ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΕΥΑ ΠΑΛΜΕΡ - ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΥ ΣΤΟ ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ

mikropragmata lifo

Το Καλλιτεχνικό Σύνολο «Πολύτροπον» (υπεύθυνος: Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος) παρουσιάζει ένα αφιέρωμα στην ιέρεια του Ελληνικού πολιτισμού Εύα Πάλμερ – Σικελιανού, με αφορμή τα 70 χρόνια από τον θάνατό της, σήμερα Δευτέρα 23 Μαΐου 2022 στις 7.30 μ.μ. στην Αίθουσα Διδασκαλίας της Μουσικής Βιβλιοθήκης, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. 

Θα παρουσιαστούν μουσικές συνθέσεις της Εύας Πάλμερ – Σικελιανού στα ελληνικά, αγγλικά και αραβικά. 

Συμμετέχουν: 

Ιουλίτα Ηλιοπούλου – αφήγηση 

Δάφνη Πανουργιά - τραγούδι 

Ευτυχία Δημητρακοπούλου – φλάουτο & τραγούδι 

Roni Bou Saba – τραγούδι στα Αραβικά 

Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος - εισήγηση, τραγούδι, γενική επιμέλεια 

Η Εύα Πάλμερ-Σικελιανού (1874-1952), η πρώτη σύζυγος του ποιητή Άγγελου Σικελιανού, ήταν Αμερικανίδα ερευνήτρια του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού, χορογράφος και ιστορικός του χορού, με σημαντικό έργο στην ανάδειξη του ελληνικού χορού, θεάτρου, μουσικής καθώς και της υφαντικής τέχνης. Ήταν και μουσικός και είχε, μάλιστα, μάθει βυζαντινή μουσική, συνεργαζόμενη με τους μεγάλους μουσικοδιδασκάλους Κωνσταντίνο Ψάχο και Σίμωνα Καρά. Έτσι, έγραψε την μουσική των χορικών του «Προμηθέα Δεσμώτη» βυζαντινότροπα. Άλλωστε είχε κάνει και διαλέξεις για την βυζαντινή μουσική, την οποία θεωρούσε συνέχεια της αρχαίας ελληνικής. 

Στην εκδήλωση, εκτός από χορικά για τον «Προμηθέα Δεσμώτη», θα ακουστούν και άλλες βυζαντινότροπες συνθέσεις της, στα ελληνικά και τα αγγλικά, καθώς είναι η πρώτη γυναίκα συνθέτις που έγραψε βυζαντινή μουσική στα αγγλικά. Σε επεξεργασία του Συνόλου «Πολύτροπον» θα παρουσιαστούν δύο χορικά του "Προμηθέα Δεσμώτη" και στα αραβικά, αφού ο Άγγελος Σικελιανός με επιστολή του στον βασιλιά Φουάντ της Αιγύπτου, τον Μάϊο του 1930, τον ενημερώνει για τις Δελφικές Γιορτές και του ζητάει να τις θέσει υπό την αιγίδα του. 

Ανάμεσα στα χορικά, θα διαβάζονται αποσπάσματα από την τραγωδία «Προμηθέας Δεσμώτης» του Αισχύλου, στην μετάφραση του Ιωάννη Γρυπάρη, που χρησιμοποιήθηκε στην παράσταση των Δελφικών Γιορτών. 

Η Ευτυχία Δημητρακοπούλου θα ερμηνεύσει τα ακόλουθα τρία τραγούδια σε μουσική Εύας Πάλμερ-Σικελιανού (Επεξεργασία: Κ. Νικολέας) 

– Το εμβατήριο των σκιών / Shadow. Ποίηση: Robert Louis Stevenson 

– Η κούνια / The swing. Ποίηση: Robert Louis Stevenson 

– Το τραγούδι του εαυτού μου. Ποίηση: Walt Whitman και Ψαλμοί του Δαβίδ. 

Η Δάφνη Πανουργιά θα τραγουδήσει χορικά από την "Ειρήνη" του Αριστοφάνη στα αγγλικά. 

Η Ιουλίτα Ηλιοπούλου θα αφηγηθεί την συνάντηση της Εύας Πάλμερ με τον Άγγελο Σικελιανό, από το αυτοβιογραφικό βιβλίο της "Ιερός Πανικός" και η εκδήλωση θα κλείσει με τον «Όρκο των Κοινοτήτων προς τη Μάνα Ελλάδα», σε ποίηση Άγγελου Σικελιανού και μουσική της Εύας Πάλμερ.

"ΠΡΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΜΟΝ" ΜΕ ΤΟΝ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗ ΓΕΡΑΣΙΜΟ ΦΡΑΓΚΟΥΛΑΚΗ (ΒΙΝΤΕΟ)

Η ενορία του Ι. Ναού Αγίου Γεωργίου Νέου Ψυχικού παρουσιάζει την διαδικτυακή εκπομπή «Προς Εκκλησιασμόν», όπου φιλοξενούνται εργάτες του πνεύματος και της τέχνης. 

Στην τεσσαρακοστή δεύτερη εκπομπή προσκεκλημένος ο Αρχιμανδρίτης του Οικουμενικού Θρόνου π. Γεράσιμος Φραγκουλάκης, ο οποίος υπηρετεί στο Αννόβερο της Γερμανίας. 

Επιμελείται και παρουσιάζει ο Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος. 

Κάμερα, τεχνική επεξεργασία: Κατερίνα Δ. Λεονάρδου, Μαργαρίτα Κυρ. Στασινού

 

Πολυχρονίζοντας τον Κωνσταντίνο Καραμπίνο

Κάνει ιατρική, από την Ελλάδα ως την Σιγκαπούρη, κάνει μουσική, ως πιανίστας και ως συνθέτης, κάνει αθλητισμό, γράφει στίχους, κάνει παρουσιάσεις βιβλίων με τρόπο εντυπωσιακό, σπουδάζει, μελετάει, ρουφάει τη ζωή. 

Κι όλα αυτά με ήθος, με γνώση, «με λογισμό και μ’ όνειρο». 

Χωρίς μιζέριες, χωρίς πικρίες, χωρίς θανατερές βαρεμάρες. 

Σ’ αυτόν σαρκώνεται ο στίχος του Ελύτη: «Εμείς τη λέμε τη ζωή, πηγαίνουμε μπροστά». 

Και η περίπτωσή του δικαιώνει πανηγυρικά τον Μάνο Χατζιδάκι: "Η μόνη αντιβίωση για την καταπολέμηση του κτήνους που περιέχουμε είναι η Παιδεία. Η αληθινή παιδεία και όχι η ανεύθυνη εκπαίδευση και η πληροφορία χωρίς κρίση και χωρίς ανήσυχη αμφισβητούμενη συμπερασματολογία. Αυτή η παιδεία που δεν εφησυχάζει ούτε δημιουργεί αυταρέσκεια στον σπουδάζοντα, αλλά πολλαπλασιάζει τα ερωτήματα και την ανασφάλεια". 

Είναι μόλις 22 χρονών ο Κωνσταντίνος Καραμπίνος. 

Σήμερα, επί τοις ονομαστηρίοις του, τον πολυχρονίζω και τον πολυετίζω ακούγοντας τις αισθαντικές μουσικές του. Μια μουσική ποιητική σε στίχους και μουσική δικούς του, αλλά και σε στίχους Κώστα Καρυωτάκη, με μουσικές αναφορές σε Τσιτσάνη, σε Αττίκ, σε Χατζιδάκι και Σατί. 

Παραθέτω στη συνέχεια τα σχετικά βίντεο για να τ’ ακούσετε κι εσείς, αγαπητοί συνοδίτες. 

π.α.α.

Ρωσία: Ο κόσμος κερδίζεται με το κήρυγμα και με το σπαθί από την Ουκρανία ως την Αφρική

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

Από την πρώτη στιγμή χαρακτηρίσαμε ως εισβολή – και όχι απλώς ως εισπήδηση – την ίδρυση ρωσικής «Εξαρχίας» στην Αφρική, στο πλαίσιο των αντιποίνων της Μόσχας για την αναγνώριση της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Ουκρανίας από το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας. 

Δημοσιεύουμε εδώ δύο σημαντικά έγγραφα που μας δίνουν την πραγματικότητα, όπως διαμορφώνεται στις μέρες μας. Ένα έγγραφο της Ρωσικής Πρεσβείας στην Ουγκάντα, που αφορά σε ενημέρωση και επαφή των τοπικών αρχών με τον «Έξαρχο Αφρικής» μητροπολίτη Κλιν Λεωνίδα, ο οποίος επισκέπτεται την Ουγκάντα. Και ένα έγγραφο του Διαθρησκειακού Συμβουλίου της Ουγκάντας, όπου γίνεται σαφές ότι ΔΕΝ μπορεί να πραγματοποιηθεί συνάντηση του ρώσου «Εξάρχου», με τους εκπροσώπους του σημαντικού αυτού θεσμού της χώρας. 

Ευτυχώς η Ουγκάντα αντιστέκεται στην βάναυση ρωσική εισβολή στην κανονική δικαιοδοσία του Δευτερόθρονου Πατριαρχείου της Ορθοδοξίας. 

Είναι, όμως, ηλίου φαεινότερον ότι η ρωσική εκκλησιαστική εισβολή στην Αφρική πραγματοποιείται με τις ευλογίες του Πούτιν. Δεν τηρείται κανένα πρόσχημα. Όλα απροκάλυπτα. Η ρωσική Εκκλησία είναι ο ισχυρός βραχίων της επεκτατικής πολιτικής του ρώσου προέδρου, όπου είναι δυνατόν και με κάθε μέσο. 

Ο πόλεμος στην Ουκρανία μαίνεται – εξαιτίας της ρωσικής εισβολής – και η Μόσχα ταυτόχρονα εισβάλει και στην Αφρική, μέσω της κρατικής Εκκλησίας της. Πώς, αλήθεια, μπορεί να εξηγηθεί αυτή η ρωσική πολιτική της επεκτατικότητας; 

Τα εξηγεί όλα πολύ καλά στην ανάλυση του ο ρώσος πολιτικός επιστήμονας Βλαντίμιρ Μοζεγκόφ, ο οποίος περιγράφει το ιδεολογικό υπόβαθρο της σημερινής στρατιωτικής αυτοκρατορίας, όπως τη χαρακτηρίζει, της Ρωσίας, σε αντίθεση με τη μιλιταριστική και εμπορική των ΗΠΑ και της Βρετανίας, καθώς και κληρονόμο της Ρώμης και του Βυζαντίου. Ο Μοζεγκόφ είναι απολύτως ρεαλιστής και ωμός.

Μας λέει: «Απλώς αποδεχτείτε το. Και έτσι για να το πούμε σε όλο τον κόσμο: ναι, εμείς – η Ρωσία – μια στρατιωτική αυτοκρατορία. Είμαστε ένας κόσμος με στρατιωτικά, πρώτα απ’ όλα, νοήματα και αρετές. Εννοιες προστασίας και ανάπτυξης, στρατιωτικής ηθικής, πνευματικής ιεραρχίας. Η Ρωσία δημιουργήθηκε από πολεμιστές, δημιουργήθηκε από στρατιωτικές νίκες. Δημιουργήθηκε από στρατιωτική ανάπτυξη. Τι να ντρέπεσαι; Τι υπάρχει να κρύψεις; Δεν πρέπει να είμαστε περήφανοι για όλα αυτά, να τα τονίζουμε με κάθε δυνατό τρόπο, να τα προωθούμε; Γιατί μόνο έτσι γεννιούνται, μεγαλώνουν, δυναμώνουν, μόνο έτσι υπάρχουν αληθινές αυτοκρατορίες». 

Και βέβαια ο ρώσος αναλυτής έχει εξήγηση και για την εκκλησιαστική πολιτική της «Αγίας Ρωσίας»: «Ο κόσμος δεν κατακτιέται μόνο με το κήρυγμα, ακόμα και ο πιο όμορφος. Ο κόσμος κερδίζεται με το κήρυγμα και με το σπαθί. Και το ευαγγέλιο δεν κηρύττει τη φιλειρηνικότητα. Ο Ιωάννης ο Βαπτιστής δεν ζητά από τους ρωμαίους στρατιώτες που τον πλησιάζουν να ρίξουν τα όπλα τους, αλλά τους λέει: «Μην προσβάλλετε κανέναν, μη συκοφαντείτε και αρκεστείτε στον μισθό σας» (Λουκάς 3:14)». 

Μια άλλη ερμηνεία του Ευαγγελίου… «Ο κόσμος κερδίζεται με το κήρυγμα και με το σπαθί…»! 

Μια τελείως άλλη «θεολογία» διατυπώνεται σήμερα από την ρωσική Ορθοδοξία. Ποιος θα μπορούσε να αντιλέξει; 

Σκέπτομαι αυτόματα τον απόστολο της ειρήνης και της καταλλαγής. Τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας κ. Αναστάσιο. 

Το θέμα, πλέον, δεν είναι ότι δεν αναγνωρίζει την Αυτοκεφαλία της Εκκλησίας της Ουκρανίας. Δεν είναι το κατά πόσο αντιλαμβάνεται τον πόλεμο στην Ουκρανία ως απροκάλυπτη ρωσική εισβολή με καταστρεπτικές συνέπειες. Τώρα, το θέμα είναι αν μπορεί να αντιτάξει μια «θεολογία της ειρήνης» απέναντι στην ρωσική «θεολογία του πολέμου», η οποία κερδίζει έδαφος και σε πιστούς εκτός Ρωσίας.

Επί του παρόντος ας τρομάξουμε, πραγματικά, στην εκδοχή του ρώσου αναλυτή: «…αυτό ακριβώς συμβαίνει σήμερα στη Ρωσία – η αναβίωση του στρατιωτικού πνεύματος της εθνικής αυτοκρατορίας».

Το Μουσείο Σολωμού & Επιφανών Ζακυνθίων τίμησε την Παγκόσμια Ημέρα Μουσείων

Το Μουσείο Σολωμού & Επιφανών Ζακυνθίων, συμμετέχοντας στον επίσημο εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Μουσείων, που για την φετινή χρονιά έχει ως θέμα του: «Η Δύναμη των Μουσείων», οργάνωσε εκδήλωση, την Τετάρτη 18 Μαΐου στις 11.00 π.μ., στην οποία παρουσιάστηκε η ψηφιακή έκθεση: «Επτανησιακός Πολιτισμός: Από το Χθες στο Σήμερα». 

Στην παρουσίαση της έκθεσης, η οποία αποτελεί μια συνέργεια του Μουσείου Σολωμού και του πυρήνα του Δικτύου Μουσείων Ιονίων Νήσων (ΔιΜΙΝ), μαζί με έξι σύγχρονους καλλιτέχνες που δραστηριοποιούνται στον ίδιο γεωγραφικό χώρο, χαιρετισμό απεύθυνε η Πρόεδρος του Δ.Σ. του Μουσείου, κ. Ελένη Διον. Πυλαρινού, Μαθηματικός και προλόγισε ο κ. Διονύσης Φλεμοτόμος, Λογοτέχνης, Αντιπρόεδρος του Δ.Σ. και Υπεύθυνος για τα πολιτιστικά του Μουσείου. 

Την έκθεση παρουσίασαν: 

- η κ. Έλενα Βασιλάκη, Πολιτικός Μηχανικός Τ.Ε., Επιμελήτρια έκθεσης- Ερευνήτρια, 

- η κ. Κατερίνα Δεμέτη, Αρχαιολόγος, Διευθύντρια Μ.Σ.&Ε.Ζ. και 

- ο κ. Ιωάννης - Πορφύριος Καποδίστριας, MSc Μουσειολογίας Συντηρητής Αρχαιοτήτων και Έργων Τέχνης. 

Για την έκθεση μίλησαν: 

ο κ. Σταύρος Βλίζος. Αναπληρωτής Καθηγητής στο Τμήμα Αρχειονομίας, Βιβλιοθηκονομίας και Μουσειολογίας του Ιονίου Πανεπιστημίου, Συντονιστής του ΔιΜΙΝ και Διευθυντής των Μουσειακών Συλλογών του Ιονίου Πανεπιστημίου και 

ο κ. Ανδρέας Γιαννακουλόπουλος, Αναπληρωτής Καθηγητής στο Τμήμα Τεχνών Ήχου και Εικόνας του Ιονίου Πανεπιστημίου και Δ/ντής Εργαστηρίου Διαδραστικών Τεχνών inArts. 

Στην εκδήλωση. την οποία μπορείτε να δείτε ολόκληρη εδώ, συνδέθηκαν διαδικτυακά καλλιτέχνες και συντελεστές της έκθεσης, ενώ παρουσιάστηκε για πρώτη φορά δια ζώσης, μέσα στο Μουσείο, το έργο της κ. Ελένης Γούναρη «Ψηφιακοί Διάλογοι».

Ιωάννης - Πορφύριος Καποδίστριας: 

Δημιουργώντας την οπτική ταυτότητα της έκθεσης Επτανησιακός Πολιτισμός από το χτες → στο σήμερα 

Κυρίες και κύριοι, 

Στην σημερινή εισήγηση μου θα προσπαθήσω να σας παρουσιάσω την δημιουργική διαδικασία της οπτικής ταυτότητας της έκθεσης «Επτανησιακός Πολιτισμός από το χτες στο σήμερα», που συναντά κανείς μέσα στο ψηφιακό περιβάλλον της ιστοσελίδας αλλά και στο προωθητικό υλικό και στην καμπάνια της έκθεσης.

Ήδη οι αγαπητές συνάδελφοι, κα Δεμέτη και κα Βασιλάκη, σας ανέλυσαν την εξελικτική πορεία του ψηφιακού εκθεσιακού σχεδιασμού. Όπως είπαν, η έκθεση εκτείνεται μέσα στο χρονοτοπικό μοτίβο των Ιονίων Νήσων, σε απόλυτη συνάρτηση με το πρόσωπο του «Μεγάλου Επτανησίου» Διονυσίου Σολωμού. 

Μονόδρομο λοιπόν αποτέλεσε το γεγονός ότι η οπτική ταυτότητα της έκθεσης έπρεπε να στηρίζεται πάνω στον Ποιητή. Και σε αυτό το σημείο έρχεται το έργο του σχεδιαστή… πώς δηλαδή θα μπορέσει να εμπνευστεί από τον Σολωμό ώστε να δημιουργήσει ένα οικείο brand που θα έχει την δυνατότητα να δημιουργεί στον ψηφιακό επισκέπτη συναισθηματικούς και συμβολικούς συνειρμούς, κοινούς για όλα τα Επτάνησα… έτσι προκύπτει ένα βασικό ερώτημα: Τι χαρακτηρίζει τον Διονύσιο Σολωμό οπτικά; 

Ψάχνοντας μέσα στην μόνιμη συλλογή του Μουσείου Σολωμού και Επιφανών Ζακυνθίων, του φορέα που οργάνωσε όλη την έκθεση, για το τι θα μπορούσε να συγκινήσει ως οπτικό ερέθισμα τον επισκέπτη (εκτός φυσικά από την ίδια του τη μορφή στο πορτραίτο του)… τα χειρόγραφα είναι αυτά που μας καλούν κοντά τους να τα εξερευνήσουμε και να αντλήσουμε την εικαστική έμπνευση που χρειαζόμαστε. Αν το καλοσκεφτούμε, τα χειρόγραφα του Ποιητή δεν αποτελούν απλά προσωπικά αντικείμενα ή τεκμήρια του σπουδαίου έργου του… αλλά και έναν καμβά πάνω στον οποίο παρουσιάζεται και απεικονίζεται ο ψυχικός κόσμος του. 

Η ιδέα ήταν πλέον ξεκάθαρη: ο ίδιος ο Σολωμός, μέσα από την γενική ακαταστασία των σημειώσεων και των σχεδιασμάτων του, μας «εικονοποίησε» την νέα ελληνική γλώσσα. Για να μιλήσω με τους όρους του «σήμερα», ο Σολωμός, χωρίς να το ξέρει, μας άφησε στην αιωνιότητα τη δική του γραμματοσειρά. Ύστερα από την επιλογή των κατάλληλων χειρόγραφων, τα οποία είναι ψηφιοποιημένα και διαθέσιμα σε όλους μέσα από την επίσημη ιστοσελίδα του Μουσείου zakynthos-museumsolomos.gr και φυσικά παρουσιάζονται και στην ψηφιακή έκθεση past2future.gr, απομονώθηκαν τα γράμματα και ξανασυνδέθηκαν ώστε να σχηματίζουν τις λέξεις «Επτανησιακός Πολιτισμός». Σαν δηλαδή, ο ίδιος ο Ποιητής να συμμετείχε στον σχεδιασμό της έκθεσης μαζί μας και να έγραψε τον τίτλο για εμάς. 

Επίσης, το λογότυπο που σχεδιάστηκε συνοδεύεται και από τον υπότιτλο «από το χτες στο σήμερα». Επιλέχθηκε μια σύγχρονη γραμματοσειρά αυτή τη φορά, η οποία αν κι έρχεται σε αντίθεση με το χειρόγραφο του Σολωμού, με την απλή και λιτή μορφή της γεφυρώνει χρονικά το έργο του με το σήμερα. Μέσα στη φράση διακρίνεται ένα βέλος που συμβολίζει: • τόσο την πορεία από το «χτες» στο «σήμερα», • όσο την αφετηρία της έκθεσης από την Ζάκυνθο στα Επτάνησα και το άνοιγμα των Ιονίων Μουσείων στον παγκόσμιο ιστό. 

Όλο αυτό το εικονίδιο που σχεδιάστηκε κοσμεί το προωθητικό υλικό και την ιστοσελίδα της έκθεσης, συνοδευόμενο φυσικά και από κάποια καθορισμένα χρώματα. Τα χρώματα και αυτά με την σειρά τους δεν επιλέχθηκαν τυχαία. 

Βασικές αποχρώσεις το άσπρο και το μαύρο, σε φόντο και γράμματα αντίστοιχα. Κλασσικές επιλογές για ένα μινιμαλιστικό ψηφιακό περιβάλλον, ώστε μέσα του να μπορεί να φιλοξενήσει την ποικιλομορφία των εκθεμάτων, τα οποία είναι διαφόρων υλικών, περιόδων και τεχνοτροπίας. Για τις ηλεκτρονικές λεπτομέρειες όπως υπογράμμιση τίτλων ενοτήτων, επισκεπτόμενοι σύνδεσμοι, κουμπιά σημαντικών ενεργειών (όπως «περισσότερα», «περιγραφή αντικειμένων») κ.α., επιλέχθηκε ένα σκούρο τιρκουάζ χρώμα, σαφής αναφορά στην γαλαζοπράσινη θάλασσα του Ιονίου, και χαρακτηριστική απόχρωση με την οποία έχει αποδοθεί το σημείο της Ζακύνθου στο λογότυπο του συνεργαζόμενου φορέα με την έκθεση, Δικτύου Μουσείων Ιονίων Νήσων. Συνοδευτικό χρώμα, στην αρχική σελίδα και σε διάφορες ψηφιακές ταμπέλες σημαντικών σημείων, είναι το βαθύ κοραλί. Αυτό το χρώμα είναι που ο φυσικός επισκέπτης βλέπει να αγκαλιάζει τον Ανδριάντα του Σολωμού μόλις μπει στο Μουσείο Σολωμού στη Ζάκυνθο και κατά συνέπεια είναι και το πρώτο χρώμα που καλωσορίζει τον ψηφιακό επισκέπτη ως φόντο στην έκθεση του Επτανησιακού Πολιτισμού. Αξίζει να σημειωθεί ότι το ίδιο χρώμα συναντάται και στο λογότυπο του Δικτύου Μουσείων Ιονίων Νήσων. 

Όπως προαναφέρθηκε, η γραμματοσειρά του υποτίτλου είναι αυτή που χρησιμοποιείται και για την καμπάνια και για την ιστοσελίδα. Πρόκειται για την γραμματοσειρά Bahnschrift, μια καθαρή και σύγχρονη γραμματοσειρά που συνοδεύει τα εκθέματα στο εποπτικό υλικό της έκθεσης. 

Τέλος για την αφίσα της έκθεσης και για όλη την καμπάνια, εκτός από το λογότυπο και τα χρώματα που παρουσιάστηκαν παραπάνω, χρησιμοποιήθηκε ως φόντο το αυθεντικό χειρόγραφο, που αποτελεί ένα από τα βασικά εκθέματα της μουσειακής αφήγησης. Θα ήθελα να κλείσω την σύντομη αυτή εισήγηση με ένα κομμάτι από την συνέντευξη της «Σολωμίστριας» ζωγράφου κας Μάριας Μπαχά, που δόθηκε πριν λίγους μήνες στον Παναγιώτη Ανδριόπουλο. Σημειώνει: 

«Βλέποντας τα χειρόγραφα του Σολωμού, μου θύμισαν έργα σύγχρονης ζωγραφικής• μεγάλες μουτζουρωμένες επιφάνειες με κείμενα και λέξεις… το μουτζουρωμένο νόημα αποτυπώνεται ως εικαστικό συμβάν… τυχαία γίνεται ένας ζωγράφος…». Σαν ένα εικαστικό συμβάν, εν κατακλείδι, αντιμετωπίστηκε και από τον υποφαινόμενο η αποπεράτωση του έργου της σχεδίασης. 

Με αυτά τα λόγια σχολιάζεται επιτυχώς και η δική μου πρόθεση να αντιμετωπιστούν τα χειρόγραφα του Ποιητή μας (πέρα από την φιλολογική τους αξία) ως εικαστικά έργα τέχνης, που μου έδωσαν έμπνευση για την δημιουργία της οπτικής ταυτότητας της ψηφιακής αυτής έκθεσης. 

Σας ευχαριστώ!

Παραθέτουμε στη συνέχεια την συνέντευξή μας με την ζωγράφο Μάρια Μπαχά. 

Η ΕΦΗ ΑΓΡΑΦΙΩΤΗ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΙ ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΤΗΝ ΜΟΥΣΙΚΗ

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

Την Παρασκευή 13 Μαΐου 2022 στην Αίθουσα Διδασκαλίας της Μουσικής Βιβλιοθήκης, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, παρουσιάστηκαν δισκογραφήματα της Έφης Αγραφιώτη, με τον γενικό τίτλο: «Ήχοι από το Συρτάρι». 

Tα τρία αυτά CDs φιλοξενούν συνθέσεις για πιάνο μικρής διάρκειας, άγνωστες ή όχι αρκετά γνωστές, ελκυστικές για το κοινό κι έτσι απευθύνονται σε ένα ευρύτερο ακροατήριο. 

Πρόκειται για 70 συνολικά συνθέσεις, με χρονική διαδρομή από το 1739 μέχρι το 2020, Ελλήνων & ξένων συνθετών, όλων των τάσεων και το ρευμάτων. Το μοντέρνο, το ρομαντικό, το κλασικό βρίσκονται σε διαρκή επικοινωνία, ενώ η σειρά των έργων ακολουθεί τη χρονολογία της σύνθεσής τους. 

Strauss, Bach, Σκαλκώτας, Mendelssohn, Schumann, Villa Lobos, Piazzolla, Σοστακόβητς, Maurice Ravel, Nino Rota, Ρένα Κυριακού, Tatiana Nikolayeva, Βασίλης Μπακόπουλος, Σοφία Δούδου, Βίβιαν Λαμπελέτ, Vivian Fine είναι ενδεικτικά μερικοί από τους συνθέτες που έργα τους “ανασύρονται” από το συρτάρι, μέσα από τις τρεις δισκογραφικές παραγωγές. 

Οι Ήχοι από το Συρτάρι αρ.3 είναι η τέταρτη συνεργασία της με την Irida Classical. 

Η πρώτη ήταν το διπλό CD Greek Muse, όπου με την υψίφωνο Μυρσίνη Μαργαρίτη δισκογράφησαν τραγούδια Ελληνίδων συνθετριών, εντοπίων και της διασποράς. Το διπλό αυτό CD μεταδόθηκε μέχρι τώρα από 29 ραδιοφωνικούς σταθμούς στην Ευρώπη και πήρε εξαιρετικές κριτικές. Πριν λίγες μέρες, μάλιστα, ο …θαυματουργός αυτός ψηφιακός δίσκος – σταθμός, που κυκλοφόρησε το 2020 από την δισκογραφική Irida Classical, πήρε δικαιωματικά τον Έπαινο από τους Κριτικούς Θεάτρου και Μουσικής, στην κατηγορία Δισκογραφική Εργασία Ελληνικού Ενδιαφέροντος, για τα έτη 2020/2021.

Θα λέγαμε ότι αυτό το cd είναι η απόλυτη τεκμηρίωση της πολύ σημαντικής εργασίας της Έφης Αγραφιώτη «Η μουσική δεν είναι γένους θηλυκού;» (2004), που μας αποκάλυψε τον «μαγικό» κόσμο των ελληνίδων συνθετριών. Επίσης, θυμόμαστε και την σημαντική μονογραφία της για τον συνθέτη «Αριστοτέλη Κουντούρωφ» (1999), που απηχεί, επίσης, μια εποχή. 

Το εξαιρετικά ενδιαφέρον στην περίπτωση της Έφης Αγραφιώτη, είναι ότι ακολουθώντας πιστά την ιδιωτική της οδό, έπαιξε γνωστή και άγνωστη μουσική για πιάνο, ηχογράφησε από το 1976 σε πολλά ραδιόφωνα και δισκογράφησε από το 1979 ελληνικά έργα για πιάνο, πολλά εξ αυτών σε πρώτη παρουσίαση. Εκατοντάδες είναι οι συναυλίες στις οποίες παρουσίασε έργα για πιάνο Ελλήνων Συνθετών στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. 

Συνεργάστηκε με το Τρίτο Πρόγραμμα, δίδαξε εντός και εκτός Ελλάδος, αρθρογράφησε, έγραψε πολύτιμα μουσικά βιβλία, προϊόντα έρευνας και σπουδής. Συνεχίζει υπηρετώντας με αφοσίωση τις επιλογές της και γι’ αυτό είναι αξιοζήλευτη. 

Η Έφη Αγραφιώτη αποτελεί, πλέον, αναπόσπαστο κρίκο της λόγιας ελληνικής μουσικής δημιουργίας και, ως εκ τούτου, της οφείλουμε πολλά. 

Στην εκδήλωση της 13ης Μαΐου, μίλησαν αγαπημένοι συνοδοιπόροι της Έφης Αγραφιώτη: ο μουσικογράφος, κριτικός, ερευνητής και συγγραφέας Θωμάς Ταμβάκος, ο πιανίστας Διονύσης Μαλλούχος, και ο συνθέτης, ερευνητής και λυριστής Νίκος Ξανθούλης. 

Παραθέτουμε στη συνέχεια ολόκληρη την ομιλία του Θωμά Ταμβάκου και το πρόγραμμα της βραδιάς. 

Πειραιώς Σεραφείμ: Το “πυρομαχικό” της ρωσικής προπαγάνδας

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

Είναι γνωστό – και το έχουμε γράψει επανειλημμένως – πως οι ρώσοι χρησιμοποιούν συστηματικά τα κείμενα του μητροπολίτου Πειραιώς Σεραφείμ και του Γραφείου του «επί των Αιρέσεων» για να χτυπήσουν όπως μπορούν τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο. 

Ο Πειραιώς Σεραφείμ διατυπώνει την λογική του ως εξής: σεβόμαστε τον θεσμό του Οικουμενικού Πατριαρχείου και τον υπερασπιζόμαστε «άχρι θανάτου» (sic), αλλά ασκούμε κριτική σε πρόσωπα και αποφάσεις που παρεκκλίνουν της ορθόδοξης παράδοσης. 

Αναφερθήκαμε στο κείμενο του Πειραιώς περί της «προαναγγελίας κοινού εορτασμού του Πάσχα με τους αιρετικούς το 2025», ζητώντας από τον σεβασμιότατο να μας ερμηνεύσει την υπεράσπιση, από μέρους του, τού Οικουμενικού Θρόνου «άχρι θανάτου». 

Η απάντηση ήρθε από τους …ρώσους. Αυτό το κείμενο το σχολίασε η ρωσοκίνητη «Ένωση Ορθοδόξων Δημοσιογράφων» για να πει ότι: Ο Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας δήλωσε ότι ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίος είναι «ένας από τους ηγέτες των αμετανόητων αιρετικών». 

Και στη συνέχεια γράφεται: Στο κείμενο του μητροπολίτη Πειραιώς σχετικά με την επιθυμία του Φαναρίου να γιορτάσει το Πάσχα μαζί με άλλους χριστιανούς, λέγεται ότι «ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος μας απογοήτευσε βάζοντας την υπογραφή του στο κοινό ανακοινωθέν, παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως έναν από τους αρχηγούς των αμετανόητων αιρετικών του Τουρκία.” 

Φυσικά δεν …ιδρώνει το αυτί του Πειραιώς, Όμως η ιστορία τον καταγράφει ως «πυρομαχικό» της ρωσικής προπαγάνδας εναντίον του Οικουμενικού Πατριάρχου. Αυτή η «υπηρεσία» που προσφέρει στους ρώσους που πολεμάνε λυσσαλέα το Φανάρι, θα τον ακολουθεί «άχρι θανάτου» ως η πιο μελανή σελίδα του επίγειου βίου του.

"ΠΡΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΜΟΝ" ΜΕ ΤΟΝ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗ ΑΡΙΣΤΑΡΧΟ ΓΚΡΕΚΑ (ΒΙΝΤΕΟ)

Η ενορία του Ι. Ναού Αγίου Γεωργίου Νέου Ψυχικού παρουσιάζει την διαδικτυακή εκπομπή «Προς Εκκλησιασμόν», όπου φιλοξενούνται εργάτες του πνεύματος και της τέχνης. 

Στην τεσσαρακοστή πρώτη εκπομπή προσκεκλημένος ο Αρχιμανδρίτης Αρίσταρχος Γκρέκας. 

Επιμελείται και παρουσιάζει ο Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος.

Κάμερα, τεχνική επεξεργασία: Κατερίνα Δ. Λεονάρδου, Μαργαρίτα Κυρ. Στασινού.

   

Ο Αρχιμανδρίτης Αρίσταρχος Γκρέκας είναι Κληρικός της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Είναι επίσης Διδάκτωρ Θεολογίας και Επίκουρος καθηγητής στο τμήμα Θεολογίας της Θεολογικής σχολής του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. 

Ο Αρχιμανδρίτης Αρίσταρχος Γκρέκας είναι πτυχιούχος της Αρσακείου Παιδαγωγικής Ακαδημίας Πατρών και του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Από το Τμήμα Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης έλαβε με άριστα, Πτυχίο, Μεταπτυχιακό (MSc) και Διδακτορικό. Στο Ηνωμένο Βασίλειο έλαβε Μεταπτυχιακό (MSc), στο αντικείμενο των Διεθνών Σχέσεων και Κυβερνητικής από το Durham University, με τίτλο: ''Πρόληψη Συγκρούσεων Βιώσιμη Ειρήνη και Ασφάλεια''. Επίσης, είναι κάτοχος Certificates από το Oxford University και το Cambridge University. Στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, ολοκλήρωσε επιτυχώς μέρος μεταπτυχιακού προγράμματος στο Georgetown University - School of Foreign Service και δύο Executive programs στο Harvard University - Kennedy School και επίσης Certificate από το Harvard University – HarvardX. 

Ο Αρχιμ. Αρίσταρχος μόνασε για αρκετά χρόνια στο Άγιον Όρος και χειροτονήθηκε διάκονος και ιερέας από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Μονεμβασίας και Σπάρτης κ. Ευστάθιο. 

Δίδαξε στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση και στην Ανώτατη Εκκλησιαστική Ακαδημία Αθηνών. Τώρα διδάσκει στο τμήμα Θεολογίας της Θεολογικής σχολής του ΕΚΠΑ, στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο, σε σχολές των Σωμάτων Ασφαλείας, των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, του ΝΑΤΟ και του ΟΗΕ. 

Έχει εκδώσει εννέα βιβλία του και έχει δημοσιεύσει άρθρα σε περιοδικά, στην ελληνική και αγγλική γλώσσα, με θεολογικό περιεχόμενο και θέματα διεθνών σχέσεων. 

Είναι μέλος της Διοικούσας Επιστημονικής Επιτροπής του Ινστιτούτου Εξωτερικών Υποθέσεων (Institute of Foreign Affairs) και Διευθυντής του Τομέα «Πολιτισμικής και Θρησκευτικής Διπλωματίας» και μέλος της επιτροπής Οικουμενικού Ελληνισμού καθώς και: Fellow of the Royal Society of Arts, London, U.K. (F.R.S.A.). Μέλος του Chatham House, the Royal Institute of International Affairs, London, U.K. Μέλος του Hellenic American Leadership Council (HALC), U.S.A. Είναι επίσης μέλος στο Ακαδημαϊκό Συμβούλιο του Ελληνικού Ινστιτούτου Πολιτιστικής Διπλωματίας, (Αθήνα).

Η ΞΑΝΘΗ ΤΙΜΗΣΕ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΩΝ 200 ΧΡΟΝΩΝ ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΝΤΟΣΤΟΓΙΕΦΣΚΙ (ΒΙΝΤΕΟ)

Αφιέρωμα στον μεγάλο Ρώσο λογοτέχνη του 19ου αιώνα Φιόντορ Ντοστογιέφσκι, διοργάνωσε το Ίδρυμα Θρακικής Τέχνης και Παράδοσης, σε συνεργασία με την Ιερά Μητρόπολη Ξάνθης και Περιθεωρίου, το Σάββατο 14 Μαΐου 2022. 

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα «Βιργινία Τσουδερού» του Ιδρύματος Θρακικής Τέχνης και Παράδοσης στην καπναποθήκη στην Ξάνθη.

Για το έργο του Ντοστογιέφσκι, από τη γέννηση του οποίου συμπληρώθηκαν 200 χρόνια, μίλησαν οι: 

- Δρ Δημήτριος Β. Μπαλτάς: «Από την ανθρωπολογία του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι». 

- Αρχιμανδρίτης Βαρνάβας Λαμπρόπουλος, Ιεράς Μητρόπολης Νικοπόλεως: «Η ορθόδοξη μαρτυρία του Ντοστογιέφσκι στον σύγχρονο κόσμο». 

Παρέστη και απηύθυνε χαιρετισμό ο Σεβ. Μητροπολίτης Ξάνθης κ. Παντελεήμων. 

Την εκδήλωση χαιρέτισε και ο Πρωτοσύγκελλος της Μητροπόλεως Ξάνθης, Αρχιμ. Σωφρόνιος. 

Παραθέτουμε στη συνέχεια το βίντεο της εκδήλωσης και την ομιλία του Δημήτρη Μπαλτά. 

ΣΤΑ "ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΑΝ" ΤΟΥ ΜΕΝΕΛΑΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ (PODCAST)

Ο Μενέλαος Γεωργίου είναι ένας νέος άνθρωπος με ορμή και δημιουργικότητα. Δραστηριοποιείται με επιτυχία στον χώρο των podcasts (ηχητικά ντοκιμαντέρ), ασχολούμενος με μια συγκεκριμένη και δύσκολη, στη διαχείρισή της, θεματική: «Εγκλήματα που συγκλόνισαν». 

Η δουλειά του διακρίνεται για την σοβαρή έρευνα και την επαγγελματικότητα. 

Μου ζήτησε κι εμένα μια συμμετοχή στο podcast που αφορά στην - προ τριακονταετίας - πολύκροτη υπόθεση των «σατανιστών της Παλλήνης». Φυσικά ανταποκρίθηκα με ενθουσιασμό. 

Παραθέτω στη συνέχεια το σχετικό σημείωμα του Μενέλαου Γεωργίου και το ηχητικό ντοκιμαντέρ.

Ο σχετικός ιστότοπος εδώ. 

Σήμερα, θα καλύψω μια υπόθεση πρωτοφανή για τα Ελληνικά δεδομένα, που μου ζητάτε ανελλιπώς και επισταμένως, από το πρώτο κιόλας επεισόδιο αυτής εδώ της εκπομπής. Αυτή είναι η πολύκροτη υπόθεση των σατανιστών της Παλλήνης, που συγκλόνισε συθέμελα την ελληνική κοινωνία το 1993. Το θέμα έλαβε πανελλήνια διάσταση και επί σειρά ετών αποτελούσε το -αδιαφιλονίκητα- αγαπημένο θέμα των ΜΜΕ που τότε γνώριζαν πρωτοφανή άνθηση. Μια αδιανόητα πολύκροτη υπόθεση με πάρα πολλές προσλαμβάνουσες, θα ξετυλιχθεί αμέσως στα αυτιά σας. Αυτό το ηχητικό ντοκιμαντέρ θα πλαισιώσουν δυο πολύ σημαντικοί άνθρωποι της ιατροδικαστικής επιστήμης και της επιστήμης της θεολογίας. Θα είναι μαζί μας, ο πλέον σημαντικός ιατροδικαστής στη Ελλάδα, ίσως ο σημαντικότερος εν ζωή στην Ελλάδα, ο Φίλιππος Κουτσαύτης, και ένας πολύ σπουδαίος άνθρωπος της επιστήμης της θεολογίας, ο Παναγιώτης Ανδριόπουλος. Με τον κ. Κουτσαύτη θα συζητήσουμε για την αγριότητα και την πρωτοφανή κατάσταση στην οποία βρέθηκε το πτώμα του δευτέρου θύματος των σατανιστών, Γαρουφαλιάς Γιούργα, στο οποίο διενήργησε νεκροψία νεκροτομή ο ίδιος, και με τον κ. Ανδριόπουλο για τον σατανισμό εν γένει.

ΓΙΑ ΤΑ "ΕΛΛΗΝΟΡΩΣΙΚΑ" ΣΤΟΝ "ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟ" ΚΥΠΡΟΥ

Παύλος Νεοφύτου

Φιλελεύθερος Κύπρου

Αυτό το διάστημα, μέσα στην περίοδο του πολέμου στην Ουκρανία, κυκλοφόρησε το βιβλίο «Ελληνορωσικά» (εκδόσεις s@mizdat) του θεολόγου και μουσικού Παναγιώτη Ανδριόπουλου, όπου παρουσιάζονται σημαντικές όψεις των σχέσεων ελληνισμού και Ρωσίας. Απαντώνται ερωτήματα για το τι μας συνδέει και τι μας χωρίζει με τη Ρωσία, όχι μόνο σε επίπεδο πολιτιστικό και εκκλησιαστικής γεωπολιτικής, που είναι τα δύο κύρια μέρη του βιβλίου, αλλά και στην εσωτερική πολιτική, την ιδεολογία και τις νοοτροπίες. Όπως αναφέρει ο κ. Ανδριόπουλος σε συνέντευξή του στο philenews, το Πατριαρχείο της Μόσχας ασκεί επεκτατική πολιτική σε περιοχές της ελληνορθόδοξης εκκλησίας, υπηρετώντας συγχρόνως τον ιμπεριαλισμό του ρώσου πρόεδρου Βλαντιμίρ Πούτιν. Τονίζει ότι σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται η διείσδυση που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια στην αφρικανική ήπειρο, που παραδοσιακά αποτελεί πεδίο δράσης του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας. Από την άλλη, ο πολιτισμός των δύο πλευρών και οι δημιουργοί τους έχουν έρθει πολλές φορές αρκετά κοντά. Παράδειγμα η σύνδεση του Δημήτρη Μητρόπουλου με τον Σοστακόβιτς ή του Χατζιδάκι με το έργο του Προκόφιεφ. Αλλά και σήμερα, όπου ο Ντοστογιέφσκι συστηματικά διασκευάζεται και ανεβαίνει στο ελληνικό θέατρο. 

- Ποια είναι τα πιο σημαντικά στοιχεία που συνδέουν τον ελληνισμό με τους Ρώσους; 

Π.Α.: Η σχέση αυτή είναι διαχρονική, κάτι που φαίνεται από τη στιγμή που οι Ρώσοι γίνονται ορθόδοξοι, από κληρικούς που απέστειλε το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως στα τέλη του 10ου αι. Αλλά και στον Πολιτισμό υπάρχει μία αδιάλειπτη σχέση ελληνισμού και Ρωσίας, η οποία διαρκεί μέχρι τις μέρες μας. Και στην Ελλάδα και στην Κύπρο υπάρχουν πολλοί ρώσοι καλλιτέχνες, που προσφέρουν πραγματικά στον Πολιτισμό. 

- Στο βιβλίο σας δίνετε έμφαση στην απήχηση του έργου του ρώσου συγγραφέα Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι στην ελληνική πνευματική ζωή. 

Π.Α.: Την έχει επηρεάσει πάρα πολύ. Ενώ δεν είναι θεατρικός συγγραφέας, τα τελευταία χρόνια είναι στην πρώτη γραμμή του ελληνικού θεάτρου. Υπάρχουν πάρα πολλές διασκευές έργων του. Επίσης, πέρα από τον Ντοστογιέφσκι, ανεβαίνουν στη σκηνή πολλοί άλλοι ρώσοι θεατρικοί συγγραφείς, όπως ο Τσέχωφ και ο Γκόγκολ. Δηλαδή αυτή τη στιγμή έχουμε ένα ελληνικό θέατρο, το οποίο, θα έλεγε κανείς, στηρίζεται πάνω στο ρωσικό θέατρο. Ακόμα, στο βιβλίο μου αναφέρομαι και στις ελληνορωσικές μουσικές διαδράσεις στο διάβα της ιστορίας. Κι εδώ έχει ενδιαφέρον η σχέση του Μάνου Χατζιδάκι με ρώσους συνθέτες. Προσωπικά είχα την εμπειρία να ακούω τον Χατζιδάκι να διευθύνει την «Ορχήστρα των χρωμάτων» σε έργα ρώσων συνθετών. Για παράδειγμα, άκουγε και μελετούσε από τα νιάτα του τον Σταβίνσκι και τον Προκόφιεφ. Κι αυτό δεν είναι λίγο. Είναι κάτι πολύ σημαντικό το ότι αναγνώριζε ο Χατζιδάκις τη μεγάλη μουσική, την οποία έγραφαν αυτοί οι ρώσοι συνθέτες. Επίσης κάτι πολύ σημαντικό είναι και ο περίφημος έλληνας μαέστρος Δημήτρης Μητρόπουλος, ο οποίος, ενώ διέπρεψε στην Αμερική, αγαπούσε πάρα πολύ τη ρωσική μουσική και τους ρώσους συνθέτες. Ήταν ο «ιεραπόστολος» του Σοστακόβιτς στην Αμερική, όπου έπαιζε πάρα πολύ τις συμφωνίες του. Άρα και στον σύγχρονο Πολιτισμό υπάρχει μια πολύ μεγάλη σχέση Ελλήνων και Ρώσων. 

- Ας περάσουμε στην επικαιρότητα που σχετίζεται με το δεύτερο μέρος του βιβλίου σας, τα ελληνορωσικά εκκλησιαστικά. Το όνομα του ρώσου πατριάρχη Κύριλλου συνδέθηκε πρόσφατα με την πρόθεση της ΕΕ για επιβολή κυρώσεων, λόγω της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία. Ποια είναι η στάση του Πατριαρχείου Μόσχας απέναντι σε αυτόν τον πόλεμο του Πούτιν; 

Π.Α.: Ο πατριάρχης Μόσχας στηρίζει την εισβολή κι αυτό θεολογικά είναι απαράδεκτό. Μάλιστα στηρίζει την εισβολή με επιχειρήματα, όπως, ότι ευθύνεται το ΝΑΤΟ γι’ αυτή την κατάσταση, διότι προκάλεσε τη Ρωσία. Πράγματα τα οποία είπε πρόσφατα και στον ίδιο τον Πάπα Φραγκίσκο, κατά τη διαδικτυακή συνομιλία που είχαν, και βγήκαν στη δημοσιότητα. Άρα είναι τελείως πολιτική η θέση του Κύριλλου, με το να παίρνει μια ξεκάθαρη θέση εναντίον του ΝΑΤΟ και υπέρ της Ρωσίας. Από εκεί και πέρα θεωρώ ότι είναι ντροπή ο πατριάρχης να επικαλείται είτε νεοναζιστές στην Ουκρανία είτε ομοφυλόφιλους, για να δικαιολογήσει τη ρωσική εισβολή. Ο επιτιθέμενος δεν μπορεί να έχει δίκιο. Δεν μπορούμε να τον δικαιολογούμε θεολογικά και χριστιανικά. Και το ξεκαθαρίζω, ακόμα και το ΝΑΤΟ να έκανε εισβολή, και οποιοσδήποτε άλλος, θα ήμασταν εναντίον. Δεν μπορούμε να είμαστε υπέρ ενός πολέμου, ως χριστιανοί και ως θεολόγοι. Και κυρίως ως αρχηγοί Εκκλησιών. Άρα αυτό που κάνει ο πατριάρχης Μόσχας αυτή τη στιγμή, είναι ένα τεράστιο λάθος, το οποίο εγγράφεται σε μεγάλο βαθμό εις βάρος του στην ιστορία. 

- Πώς προέκυψε αυτή η στενή σχέση Πατριαρχείου Μόσχας – καθεστώτος Πούτιν; Υπήρχε από τον καιρό των Τσάρων ή τη δημιούργησε ο ρώσος πρόεδρος; 

Π.Α.: Η Εκκλησία με το Κράτος στη Ρωσία ανέκαθεν ήτανε πολύ κοντά. Όμως, με την πτώση του κομμουνισμού, και κυρίως με τη «δυναστεία» του Πούτιν, η Ρωσική Εκκλησία εργαλειοποιήθηκε και εξυπηρετεί καθαρά τη ρωσική πολιτική. Έχει πολύ μεγάλη σημασία αυτό. Δηλαδή, όταν ήταν ο κομμουνισμός, η Εκκλησία σε καμία περίπτωση δεν ήταν στο πρώτο πλάνο. Τώρα όμως, επί Πούτιν, είναι σε αυτό το πλάνο, και είναι καθαρά εργαλείο και όργανο της ρωσικής πολιτικής. Κι αυτό συμβαίνει χωρίς περιστροφές. 

- Στο βιβλίο σας αναφέρεστε σε ρωσικό εκκλησιαστικό ιμπεριαλισμό. 

Π.Α.: Ο οποίος βρίσκεται μέσα στη «λογική» του Πούτιν. Δηλαδή ο ρώσος πρόεδρος χρησιμοποιεί την Εκκλησία για τον ρωσικό ιμπεριαλισμό. Έτσι έχουμε ρωσικές εκκλησίες που κτίζονται σχεδόν κάθε μέρα σε όλη την υφήλιο, με σκοπό να είναι και ρωσικό έδαφος. Και εδώ εντάσσεται και το θέμα της Αφρικής. Δηλαδή η «εισβολή» του Πατριαρχείου Μόσχας στην Αφρική, με το πρόσχημα της Αυτοκεφαλίας της Εκκλησίας της Ουκρανίας. Η ρωσική επεκτατικότητα φάνηκε πολύ καλά στο ζήτημα της Εκκλησίας της Ουκρανίας: επειδή το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, όπως και ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος Β’, αναγνώρισε την ουκρανική αυτοκεφαλία, σε αντίποινα η Μόσχα είπε «θα ιδρύσουμε ρωσικές εκκλησίες στην αφρικανική ήπειρο». Κι αυτό, προτού αρχίσει να γίνεται πράξη, ήταν επίσημη αναφορά από το Πατριαρχείο Μόσχας. Αυτό αντιλαμβάνεστε ότι είναι μία «βόμβα», αφού φαίνεται ότι ο ρωσικός ιμπεριαλισμός δεν είναι μόνο η Ουκρανία.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΥΑ ΠΑΛΜΕΡ - ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΥ ΓΙΑ ΤΑ 70 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΗΣ

Το Καλλιτεχνικό Σύνολο «Πολύτροπον» (υπεύθυνος: Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος) παρουσιάζει ένα αφιέρωμα στην ιέρεια του Ελληνικού πολιτισμού Εύα Πάλμερ – Σικελιανού, με αφορμή τα 70 χρόνια από τον θάνατό της, τη Δευτέρα 23 Μαΐου 2022 στις 7.30 μ.μ. στην Αίθουσα Διδασκαλίας της Μουσικής Βιβλιοθήκης, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. 

Θα παρουσιαστούν μουσικές συνθέσεις της Εύας Πάλμερ – Σικελιανού στα ελληνικά, αγγλικά και αραβικά. 

Συμμετέχουν: 

Ιουλίτα Ηλιοπούλου – αφήγηση 

Δάφνη Πανουργιά - τραγούδι 

Ευτυχία Δημητρακοπούλου – φλάουτο & τραγούδι 

Roni Bou Saba – τραγούδι στα Αραβικά 

Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος - εισήγηση, τραγούδι, γενική επιμέλεια 

Η Εύα Πάλμερ-Σικελιανού (1874-1952), η πρώτη σύζυγος του ποιητή Άγγελου Σικελιανού, ήταν Αμερικανίδα ερευνήτρια του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού, χορογράφος και ιστορικός του χορού, με σημαντικό έργο στην ανάδειξη του ελληνικού χορού, θεάτρου, μουσικής καθώς και της υφαντικής τέχνης. Ήταν και μουσικός και είχε, μάλιστα, μάθει βυζαντινή μουσική, συνεργαζόμενη με τους μεγάλους μουσικοδιδασκάλους Κωνσταντίνο Ψάχο και Σίμωνα Καρά. Έτσι, έγραψε την μουσική των χορικών του «Προμηθέα Δεσμώτη» βυζαντινότροπα. Άλλωστε είχε κάνει και διαλέξεις για την βυζαντινή μουσική, την οποία θεωρούσε συνέχεια της αρχαίας ελληνικής. 

Στην εκδήλωση, εκτός από χορικά για τον «Προμηθέα Δεσμώτη», θα ακουστούν και άλλες βυζαντινότροπες συνθέσεις της, στα ελληνικά και τα αγγλικά, καθώς είναι η πρώτη γυναίκα συνθέτις που έγραψε βυζαντινή μουσική στα αγγλικά. Σε επεξεργασία του Συνόλου «Πολύτροπον» θα παρουσιαστούν κάποιες από τις συνθέσεις της και στα αραβικά. 

Ανάμεσα στα χορικά, θα διαβάζονται αποσπάσματα από την τραγωδία «Προμηθέας Δεσμώτης» του Αισχύλου, στην μετάφραση του Ιωάννη Γρυπάρη, που χρησιμοποιήθηκε στην παράσταση των Δελφικών Γιορτών. 

Η Ευτυχία Δημητρακοπούλου θα ερμηνεύσει τα ακόλουθα τρία τραγούδια σε μουσική Εύας Πάλμερ-Σικελιανού (Επεξεργασία: Κ. Νικολέας) 

– Το εμβατήριο των σκιών / Shadow. Ποίηση: Robert Louis Stevenson 

– Η κούνια / The swing. Ποίηση: Robert Louis Stevenson 

– Το τραγούδι του εαυτού μου. Ποίηση: Walt Whitman και Ψαλμοί του Δαβίδ 

Η Ιουλίτα Ηλιοπούλου θα αφηγηθεί την συνάντηση της Εύας Πάλμερ με τον Άγγελο Σικελιανό, από το αυτοβιογραφικό βιβλίο της Ιερός Πανικός (αφήγηση) και η εκδήλωση θα κλείσει με τον «Όρκο των Κοινοτήτων προς τη Μάνα Ελλάδα», σε ποίηση Άγγελου Σικελιανού και μουσική της Εύας Πάλμερ.

Dimitrios Baltas: From the Byzantine to the Russian Philosophy

Μόλις κυκλοφόρησε ένα βιβλίο του Δρος Φιλοσοφίας Δημήτρη Β. Μπαλτά, με τίτλο: ‘‘From the Byzantine to the Russian Philosophy’’. 

Στο βιβλίο αυτό περιλαμβάνονται κείμενα του συγγραφέα που έχουν δημοσιευτεί στα ρουμανικά, αγγλικά, γαλλικά και ρωσικά. Πρόκειται για ορισμένους από τους σταθμούς της διαδρομής του Δ. Μπαλτά στις περιοχές της βυζαντινής και της ρωσικής φιλοσοφικής σκέψης. 

Τα περιεχόμενα είναι τα εξής: 

1. Ontological issues in the work of George Pachymeres 

2. Moses’ Life according to Philon the Alexandrian and Gregory of Nyssa 

3. The Ascetical Homilies of Isaac of Nineveh in the Russian thought of the 19th and 20th centuries 

4. Aspecte ale teoriei anarhismului în Rusia secolului al XIX-lea 

5. Sergei Bulgakov (1871-1944). Seventy years since his death 

6. Părintele Serghei Bulgakov: de la marxism la Teologie 

7. ‘‘Père Serge Boulgakov, Ma vie dans l’ Orthodoxie. Notes autobiographiques, trad. I. Rovere-Sova, M. Rovere-Tsivikis, Éditions des Syrtes, Genève 2015, p. 255’’ 

8. La production philosophique des Russes de la Diaspora 

9. Хризостом Пападопулос и богословский академический ландшафт России XIX века 

10. The anthropology of Dostoevsky's “The Adolescent”. 

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΝΤΟΣΤΟΓΙΕΦΣΚΙ ΣΤΗΝ ΞΑΝΘΗ

Αφιέρωμα στον μεγάλο Ρώσο λογοτέχνη του 19ου αιώνα Φιόντορ Ντοστογιέφσκι, το έργο του οποίου έχει χαρακτηριστεί από πολλούς κριτικούς ως αριστουργηματικό, πραγματοποιεί το Ίδρυμα Θρακικής Τέχνης και Παράδοσης, σε συνεργασία με την Ιερά Μητρόπολη Ξάνθης και Περιθεωρίου, το Σάββατο 14 Μαΐου 2022. 

Για το έργο του Ντοστογιέφσκι θα μιλήσουν οι: 

- Δρ Δημήτριος Β. Μπαλτάς: «Από την ανθρωπολογία του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι». 

- Αρχιμανδρίτης Βαρνάβας Λαμπρόπουλος, Ιεράς Μητρόπολης Νικοπόλεως: «Η ορθόδοξη μαρτυρία του Ντοστογιέφσκι στον σύγχρονο κόσμο». 

Ο Δρ Δημήτριος Β. Μπαλτάς γεννήθηκε στον Βόλο το 1970. Το διάστημα 1987-1991 σπούδασε κλασσική φιλολογία στην Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 2002 ανακηρύχθηκε διδάκτωρ της φιλοσοφίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ασχολείται με ζητήματα βυζαντινής και ρωσικής φιλοσοφίας. Έχει μεταφράσει Μπερντιάγιεφ, Μπουλγκάκωφ, Τρουμπετσκόι, Μπακούνιν, Φρανκ, Ιλίν. 

Ο Αρχιμανδρίτης Βαρνάβας Λαμπρόπουλος είναι Φιλόλογος-Θεολόγος, αδελφός στην Ιερά Μονή Προφήτη Ηλία στην Πρέβεζα. 

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στην αίθουσα «Βιργινία Τσουδερού» του Ιδρύματος Θρακικής Τέχνης και Παράδοσης στην καπναποθήκη Π, (οδός Καπνεργατών 9) στην Ξάνθη.