Ο ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ ΤΟΥ ΜΑΝΟΛΗ ΧΑΤΖΗΓΙΑΚΟΥΜΗ (ΒΙΝΤΕΟ)

Το Καλλιτεχνικό Σύνολο «Πολύτροπον» (υπεύθυνος: Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος), παρουσίασε την εκδήλωση με τίτλο: «Ύμνος Παθητικός για τον Διονύσιο Σολωμό», την Δευτέρα 9 Φεβρουαρίου 2026 και ώρα 7 μ.μ., στην Αίθουσα Διδασκαλίας της Μουσικής Βιβλιοθήκης του Συλλόγου «Οι Φίλοι της Μουσικής», στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. 

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε την Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας, που είναι η 9η Φεβρουαρίου, ημέρα μνήμης του μεγάλου ποιητή Διονυσίου Σολωμού. 

Στην εκδήλωση αυτή ο Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος, θεολόγος - μουσικός, μίλησε με θέμα: «Ο Διονύσιος Σολωμός του Μανόλη Κ. Χατζηγιακουμή». 

Ο Μανόλης Κ. Χατζηγιακουμής υπήρξε κράτιστος Νεοελληνιστής, φιλόλογος και ερευνητής της Εκκλησιαστικής Μουσικής, με εξαιρετικά σημαντικό και πρωτότυπο έργο.

 

Ολόκληρη η εκδήλωση για τον Διονύσιο Σολωμό στο ΕΔΩ

ΕΝΑΣ ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ ΠΟΙΗΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΚΠΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε από το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, σε συνδιοργάνωση με τον Δήμο Αθηναίων, ο «Μαραθώνιος Ποίησης», στα Προπύλαια του ΕΚΠΑ, την Πέμπτη 21 Μαρτίου 2024, Παγκόσμια Ημέρα της Ποίησης. 

Στην καρδιά της Αθήνας και του Πανεπιστημίου, στα Προπύλαια, αυτή η μαραθώνια απαγγελία ποιημάτων αποτέλεσε μια ανατρεπτική, θα λέγαμε, διείσδυση του ΕΚΠΑ στη ζωή της πόλης, με ένα δωδεκάωρο ποιητικό ποταμό, ένα ποιητικό "Μαραθώνιο", όπου απήγγειλαν ποιήματα όχι μόνο ποιητές, αλλά και πολίτες κάθε ιδιότητας, ηλικίας και εθνικότητας, που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του Πανεπιστημίου Αθηνών. 

Στο πλαίσιο της ίδιας δράσης, πραγματοποιήθηκε, στην κεντρική αίθουσα του ΕΚΠΑ, ένα ξεχωριστό αφιέρωμα στην ποίηση του Οδυσσέα Ελύτη: έργα κλασικής μουσικής για πιάνο (συνθέσεις των Mozart, Debussy, Ravel, Bach, Schumann, Chopin, Mendelssohn, Κουρουπού, Παπαστεφάνου), αριστοτεχνικά ερμηνευμένα στο πιάνο από την Αλεξάνδρα Παπαστεφάνου, διαλέχθηκαν με τον λυρισμό της ποίησης του νομπελίστα ποιητή μας σε απαγγελία της Ιουλίτας Ηλιοπούλου, μπροστά σε πολυπληθές ακροατήριο. 

Ο Πρύτανης του ΕΚΠΑ καθηγητής Γεράσιμος Σιάσος και ο Δήμαρχος Αθηναίων κ. Χάρης Δούκας απηύθυναν χαιρετισμό και απήγγειλαν ποιήματα του Κωστή Παλαμά («Στον Δάσκαλο») και του Γιώργου Σεφέρη («Ένα γέροντας στην ακροποταμιά»). 

Την ευθύνη και την οργανωτική μέριμνα διεξαγωγής του «Μαραθώνιου Ποίησης» είχε ομάδα μελών του ΕΚΠΑ (αποτελούμενη από τους Ευριπίδη Γαραντούδη, Μαίρη Δημάκη-Ζώρα, Στέφανο Κακλαμάνη, Γεωργία Καλογήρου, Κίρκη Κεφαλέα, Δώρα Μέντη, Μαρία Παπαδήμα, Κλειώ Φανουράκη, Αχιλλέα Χαλδαιάκη), που υποστηρίχθηκε δυναμικά και από εικοσαμελή όμιλο προπτυχιακών και μεταπτυχιακών φοιτητριών και φοιτητών του Ιδρύματος.

«Δεν αρκεί να ονειροπολούμε με τους στίχους. Είναι λίγο. Δεν αρκεί να πολιτικολογούμε. Είναι πολύ. Κατά βάθος ο υλικός κόσμος είναι απλώς ένας σωρός από υλικά. Θα εξαρτηθεί από το αν είμαστε καλοί ή κακοί αρχιτέκτονες το τελικό αποτέλεσμα. Ο Παράδεισος ή η Κόλαση που θα χτίσουμε. Εάν η Ποίηση παρέχει μια διαβεβαίωση, και δη στους καιρούς τους dürftiger, είναι ακριβώς αυτή: ότι η μοίρα μας παρ’ όλα αυτά βρίσκεται στα χέρια μας.» (Οδυσσέας Ελύτης, Λόγος στην Ακαδημία της Στοκχόλμης) 

"ΔΩΡΟ ΑΣΗΜΕΝΙΟ ΠΟΙΗΜΑ"

Π ρ ό γ ρ α μ μ α 

▪ -Ακόμα μια φορά («Η συναυλία των γυακίνθων», Χ, Προσανατολισμοί) 

♫ -Claude Debussy, Pour célébrer Pan (Six épigraphes antiques) 

▪ - Έζησα τ' όνομα το αγαπημένο (Ήλιος ο Πρώτος) 

♫ -Hiromi Uehara, Wake up and dream 

▪ -Η Μαρίνα των βράχων (Προσανατολισμοί) 

♫ -Maurice Ravel, Oiseaux tristes (Miroirs) 

♫ -Claude Debussy, L’ Egyptienne (Six épigraphes antiques) 

▪ -Το Φωτόδεντρο (Το Φωτόδεντρο και η δέκατη τέταρτη ομορφιά) 

♫ - Johann Sebastian Bach, English Suite Αρ 4 (απόσπασμα) 

▪ -Ο Φυλλομάντης (Τα Ετεροθαλή) 

♫ - Αλεξάνδρα Παπαστεφάνου, Yacinth Stone 

♫ - Blue Celestine (12 Minerals) 

▪ -Πάτμος (Μαρία Νεφέλη) 

♫ -Béla Bartόk, 4 Dirges (απόσπασμα) 

▪ - Έτσι μιλώ για σένα και για μένα (Το Μονόγραμμα) 

♫ -Γιώργος Κουρουπός, 13 Όγδοα με αγάπη 

▪ -Είναι νωρίς ακόμη μες στον κόσμο αυτόν (Το Μονόγραμμα) 

♫ -Robert Schumann, Six Canonic Studies, Αρ.2 

▪ - Δώρο ασημένιο ποίημα (Το Φωτόδεντρο και η δέκατη τέταρτη ομορφιά) 

♫ -Claude Debussy, Ο μικρός Βοσκός (Childrens’ Corner)

Νίκος Παλουμπιώτης: Έαρ

Νίκος Παλουμπιώτης

Έαρ 

Η Δρόσος της Άνοιξης ανεξήγητη 

Ξένος στον Τόπο της. Απροετοίμαστος. 

Η «Άφθονος Πηγή» 

«Στους δρόμους εξυμνείται και στις πλατείες με τόλμη εμφανίζεται».

Οι Ντάπιες προηγιασμένες του Μάρτη 

Ρανίδες αίματος φυτρώνουν στα σοκάκια του Απρίλη 

Στου Μαγιού το Υπερώο Άγραφα ποιήματα 

Η Μοναξιά Του Έαρος στον ελαιώνα.

ΤΟ ΑΗΧΟ

Γιάννης Μόραλης, Ερωτικό 1976 Α

ΤΟ ΑΗΧΟ

Συνέθεσα ένα άηχο έργο

- οι ήχοι μ' εμποδίζουν να σε φτάσω -

άηχο

όχι άσαρκο.

γιατί το ντύνεις εσύ με το κορμί σου

κι έτσι, απ' τις άηχες νότες μου

αχός πολύς ακούγεται.

Δεν τον ακούν οι πολλοί.

Ευτυχώς!

Μπορώ να σε απολαμβάνω μόνος.

Εσένα

το κορίτσι που σαρκώνεις το έργο μου

                                             με ήχους 

που κι ο Μπετόβεν θα τους ζήλευε.

Εκείνος ήξερε ν' ακούει...

Π.Α.Α.

Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΟΡΝ ΔΙΑΒΑΖΕΙ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ ΜΠΑΡΑ

Ένα ποίημα του Αλέξανδρου Μπάρα, όπως το διαβάζει ο μεγάλος Δημήτρης Χορν. 

Μια ανέκδοτη ηχογράφηση του 1962. 

Ο Αλέξανδρος Μπάρας (λογοτεχνικό ψευδώνυμο του Μενέλαου Αναγνωστόπουλου, 1906-1990) γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και πέθανε στην Αθήνα. Στα εφηβικά του χρόνια μετά τη Μικρασιατική καταστροφή έζησε για περισσότερο από δυο χρόνια στο Κάιρο της Αιγύπτου κοντά σε συγγενείς του. Γράφτηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, χωρίς όμως να αποφοιτήσει ποτέ. Εργάστηκε για τριανταπέντε χρόνια ως υπάλληλος του Διπλωματικού Σώματος στο ελληνικό προξενείο της Κωνσταντινούπολης και από το 1966 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Κατά τη διάρκεια της ζωής του ταξίδεψε ανά τον κόσμο. Στο χώρο της λογοτεχνίας πρωτοεμφανίστηκε με δημοσιεύσεις ποιημάτων σε εφημερίδες του Καΐρου και της Κωνσταντινούπολης. Το 1929 έγινε γνωστός στους λογοτεχνικούς κύκλους με τη δημοσίευση στο περιοδικό "Αλεξανδρινά Γράμματα" του ποιήματος "Η Κλεοπάτρα, η Σεμίραμις και η Θεοδώρα", που θεωρήθηκε πρωτοποριακό για την εποχή και το 1933 κυκλοφόρησε η ποιητική συλλογή του "Συνθέσεις". Συνεργάστηκε με τα λογοτεχνικά περιοδικά "Ρυθμός", "Νέα Εστία", "Νεοελληνικά Γράμματα", "Πειραϊκά Γράμματα", "Ποιητική Τέχνη", "Τέχνη", "Πυρσός", κ.ά. Ασχολήθηκε επίσης με την ποιητική μετάφραση (Ορχάν Βελή, Μπωντλαίρ, Ρεμπώ κ.α.), την πεζογραφία, την αρθρογραφία και την ταξιδιωτική λογοτεχνία. Οι μελετητές της νεοελληνικής λογοτεχνίας τοποθετούν το έργο του Αλέξανδρου Μπάρα στο μεταίχμιο ανάμεσα στη μεσοπολεμική και τη νεώτερη ελληνική ποίηση, η οποία συνδυάζει επιρροές από την ειρωνεία του Καβάφη, τον κοσμοπολιτισμό του Κώστα Ουράνη, το πικρό χιούμορ του Καρυωτάκη και τις τάσεις της γαλλικής συμβολιστικής ποίησης. Για περισσότερα βιογραφικά στοιχεία του Αλέξανδρου Μπάρα βλ. Μανώλης Γιαλουράκης , "Μπάρας Αλέξανδρος", στη "Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας", τ. 10, Αθήνα, Χάρη Πάτση, χ.χ., Γουνελάς Δ., "Μπάρας Αλέξανδρος", στο "Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό", τ. 6, Αθήνα, Εκδοτική Αθηνών, 1987 και Κώστας Στεργιόπουλος (επιμέλεια), "Αλέξανδρος Μπάρας", στο "Η ελληνική ποίηση· ανθολογία - γραμματολογία· Η ανανεωμένη παράδοση", Αθήνα, Σοκόλης, 1980, σελ. 482-485, Τάσος Κόρφης, "Ματιές στο λογοτεχνία του μεσοπολέμου", Αθήνα, Πρόσπερος, 1991, Γ, Βέης (επιμ.) "Αλέξανδρος Μπάρας", Αθήνα, Γαβριηλίδης, 2004, και Δώρα Μέντη, "Μπάρας Αλέξανδρος" στο "Λεξικό Νεοελληνικής Λογοτεχνίας", Αθήνα, Πατάκης, 2007, σελ. 1486.

 

Η "Kλεοπάτρα", η "Σεμίραμις" κ' η "Θεοδώρα"

Ένα κάθε βδομάδα, 

στην ορισμένη μέρα, 

πάντα στην ίδιαν ώρα, 

τρία βαπόρια ωραία, 

η "Kλεοπάτρα", η "Σεμίραμις" κ' η "Θεοδώρα",

ανοίγουνται απ' την προκυμαία 

στις εννέα, 

πάντα για τον Περαία, 

το Mπρίντιζι και το Tριέστι, 

πάντα. 

Xωρίς μανούβρες κ' ελιγμούς 

και δισταγμούς 

κι' ανώφελα σφυρίγματα, 

στρέφουνε στ' ανοιχτά την πρώρα, 

η "Kλεοπάτρα", η "Σεμίραμις" κ' η "Θεοδώρα", 

σαν κάποιοι καλοαναθρεμμένοι 

που φεύγουν από ένα σαλόνι 

χωρίς ανούσιες χειραψίες 

και περιττές. 

Aνοίγουνται απ' την προκυμαία 

στις εννέα, 

πάντα για τον Περαία, 

το Mπρίντιζι και το Tριέστι, 

πάντα --και με το κρύο και με τη ζέστη. 

Πάνε 

να μουντζουρώσουν τα γαλάζια 

του Aιγαίου και της Mεσογείου 

με τους καπνούς των. 

Πάνε για να σκορπίσουνε τοπάζια 

τα φώτα τους μέσ' στα νερά 

τη νύχτα. 

Πάνε 

πάντα μ' ανθρώπους και μπαγκάζια... 

H "Kλεοπάτρα", η "Σεμίραμις" κ' η "Θεοδώρα", 

χρόνια τώρα, 

κάνουν τον ίδιο δρόμο, 

φτάνουν την ίδια μέρα, 

φεύγουν στην ίδιαν ώρα. 

Mοιάζουν υπάλληλοι γραφείων 

που γίνανε χρονόμετρα, 

που η πόρτα της δουλειάς, 

αν δεν τους δει μια μέρα να περάσουν 

από κάτω της, 

μπορεί να πέσει. 

(Όταν ο δρόμος είναι πάντα ίδιος 

τι τάχα αν είναι σε μια ολόκληρη Mεσόγειο 

ή απ' το σπίτι σ' άλλη συνοικία;) 

H "Kλεοπάτρα", η "Σεμίραμις" κ' η "Θεοδώρα" 

είναι καιρός και χρόνια πάνε τώρα 

του βαρεμού που ενοιώσαν την τυράννια, 

να περπατούν πάντα στον ίδιο δρόμο, 

να δένουνε πάντα στα ίδια λιμάνια. 

Aν ήμουν εγώ πλοίαρχος, 

ναι - si j'étais roi! -

αν ήμουν εγώ πλοίαρχος 

στην "Kλεοπάτρα", τη "Σεμίραμη", τη "Θεοδώρα", 

αν ήμουν εγώ πλοίαρχος 

με τέσσερα χρυσά γαλόνια 

κι αν μ' άφηναν στην ίδια αυτή γραμμή 

τόσα χρόνια, 

μια νύχτα σεληνόφεγγη, 

στη μέση του πελάγου, 

θ' ανέβαινα στο τέταρτο κατάστρωμα 

κι ενώ θ' ακούγουνταν η μουσική 

που θα' παιζε στης πρώτης θέσης τα σαλόνια, 

με τη μεγάλη μου στολή, 

με τα χρυσά μου τα γαλόνια 

και τα χρυσά μου τα παράσημα, 

θα' γραφα μιαν αρμονικότατη καμπύλη 

από το τέταρτο κατάστρωμα 

μέσ' στα νερά, 

έτσι με τα χρυσά μου, 

σαν αστήρ διάττων 

σαν ήρως ανεξήγητων θανάτων.

ΙΟΥΛΙΤΑ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ: "ΞΕΝΟΣ"

Για την ημέρα της Εαρινής Ισημερίας και του μετρημένου λόγου, της Ποίησης. 

Από την ποιητική συλλογή της Ιουλίτας Ηλιοπούλου «Το Ψηφιδωτό της Νύχτας»  (εκδόσεις ύψιλον)

ΞΕΝΟΣ 

Μιας γλώσσας άλλης που δεν έχει αλφάβητο Χρήστης 

Μόνο φόβος βαθιά στο μυαλό, στην καρδιά του 

Τραβώντας σαν από λουρί της ζωής του τον ατίθασο σκύλο 

Στου όποιου δρόμου το πουθενά πάει 

Κάποτε λιγάκι λύπη θα προκαλεί 

Σ’ όποιον από δίπλα περνώντας βιαστικά βλέπει: 

Στρωσίδια, ένα ποτήρι νερό, μια χτένα 

Τοποθετημένα στο πεζοδρόμιο 

Ένα κουλούρι που τσιμπολογούν τα περιστέρια στο χώμα 

Κι αυτός - ξένος απ’ τον εαυτό του - ανάσκελα να κοιτάζει 

Με κλεισμένα τα μάτια των ονείρων τα ψέματα 

Στο πολύ φως της ημέρας 

Σκοτάδι.

Ο ΕΛΥΤΗΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΗ ΤΣΙΟΔΡΑ

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

Ο καθηγητής λοιμωξιολόγος Σωτήρης Τσιόδρας κατά την καθιερωμένη ενημέρωση για τον κορωναϊό, σήμερα Σάββατο 21 Μαρτίου 2020, απηύθυνε αυστηρή έκκληση σε όλους ζητώντας να σταματήσουν τα επικοινωνιακά παιχνίδια με τους νεκρούς, λέγοντας επί λέξει: «Σεβαστείτε τους νεκρούς». 

Και έκλεισε την ενημέρωση ως εξής: 

«Θέλω να επικαλεστώ τα λόγια ενός από τους μεγάλους Έλληνες, όπως εγώ ο ίδιος φτωχά τα συνδύασα. Θυμηθείτε αυτά τα λόγια, κάθε μέρα από δω κι εξής. Την τελευταία λέξη δεν θα την έχει ο θάνατος. Πρέπει η κάθε γλώσσα να μιλεί την καλοσύνη της ημέρας». 

Καταλήγοντας με την φράση: «Ας γίνει αυτός ο αγώνας όλων μας». 

Ο Σωτήρης Τσιόδρας, λοιπόν, μνημόνευσε Οδυσσέα Ελύτη, σήμερα που είναι η Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης. 

Η φράση «Την τελευταία λέξη δεν θα την έχει ο θάνατος», είναι από τα «Ανοιχτά Χαρτιά», από το κείμενο «ΠΡΩΤΑ – ΠΡΩΤΑ Η ΠΟΙΗΣΗ», όπου ο ποιητής γράφει: «Να γιατί γράφω. Γιατί η Ποίηση αρχίζει από κει που την τελευταία λέξη δεν την έχει ο Θάνατος». 

Η δεύτερη είναι ένας στίχος από το Σώμα Καλοκαιριού (V), από την συλλογή «Ήλιος ο Πρώτος»: 

«Η κάθε γλώσσα να μιλεί την καλοσύνη της ημέρας». 

Ο Σωτήρης Τσιόδρας των ημερών του κορωναϊού, την Ημέρα της Ποίησης καταφεύγει στην ποίηση του Ελύτη για να μπορέσει να δώσει το περιεχόμενο του κοινού αγώνα. Δυο σύντομες Ελυτικές φράσεις «φτωχά συνδυασμένες» είναι αρκετές! 

Όσοι λευκοφόροι εννοήτωσαν!

Παναγιώτης Καποδίστριας: ΑΝΩΔΥΝΗ ΔΕΝ ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ ΑΝΟΙΞΗ

π. Παναγιώτης Καποδίστριας 
Από την συλλογή ΛΕΥΚΟΤΕΡΟΣ ΚΑΙΓΕΣΑΙ

α΄ 

Όλες μεριμνούν 

άνοιξη να ρουφήξουν 

οι ανθοστιγμές. 

Ο χρόνος εξαντλείται 

αφού μας εξαντλήσει.

β΄ 

Τη γύρη να πιεις 

να μοιάσεις των εντόμων 

μάταιος κόπος. 

Εγκλωβισμένος είσαι 

στου σαρκίου τα δεσμά. 

γ΄ 

Ξαστοχήθηκε 

μια νυχτοπεταλούδα 

στο φως της μέρας. 

Το παγόνι της νυκτός 

δαρμένο απ' τον ήλιο. 

δ΄ 

Ανώδυνη δεν 

υφίσταται Άνοιξη. 

Συνήθως κάμπιες 

επελαύνουν στον κήπο 

και τα ρημάζουν όλα. 

ε΄ 

Μας λοιδορούνε 

οι εφήμεροι ανθοί. 

Ζουν το Πάντα τους 

εν τάχει- ενώ εμείς 

το Τίποτά μας αργά. 

στ΄ 

Τρίφτηκε τόσο 

το σώμα στις κραιπάλες 

του πουκάμισου 

ώστε γδύνομαι κατά- 

δρομα, λέει το φίδι. 

ζ΄ 

Τι εστί φόβος 

δε θα μάθετε ποτέ 

και αγωνία. 

Φιλήδονα ρουφάτε 

το φως που σας μαραίνει. 

η΄ 

Βλέπε τα φυτά: 

Δίνονται στο πρόσκαιρο 

αιώνιό τους 

ασυζητητί. Λοιπόν, 

κλαις δεν κλαις οίκτος ουδείς. 

θ΄ 

Δεκαοχτούρες 

οδηγούν την Άνοιξη 

εκεί που θέλουν: 

Σε ήβη θαυμάσια 

αναγκαστικό χαμό. 

ι΄ 

Ο Μάιος δεν 

παραπονιέται. Δια- 

σύρεται απ’ το 

κομβόι των μυρμηγκιών 

στο πρέπον Πουθενά του. 

(Μάιος 2015)

Γιώργος Κοζίας: ΟΥΚ ΕΙΔΑ ΑΝΘΡΩΠΟΝ...

Φύση, ψυχή μου, μᾶς γέλασαν οἱ ἐποχές. 

Γέμισε ὁ κόσμος 

χρηματοκιβώτια χτισμένα στὴ γῆ 

θησαυροφυλάκια ψυχοπαθῶν 

μέντιουμ, νταντάδων, χονδρεμπόρων 

νομίσματα-θηρία ποὺ καραδοκοῦν 

ἕτοιμα νὰ ρημάξουν τὰ ἀτίθασα παιδιά 

τ᾿ ἀνυποψίαστα παγώνια. 

Κι ἐμεῖς ἐξόριστες φυλές 

πῶς νὰ μεμφθοῦμε, 

μᾶς ρούφηξαν τὴν βούληση 

μὲ τὸ «οὐκ εἶδα ἄνθρωπον»... 

στρατιώτη, πλούσιο, ἐπαίτη 

πόρνη, μητέρα καὶ προφήτη 

στὰ σάπια λεφτὰ ἀφανισμένους 

τρομάξαμε, πήγαμε 

καὶ χαθήκαμε εἰς τὸ διηνεκές. 

Φύση, μακρινή μου ἀγάπη 

τὰ στεγνὰ μάτια πρέπει νὰ φοβᾶσαι.

ΔΙΑΘΕΣΙΜΑ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ ΤΑ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΑ ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΣΟΛΩΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΠΟΙΗΣΗΣ

Με την ευκαιρία της φετινής Παγκόσμιας Ημέρας Ποίησης, 21 Μαρτίου 2020, το Μουσείο Σολωμού και Επιφανών Ζακυνθίων, συνεχίζοντας την αναστολή της επισκεψιμότητάς του λόγω κορωναϊού, καλεί τους φίλους του και κυρίως τη μαθητική κοινότητα, στο πλαίσιο της εξ αποστάσεως ασύγχρονης εκπαίδευσης, να ανακαλύψει και να ξεφυλλίσει τα αυτόγραφα του Εθνικού Ποιητή.

Ειδικότερα το χειρόγραφο Ζακύνθου 9,7 που σχετίζεται με το Γ΄ Σχεδίασμα των Ελεύθερων Πολιορκημένων, το χειρόγραφο 9,13 που σχετίζεται με τη «Γυναίκα της Ζάκυθος», αλλά και τις σκόρπιες επεξεργασίες από τον «Ύμνο εις την Ελευθερία», το ανολοκλήρωτο έργο «Εις Μάρκο Μπότσαρη», τον «Κρητικό», το «Λάμπρο», κ.ά. 

Η δράση αποτελεί μέρος της ψηφιακής έκθεσης-αφιερώματος: «Η Ελληνική Επανάσταση στο Μουσείο Σολωμού» και πραγματοποιείται στις ηλεκτρονικές πλατφόρμες και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης του Μουσείου, στο πλαίσιο των επετειακών εορτασμών για τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση. 

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 

Κλείνοντας τα μάτια στις 9 Φεβρουαρίου του 1857 ο Διονύσιος Σολωμός άφηνε πίσω του ελάχιστο δημοσιευμένο έργο. Τα περισσότερα και τα πιο σημαντικά ποιήματά του έμεναν ανολοκλήρωτα, γραμμένα σε τετράδια και σε πολυάριθμα λυτά φύλλα και δίφυλλα. Αμέσως μετά το θάνατο του Σολωμού, τα πολύτιμα χειρόγραφά του αποτέλεσαν τη βάση της πρώτης μεταθανάτιας συγκεντρωτικής έκδοσης του έργου του, δημοσιευμένου και αδημοσίευτου, της περίφημης έκδοσης των Ευρισκομένων (Κέρκυρα 1859), την οποία επιμελήθηκε ο φίλος και μαθητής του Ιάκωβος Πολυλάς. 

Σήμερα, τα χειρόγραφα που περιέχουν τα έργα του Σολωμού βρίσκονται στη Ζάκυνθο (στο Μουσείο Σολωμού και επιφανών Ζακυνθίων) και στην Αθήνα, σε τρία διαφορετικά σημεία: στην Ακαδημία Αθηνών, στην Εθνική Βιβλιοθήκη και στην ιδιωτική βιβλιοθήκη Σπυρίδωνος Λοβέρδου (ένα χειρόγραφο). Η διαδρομή που έκαναν μέχρι να φθάσουν από τα χέρια του δημιουργού τους στους τόπους της σημερινής φύλαξής τους δεν ήταν δίχως περιπέτειες. 

Η συλλογή του Μουσείου Σολωμού και επιφανών Ζακυνθίων συγκροτήθηκε το 1898, με την ευκαιρία του εορτασμού των εκατό χρόνων από τη γέννηση του Σολωμού. Τότε η Ασπασία Σορντίνα Ρίγκλερ, αδελφή της γυναίκας του Ιάκωβου Πολυλά, του φίλου και εκδότη των λογοτεχνικών καταλοίπων του ποιητή (Ευρισκόμενα), κατέθεσε στην Τεκτονική Στοά Ζακύνθου (μετέπειτα Μουσείο Σολωμού) όσα σολωμικά χειρόγραφα είχαν μείνει στα χέρια του Πολυλά, ενόψει της νέας έκδοσης του σολωμικού έργου που ετοίμαζε σε συνεργασία με τον Γεώργιο Καλοσγούρο. Το 1953 η συλλογή χειρογράφων του Μουσείου κινδύνεψε και αυτή από τον καταστροφικό σεισμό και τα επακόλουθά του, ωστόσο διασώθηκε χάρη στην επέμβαση του Νικόλαου Βαρβιάνη.

ΟΙ ΜΕΓΑΛΟΙ ΖΑΚΥΝΘΙΟΙ ΠΟΙΗΤΕΣ ΜΑΖΙ ΜΑΣ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ

Πίνακας με τους τρεις Ποιητές της Ζακύνθου, έργο Χρήστου Ρουσέα

Για την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, το Μουσείο Σολωμού και Επιφανών Ζακυνθίων, μας προτείνει τους τρεις μεγάλους και οικουμενικούς ποιητές της Ζακύνθου: Ugo Foscolo, Διονύσιος Σολωμός, Ανδρέας Κάλβος. 

Παραθέτουμε εδώ την σχετική artwork του Ιωάννη - Πορφύριου Καποδίστρια. 

ΑΚΤΙΣΤΟΣΥΜΠΛΑΣΤΟΥΡΓΟΣΥΝΘΡΟΝΟΝ

Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος 

Ακτιστοσυμπλαστουργοσύνθρονον, λέει, το Πνεύμα 

κι εμείς, κτιστοί 

πλαστουργημένοι και θρονιασμένοι για τα καλά 

σ’ έναν κόσμο απνευμάτιστο 

μα γιατί; 

Έχουμε απ’ όλα 

πνεύμα και ηθική 

πνεύμα και διανόηση 

το πνεύμα και το γράμμα του νόμου 

τι μας λείπει; 

Μα το Πνεύμα 

το ακτιστοσυμπλαστουργοσύνθρονον 

που όπου θέλει πνει 

και άντε να το πιάσεις 

εκτός κι αν το εκ-βιάσεις.

Υ.Γ. Ανταποκρίθηκα στο κάλεσμα του φίλου ποιητή π. Παναγιώτη Καποδίστρια για μια συμμετοχή μου στον πρωτότυπο Μαραθώνιο Ποίησης που διοργανώνει σήμερα, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, όχι φυσικά ως ποιητής - άπαγε! - αλλ' ως εραστής της ποιήσεως. 

ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ ΠΟΙΗΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ π. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ

Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, αγαπητοί συνοδίτες, σήμερα, και ο φίλος ποιητής π. Παναγιώτης Καποδίστριας, διοργανώνει ένα  Μαραθώνιο Ποίησης, με ποιήματα γραμμένα ειδικά γι' αυτόν τον Μαραθώνιο. 

Αυτήν την εξαιρετική ιδέα, υλοποίησε ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας και παλαιότερα, τις χρονιές 2012 και 2013. 

Φέτος, άρχισε ήδη, "από φυλακής πρωίας", να δημοσιεύει τα ανέκδοτα ποιήματα όσων ποιητών ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμά του και δεν είναι λίγοι...

Τα ποιήματα αναρτώνται ανά μία ώρα στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη ΠΑΡΑΘΕΜΑΤΑ ΛΟΓΟΥ  του ξεχωριστού ηλεκτρονικού περιοδικού του ΣΤΟΝ ΙΣΚΙΟ ΤΟΥ ΗΣΚΙΟΥ.

Μια πραγματική συμβολή στην Ημέρα της Ποίησης.
Τελικά αναρτήθηκαν 47 ποιήματα 32 δημιουργών. 

Την αφίσα του Μαραθωνίου φιλοτέχνησε ο Ιωάννης - Πορφύριος Καποδίστριας.

Κλεοπάτρα Μαρία Έλγκα Αθανασοπούλου: "Το Υδάτινο Διάλειμμα"

Π.Α. Ανδριόπουλος 

Το πρώτο που μου άρεσε στην πρώτη ποιητική συλλογή της Κλεοπάτρας Μαρίας Έλγκα Αθανασοπούλου, είναι ο τίτλος: «Το Υδάτινο Διάλειμμα» (Εκδόσεις οσελότος, Αθήνα 2018).

Το γράμμα δ είναι ένα ηχηρό οδοντικό σύμφωνο, που υπάρχει και στις δύο λέξεις του τίτλου της συλλογής. Μου θύμισε, αίφνης, το «υδάτινο είδωλο» του Οδυσσέα Ελύτη στην «Μαρία Νεφέλη».

Έτσι κι αλλιώς, το ύδωρ είναι μια αγαπημένη λέξη και ηχητικά, με ωραία κλίση: τα ύδατα, των υδάτων, τοις ύδασι… 

«Το Υδάτινο Διάλειμμα» της Πατρινής Κλεοπάτρας Αθανασοπούλου, που ζει στην Αθήνα, δεν είναι κάτι άλλο παρά ένα ποιητικό διάλειμμα από την καθημερινότητα, μια ανάσα, όπως επιγράφεται κι ένα ποίημα της, στο οποίο η νεαρή ποιήτρια ξεκαθαρίζει τις προθέσεις της: 

γράφω για τις γραμμές των τρένων και το πρόσωπο σου όταν κάνει  

διακυμάνσεις στο σώμα μου 

γράφω για την ζωή που σχηματίζεται πίσω από ένα παράθυρο κλειστό και 

τις μορφές που παίρνει η φωνή σου όταν μου μιλάς 

γράφω για τις ματιές που ανταλλάσσουν οι άνθρωποι και αναρωτιέμαι πως 

δεν είμαστε όλοι ερωτευμένοι με εσένα 

γράφω για να μπορεί το χέρι μου να αγγίζει το δικό σου 

γράφω για να μεταμορφώνω την σιωπή σε κύμα, το κύμα σε άγκυρα, την 

άγκυρα σε ταξίδι 

γράφω για να ακουμπάει σε γραμμές το πόδι σου, σε φαντάζομαι να 

τραγουδάς σκοπούς ηρωικούς και να χαρίζεις την μουσική μας στους 

ανθρώπους 

γι’ αυτό γράφω, για λίγο φως 

Το αίτημα το φωτός περιπλέκει τα πράγματα… Δεν πρόκειται απλώς για μια ποιητική, έστω, απόδραση από την καθημερινότητα, αλλά για μια άσκηση γραφής με σκοπό την ίδια τη ζωή. Η γραφή της Κλεοπάτρας είναι ερωτική, τρυφερή, υπαρξιακή, αληθινή, αίσθηση, ανάμνηση, δύναμη, εν τέλει Ζωή! 

Είναι σαφές ότι αυτή τη ποιητική συλλογή υπήρξε για την Κλεοπάτρα Αθανασοπούλου υπόθεση ανάγκης, δηλ. εσωτερικής παρόρμησης γιατί δε γινόταν αλλιώς. Γι’ αυτό και η συλλογή κλείνει με το Καζαντζακικό 

«Δε ζυγιάζω, δε μετρώ, δε βολεύομαι! 

 Ακολουθώ το βαθύ μου χτυποκάρδι.» 

Νομίζω πως η Κλεοπάτρα είναι θηρευτής της σιωπής και του βλέμματος, γι’ αυτό και γράφει:
...μιλάει ο κόσμος 

για εκείνο το βλέμμα σου κανείς δεν λέει. 

Η Κλεοπάτρα μεγάλωσε…
Την ξέρω από μικρή και θαρρώ πως παραμένει η ίδια ηρωίδα του ποιήματός της «η ενηλικίωση». 

έτσι όπως ήμουν μικρή ένιωθα σιγά σιγά την μιαν Αλήθεια 

κι οι ναυτικοί, κι οι ασκητές, κι οι αμαρτωλοί δακρύζουν 

στο κύμα, στο θαύμα, στο σώμα, 

όλα εν σοφία Εποίησες 

Της εύχομαι από καρδιάς να παραμείνει πιστή στην ποιητική οδό που χάραξε, άνευ ορίων άνευ όρων.

Και να ΄χει πάντα στο νου της τον Ρίλκε, που συμβούλευε το νέο ποιητή:

«Οι άνθρωποι έχουν βρει για το κάθε τι την ευκολότερη (συμβατική) λύση, την ευκολότερη απ' όλες τις εύκολες λύσεις. Είναι, ωστόσο, φανερό πώς πρέπει να στεκόμαστε στο Δύσκολο. Κάθε ζωντανή ύπαρξη σ' αυτό στέκεται».

ΤΟ ΥΔΑΤΙΝΟ ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ by Panagiotis Andriopoulos on Scribd

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΣΕΦΕΡΗ ΣΤΟ ΤΕΛΛΟΓΛΕΙΟ

Το Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών στην Θεσσαλονίκη γιορτάζει την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης με το αφιέρωμα στην ποίηση του Γιώργου Σεφέρη «Χρόνια σαν τα φτερά» την Τετάρτη 21 Μαρτίου 2018, στις 19.30. 

Η συναυλία θα δοθεί στο αμφιθέατρο του Τελλογλείου με ελεύθερη είσοδο για το κοινό. Στο πρόγραμμα, ο στοχαστικός λόγος του ποιητή γεμάτος ιστορικές μνήμες και έναν ιδιαίτερο αφηγηματικό λυρισμό, συνδυάζεται με τη μουσική του Αργύρη Κουνάδη («Σχέδια για ένα Καλοκαίρι») και του Γιώργου Κουρουπού («Δεκαέξι Χάικου», «Το φύλλο της λεύκας», κομμάτια για πιάνο). 

Τραγούδι: Μάιρα Μηλολιδάκη

Πιάνο: Τίτος Γουβέλης 

Απαγγελία: Ιουλίτα Ηλιοπούλου 

Η συναυλία εντάσσεται στο πρόγραμμα των εκδηλώσεων που πλαισιώνουν την έκθεση του Σωτήρη Σόρογκα και του διαλόγου του με μεγάλους ποιητές.

Σχετική ανάρτηση:

Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΟΥΡΟΥΠΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΡΓΥΡΗ ΚΟΥΝΑΔΗ

"Η ΙΕΡΟΤΗΤΑ ΣΤΟΝ ΕΛΥΤΗ" ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΡΙΑ ΙΟΥΛΙΤΑ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ (ΒΙΝΤΕΟ)

Δημοσιεύουμε το βίντεο με την ομιλία της ποιήτριας Ιουλίτας Ηλιοπούλου στο Πολιτιστικό Κέντρο της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, το Σάββατο 29 Μαρτίου 2014. 

Μια βραδιά -αφιέρωμα στον ποιητή Οδυσσέα Ελύτη, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης,  Η Ιουλίτα Ηλιοπούλου μίλησε με θέμα: «Η ιερότητα στον Ελύτη».

"Φώτα διάττοντα των ήχων..." ΣΤΟ "ΣΠΙΤΙ" ΤΗΣ ΙΟΥΛΙΤΑΣ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΟ ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ

Χθες, Κυριακή 16 Μαρτίου 2014 το απόγευμα, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και στην αίθουσα Νίκος Σκαλκώτας η Ιουλίτα Ηλιοπούλου στην απαγγελία, η Λήδα Μασούρα στο πιάνο και η Μαρίζα Τσίγκα στην κίνηση, άνοιξαν όντως την πόρτα από «ΤΟ ΣΠΙΤΙ» και μοιραστήκαμε μαζί τους μνήμες, αισθήματα, έρωτα, μοναξιά, σιωπή, ήχους ενός πιάνου, που συν-ομίλησε μέσα απ’ την ευαισθησία των: R. Schumann, F. Chopin, C. Debussy, Maurice Ravel. 

Η παράσταση στήθηκε ειδικά για την ενότητα Έξι ποιητές συνομιλούν με τη Μουσική, που διοργάνωσε το Μέγαρο με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης (21 Μαρτίου), και πραγματικά μας έδωσε μια μουσική ποιητική του σπιτιού, αναπάντεχη, εσωτερική κι απέραντα ευγενική. 

Το Σπίτι, που είναι η τελευταία ποιητική συλλογή της Ιουλίτας Ηλιοπούλου, μας "έκλεισε" μέσα του, τόσο που να μη θέλουμε να βγούμε. Η μυστική - και φανερή - συνομιλία του με το πιάνο, που κελάηδησε κυριολεκτικά στα χέρια της Λήδας Μασούρα, παράλληλα με τις προβολές κατάλληλα επιλεγμένων έργων του Vilhelm Hammershoi με θέμα το σπίτι, μας συγκίνησαν και μας συνεπήραν. Ήταν μια μελαγχολική μα και ρεαλιστική - ποιητικά πάντα - προσέγγιση, με πολύ φως! Τόσο που να εκπληρώνεται ο στίχος της Ιουλίτας Ηλιοπούλου: 

Φώτα διάττοντα των ήχων που επιστρέφουν και λάμπουν πιο πολύ τα παλιά, όλα και τίποτα.

Αναλυτικά το μουσικό μέρος είχε ως εξής: 
Robert Schumann, “Träumerei” Παιδικές Σκηνές
Γιώργος Κουρουπός, “Concertino” για πιάνο και ορχήστρα (απόσπασμα)
Robert Schumann, “Fürchtenmachen” Παιδικές Σκηνές
Maurice Ravel, “Oiseaux tristes”, Miroirs
Claude Debussy, "Ce qu’ a vu le vent d’ Ouest”, Πρελούδια
Claude Debussy, "Des pas sur la neige”, Πρελούδια
Robert Schumann, "Chiarina”, Καρναβάλι
Frédéric Chopin, “Nocturne” Op.9 n 2

"ΤΟ ΣΠΙΤΙ" ΤΗΣ ΙΟΥΛΙΤΑΣ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ ΣΥΝΟΜΙΛΕΙ ΜΕ ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ...

Την Κυριακή 16 Μαρτίου 2014 στις 6 το απόγευμα, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και στην αίθουσα Νίκος Σκαλκώτας η Ιουλίτα Ηλιοπούλου στην απαγγελία, η Λήδα Μασούρα στο πιάνο και η Μαρίζα Τσίγκα στην κίνηση, ανοίγουν την πόρτα από «ΤΟ ΣΠΙΤΙ» και μας καλούν να μοιραστούμε μαζί τους μνήμες, αισθήματα, έρωτα, μοναξιά, σιωπή, ήχους ενός πιάνου, που μιλά μέσα απ’ την ευαισθησία των: R. Schumann, F. Chopin, C. Debussy.

Υπενθυμίζουμε ότι Το Σπίτι είναι η τελευταία ποιητική συλλογή της Ιουλίτας Ηλιοπούλου που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις ύψιλον/βιβλία στα τέλη του 2012. Πρόκειται για τριάντα ποιήματα σε μορφή πεζού λόγου που έχουν ως κεντρικό θεματικό άξονα την έννοια «σπίτι». Το σπίτι ως μνήμη, ως καταφύγιο αισθημάτων, ως μετωνυμία του έρωτα, ως μοναξιά, ως πατρίδα. Το σπίτι και η έλλειψή του, το σπίτι ως προσδοκία αλλά και ως διάψευση. Το σπίτι φυλακή αλλά και πιστή αγκαλιά.
Ας ακούσουμε ένα αντάτζιο από Το σπίτι της Ιουλίτας, που θα παρουσιαστεί την Κυριακή στο Μέγαρο, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης (21 Μαρτίου) και στην ενότητα "Έξι ποιητές συνομιλούν με τη Μουσική":

ΑΝΤΑΤΖΙΟ ΒΑΘΥΚΥΑΝΟ των νερών· τόσα χρόνια κολύμπησα από σπίτι σε σπίτι. Στην άκρη των χειλιών σου να σε βρω. Να με περιμένεις. Κι όπως απ’ το όνειρο ξυπνώντας τα παιδιά, μια στάλα γάλα αρκεί να λευκάνει τους τοίχους της μέρας. Ένα φιλί να κρατήσει τον έρωτα. Φώτα διάττοντα των ήχων που επιστρέφουν και λάμπουν πιο πολύ τα παλιά, όλα και τίποτα. Τίποτα τάζοντας άλλο παρεχτός κι ανυπεράσπιστον. Εσένα.

ΜΑΡΑΘΩΝΙΑ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΠΟΙΗΣΗΣ ΣΤΟ POLIS ART CAFE

φωτορεπορτάζ: Ιδιωτική Οδός

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, το Polis Art Café διοργανώνει μια σειρά εκδηλώσεων, παρουσιάσεις ποιητικών βιβλίων, εικαστικές παρεμβάσεις, αλλά και μια γιορτή για την Ημέρα Ποίησης, η οποία πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 24 Μαρτίου. 

Χθες, λοιπόν, μετά τις 6 το απόγευμα στο Polis, στη Στοά του Αρσακείου στο κέντρο της Αθήνας,  έλαβε χώρα μια μαραθώνια εκδήλωση Ποίησης με απαγγελίες ποιημάτων από ανθρώπους του λόγου και του θεάτρου και μελοποιημένα ποιήματα από μουσικά συγκροτήματα. 

Στο μουσικό μέρος συμμετείχε και η Ομάδα Μουσικής Πρωινής και Βραδινής Επανένταξης ΚΕΘΕΑ Διάβαση. Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε μετά τα μεσάνυχτα, και λόγω της ποικιλομορφίας της κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον του κοινού που κατέκλυσε το χώρο. 

Ο αειθαλής Τίτος Πατρίκιος διάβασε τρία ποιήματα του

Ο Γιώργος Δουατζής επιμένει πάντα στον αγαπημένο του Τάσο Λειβαδίτη. Και δεν έχει άδικο

Η τραγουδοποιός Τατιάνα Ζωγράφου και ο Βασίλης Χατζηιακώβου που παρουσιάζε την βραδιά

Η Τατιάνα Ζωγράφου στο πιάνο και στο τραγούδι και η Δάφνη Πανουργιά, τραγούδι, παρουσίασαν τέσσερα μελοποιημένα ποιήματα από την Τ. Ζωγράφου. Τέσσερα τραγούδια σε ποίηση Ιουλίτας Ηλιοπούλου, Γιώργου Χρονά, Γιάννη Η. Παππά και Σοφίας Μπαρδάνη - Σημαντήρη. 

Δάφνη Πανουργιά

"ΑΠΟΛΕΙΠΕΙΝ Ο ΘΕΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΝ" ΤΟΥ ΚΑΒΑΦΗ ΣΕ ΜΟΥΣΙΚΗ ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΑΝΑΡΗ

O Kωνσταντίνος Kαβάφης,
σε φωτογραφία βγαλμένη στην Aλεξάνδρεια,
χρονολογημένη διστακτικά από τον ίδιο "1901 ή 1903"

Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης σήμερα, αγαπητοί συνοδίτες, και μνημονεύουμε και πάλι Κ.Π. Καβάφη, μιας και είναι και το Έτος Καβάφη, με αφορμή, φέτος, τη συμπλήρωση 150 χρόνων από τη γέννηση και 80 χρόνων από το θάνατο του μεγάλου Αλεξανδρινού και οικουμενικού, πλέον, ποιητή.

Στον δίσκο One night when... του σύγχρονου έλληνα συνθέτη Λεωνίδα Κανάρη, που έχουμε παρουσιάσει πρόσφατα στην Ιδιωτική Οδό, περιέχονται και τρία τραγούδια σε ποίηση Καβάφη (Σαμ-ελ-Νεσίμ, Κεριά, Απολείπειν ο Θεός Αντώνιον) τα οποία γράφτηκαν το 2005 ως παραγγελία της Ελληνικής Κοινότητος Καϊρου, η οποία την ίδια χρονιά γιόρτασε τα 100 χρόνια από την ίδρυσή της με ημερίδα στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. 

Τότε έγινε και η πρώτη εκτέλεση από τους μουσικούς της ηχογράφησης αυτής.

Σε άλλη ανάρτηση παραθέσαμε τα Κεριά και τώρα σας προτείνουμε το περίφημο ποίημα Απολείπειν ο Θεός Αντώνιον με την σοπράνο Δάφνη Πανουργιά και τις: Νικόλ Καραλή (πιάνο), Στέλλα Τσάνη (βιολί), Λευκή Κολοβού (τσέλο). 

Ο συνθέτης δημιουργεί ένα ...υγρό κλίμα, θα λέγαμε, ταιριαστό στην Αλεξάνδρεια του Καβάφη, και δε διστάζει να κινηθεί σε υψηλές περιοχές (η φωνή της σοπράνο) προκειμένου να δώσει την ένταση της σχέσης του ποιητή με την πόλη. 

Σαν έξαφνα, ώρα μεσάνυχτ’, ακουσθεί
αόρατος θίασος να περνά
με μουσικές εξαίσιες, με φωνές—
την τύχη σου που ενδίδει πια, τα έργα σου
που απέτυχαν, τα σχέδια της ζωής σου
που βγήκαν όλα πλάνες, μη ανωφέλετα θρηνήσεις.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
αποχαιρέτα την, την Aλεξάνδρεια που φεύγει.
Προ πάντων να μη γελασθείς, μην πεις πως ήταν
ένα όνειρο, πως απατήθηκεν η ακοή σου·
μάταιες ελπίδες τέτοιες μην καταδεχθείς.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
σαν που ταιριάζει σε που αξιώθηκες μια τέτοια πόλι,
πλησίασε σταθερά προς το παράθυρο,
κι άκουσε με συγκίνησιν, αλλ’ όχι
με των δειλών τα παρακάλια και παράπονα,
ως τελευταία απόλαυσι τους ήχους,
τα εξαίσια όργανα του μυστικού θιάσου,
κι αποχαιρέτα την, την Aλεξάνδρεια που χάνεις.