Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου
Η ...άλλη Ελλάς περιλαμβάνει δημιουργούς σαν τον Αντώνη Αδαμόπουλο.
Έναν νέο συνθέτη, λόγιας σύγχρονης μουσικής, ο οποίος διαπρέπει στη Γερμανία.
Ο Αντώνης Αδαμόπουλος συνθέτει, διδάσκει, δίνει διαλέξεις για την μουσική του καιρού μας και μας καθιστά κοινωνούς της ακριβής τέχνης του - εκτός συνόρων - αλλά, έστω, μέσω του διαδικτύου.
Ένας ουσιαστικός δημιουργός, που μας αποδεικνύει ότι η μουσική γίνεται όταν ανοίγεται. Όταν, δηλαδή, είναι ανοιχτοί οι ορίζοντες του μουσικού κι έτσι μπορεί να παράξει καινοτομία και πρωτοπορία, σε πολλά επίπεδα.
Ο Δρ Αντώνης Αδαμόπουλος γεννήθηκε το 1987 στην Πάτρα.
Ξεκίνησε τις μουσικές του σπουδές με δάσκαλο τον πατέρα του, Λουκά Αδαμόπουλο, στην αρμονία στο Ευρώπιο Ωδείο Πατρών. Στη συνέχεια σπούδασε στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης μουσικολογία με ειδίκευση στη σύνθεση (τάξη Μιχάλη Λαπιδάκη). Παράλληλα συνέχισε τις ωδειακές του σπουδές στο Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης στην αντίστιξης (τάξη Κώστα Τσούγκρα) και μετέπειτα στην φούγκα (τάξη Κώστα Σιέμπη). Εν συνεχεία έκανε το μεταπτυχιακό του στη σύνθεση στο Πανεπιστήμιο Μουσικής και Θεάτρου Αμβούργου (τάξη Fredrik Schwenk) ως υπότροφος του Ιδρύματος Λίλιαν Βουδούρη και ακολούθως έγραψε στο ίδιο πανεπιστήμιο τη διδακτορική του διατριβή με θέμα τη μονοθεματικότητα στη λόγια ενόργανη μουσική του 20ού αιώνα καθώς και στο προσωπικό του συνθετικό έργο. Αρίστευσε σε κάθε επί μέρους κατεύθυνση σπουδών, απ’ το πρώτο ωδειακό πτυχίο μέχρι και το διδακτορικό.
Διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Μουσικής και Θεάτρου Αμβούργου από το 2015 και στο Τμήμα Μουσικής του Πανεπιστημίου του Braunschweig από το 2018. Η διδακτική του δραστηριότητα περιλαμβάνει μια ευρεία γκάμα μαθημάτων στο πεδίο των ανώτερων θεωρητικών και της σύνθεσης, συμπεριλαμβανομένων και μαθημάτων αφιερωμένων τόσο σε ειδικά στιλιστικά και χρονικά πεδία (π.χ. στα κοντσέρτα για πιάνο του Mozart ή τις συμφωνίες του Bruckner) όσο και σε θέματα που υπερβαίνουν τα όρια ιστορικών μουσικών περιόδων (π.χ. την εξέλιξη της φόρμας σονάτας ή τη σύνδεση μουσικής και φύσης σε έργα απ’ το Μπαρόκ μέχρι τη μουσική του 20ού αιώνα).
Το συνθετικό του έργο περιλαμβάνει έργα για σόλο όργανα, φωνή, μικρά και μεγάλα σύνολα, ηθοποιό και σύνολο, χορωδία και συμφωνική ορχήστρα. Σύνολα και ορχήστρες που έχουν παίξει έργα του είναι ανάμεσα σε άλλα, τα ακόλουθα: e-werk Berlin, l’istant donné Paris, Hamburger Camerata, Ελληνικό Συγκρότημα Σύγχρονης Μουσικής, dissonArt Ensemble, Thüringer Symphoniker, Nordharzer Symphonieorchester, Hamburger Symphoniker und Jugendsymphonieorchester Ahrensburg. Έργα του έχουν παρουσιαστεί σε σημαντικές αίθουσες όπως το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και η Laeiszhalle Αμβούργου καθώς και σε φεστιβάλ όπως τα ακόλουθα: Bregenzer Festspiele, Darmstädter Ferienkurse, Hamburger Klangwerktage, Chilli-Jazz-Festival, Klangwerkstatt Berlin, Hamburg Dialogues, Blurred Edges Festival.
Το πεδίο του ερευνητικού του ενδιαφέροντος εκτείνεται σε μια μεγάλη χρονική γκάμα, κάτι το οποίο εκδηλώνεται στα θέματα των διαλέξεών του. Για παράδειγμα παρουσίασε τον Οκτώβρη του 2025 το έργο Ansichten eines Käfers (1998) του συνθέτη Manfred Stahnke στο συνέδριο SINNE I SINN του Πανεπιστημίου του Κιέλου, το οποίο ήταν αφιερωμένο στη μικροτονική μουσική, ενώ το Νοέμβρη του 2025 μίλησε για την όπερα Platée (1745) του Rameau και την υποβόσκουσα κοινωνική της κριτική στα πλαίσια της ημερίδας περί κατάχρησης εξουσίας στο Πανεπιστήμιο Μουσικής και Θεάτρου Αμβούργου.
Στις διακρίσεις του ανήκουν το βραβείο του Ιδρύματος Deutsche Orchester-Stiftung για το ορχηστρικό του έργο Op. 5 – Κλαθρέπτιζμα (ακούστε τη σύνθεση στο βίντεο που ακολουθεί) που παίχτηκε πρώτη φορά στο Θέατρο του Halberstadt καθώς και το βραβείο του Ιδρύματος Alfred-Toepfer-Stiftung στο διαγωνισμό για καινοτόμες συναυλιακές ιδέες για την ιδέα με τίτλο Το δώρο του Ουν που παρουσιάστηκε στην Ακαδημία των Τεχνών Αμβούργου. Ως συνθέτης έχει συχνά αναφερθεί σε μουσικολογικά περιοδικά (όπως το Das Orchester) και εφημερίδες (όπως η Hamburger Abendblatt).
Παραθέτουμε, στη συνέχεια, έργα του Αντώνη Αδαμόπουλου, που παρουσιάζουν εξαιρετικό ενδιαφέρον από πολλές πλευρές: Δομή, ενορχήστρωση, σύλληψη του ήχου, ένταξη εξωμουσικών εννοιών, αναζήτηση της μονοθεματικότητας κ.α.
Συναυλία πορτραίτο με τα έργα:
Op. 3, Σε οριστική αορίστου (49‘12‘‘)
Op. 5, Κλαθρέπτιζμα (3‘28‘‘)
Op. 12 (41‘18‘‘)
Op. 14, The Unexpected Response (19‘37‘‘)
Op. 15 (29‘36‘‘)
Ηχογράφηση του κομματιού:
Op. 13
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου