Τετάρτη, 27 Οκτωβρίου 2021

ΜΕΛΕΤΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΔΗΜΗΤΡΙΟ ΚΕΡΑΤΕΑΣ


Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 
Στα 2008 ο ιστορικός Ναός του Αγίου Δημητρίου Κερατέας Αττικής, μας έδωσε ένα πολύτιμο βιβλίο για την ιστορία του, το οποίο συνέγραψε ο φιλόπονος Αρχιμανδρίτης Τιμόθεος Γ. Αγγελής, γέννημα και θρέμμα της Κερατέας. Το βιβλίο αυτό – με πρόλογο του μακαριστού Μητροπολίτου πρ. Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Αγαθονίκου – είναι ιδιαίτερα καλαίσθητο, αλλά αποτελεί και μια σημαντική καταγραφή: ιστορίας, προσώπων, γεγονότων, φωτογραφιών. 
Την ίδια χρονιά έχουμε μια έκδοση του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Μαρκοπούλου «Αφιέρωμα στα 100 χρόνια από τα εγκαίνια του Ιερού Ναού Αγίου Ιωάννου Μαρκοπούλου». Η έκδοση περιλαμβάνει ουσιαστικά τα πρακτικά της διημερίδας που είχε γίνει το 2004. Εκεί περιλαμβάνεται και μία εισήγηση του Δρος Αρχιτεκτονικής Γρηγόρη Πουλημένου, με θέμα: «Ο Άγιος Ιωάννης Μαρκοπούλου και οι καθεδρικοί ναοί των κωμοπόλεων των Μεσογείων». 
Ο ερευνητής κάνει ειδική αναφορά στον Άγιο Δημήτριο Κερατέας και, μάλιστα, προβαίνει σε μια εξαιρετική διαπίστωση. 
Γράφει για την αρχιτεκτονική του ναού: «Τη θέση του τρίλοβου εξωνάρθηκα παίρνει μια επιμήκης στοά με πεντάλοβη τοξοστοιχία που καταλαμβάνει όλο το πλάτος της πρόσοψης. Η χρήση της επιμήκους στοάς στην πρόσοψη που αντικαθιστά τον τρίλοβο εξωνάρθηκα δεν είναι συνηθισμένη στη ναοδομία της εποχής. Συναντάται σε λίγα πλούσια μνημεία που χτίστηκαν με μνημειακές προθέσεις, όπως π.χ. στον Άγιο Ανδρέα και στην Παντάνασσα στην Πάτρα και στον Άγιο Διονύσιο των Καθολικών στην Αθήνα». 
Έτσι, Κερατέα και Πάτρα συνδέονται περιέργως πως… αρχιτεκτονικώς… 
Παραθέτουμε στη συνέχεια ολόκληρη την μελέτη του Γρηγόρη Πουλημένου.

   

Στα 2010 ο Σταύρος Μαμαλούκος, καθηγητής Αρχιτεκτονικής στο Πανεπιστήμιο Πατρών, παρουσίασε στο Β΄ Επιστημονικό Συμπόσιο Νεοελληνικής Εκκλησιαστικής Τέχνης, εισήγηση με θέμα: «Ο ναός του Αγίου Δημητρίου Κερατέας. Ιστορία και αρχιτεκτονική ενός ενοριακού ναού στην Αττική». 
Τα Πρακτικά του Συμποσίου εκδόθηκαν το 2012 και παραθέτουμε στη συνέχεια αυτή την πολύ ενδιαφέρουσα, από αρχιτεκτονικής απόψεως, μελέτη. 
Ο ναός του Αγίου Δημητρίου Κερατέας, περιφερειακός και άγνωστος στους πολλούς, στέκει σήμερα αγέρωχος, συνεχίζοντας την πορεία του προς την αιωνιότητα και αποκαλύπτοντάς μας συνεχώς την ξεχωριστή, από κάθε πλευρά, ιστορία του.


Τρίτη, 26 Οκτωβρίου 2021

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟΠΝΟΟ ΟΡΑΤΟΡΙΟ "ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ" ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΑΣΤΡΙΝΙΔΗ


Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου
Το  Ορατόριο "Άγιος Δημήτριος" είναι ίσως το κορυφαίο έργο του σπουδαίου συνθέτη Νίκου Αστρινίδη (1921-2010) και μια από τις λαμπρότερες συμφωνικές σελίδες της μεταπολεμικής Ελλάδας. Ολοκληρώθηκε το 1962 ύστερα από παραγγελία του Δήμου Θεσσαλονίκης για την πεντηκοστή επέτειο της απελευθέρωσης της πόλης.
Το 1966 στο πλαίσιο των Α΄ Δημητρίων ο συνθέτης παρουσίασε σε πρώτη εκτέλεση ολόκληρο το ορατόριο «Άγιος Δημήτριος», για 4 σολίστ, χορωδία και ορχήστρα, σε κείμενο του σημαντικού ποιητή Γιώργου Θέμελη. Ένα έργο μεγάλης πνοής, με θαυμάσια αρμονικά ευρήματα, έντονα δραματικό και λυρικό χρώμα με ισορροπία μεταξύ των αφηγηματικών και μουσικών μερών (δεξιοτεχνική χρησιμοποίηση των χάλκινων πνευστών), 
Ο μελετητής του έργου του συνθέτη, Ηλίας Χρυσοχοΐδης, συνεργάτης ερευνητής στο Τμήμα Μουσικής στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ (Research Associate, Department of Music Academic staff, Stanford Continuing Studies Stanford University), μας πληροφορεί ότι η σύνθεση όπερας υπήρξε ο απώτερος δημιουργικός στόχος του Ν. Αστρινίδη. Το ορατόριο Άγιος Δημήτριος, για παράδειγμα, ξεκίνησε ως σχέδιο για όπερα που σύντομα ευνουχίστηκε όταν ο ανίδεος Έλληνας της Διασποράς πληροφορήθηκε ότι κανείς στην Ελλάδα δεν τα βάζει με την Εκκλησία (ένας οπερατικός Άγιος Δημήτριος τη δεκαετία του 1950 ήταν πέτρα σκανδάλου). Έτσι, ο συνθέτης ακολούθησε τον δρόμο του Ορατορίου και μας έδωσε μια λαμπρή σελίδα του είδους! Περιώνυμη είναι η επεξεργασία και εναρμόνιση του Απολυτικίου του Αγίου Δημητρίου "Μέγαν εύρατο...", που ο συνθέτης συμπεριέλαβε στο ορατόριό του.
Παραθέτουμε, στη συνέχεια, ένα σύντομο αφιέρωμα στο ορατόριο Άγιος Δημήτριος μέσα από τεκμήρια του Αρχείου του συνθέτη που βρίσκεται στις συλλογές της Μεγάλης Μουσικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος "Λίλιαν Βουδούρη", του Συλλόγου Οι Φίλοι της Μουσικής. 

   

Ο Νίκος Αστρινίδης αποτελεί εξόχως ενδιαφέρουσα μορφή της Ελληνικής Διασποράς στα Βαλκάνια. Γεννήθηκε το 1921 στη Βεσσαραβία, μέρος τότε της Ρουμανίας, από Έλληνα πατέρα και Ρουμανορωσσίδα μητέρα. Σπούδασε μουσική και Χημεία στο Βουκουρέστι έως ότου η Σοβιετική εισβολή του 1940 διέλυσε την οικογένειά του και τον οδήγησε στη Μέση Ανατολή. Εκεί ο Αστρινίδης κατατάχτηκε στην Ελληνική Βασιλική αεροπορία και έπειτα από δύο έτη στο μέτωπο της Λιβύης, μετατέθηκε στο Κάιρο όπου συνέχισε τη μουσική του εκπαίδευση και άρχισε την καριέρα του. Με το πέρας του πολέμου μετανάστευσε στο Παρίσι τελειώνοντας τη Schola Cantorum και αρχίζοντας διεθνείς περιοδείες ως πιανίστας και συνοδός μεγάλων ονομάτων της Παρισινής σκηνής. Το 1965 εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Θεσσαλονίκη συμβάλλοντας έκτοτε στην αναβάθμιση της μουσικής ζωής της πόλης ως διευθυντής της Φιλαρμονικής του Δήμου και άλλων συγκροτημάτων, συνθέτης ορατορίων και συμφωνικών έργων, πιανίστας, και παιδαγωγός.
Ο Νίκος Αστρινίδης πέθανε στη Θεσσαλονίκη το 2010. Σήμερα, το μεγαλύτερο μέρος του έργου του παραμένει ανέκδοτο. 
Ο Όμιλος Φίλων του Νίκου Αστρινίδη ήθελε το 2021 ως "Έτος Νίκου Αστρινίδη", αφού συμπληρώθηκαν 100 χρόνια από τη γέννησή του. 
Δυστυχώς, απ' όσο γνωρίζω, κάτι τέτοιο δεν έγινε. 
Ο προγραμματισμός που έχει ανακοινώσει ο Όμιλος Φίλων του συνθέτη, είχε πολύ συγκεκριμένους και δίκαιους στόχους: 
- Ένταξη του έργου “Συμφωνία 1821” του Νίκου Αστρινίδη στις εκδηλώσεις για τη 200ή επέτειο της Ελληνικής Επανάστασης. 
- Ενσωμάτωση των “Νεανικών χρόνων του Μ. Αλεξάνδρου” στην προβολή της Μακεδονικής Ιστορίας. - Ανάδειξη του έργου “Αγιος Δημήτριος” ως μουσικού εμβλήματος της Θεσσαλονίκης. 
- Πολυεθνικό Φεστιβάλ “Νικου Αστρινίδη” (Ρουμανία, Ουκρανία, Ισραήλ, Αίγυπτος, Κύπρος, Γαλλία, Ελλάδα), δηλ. στις χώρες όπου έζησε και δημιούργησε μουσικά ο Νίκος Αστρινίδης. 
- Ένταξη των έργων του μουσουργού σε προγράμματα των υπουργείων (Παιδείας, Εσωτερικών (Μακεδονίας – Θράκης) Αποδήμου Ελληνισμού, κ.α.).
Θα έπρεπε να παίζεται και το έργο «Στο Χριστό, στο κάστρο», συμφωνικό διήγημα για αφηγητή, χορωδία και ορχήστρα (1991), βασισμένο στο ομώνυμο διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, από τον θάνατο του οποίου συμπληρώθηκαν 110 χρόνια φέτος. Νομίζω πως δεν υπάρχει αντίστοιχο έργο λόγιας μουσικής πάνω σε Παπαδιαμαντικό κείμενο. 
Όπως πολύ σωστά επισημαίνει ο Ηλίας Χρυσοχοΐδης: “Το εθνικό στοιχείο στη θεματική των έργων του Νίκου Αστρινίδη είναι έντονο κι΄ έγινε ίσως η “αιτία” για την αντιμετώπιση ως του συνθέτη που έδωσε μουσική υπόσταση σε σημαντικές στιγμές της μακεδονικής ιστορίας - τόσο ώστε να έρθει ίσως σε δεύτερη μοίρα η υψηλότατου επιπέδου μουσική του παραγωγή. Αυτό που πρέπει να λάβουμε υπόψη μας είναι το ότι ο Αστρινίδης προσέγγισε την ελληνική ιστορία όπως οι Έλληνες της Διασποράς κι΄ όχι οι …”γηγενείς”. Κι αυτό το στοιχείο μας ενδιαφέρει ιδιαίτερα! Η οπτική της ιστορίας από έναν Έλληνα της Διασποράς και κοσμοπολίτη, που συγκινείται πολύ από την Ελληνική ιστορία, η οποία τον συνέχει. 
Παραθέτουμε στη συνέχεια αναλυτικό κείμενο του καθηγητή Ηλία Χρυσοχοΐδη και ενδεικτικά αποσπάσματα από το Ορατόριο "Άγιος Δημήτριος". 

Δευτέρα, 25 Οκτωβρίου 2021

ΕΝΑ ΑΛΦΑΒΗΤΑΡΙ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΚΑΚΟΥΡΗ


Αθηνά Κακούρη, Αλφαβητάρι Νεοελληνικής Ιστορίας. Επανάσταση – Καποδίστριας – Όθων. 1821-1862, Εκδόσεις Καπόν, Αθήνα 2021, 292 σελ. ISBN: 978-618-5209-82-7 
Το νέο βιβλίο της αειθαλούς κας Αθηνάς Κακούρη είναι γεγονός!
Τη χρονιά που γιορτάζουμε τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση, η Αθηνά Κακούρη, η οποία μας έδωσε πριν λίγα χρόνια το 1821 - Η αρχή που δεν ολοκληρώθηκε (και στα αγγλικά), τώρα μας δίνει ένα Αλφαβητάρι Νεοελληνικής Ιστορίας. 
Επικεντρωμένη στα ουσιώδη και σημαντικά, αυτή η νέα αφήγηση των τριών πρώτων φάσεων του νεώτερου ελληνικού κράτους φιλοδοξεί να δώσει στον μέσο Έλληνα ένα ανάγνωσμα που θα αποτυπώσει στην μνήμη του εύκολα και δυνατά τις αδρές γραμμές της καθεμιάς απ’ αυτές τις περιόδους. 
Ταυτοχρόνως εξετάζει από νέες οπτικές γωνίες τα θέματα της εποχής εκείνης: Τι κερδήθηκε και τι δεν κατορθώθηκε με την Επανάσταση του 1821; Από τις τρεις δυνάμεις που έκαναν εφικτή την επιτυχία της, την Εκκλησία, τους στρατιωτικούς και τους πολιτικούς/προύχοντες, ποιες έχασαν έδαφος επί Όθωνος; Γιατί; Και με τι συνέπειες; Το όραμα του Βαυαρού βασιλιά Λουδοβίκου Α’ ποιο ήταν; Υλοποιήθηκε; Το ενστερνίσθηκε ο Έλληνας; Ο καθολικισμός του Όθωνος και η ατεκνία του βασιλικού ζεύγους κατά πόσον συνέβαλαν στην αστάθεια του πολιτεύματος; Χρηματοδότηση - τα εξωτερικά δάνεια και η χρησιμοποίησή τους ως εργαλεία πιέσεων. Γραφειοκρατία - οι απαρχές και οι στρεβλώσεις της. 
Συνοπτικό και εύληπτο, το Αλφαβητάρι φιλοδοξεί επίσης να αποτελέσει βοήθημα προς τους φιλολόγους καθηγητές στην απαιτητική και σύνθετη διδασκαλία της Ιστορίας.
Παραθέτουμε στη συνέχεια μια παρουσίαση του νέου αυτού πονήματος της κας Αθηνάς Κακούρη από τον Δρα Στέφανο Καβαλλιεράκη, Διευθυντή του Μουσείου της Πόλεως των Αθηνών-Ιδρύματος Βούρου Ευταξία, που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ το Σάββατο 23 Οκτωβρίου 2021. 


Στη συνέχεια, η εκπομπή που πραγματοποιήσαμε με την συγγραφέα Αθηνά Κακούρη στο πλαίσιο της σειράς "Προς Εκκλησιασμόν" - μία παραγωγή του Ι. Ναού Αγίου Γεωργίου Νέου Ψυχικού - όπου μιλήσαμε εκτενώς για την Ελληνική Επανάσταση, με αφορμή το βιβλίο της 1821. 


Κυριακή, 24 Οκτωβρίου 2021

"ΠΡΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΜΟΝ" ΜΕ ΤΗΝ ΜΑΕΣΤΡΟ ΡΟΖΗ ΜΑΣΤΡΟΣΑΒΒΑ


Η ενορία του Ι. Ναού Αγίου Γεωργίου Νέου Ψυχικού παρουσιάζει την διαδικτυακή εκπομπή «Προς Εκκλησιασμόν», όπου φιλοξενούνται εργάτες της Εκκλησίας, του πνεύματος και της τέχνης. 
Στην εικοστή τέταρτη εκπομπή προσκεκλημένη η μουσικός και μαέστρος της παιδικής χορωδίας Rosarte, Ρόζη Μαστροσάββα. 
Επιμελείται και παρουσιάζει ο Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος. 
Η μαέστρος Ρόζη Μαστροσάββα μιλάει στην εκπομπή για τις σπουδές της και την μουσική της διαδρομή, για την χορωδιακή πράξη στην Ελλάδα σήμερα και βέβαια για την περίφημη παιδική χορωδία Rosarte που ίδρυσε και διευθύνει "με λογισμό και μ' όνειρο". 
Αξίζει να σημειωθεί πως η Rosarte φιλοξενείται αυτόν τον καιρό για τις πρόβες της, κάθε Σάββατο, στο Πνευματικό Κέντρο του Ι. Ναού Αγίου Γεωργίου Ν. Ψυχικού. 
Την επιμέλεια της εικόνας και του ήχου είχαν η Κατερίνα Λεονάρδου και η Μαργαρίτα Στασινού.

 

Η Ρόζη (Τριανταφυλλιά) Μαστροσάββα γεννήθηκε στη Ρόδο. Σπούδασε πιάνο, μονωδία και ανώτερα θεωρητικά στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών. Παρακολούθησε μαθήματα διεύθυνσης χορωδίας με τους A. Κοντογεωργίου και Μ. Λογιάδη. Συνέχισε τις σπουδές της στην Ανώτατη μουσική ακαδημία του Μονάχου, απ’ όπου αποφοίτησε με βαθμό άριστα και ειδίκευση (master) στη διεύθυνσή χορωδίας. Παρακολούθησε σεμινάρια με τους αρχιμουσικούς E. Ericsson, H. Rilling, Er. Ortner καιFr. Bernius Antre van der Merwe, Maria Guinand. Έχει διευθύνει σε Γερμανία και Ελλάδα χορωδίες όπως: Melismachor, Vocal Kreis Cantabile, Singtonics, Amasingers, Χορωδία Φοιτητών Πανεπιστημίου Αιγαίου, φωνητικό σύνολο Con Anima, Μικτή χορωδία ΕΡΤ (συναυλίες και ηχογραφήσεις), Παιδική Χορωδία Δημοτικού Ωδείου Άργους και Δημοτικού Ωδείου Άνω Λιοσίων, χορωδία Νέων Εκπαιδευτηρίων Γ. Μαλλιάρα, Παιδική χορωδία Γ΄ Προγράμματος ΕΡΑ, Παιδική χορωδία Μουσικών συνόλων του Δήμου Αθηναίων, με την οποία κατέκτησε χρυσό μετάλλιο στην 5η χορωδιακή Ολυμπιάδα στο Graz της Αυστρίας το 2008. Δίδαξε σε σεμινάρια χορωδιακής πράξης και στο παιδαγωγικό τμήμα δημοτικής εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Αιγαίου (Ρόδος). 


Από το 2008 ίδρυσε και διευθύνει την Παιδική Χορωδία “Rosarte” με την οποία έχει χαράξει μία σπουδαία πορεία στο καλλιτεχνικό στερέωμα. Η Rosarte είναι η μόνη ελληνική χορωδία που έχει κερδίσει τέσσερα χρυσά μετάλλια σε Ολυμπιάδες Χορωδιών (Graz/Austria 2008, Riga/Latvia 2014, TshwaneS. Africa2018), και συνεργάζεται τακτικά μεταξύ άλλων, σε συναυλίες με όλες τις συμφωνικές ορχήστρες και τις επαγγελματικές χορωδίες της χώρας μας. Τον Οκτώβριο του 2016 ίδρυσε και διευθύνει τη μικτή χορωδία Lafamilia. Διετέλεσε μέλος της διεθνούς επιτροπής (jury) στο διεθνή διαγωνισμό χορωδιών Interkultur την Καλαμάτα. (2017). 
Τον Δεκέμβριο του 2016 πιο τιμητική διάκριση ήταν η βράβευση από την Ακαδημία Αθηνών στην Πανηγυρική Λαμπρή Τελετή, της παιδικής χορωδίας Rosarte και της Μαέστρου Ρόζης Μαστροσάββα για την προσφορά στις τέχνες και τον πολιτισμό. Τον Οκτώβριο του 2019 δίδαξε στο 1ο Παγκύπριο Χορωδιακό Εργαστήρι που διοργανώθηκε από την πολιτιστική κίνηση Λεμεσού.


Σάββατο, 23 Οκτωβρίου 2021

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ: ΤΑ ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΑ ΤΩΝ ΒΑΣΙΛΕΩΝ


«Τα Πολυχρόνια των Βασιλέων» 
Μουσική Βιβλιοθήκη Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, 11-1-2017 
Διάλεξη του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου
Μια ιστορικομουσικοφιλολογική προσέγγιση του είδους των Πολυχρονίων των Βασιλέων, στο νέο ελληνικό κράτος, με την παράθεση σπάνιου οπτικοακουστικού υλικού. Ο Πολυχρονισμός του Βασιλέως ψαλλόταν πάντοτε, κατά την περίοδο της Βασιλείας στην Ελλάδα, σε κάθε Θεία Λειτουργία, ακριβώς πριν το Αποστολικό ανάγνωσμα, αλλά ψαλλόταν και στις επίσημες Δοξολογίες και σε άλλες τελετές. Πολλοί συνθέτες εκκλησιαστικής μουσικής συνέθεσαν έντεχνα Πολυχρόνια για τους Βασιλείς, τόσο στην βυζαντινή όσο και στην ευρωπαϊκή μουσική. Πολλές από τις συνθέσεις αυτές δημοσιεύτηκαν σε έντυπα μουσικά βιβλία, ενώ άλλες παρέμειναν χειρόγραφες και απόκεινται σε διάφορα αρχεία και ιδιωτικές συλλογές. 
Ο Παναγιώτης Ανδριόπουλος αναφέρθηκε – ενδεικτικά – στο παράδειγμα της Πάτρας, καθώς αρκετοί πατρινοί συνθέτες εκκλησιαστικής μουσικής, ήδη από τον 19ο αιώνα, μελοποίησαν Πολυχρόνια των Βασιλέων καταγράφοντάς τα σε ευρωπαϊκή και βυζαντινή σημειογραφία. Ξεχωρίζουν οι: Δημήτρης Λιάλιος (1869-1940) και Χρήστος Σπηλιόπουλος (πέθανε το 1941). Επίσης, ο ομιλητής αναφέρθηκε και σε σημαντικές ιστορικές στιγμές που συνδέονται με το ξεχωριστό αυτό μουσικό είδος, όπως οι επισκέψεις του Βασιλέως Παύλου στην Κωνσταντινούπολη (1952) επί Πατριάρχου Αθηναγόρου (το Πολυχρόνιο εψάλη στον Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι) και στο Λίβανο (1959), όπου ο Πολυχρονισμός του Έλληνα Βασιλιά εψάλη στα ελληνικά στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Γεωργίου στην Βηρυτό από αραβόφωνους ορθοδόξους. 
Μετά την διάλεξη κλιμάκιο της ιστορικής Τετράφωνης Χορωδίας του Ι. Ναού Αγίου Γεωργίου Καρύτση, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Νικόλαου Βάλσαμου, απέδωσε ύμνους που ψάλλονταν στις Βασιλικές Τελετές. 
Η εκδήλωση ήταν παραγωγή του Καλλιτεχνικού Συνόλου «Πολύτροπον», του οποίου υπεύθυνος είναι ο Παναγιώτης Ανδριόπουλος.
Παραθέτουμε στη συνέχεια το βίντεο της εκδήλωσης. 

 

Στο site Άβαλον των Τεχνών δημοσιεύτηκε σε τέσσερις συνέχειες η διάλεξη αυτή. 
Ευχαριστώ θερμά τον Γιώργο Πισσαλίδη, τον φιλόπονο διαχειριστή του Άβαλον των Τεχνών, για την τόλμη του να ανεβάσει ένα τόσο ειδικό και …περίεργο θέμα, αλλά και για την εξαιρετική επιμέλειά του. 
Μπορείτε να δείτε: 
Α' Μέρος 
Β' Μέρος
Γ' Μέρος 
Δ' Μέρος
Δημοσιεύουμε και έναν Πολυχρονισμό του Βασιλέως Παύλου, σε ήχο πλ.β', όπως τον αποδίδει έντεχνα, ο αείμνηστος πρωτοψάλτης Δημήτριος Σουρλαντζής. 

Ο θεολόγος και μουσικός Παναγιώτης Α. Ανδριόπουλος μιλάει στην εκπομπή "Η Μουσική των Προσώπων" και στον Γεώργιο Ντόβολο, στον Ραδιοφωνικό Σταθμό της Εκκλησίας της Ελλάδος 89,5 για «Τα Πολυχρόνια των Βασιλέων», με αφορμή τη διάλεξη που πραγματοποίησε στην Μουσική Βιβλιοθήκη στο Μέγαρο Μουσικής στις 11 Ιανουαρίου 2017.


Παρασκευή, 22 Οκτωβρίου 2021

ΕΝΑ ΚΟΥΙΖ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΑΝΟ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙ

Ο Μάνος Χατζιδάκις με την Χαρούλα Αλεξίου 

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 
Με αφορμή τα γενέθλια του Μάνου Χατζιδάκι (23 Οκτωβρίου), παραθέτουμε ένα κουίζ για τον αγαπημένο της Ιδιωτικής Οδού, που ετοιμάσαμε και δημοσιεύθηκε στα mikropragmata.lifo.gr του Άρη Δημοκίδη. Είκοσι θέματα από τη ζωή και το έργο του Μεγάλου Ερωτικού. 
Δείτε τα στη συνέχεια. 

1.     Ο Χατζιδάκις μελοποίησε τον Επιτάφιο του:

Γιάννη Ρίτσου

Νίκου Γκάτσου

Τάκη Βαρβιτσιώτη

 

2.     Ο Μ. Χατζιδάκις υπήρξε συνιδρυτής:

Της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών

Του Ελληνικού Χοροδράματος

Της Ορχήστρας των Χρωμάτων

 

3.     Ντοκιμαντέρ για τον Μάνο Χατζιδάκι έκανε ο:

Μενέλαος Καραμαγγιώλης

Δημήτρης Μαυρίκιος

Δημήτρης Βερνίκος

 

4.     Ο Χατζιδάκις αποκήρυξε έντονα την ερμηνεία σε τραγούδια του της:

Αγνής Μπάλτσα

Σόνιας Θεοδωρίδου

Κικής Μορφωνιού

 

5.  Είναι γνωστό ότι μετά το περιοδικό Τέταρτο ο Χατζιδάκις έκανε το Πέμπτο Πρόγραμμα:

Στην ιδιωτική τηλεόραση

Στο ραδιόφωνο του ΑΝΤ1

Σε ένθετο της εφημερίδας «Η Καθημερινή»

 

6.     Η μουσική του Χατζιδάκι για τους «Όρνιθες» παρουσιάστηκε ως μπαλέτο από τον:

Ρούντολφ Νουρέγιεφ

Δημήτρη Παπαϊωάννου

Μωρίς Μπεζάρ

 

7.     Το τραγούδι του Χατζιδάκι «Στο Σείριο υπάρχουνε παιδιά» πρωτοερμήνευσε:

Ο Γιώργος Νταλάρας

Ο Ηλίας Λιούγκος

Η Έλλη Πασπαλά

 

8.     Το πρώτο θεατρικό για το οποίο έγραψε μουσική ο Χατζιδάκις ήταν:

«Ο Ματωμένος Γάμος» του Φ.Γκ. Λόρκα

«Ο Τελευταίος Ασπροκόρακας» του Αλέξη Σολωμού

«Το καλοκαίρι θα θερίσουμε» του Αλέξη Δαμιανού

 

9.     Η πρώτη κινηματογραφική ταινία για την οποία έγραψε μουσική ο Χατζιδάκις ήταν:

Νεκρή Πολιτεία

Μαγική Πόλη

Αδούλωτοι σκλάβοι

 

10. Ο Χατζιδάκις ήταν μέλος:

Της επιτροπής βραβείων του φεστιβάλ κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης το 1974

Της επιτροπής Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνίας

Της επιτροπής Θεατρικών και Μουσικών Βραβείων για πολλά χρόνια


11. Εγκώμιο στον Μάνο Χατζιδάκι έγραψε:

Ο Νίκος Μαμαγκάκης

Ο Θάνος Μικρούτσικος

Ο Μίκης Θεοδωράκης

 

12. Ένα από τα πιο σημαντικά μπαλέτα του Χατζιδάκι:

Ερημιά

Πασχαλιές μέσα από τη νεκρή γη

Αθανασία

 

13. Ο Χατζιδάκις είχε γράψει μουσική για την ραδιοφωνική παρουσίαση του ποιήματος

Αμοργός, του Νίκου Γκάτσου

Αλβανιάδα, του Οδυσσέα Ελύτη

Ωδές, του Ανδρέα Κάλβου

 

14. Ανέκδοτο και ανολοκλήρωτο έργο του Χατζιδάκι:

Λυσιστράτη

Όπερα για πέντε

Ιονική Σουίτα

 

15. Ο Χατζιδάκις έγραψε και το έργο:

Πέντε αυτοσχεδιασμοί για μπουζούκι και πιάνο

Σουίτα για μαντολίνο και έγχορδα

Τραγούδια για τους μαθητές του Αριστοτέλη

 

16. Στον κύκλο τραγουδιών «Για την Ελένη» τους στίχους έγραψε:

Η Αγαθή Δημητρούκα

Ο Μιχάλης Μπουρμπούλης

Η Μυρτιώτισσα

 

17. Τον «Μεγάλο Ερωτικό» έκανε ταινία ο:

Παντελής Βούλγαρης

Νίκος Κούνδουρος

Μιχάλης Κακογιάννης

 

18. Ο κύκλος τραγουδιών που ο Χατζιδάκις δισκογράφησε δύο φορές ήταν:

Χειμωνιάτικος ήλιος

Τα Παράλογα

Τα Λειτουργικά

 

19. Η μοναδική κινηματογραφική εμφάνιση του Μάνου Χατζιδάκι ήταν στην ταινία:

Ο Δράκος

Αγνή του λιμανιού

Μαγική πόλη

 

20.  Ο Χατζιδάκις ήταν ο μοναδικός συνθέτης που μελοποίησε στο πρωτότυπο:

Αποκάλυψη του Ιωάννη

Άσμα Ασμάτων

Αρχίλοχο


ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ: "Γιατί τον σκίζουν τον Χριστό στα δυό;"


Δεκέμβρης του 1944 και ο Μάνος Χατζιδάκις, 19χρονος μόλις, καταγράφει με αγωνία στο ημερολόγιό του αναπάντητα ερωτήματα: 
Αδερφοσύνη, αισθήματα, συνθήματα, αντιδράσεις: πάμφθηνα εμπορεύματα χυμένα στα πεζοδρόμια, μαζί μ' αληθινό αίμα αληθινά κορμιά νεανικά, αληθινά στόματα ανθρώπων που κραυγάζουν (...) Οι Ιερείς κι από τις δυο μεριές, μονοπωλούσαν τον Χριστό κι εξασφάλιζαν την συνδρομή του, οι μεν για το έθνος και οι άλλοι για τον Λαό, 
Μέσα μου ρώτησα: Γιατί χωρίζουν το Έθνος από τον Λαό;
Σε ποιους συμφέρει αυτό; 
Γιατί τον σκίζουν τον Χριστό στα δυό; 
Γιατί δεν τον αφήνουν πάνω στον Σταυρό Του τραγικά να μας κυττά; 
Με ποιους αλήθεια είν' ο Χριστός; 
-Με σένα, ακούω μια φωνή πλάι να με χαϊδεύει. Είμαι πάντα μ' αυτούς που ερωτούν. 



ΠΑΤΡΙΣ, ΘΡΗΣΚΕΙΑ... 
Αδύνατοι, τέλος, είναι και οι συνηθισμένοι άνθρωποι απέναντι στην ψυχολογική παντοδυναμία των θρησκευτικών δογμάτων. Κι εδώ ο Χατζιδάκις υπήρξε για τις συνήθειες της καταγωγής του τολμηρός: τον Νοέμβριο του 1988 καταγγέλλει τις φασιστικές διαμαρτυρίες της ανορθόδοξης εκκλησίας μας για μια ταινία περί Χριστού, που δεν είναι άλλη από τον Τελευταίο Πειρασμό του Μάρτιν Σκορσέζε. Η άμβλωση σημαίνει δολοφονία. Έτσι αποφάσισαν τα ορθόδοξα χριστιανικά σωματεία, ειρωνευόταν άλλοτε στο Τέταρτο
Δεν μας τα λεν καλά όλοι αυτοί οι εκκλησιαστικοί ή εκκλησιαζόμενοι συνεργάτες των βασανιστών επί χούντας και επί κάθε χούντας. Κύριοι των οργανώσεων, χριστιανικών και μη, οφείλετε να το καταλάβετε επιτέλους. Ο έρωτας δε χρειάζεται προσχήματα ούτε έχει ανάγκη από τις ύποπτες ευλογίες σας. Να εξαφανιστούμε είναι προτιμότερο, με ικανοποίηση. Καλύτερα να μείνουμε στις μνήμες των κατοπινών σαν μια ιδέα παρά σαν ανυπόληπτη πραγματικότητα με γελοιογραφικές εξάρσεις εθνικού περιεχομένου.
Για την αντιγραφή
Π.Α.Α.

Πέμπτη, 21 Οκτωβρίου 2021

ΕΝΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΛΗ ΠΑΣΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΣΤΑ ΓΙΑΝΝΕΝΑ


Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου
Από 22 έως 24 Οκτωβρίου 2021, θα πραγματοποιηθεί στα Ιωάννινα Διεθνές Συνέδριο, με θέμα: "Ο Αλή πασάς και η εποχή του". 
Στο site του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, που πρωταγωνιστεί στην διοργάνωση του Συνεδρίου, διαβάζουμε: 
"Ο Αλή πασάς είναι μια προσωπικότητα ισχυρή, περίπλοκη και αμφιλεγόμενη, ένα πρόσωπο αγαπητό και μισητό, μία φιγούρα που μετά θάνατον δαιμονοποιήθηκε ή εξιδανικεύτηκε και πάντως έτυχε πολλαπλών χρήσεων και διαφορετικών προσεγγίσεων από την ιστορία, την πολιτική, την τέχνη και τη λογοτεχνία. Είναι επίσης ένα πρόσωπο που στην ύστερη φάση του βίου του διαπλέκεται ενεργά με την Ελληνική Επανάσταση και την εξέλιξή της, τόσο ο ίδιος όσο και το στενό του περιβάλλον. Ο Αλή πασάς εντάσσεται στη νεότερη ελληνική ιστορία, ενώ ανήκει ταυτόχρονα στην οθωμανική, στην αλβανική, στη βαλκανική, όπως και στην ευρύτερη ευρωπαϊκή ιστορία. Στις εργασίες του συνεδρίου θα επιδιωχθεί με πρωτότυπες ανακοινώσεις Ελλήνων και ξένων ιστορικών να παρουσιαστούν τα νεότερα πορίσματα της έρευνας και να εξεταστούν οι πολλαπλές όψεις του ίδιου του Αλή πασά και των μελών της οικογένειάς του, όπως και της εποχής και του τόπου που έζησε."
Παραθέτουμε στη συνέχεια και το πλήρες πρόγραμμα του Συνεδρίου, το οποίο καθίσταται σημαντικό και λόγω της ευρύτατης χρήσης αρχειακών πηγών που είναι εν πολλοίς άγνωστες. 
Οι αντιρρήσεις και διαμαρτυρίες που βλέπουν το φως της δημοσιότητας γιατί τάχα μέσω του Συνεδρίου "δοξάζεται ο Αλή Πασάς και παραθεωρείται το Σούλι", είναι τουλάχιστον αστείες. 
Ευτυχώς που οι διοργανωτές δεν κάμφθηκαν και παρά την αναβολή του Συνεδρίου, εδώ και λίγους μήνες, προχωρούν τελικά στην πραγματοποίησή του. 
Αλίμονο αν η επιστήμη φιμώνεται στο όνομα του "πατριωτισμού" και αλίμονο αν υποχωρεί μπροστά σε απειλές και κατάρες "εθνικοφρόνων". 
Αξίζουν συγχαρητήρια στον Δήμο Ιωαννιτών και τον Δήμαρχο Μωυσή Ελισάφ, όπως και σε όλους τους κορυφαίους πιστημονικούς φορείς που συμμετέχουν, για την πραγματοποίηση αυτού του ξεχωριστού Συνεδρίου. Η Τουρκοκρατία παραμένει άγνωστη ιστορική περίοδος για τους πολλούς και θα πρέπει να φωτιστεί επιτέλους σοβαρά και όχι με τσιτάτα και πανηγυρικούς της δεκάρας. 

Τρίτη, 19 Οκτωβρίου 2021

"ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ" ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΚΟΥΛΙΔΗ ΚΑΙ ΤΟΥ ΘΑΝΟΥ ΜΙΚΡΟΥΤΣΙΚΟΥ


Ο ποιητής και συγγραφέας Γιώργος Κακουλίδης έφυγε σε ηλικία 65 ετών. 
Ο Γιώργος Κακουλίδης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1956 και ήταν γιος του ζωγράφου Δημήτρη Κακουλίδη και εγγονός γλύπτη. Σε νεαρή ηλικία ταξίδεψε με φορτηγά καράβια και εμφανίστηκε στη λογοτεχνία το 1979 με την ποιητική συλλογή "Λίμπερτυ", μια αναφορά στα ταξίδια του, από τις εκδόσεις "Κείμενα του Φίλιππου Βλάχου". Το 1994 τιμήθηκε με το Διεθνές Βραβείο Καβάφη στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Ποίησή του έχουν μελοποιήσει ο Θάνος Μικρούτσικος, ο Νίκος Κυπουργός, ο Στάμος Σέμσης κ.α.
Παράλληλα με τη συγγραφική του δραστηριότητα, ασχολήθηκε με τη ζωγραφική και έκανε 8 ατομικές εκθέσεις. 
Έγραψε τις ποιητικές συλλογές: Λίμπερτυ, Κείμενα 1979 / Ρόπτρον 1986, Μουσουλμάνος δρόμος, Άγρα 1983, Η αίρεση της τίγρης, Άγρα 1984, Η προσευχή του Τζορντάνο Μπρούνο, Καστανιώτης 1986, Οι σημειώσεις ενός ζηλωτή, Καστανιώτης 1988, Το χρώμα της ορχήστρας, Καστανιώτης 1989, Το παλιό ποίημα του, Ευαγγελισμού, Δελφίνι 1992 / Αρμός 1998, Μονσινιόρ, Καστανιώτης 1996, Η αλήθεια που δεν υπάρχει (συγκεντρωτικός τόμος με όλα τα έργα του μέχρι το 1999), Εξάντας 1999, Ο πειρασμός της μάχης, Εξάντας 2000, Ωδή σ’ ένα τριανταοχτάρι, Εξάντας 2001, Το τραγούδι του φαύνου, Εξάντας 2003, Καθωσπρέπει σκέψεις, Εξάντας 2004, Μακάρια πληγή, Εκδόσεις Γαβριηλίδης 2014. 
Ως πεζογράφος έγραψε τα αφηγήματα: Το σύνδρομο του Παρθένη, Καστανιώτης 1991, Φαλαμπέλα, Καστανιώτης 1995, Η σειρήνα της Ομόνοιας, Εξάντας 2002 και τα έργα, Ιστορίες που βγήκαν αληθινές, Futura 2004, Η λέσχη της στιγμής (μυθιστόρημα), Εκδοτικός Οργανισμός Λιβάνη 2009, Περί αλητείας (διηγήματα), Κέδρος 2011 και τα θεατρικά έργα Τα μάτια του βασιλιά, Πατάκης 1998 και Ο Μπαλτάσαρ μίλησε, Παρουσία 2010 / Ποντοπόρος 2013. 
Παραθέτουμε εδώ το ποίημά του "Το τραγούδι του Χριστού", σε μελοποίηση του Θάνου Μικρούτσικου, από τα "Ανέκδοτα Τραγούδια" (2020). 
Ερμηνεία: Θάνος Μικρούτσικος & Κώστας Θωμαΐδης.

 

Τον τελευταίο τον καιρό 
πάτησα πάνω στον σταυρό 
και χάθηκα, Μαρία. 
Στο ξύλο είχα λησμονιά 
μα όμως μέσα μου κρυφά 
μ` έκοβε μια άγρια επιθυμία. 

Πριν με υψώσει ο τρελός 
του ουρανού ο πετεινός 
να μπω στα μάτια σου να δω 
της ζωής μου την ταινία. 
Τον τελευταίο τον καιρό 
πάτησα πάνω στον σταυρό 
και χάθηκα, Μαρία.

Δευτέρα, 18 Οκτωβρίου 2021

ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΓΙΑ ΤΑ ΚΟΙΝΑ ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΜΕΛΙΝΑΣ ΜΕΡΚΟΥΡΗ ΚΑΙ ΠΑΣΟΚ: "Δεκαοκτώ του Οκτώβρη γεννήθηκα..."


Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 
Με αφορμή τα σημερινά γενέθλια της Μελίνας και τη συμπλήρωση 101 χρόνων από τη γέννησή της, θυμόμαστε... 
Είναι φθινόπωρο του 1982 και το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου γιορτάζει τα γενέθλια του πρώτου έτους διακυβέρνησης του. 
Στο πλαίσιο αυτό η Γαλλική Ραδιοτηλεόραση Antenne 2 και ο σκηνοθέτης Pierre Jourdan - αδελφός του διάσηµου ηθοποιού Λουί Ζουρντάν - ζητούν από την Μελίνα Μερκούρη να γυρίσουν μια τηλεταινία η οποία θα έχει ως θέμα τα (κοινά) γενέθλια της Μελίνας Μερκούρη (18 Οκτωβρίου 1920) και τα πρώτα “γενέθλια” του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία (18 Οκτωβρίου 1981). Τίτλος της ταινίας: «Anniversaire»/Τα Γενέθλια. 
Η Μελίνα είναι πασίγνωστη στην Γαλλία και είχε παραστεί λίγο καιρό πριν, στην τελετή ορκωμοσίας του Φρανσουά Μιτεράν, ως προέδρου της Γαλλικής Δημοκρατίας. Αυτή και ο Μίκης Θεοδωράκης από την Ελλάδα. 
Η τηλεταινία γυρίζεται και συνοδεύεται μάλιστα και από soundtrack σε δίσκο 33 στροφών (PATHE-EMI).
O δίσκος περιλαμβάνει γνωστά τραγούδια του Μαρκόπουλου, που έχει ερμηνεύσει η Μελίνα, όπως «Το καφενείον η Ελλάς», αλλά και επιτυχίες του συνθέτη με τον Νίκο Ξυλούρη και την Βασιλική Λαβίνα.


Στον δίσκο υπάρχει κι ένα καινούργιο τραγούδι με τίτλο “Γεννήθηκα στις 18 Οκτώβρη”, σε στίχους του Λευτέρη Παπαδόπουλου. Έχει μια ...ελαφρά δόση προπαγάνδας, λόγω της σύνδεσης Μελίνας με την σοσιαλιστική «Αλλαγή» και αποσκοπεί στο να περάσει ένα μήνυμα πως «ο λαός πια το δίκιο του θα πάρει απ’το σοσιαλισμό». 
«Γιορτάζω στις 18 Οκτώβρη, μαζί με του λαού τον λυτρωμό» λένε δύο από τους στίχους του τραγουδιού και στο τέλος ακούγεται έντονο χειροκρότημα, δείγμα ότι η ηχογράφηση ήταν live ή ότι έπρεπε μια ηχηρή επιδοκιμασία στο πολιτικό μήνυμα του τραγουδιού. 
Πάντως η μελωδία του Μαρκόπουλου ταιριάζει στην Μελίνα, η οποία ερμηνεύει το τραγούδι με το γνωστό εξπρεσιονιστικό, ήτοι άκρως εκφραστικό, τρόπο της. 
Παραθέτουμε, στη συνέχεια, τους στίχους του Λευτέρη Παπαδόπουλου και ένα βίντεο που περιλαμβάνει την ερμηνεία της Μελίνας. 


Δεκαοκτώ του Οκτώβρη γεννήθηκα 
σ΄αυτή την πολιτεία των θρύλων 
μες στα σοφά σοκάκια πλανήθηκα 
ποτέ με τον Σωκράτη δεν απαντήθηκα 
μα με τα ματωμένα χείλη τόσων φίλων 

Γιορτάζω στις 18 του Οκτώβρη 
μαζί με του λαού τον λυτρωμό 
λαός που πια το δίκιο του θα πάρει 
απ’το σοσιαλισμό. 

Δεκαοκτώ του Οκτώβρη γεννήθηκα 
τσιμέντα είχαν γίνει οι κολώνες 
σε δύσκολους καιρούς αναστήθηκα 
απ΄τον Αλκιβιάδη δεν αγαπήθηκα 
μα απ’ τα πουλιά που πάντα ψάχνουν τις σφεντόνες.

  

Και μια γαλλική μετάφραση στίχων του τραγουδιού: 
"Je suis née le 18 d'octobre, 
avec la délivrance du peuple, 
peuple qui, enfin, prendra sa revanche 
avec le socialisme".


Ο ΠΡΩΤΟΣ ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΗΣ "ΣΥΝΑΞΗΣ ΤΩΝ ΙΑΤΡΩΝ ΑΓΙΩΝ" ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΓΕΩΡΓΙΟ Ν. ΨΥΧΙΚΟΥ


Την Κυριακή 17 Οκτωβρίου 2021 εορτάστηκε στον Ι. Ναό Αγίου Γεωργίου Νέου Ψυχικού η «Σύναξις των Αγίων Ιατρών», που καθιερώθηκε, κατόπιν Συνοδικής αποφάσεως, από το Οικουμενικό Πατριαρχείο. 
Στον πρώτο αυτό εορτασμό συμμετείχε και το Παράρτημα της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας του Δήμου Φιλοθέης Ψυχικού. Ο προϊστάμενος του Ι. Ναού Αγίου Γεωργίου Μιχαήλ Σταθάκης τόνισε την σημασία και την επικαιρότητα – και λόγω της πανδημίας - αυτής της εορτής, που καθιέρωσε το Οικουμενικό Πατριαρχείο, υπογραμμίζοντας την θεολογική έννοια της ίασης και της θεραπείας. 
Στο τέλος της Θ. Λειτουργίας μίλησε για το νόημα της εορτής η Δρ Ιατρικής Ουρανία Νικολάτου – Γαλίτη. Παραθέτουμε στη συνέχεια ολόκληρη την ομιλία της. 


Χαιρετισμό απηύθυνε ο Δήμαρχος Φιλοθέης – Ψυχικού Δημήτριος Γαλάνης, ο οποίος εξήρε την σημασία του εορτασμού, ο οποίος αναδεικνύει το σπουδαίο έργο των γιατρών, φαρμακοποιών και γενικώς των υγειονομικών. 
Μετά το πέρας της Θ. Λειτουργίας προσφέρθηκε από την Ενορία, στους ιατρούς που παραβρέθηκαν στον εορτασμό, κέρασμα και αναμνηστική ευλογία. 


Ανήμερα της εορτής προβλήθηκε η διαδικτυακή εκπομπή «Προς Εκκλησιασμόν» - μια παραγωγή της Ενορίας – που παρουσιάζει ο Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος, με προσκεκλημένο τον Πρωτοπρεσβύτερο του Οικουμενικού Θρόνου π. Σταύρο Κοφινά, Συντονιστή του Δικτύου του Οικουμενικού Πατριαρχείου για την ποιμαντική στον χώρο της υγείας.

Ο_ ΓΑΛΙΤΗ_ Εορτή Ιατρών Αγίων_ Ομιλία by Panagiotis Andriopoulos on Scribd

Κυριακή, 17 Οκτωβρίου 2021

ΓΙΑ ΤΗΝ "ΡΑΨΩΔΙΑ" ΤΟΥ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΗ ΚΑΡΑΤΖΑ ΣΤΗΝ "ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟ"


Με το έργο του Διονύση Καρατζά, σφραγίστηκε το συνθετικό κύκνειο άσμα του Μίκη Θεοδωράκη και ίσως μέσω αυτής της επιλογής, ο μεγάλος συνθέτης να ήθελε να αποχαιρετήσει και να τιμήσει την πόλη των παιδικών του χρόνων! 
Και η παρτιτούρα, που για πρώτη φορά φέρνει στη δημοσιότητα σήμερα η «Π.τ.Κ», είναι από αυτή την άγνωστη σε πολλούς «Ραψωδία για βαρύτονο και ορχήστρα εγχόρδων», που ακόμα δεν έχει ηχογραφηθεί και είναι βασισμένη σε στίχους του Πατρινού ποιητή. Ένα έργο που ο αείμνηστος συνθέτης ολοκλήρωσε το 2009 και ο ίδιος είχε χαρακτηρίσει ως το τελευταίο του συνθετικό πόνημα!


Μάλιστα, είχε σημειώσει σχετικά ο Μίκης: 
«Δεν πιστεύω ότι υπάρχει μεγαλύτερη ευτυχία για έναν συνθέτη από το να έχει ένα δικό του πρωτογενές θεματικό υλικό, όπως αυτό των έργων του «Λυρικού Βίου» κι έτσι να μπορέσει να αφήσει ελεύθερη τη φαντασία και την τεχνική του στην ανασύνθεση του υλικού αυτού. Αυτό είχα ακριβώς την τύχη να κάνω από το 1995 μέχρι χτες, που, με το Κύκνειο Άσμα μου, τη Ραψωδία για βαρύτονο και ορχήστρα εγχόρδων, έκλεισα οριστικά τον κύκλο της ενασχόλησής μου με τη μουσική σύνθεση, κύκλο που άνοιξα με τη σύνθεση της «Κασσιανής» (1942). Δηλαδή κράτησε 68 ολόκληρα χρόνια! Για την περίοδο αυτής της ανακύκλωσης του «Λυρικού Βίου», το μόνο που έχω να προσθέσω είναι ότι υπήρξε πλούσια σε ποσότητα και εξαιρετική σε ωριμότητα». 
Όπως σημειώνει στην «Π.τ.Κ» ο θεολόγος – μουσικός και ερευνητής της Πατρινής μουσικής ιστορίας, κ. Παναγιώτης Ανδριόπουλος, η Ραψωδία είναι αφιερωμένη στον Γερμανό φίλο του Θεοδωράκη, Πέτερ Χάνσερ-Στρέκερ ως ένα είδος φόρου τιμής του συνθέτη στη χώρα που ο ίδιος αποκαλεί «πατρίδα του συμφωνικού του έργου. 
Και εξηγεί στην εφημερίδα μας: 
«Οι μελωδίες των ορχηστρικών μερών, προέρχονται από τραγούδια που υπάρχουν σε κύκλους τραγουδιών που γεννήθηκαν από τον ποιητικό λόγο του Πατρινού ποιητή («Η Βεατρίκη στην οδό Μηδέν», «Τα πρόσωπα του Ήλιου») και είναι ενταγμένοι αυτοί οι κύκλοι, στην περίοδο του «Λυρικού Βίου». Τα τραγούδια προέρχονται από τον κύκλο «Τα πρόσωπα του Ήλιου» και η επιλογή των στίχων ανήκει στον συνθέτη. Η συγκεκριμένη Ραψωδία για βαρύτονο, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί άτυπη σουίτα, αφού αποτελείται από σειρά διακεκριμένων μερών, συνολικά δεκαέξι μέρη. Τα 10 από αυτά έχουν οργανική μορφή, ενώ τα υπόλοιπα έξι είναι τραγούδια. Η διάταξη των μερών είναι η ακόλουθη. Οκτώ μελωδικά ορχηστρικά, δύο τραγούδια, ένα ρυθμικό ορχηστρικό εμβόλιμο, τέσσερα τραγούδια και μια ρυθμική απόληξη.»
«ΕΤΣΙ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΗΣΕ ΤΗΝ ΠΑΤΡΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΚΩΝ ΤΟΥ ΧΡΟΝΩΝ» 
Αξίζει να σημειωθεί, ότι όπως μάς επισημαίνει ο κ. Παναγιώτης Ανδριόπουλος, η ποίηση του Διονύση Καρατζά ενυπάρχει σε τέσσερις κύκλους τραγουδιών του Μίκη Θεοδωράκη: Τα «Πρόσωπα του Ήλιου» το 1987, το «Ως Αρχαίος Άνεμος» επίσης το ’87 που μάλιστα το ερμήνευε ο ίδιος και η Σοφία Μιχαηλίδου στην α’ εκτέλεση (το ίδιο έργο επανακυκλοφόρησε πριν από δύο χρόνια με τον Μπάμπη Τσέρτο και την Ειρήνη Καράγιαννη), η «Βεατρίκη στην οδό μηδέν» που κυκλοφόρησε σε δίσκο το 1994, ένα έργο για πιάνο και φωνή με ερμηνεύτρια την σπουδαία Μαρία Φαραντούρη και την εξαίσια Ντόρα Μπακοπούλου στο πιάνο και τα «Λυρικότερα» το 1994 που μάλιστα είχαν πρωτοκυκλοφορήσει στη Γερμανία με τον ξένο τίτλο «Poetica». 
Για να υπογραμμίσει στην «Π.τ.Κ» ο Πατρινός θεολόγος- μουσικός: 
«Με την «Ραψωδία για βαρύτονο» ο Μίκης Θεοδωράκης επιλέγει να κλείσει τον συνθετικό του βίο με Διονύση Καρατζά! Κι ακόμα επιλέγει την συμφωνική φόρμα, αλλά στοιχούμενος στην μελωδία και δη στο τραγούδι, αφού και τα ορχηστρικά μέρη του έργου είναι τραγούδια χωρίς λόγια. Ήταν, νομίζω, η τελευταία συναυλία με συμφωνικά έργα του Μίκη Θεοδωράκη, πριν την αναχώρησή του από τα επίγεια. Μας αποχαιρέτησε με το μελωδικό κύκνειο άσμα του σε ποίηση Διονύση Καρατζά. Ίσως αποχαιρέτησε και την Πάτρα των παιδικών του χρόνων, μιας που ο Δ. Καρατζάς είναι ο ποιητής της «Πάτρας των αγγέλων». Κι ο Μίκης σταθερά, Αρχάγγελος!» 


Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ ΣΤΟ ΜΕΓΑΡΟ 
Ας σημειωθεί, ότι η πρώτη παρουσίαση του έργου έγινε από την Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στις 30 Ιανουαρίου 2013, με σολίστ τον σπουδαίο βαρύτονο Δημήτρη Τηλιακό και μαέστρο τον Μίλτο Λογιάδη. 
Η πλέον πρόσφατη ερμηνεία του έργου – που δεν έχει κυκλοφορήσει ακόμα σε δίσκο – είναι αυτή που πραγματοποιήθηκε στις 20 Ιουλίου 2021 για τα 96α γενέθλια του Μίκη Θεοδωράκη στον Κήπο του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών. 
Η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών, υπό τη διεύθυνση του Νίκου Χαλιάσα, παρουσίασε έργα του Μίκη Θεοδωράκη, με σολίστ την μεσόφωνο Μαίρη-Έλεν Νέζη και τον βαθύφωνο Τάσο Αποστόλου, ο οποίος ερμήνευσε στιβαρά και αισθαντικά, ταυτόχρονα, την Ραψωδία. Άλλωστε την είχε ερμηνεύσει και στο παρελθόν (2016) στο Μέγαρο Μουσικής, υπό τη διεύθυνση του Γιώργου Πέτρου.

“ΠΡΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΜΟΝ” ΜΕ ΤΟΝ π. ΣΤΑΥΡΟ ΚΟΦΙΝΑ


Με την ευκαιρία του πρώτου εορτασμού της Συνάξεως των Αγίων Ιατρών, που καθιέρωσε το Οικουμενικό Πατριαρχείο, στην διαδικτυακή εκπομπή "Προς Εκκλησιασμόν" - μία παραγωγή της Ενορίας του Ι. Ναού Αγίου Γεωργίου Νέου Ψυχικού - προσκεκλημένος ο π. Σταύρος Κοφινάς, Συντονιστής του Δικτύου του Οικουμενικού Πατριαρχείου για την Ποιμαντική Διακονία στο Χώρο της Υγείας. 
Σήμερα, Κυριακή 17 Οκτωβρίου 2021, κατά τον πρώτο εορτασμό της Συνάξεως των Αγίων Ιατρών στο Φανάρι, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος απένειμε στον π. Σταύρο Κοφινά το οφφίκιο του Πρωτοπρεσβυτέρου του Οικουμενικού Θρόνου, αναγνωρίζοντας το σημαντικό έργο του στο Δίκτυο. 
Στην εκπομπή «Προς Εκκλησιασμόν» ο π. Σταύρος Κοφινάς αναφέρεται στην δημιουργία και δράση του Δικτύου του Οικουμενικού Πατριαρχείου για την Ποιμαντική Διακονία στο χώρο της Υγείας, στην σχέση θεολογίας και ψυχολογίας, στις διαπροσωπικές σχέσεις σήμερα και σε άλλα ενδιαφέροντα θέματα.
Παρουσίαση: Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος.
Επιμέλεια εικόνας και ήχου: Κατερίνα Λεονάρδου, Μαργαρίτα Στασινού. 

 

Ο π. Σταύρος Κοφινάς γεννήθηκε, μεγάλωσε και σπούδασε στις ΗΠΑ. Μετά τις θεολογικές του σπουδές (B.A. 1971), M. Div., 1974) στην Θεολογική Σχολή του Τιμίου Σταυρού, εκπόνησε το δικτατορικό του στην κλινική ψυχοθεραπεία και ποιμαντική ψυχιατρική μέριμνα (D. Min., 1976). Ζει στην Ελλάδα από το 1976. Είναι Συντονιστής του Δικτύου του Οικουμενικού Πατριαρχείου για την Ποιμαντική Διακονία στο Χώρο της Υγείας. Από το 1994, λειτουργεί στην Ιερά Μονή του Οσίου Μελετίου Κιθαιρώνος (Ιερά Μητρόπολη Μεγάρων). Έχει διακονήσει στο Νοσοκομείο του Ερυθρού Σταυρού στην Αθήνα (1976-1988) και στην ενορία του Αγ. Νικολάου στη Θήβα (1989-1994). Για δέκα χρόνια (2000-2010), ως εκπρόσωπος του Οικουμενικού Θρόνου, ήταν Συντονιστής του Ευρωπαϊκού Δικτύου για την Ποιμαντική Διακονία στο Χώρο της Υγεία. Έχει μεγάλη πείρα ως ψυχοθεραπευτής και ασχολείται ιδιαίτερα με θέματα που σχετίζονται με την ποιμαντική. Στα πλαίσια της διακονίας του έχει συντονίσει πολλές ψυχοθεραπευτικές ομάδες, ιδιαίτερα για ζευγάρια, γονείς και νέους. Έχει οργανώσει και λάβει μέρος σε πολλά εκπαιδευτικά σεμινάρια και συνέδρια στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, για κληρικούς, ιατρούς, νοσηλεύτριες, ψυχοθεραπευτές και κοινωνικούς λειτουργούς. Παράλληλα, είναι γνωστός για το συγγραφικό του έργο σε τομείς ψυχολογίας και ποιμαντικής.

Σάββατο, 16 Οκτωβρίου 2021

ΕΓΩ, Ο "ΑΠΟΔΟΜΗΤΗΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ"!


Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 
Οι Εκδόσεις Κυριακίδη μας πληροφορούν ότι κυκλοφορήθηκε ένα νέο βιβλίο τους, με τίτλο: «Αποδομητές της Ορθόδοξης Θεολογίας» και συγγραφέα κάποιον Αναστάσιο Ομ. Πολυχρονιάδη. 
Στο σχετικό δελτίο τύπου αναφέρει ο συγγραφέας, μεταξύ άλλων: 
«Στην παρούσα μελέτη προϐαίνουμε σε μια μικρής έκτασης έρευνα σε ϐιϐλία, άρϑρα και διαδικτυακά δημοσιεύματα καϑηγητών, ομοτίμων και εν ενεργεία, του Τμήματος Θεολογίας ΑΠΘ καϑώς και άλλων προσώπων. Συγκεκριμένα, των καϑηγητών Πέτρου Βασιλειάδη, Ιωάννη Πέτρου, Χρυσόστομου Σταμούλη και Μιλτιάδη Κωνσταντίνου. Ακόμη, σχολιάζουμε τη ϕημολογία περί επιτιμοποίησης ως διδάκτορα, από το Τμήμα Θεολογίας ΑΠΘ, του Κύπριου ποιητή Κυριάκου Χαραλαμπίδη. Αλλά και ϑέσεις που διατύπωσε ο μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως, Άνϑιμος. Μαζί με αυτές και τα περί εξομολογήσεως λεχϑέντα από τον Παναγιώτη Ανδριόπουλο». 
Τώρα να πω ότι είναι τιμή μου να είμαι «αποδομητής της Ορθόδοξης Θεολογίας» μαζί με τα παραπάνω ονόματα, είναι λίγο… 
Προς στιγμήν αναρωτήθηκα σε ποιο κείμενό μου αναφέρεται ο εν λόγω. Αμέσως θυμήθηκα: «Ο έλεγχος της σεξουαλικότητας από τους πνευματικούς». 
Ως εκ τούτου το παραθέτω στη συνέχεια, για να δείτε, αγαπητοί συνοδίτες, πώς …αποδομώ (sic) την Ορθόδοξη Θεολογία! Μέχρι του σημείου να μπαίνω στο ..πάνθεον των αποδομητών!
 

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 
Σφοδρές αντιδράσεις, λέει το ρεπορτάζ, προκλήθηκαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με τη δημόσια τοποθέτηση του μητροπολίτη Μόρφου Νεόφυτου σε εκδήλωση για το πώς δημιουργούνται οι gay. 
«Οι gay γεννιούνται κατά την ώρα του πρωκτικού έρωτα ενός straight ζευγαριού, και μόνο αν αρέσει στη γυναίκα. Τότε, η επιθυμία αυτή μεταφέρεται στο έμβρυο. Κι αυτό είναι επιστημονικώς αποδεδειγμένο», είπε ο μητροπολίτης Μόρφου, επικαλούμενος τον γέροντα Πορφύριο. 
Ο Μόρφου Νεόφυτος δεν κάνει κάτι διαφορετικό από αυτό που κάνει πανηγυρικά ο κλήρος – και δη οι πνευματικοί (εξομολόγοι) – και στις μέρες μας. Προσπαθεί να ελέγξει με κάθε τρόπο την σεξουαλικότητα των πιστών. 
Γιατί άραγε επιμένει τόσο πολύ ο κλήρος σ’ αυτή την σεξουαλική χειραγώγηση των πιστών διαχρονικά, αλλά και στον καιρό μας; 
Μια πρώτη απάντηση έχει δώσει σε παλαιότερη συνέντευξή του ο π. Φιλόθεος Φάρος: 
«Εμείς οι παπάδες έχουμε πολλές νευρώσεις σχετικά με τον ερωτισμό. Και πολλά από αυτά που λέμε μπορεί να είναι συνέπεια των νευρώσεών μας. Πιστεύω ότι οι αυστηρότεροι από εμάς τους κληρικούς στα θέματα της σεξουαλικής ηθικής είναι είτε πιο νευρωτικοί σε σχέση με τον ερωτισμό είτε κρύβουν τα περισσότερα και θέλουν να έχουν ένα άλλοθι. Εμφανίζονται δηλαδή αυστηροί για να μην επιτρέψουν στον απλό άνθρωπο να σκεφθεί πως αυτοί μπορεί να έχουν μια έντονη προσωπική ζωή, σχετική με αυτό που εξίσου έντονα καταδικάζουν». 
Αναμφισβήτητα, τα παραπάνω – για όσους γνωρίζουν στοιχειωδώς τον «εκκλησιαστικό χώρο» - ισχύουν απόλυτα. Όμως, υπάρχει και κάτι άλλο, εξίσου σημαντικό, το οποίο επίσης έχει επισημάνει εύστοχα ο π. Φιλόθεος Φάρος: «…αν θέλουμε να εξουσιάζουμε τους ανθρώπους δεν υπάρχει αποτελεσματικότερος τρόπος από το να ελέγχουμε τον ερωτισμό τους, την πιο καίρια ανθρώπινη πραγματικότητα. Η αμαρτία λοιπόν που συνδέεται με τον έρωτα αποτελεί δημιούργημα της νεύρωσης και του κινήτρου της εκμετάλλευσης ή της απάτης». 
Άρα εξουσιάζεις τους ανθρώπους αν ελέγχεις τον ερωτισμό τους. 
Αυτή η πρακτική, για να είμαστε φιλαλήθεις, δεν είναι μόνο υπόθεση των Ορθοδόξων. Είναι υπόθεση γενικώς των χριστιανών – και μάλιστα των πιο ακραίων εκφάνσεων – αλλά και άλλων συστημάτων, ηθικών, κοινωνικών και πολιτικών. 
Δεν έχουμε παρά να θυμηθούμε ότι σήμερα κορίτσια και νεαρές γυναίκες ντυμένες σαν νύφες και συνοδευόμενες από τους μπαμπάδες τους, ορκίζονται να μην υποκύψουν στο σεξ μέχρι το γάμο τους. Πρόκειται για μια τάση που γίνεται ολοένα και πιο δημοφιλής στις χριστιανικές κοινότητες στις ΗΠΑ και όχι μόνο. 
Το «κίνημα αγνότητας», δηλαδή η μη ύπαρξη προγαμιαίων σχέσεων, ξεκίνησε από το Κολοράντο των ΗΠΑ εδώ και 20 χρόνια και ήδη έχει εξαπλωθεί σε 17 χώρες. 
Ο Κομμουνισμός, επίσης, ως ολοκληρωτική υπόθεση, επιδιώκει να ελέγχει κάθε πτυχή της προσωπικής ζωής. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι οι κομμουνιστές παντρεύονται μεταξύ τους, όπως και οι πιο συντηρητικοί χριστιανοί. Δεν είναι επίσης τυχαίο, ότι αμφότεροι, κομμουνιστές και χριστιανοί, θα ήθελαν να πετάξουν τους ομοφυλόφιλους από τα μπαλκόνια. Τουλάχιστον… Αυτή την τάση την βλέπουμε ανάγλυφη σήμερα στην "Ορθόδοξη" Ρωσία του Πούτιν. 
Ας δούμε πόσο …χριστιανικά τα λέει ο Λένιν: «Ἡ ἀκράτεια στήν σεξουαλική ζωή εἶναι ἀστική: εἶναι σημάδι διαφθορᾶς. Τό προλεταριᾶτο εἶναι τάξη ἀνερχόμενη. Δέν τοῦ χρειάζεται ἡ μέθη πού θά τό ζάλιζε ἤ θά τό ἐρέθιζε. Δέν τοῦ χρειάζεται οὔτε ἡ μέθη τῆς σεξουαλικῆς ἀκράτειας, οὔτε ἡ μέθη ἀπό ἀλκοόλ. Δέν μπορεῖ καί δέν θέλει νά ξεχάσει τήν ποταπότητα, τήν βρωμιά καί τήν βαρβαρότητα τοῦ καπιταλισμοῦ. Ἀντλεῖ ἰσχυρότερα κίνητρα γιά πάλη ἀπό τήν κατάσταση τῆς τάξης του, ἀπό τό κομμουνιστικό ἰδεῶδες. Χρειάζεται διαύγεια, διαύγεια καί πάλι διαύγεια. Γι’ αὐτό, ἐπαναλαμβάνω, δέν θά πρέπει νά ὑπάρχει κανένα ἀδυνάτισμα, καμμιά σπατάλη καί ἐξάντληση δυνάμεων. Ἡ αὐτοκυριαρχία, ἡ αὐτοπειθάρχηση δέν εἶναι δουλεία. Εἶναι ἀπαραίτητη καί στόν ἔρωτα» [Λένιν (1987). Κλάρα Τσέτκιν, Σημειωματάριο, Παράρτημα σέ Μάρξ/Ἔνγκελς/Λένιν, Γιά τό γυναικεῖο ζήτημα, Σύγχρονη Ἐποχή, Ἀθήνα, 1987, σελ. 201-227.] 
Άρα, δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι πολλοί χριστιανοί – φερόμενοι ως «προοδευτικοί» - βλέπουν με συμπάθεια την αριστερή ιδεολογία, γιατί δεν μπορούν να ξεχάσουν «τήν ποταπότητα, τήν βρωμιά καί τήν βαρβαρότητα τοῦ καπιταλισμοῦ», που πηγάζει και από την σεξουαλική «διαφθορά» κ.ο.κ. 
Για να γυρίσουμε στα καθ’ ημάς. 
Ο Χριστός δεν μίλησε ποτέ ευθέως για την ερωτική συνεύρεση και δεν ασχολήθηκε με τις ερωτικές παρεκτροπές. Δεν απαρίθμησε σεξουαλικά αμαρτήματα, δεν κατονόμασε τους ανθρώπους ανάλογα με τον σεξουαλικό προσανατολισμό τους. 
Σήμερα οι «πνευματικοί» στην Ελλάδα το πρώτο πράγμα που ρωτούν – και ενίοτε αρέσκονται σε γαργαλιστικές λεπτομέρειες – είναι η σεξουαλική ζωή ενός ζευγαριού ή ενός νέου. Και αμέσως πέφτουν βροχή οι σχετικές οδηγίες, απαγορεύσεις και «θεραπείες». 
Ξέρουμε πολύ καλά ότι με αυτή την πρακτική οι «πνευματικοί» έχουν χωρίσει ζευγάρια, έχουν δημιουργήσει σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα σε ανθρώπους (με την καλλιέργεια ενοχικού συνδρόμου), έχουν ευνουχίσει ανθρώπινες προσωπικότητες και …επιλείψει γαρ με διηγούμενον ο χρόνος… 
Ο έλεγχος της σεξουαλικότητας είναι έλεγχος της ζωής των ανθρώπων. Κι εδώ μπλέκεται το μεθύσι της εξουσιαστικότητας με αυτό της σεξουαλικότητας! Κι όλα αυτά στο όνομα – φευ! - του Χριστού!
Related Posts with Thumbnails