμενων υγειονομικών μέτρων, λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού.
Συμμετείχαν οι μουσικοί: 
Η Δάφνη Πανουργιά τραγούδησε το Romancero Gitano με το κιθαριστικό ντουέτο της Αλεξάνδρας Χριστοδήμου και του Γιάννη Πετρίδη. Η μεταγραφή για δύο κιθάρες έγινε από τους ερμηνευτές. 
Ο Κώστας Βασιλιάγκος τραγούδησε με συνοδεία στο πιάνο απο την Βάνα Μιμίδου. 
Το Ντουέτο της Ελένη Καρούση και της Ντορίτα Χωραφά. 
Ο Νίκος Νικολάκης με τους Νίκο Χωριανόπουλο και Κωνσταντίνο Νικολάκη. 
Η Αναστασία Κορρέ με τον Γιώργο Μαρούλη. 
Στο τέλος της βραδιάς όλοι οι συντελεστές τραγούδησαν γνωστά και αγαπημένα τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη, πολλά από τα οποία ήταν σε στίχους του Νάξιου Ιάκωβου Καμπανέλλη. 
Ακολουθεί το αναλυτικό πρόγραμμα της εκδήλωσης, η οποία θα επαναληφθεί απόψε, Σάββατο 29 Αυγούστου, στο Γυμνάσιο της Τραγαίας, στο Χαλκί της Νάξου, στις 9 το βράδυ. 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΥΝΑΥΛΙΑΣ ΓΙΑ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΝΑΞΟΥ 28-8-2020 by Panagiotis Andriopoulos on Scribd


Παρασκευή, 28 Αυγούστου 2020

ΤΡΑΓΟΥΔΩΝΤΑΣ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ ΣΤΗ ΝΑΞΟ ΑΠΟΨΕ ΚΑΙ ΑΥΡΙΟ


Κάθε χρόνο ο Δήμος Νάξου και Μικρών Κυκλάδων διοργανώνει τα Θερινά Εργαστήρια Μουσικής, για μικρούς και μεγάλους, υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση του συνθέτη Αλέξανδρου Καλογερά, καθηγητή στο Berklee College of Music της Βοστώνης. Τα εργαστήρια ξεκίνησαν την 1η Ιουλίου και ολοκληρώνονται στις 29 Αυγούστου 2020 στο Λύκειο Νάξου. 
Στο πλαίσιο των Θερινών Εργαστηρίων Μουσικής, Νάξος 2020, ο Αλέξανδρος Καλογεράς, διοργανώνει και ξεχωριστές συναυλίες με ελεύθερη είσοδο για το κοινό. 
Ο Δήμος Νάξου και Μικρών Κυκλάδων, λοιπόν, και τα Θερινά Εργαστήρια Μουσικής γιορτάζουν τα 95α γενέθλια του Μίκη Θεοδωράκη, με δύο συναυλίες στη Χώρα και στο Χαλκί, με ελεύθερη είσοδο. 
Παρασκευή 28/8 | 1ο Γυμνάσιο της Χώρας | 21:00 
Σάββατο 29/8 | Γυμνάσιο Τραγαίας στο Χαλκί | 21:00 
Συμμετέχουν οι μουσικοί: 
- Η Δάφνη Πανουργιά τραγουδάει το Romancero Gitano με το κιθαριστικό ντουέτο της Αλεξάνδρας Χριστοδήμου και του Γιάννη Πετρίδη. Η μεταγραφή για δύο κιθάρες έγινε από τους ερμηνευτές. 
- Ο Κώστας Βασιλιάγκος τραγουδάει με συνοδεία στο πιάνο απο την Βάνα Μιμίδου. 
- Το Ντουέτο της Ελένη Καρούση και της Ντορίτα Χωραφά. 
- Ο Νίκος Νικολάκης με τους Νίκο Χωριανόπουλο και Κωνσταντίνο Νικολάκη. 
- Η Αναστασία Κορρέ με τον Γιώργο Μαρούλη. 
Στο τέλος της βραδιάς θα παίξουν όλοι μαζί γνωστά τραγούδια του Μίκη. 

Πέμπτη, 27 Αυγούστου 2020

Ο ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΟΜΦΟΛΥΓΑΣ


Του θεολόγου Γιώργου Βλαντή
Εδώ και πολλά χρόνια, ήδη πριν από τη διάδοση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, είναι δημοφιλής (και) στο χώρο της Ορθοδοξίας ένας αναθεωρητισμός της πομφόλυγας. Πρόκειται για απόπειρες άρθρωσης του χριστιανικού μηνύματος κατά τρόπο, υποτίθεται, αντισυμβατικό. Οι προηγούμενοι φορείς του μηνύματος αυτού λογίζονται ως ανίκανοι να αντιληφθούν την ουσία του, εγκλωβισμένοι σε λογιών συμβατικότητες και άγονα σχήματα. 
Αναλύοντας, βέβαια, λογικά και θεολογικά τις δημοφιλείς φωτοβολίδειες συμβολές, διαπιστώνει κανείς ότι στην καλύτερη περίπτωση αναδιατυπώνουν κακόγουστα αυτονόητες θέσεις μιας μακραίωνης εκκλησιαστικής διδασκαλίας. Στη χειρότερη απομακρύνονται από αυτήν ουσιαστικά, ισχυριζόμενοι όμως ότι την επιβεβαιώνουν, ρίχνουν δηλαδή στάχτη στα μάτια του κοινού τους. 
Αν κάτι σίγουρα λείπει από αυτές τις θέσεις είναι η αρχοντική αυστηρότητα, η δωρικότητα του καθαρού λόγου. Κοινότοπα και φλύαρα διατυπωμένες, οι απόψεις αυτές χαϊδεύουν αδυναμίες και ελαττώματα, υμνούν την ευκολία, σκορπούν μια χοροπηδηχτή αισιοδοξία, η οποία δεν έχει τίποτε από τη σοβαρότητα της ασκητικής, της παραίτησης, της πειθαρχίας, της θυσίας, του Σταυρού. Όλα πρέπει να είναι εύκολα και ευχάριστα. Χαρωπά. Παράγουν τόσες εκπυρσοκροτήσεις αυτές οι απόψεις, ώστε τυφλώνεσαι. Και, κυρίως, δεν σκέφτεσαι. Με κάθε πομφόλυγα παίρνεις και μια μικρή ανακουφιστική παράταση διανοητικής οκνηρίας, μέχρι που κάποιος να φωνάξει ότι ο βασιλιάς είναι γυμνός, κάτι που προκαλεί όμως θυμό, οργή. Είναι εντυπωσιακό πόσο μίσος κρύβουν μέσα τους οι πολύ χαρωπά θρησκευόμενοι, μόλις θίξεις τα τοτέμ τους, είτε φεϊσμπουκικοί αρχιμανδρίτες είναι αυτοί είτε ψευτογέροντες «παραδοσιακότεροι». 
Αντίστοιχα φαινόμενα υπάρχουν σήμερα και σε άλλες παραδόσεις του χριστιανισμού και γενικά στο χώρο των θρησκειών. Νομίζω όμως ότι στην Ορθοδοξία αντιμετωπίζουμε μια κρίση σκέψης και γλώσσας, η οποία εν πολλοίς ανάγεται στις ιστορικές μας ιδιαιτερότητες, με πρώτη την έγνοια για τους κούφιους τύπους και την αδύναμη σχέση με τη νεοτερικότητα. Τα πράγματα αυτά δημιουργούν κενά που κάποιος πρέπει να τα γεμίσει. Υπάρχει ένα πρόβλημα παιδείας, το οποίο αφήνει τη μωρία της ατάκας όχι απλώς να ευδοκιμεί, αλλά να θησαυρίζει, ανεξάρτητα από τους ερχόμενους και παρερχόμενους εκφραστές της.

ΚΟΝΑΝΟΣ - ΛΙΒΥΟΣ: ΤΟ ΔΙΔΥΜΟ ΤΟΥ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΥ


Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου
Με το φαινόμενο του κληρικού Χαράλαμπου Παπαδόπουλου (π. Λίβυος), που ανήκει στην Μητρόπολη Γορτύνης και Αρκαδίας της Κρήτης, είχαμε ασχοληθεί προ τριετίας και πολλοί μας εξέφρασαν την δυσαρέσκειά τους, γιατί θίξαμε την συγκεκριμένη περίπτωση. 
Όμως, εμείς βλέπουμε το θέμα συνολικότερα κι όχι κατά περίπτωση. Γι' αυτό και τώρα που ο Ανδρέας Κονάνος πέταξε τα ράσα, ο ομοϊδεάτης του Λίβυος έσπευσε να του συμπαρασταθεί στις "επιθέσεις" που δέχεται για την απόφασή του αυτή. 
Και βέβαια χιλιάδες τα likes και τα σχόλια που επαινούν τους δύο αστέρες της "θεολογίας της ατάκας". 
Φίλος της Ιδιωτικής Οδού μας αποκάλυψε ότι έγραψε στον τοίχο του π. Λίβυου στο fb διαφορετική άποψη, καθότι απογοητευμένος με τον Κονάνο που γνώριζε από παλιά, και ο Λίβυος διέγραψε τα σχόλιά του και τον μπλόκαρε. 
Επίσης, ο Κονάνος μπλόκαρε σχολιαστή που έθεσε το ζήτημα της Παναγίας Γάλαξα, ένα θέμα με οικονομικές διαστάσεις που βαρύνει τον Κονάνο. 
Αυτό το είχαμε επισημάνει εξ' αρχής. Ότι ο Λίβυος και ο Κονάνος και οι όμοιοί τους είναι ο ορισμός του ολοκληρωτισμού. 
Καμώνονται τους "ανοιχτούς' και τους "αγαπητικούς", αλλά στην πραγματικότητα είναι στη λογική της χειραγώγησης του κοσμάκη, που δυστυχώς τους πιστεύει...
Θυμίζω ότι ο κληρικός Χαράλαμπος Παπαδόπουλος (π. Λίβυος) επειδή δεν άντεξε μία και μόνη διαφορετική γνώμη - αυτήν της ελαχιστότητός μου -, προς τριετίας, εξέδωσε "οδηγία προς ναυτιλλομένους" ήτοι νότα προς τους πιστούς του, για το πώς να αντιμετωπίσουν το "αρρωστημένο παιγνίδι" μου. 
Την παραθέτω αυτούσια, όπως την ανήρτησε στην σελίδα του στο facebook. 
"Θερμή παράκληση προς όσους πραγματικά με αγαπάτε. ΔΕΝ ΘΕΛΩ να απαντήσει ή να στείλει κανείς σας, σχόλια ή κείμενα υπέρ μου, σε σαιτ ή προφίλ ή blog που με κατηγορούν ή σχολιάζουν. Ούτε ένας, ούτε ένα μύνημα.Τίποτα. Είμαστε Χριστιανοί, δείξε το άλλο ήθος!!!!!! Οχι μάχες, οχι σχόλια, οχι φανατισμοί, οχι προσωπολατρείες. Σας παρακαλώ μην παίζεται το αρρωστημένο παιγνίδι τους. Το κάνουν επίτηδες για να σας παρασύρουν και έπειτα να λένε οτι ολοι εσείς είστε φανατικοί και προσωπολάτρες, χειραγωγούμενοι, δίχως κρίση και κριτήρια. Ενω είστε πονεμένοι καθημερινοί άνθρωποι που αγαπάτε τον Θεό, την εκκλησία, τον Χριστό, την ζωή. Μην στείλετε τίποτα σε κανένα. Αγάπη, σιωπή, προσευχή, ο Θεός εαν θέλει και πρέπει εχει τρόπους να απαντήσει. Αλλιώς οτι κάνουμε εδω θα καταρεύσει, και καλά θα κάνει!!! Μην απαντάτε, μην στέλνετε μηνύματα σε κανέναν. Μην δίνετε υπόσταση σε σκιές που μάχονται με τον ευατό τους. Εαν χρειαστεί θα σιωπήσω εγω και δεν θα ξαναγράψω τίποτε και ολα θα είναι ήσυχα και ομορφα. Οχι εσείς στο παιγνίδι τους, εσεις είστε ο λαός του Θεού που σας ταλαιπωρούν. Και σας ζητώ εγώ συγνώμη. Δείξτε το ήθος του Χριστιανού, δείξτε ότι είστε ελεύθεροι άνθρωποι, δεν είστε προσωπολάτρες και φανατικοί. Φανερώστε με τις πράξεις σας οτι στην λεκτική βία και στην τρομοκρατία απαντάμε με αγάπη και σιωπή. Η σιωπή είναι η πιο δυνατή κραυγή. Δείξτε οτι ενας αλλος κόσμος ειναι δυνατός, οτι οι άνθρωποι της εκκλησίας είναι άνθρωποι σοβαροί, ώριμοι, σκεπτόμενοι, αγαπούν, συγχωρούν, αποδέχονται, κατανοούν. Μην ντύνουμε την επιθετικότητα και την απωθημενη βία μας με εκκλησιαστικό μανδύα. Υπάρχει μια κατηγορία ανθρωπων που ζει μεσα απο τις συγκρούσεις δεν ζει χωρίς "Βαρβάρους....". Μην γινόμαστε ίδιοι. Οχι!!! εμείς ζούμε με αγάπη και ησυχία. Αντέχουμε στην ησυχία τον εαυτό μας. Δεν ψάχνουμε εχθρούς. Κατεβείτε στην ησυχία της καρδιάς σας, αφήστε την φασαρία του νου. Οσοι με αγαπάτε σας παρακαλώ ουτε μια λέξη, ούτε μια φράση, ουτε ενα μήνυμα. Οτι χρειάζεται θα το αντιμετωπίσω μόνος μου, με σιωπή και περισυλλογή. Κάθε δοκιμασία κρατάει ενα ΔΩΡΟ ας δω και εγω λοιπόν, τι θέλει ο Θεός να μου πει..... Γιατί σιγουρα κάτι μου ψυθυρίζει. Εαν είμαι λάθος, θα αποσυρθώ."
Συμπέρασμα: 
Για όποιον καταλαβαίνει ελληνικά το παραπάνω κείμενο, τόσο από θεολογικής αλλά και γενικότερης σκοπιάς, είναι ένα μνημείο ολοκληρωτικού λόγου!
Θέλει τους πιστούς του αφιονισμένους. 
Έχει, επίσης, μεγάλο ενδιαφέρον ότι μαζί με τον Λίβυο τον Κονάνο υποστήριξαν πανηγυρικά εφημερίδες όπως η "Ελεύθερη Ώρα", το "Μακελειό", ομάδες παλαιοημερολογητών κ.ο.κ. 
Επειδή, σίγουρα πολλοί θα διαφωνήσουν με την τοποθέτησή μας εναντίον αυτών των νοσηρών φαινομένων στον χώρο της Εκκλησίας, είμαστε έτοιμοι ανά πάσα στιγμή για διάλογο! 
Πολύ θα ήθελα έναν ζωντανό, δημόσιο διάλογο τόσο με τον Κονάνο όσο και με τον π. Λίβυο. 
Να τους ρωτήσω αυτά που πρέπει και να απαντήσουν όπως πρέπει! 
Όχι να μας πλασάρουν και ως "σταυρωμένο μικρό Χριστό" τον Κονάνο! Πάει πολύ! 
Ο λόγος περί αγάπης που υπερπερισσεύει στις μέρες μας νομίζουμε πως δεν θα ευδοκιμήσει αν δεν ασκηθούμε σκληρά στην ελευθερία, αποτινάσσοντας κάθε ζυγό πνευματικού ή άλλου ολοκληρωτισμού.


Τετάρτη, 26 Αυγούστου 2020

Ο ΕΡΩΤΙΚΟΣ ...ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΟΝΑΝΟΣ


Κείμενο στο fb του κληρικού, τότε, Ανδρέα Κονάνου, το οποίο αναδημοσιεύτηκε σε ...ποικίλα sites.
ΑΝ ΖΕΙΣ ΤΟ ΧΑΡΙΣΜΑ ΣΟΥ ΕΡΩΤΙΚΑ, ΤΟΤΕ «ΜΗ ΜΑΣΑΣ»!!! 
Το μυστικό της όποιας επιτυχίας είναι ο έρωτας. Να αγαπάς αυτό που κάνεις, να είσαι παθιασμένος, ερωτευμένος. Να χάνεσαι με τις ώρες στο αντικείμενο του πόθου σου, να δίνεις χρόνο, χρήμα, δυνάμεις, όρεξη, τον ύπνο και το ξύπνιο σου. Να κοιμάσαι και να ονειρεύεσαι το στόχο σου, να κάνεις μαξιλάρι το όραμά σου. Αν βρεις το χάρισμά σου και το αγκαλιάσεις, σίγουρα θα σε εκτοξεύσει και ο Θεός και η ζωή και τα πάντα. Θα βρεθούν άνθρωποι, καταστάσεις, κανάλια, ραδιόφωνα, εκδοτικοί οίκοι, μαγαζιά, εταιρίες, γνωριμίες, τυχαίες συναντήσεις και συγκυρίες που θα σε οδηγήσουν στην απογείωση. Μα εσένα δεν θα σε νοιάζει αυτό! Εσύ εκεί, με προσήλωση στον έρωτά σου! Μπαίνεις στο ποτάμι αυτό της δημιουργικότητας, και αφήνεσαι να σε πάει. Και ξέρεις ότι το ποτάμι «δεν γυρίζει πίσω». Και κοιτάς μόνο μπροστά με χαρά, παρόλο που κάποιες σκέψεις και πεποιθήσεις του παρελθόντος – του τύπου «μα ίσως αποτύχω», «μα σίγουρα θα τα καταφέρω;» «κι αν κάτι στραβώσει, τι θα κάνω;» κλπ- ίσως θέλουν να ανακόψουν την πορεία σου. Ένα άλλο μυστικό των επιτυχημένων ανθρώπων, σε όποιο τομέα της ζωής, είναι, ότι δεν επιδιώκουν την επιτυχία!! Ζουν τη στιγμή! Ζουν αυτό που αγαπούν και δίνονται σ’ αυτό με μεράκι. Και επειδή ακριβώς δημιουργείται ένας συντονισμός με το Θεό, όλα γίνονται αβίαστα. Δεν σφίγγεσαι για το χάρισμά σου. Βγαίνει μόνο του. Εσύ είναι σαν να παίζεις, ενώ στην πραγματικότητα μεγαλουργείς. Όταν ο Θεός έκανε τον κόσμο, δεν πιέστηκε, δεν «έσπασε το κεφάλι Του» να βρει λύσεις, σχέδια, τρόπους. Πρόκειται για ροή ενέργειας, ξεχείλισμα καρδιάς, ξέσπασμα ορμής, έκρηξη ηφαιστείου. Μου λέει ένας «πού τα σκέφτεσαι αυτά που λες;» «Μα δεν τα σκέφτομαι! Έρχονται». Όταν είναι να μιλήσω ή να γράψω, δεν σκέφτομαι. Απλά αφήνομαι, και μιλάω, και … ακούω μερικές φορές κι εγώ για πρώτη φορά κάτι πράματα που λέω, και γελάω, διότι δεν τα είχα σκεφτεί να τα πω. Είναι αυτό που λέμε «μου ήρθε μια ιδέα». Από πού ήρθε; Από εκείνη τη δεξαμενή την ακένωτη, την ατέλειωτη και μεγάλη, την θεϊκή. Έμπνευση. Όταν ένας εμπνευσμένος σεφ μαγειρεύει, τι κάνει στην πραγματικότητα; μεγαλουργεί κι αυτός, στον δικό του τομέα. Σα να μπαίνει σε ένα σύννεφο, σε μια νεφέλη δημιουργική, κι αυτή τον πάει ψηλά κι όλο ψηλότερα, ενώ αυτός πατάει στέρεα στη γη. Είναι εδώ, είναι κι εκεί, στο μεγαλείο και τη δόξα. 


Κρατά στα χέρια του αλεύρια, και βούτυρα, και γάλατα και αυγά, και μέσα από απλά και ταπεινά υλικά, δημιουργείται κάτι μαγικό και εξαίσιο που μεταδίδεται και σε όλους μας. Μεταδοτικότητα! Συνήθως όλα τα χαρίσματα δίνονται για να μοιραστούν με όλους! Είναι για να πιούν όλοι απ’ το κρασί αυτό της χαράς! Γι’ αυτό και οι άνθρωποι που θέλει ο Θεός να κάνει εργαλεία της αγάπης Του, έχουν συνήθως αυτό το γνώρισμα: σκορπάνε αγαπητικά αυτό που κάνουν στο… σύμπαν. Αγγίζουν πολλούς, κοινοποιούν παντού, μοιράζονται με την ανθρωπότητα, πείθουν μάζες, τραβάνε νέους και μεγάλους, μαγνητίζουν και ελκύουν. Δεν το επιδιώκουν με το ζόρι όλο αυτό, αλλά γίνεται. Είπαμε, όπου ζόρι, εκεί δεν έχουμε χάρισμα, μα κάτι ψεύτικο που σύντομα θα σβήσει και θα αποκαλυφτεί. Το αληθινό χάρισμα «προδίδεται» από μόνο του, σαν τα λουλούδια που, και κρυμμένα, μοσχοβολούν. Σαν το φρεσκοψημένο κέικ που σου σπάει τη μύτη. Καλλιτέχνες, αθλητές, μουσικοί, ποιητές, συγγραφείς, ομιλητές, θεραπευτές, ηθοποιοί, γονείς, δικηγόροι, άνθρωποι από όλα τα επαγγέλματα. Όλοι καλούμαστε να ζήσουμε το χάρισμά μας! Με έρωτα όμως!! Όχι με μιζέρια. Όχι απλά για το μεροκάματο και την επιβίωση. 


Χαίρομαι πολύ για τον φίλο μου τον Γιώργος Τσούλης / Giorgos Tsoulis, τον σπουδαίο σεφ, που ζει ακριβώς το χάρισμά του, όπως το περιέγραψα πιο πάνω! Κάνει κάτι με τόση γνώση, κατάρτιση και επιμέλεια, και το κάνει …χαρισματικά! Χωρίς ναρκισσισμό ή έπαρση, και χωρίς αλαζονεία. Γι’ αυτό και ζεσταίνει τις καρδιές όσων τον παρακολουθούν, όπου κι αν εμφανίζεται. Μ’ αρέσει πολύ που δεν «ψωνίζεται», μα μένει απλός και ταπεινός, προσιτός και γνήσιος. Όπως είναι στο «γυαλί», έτσι είναι κι από κοντά. Καταδεκτικός και ανοιχτός να μάθει, να γελάσει, να δώσει αγάπη και χαρά. Ευχαριστώ τον Θεό που είναι κι αυτός φίλος μου. Μαζί με πολλούς άλλους υπέροχους ανθρώπους!!! 
Related Posts with Thumbnails