ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΧΙΟΝΟΣΤΕΦΕΣ ΝΙΧΩΡΙ ΤΟΥ ΒΟΣΠΟΡΟΥ

Το αγαπημένο μας Νιχώρι του Βοσπόρου χιονοσκέπαστο!

Οι φωτογραφίες, νομίζω, ...μιλάνε από μόνες τους.

Χιονοστεφές το Ρωμαίϊκο Κοιμητήριο, όπου και το Αγίασμα του Αγίου Χαραλάμπους.

Ο φύλακας του Κοιμητηρίου Ιμπραήμ

Η Παναγία η Κουμαριώτισσα χιονοστεφανωμένη αν και δυο βήματα από το Βόσπορο

Και ο ναός του Αγίου Γεωργίου -  μετόχι του Παναγίου Τάφου - επίσης χιονοστεφής

ΔΕΙΠΝΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΤΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΤΟΥ ΒΟΣΠΟΡΟΥ

φωτογραφίες: Νικόλαος Μαγγίνας

Με πληροφορίες από το Rumvader

Πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα, 6 Φεβρουαρίου το Γεύμα Αλληλεγγύης των Βοσπορινών κοινοτήτων στο Νιχώρι με πρωτοβουλία της εφοροεπιτροπής Νιχωρίου. Στο δείπνο συμμετείχαν εφοροεπίτροποι 17 κοινοτήτων και από τις δύο πλευρές του Βοσπόρου και παραβρέθηκαν ο Σεβ. Μητροπολίτης Γέρων Δέρκων κ. Απόστολος και ο Σεβ. Μητροπολίτης Μυριοφύτου και Περιστάσεως κ. Ειρηναίος, Επόπτης της Περιφερείας του Βοσπόρου. 

Ο Λάκης Βίγκας, πρόεδρος της κοινότητας Νιχωρίου, καλωσορίζοντας τους παρευρισκόμενους στο Νιχώρι είπε: «Οι κοινότητες του Βοσπόρου πλην του Μεγάλου Ρεύματος, δεν είναι ιδιαίτερα εύπορες, δεν έχουν πολλούς κατοίκους, δεν έχουν σχολεία και άλλες οργανώσεις όπως το παρελθόν, διαθέτουν όμως παλμό, πείσμα και όραμα και έχουν διάθεση για δουλειά και πρόοδο». Ενώ πρόσθεσε: «Δεν αναζητάμε αγάπη και ενότητα για να προχωρήσουμε, διότι εμείς τη βιώνουμε μέσα στην κοινότητά μας με πνεύμα διακονίας».

Έπειτα το λόγο έλαβε ο Γ. Παπαλιάρης, πρόεδρος της κοινότητας Μεγάλου Ρεύματος λέγοντας: «Μέσα από τέτοιες εκδηλώσεις, όπως η συνάντησή μας πριν από τα Χριστούγεννα στην κοινοτική αίθουσα του Μεγάλου Ρεύματος, ενδυναμώνονται οι δεσμοί μας, καλλιεργείται κλίμα σύμπνοιας, κατανόησης και αλληλοϋποστήριξης, και δείχνουμε έμπρακτα ότι οι σχέσεις χτίζονται με επίπονες προσπάθειες και σταθερά βήματα».

Τέλος πήραν το λόγο εκπρόσπωποι από κάθε κοινότητα κατα σειρά: Σίμος Φραντζελατζίογλου, Θεοδώρα Διακρούση, Νίκος Καλαμάρης, Μιχάλης Χανούτογλου, Χρήστος Δαφνοπατίδης, Μαρία Συμεωνίδου, Λωξάντρα Μαής, Γιάννης Δερμιτζόγλου και εκ μέρους του Συνδέσμου Υποστήριξης Ρωμαίικων Κοινοτικών Ιδρυμάτων οι Απόστολος Πορίδης και Σούλα Καπούνταγ.

Η ομιλία του Λάκη Βίγκα στο Γεύμα Αλληλεγγύης Βοσπορινών Κοινοτήτων είχε ως εξής:

Σεβασμιότατοι Άγιε Δέρκων και Άγιε Μυριοφύτου

Αγαπητοί Συνιδιοκτήτες της Ρωμαίικης Κοινότητας

Με ιδιαίτερη χαρά σας καλωσορίζουμε στο Νιχώρι, στον κοινοτικό αυτό χώρο, για να συνεχίσουμε μια ωραία παράδοση που ξεκινήσαμε πριν από μερικά χρόνια με κέντρο το Μέγα Ρεύμα και να φέρουμε πιο κοντά τους επιτρόπους και λειτουργούς των κοινοτήτων μας, σε μια ατμόσφαιρα πιο φιλική, η οποία κατ’ επέκταση δημιουργεί το πνεύμα αλληλεγγύης και συμπαράστασης μεταξύ μας.

Επίσης θέλω να εκφράσω εκ μέρους της Κοινότητας Νεοχωρίου την τιμή που μας κάνουν οι Σεβασμιότατοι Μητροπολίτες μας –πνευματικοί πατέρες των περιοχών μας και ας μου επιτραπεί να χαιρετίσω ιδιαιτέρως τον Γέροντα κ. Απόστολο που πρόσφατα ανέλαβε την ιστορική Μητρόπολη Δερκων και βρίσκεται για πρώτη φορά μαζί μας. 

Το γεγονός ότι όλοι εμείς οι παρόντες και οι απόντες δια διαφόρους λόγους συνεργάτες μας, εκπροσωπώντας 14 ενορίες από τις δυο όχθες του Βοσπόρου, συναντόμεθα και πάλι μετά την συμπλήρωση του δευτέρου κύκλου των εκλογών, μας κάνει να αισθανόμαστε υπερήφανοι έναντι στην Ομογένεια μας που μας ψήφισε,στην ιστορία μας που μας κληροδότησε αυτήν την υπέροχη παρακαταθήκη αλλά και την τιμή της ευθύνης που φέρουμε για τα παιδιά μας, τους αυριανούς επιτρόπους μας.

Αγαπητοί φίλοι Βοσποριανοί,

Οι κοινότητες του Βοσπόρου πλην του Μεγάλου Ρεύματος δεν είναι ιδιαίτερα εύπορες, δεν έχουν πολλούς κατοίκους, δεν έχουν σχολεία και άλλες οργανώσεις όπως στο παρελθόν, αλλά έχουν παλμό, πείσμα, όραμα, έχουν διάθεση για δουλειά και πρόοδο, σεβασμό στα ήθη και έθιμα και όλα αυτά μας κάνουν πιο αποφασισμένους, πιο δυνατούς και αισιόδοξους, αισθανόμαστε ενωμένοι, με αγάπη, κατανόηση και φρόνημα αλληλεγγύης.

Λάκης Βίγκας και Γιάννης Δεμιρτζόγλου

Ο φυσικός μας ηγέτης είναι ο εκάστοτε Οικουμενικός Πατριάρχης. Εμείς βιώνουμε την αγάπη και την ενότητα μέσα στη κοινότητά μας. Τις δυνατότητες που μας παρέχουν τα ιδρύματα μας δεν τις εκλαμβάνουμε ως μέσο εξουσίας. 

Πρέπει να κατανοήσουμε ότι η Κοινότητά μας βγήκε από την εσωστρέφεια και θέλει να λειτουργήσει δημοκρατικά, ελεύθερα, με αξιοπρέπεια, με δυναμική και οράματα. Τελειώνοντας θέλω να εκφράσω τις ευχαριστίες μας ως επιτροπές Νεοχωρίου για την προσέλευσή σας στο δείπνο μας, για την συνεργασία των γειτονικών μας επιτρόπων, το Μέγα Ρεύμα που φροντίζει και για το χωριό μας και καλωσορίζω στην οικογένεια των επιτρόπων μας τους νεοεκλεγέντες επιτρόπους που αναλαμβάνουν για πρώτη φορά αυτές τις τίμιες ευθύνες προσδοκώντας σε μια σκληρή δουλειά και στενή συνεργασία για μια σοβαρή, εκσυγχρονισμένη και αποτελεσματική λειτουργία της Κοινότητάς μας.

Ο ΑΓΙΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΒΕΒΕΚΙΟΥ ΣΤΟ ΒΟΣΠΟΡΟ

Πανηγύρισε σήμερα, εορτή του αγίου ιερομάρτυρος Χαραλάμπους του θαυματουργού, ο ναός του Αγίου Χαραλάμπους της Κοινότητος Βεβεκίου, στον Βόσπορο της Κωνσταντινούπολης. 

Των ιερών ακολουθιών προέστη ο Αρχιερατικώς Προϊστάμενος της Περιφερείας Βοσπόρου Μητροπολίτης Μυριοφύτου και Περιστάσεως Ειρηναίος. 

Πρώτη μνεία της εκκλησίας του Αγίου Χαραλάμπους γίνεται το 1796 σε επιστολή, όπου αναφέρεται ότι οι μοναχοί της Αγιορείτικης Μονής Ιβήρων, μέσα σε κτήμα που ήδη κατείχαν στην περιοχή ως μετόχι, τον προϋπάρχοντα ναϊσκο «εκ βάθρων επισκευάσαντες», έχτισαν εκκλησία στο όνομα του Αγίου Χαραλάμπους.

Ο ναός, σήμερα, πνιγμένος ανάμεσα στις πολυκατοικίες, διατηρείται σε καλή κατάσταση. Το κτίσμα χρονολογείται στα 1830. Απέναντι από την εκκλησία σώζεται το ένα από τα τρία αγιάσματα που λειτουργούσαν στο Μπεμπέκι.

Και φέτος οι Ρωμιοί έδωσαν το παρόν στην πανήγυρι της Κοινότητας Βεβεκίου. Ο κ. Ηλίας Νικολαϊδης πήγε και φέτος στον Άγιο από την Αθήνα, όπου ζει μόνιμα. Παλιός Μπεμπεκιανός δεν ξεχνά τη γενέτειρα για την οποία τρέφει σεβασμό, αγάπη, πάθος!...

Και του χρόνου, αγαπητοί Ρωμιοί του Βοσπόρου! Ο Άγιος βοήθειά μας!

Ο Λάκης Βίγκας, Πρόεδρος στην Κοινότητα της Παναγίας Νεοχωρίου, έσπευσε να συνεορτάσει στο Μπεμπέκι. Εδώ μαζί με τον κ. Ηλία Νικολαϊδη, ο οποίος εκτελεί χρέη επιτρόπου. 

Ο ΔΙΧΑΣΜΟΣ ΛΟΓΩ ΕΦΡΑΙΜ, Ο ...ΘΡΗΝΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΚΑΙ Ο ΕΚΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΣΜΟΣ...

Πίνακας της Ράνιας Ράγκου

- "Μας εξευτελίσατε, μας ταπεινώσατε" και άλλα τέτοια κραυγαλέα προσήψε στον Μητροπολίτη Μεσσηνίας Συνοδικός ιεράρχης, με αφορμή την κριτική που ήσκησε ο Μεσσηνίας στο ανακοινωθέν της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου για την προφυλάκιση Εφραίμ.

Άραγε, αναλογίζεται ο καθείς, μία και μόνο φωνή, όπως αυτή του Μεσσηνίας, ήταν ικανή για να "εξευτελίσει" την Δ.Ι.Σ.;

Το σίγουρο είναι ένα. Ο Βατοπαιδινός ηγούμενος κατάφερε να διχάσει και την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος. Κι αυτό δεν είναι μικρό κατόρθωμα...

Πάντως η κ. Ειρήνη Καλού δεν εννοεί να αποφασίσει την αποφυλάκιση του ηγουμένου. Αμετανόητη!... Την βλέπω εις το πυρ το εξώτερον!...

- Είναι ...πικάντικο το γεγονός ότι κάποιοι βουλευτές κόπτονται για το περιεχόμενο του μαθήματος των Θρησκευτικών στο "Νέο Σχολείο". Τρέμουν μήπως και χαθεί ο "ομολογιακός" του χαρακτήρας. Πριν ασχοληθούν με τη σωτηρία της ψυχής των ελληνοπαίδων, μήπως θα έπρεπε να ασχοληθούν σοβαρότερα με τη "σωτηρία της χώρας" για την οποία επίσης ολοφύρονται;

- Με ρώτησε κάποιος φίλος πώς μου φάνηκε η ανοιχτή επιστολή του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου προς τον Πρωθυπουργό Λουκά Παπαδήμο για την κρίση. Του απάντησα: "Δείχνει ξεκάθαρα τον εκχριστοδουλισμό της Ελλαδικής Εκκλησίας. Κατά το εκπασοκισμός της Ν.Δ., που έχει πει πολύ νωρίς ο Χρήστος Γιανναράς".

Π.Α.Α.

Ο Γ. Μπαμπινιώτης για τα Θρησκευτικά

* Ένα σχόλιο μ΄ αφορμή τη συνέντευξη του Καθηγητή στα "NEA" και τις ανησυχίες που προκάλεσαν οι δηλώσεις του για το μάθημα των Θρησκευτικών

Του Χάρη Ανδρεόπουλου *

Aνησυχίες, οι οποίες μάλλον είναι αβάσιμες, για το μάθημα των Θρησκευτικών στο Νέο Λύκειο προκάλεσαν δηλώσεις του Kαθηγητή και μέλους της Επιστημονικής Επιτροπής για το Νέο Λύκειο κ. Γ. Μπαμπινιώτη. Θεωρούμε ότι αν βάλει κανείς τις δηλώσεις αυτές στο “μικροσκόπιο” της κριτικής ανάλυσης θα διαπιστώσει ότι το περιεχόμενό τους όχι μόνο δεν είναι αρνητικό για το μάθημά μας – όπως, προφανώς εκ παρερμηνείας, εμφανίσθηκε από μερίδα (καλοπροαιρέτως ανησυχούντων) συναδέλφων - αλλά κατά το μάλλον θετικό, προδιαγράφοντας έτσι εξελίξεις οι οποίες όχι μόνο δυσφορία δεν θα πρέπει να μας προκαλέσουν, αλλά, αντιθέτως, συγκρατημένη αισιοδοξία ότι το αγαπημένο μας μάθημα θα έχει καλύτερη τύχη σε σχέση με τον αρχικό σχεδιασμό να ενταχθεί στα προαιρετικά. Eχουμε και λέμε, λοιπόν:

Σε συνέντευξή του στα “ΝΕΑ” (βλ. αναδημοσίευση στην Alfavita) γύρω από το νέο σύστημα για τις εισαγωγικές εξετάσεις στα ΑΕΙ, ο καθηγητής – τέως πρύτανης του ΕΚΠΑ και μέλος της ad hoc Επιστημονικής Επιτροπής του υπ. Παιδείας κ. Γ. Μπαμπινιώτης, αναφερόμενος στη γκάμα των μαθημάτων που θα έχουν τη δυνατότητα να εξετάζονται οι υποψήφιοι διευκρίνισε ότι, σύμφωνα με τους μέχρι τώρα σχεδιασμούς της Επιτροπής “τα βασικά μαθήματα θα είναι η Γλώσσα, η Ιστορία και τα Μαθηματικά”, συμπληρώνοντας δε την απάντησή του είπε ότι “όλα τ΄ άλλα μαθήματα, μεταξύ αυτών και τα Θρησκευτικά, θα είναι επιλεγόμενα”.

Τι σημαίνουν όλα αυτά:

1ον) Κατά τη γνώμη μας το μόνο που δεν σημαίνουν είναι ότι "το μάθημα γίνεται επιλεγόμενο σε όλο το Λύκειο", ότι "εξοβελίζεται από το Λύκειο", κλπ., όπως ερμηνεύθηκε από μερίδα συναδέλφων και διατυπώθηκε σε σχετικά άρθρα τους στο διαδίκτυο. O καθηγητής κ. Μπαμπινιώτης αναφερόταν, όχι σ΄ όλες τις λυκειακές τάξεις, αλλά στην Γ΄ Λυκείου και μάλιστα όχι στο θέμα των διδασκομένων μαθημάτων Γενικής Παιδείας της τάξεως αυτής, αλλά στο ειδικότερο θέμα των μαθημάτων που θα εξετάζονται οι υποψήφιοι στις εισαγωγικές για τ΄ ΑΕΙ από το 2015 και εκείθεν. Στη αρχή της ίδιας συνέντευξής του ο Γ. Μπαμπινιώτης αναφέρει ότι οι υποψήφιοι θα εξετάζονται σε 3 – 5 μαθήματα (τους συντελεστές βαρύτητας των οποίων θα ορίζουν τα τμήματα των ΑΕΙ) εκ των οποίων, όπως διευκρινίζει στις επίμαχες δηλώσεις του, τα βασικά θα είναι η Γλώσσα, η Ιστορία και τα Μαθηματικά. Δεν θα΄ ναι, όμως, μόνον αυτά τα εξεταζόμενα.

2ον) Εχει ιδιαίτερη αξία, άλλο σημείο της συνέντευξής του στο οποίο επισημαίνει ότι “πέρα από τα 3 – 5 μαθήματα που θα προβλέπονται θα μπορεί ο κάθε υποψήφιος να δώσει περισσότερα μαθήματα, π.χ. αν κάποιος είναι καλός στη Φυσική ή στα Οικονομικά θα έχει τη δυνατότητα να δώσει ένα αντικείμενο ακόμα και να είναι υποψήφιος γι΄ αυτά”. Τι μπορεί να σημαίνει αυτό πρακτικά και για το δικό μας μάθημα στη Γ΄ Λυκείου: ότι πέραν από τους υποψηφίους για τα Τμήματα Θεολογίας και τα Τμήματα Ποιμαντικής Θεολογίας των ΑΕΙ καθώς και τα Τμήματα Ιερατικών Σπουδών των Ανωτάτων Εκκλησιαστικών Ακαδημιών που θα πρέπει να εξετασθούν και στα Θρησκευτικά (για τα οποία θα υπάρξει συντελεστής βαρύτητας, ορισθησόμενος από τα αντίστοιχα τμήματα των Θεολογικών Σχολών και των ΑΕA), το μάθημα θα επιλέγεται ως εξεταζόμενο και από πολλούς άλλους υποψηφίους της θεωρητικής κατεύθυνσης. Kαι το λέμε αυτό καθώς, όπως έχει αποδειχθεί από τα στατιστικά δεδομένα του υπ. Παιδείας, οι πλείστοι εξ αυτών των υποψηφίων (για τμήματα των Φιλοσοφικών, Νομικών, και λοιπών θεωρητικών σχολών) στα μηχανογραφικά τους δελτία έχουν ως συνήθως εναλλακτική δεύτερη επιλογή τους τα Θεολογικά Τμήματα (όπως και πολλοί υποψήφιοι των Θεολογικών Τμημάτων έχουν ως δεύτερη επιλογή τους Τμήματα των Φιλοσοφικών Σχολών, Τμήματα Ιστορίας, κλπ., λόγω συναφείας).

3ον) Eξ όλων των ανωτέρω προκύπτει το λογικό συμπέρασμα ότι το μάθημα των Θρησκευτικών θα υπάρχει στο κανονικό κορμό του ωρολογίου προγράμματος της Γ΄ Λυκείου και θα εξετάζεται (όπως και τα άλλα “μη βασικά” για τις πανελλαδικές εξετάσεις) μαθήματα (Φυσική, Χημεία, Κοινωνιολογία, Αρχές Οικονομίας, κλπ) σε ενδοσχολικό επίπεδο για τους μαθητές που θέλουν να πάρουν το απολυτήριο του Λυκείου, ενώ θα επιλέγεται (όπως και τ΄ άλλα “μη βασικά” μαθήματα) και ως πανελλαδικώς εξεταζόμενο για τους υποψηφίους των Θεολογικών και συναφών Τμημάτων των ΑΕΙ και των ΑΕΑ.

4ον) Θεωρούμε ότι αν τα πράγματα δρομολογηθούν ως ανωτέρω βάσει των δηλώσεων του κ. Μπαμπινιώτη οι εξελίξεις θα είναι κατά το μάλλον θετικές για τα Θρησκευτικά, σε σχέση με τα μέχρι πρότινος σχεδιασμούς τους οποίους είχε ανακοινώσει πέρυσι τον Μάρτιο το υπ. Παιδείας που ήθελαν το Θρησκευτικά ως ένα απλώς προαιρετικό / επιλεγόμενο σε ενδοσχολικό επίπεδο μάθημα και χωρίς ρόλο ειδικής βαρύτητας ως κατ΄ επιλογήν εξεταζομένου (όπως ανακοινώνει τώρα ο κ. Μπαμπινιώτης) στις πανελλαδικές για την εισαγωγή στα Θεολογικά και τα συναφή

πανεπιστημιακά (“Ποιμαντικής Θεολογίας”, “Κοινωνικής Θεολογίας”) και μη πανεπιστημιακά Τμήματα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης (Ανώτατες Εκκλησιαστικές Ακαδημίες).

5ον) Πιστεύουμε ότι η παρουσία του καθηγητή κ. Γ. Μπαμπινιώτη στην Επιστημονική Επιτροπή για το Νέο Λύκειο από μόνη της αποτελεί θετικό οιωνό για το μάθημά μας, καθώς είναι γνωστές οι διαχρονικές απόψεις του για τη γνωσιακή και παιδαγωγική του αξία. Νομίζουμε ότι πρόθετη θετική συγκυρία αποτελεί και η παρουσία στο υπ. Παιδείας του αναπληρωτή υπουργού κ. Κων. Αρβανιτόπουλου, ο οποίος σε συνεδρίαση της Διακομματικής Επιτροπής για το Νέο Λύκειο υποστήριξε τη θέση να παραμείνει το μάθημα υποχρεωτικό και χωρίς “εκπτώσεις” στο ωρολόγιο πρόγραμμα του Λυκείου.

Συνεπώς, θα πρέπει και εμείς, ως κλάδος, να αντιμετωπίσουμε με υπεύθυνο επιστημονικό λόγο, παιδαγωγικές προτάσεις και εκπαιδευτικά επιχειρήματα τις προσπάθειες για την επιχειρούμενη εκπαιδευτική μεταρρύθμιση και να προσπαθήσουμε να τις συνδιαμορφώσουμε με θετικές παρεμβάσεις, χωρίς να κλεινόμαστε αμυντικά στον εαυτό μας. Ήλθε νομίζουμε ο καιρός οι ενώσεις θεολόγων (Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων – ΠΕΘ, “KAIΡΟΣ”, συλλογικότητες αδιορίστων, καθηγητές και φοιτητές των Θεολογικών Σχολών) αφήνοντας κατά μέρος τις διαφωνίες τους (μας) να ενώσουν (- με) τις δυνάμεις τους (μας) για να υποστηρίξουμε όλοι μαζί το μάθημα, σύμφωνα με το πλαίσιο που όλους μας ενώνει: να διατηρηθεί ως 2ωρο στην Α΄ και τη Β΄ ΓΕΛ και να παλέψουμε να γίνει (από μονόωρο σήμερα) 2ωρο και στη Γ΄ ΓΕΛ. Ακόμη να παλέψουμε για την αναβάθμισή του στο υπό σύσταση Τεχνολογικό Λύκειο. Και να παλέψουμε όλοι μαζί τώρα, σήμερα – γιατί αύριο μπορεί να είναι αργά.

* ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ο Χάρης Ανδρεόπουλος είναι θεολόγος καθηγητής (http://religiousnet.blogspot.com )

ΒΡΑΔΙΑ ΕΛΥΤΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΩ ΑΧΑΪΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 12 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

Ο δήμος Δυτικής Αχαΐας διοργανώνει φιλολογική – μουσική βραδιά αφιερωμένη στον μεγάλο ποιητή Οδυσσέα Ελύτη την Κυριακή 12 Φεβρουαρίου 2012 και ώρα 7:00μ.μ. στο Πολιτιστικό Κέντρο «Μελίνα Μερκούρη» στην Κάτω Αχαΐα.

Ομιλητές της βραδιάς θα είναι ο ποιητής και κριτικός λογοτεχνίας Δημήτρης Δασκαλόπουλος και ο Γιάννης Παππάς φιλόλογος και πρόεδρος του Συνδέσμου Φιλολόγων Πατρών.

Αποσπάσματα από το ποιητικό έργο του Ελύτη θα αναγνώσει η φιλόλογος Μαίρη Σιδηρά.

Συμμετέχει το Καλλιτεχνικό Σύνολο «Πολύτροπον», το οποίο θα παρουσιάσει ποιήματα του Ελύτη μελοποιημένα από τους δύο μεγάλους έλληνες συνθέτες Μάνο Χατζιδάκι και Μίκη Θεοδωράκη.  

Το "Πολύτροπον" αποτελούν οι: Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος (υπεύθυνος συνόλου-τραγούδι), Τάσος Σπηλιωτόπουλος (πιάνο), Δώρα Ζήκου (τραγούδι) και Δημήτρης Καραδήμας (παρουσίαση). 

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης θα προβληθεί σχετικό οπτικοακουστικό υλικό.

GENEVA ON THE ROCKS...

Αυτό θα πει χειμώνας στη Γενεύη!!! Σκέτη απόλαυση!

Παρά την παγωνιά, φίλος της Ιδιωτικής Οδού, μας στέλνει θερμούς χαιρετισμούς από τη Γενεύη και μας παραπέμπει σε ...μαγικές, μα πραγματικότατες, φωτογραφίες της καθημερινότητας, τις οποίες μπορείτε να δείτε εδώ. 

ΜΑΝΙΑ ΕΥΡΕΣΕΩΣ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ...

Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμος

Πρόσφατα επιδοθήκαμε στη μανία ευρέσεως αιρετικών, αν δεν τους εντοπίσουμε γρήγορα, τότε τους "κατασκευάζουμε" εύκολα και ακόμα, πισωγυρίσαμε σε μιά πεισιθάνατη εσχατολογία που στοχεύει να φοβήσει αντί να αγαπήσει, να προτείνει και να αγωνιστεί.

π. Βασίλειος Θερμός
Δυστυχῶς ἔχουμε μπροστά μας μία πτυχή ἑνός γενικώτερου ἀπαράδεκτου φαινομένου ζηλωτισμοῦ, τό ὁποῖο ἀποτελεῖ διαρκῆ «ἄκανθα» στό σῶμα τῆς Ὀρθοδοξίας μέ πρόσφατη ὄξυνση. Οἱ ἐκπρόσωποί του ἔχουν υἱοθετήσει τό δόγμα «ὁ σκοπός ἁγιάζει τά μέσα», τήν ἴδια ὥρα πού παριστάνουν τά θύματα. Ἡ τραγικότητά τους ἔγκειται στό γεγονός ὅτι ἁμαρτάνουν στό ὄνομα τῆς ἁγιότητος καί τῆς ἀρετῆς! Εἶναι βαθύτατα λυπηρό ὀρθόδοξοι χριστιανοί νά βιώνουν τέτοιες αὐταπάτες καί νά διοχετεύουν τόν ζῆλο τους σέ οὐ κατ’ ἐπίγνωσιν ἐνέργειες, τραυματίζοντας ἔτσι βάναυσα τό ὀρθόδοξο ἦθος.

Η "ΕΠΙΓΝΩΣΗ" ΜΕ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗ ΚΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΓΙΑΝΝΑΡΑ

Το νέο τεύχος (118) του περιοδικού Επίγνωση είναι αφιερωμένο στον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη, για τα 100 χρόνια από την κοίμησή του.

Στο αφιερωματικό τεύχος υπάρχουν μικρά, αλλά σημαντικά κείμενα των: Ν. Δ. Τριανταφυλλόπουλου, π. Κωνσταντίνου Ν. Καλλιανού και Παύλου Πολιτίδη. Υπάρχουν, επίσης, αποσπάσματα διηγημάτων του Παπαδιαμάντη.

Ολόκληρο το αφιέρωμα μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

Στο τέλος του τεύχους δημοσιεύεται μια επιστολή προς το περιοδικό του καθηγητή Χρήστου Γιανναρά. Η σύντομη, αλλά λίαν διαφωτιστική,  αυτή επιστολή έχει ως εξής:

Αγαπητοί μου φίλοι, επιτρέψτε μου να ζητήσω τη φιλοξενία των έντιμων σελίδων σας, για την αποκατάσταση μιάς παρεξήγησης ή παρανάγνωσης κειμένων μου:

Σε ομιλία του στη λεγόμενη «Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών» της Μητροπόλεως Δημητριάδος, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Περγάμου, Καθηγητής και Ακαδημαϊκός κ. Ιωάννης Ζηζιούλας, είπε κατά λέξη: «Μόλις πρόσφατα η ευχαριστιακή προσέγγιση (της Εκκλησίας, της ανθρωπολογίας, του μυστηρίου του Τριαδικού Θεού) κρίθηκε από οπαδό της θεολογίας του Ιω. Ρωμανίδη ως περίπου κυοφορούμενη αίρεση, ενώ και ο Χρ. Γιανναράς εκφράζει πλέον γι’ αυτὴν επιφυλάξεις. Ζούμε σε μια εποχή θεολογικού αλληλοσπαραγμού».

Πρέπει να υπάρχει κάποια διατύπωσή μου που παρανοήθηκε. Δεν εξέφρασα ποτέ την παραμικρή επιφύλαξη για την ευχαριστιακή εκκλησιολογία, που είναι πάντοτε για μένα θεμέλιο και προϋπόθεση για την κατανόηση της εμπειρικής μαρτυρίας (Ευαγγελίου) της Εκκλησίας.

Σημειώσεις για τα "Κλειστά Χαρτιά" του π. Π.Κ.

κείμενο - φωτογραφίες Σκοπέλου: π. Κωνσταντίνος Ν. Καλλιανός

Σημειώσεις πάνω στὸ νέο ποίημα τοῦ π. Παναγιώτη Καποδίστρια, Κλειστὰ Χαρτιά

Περιποιεῖ ἰδιαίτερη τιμὴ στὸν ὑποφαινόμενο καὶ ὑπογράφοντα αὐτὲς τὶς λιτὲς σημειώσεις, ἡ ἀποστολὴ τοῦ μὲ τὸν ἀριθμὸ 22 ἐνυπόγραφου ποιήματος, ποὺ τιτλοφορεῖται "Κλειστά Χαρτιά-100 χρόνια Ἐλύτης" τὸ όποῖο μᾶς παραδίδει ἡ φιλόμουση πένα τοῦ Ζακυνθίου ἀδελφοῦ καὶ ἔντιμου φίλου, τοῦ παπα-Παναγιώτη Καποδίστρια, ποιητῆ καὶ λογίου, ποὺ μὲ συνέπεια, ἦθος καὶ σεβασμὸ στὴν παράδοση τῶν προγόνων τοῦ νησιοῦ του, ποιητῶν, λογοτεχνῶν καὶ ἱστορικῶν, ἀνεβαίνει τὴν ἀγωνιώδη, καὶ πάντα με ἔνθεο φῶς ραντισμένη, κλίμακα τοῦ λόγου.

Μᾶς πηγαίνει, λοιπόν, μὲ τὴ λέξη «κλειστὰ», ὁ ἀγαπητὸς παπα-Παναγιώτης στὴν ἄλλη ἄκρη: ἐκεῖ δηλ. ποὺ ἀκτινοβολεῖ, ὅπως στὰ νομίσματα, ἡ ἄλλη τους ὄψη, ἐκείνη, δηλαδή, ποὺ ὁ Ἐλύτης ἄντλησε ἀπό τὸν πακτωλό τοῦ Ἑλληνος λόγου καὶ, μάλιστα, μᾶς τὸν παρέδωσε σὲ συλλογὴ δοκιμίων του καὶ ὄχι μόνο, μὲ τὸν τίτλο «Ἀνοιχτὰ Χαρτιά».

Ἀλήθεια, γιατὶ ὁ παπα-Παναγιώτης χρησιμοποιεῖ αὐτὴ τὴ σημαδιακὴ λέξη «κλειστὰ», λέξη σιβυλλική, ἀλλὰ καὶ κάπως αἰνιγματική, ἀφοῦ, ὅπως ξέρουμε, καθετί τὸ κλειστὸ εἶναι μιὰ περίπτωση ποὺ γοητεύει, καθὼς προβάλλει τὸ ἀνεξερεύνητο;

Ἡ προσωπική μου ἐκτίμηση εἶναι, πὼς ὁ π. Παναγιώτης συνειδητὰ ἀναφέρεται σ᾿αὐτὸ τὸ κλειστὸ κουτὶ τῆς Πανδώρας, ποὺ εἶναι ὁ ποιητικὸς λόγος τοῦ Ἐλύτη, λόγος περιεκτικὸς καὶ πλούσιος σὲ κοιτάσματα πρὸς ἐξερεύνηση καὶ ἐπεξεργασία. Γιὰ νὰ μὴν τολμήσω καὶ πῶ τὴ λέξη ἀνεξάντλητος καὶ παρεξηγηθῶ.

Ἔχω τὴν ἐντύπωση, πολύτιμε ἀδελφέ π. Παναγιώτη, πὼς κάποτε, ὅταν ὁ καιρὸς καλέσει καὶ εἶσαι πιὸ ἀλαφρωμένος, θὰ πρέπει νὰ μᾶς φανερὠσεις καὶ τό ἄλλο αἴνιγμα ποὺ μᾶς βάζει ἐνώπιόν μας «τὸ σημαίνον βλέμμα» τοῦ ποιητή Ἐλύτη, καθώς τὸν προσεγγίζουμε. Γιατὶ, νἄσαι σίγουρος γι᾿ αὐτό, πὼς κάπου θὰ μᾶς χρειαστεῖ. Ἰδιαίτερα στὶς ἄκαρπες καὶ ὁμιχλώδεις μέρες μας...

Οξειδωμένες μνήμες: Έργο μαστρο Γεωργίου Κ. Τσουκαλά, Κλήμα Σκοπέλου

π. Παναγιώτης Καποδίστριας

ΚΛΕΙΣΤΑ ΧΑΡΤΙΑ

100 χρόνια Ἐλύτης

Συρράπτεις λέξεις

σημαίνει: Κλωθογυρίζεις

-καί πρός τί Ποιητή;-

εὐγονικῇ μεθόδῳ

στίς ἡδονές τοῦ Ἄρα.

Στά Κλειστά Χαρτιά

κούρους ἀρχειοθετεῖς

ἀδιάθετους

τίς δέ κόρες ἐνήλικες.

Λοιπόν, ἐπτωχεύσαμεν.

Τίμα το μάτι

πού σέ φλερτάρει

κι ἐπιβιώνεις.

Ἀλίμονο ἂν χυθεῖ

καί τό σημαῖνον βλέμμα.

Ὀκτώβριος 2011

Μουσικοποιητική βραδιά στο Μορφωτικό Κέντρο της Πρεσβείας της Αιγύπτου στην Αθήνα

Πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 1Φεβρουαρίου, στο Μορφωτικό Κέντρο της Πρεσβείας της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου στην Αθήνα μια μουσική και ποιητική βραδιά αφιερωμένη σε μεγάλους Έλληνες και Άραβες ποιητές όπως οι: Σάουκι, Ρίτσος, Ελύτης, Σεφέρης, Γκάτσος, Καβάφης, Φάντουα Ταουκάν, Φάτχι Σάϊντ και Ιμπραχίμ Νάζι.

Την εκδήλωση διοργάνωσαν το Αιγυπτιακό Μορφωτικό Κέντρο και η Πανελλήνια Εταιρεία Λόγου και Τέχνης ( Π.Ε.Λ.Τ.) στο πλαίσιο της πολιτιστικής συνύπαρξης εικαστικών παρεμβάσεων με θέμα: Αίγυπτος & Επανάσταση από Έλληνες Καλλιτέχνες, και η οποία διαρκεί μέχρι τις 13/02/2012.

Τα ποιήματα απήγγειλαν ο Μορφωτικός Ακόλουθος της Πρεσβείας της Αιγύπτου στην Αθήνα δρ. Χισάμ Νταρουίς, η κα Μπαλαμώτη-Σπιτά Πόπη, και οι  Λαδογιάννης Αριστοτέλης, Μότασεμ Τάκλα, και Ρόνι Μπου Σάμπα. 

Ιδιαίτερη αίσθηση άφησε η συμμετοχή του Αλά Μανσούρ, ο οποίος απήγγειλε δύο ποιήματά του με αφορμή την επανάσταση στην Αίγυπτο. 

Τα μελοποιημένα ποιήματα παρουσιαστηκαν από τους μουσικούς: Μωραΐτου Τούλα, Παπακώστα Βασίλη, και Πασαδάκη Μιχάλη.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΚΟΣΜΙΚΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΥ ΜΟΝΑΧΙΣΜΟΥ

Με αφορμή το σκάνδαλο Βατοπαιδίου οι υπερασπιστές της ιστορικής Μονής προσκόμισαν επιχειρήματα, για να δικαιολογήσουν την εξωστρεφή δράση της, του τύπου: "Ο ηγούμενος Εφραίμ και η συνοδεία του παρέλαβαν ερείπια (όπως οι πολιτικοί "καμένη γη" από τους προηγούμενους) και αναστήλωσαν το μοναστήρι", "Φιλοξενούν χιλιάδες προσκυνητές κι αυτό κοστίζει", "Το φιλανθρωπικό και κοινωνικό έργο της Μονής είναι τεράστιο" και άλλα παρόμοια. 

Όπως έχουμε ξαναγράψει η πνευματική διάσταση της υπόθεσης Βατοπαιδίου απουσιάζει από τον δημόσιο διάλογο για το θέμα, αφού αυτό που ενδιαφέρει είναι μόνο η οικονομική πλευρά του θέματος, η συναλλαγή ή οι ανταλλαγές κ.ο.κ.

Περί της εν Αγίω Όρει πνευματικότητος, όπως αυτή καλλιεργήθηκε από τη δεκαετία του '60 και μετά, σε σχέση και με την λοιπή εκκλησιαστική κατάσταση στην Ελλάδα, έγραψε ο π. Θεόδωρος Ζήσης τα δέοντα. Παραθέτουμε, λοιπόν, ένα απόσπασμα από το κείμενό του "Η ελλαδική θεολογία", το οποίο δημοσιεύθηκε στον τιμητικό τόμο για τον αείμνηστο Αμερικής Ιάκωβο, υπό τον τίτλο Ξενία (σ.467-69). Ίσως κάποιοι πάρουν τις απαντήσεις που ζητούν...

Τo άλλο στοιχείον ομοιότητος της εκκλησιαστικής πολιτικής του Ιερωνύμου προς την του Φαρμακίδου είναι το έχον σχέσιν με τον Μοναχισμόν. Είχε γίνει συνείδησις ότι ο θεσμός των εν τω κόσμω λαϊκών αγάμων θεολόγων δεν κατώρθωσε να ριζώση εις το ορθόδοξον κλίμα ζωής, εδέχετο δε πολλάς επικρίσεις εκ μέρους των αφυπνιζομένων θεολογικών παραδοσιακών τάσεων ακόμη και εντός των κύκλων της «Ζωής». Είναι χαρακτηριστική η περίπτωσις του θεολόγου Χρήστου Γιανναρά, ο οποίος ανδρωθείς μέσα εις την «Ζωήν» διέγνωσε το αντιπαραδοσιακόν της καλλιεργούμενης πνευματικότητος και κατέστη ο σφοδρότερος και αποτελεσματικότερος επικριτής των θρησκευτικών οργανώσεων.  Εζητείτο λοιπόν κατάλληλος χώρος και θεσμός, διά να στέγαση τας νέας θεολογικάς δυνάμεις της «Ζωής», που διεκατείχοντο από ανησυχίαν καί ησθάνοντο μετέωροι πνευματικά. Και ως τέτοιος θεσμός επελέγη ο πολεμούμενος προηγουμένως ορθόδοξος εκκλησιαστικός Μοναχισμός. Η εκκλησιαστική διοίκησις ήτο τώρα οικεία, διότι επί κεφαλής της Εκκλησίας της Ελλάδος ίστατο ο εκλεκτός των «Ζωηκών» αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος. Μαζί λοιπόν με την εκκλησιαστικήν διοίκησιν της Εκκλησίας της Ελλάδος καταλαμβάνουν οι περί την «Ζωήν» και πολλάς μονάς εις το Άγιον Όρος, όχι δι' ατομικής προσελεύσεως, αλλά διά μεταφυτεύσεως ολοκλήρων μοναστικών αδελφοτήτων και διά καταλήψεως της διοικήσεως των Μονών, εγχείρημα το οποίον διηυκολύνθη μεγάλως και μετά την δικτατορίαν από τους κατά κανόνα «ζωηκούς» διοικητάς του Αγ. 'Ορους.

Ο αναπτυσσόμενος υπό των νέων αδελφοτήτων μοναχισμός έχει να διατρέξη πολύν δρόμον ακόμη, διά να αποβάλη το κοσμικόν φρόνημα και να μεταβάλη εις πράξιν την απόταξιν, την αυστηράν άσκησιν, τον εσταυρωμένον βίον. Ο κόσμος περιμένει πολλά από τους μοναχούς, από τας ροάς των δακρύων και την πνευματικήν ετοιμότητά των. Τους θέλει εκεί εις το περιβόλι της Παναγίας, είτε εγκλείστους εντός των τειχών του κοινοβίου είτε εις την έρημον, να σπουδάζουν νυχθημερόν τον απράγμονα και ησύχιον βίον και να ειδικεύωνται εις τον πνευματικόν αγώνα και τας πνευματικάς πορείας.   Ο ζωτικός χώρος  των  κοινοβιατών και του κοινοβιάρχου είναι ο περιμανδρωμένος αυλόγυρος της μονής που αισθητοποιεί τον χωρισμόν από του κόσμου. Οι μοναχικοί κανόνες είναι, χωρίς αμφιβολίαν, αυστηροί- ετηρήθησαν όμως απαρεγκλίτως από τους μοναχούς όλων των εποχών, και εις αυτήν την υπακοήν και αυστηρότητα οφείλει ο μοναχισμός την ακτινοβολίαν και καρποφορίαν του. Οι κανόνες του αγίου Παχωμίου π.χ., εις τους οποίους εστηρίχθησαν ο Μ. Βασίλειος εις την Ανατολήν και ο Βενέδικτος εις την Δύσιν, διά να συντάξουν τους ιδικούς των κανόνας, εθεωρήθησαν θεϊκής προελεύσεως, διότι παρεδόθησαν εις τον άγιον υπό αγγέλου. Τους κανόνας αυτούς ετήρησαν γενεαί αναρίθμητοι «Αγιορειτών Πατέρων», πολλοί από τους οποίους μετά την απόταξιν ουδέποτε επανήλθον εις τον κόσμον ή πολύ σπανίως προς θεραπείαν μεγάλης ανάγκης και υπό αυστηρούς πάντοτε μοναχικούς περιορισμούς. Τώρα όμως εις πλήρη αντίθεσιν προς το παρελθόν αθε­τούνται οι περιορισμοί και η αυστηρά άσκησις και έγκλεισις· έχει κανείς την εντύπωσιν ότι η παλαιά περιφρόνησις των οργανώσεων προς τον Μοναχισμόν συνεχίζεται από τας νέας αδελφότητας με την αχρήστευσιν των κανόνων και εντολών των Πατέρων.  Ελλοχεύει ο κίνδυνος να εκκοσμικευθή ο εναντίον της εκκοσμικεύσεως αγωνιζόμενος με επιτυχίαν ανά τους αιώνας θεσμός. Δεν είναι δυνατόν να εξηγηθή άλλως το φαινόμενον της διαρκούς προς τον κόσμον κινητικότητος των μοναχών και των ηγουμένων. Η ορθή κίνησις είναι εκ του κόσμου προς τας μονάς και όχι εκ των μονών προς τον κόσμον.

Είναι αληθές ότι το Άγιον 'Ορος ευρίσκετο τότε από πλευράς αριθμού μοναχών εις ανησυχητικόν σημείον. Δεν ήτο δυνατή ούτε η στοιχειώδης συντήρησις των κτηρίων των ιερών μονών. Από πλευράς όμως πνευματικής δεν συνέβαινε το ίδιο. Η πνευματικότης πάντοτε κρύπτεται και δεν κραυγάζει. Έξω από τας μεγάλας μονάς, εις τας καλύβας, τας σκήτας και τα κελιά εξηκολούθει να θεραπεύεται η ιερά ησυχία και εις πολλάς περιπτώσεις μέσα εις τας μονάς. Πολύ προ της μεταβάσεως των νέων αδελφοτήτων εις το Άγιον 'Ορος, εξέφραζε τούτο τον δυναμισμόν και την πνευματικότητά του με σπουδαίας αγιορειτικάς μορφάς γερόντων. Αι νέαι λοιπόν αδελφότητες με τους νεαράς ηλικίας μοναχούς αναμφιβόλως έδωσαν εξωτερικά μίαν εντύπωσιν ζωής και δυναμισμού του Αγίου 'Ορους, το πρόβλημα όμως είναι αν και πνευματικά θα κατορθωθή το ίδιο. Γεγονός είναι ότι οι παλαιοί αγιορείται είδον με επιφύλαξιν και δισταγμόν την εισβολήν αυτών των ομάδων, χωρίς προηγουμένην δοκιμασίαν εις τον αγιορειτικόν μοναχισμόν. Διατυπώνεται ο φόβος ότι αυτό που συνέβη εις τον κόσμον με τας αδελφότητας των λαϊκών αγάμων, θα συμβή και εις το Άγιον 'Ορος, θα αλλοιωθή δηλαδή η παραδοσιακή πνευματικότης. Οι αισιόδοξοι, εις τους οποίους ανήκει και ο γράφων, ελπίζουν ότι η δύναμις της πνευματικότητος του Αγίου 'Ορους θα αφομοίωση τας εκ του κόσμου μεταφερθείσας πνευματικάς τάσεις των νέων αδελφοτήτων.
amen

ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΦΑΝΑΡΙ ΧΙΟΝΟΣΤΕΦΗ

φωτογραφίες: Νικόλαος Μαγγίνας

Τα σύμβολα της Ορθοδοξίας και του Γένους στην Κωνσταντινούπολη, η Αγία Σοφία και το Φανάρι, η έδρα του Οικουμενικού Πατριαρχείου, χιονοστεφή.

"Πολλοί 'ν' οι δρόμοι πόχει ο νους" και η ψυχή...

Το εξαμηνιαίο περιοδικό Ψυχής Δρόμοι (εκδόσεις Αρμός), του οποίου διευθυντής είναι ο π. Βασίλειος Θερμός, επικρίθηκε άμα τη εμφανίσει! Αμέσως άρχισαν τα πύρινα άρθρα διαφόρων - ακόμα και Μητροπόλεων! - για το περιεχόμενο, τους συνεργάτες και τους σκοπούς του περιοδικού. Σκοπός τους να μας πείσουν για την ανορθοδοξότητά του.

Θεωρώ πως το πρόβλημά τους είναι ψυχολογικό (πέρα από θεολογικό). Δεν θέλουν τη συνάντηση, ενώ το Ψυχής Δρόμοι ανιχνεύει με σοβαρότητα τα σημεία όπου οι ψυχολογικές επιστήμες συναντώνται με την πίστη. Η συνάντηση για τους "ακραιφνώς ορθοδόξους" είναι αμαρτία! Δόγμα πίστεως είναι η σχάση και όχι η σχέση. Μέλημα πώς θα εντοπίσουμε την αίρεση και θα καταγγείλουμε τον αιρετικό, κληρικό ή λαϊκό αδιάφορο. Περιοδικό που καλλιεργεί τον διάλογο πίστης και ψυχολογικής επιστήμης δεν μπορεί παρά να είναι επιλήψιμο! Ενώ αν κατακεραύνωνε αυτή και όποια άλλη προσπάθεια σχέσης θα ήταν ευλογημένο!

Ας σκεφθούν οι ταλαίπωροι πως οι δρόμοι της ψυχής είναι πολλοί, όπως και του νου (Σολωμός) και άρα ξορκίζοντάς τους δεν καταφέρνεις τίποτα, δεν αποφεύγονται. Περπάτα τους με σκοπό τη συνάντηση και όχι το ναρκισσισμό. Ας διαβαστεί προσεκτικά το κείμενο του ψυχίατρου Κωνσταντίνου Εμμανουηλίδη Ναρκισσισμός και Θρησκευτικότητα, το οποίο περιλαμβάνεται στο δεύτερο τεύχος του περιοδικού Ψυχής Δρόμοι (Νοέμβριος 2011). Και βέβαια και σ' αυτό το τεύχος υπάρχουν σπουδαίες εργασίες - συμβολές στην διαλεκτική πίστης και ψυχολογικών επιστημών.

Με αφορμή την έκδοση του 2ου τεύχους του περιοδικού, το Βιβλιοπωλείο Πρωτοπορία και οι Εκδόσεις Αρμός διοργανώνουν συζήτηση αύριο Παρασκευή 3 Φεβρουαρίου 2012, στις 8:30μ.μ. στο βιβλιοπωλείο Πρωτοπορία στην Πάτρα (Γεροκωστοπούλου 31-33). Για το περιοδικό θα μιλήσουν ο ψυχίατρος και Διευθυντής Κέντρου Ψυχικής Υγιεινής, Στέφανος Κούλης, ο ψυχολόγος-ψυχαναλυτής, διευθυντής Κέντρου Ψυχικής Υγείας Opportuna, Νίκος Παπαχριστόπουλος και ο π. Βασίλειος Θερμός, ψυχίατρος παιδιών και Εφήβων, διδάκτωρ Θεολογίας. Θα ακολουθήσει συζήτηση με το κοινό.

Το Σάββατο 4 Φεβρουαρίου το περιοδικό θα παρουσιαστεί στο Βόλο, στο πλαίσιο μιας πολύ ενδιαφέρουσας Ημερίδας που διοργανώνει η Ιερά Μητρόπολη Δημητριάδος, με γενικό τίτλο «Η κρίση παραβιάζει την πόρτα της ψυχής μας. Πώς θα την αντιμετωπίσουμε;» Το πλήρες πρόγραμμα της ημερίδας δείτε εδώ. Ευτυχώς υπάρχει πάντα ένα κομμάτι της Εκκλησίας που αντιστέκεται στην ισοπεδωτική λογική της "αίρεσης" και διαλέγεται με το σύγχρονο κόσμο με όποιο κόστος.

Η ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΑ ΓΟΥΡΖΗ ΣΕ ΜΙΑ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΜΦΩΝΙΚΗ ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΚΑΙ ΤΗ ΧΟΡΩΔΙΑ ΤΗΣ ΕΡΤ

Μια ιδιαίτερη συναυλία απόψε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης).

Ρώσικο χιούμορ, αργεντίνικοι ρυθμοί και εσωτερικότητα: ένα πρόγραμμα που συνδύασε τους μοντέρνους ήχους του 20ού αιώνα με τη ρομαντική εποχή. 

Η αποψινή, λοιπόν, συναυλία της Εθνικής Συμφωνικής Ορχήστρας και της Χορωδίας της ΕΡΤ υπό τη διεύθυνση της φίλης μαέστρου και συνθέτριας Κωνστάντιας Γουρζή, περιλάμβανε:

Στο πρώτο μέρος την Συμφωνία αρ. 1 "κλασσική" του Sergei Prokofiev και το Κοντσέρτο για άρπα και ορχήστρα του Alberto Ginastera (1956), με σολίστ την Μαρία Μπιλντέα. Το δεύτερο μέρος ήταν αφιερωμένο στον Felix Mendelssohn: Der 42. Psalm: Wie der Hirsch schreit για σοπράνο (η Τζούλια Σουγλάκου), χορωδία και ορχήστρα, Εισαγωγή " Die Heimkehr aus der Fremde" op. 89 για έγχορδα και Ύμνος "Hör mein Bitten" για σοπράνο, χορωδία και ορχήστρα. Το πρώτο μέρος ήταν 20ος αιώνας, το δεύτερο 19ος και δη με χρώμα θρησκευτικό.

Η γυναικεία παρουσία ήταν αισθητή στη συναυλία αυτή. Γυναίκα η μαέστρος και οι δύο σολίστ (άρπα και τραγούδι).

Η Κωνστάντια Γουρζή διηύθυνε με γνώση και δυναμισμό. Με ακρίβεια και άνεση ταυτόχρονα.

Ακούγοντας την Πρώτη του Προκόφιεφ σκέφτηκα πως την είχα ακούσει για πρώτη φορά από την Ορχήστρα των Χρωμάτων υπό την διεύθυνση του Μάνου Χατζιδάκι, το 1990 θαρρώ. Από τότε την αγάπησα. Πριν τρία χρόνια, τέτοια εποχή (Ιανουάριος 2009), ο Λουκάς Καρυτινός άνοιξε με την Πρώτη του Προκόφιεφ μια συναυλία του με την ΚΟΑ στο Μέγαρο. Ο μαέστρος Λουκάς Καρυτινός ήταν απόψε στο Μέγαρο και άκουσε την Κ. Γουρζή να παίζει το έργο που κι εκείνος είχε επιλέξει.

Σε μια πρόσφατη συνέντευξή της στην Έφη Αγραφιώτη η Κ. Γουρζή μας εξηγεί ότι ο Λ. Καρυτινός ήταν η αφορμή για να ασχοληθεί με την διεύθυνση ορχήστρας (υπήρξε και ο πρώτος της δάσκαλος):

"Η συμφωνική ορχήστρα της ΕΡΤ ήταν ο λόγος που αποφάσισα να γίνω μαέστρος. Ήταν όταν πριν από πολλά χρόνια είχα παρακολουθήσει μια πρόβα με μαέστρο τον Λ. Καρυτινό, ο οποίος έκανε πρόβα μια σύνθεση του Μ. Τραυλού. Όπως αντιλαμβάνεσαι η συγκίνησή μου να δουλέψω με αυτή την ορχήστρα και τη χορωδία της ΕΡΤ είναι μεγάλη".

Νομίζω πως η ερμηνεία της Γουρζή στην Πρώτη του Προκόφιεφ ανέδειξε αυτό ακριβώς που είναι το έργο: ένα από τα πλέον αντιπροσωπευτικά έργα του μουσικού νεοκλασικισμού, το οποίο ανακαλεί με διαύγεια και απλότητα, συγχρόνως όμως με τρόπο πνευματώδη και χιουμοριστικό, το χαρακτήρα των συμφωνιών του Haydn και του Mozart, δίχως να μιμείται αυτό καθ’ εαυτό το ύφος της κλασικής περιόδου.

Νομίζω, επίσης, πως η φίλη Κ. Γουρζή δεν είχε υποπτευθεί ότι το Κοντσέρτο για άρπα του Αργεντινού συνθέτη Alberto Ginastera το είχε παρουσιάσει σε πρώτη εκτέλεση με την ΚΟΑ ο μαέστρος Λουκάς Καρυτινός (23.11.2001), με σολίστ τον ρουμάνο Ι. Ρόντσεα. Τώρα σολίστ ήταν εκπληκτική ρουμάνα Μαρία Μπιλντέα, γνώριμη και αγαπημένη από την εποχή της Ορχήστρας των Χρωμάτων επί Μάνου Χατζιδάκι. Η αποψινή ερμηνεία είχε δεξιοτεχνία, πάθος, ρυθμό. Ίσως ήταν και η καλύτερη στιγμή της συναυλίας.

Ο Μέντελσον του δεύτερου μέρους, που άνοιξε με τον 42ο ψαλμό, μας πιστοποίησε αυτό που έχει γραφεί, ότι ο συνθέτης με τους εξαίρετους «Ψαλμούς» του θέτει νέες προδιαγραφές στη χρήση θρησκευτικών θεμάτων στη μουσική, που αναπτύσσονται με έντονα ρομαντικό τρόπο, μα δεν έχουν κανένα λειτουργικό αντίκρισμα. Η Τζούλια Σουγλάκου ερμήνευσε με λυρισμό και τον Ψαλμό και τον Ύμνο, ενώ η Χορωδία της ΕΡΤ (σε διδασκαλία Δημήτρη Μπουζάνη) ανταποκρίθηκε όπως έπρεπε στις απαιτήσεις της παρτιτούρας.

Με δεδομένο ότι και τα Μουσικά Σύνολα της ΕΡΤ έχουν υποστεί συρρίκνωση λόγω της τρέχουσας κρίσης, το πρόγραμμα που διαμορφώθηκε για την αποψινή συναυλία ήταν, μάλλον, το καλύτερο δυνατό.

Π.Α.Α.

Η Κωνστάντια Γουρζή δέχεται τα συγχαρητήρια του συνθέτη Μίμη Πλέσσα

Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει...

Μπορεί στην Ελλάδα να ζούμε λευκές μέρες, όμως στο Μαπούτο της Μοζαμβίκης το καλοκαιράκι καλά κρατεί.

Μετά την πρώτη φωτογραφία που αποτυπώνει το πρωϊνό μας ξύπνημα σήμερα στην Αθήνα, χαρείτε, αγαπητοί συνοδίτες, τις φωτογραφίες από το Μαπούτο που απέστειλε στην Ιδιωτική Οδό ο φίλος π. Παναγιώτης Καποδίστριας.

Και επειδή μπήκαμε στο Φλεβάρη και η λαϊκή παροιμία λέει: "Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει, καλοκαίρι θα μυρίσει", σας εύχομαι Καλό καλοκαίρι!