ΤΟ "ΞΙΦΙΡ ΦΑΛΕΡ" ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΚΑΚΟΥΡΗ ΣΕ ΑΝΑΘΕΩΡΗΜΕΝΗ ΚΑΙ ΕΠΑΥΞΗΜΕΝΗ ΕΚΔΟΣΗ

Π.Α. Ανδριόπουλος

Πριν εννιά χρόνια, τον Μάρτιο του 2009, κρατούσα στα χέρια μου το μυθιστόρημα της κυρίας Αθηνάς Κακούρη, με τον τίτλο "Ξιφίρ Φαλέρ" (Εκδόσεις Καστανιώτη). 

"Ξιφίρ Φαλέρ" ήταν η  μεγαλύτερη και πιο πολυδάπανη επιθεώρηση που ανέβηκε ποτέ στην Ελλάδα. Παρουσιάστηκε το 1916 στην Αθήνα, γνώρισε τεράστια εμπορική επιτυχία και έμεινε θρυλική για τη χλιδή και τη φαντασμαγορία της. Τα σκηνικά και τα κοστούμια ήταν του διάσημου Πάνου Αραβαντινού, ο οποίος ήταν ουσιαστικά και ο ...ποιητής του έργου. Ούτε λίγο ούτε πολύ, «ξιφίρ φαλέρ» σήμαινε «ασυναρτησίες», αλλά πολλές φορές και το αντίθετο, «σπουδαία πράγματα». Στην εποχή που παιζόταν η επιθεώρηση Ξιφίρ Φαλέρ επέλεξε να τοποθετήσει το ομώνυμο μυθιστόρημά της η Αθηνά Κακούρη. Η ελληνική πρωτεύουσα των αρχών του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, οι αστικές οικογένειες, οι λαϊκοί τύποι, τα καλά καφενεία και εστιατόρια αλλά και τα μαγερειά, τα φλερτ και οι βόλτες στο Φάληρο, οι εφημερίδες και ο ρόλος τους στη διαμόρφωση της κοινής γνώμης, οι μυστικές διαπραγματεύσεις και τα παρασκηνιακά παιχνίδια των ξένων πρακτόρων, τα ήθη της εποχής και ο ιστορικός περίγυρος αναπαρίστανται με τρόπο αυθεντικό και συνθέτουν μιαν εντελώς διασκεδαστική ιστορία «καταστάσεων» και «παρεξηγήσεων» – μέχρι την προτελευταία παράγραφο...

Θυμάμαι αίφνης, πως στην παρουσίαση του βιβλίου στην Πάτρα (22-6-2009), αναφορικά με το πολιτικό σκέλος του "Ξιφίρ Φαλέρ", όπου ο Ελευθέριος Βενιζέλος δεν περιβάλλεται την αχλύ του μύθου, η Αθηνά Κακούρη απάντησε σε σχετική ερώτηση ότι οι Γάλλοι θεωρούν μεγάλο τον Ναπολέοντα, αλλά συζητούν ακόμα την περίπτωσή του. Δεν έκλεισε το θέμα με το "μέγας". Άρα, πρέπει και οι Έλληνες να συνειδητοποιήσουμε ότι καλό είναι να μην γυρεύουμε πια ιδεολογικά δεκανίκια και στεγανά ή να απλουστεύουμε πράγματα που από τη φύση τους είναι σύνθετα. Και ο χρόνος θα δείξει...

Εννιά χρόνια μετά, το "Ξιφίρ Φαλέρ" της Αθηνάς Κακούρη επανεκδίδεται από τις εκδόσεις της Εστίας, σε μία έκδοση "αναθεωρημένη και επαυξημένη" (Αθήνα 2018). Η δε κυρία Αθηνά αφιερώνει το βιβλίο "στον ταξιτζή που με διαβάζει"! 

Στο οπισφθόφυλλο του βιβλίου διαβάζουμε:

"Ενώ το μακελειό του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου αποδεκατίζει την Ευρώπη, στην ουδέτερη Αθήνα καταφθάνει από το Λονδίνο ο Νίκυ Πετρίδης, δήθεν τσιμπημένος με την τσαχπίνα εξαδέρφη του Κάτε Δελαμέλλα, στην πραγματικότητα όμως για να εξαγοράσει μυστικά τον Κυριάκο Κανιστράκη ιδιοκτήτη της εφημερίδος Προχωρείτε!. Αλλά η τύχη επεμβαίνει καταλυτικά: ο δαιμόνιος λουστράκος Όμηρος, σε εκ του συστάδην μάχη, ξεκολλάει την επωμίδα του ναυτικού ακολούθου της Γαλλικής Πρεσβείας ντε Τρεφέιγ, η δυσεντερία χτυπά αναπόφευκτα, λουκουμάδες προσφέρονται στο μεγαλοπρεπές ξενοδοχείον «Ακταίον», ένα μυστικό κρύβεται στην οικία Ζάχου ενώ κάποιο άλλο διαχειρίζονται η σοφή μοδίστρα Ιφιγένεια με τον τετραπέρατο μνηστήρα της Θανάση, ο ανύπαρκτος Ψηλός Ξανθός με το Μουστάκι αναζητείται πυρετωδώς, τις νύχτες μέσα στις σκιές παραμονεύει ο τριζάτος ταμπάκος, ενώ η Κάτε δραπετεύει απ’ τη φυλακή της χάρη στο καπέλο της. Μια ιστορία ξεκαρδιστική αλλά όχι αστεία, η κωμική πλευρά μιας τραγικής στιγμής της Ιστορίας μας."

Στο τέλος του βιβλίου υπάρχει συνοπτικά το ιστορικό πλαίσιο της εποχής και χρήσιμες, για τον αναγνώστη, σημειώσεις.

Τώρα, οι Εκδόσεις της Εστίας και το βιβλιοπωλείο «Επί Λέξει» (Ακαδημίας 32) μας προσκαλούν την Τετάρτη 13 Ιουνίου, στις 19:30, στην παρουσίαση του βιβλίου τής Αθηνάς Κακούρη "Ξιφίρ Φαλέρ". 
Ομιλητές:
Γιάννης Ευσταθιάδης, συγγραφέας
Βαγγέλης Χατζηβασιλείου,  κριτικός λογοτεχνίας
Αποσπάσματα θα διαβάσει η ηθοποιός Μελίσσα Κωτσάκη.
Και μία μουσική έκπληξη: Μελωδίες και τραγούδια της εποχής του Ξιφίρ Φαλέρ σε επιμέλεια του Γιάννη Ευσταθιάδη. 
Συντονίζει η Τίνα Μανδηλαρά, δημοσιογράφος 

Η Τίνα Μανδηλαρά που έγραψε πρόσφατα για το βιβλίο: 

"Πόσο ωραίο είναι να διαβάζεις στις σελίδες της Αθηνάς Κακούρη χαμένες λέξεις, όπως «άνθρωπος κατακυρώσιμος» ή «παρθενόκισσος», να ανιχνεύεις τη χαμένη μυρωδιά ενός φρέσκου λουκουμά, ενός ντελικάτου αρώματος ή ενός καλοραμμένου ρούχου. Θαρρείς και ο κόσμος που ανατέμνει με εκπληκτική ακρίβεια η διακεκριμένη συγγραφέας ανασταίνεται σύσσωμος στις σελίδες του Ξιφίρ Φαλέρ με τη γνωστή ατμόσφαιρα της Μπελ Επόκ και το δραματικό παρασκήνιο της πολιτικής και της Ιστορίας. Το βιβλίο επανεκδόθηκε πρόσφατα από την Εστία για να μας επαναφέρει στον τόσο μοντέρνα δομημένο αλλά και βγαλμένο από μια εντελώς άλλη εποχή κόσμο της Κακούρη, όπου πραγματικά πρόσωπα, όπως ο φιλέλληνας Ντενί Κοσέν ή ο πρώην βουλευτής και δημοσιογράφος Ανρί Τιρό, μπορούν να συνυπάρχουν με πρόσωπα φανταστικά. Θαρρείς πως η έκφραση «διαβόλου κάλτσα» που συναντάμε κάποια στιγμή στο βιβλίο ορίστηκε για να περιγράψει τη μοναδική περίπτωση της Κακούρη, μιας γυναίκας άλλης γενιάς, η οποία γράφει με ακρίβεια για την ελληνική Ιστορία, για ίντριγκες και για φόνους."

Μόλις 14 μέρες μετά την παρουσίαση του εντελώς καινούργιου της βιβλίου "Ουλάνοι στη Λάρισα", η κυρία Αθηνά Κακούρη μας καλεί και πάλι στον κόσμο της, στον οποίο δηλώνουμε μόνιμοι κάτοικοι! Και ας θυμηθούμε πως η επιθεώρηση "Ξιφίρ Φαλέρ" έκανε πρεμιέρα τέτοιες μέρες, πριν 102 χρόνια! Στις 16 Ιουνίου 1916. 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO 

Δείτε τις σχετικές αναρτήσεις της Ιδιωτικής Οδού:

- Η ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΞΙΦΙΡ ΦΑΛΕΡ ΤΗΣ Α. ΚΑΚΟΥΡΗ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ
-  ΜΙΑ ΠΑΛΑΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΕ ΕΠΙΚΑΙΡΟΥΣ ΑΠΟΗΧΟΥΣ

Το εξώφυλλο της πρώτης έκδοσης 

ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΣΜΟΣ ΕΙΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΝ ΜΠΑΛΑΣΙΟΥ ΙΕΡΕΩΣ

Με αφορμή τα σημερινά ονομαστήρια του Πατριάρχου του Γένους

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου

Ήταν 10 Δεκεμβρίου του 1996 και στη μεγάλη αίθουσα δεξιώσεων της “Μεγάλης Βρεταννίας” η Ελληνική Βυζαντινή Χορωδία και η πολιτιστική εταιρεία «Πανόραμα» διοργάνωσαν εκδήλωση για τα πέντε χρόνια από την εκλογή του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου. 

Στην εκδήλωση μίλησε η ιστορικός Μαριάννα Κορομηλά (ψυχή της εταιρείας "Πανόραμα") και η Ελληνική Βυζαντινή Χορωδία υπό τη διεύθυνση του ιδρυτή της, μακαριστού Λυκούργου Αγγελόπουλου, Άρχοντος Πρωτοψάλτου της Αγιωτάτης Αρχιεπισκοπής Κωνσταντινουπόλεως, έψαλε το περίφημο μάθημα “Πολυχρονισμός εις Οικουμενικόν Πατριάρχην” σε ήχο δ' (άγια), ποίημα και μέλος Μπαλασίου, ιερέως και Νομοφύλακος της Μ.τ.Χ.Ε. (ακμή περ. 1660-1700). Ένα μέλος που διαρκεί 40' 30''! Κι ακόμα η Ελληνική Βυζαντινή Χορωδία υπό τον Λυκούργο Αγγελόπουλο, απέδωσε ύμνους από την Ακολουθία του Αποστόλου Βαρθολομαίου, ποίημα του αειμνήστου Υμνογράφου της Μ.τ.Χ.Ε. Γερασίμου Μικραγιαννανίτου. Και, τέλος, ένα απολυτίκιο του Αποστόλου, που εποίησε ο μακαριστός Μητροπολίτης Πατρών Νικόδημος Βαλληνδράς σε ήχο α'. 
Το πρόγραμμα αυτής της συναυλίας κυκλοφορήθηκε αργότερα σε ψηφιακό δίσκο, ο οποίος εξαντλήθηκε και επανεκδόθηκε το 2011 με αφορμή την εικοσαέτηρο πατριαρχία του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου. 

Η επανέκδοση κατέστη δυνατή χάρη στην ευγενική χορηγία του Νίκου και της Όλγας Παπουτσοπούλου. Στο ένθετο, το οποίο παραθέτουμε στη συνέχεια, υπάρχουν τα περιεχόμενα και τα κείμενα των ύμνων, ένα κατατοπιστικό κείμενο του Λυκούργου Αγγελόπουλου για τον Μπαλάσιο και τον Πολυχρονισμό του, βιογραφικά της ΕΛΒΥΧ και του χοράρχη της. Οι φωτογραφίες του cd είναι του Νίκου Μαγγίνα, ενώ η ηχογράφηση και η όλη επιμέλεια της εκδόσεως είναι του Νίκου Διονυσόπουλου. 

Ο Πολυχρονισμός εις Οικουμενικόν Πατριάρχην του Ιερέως Μπαλασίου είναι ένα δεκαπεντασύλλαβο ποίημα, μελισμένο στον τύπο του καλοφωνικού στιχηρού, με την παρεμβολή κρατήματος πριν από τον τελευταίο στίχο. 

Το κείμενο του Πολυχρονισμού έχει ως εξής: 

Λόγε Πατρός και συμφυές Πνεύμα, ταυτότης μία, άναρχε φύσις, άτμητε διαιρετή προσώποις, συνεκτική του σύμπαντος Τριάς ενικωτάτη, σκέπε και φρούρει, φύλαττε της Κωνσταντινουπόλεως σοφόν Παναγιώτατον και μέγαν Πατριάρχην τον Οικουμενικόν, φημί, αυθέντην και δεσπότην Κύριον, Κύριον Βαρθολομαίον, όσιον ποιμενάρχην, εις μήκος μέγα της ζωής μετά λαμπράς ειρήνης. Συν τούτω διαφύλαττε τους πανιερωτάτους αρχιερείς, υπερτίμους και ελλογιμωτάτους, ευγενεστάτους άρχοντας μετά παντός του κλήρου, πρεσβείαις της πανάγνου τε και πάντων των Αγίων. 

Πολυχρονισμός εις Οικουμενικόν Πατριάρχην (Ένθετο CD) by Panagiotis Andriopoulos on Scribd

ΑΠΟΨΕ ΣΤΟΝ ΠΟΛΥΧΩΡΟ "ΠΟΛΙΣ" (Ν. Ηράκλειο) ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΜΕ ΤΟΥΣ SIBEMOL

Ο Πολυχώρος "Πόλις", Μαρίνου Αντύπα 62-66 & Φιλοθέης 69Β, στο Ηράκλειο Αττικής, διοργανώνει μια μουσική βραδιά, ένα "Αφιέρωμα στο Ελληνικό Έντεχνο και Λαϊκό Τραγούδι" με τους "SIBEMOL", απόψε, Κυριακή 10 Ιουνίου 2018, στις 9 το βράδυ.  

Το μουσικό σχήμα "SIBEMOL" αποτελούν οι: Δάφνη Πανουργιά (κιθάρα - φλάουτο - τραγούδι), ο Πέτρος Μιχόπουλος (κιθάρα -τραγούδι) και ο Νίκος Σταυρόπουλος (ακορντεόν - τραγούδι).  

Μερικά από τα τραγούδια που θα ακουστούν: 

"Όνειρο που φεύγει είναι η ζωή, Χρώματα και αρώματα, Μικρό καφέ, Αχ Ελλάδα σ’ αγαπώ, Χίλια μύρια κύματα, Έχε το νου σου στο παιδί, Αυτή η νύχτα μένει, Βόσπορος, Αύγουστος, Σεβάχ ο θαλασσινός, Σ' αγαπώ γιατί είσαι ωραία, Χαράματα η ώρα τρεις, Παραπονεμένα λόγια, Αφού είχες άλλον στην καρδιά, Άστρα μη με μαλώνετε, Πιρόγα, Ακορντεόν, Αγάπη που 'γινες, Η βάρκα μου η κουρελού, Ανδρομέδα, Άνοιξε γιατί δεν αντέχω, Γέλα πουλί μου γέλα, Νύχτωσε νύχτα νύχτωσε, Τέσσερα πόδια δυνατά, Έρημα κορμιά, Ωδή στον Γεώργιο Καραϊσκάκη, Δημοσθένους λέξη, Άγγελος εξάγγελος, Ρόζα ροζαλία, Αρχόντισσα, Αχάριστη, Κάθε βράδυ πάντα λυπημένη, Πριγκηπέσσα, Το Δίχτυ, Μ' αεροπλάνα και βαπόρια" κ.α.

ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΙΣ 12 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΣΤΗΝ ΕΡΤ2 ΣΥΝΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΖΑΦΕΙΡΕΛΗ ΜΕ ΤΗΝ ΔΑΦΝΗ ΠΑΝΟΥΡΓΙΑ

Το κανάλι της ΕΡΤ2 παρουσιάζει μαγνητοσκοπημένη συναυλία της ορχήστρας Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ με συνθέσεις από όλη την πορεία του Δημήτρη Ζαφειρέλη και τίτλο ΕΦ’ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΥΛΗΣ, σήμερα Κυριακή 10 Ιουνίου 2018 στις 12 το μεσημέρι. 
Η συναυλία είχε γίνει στις 6 Μαΐου 2016 παρουσία κοινού στο studio C του Ραδιομεγάρου της Αγίας Παρασκευής. Μαζί με την Ορχήστρα έπαιξε κιθάρα και ο συνθέτης που είχε και την επιμέλεια των ενορχηστρώσεων.
Στο τραγούδι η Δάφνη Πανουργιά 
Ποίηση - Απαγγελία Κωστής Τριανταφύλλου 
Διεύθυνση: Φαίδρα Γιαννέλου  
WEB http://www.ert.gr/arxiki-ert2-live/ 

Ερμηνεύονται οι εξής συνθέσεις του Δημήτρη Ζαφειρέλη: 

- Είσοδος Γ – Διπλό Ντουέτο (2000) 

- Αναφιώτικα – Φυλλωσιές (1982) 

- Πρόκληση – Άστο μόνο του (2016), στίχοι: Πάγια Βεάκη 

Τραγούδι: Δάφνη Πανουργιά 

- Θεία Μπόσσα – σόλο κιθάρα (1999) 

- Μια πρώτη ματιά – Rock Oriental (1992)

- Άστατη αγάπη – Άστο μόνο του (2016), στίχοι: Πάγια Βεάκη 

Τραγούδι: Δάφνη Πανουργιά 

- Rock Oriental (1992) 

- Πι Πι - Φυλλωσιές (1982) 

- Καθημερινή Ηλέκτρα, μέρος 3 (2015) 

Τραγούδι: Δάφνη Πανουργιά 

Δείτε περισσότερα στην ανάρτησή μας Η ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΜΕ ΣΥΝΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΖΑΦΕΙΡΕΛΗ ΣΤΗΝ ΕΡΤ.

Από αριστερά: Δημήτρης Παπαγγελίδης (κιθάρα), Γιώργος Ζηκογιάννης (ηλεκτρικό μπάσο), Δάφνη Πανουργιά,
 Κωστής Τριανταφύλλου, Βαλεντίνο Μπέικοφ (πρώτο βιολί) Δημήτρης Ζαφειρέλης και Νίκος Κασσαβέτης (ντράμερ)

Για το happening του Καμμένου με τις καρδιές των Κανάρη, Μιαούλη και τα οστά της Μπουμπουλίνας

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

mikropragmata.lifo

Όταν έγραφα πριν κάμποσα χρόνια εναντίον της περιφοράς των ιερών λειψάνων και κειμηλίων ανά τας οδούς και ρύμας της χώρας, ως φαινόμενο έκπτωσης της ορθόδοξης πνευματικότητας, δεν μπορούσα να φανταστώ ότι οι παρενέργειες του φαινομένου θα με …ξεπερνούσαν! 

Δεν μπορούσα να φανταστώ, δηλ., ότι ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας Π. Καμμένος – εταίρος μιας …αριστερής κυβέρνησης – θα μιμούνταν κατά τρόπο αριστουργηματικό τον ηγούμενο της Μονής Βατοπαιδίου Εφραίμ! 

«Αγία Ζώνη, λείψανα και αντίγραφα εικόνων εσύ;», μονολογούσε ο Καμμένος, ζηλών την δόξαν Εφραίμ. Ε, «καρδιά του Ναυάρχου Κωνσταντίνου Κανάρη, καρδιά του Ναυάρχου Ανδρέα Μιαούλη και οστά της Υποναυάρχου Λασκαρίνας Μπουμπουλίνας», εγώ. 

Κι έτσι ο Υπουργός πήρε τις καρδιές των Ναυάρχων και τα οστά της – κατ’ αυτόν – Υποναυάρχου και πήγε Ψαρά στις 5 Ιουνίου. 

Και να τιμές, και να λιτανείες και να δοξολογίες και να καταθέσεις στεφάνων και να εκδηλώσεις γνησίας εθνικής υπερηφάνειας! 

Πάντως, νομίζω ότι ούτε ο Κανάρης ούτε ο Μιαούλης ούτε η Μπουμπουλίνα θα φαντάζονταν ποτέ ότι ένας υπουργός της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, θα περιέφερε την καρδιά τους, σχεδόν 150 και πλέον χρόνια μετά τον θάνατό τους! 

Κι έτσι θυμήθηκα το ταιριαστό στην περίπτωσή μας ποίημα του Σπετσιώτη ποιητή Γεώργιου Στρατήγη. 

Μπαίνοντας στο Υπουργείο Ναυτικών ο γέρο-Ματρόζος, συμπολεμιστής του Κανάρη (ο οποίος είχε γίνει Υπουργός Ναυτικών) που είχε την όψη ζητιάνου, είπε στον υπασπιστή, που ήταν ντυμένος στα χρυσά. 

– Θέλω να δω τον Κωνσταντή! 

– Ποιόν Κωνσταντή; Τον ρώτησε εκείνος. 

– Αυτόν… τον Ψαριανό! 

Ο υπασπιστής εκνευρισμένος του απαντά: 

– Δε λεν κανένα Ψαριανό, 

εδώ είν΄ Υπουργείο, 

να ζητιανέψεις πήγαινε μεσ΄ στο φτωχοκομείο. 

Ο Ματρόζος τότε παλληκαρίσια του απάντησε: 

– Αν οι ζητιάνοι σαν κι εμέ 

δεν έχυναν το αίμα, 

οι καπετάνιοι σαν κι εσέ 

δε θα φορούσαν στέμμα! 

Ο μεγαλόψυχος Κανάρης αγκάλιασε τον συναγωνιστή του και τον περιέθαλψε. 

Στον πατριδοκαρδιοκάπηλο κ. Καμμένο νομίζω πως ο Κανάρης με όλη του την καρδιά θα επαναλάμβανε σήμερα την φράση του γερο – Ματρόζου: 

 Αν οι ζητιάνοι σαν κι εμέ δεν έχυναν το αίμα, 

οι καπετάνιοι σαν κι εσέ δε θα φορούσαν στέμμα!

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: ΕΝΑΣ ΕΥΓΕΝΗΣ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ

Θωμάς Ταμβάκος
Μουσικογράφος-κριτικός-ερευνητής-συγγραφέας
Επίτιμο μέλος Ενώσεως Ελλήνων Μουσουργών

Αδόκητος είναι ο χαμός του Δημήτρη Δημακόπουλου ενός από τα μεγαλύτερα ταλέντα στον χώρο της λόγιας μουσικής δημιουργίας και της μουσικοπαιδαγωγικής (η ψυχή του Μουσικού Σπουδαστηρίου Αμαλιάδας), από τους καλύτερους μουσικούς επίσης στην Ηλεία (πιανίστας) με πανελλήνιες διακρίσεις, σε ηλικία 52 ετών (18.3.1965-30.4.2017) και μετά από σκληρή και άνιση μάχη με την ασθένειά του (όγκος στον εγκέφαλο). Ωστόσο, το έργο που άφησε πίσω του είναι τεράστιο. Και ακόμα περισσότερο, άφησε εκατοντάδες παιδιά και ενήλικες στους οποίους "…μετέδωσε κομμάτια από την ψυχή του», τους ενέπνευσε και τους κληροδότησε την αγάπη για την τέχνη της μουσικής."
Ξεκίνησε τις μουσικές σπουδές του με μαθήματα πιάνου σε ηλικία 7 ετών στο Εθνικό Ωδείο Αμαλιάδας. Ήταν επίσης μέλος (της χορωδίας "Θεία Οικοδομή" που διηύθυνε ο πατέρας του Θεόδωρος Δημακόπουλος και της μικτής χορωδίας του Ραδιοφωνικού Σταθμού Αμαλιάδας (ως πιανίστας). Συνέχισε με σπουδές πιάνου και θεωρητικών στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών με την Κ. Τρούλλη και τον Δ. Δραγατάκη και τις περάτωσε το 1987 με αντίστοιχα διπλώματα και Α’ βραβείο. Σπούδασε επίσης στη Μαθηματική Σχολή του Ε.Κ.Π.Α. Συνέχισε τις μουσικές σπουδές με μαθήματα σύνθεσης με τον Θ. Αντωνίου και τις περάτωσε με αντίστοιχο δίπλωμα. Στα νεανικά του χρόνια επίσης, θαυμαστής του συνθέτη κινηματογραφικής μουσικής E.Morricone, άρχισε να πειραματίζεται στην ορχηστρική σύνθεση με συνθετητές, sequensers, ηχητικά συστήματα και μουσική τεχνολογία.
Παρακολούθησε σεμινάρια: μουσικοπαιδαγωγικά του συστήματος Kodaly, διεύθυνσης χορωδίας, διδασκαλίας σύνθεσης σε μικρούς μαθητές, διδασκαλίας πιάνου, μουσικοψυχολογίας, μουσικοθεραπείας και σύνθεσης.
Εργάστηκε στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών (παράρτημα Π. Φαλήρου [1986-93]) και στη Σχολή Έντεχνης Μουσικής ως καθηγητής πιάνου, και επίσης στο Δημοτικό Ωδείο Αμαλιάδας ως Καλλιτεχνικός Διευθυντής και καθηγητής θεωρητικών. Έδωσε σειρά ρεσιτάλ σε αίθουσες της Αθήνας και στην Αμαλιάδα. Διηύθυνε τη Μικτή Χορωδία Αμαλιάδας και την Παιδική Χορωδία Δημοτικού Ωδείου Αμαλιάδας. Υπήρξε μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Διευθυντών Χορωδιών. Έγραψε τα βιβλία Μεθοδολογία της Θεωρίας της Μουσικής (εκδόθηκε από τις εκδόσεις Βιβλιοπανόραμα, Αμαλιάδα 1997), Συλλογή Χορωδιακών Τραγουδιών (πρόκειται για 22 εναρμονίσεις ελληνικών και ξένων τραγουδιών για τετράφωνη μικτή χορωδία) και Τραγούδια για παιδική χορωδία και Κομμάτια πιάνου για μαθητές, 5 τεύχη (εκδόσεις του Μουσικού Σπουδαστηρίου). Δημιούργησε το Μουσικό Σπουδαστήριο Αμαλιάδας (1993) που κάλλιστα μπορεί να χαρακτηρισθεί ως μικρό ελληνικό ElSistema.

Συνέθεσε, μεταξύ άλλων τα έργα: Flute slow για φλάουτο και ορχήστρα εγχόρδων, Σεξτέτο για ενόργανο σύνολο (παρουσιάστηκε στα workshops νέων συνθετών στο Μ.Μ.Α. το 2000), Wind quintet με ατονικό χαρακτήρα, Τρυφερό για κουαρτέτο εγχόρδων, Baroque 1 για ορχήστρα εγχόρδων και τσέμπαλο με τη χρήση αρμονίας και μορφολογικών στοιχείων ενός κοντσέρτου για τσέμπαλο του 17ου αιώνα, Χορός για 2 κιθάρες με ενδιαφέρουσες αποκλίσεις και συγκλίσεις συγχορδιών, Panflute slow για αυλό του Πανός με χαλαρωτικό χαρακτήρα, Ηλεκτρισμό νανούρισμα ενδιαφέρων –αν και πρωτόλειος- πειραματισμός με συνθετικούς ηλεκτρονικούς ήχους, τραγούδια για φωνή και πιάνο και χορωδιακά. Επίσης τα πιανιστικά: 2 σκέρτσα με υφολογική προσέγγιση του τρόπου γραφής του Beethoven, 2 μινουέτα (τονικές ασκήσεις τριμερούς μορφής), Ταραντέλα (χορός γραμμένος για υπερκινητικούς πιανίστες), Αεροπλανικά. Πρόκειται για σειρά δεξιοτεχνικών ασκήσεων πιάνου για προχωρημένους μαθητές, όπως αρπισμοί, σκάλες, συγχορδίες, διασταυρώσεις κ.λπ. Εκδόθηκαν σε βιβλίο με επεξηγήσεις και προτάσεις για διάφορους τρόπους συνοδείας αριστερού χεριού σε τραγούδια και μελωδίες.
Τα τελευταία δύο χρόνια και υπό το βάρος της ασθένειάς του ασχολήθηκε με τη γραφή συλλογής μικρών αυτοσχέδιων κομματιών για πιάνο με τίτλο Μινιατούρες. Πρόλαβε να ολοκληρώσει 26 από αυτές.
Με τα έργα του Textures (Υφές) για ορχήστρα (2000. Επιτυχής πενταμερής προσπάθεια εκμετάλλευσης των ηχοχρωμάτων της συμφωνικής ορχήστρας με σειραϊκό χαρακτήρα και αναφορές στον Messiaen και τον Αντωνίου) και Πολυδάκρυτε Άρη... (χορικό από τις Φοίνισσες του Ευριπίδη) για φωνητικό σύνολο πήρε το 1ο και το 3ο βραβείο σε πανελλήνιο διαγωνισμό σύνθεσης (2002 και 2003 αντίστοιχα).
Ήταν πραγματικά σπάνιος άνθρωπος και εξαιρετικός μουσικός, με πολύ χαμηλό προφίλ. Από νωρίς είχε διαρρήξει τις σχέσεις του με κάθε λογής ματαιοδοξία. Τον ενδιέφερε μόνο η αλήθεια των πραγμάτων, την οποία υπηρέτησε με πρωτοφανή φυσικότητα και υπομονή, όπως έγραψε ο επιστήθιος φίλος του, ο μουσικός Παναγιώτης Ανδριόπουλος στο ιστολόγιό του Ιδιωτική Οδός.

Το παραπάνω κείμενο δημοσιεύθηκε στο Περιοδικού της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών  ΠΟΛΥΤΟΝΟν Νο 84 - 85 Μάρτιος 2018. 
Πρόκειται για τελευταίο τεύχος του Α’ κύκλου του περιοδικού που έκλεισε 14 χρόνια κυκλοφορίας.

ΤΑ "ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ ΣΤΥΛΟ" ΤΩΝ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΩΝ ΣΥΝΙΣΤΟΥΝ ΑΚΡΑΤΟ ΛΑΪΚΙΣΜΟ

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

Ήδη από το 2009, δηλ. εδώ και εννιά χρόνια, είχαμε αναφερθεί στο φαιδρό – τουλάχιστον – φαινόμενο των Λειτουργιών και Αγρυπνιών για τους μαθητές που διαγωνίζονται στις Πανελλαδικές εξετάσεις. 

Το πρώτο σχετικό κείμενο στην Ιδιωτική Οδό ήταν του φιλολόγου - θεολόγου και μεταφραστή Roni Bou Saba, με τίτλο: Οι "μαγικές" λειτουργίες για τις Πανελλαδικές. 

Μετά ήρθε το ημέτερον: Ο Αρχιεπίσκοπος και οι "αποτυχημένοι" των Πανελλαδικών.

Το φαινόμενο εισήγαγε ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος με ειδικές λειτουργίες και παρακλήσεις, με μηνύματα ενθάρρυνσης προς τους μαθητές, με στυλό, εικονίτσες και άλλες ευλογίες.

Αυτές τις μέρες διαβάζω στο διαδίκτυο πολλές τοποθετήσεις δημοσιογράφων και άλλων γύρω από το φαινόμενο που πήρε ενδημικές διαστάσεις. Χαρακτηρίζεται από τους περισσότερους ως «μεσαίωνας». 

Όμως δεν είναι τίποτε άλλο από μία έκφραση λαϊκισμού της ποιμαίνουσας Εκκλησίας. Δυστυχώς η Εκκλησία διολίσθησε στον λαϊκισμό και άρα τα «ευλογημένα» στυλό θεωρούνται πλέον απαραίτητο αξεσουάρ για κάποιους από τους υποψηφίους των πανελλαδικών. 

Οι ενορίες και οι μητροπόλεις φροντίζουν να διαδώσουν την …συνταρακτική είδηση, ότι, δηλαδή, θα κάνουν μια ειδική ακολουθία «για τα παιδιά μας» που θα διαγωνιστούν στις πανελλαδικές εξετάσεις και στη συνέχεια αναρτούν το «μέγα» αυτό γεγονός στο διαδίκτυο κι έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα… 

Ευτυχώς όταν έδωσα πανελλαδικές δεν υπήρχε αυτή η λειτουργική …μόδα. Τίποτε από αυτά. Τώρα θεωρούνται αυτονόητα, λόγω της απώλειας της πνευματικότητος και της σοβαρότητος. Γιατί πολλές από αυτές τις λειτουργικές εκδηλώσεις εκτρέπονται – φευ! – στα όρια του γελοίου… 

Ο λαϊκισμός κάνει θραύση στην Εκκλησία μας, δυστυχώς… 

Λειτουργίες για τις Πανελλαδικές, περιφορές λειψάνων και αντιγράφων εικόνων, «πυρφόρα» συλλαλητήρια για την Μακεδονία, κολακεία του «πιστού ελληνικού λαού» κ.ο.κ. 

Κι αυτού του είδους ο λαϊκισμός πάει μαζί με την ευτέλεια και την ανελευθερία.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΙΣ "ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΕΣ" ΤΗΣ ΠΡΟΣΕΧΟΥΣ ΑΝΤΙΣΥΝΟΔΙΚΗΣ ΗΜΕΡΙΔΑΣ

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

Ο ιστότοπος katanixis.gr δημοσίευσε την Τετάρτη 6 Ιουνίου 2018, ένα κείμενο με τίτλο: «Απάντηση στους ψευδείς χαρακτηρισμούς του patrasevents.gr». Να διευκρινίσουμε ότι το κείμενο στο patrasevents είναι δικό μου, για όσους δεν το κατάλαβαν καλά. 

Εδώ, στην Ιδιωτική Οδό, δημοσιεύθηκε με τον τίτλο: Ο ΠΑΤΡΙΝΟΣ ΚΛΗΡΙΚΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΓΚΟΤΣΟΠΟΥΛΟΣ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΚΑΘΑΙΡΕΣΗΣ; ενώ στο patrasevents.gr, με τίτλο:"Ορθοδοξία και Κολυμπάρι" στο Grand Hotel Palace. 

Οι συντάκτες του katanixis.gr γράφουν: «επιλέγει ο σχολιαστής ψευδείς χαρακτηρισμούς, καθώς και μια επιθετική ρητορική και καταφέρνει τελικά να αποπνέει μια συνολική defacto αδιαφορία για την αλήθεια.»
Δεν έχει νόημα η αντιπαράθεση μαζί τους, καθότι βρίσκονται οιονεί εκτός Εκκλησίας. Η Εκκλησία της Ελλάδος, στην οποία υποτίθεται ότι ανήκουν διοργανωτές και ομιλητές, συμμετείχε στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Ορθοδοξίας και υπέγραψε τα σχετικά κείμενα, τα οποία έχουν και πανορθόδοξο κύρος, ασχέτως του τι ισχυρίζεται ο καθείς. Τρανό παράδειγμα η Εκκλησία της Ρωσίας, η οποία συναγωνίζεται το Φανάρι στις διαχριστιανικές και διαθρησκειακές σχέσεις. Τι κι αν δεν υπέγραψε το σχετικό κείμενο της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου ή καμώνεται πως δεν το αναγνωρίζει; Το αναγνωρίζει πανηγυρικά στην καθημερινή πρακτική της.
Δεν υπάρχει κανείς «ψευδής χαρακτηρισμός» σε όσα έγραψα. Η ημερίδα είναι μία σύναξη αποτειχισμένων, αργών, ακοινώνητων και υπό καθαίρεσιν κληρικών, όπως τόνισα, με τη συμμετοχή και δύο που …φλερτάρουν με τα κανονικά επιτίμια που επιτάσσει η Εκκλησία για την περίπτωσή τους: Ο κληρικός της Μητροπόλεως Πατρών Αναστάσιος Γκοτσόπουλος και ο κληρικός της Μητροπόλεως Πειραιώς Άγγελος Αγγελακόπουλος.
Για την συμμετοχή των δύο αυτών μη «αποτειχισμένων» (που δεν έχουν παύσει δηλ. την μνημόνευση του Επισκόπου τους), φέρουν ακεραία την ευθύνη οι μητροπολίτες Πατρών Χρυσόστομος και Πειραιώς Σεραφείμ.
Κι αυτό διότι η εν λόγω ημερίδα δεν διοργανώνεται από κάποια Μητρόπολη ή κάποιον επίσημο και αξιόπιστο φορέα (π.χ. Πανεπιστήμιο κ.ο.κ.), αλλά από «παρασυναγωγές», όπως έγραψα.
Με την ευκαιρία θα ήταν καλό και χρήσιμο ο κληρικός της Μητροπόλεως Πατρών Αναστάσιος Γκοτσόπουλος να δώσει στην δημοσιότητα την αγωγή που κατέθεσε εναντίον μου, όπου πρωταγωνιστεί το θέμα της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδοξίας, για να δει ο κάθε άνθρωπος καλής θελήσεως πώς σκέπτονται και κινούνται οι κληρικοί που συναγελάζονται με αποτειχισμένους, αργούς, ακοινώνητους κ.ο.κ.
Φυσικά την ευθύνη για την αγωγή φέρει ακεραία ο μητροπολίτης Πατρών Χρυσόστομος, ο οποίος έτσι παίρνει θέση – εμμέσως πλην σαφώς - εναντίον της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου, παρά το γεγονός ότι η Εκκλησία της Ελλάδος συμμετείχε στην Σύνοδο, υπέγραψε τα κείμενα και εκτελεί τις αποφάσεις της.

Ο ΕΚΛΕΓΜΕΝΟΣ ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΕΝΘΡΟΝΙΣΜΕΝΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΙΛΟΥΑΝΟΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΑΝΤΙΟΧΕΙΑΣ

Ο παραιτηθείς, πολιός Μητροπολίτης Όρους Λιβάνου κ. Γεώργιος και ο διάδοχός του,
ο από εν Μπουένος Άιρες Σιλουανός. 

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

Στο τέλος Απριλίου του τρέχοντος έτους, η Ιερά Σύνοδος του Παλαιφάτου Πατριαρχείου Αντιοχείας εξέλεξε δύο νέους μητροπολίτες. Τον Επίσκοπο Νινευή (Ταρτούς) Αθανάσιο, για την χηρεύουσα Μητρόπολη Λαοδικείας και τον από εν Μπουένος Άιρες Σιλουανό – εκ μεταθέσεως δηλαδή – για την κενωθείσα μητρόπολη Βύβλου και Βότρυος (Όρους Λιβάνου), μετά την παραίτηση του σπουδαίου μητροπολίτη Γεωργίου Κοντρ, του σημαντικότερου θεολόγου του Πατριαρχείου Αντιοχείας. 

Μετά από μία εβδομάδα, στις 4 Μαϊου 2018, έγινε πανηγυρικά η ενθρόνιση του νέου Λαοδικείας Αθανασίου. Ενάμιση μήνα μετά, εκκρεμεί αναιτίως η ενθρόνιση του νέου μητροπολίτη Όρους Λιβάνου Σιλουανού, γεγονός πρωτοφανές για τα δεδομένα του Πατριαρχείου Αντιοχείας. 

Ο Πατριάρχης όρισε τοποτηρητή της εν Μπουένος Άιρες Μητρόπολης τον ίδιο τον μετατεθέντα μητροπολίτη Σιλουανό! Άραγε σ’ αυτή την ενέργεια οφείλεται η τόση μεγάλη καθυστέρηση της ενθρόνισης; 

Γράφτηκε ότι ο μητροπολίτης Σιλουανός είναι πρώτος ξάδερφος του Πατριάρχη Ιωάννη και Λιβανέζος, άρα γι’ αυτό προκρίθηκε στην ιστορική Μητρόπολη Όρους Λιβάνου. Όμως γύρω από το πρόσωπο του μητροπολίτου Σιλουανού υπάρχει μια προϊστορία. 

Στη Σύναξη των Προκαθημένων των Ορθοδόξων Εκκλησιών στο Φανάρι, τον Μάρτιο του 2014, με αντικείμενο την προετοιμασία της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας, το Πατριαρχείο Αντιοχείας εκπροσώπησαν δύο ιεράρχες του – αφού δεν προσήλθε ο Πατριάρχης Ιωάννης – ο Βόστρων Σάββας και ο εν Μπουένος Άιρες Σιλουανός. 

Ο κ. Σιλουανός είχε αναγραφεί ως «μητροπολίτης εν Μπουένος Άιρες» αφού το Οικουμενικό Πατριαρχείο δεν αναγνωρίζει τους τίτλους των μητροπολιτών που λειτουργούν σε περιοχές της δικαιοδοσίας του. Η επιμονή του Αντιοχειανού αρχιερέα ενόχλησε ιδιαίτερα τον Οικουμενικό Πατριάρχη που σε έντονο ύφος του σημείωσε πως θα πρέπει να παύσει η κατάσταση που επικρατεί τελευταία με την ύπαρξη μητροπολιτών άλλων Εκκλησιών σε περιοχές δικαιοδοσίας του Οικουμενικού Θρόνου. Ο μητροπολίτης σε επίσης έντονο ύφος είπε στον Πατριάρχη πως είναι μητροπολίτης Μπουένος Άιρες αρνούμενος να υποχωρήσει. Ο Πατριάρχης του απάντησε πως το θέμα δεν ήταν της παρούσης στιγμής και δεν πήρε άλλη έκταση. Πολλοί τότε επέκριναν την στάση του μητροπολίτη Σιλουανού, ο οποίος σε μία Σύναξη Προκαθημένων προσπάθησε να …κλέψει την παράσταση. 

Να υπενθυμίσουμε ότι οι δύο αρχιερείς - εκπρόσωποι του Πατριαρχείου Αντιοχείας, αρνήθηκαν να υπογράψουν το κείμενο των ομόφωνων μέχρι εκείνη τη στιγμή αποφάσεων της Σύναξης, αλλά και να λάβουν μέρος στο διορθόδοξο Συλλείτουργο της Κυριακής της Ορθοδοξίας, στον Πατριαρχικό Ναό.

[Βλ. στο ΦΩΣ ΦΑΝΑΡΙΟΥ το σχόλιο του πρωτοπρεσβυτέρου του Οικουμενικού Θρόνου π. Παναγιώτη Καποδίστρια: Όλοι υπέγραψαν τις αποφάσεις της Σύναξης των Προκαθημένων, πλην Λακεδαιμονίων (:Αντιοχειανών)]. 

Κατόπιν αυτού ήταν απολύτως …φυσικό, ο εν Μπουένος Άιρες Σιλουανός να αναδειχθεί ο Αντιοχειανός ιεράρχης που προπαγάνδισε με κάθε μέσο εναντίον της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου. Στο διαδίκτυο κυκλοφορούν σχετικά βίντεο, τόσο στα ισπανικά όσο και στα αραβικά, με τον μητροπολίτη Σιλουανό – μόνος αυτός από τους Αντιοχειανούς ιεράρχες – να καταφέρεται εναντίον της Συνόδου και εναντίον του Οικουμενικού Πατριαρχείου το οποίο θεωρεί υπεύθυνο για τον κακό συντονισμό του όλου θέματος. 

Αλλά γύρω από τον μητροπολίτη Σιλουανό υπάρχει και μια άλλη …περίεργη ιστορία, για την οποία είχαμε κάνει σχετική ανάρτηση πριν δύο χρόνια. Είχαμε γράψει επί λέξει: 

«Τον γύρο του διαδικτύου κάνει μια ανοιχτή επιστολή την οποία φέρεται να υπογράφει ο απαχθείς Μητροπολίτης Χαλεπίου Παύλος, και η οποία γράφτηκε δια χειρός του γραμματέα του, Μητροπολίτη Μπουένος Άιρες και πάσης Αργεντινής, Σιλουανού, όπως αναφέρεται στο τέλος της επιστολής. 

Το θέμα είναι πολύ σοβαρό και έχει επιφέρει σύγχυση. Πρόκειται για αυθεντική επιστολή του απαχθέντος Μητροπολίτη, την οποία υπαγόρευσε στον «γραμματέα» του Μητροπολίτη Σιλουανό;

Πώς ήρθε σε επαφή μαζί του ο Σεβ. Σιλουανός; Γνωρίζει ότι είναι ζωντανός και πού βρίσκεται; Είχε τηλεφωνική, διαδικτυακή ή άλλη επικοινωνία μαζί του; Οι διπλωματικές πηγές (Υπουργεία Εξωτερικών) σιωπούν εκκωφαντικά. Στην ιστοσελίδα του Πατριαρχείου Αντιοχείας και στην σελίδα του στο Facebook δεν έχει δημοσιευθεί η επιστολή. Το Πατριαρχείο Αντιοχείας, και δη ο Προκαθήμενός του - τού οποίου ο Χαλεπίου είναι κατά σάρκα αδελφός - δεν θα προέβαινε σε πανηγυρική δήλωση ότι ο Μητροπολίτης Χαλεπίου ζει, μετά από 3 ολόκληρα χρόνια που αγνοείται;

Από την άλλη, η σελίδα στο Facebook της Μητρόπολης του Πατριαρχείου Αντιοχείας εν Μπουένος Άϊρες έχει την επιστολή στις 20/6/16 στα αραβικά και στις 25/6/16 στα ελληνικά, τα γαλλικά, τα αγγλικά, τα ισπανικά, και τα ρουμανικά! Επίσης, πολλές ελληνικές ιστοσελίδες έχουν αναδημοσιεύσει αβασάνιστα την εν λόγω επιστολή. 

Μήπως η επιστολή γράφτηκε για να κυκλοφορήσει στην Κρήτη όπου συνεδρίαζε η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος; Αφού ο συντάκτης της γράφει: «Είναι περιττό να Σας «αναγγείλω» ότι είμαι μαζί σας όπου και αν βρίσκεστε αυτές τις μέρες, είτε στην Κρήτη είτε αλλού, όχι επειδή το όνομά μου καταγράφεται μέσα σε πρακτικά ή μνημονεύεται σε δηλώσεις, - κάτι το οποίο εκδηλώνει τη συμπαράστασή σας σε μένα και στην Εκκλησία μου.» Στην Κρήτη, απ’ όπου απουσίαζε η Εκκλησία της Αντιοχείας! 

Ο εν Μπουένος Άϊρες Σιλουανός οφείλει άμεσα να ξεκαθαρίσει τα πράγματα γιατί δίνει την εντύπωση ότι «παίζει» με ένα περίεργο τρόπο. Δεν αρμόζουν παιχνίδια στην πλάτη του απαχθέντος Μητροπολίτη.» 

Αυτά γράφαμε πριν δυο χρόνια για ένα θέμα που καλύφθηκε από πέπλο μυστηρίου... 

Τώρα μάλλον ο Αντιοχείας Ιωάννης θα πρέπει να ξεκαθαρίσει τα πράγματα σε σχέση με τον μητροπολίτη Σιλουανό. Και κυρίως γιατί τόσο καθυστερεί η ενθρόνισή του στην μητρόπολη Όρους Λιβάνου. Το μέλλον θα δείξει πώς θα εξελιχθεί η περίπτωση του μητροπολίτη Σιλουανού, σε διορθόδοξο επίπεδο. Καθώς το Πατριαρχείο Αντιοχείας έχει ήδη ανοιχτά ουκ ολίγα μέτωπα… 

Το σίγουρο είναι πως ο νέος μητροπολίτης Όρους Λιβάνου Σιλουανός θα πρέπει να σηκώσει το δυσβάστακτο βάρος της σκιάς του προκατόχου του, του τελευταίου μεγάλου ιεράρχη του Πατριαρχείου Αντιοχείας.

Η "ΕΛΛΑΔΟΓΡΑΦΙΑ" ΤΩΝ ΜΑΝΟΥ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙ ΚΑΙ ΝΙΚΟΥ ΓΚΑΤΣΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ

Τρία "ιερά τέρατα" μας δίνουν την Ελλαδογραφία.
Μουσική Μάνου Χατζιδάκι, στίχοι Νίκου Γκάτσου και ερμηνεία Μίκη Θεοδωράκη!
Από ΤΑ ΠΑΡΑΛΟΓΑ του Μάνου Χατζιδάκι.
Ακούστε αυτή την Ελλαδογραφία. Είναι τόσο διαχρονική όσο δεν φαντάζεστε! 

Τω καιρώ εκείνω ο ακμαιότερος κλάδος της πελασγικής δρυός εκάλυπτε τρεις οικισμούς πέριξ του μυστηριώδους Βράχου της Ακροπόλεως. Αλλά μετά τα δραματικά γεγονότα της Μεσοποταμίας, τα οποία οδήγησαν εις την έξωσιν των πρωτοπλάστων εκ της κοιλάδος του Τίγρεως και προεκάλεσαν σύγχυσιν εις τας φρένας των ανθρώπων, οι οικισμοί των Αθηνών ήρχισαν να πληθύνονται παραλόγως. Αποτέλεσμα υπήρξεν η αλματώδης επέκτασις της πόλεως και η δημιουργία του λεγομένου άστεως, το οποίο κατά τους αρχαιοπλήκτους ιστορικούς εμεγαλούργησε και περιεβλήθη την αίγλην της αιωνιότητος.

Επίσκοποι και προεστοί
κατακτητές και στρατηλάτες
επαναστάτες και αστοί
της ιστορίας οι πελάτες.

Αλλά οι αρχαίοι Θεοί, εν τη μερίμνη των δια τα υπόλοιπα πελασγικά φύλα, απεφάσισαν την βαθμιαία κατάρρευσιν των Αθηνών ως ηγέτιδος πόλεως και την απαλλαγήν του Ελληνισμού, ως εθνικού πλέον συνόλου, εκ των κινδύνων του συγκεντρωτισμού. Κατά τους επόμενους μακρούς αιώνας κατεβλήθησαν αρκεταί προσπάθειαι δια την αναβίωσιν του παλαιού άστεως, αλλ' αύται απέβησαν άκαρποι. Ευτυχώς δε, διότι κατά την νεωτέραν και σκληροτέραν δοκιμασίαν του γένους, η εκ νέου κυριαρχία των Αθηνών θα απεδυνάμωνε τας κορυφάς και τας πεδιάδας της πελασγικής γης, αι οποίαι διεμόρφωσαν την οριστικήν φυσιογνωμίαν της φυλής και κατηύγασαν δι' ανεσπέρου φωτός τους ομιχλώδεις ορίζοντας της περιδεούς ανθρωπότητος.

Στο Σούλι και στην Αλαμάνα
κάναμε φως τη συμφορά
θα μας θυμούνται τάχα μάνα
καμμιά φορά;

Ματαία ελπίς. Ουδείς τους ενεθυμήθη ως ζώσας αιωνιότητας, ουδείς τους κατενόησεν εις τας πραγματικάς των διαστάσεις. Και αι Αθήναι, καταστάσαι πρωτεύουσα νεοπαγούς κράτους, ήρχισαν να προετοιμάζονται δια την εκ νέου απορρόφησιν της ικμάδος του έθνους. Αλλά η προγονική κληρονομία δεν είχεν εξ ολοκλήρου σπαταληθή και οι μεταγενέστεροι αδελφοί του μικρού Χορμόπουλου, εκ των Ηπειρωτικών ορέων και εξ όλων των στενωπών της αθανάτου πατρίδος, διέπλευσαν την Αχερουσίαν της μοίρας των με την γαλήνην του μαρτυρίου και της θυσίας. Και τα βαρβαρικά έθνη ηπόρησαν και κατ' ιδίαν εκάγχασαν- ακριβώς όπως αι Αθήναι.

Χτυπάτε της οργής προφήτες
καμπάνα στην Καισιαριανή
νά 'ρθουν απόψε οι Διστομίτες
νά 'ρθουν κι οι Καλαβρυτινοί
με σπαραγμό κι απελπισία
για τη χαμένη τους θυσία.

Άραγε είναι αληθές ότι η θυσία των απέβη επί ματαίω; Ουδείς δύναται να αποφανθή μετά βεβαιότητος και ουδείς δύναται να προεξοφλήση το μέλλον διότι η ιστορία των ανθρώπων είμαι μία συνεχής παλινδρόμησις. Αλλά με την διαρκώς ογκούμενην υπερτροφίαν της Αττικής αι προοπτικαί διαγράφονται σκοτειναί. Οι αρχαίοι Θεοί δεν υπάρχουν πλέον δια να δώσουν την λύσιν, και ούτω, θάττον η βράδιον, αι Αθήναι θα συγκεντρώσουν εις τους κόλπους των και θα εξαφανίσουν δια παντός την Ελληνικήν αρετήν, ως ο Κρόνος εις το απώτατον παρελθόν κατέτρωγε τα ίδια αυτού τέκνα ή ως ο Ήλιος εις το απώτατον μέλλον θα συγκεντρώσει εις τας αγκάλας του τους πλανήτας του και θα καταβροχθίσει αυτούς!
Γένοιτο! και εις τους αιώνας των αιώνων αμήν.

Πότε θ' ανθίσουνε τούτοι οι τόποι;
Πότε θα 'ρθούνε κανούργιοι ανθρώποι
να συνοδεύσουνε την βλακεία
στην τελευταία της κατοικία;

Elladografia by Panagiotis Andriopoulos on Scribd

Η "Ελλαδογραφία" σε αγγλική μετάφραση (ΑΜΥ ΜΙΜS), όπως περιλαμβάνεται στην ψηφιακή εκδοχή του δίσκου "Τα Παράλογα" (1998). 

Ο ΠΑΤΡΙΝΟΣ ΚΛΗΡΙΚΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΓΚΟΤΣΟΠΟΥΛΟΣ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΚΑΘΑΙΡΕΣΗΣ;

Ο κληρικός της Μητροπόλεως Πατρών Αναστάσιος Γκοτσόπουλος κατέθεσε, ως γνωστόν, αγωγή εναντίον μας, διότι – εκτός άλλων – θεωρεί ότι «προσβάλλεται» και «πλήττεται» η προσωπικότητά του επειδή γράψαμε ότι ως κληρικός, λόγω των αντικανονικών και αντιεκκλησιολογικών του παρεμβάσεων, είναι «καθαιρετέος».

Δυστυχώς για εκείνον πρόκειται για μια αλήθεια, την οποία φροντίζει να επαυξάνει. 

Έτσι, το Σάββατο 16 Ἰουνίου 2018, διάφορες παρασυναγωγές διοργανώνουν ημερίδα στην Θεσσαλονίκη με θέμα: «Ὀρθοδοξία καί Κολυμπάρι δύο χρόνια μετά. Αἵρεση – Καθαίρεση, Ὀρθόδοξη Ἀντίσταση». 

Μεταξύ των ομιλητών της αντισυνοδικής αυτής ημερίδος είναι και ο κληρικός Αναστάσιος Γκοτσόπουλος. Για άλλη μια φορά θα ξεσπαθώσει, κατά πως φαίνεται, εναντίον της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδοξίας, αφού το θέμα που θα αναπτύξει έχει ως τίτλο: Το φρόνημα των Οικουμενικών Συνόδων και το φρόνημα της «Συνόδου» της Κρήτης. Ο πατρινός κληρικός βάζει σε εισαγωγικά την λέξη «Συνόδου» που αφορά στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Ορθοδοξίας, προφανώς διότι δεν την αναγνωρίζει ως Σύνοδο. 

Το σημαντικότερο όμως είναι ότι θα είναι ομιλητής σε μία διοργάνωση που αποτελεί σύναξη αποτειχισμένων, ακοινώνητων και αργών κληρικών, αφού οι άλλοι ομιλητές είναι οι αποτειχισμένοι και υπό καθαίρεσιν κληρικοί Θεόδωρος Ζήσης, Νικόλαος Μανώλης, Φώτιος Βεζύνιας. Τι γυρεύει, τελικά, εν μέσω τόσων αποτειχισμένων κληρικών ο πατρινός Αν. Γκοτσόπουλος;

Αλλά γιατί να μην το κάνει και αυτό; Αφού έχει την κάλυψη του Μητροπολίτη του, Πατρών Χρυσοστόμου; 

Το ερώτημα είναι το εξής: Αν ο Πατρών ήταν στην θέση των Μητροπολιτών Θεσσαλονίκης και Λαγκαδά, των οποίων το μνημόσυνο έκοψαν οι παραπάνω κληρικοί, θα έδειχνε την ίδια …ανοχή; Δε νομίζω… 

Π.Α.Α.

ΣΤΗΝ ΧΙΟ ΓΙΑ ΤΟ 2ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ

Το Φεστιβάλ Ελληνικής Μουσικής πραγματοποιείται για δεύτερη χρονιά στη Χίο με ποικίλες δραστηριότητες και διοργανώνεται από την Εταιρεία Πολιτισμού ΜΟΥΣΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ. 

Θα παρουσιαστούν έργα συμφωνικής μουσικής και μουσικής δωματίου Ελλήνων συνθετών που έχουν επηρεαστεί από την ελληνική παραδοσιακή μουσική, βυζαντινή και δημοτική.
Ιδιαίτερη μνεία θα γίνει στον συνθέτη Μιχάλη Αδάμη (1929-2013) και στη σχέση του με τη βυζαντινή μουσική. Διαλέξεις και συζητήσεις θα βοηθήσουν το κοινό να τοποθετήσει τις αναζητήσεις των Ελλήνων συνθετών του 20ού και 21ου αι. στο διεθνές μουσικό γίγνεσθαι της εποχής μας. Εργαστήρια και masterclasses θα δώσουν την ευκαιρία σε νέους μουσικούς να ασχοληθούν με έργα σύγχρονων Ελλήνων συνθετών. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει επίσης μία συναυλία ειδικά σχεδιασμένη για παιδιά 5-12 χρόνων και από μία συναυλία στα γηροκομεία Χίου και Καρδαμύλων.
Καλλιτεχνική διεύθυνση: Ελευθερία Λυκοπάντη. 
Καλλιτεχνικός Σύμβουλος του Φεστιβάλ Ελληνικής Μουσικής Χίου είναι ο Αλέξανδρος Καλογεράς, συνθέτης, Ph.D. Harvard University, Καθηγητής στο τμήμα Μoυσικής Σύνθεσης του Berklee College of Music της Βοστώνης. 

Ακολουθεί αναλυτικά το πρόγραμμα του Φεστιβάλ, που θα πραγματοποιηθεί από 1-8 Ιουλίου 2018.

Εβδομάδα Ελληνικής Μουσικής - Χίος 2018 by Panagiotis Andriopoulos on Scribd

Ο ΜΑΝΟΛΗΣ ΧΑΤΖΗΓΙΑΚΟΥΜΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗΣ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ

Η εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ Σαββατοκύριακο, έχει ξεκινήσει, εδώ και ένα μήνα, ένα αφιέρωμα στην πολύ σοβαρή υπόθεση της μετάφρασης των αρχαίων ελληνικών κειμένων, με τον γενικό τίτλο ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΩΝ ΠΑΘΗ, που επιμελείται ο δημοσιογράφος Δημήτρης Δουλγερίδης. 

Σήμερα, Σάββατο 2 Ιουνίου 2018, η στήλη φιλοξενεί τον γνωστό φιλόλογο Μανόλη Χατζηγιακουμή, ο οποίος έχει μεταφράσει την ΟΔΥΣΣΕΙΑ του Ομήρου και έχει βραβευτεί για το σύνολο του φιλολογικού του έργου με το Αριστείο Γραμμάτων της Ακαδημίας Αθηνών. 

Η εφημερίδα αναδημοσιεύει τις απόψεις του Μανόλη Χατζηγιακουμή για το θέμα της μετάφρασης, όπως τις αποτύπωσε στα προλεγόμενα της "Οδύσσειας". 

Μπορείτε να διαβάσετε το κείμενο εδώ. 

Theodoros Giavridis: 2018 Julian R. Rachele Prize

Ολόκληρη η συνέντευξη του Θ. Γιαβρίδη εδώ

Ο Θόδωρος Γιαβρίδης ανήκει στην …άλλη Ελλάδα, σ’ αυτήν που διαπρέπει στην Αμερική. Μόλις πήρε ένα βραβείο για την πρωτότυπη ερευνητική δουλειά του στην βιολογία. 

2018 Julian R. Rachele Prize 

• Theodoros Giavridis: Giavridis T, van der Stegen SJC, Eyquem J, Hamieh M, Piersigilli A, Sadelain M, “CAR T cell-induced cytokine release syndrome is mediated by macrophages and abated by IL-1 blockade.” Nature Medicine (in press) (mentor: Michel Sadelain). 

Ο Θόδωρος Γιαβρίδης είναι ένας νέος άνθρωπος που εργάζεται σκληρά και σοβαρά στην επιστήμη του. Αταλάντευτος στην δύσκολη πορεία που χάραξε, πήγε από την Πάτρα στην Αμερική για μεταπτυχιακές σπουδές και τώρα πια παράγει έργο άξιο διακρίσεων και βραβεύσεων, που στην Αμερική – είναι γνωστό – δεν δίνονται αν πραγματικά δεν το αξίζει ο επιστήμονας. 

Δεν του εύχομαι να γυρίσει στην Ελλάδα. Του εύχομαι να φέρει πάντοτε την Ελλάδα μέσα του. Να αγωνίζεται ως γνήσιος έλλην και να ‘χει κατά νου το Ελυτικόν: «Πάντα πάντα περνάς τη φωτιά για να φτάσεις τη λάμψη».
Π.Α.Α.

Theodoros Giavridis - Nature Medicine by Panagiotis Andriopoulos on Scribd

Η σημαντική ερευνητική επιτυχία του απόφοιτου του Πανεπιστημίου Πατρών Θεόδωρου Γιαβρίδη, δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Nature Medicine.  

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια της διδακτορικής διατριβής του Θ. Γιαβρίδη στην ερευνητική ομάδα του Michel Sadelain στο Memorial Sloan Kettering Cancer Center και αναμένεται να βρει γρήγορα εφαρμογή στην κλινική. H έρευνα που πραγματοποίησε αφορούσε την ασφαλή εφαρμογή ανοσοθεραπείας με CAR-T cells στον καρκίνο. Η θεραπεία αυτή βασίζεται στην "εκπαίδευση" των κυττάρων του ανοσοποιητικού του ίδιου του ασθενούς να αναγνωρίζουν και να καταστρέφουν τα καρκινικά κύτταρα (ένα "ζωντανό" εξατομικευμένο φάρμακο). Η έγκριση της πρώτης τέτοιας θεραπείας (για λευχαιμία) από το FDA της Αμερικής τον προηγούμενο Αύγουστο θεωρείται ορόσημο τόσο για τη θεραπεία του καρκίνου όσο και για τη γονιδιακή θεραπεία. Κάποιες φορές όμως το ανοσοποιητικό του ασθενούς υπεραντιδρά και η "καταιγίδα" κυτοκινών που ακολουθεί είναι επικίνδυνη για τη ζωή του ασθενούς. Η έρευνα του Θ. Γιαβρίδη έδειξε πού οφείλεται αυτή η σοβαρή παρενέργεια, η οποία περιορίζει την ευρεία εφαρμογή της θεραπείας. Έδειξε ότι προκαλείται από τα μαρκοφάγα και μπορεί να παρεμποδιστεί με φάρμακα που ήδη υπάρχουν στην αγορά για τα κύτταρα αυτά. Τα ποντίκια-μοντέλα που δημιουργήθηκαν στα πλαίσια αυτής της μελέτης αναμένεται να αποδειχθούν πολύτιμα εργαλεία για τη δοκιμή νέων θεραπευτικών σχημάτων.

Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΘΑΝΑΣΗΣ ΒΑΛΤΙΝΟΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΜΑΘΗΜΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ ΠΟΥ ΘΑ ΜΑΖΕΥΕΙ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO 

ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΕΝΟΣ “ΤΡΙΤΟΥ”

Του συγγραφέα – ακαδημαϊκού Θανάση Βαλτινού

Για τη συζήτηση των ημερών μας περί το μάθημα των Θρησκευτικών ξέρω λίγα πράγματα, αυτά που κατά καιρούς διαβάζω σε μια μάλλον ισχνή σημειωματογραφία.

Κρίνοντας από τέτοια ψιχία, έχω σχηματίσει την εντύπωση ότι ένα σοβαρό ζήτημα μεταλλάχθηκε σε ψευδοπρόβλημα. Όπως έχει συμβεί και με άλλες περιοχές (γλώσσα, π.χ.), αντί της ψύχραιμης, σε βάθος και πέρα από σκοπιμότητες έρευνας, προκρίθηκαν οι ιδεοπολιτικές κραυγές. Συχνά εν μεταμφιέσει. Ουσιαστικά, δηλαδή, έχουμε από τη μια μεριά ιδεολογικές επιλογές και κομματικές θέσεις – ας τις πούμε “αντιθρησκευτικές”, παρόλο που φαίνονται αμβλυμένες σε σύγκριση με το παρελθόν. Κι από την άλλη, σαν απάντηση σ' αυτές τις επιλογές, υπάρχει ο τετριμμένος λόγος του μέσου θεολόγου, δηλαδή ενός επαγγελματία δημιουργημένου από το σύστημα εξετάσεων, που τον έστειλε, π.χ., αντί για τη Νομική, στη Θεολογία, για να γίνει υπάλληλος, δημόσιος υπάλληλος. Ένας τέτοιος άνθρωπος κινείται μοιραία σε στενούς ορίζοντες. Και, παράλληλα, υπάρχουν οι ακόμη πιο κραυγαλέες περιπτώσεις των ανθρώπων που είναι ταγμένοι στην υπόθεση της Εκκλησίας και που, στη συντριπτική τους πλειονότητα, μιλούν πολύ στενά και πολύ στεγνά. Οι εξαιρέσεις είναι ελάχιστες. Κι αυτό είναι κρίμα. Αν για τον πολύ κόσμο φαίνεται να είναι ένα ζήτημα ειδικό, που αφορά μάλλον ειδικούς (π.χ., τη διοικούσα Εκκλησία ή τους θεολόγους) κι όχι άμεσα τη ζωή τη δική του και του κόσμου, το λάθος δεν βαραίνει αποκλειστικά αυτόν. Ποιοί, πότε και με ποιάν επάρκεια φρόντισαν να του μιλήσουν πειστικά και να τον ενημερώσουν;

Κατά κανόνα, ο τρέχων εκκλησιαστικός λόγος είναι εξαιρετικά τυποποιημένος και περιορισμένος μέσα σε συγκεκριμένα καλούπια, που συνήθως δεν ξεπερνιούνται. Βεβαίως, η σοφία της Εκκλησίας – που φανερώνεται κι από τη διάρκειά της μέσα στον χρόνο – αντιμετωπίζει πολύ σωστά τα σχήματα, τα όρια, τα πλαίσια μέσα στα οποία κινείται. Χρειάζεται όμως σήμερα αυτά τα σχήματα να μη γίνονται τύπος που πνίγει την ουσία. Χρειάζονται οι άνθρωποι που με ταλέντο και ευαισθησία θα ξεπεράσουν τα στερεότυπα και θα ανταποκριθούν στις σημερινές ανάγκες, των νέων κυρίως ανθρώπων.

Υπάρχουν μερικά εξαίσια κείμενα, και πιθανότατα θα συναντιόμουν κάποτε μαζί τους, πάντως τη μύησή μου σ' αυτά τη χρωστάω, έστω και με τον τρόπο που γινόταν, στο μάθημα των Θρησκευτικών. Παλαιά Διαθήκη και Ευαγγέλια. Μιλάω ως συγγραφέας, όχι σαν πιστός. Αντί για κατάργηση ή συρρίκνωση λοιπόν, θα έπρεπε μάλλον να αναβαθμιστεί αυτό το μάθημα. Για να γίνω πιο ακριβής: να αναβαθμιστούν οι εντεταλμένοι να το διδάξουν δάσκαλοι.

Εν αρχή ην ο Λόγος και ο λόγος ην προς τον Θεόν και Θεός ην ο Λόγος. Υψηλός στοχασμός – και συχνά δύσκολος, υψηλή ποίηση. Πώς και με ποιον τρόπο θα κοινωνήσουν οι νέοι άνθρωποι με αυτά;

Φέρνω ένα παράδειγμα αδέξιων χειρισμών. Επί υπουργίας Κοντογιαννόπουλου έγινε κάποια προσπάθεια για καθιέρωση της πρωϊνής προσευχής. Αντέδρασαν πολλοί. Η τοποθέτηση σ' αυτό των εκπροσώπων της Εκκλησίας δεν ήταν τέτοια που να δίνει στους ανθρώπους, και ειδικά στους νέους, να καταλάβουν ότι δεν μπορεί να πρόκειται για ένα ζήτημα επιβολής (όπως μάλλον κατανοήθηκε και από τους πολέμιους και από τους υπέρμαχους του μέτρου) και καταναγκασμού. Αν όμως προσφερθεί με πνεύμα ελευθερίας, αν μεταγγιστεί στα παιδιά η ποίηση που αυτά τα εκκλησιαστικά κείμενα περιέχουν, έχω την εντύπωση πως θα τα σκλαβώσουν. Όχι για να τα προσηλυτίσουν, αλλά για να τους δώσουν τη δυνατότητα να πάρουν ελεύθερα ό,τι βρίσκεται εκεί μέσα.

Έχω αλλάξει τρία, οκτατάξια τότε, γυμνάσια.

Από τη μικρή στρατιά των διαφόρων καθηγητών που συνάντησα, στη μνήμη μου έχουν μείνει δύο. Αμυδρά ο πρώτος, ο φιλόλογος Χίος, στη Σπάρτη. Τον εξετέλεσαν λίγο αργότερα οι Γερμανοί στο Μονοδέντρι, με τους 118. Έντονα και ζωντανά ο δεύτερος, ο θεολόγος στο Α' Τριπόλεως, ο μπαρμπα-Γιάννης Παρασκευόπουλος.

Σε κείνα τα σκληρά χρόνια, και με μας διψασμένους για κάτι περισσότερο από όσα οι άχαροι ορίζοντες της επαρχίας υπόσχονταν, ήταν ο μόνος που μας μίλησε για προσωπική αξιοπρέπεια και για το βάρος όχι των τύπων, αλλά της ουσίας των πραγμάτων. Και αυτό μέσα από το περιχαρακωμένο μάθημα των Θρησκευτικών.

Με βάση τις προσωπικές μου εμπειρίες, νομίζω πως το μάθημα αυτό θα έπρεπε να τίθεται ως θέμα εκλογής, ως θέμα ελευθερίας. Ο μπαρμπα- Γιάννης ο Παρασκευόπουλος αυτό είχε κάνει, και μη φανταστείτε πως ήταν εξοικειωμένος με τα μοντέρνα πράγματα της εποχής – πάει σχεδόν μισός αιώνας από τότε. Θα μπορούσε ίσως να πει κανείς ότι με τα σημερινά μέτρα ήταν λίγος. Όμως για την εποχή εκείνη ήταν τεράστιος.

Δεν μπορώ να απαντήσω αν το μάθημα θα πρέπει να είναι υποχρεωτικό ή προαιρετικό. Ξέρω όμως πως, ακόμα και προαιρετικό, θα ήταν ένα μάθημα που θα το παρακολουθούσαν πάρα πολλοί νέοι αν διδασκόταν σωστά. Θα μπορούσε να είναι ένα μάθημα που θα μαζεύει όλα τα παιδιά και θα αφήνει άδειες τις άλλες αίθουσες.

Έχει ένα αντικείμενο τόσο ευρύ και τόσο βαθύ. Την ποίηση, την ιστορία, την τέχνη, τις αλήθειες της ζωής, την περιπέτεια της ύπαρξης. Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν τη χάρη να πιστεύουν και άλλοι που δεν πιστεύουν αλλά καλοπροαίρετα αναζητούν αυτά τα πράγματα. Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην τον προβληματίζουν τα ερωτήματα πώς αρχίζει αυτή η ζωή, πού πάει, ποιός την ορίζει. Και πάλι όμως, θα πω ότι το κύριο ζήτημα είναι η ύπαρξη εμπνευσμένων ανθρώπων, εμπνευσμένων δασκάλων.

Ιανουάριος - Μάρτιος 1998

Από το βιβλίο του Θανάση Βαλτινού “Κρασί και νύμφες-Μικρά κείμενα επί παντός”, εκδ. Εστία, 2009.

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ