"Σε αίθουσες υποδοχής'", σε ποίηση Γαλάτειας Βέρρας και μουσική Λουκά Αδαμόπουλου, με τη φωνή του Κυριάκου Γιαννόπουλου, τον Ανδρέα Αδαμόπουλο στο πιάνο και ψηφιακά κρουστά.
Η ''αίθουσα υποδοχής'' είναι χώρος πρώτης εντύπωσης, δεν είναι ο πυρήνας, αλλά το προοίμιο. Στο ποίημα, όμως, μετατρέπεται σε τόπο μόνιμης εγκατάστασης αξιών. Αξιών που μένουν στο επιφανειακό, το προσχηματικό, χωρίς να εισέρχεται στον ουσιώδη χώρο του νοήματος. Το πρώτο πληθυντικό πρόσωπο (''φιλοξενήσαμε'', ''χειροκροτήσαμε'', ''συναινέσαμε'') δεν αφήνει περιθώρια ατομικής αποποίησης.
ΣΕ ΑΙΘΟΥΣΕΣ ΥΠΟΔΟΧΗΣ
Σε αίθουσες υποδοχής
φιλοξενήσαμε το άκοσμο.
Χειροκροτήσαμε το ασεβές.
Υποκλιθήκαμε στο αλλότριο.
Σε αίθουσες υποδοχής
μειδιάσαμε στο αναίσχυντο.
Εγκωμιάσαμε την πτώση.
Πανηγυρίσαμε την ευτέλεια.
Σε αίθουσες υποδοχής
δωρίσαμε προσωπεία.
Αποθεώσαμε την πλήξη.
Και συναινέσαμε στην κενότητα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου