Η ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΟΥ ΙΩΣΗΦ ΒΙΒΙΛΑΚΗ "Το κήρυγμα ως performance"

Κείμενο/φωτογραφίες: Ιδιωτική Οδός

Μία εξαιρετικά ενδιαφέρουσα εκδήλωση έλαβε χώρα απόψε στο πατάρι των εκδόσεων Αρμός, στο κέντρο της Αθήνας. 

Με αφορμή την έκδοση και κυκλοφορία του πρωτότυπου έργου του Καθηγητή στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών Ιωσήφ Βιβιλάκη “Το κήρυγμα ως performance. Εκκλησιαστική ρητορική και θεατρική τέχνη μετά το Βυζάντιο", έγινε η παρουσίαση της σχετικής μελέτης, η οποία καλύπτει ένα εμφανές κενό στην ελληνική βιβλιογραφία καθώς έχει ως βασικό στόχο, “να αναδείξει τον δραματικό χαρακτήρα του κηρύγματος και να διευρύνει τον προβληματισμό γύρω από την παραστασιακή διάσταση που έχει, τεκμηριώνοντας ότι η γλώσσα του εκκλησιαστικού κηρύγματος μετά το Βυζάντιο και η σωματική κίνηση στην παρουσίασή του ήταν πάντοτε σε στενό σύνδεσμο και συναποτελούσαν ένα ενιαίο σύστημα που είχε την πρόθεση να απευθυνθεί κατευθείαν στην καρδιά του ακροατή/θεατή/αναγνώστη”. 

Για το βιβλίο μίλησαν οι: 

- Θανάσης Παπαθανασίου, Θεολόγος, διευθυντής του περιοδικού Σύναξη 

- Ντένια Αθανασοπούλου-Κυπρίου, Θεολόγος, Διδάσκουσα στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο 

- Βάλτερ Πούχνερ, Θεατρολόγος, Καθηγητής Τμήματος Θεατρικών Σπουδών Πανεπιστημίου Αθηνών 

- π. Σταμάτης Σκλήρης, Ιατρός, ζωγράφος 

Στην εκδήλωση συμμετείχαν οι ηθοποιοί και δάσκαλοι υποκριτικής Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος και Μάρθα Φριντζήλα, οι οποίοι διάβασαν θαυμάσια αποσπάσματα από ομιλίες και άλλα κηρυγματικής υφής κείμενα της εποχής της Τουρκοκρατίας. 

Ακολούθησε ζωηρή και λίαν ενδιαφέρουσα συζήτηση. 

Παρέστησαν μεταξύ άλλων: ο Αρχιμανδρίτης και ιεροκήρυκας Χρυσόστομος Παπαθανασίου, ως εκπρόσωπος του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου, ο θεολόγος και εκδότης Δημήτρης Μαυρόπουλος, ο πανεπιστημιακός και ποιητής Νάσος Βαγενάς, ο πρωτοψάλτης και διευθυντής της Ελληνικής Βυζαντινής Χορωδίας Λυκούργος Αγγελόπουλος, ο ποιητής Δημήτρης Κοσμόπουλος, ο συνθέτης Μηνάς Αλεξιάδης, ο θεολόγος Αλέξανδρος Καριώτογλου, η θεατρολόγος Ευανθία Στιβανάκη, εκπαιδευτικοί και φοιτητές του τμήματος Θεατρικών Σπουδών. 

Στο σημαντικό αυτό πόνημα του Ιωσήφ Βιβιλάκη θα επανέλθουμε εκτενέστερα με άλλη ανάρτηση.

Παπα Σταμάτης Σκλήρης και Δημήτρης Μαυρόπουλος

Βάλτερ Πούχνερ

Μάρθα Φριντζήλα 

Παπα - Σταμάτης Σκλήρης 

ΚΡΥΠΤΟΛΕΞΟ: Ένα δοξαστικό μοιρολόι για τον Παπαδιαμάντη από τον ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΣΜΟΠΟΥΛΟ

Η ποιητική σύνθεση Κρούσμα (Κέδρος 2011) του Δημήτρη Κοσμόπουλου, εξεδόθη κατά ευτυχή συγκυρία στις 3 Ιανουαρίου του 2011, τη μέρα δηλαδή που έκλειναν 100 χρόνια από τον θάνατο του Αλεξάνδρου Παπαδιαμάντη. 

Στην σύνθεση αυτή ο ποιητής μέσα από μια πρωτότυπη χρήση της ρυθμικής αγωγής και της έμμετρης πρσωδίας εκθέτει απογυμνωτικά την πορεία αυτογνωσίας του και τα αδιέξοδα της γενιάς του σε εκ βαθέων εξομολόγηση προς τον Παπαδιαμάντη. 

Διαβάστε περισσότερα για το Κρούσμα σε παλαιότερη ανάρτησή μας εδώ. 

Τον Απρίλιο του 2013 κυκλοφορήθηκε σε ειδική έκδοση από τον Δόμο η ποιητική σύνθεση του Δ. Κοσμόπουλου, με τίτλο: Κρυπτόλεξο σε εκδοτική επιμέλεια – αριστοτεχνική! - του διευθυντή των εκδόσεων Δόμος Δημήτρη Μαυρόπουλου. Ο πλήρης τίτλος του έργου είναι Κρυπτόλεξο, για την νύχτα της 2ας προς 3η Ιανουαρίου 1911. Εδώ ο Κοσμόπουλος αναφέρεται στην νύχτα του ψυχορραγήματος του Αλεξάνδρου Παπαδιαμάντη στη Σκιάθο. Η σύνθεση είναι γραμμένη κατά τον τρόπο του Κανόνος ως προς την δομή της. Ξεκινά με δύο "Προοίμια", όπου αφηγείται το ποιητικό υποκείμενο. Τα υπόλοιπα 12 μέρη του ποιήματος είναι μια πρωτοπρόσωπη εξομολόγηση μέσα από θραύσματα αναμνήσεων, περιστατικών και μνήμης θανάτου αλλά και της ελπίδας συνάντησης με τον Χριστό του ίδιου του Αλεξάνδρου Παπαδιαμάντη.

Μορφικά τα μέρη του ποιήματος είναι κατά πλειοψηφίαν σονέτα ή τερτσίνες. Τις μορφές αυτές ο ποιητής τις χρησιμοποιεί μ΄ έναν τρόπο σύγχρονο (με χάσματα, ανισοσυλλαβίες και διασκελισμούς, έτσι ώστε ενσωματώνοντας και θραύσματα της ποιητικής υμνογραφίας, αλλά και λέξεις του Αλεξάνδρου, δημιουργεί ένα εύρωστο ιδίωμα. 

Οι κριτικοί έχουν υμνήσει το τελευταίο αυτό πόνημα του Δ. Κοσμόπουλου. 

Ο εκδότης και μελετητής του έργου του Παπαδιαμάντη φιλόλογος και συγγραφέας Ν.Δ.Τριανταφυλλόπουλος σημείωσε εμφαντικά σε εκτενή κριτική του: "…Κανένας, από τον Πορφύρα και τον Μαλακάση του 1911 ώς τον τελευταίο του 2012, δεν συνόψισε εκστατικότερα και ουσιωδέστερα την βιοτή και την γραφή του Παπαδιαμάντη από το Κρυπτόλεξο του Δημήτρη Κοσμόπουλου… Ο Κοσμόπουλος έγραψε για τον Παπαδιαμάντη το καλύτερο ως τώρα μοιρολόγι. Καλύτερο γιατί το τραγούδησε επ΄ ελπίδι." 

Ο Δημήτρης Ελευθεράκης κατακλείει την κριτική του ως εξής: 

«Το Κρυπτόλεξο του Δημήτρη Κοσμόπουλου με αφήνει με τη βεβαιότητα ότι εκείνος που κατοικεί μες στο ποίημα έχει μία ειλικρινή αίσθηση της ατομικής, δηλαδή καλλιτεχνικής του ευθύνης, στο βαθμό που αντιλαμβάνεται ότι η γλώσσα είναι κάτι πολύ σοβαρό για να παραμείνει αποκλειστικά ατομική υπόθεση, στο βαθμό που, με άλλα λόγια, γνωρίζει από πού ξεκινά το κρυπτόλεξο και πού απευθύνεται». 

Ο Γιάννης Ευσταθιάδης στο δικό του …μουσικό κριτικό σημείωμα σημειώνει: 

«Ο Κοσμόπουλος παραμένει ένας πιστός του Θεού, αλλά, παράλληλα, κι ένας πιστός της γλώσσας, φτιάχνοντας με ικανότητα λεπτουργού τις λεκτικές αγιογραφίες του… σήμερα μπορώ να δηλώσω πως είμαι, με πραγματικό σεβασμό, ακροατής της μουσικής ενός πραγματικά σημαντικού έλληνα ποιητή: του Δημήτρη Κοσμόπουλου». 

Ο Λευτέρης Παπαλεοντίου αποτιμά αυτή την εργασία ως εξής: 

«Ο Δ. Κοσμόπουλος πέτυχε με το Κρυπτόλεξό του να αλιεύσει τις κατάλληλες λέξεις από την πλούσια κληρονομιά της λογοτεχνικής ή άλλης παράδοσης, κατεξοχήν από το συγγραφικό έργο του Παπαδιαμάντη, κατόρθωσε να αναβαπτίσει τη γραφή και τον στίχο του αξιοποιώντας με μαεστρία την προσωδία και μπολιάζοντας τον ελεύθερο στίχο με ποικίλους ρυθμούς και με ρίμες, κατάφερε να μνημειώσει λογοτεχνικά το πρόσωπο του σκιαθίτη συγγραφέα, αναπαλαιώνοντας και ανανεώνοντας παλίμψηστα υλικά, θεματικά και τεχνοτροπικά μοτίβα, από το λογοτεχνικό εργαστήρι του κυρ Αλέξανδρου, για να ενοφθαλμιστούν και να γίνουν ένα γοητευτικό και λειτουργικό αμάλγαμα στην ποιητική του νεότερου ποιητή. Πρόκειται για μια ευτυχισμένη συνάντηση, μια δημιουργική συνομιλία ανάμεσα στον κορυφαίο διηγηματογράφο και σε έναν σημαντικό ποιητή της νεότερης γενιάς, που προσέγγισε με αγάπη, μεράκι και καλλιτεχνική μαεστρία το λογοτεχνικό του ίνδαλμα».

Ο Αλέκος Ε. Φλωράκης παρασύρεται από τον ποιητικό λόγο του Κοσμόπουλου και ρεμβάζοντας γράφει: 

«Καθισμένος εγώ μπροστά στη θάλασσα, «επί την ηλίου δύσιν», τελειώνω την ανάγνωση, ή μάλλον την αποκρυπτογράφηση, του Κρυπτόλεξου και των κεκρυμμένων πίσω απ’ τις λέξεις νοημάτων του. Φως εσπερινόν, ιλαρόν όμως. Ο κυρ Αλέξανδρος υποψάλλει τον επιλύχνιο ύμνο της επίγειας οδοιπορίας του, μέσ’ από την αριστοτεχνική παρασημαντική του Κοσμόπουλου. Παρασημαντική παραμυθίας, εξόδιος και μαζί αναστάσιμη, για τον κάθε οδοιπόρο του νυν. Ο Κοσμόπουλος, αντάξιος εκείνου λαμπριάτικος ψάλτης, μας αποκαλύπτει εν τέλει το κεκρυμμένον: ότι ο Άδης κατεπόθη. Ο λόγος του είναι κάλεσμα («κρούσμα») γλυκύφθογγο και θριαμβικό· παννυχίδα εις ήχον δεύτερον, που νεκρώνει τον θάνατον διά του θανάτου: 

«Έρωτα των ερώτων ευδοκείς, ώστε η καταστροφή των λόγων, να είναι κάλεσμα. 

Τραπέζης ουρανίου τρυφή, ο χαμός». 

Ο Νίκος Νικολάου –Χατζημιχαήλ αναφέρεται – άξιον και δίκαιον - και στο καλαίσθητο της έκδοσης του Κρυπτόλεξου: «Το τυποτεχνικό μέρος της έκδοση είναι επίσης, ένα αριστούργημα. Για ακόμα μια φορά διαπιστώνω ότι η ομορφιά κρύβεται πίσω από τα πιο απλά πράγματα. Ο Δημήτρης Μαυρόπουλος, των εκδόσεων Δόμος στον οποίο αφιερώνεται, έβαλε όλο το μεράκι, το ταλέντο και την αγάπη του σ΄αυτό το βιβλιαράκι των είκοσι δύο σελίδων για να χωρέσει αυτό το εξαίσιο μοιρολόι του Δημήτρη Κοσμόπουλου». 

Το Κρυπτόλεξο παρουσιάστηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2013 στο Σπίτι της Κύπρου και τα σχετικά με την εκδήλωση εκείνη μπορείτε να δείτε εδώ. 

Σίγουρα πρόκειται για το πλέον Δοξαστικό μοιρολόι του Παπαδιαμάντη. Πρέπει να το ψέλνουμε τουλάχιστον κάθε χρόνο, 2 προς 3 Ιανουαρίου, την βραδιά της κοίμησης του κυρ Αλέξανδρου, προσευχόμενοι για την ανάπαυσή του αλλά και για την ανάπαψη της δικής μας ψυχής, από τον τάραχον του ματαίου τούτου κόσμου.

ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΤΟΥ ΦΟΙΒΟΥ ΔΕΛΗΒΟΡΙΑ

Τα Χριστούγεννα του Φοίβου Δεληβοριά, αγαπητοί συνοδίτες, είναι τρυφερά, μελαγχολικά, ευγενικά και πέρα ως πέρα αληθινά! 

Τον Φοίβο Δεληβοριά μου τον συνέστησε ο Μάνος Χατζιδάκις πριν 25 χρόνια σχεδόν, σαν άκουσα σε ραδιοφωνική εκπομπή του την "Παρέλαση" - ο πρώτος δίσκος - του Δεληβοριά. 

Έκτοτε τον παρακολουθώ, όσο μου είναι δυνατόν. Τα Χριστούγεννά του (από τον δίσκο του "Καθρέφτης", 2003) είναι απίθανα, και σας καλώ να τον ακολουθήσουμε στην οδοιπορία του για "μια φάτνη που να χωράει το κενό".

 

 Χριστούγεννα 

Δεν περιμένω όμως τίποτα πια 

Τον Αι Βασίλη απλώς τον λέγαν μπαμπά 

Κι είν’ ένας πρώην Έλλην αριστερός 

Ένας θνητός 

Με τ’ όνειρό του δίχως στέγη καμιά 

Και το ανοιξιάτικο κορίτσι – μαμά 

Πλακώνεται απ’ τη συνταγή την παλιά 

Οι μυρωδιές θυμίζουν κάτι βαρύ 

Κάποια πληγή 

Που απλώς δεν θέλουμε ν’ ανοίξει ξανά 

Χριστούγεννα 

Τα πλεϊμομπίλ μου είν’ εξαιτίας μου κουτσά 

Σβησμένα στη σαμπάνια βεγγαλικά 

Ίσως για κάποιους νάναι ακόμα γιορτή 

Μα ποιοι είν’ αυτοί; 

Ζουν σε θερμοκοιτίδες ή σε χωριά; 

Χριστούγεννα 

Κι ό,τι αρχίζω μου πηγαίνει στραβά 

Πάντα με πάει σ’ ενός σταυρού τα καρφιά 

Και πότε-πότε τα καρφώνω κι εγώ 

Σε άλλον αμνό 

Έτσι ήταν πάντα κι έτσι θάναι ξανά 

Χριστούγεννα 

Κι εσύ τι θες απ’ τη ζωή μου ξανά; 

Με τα λαμπιόνια σου τα θανατερά 

Και το φιλί σου πάντοτε αποδεκτό 

Πως σε μισώ 

Θες νάσαι η ίδια και ν’ αλλάζω εγώ 

Με θες προσωπικό σου δημιουργό 

Μη λες πως μοιάζω με τον Ντόναλντ εγώ 

Λάμπω εγώ 

Με μ’ ένα σπότλαϊτ που δε μου είναι αρκετό 

Χριστούγεννα 

Τι φταίω που αν λείπεις η ζωή μου διψά 

Το γαϊδουράκι της τραβάει αργά 

Να βρει ένα πανδοχείο νυχτερινό 

Να ‘ναι ανοιχτό 

Ή έστω μια φάτνη να χωράει το κενό 

Χριστούγεννα 

Χωρίς αυτά ο χρόνος δεν ξεκινά 

Βοσκούς μαζεύω, μάγους από μακριά 

Γιορτάζω για ν’ αλλάξουμε οριστικά 

Χρόνια πολλά 

Χωρίς να προσποιούμαι τίποτα πια

(Εικόνα: Άγγελος ειρήνης του Βλάση Τσοτσώνη)

ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΤΟΥ ΜΑΝΟΥ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙ (Α')

Ο μύθος των Χριστουγέννων κρατιέται με τη βία απ' τα παράθυρα και από τις πόρτες, κρεμασμένος σε πανύψηλα κι αφιλόξενα σύγχρονα σκυθρωπά κτίρια. Τον συντηρούν οι δραστηριότητες της αγοράς, τα συμφέροντα των εμπόρων, οι ανελεύθερες κυβερνήσεις- πλην ανατολικών- και οι ακόμη πιο ανελεύθερες θρησκευτικές οργανώσεις, τέλος, οι αστοί και οι εργατικοί, πρόσφατοι μετανάστες στην αστική τάξη, που κατ' ουσίαν κυβερνάν τον κόσμο μας, και που επιθυμούν θρησκευτικές αιτιολογίες και παραδόσεις για διασκέδαση, απόλαυση κι' αμεριμνησία. 

Ούτε για τα παιδιά, δεν έμειναν τα σύμβολα ανέγγιχτα. Κι αυτά ακόμη προσπαθούν να ονειρεύονται μέσα από τις εφιαλτικές ειδικές εκπομπές της τηλεόρασης, κι απόνα σπίτι που τις μέρες αυτές, δεν έχει να προσθέσει κανένα αληθινό αγαθό, ούτε υποδομή για μια γενναία ονειροπόληση- ονειροπόληση ενός κόσμου ιδανικού, που να τον κυβερνάει ο Χριστός και οι Άγιοι του, με αρχηγό τον Αη Βασίλη. Ιδιαίτερα στον τόπο μας, τα Χριστούγεννα γίνανε μέρες συναλλαγής και αυτοϊκανοποίησης. Ευκαιρία για μια ευρωπαϊκή παράσταση. Αν είχαμε και λίγο περισσότερο χιόνι, ώ τότες τα πράγματα θάσαν καλλίτερα.   

Η γέννηση του Χριστού παραμένει πια μια επέτειος άγονη και χωρίς αίσθημα. Έχει για πάντα ξεχαστεί το αποτέλεσμα αυτής της μοναδικής γέννησης, που φώτισε και θεμελίωσε τον κόσμο μας μοναδικά, με αίσθημα κι αγάπη. 

Και η Αθήνα μας, σαν καπνιστό τσουκάλι οινομαγειρείου χωρίς φωτιά και θέρμανση, ζει την αγιότητα των ημερών, σκυθρωπά, άχαρα και κουρασμένα. 

Οι δρόμοι σκοτεινοί, για οικονομία βέβαια ηλεκτρισμού, αλλά φαντάζουν απείρως σκοτεινότεροι έτσι καθώς περιέχουν ολοένα και περισσότερο, αναίδεια, αναπηρία και ανανδρία.   

Η δυστυχία ολοφάνερη στα μάτια των γερόντων, που φεύγουν κάθε μέρα από κοντά μας θλιμμένοι κι απροστάτευτοι, γνωρίζοντας καλά πια πως γεννήσανε, λειψούς ανθρώπους και πολύ χιόνι, που ατέλειωτα θα τους σκεπάζει στους αιώνες. 

Τα κάλαντα, τα δώρα και οι αγιασμοί, δεν πείθουνε κανένα ότι προσφέρουνε αγάπη και παράδοση. Μόνο τα πρόσωπα μερικών παιδιών και μερικών γριών που περιφέρονται θλιμμένες, είναι ό,τι διαθέτει ο κόσμος μας, για ν' αγαπάς τις μέρες τούτες.   

Κι έτσι που ο μύθος των Χριστουγέννων έγινε δίσκος τουρισμού, ζωγραφική σε λαϊκή αγορά, σύνθημα αυτοκόλλητο σε πρακτορείο Προ-Πό, βγήκανε για σεργιάνι χιλιάδες αυτοκίνητα, να πουν τα κάλαντα τα εθνικά, τα θρησκευτικά και τα καταναλωτικά. Πόσο μας ξεκουράζει αυτό το ράντισμα πετρελαίου εις τας οδούς, για να στολίσουμε το σπίτι, για να φωτογραφίσουμε το στολισμένο κέντρο της πόλης, ν' αφήσουμε τα δώρα μας στους τροχονόμους αστυνομικούς και τέλος να επιστρέψουμε κατάκοποι την μεσημβρία σπίτι μας, για το απαραίτητο και παραδοσιακό γεύμα παραμονής.   

Μάνος Χατζιδάκις 

Κυριακή, 24 Δεκέμβρη 1978 

Η γέννηση του Χριστού και οι αμαρτίες των νεαρών μαθητών όταν παραβιάζουν τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας (απόσπασμα) 

Τα σχόλια του Τρίτου, Εκδόσεις Εξάντας

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΘΡΑΣΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ...

Του Διονύση Καρατζά 

Από την εποχή του θράσους περάσαμε ήδη στην εποχή του φόβου. Κι εκεί που αψηφούσαμε εν ονόματι του κέρδους τους νόμους, τη φύση και τα συναισθήματά μας, τώρα ψηφίζουμε -εν ονόματι πάλι του συμφέροντός μας- τα πάθη, την ηδονή των σκανδάλων και την ηθικολογία. Κι εκεί που διεκδικούσαμε τη διαχείριση των δημόσιων προβλημάτων με την εγωιστική απαίτηση «όλα δικά μας», τώρα υπερασπιζόμαστε δειλά ό,τι δεν έχουμε δικό μας απέναντι σ' αυτό που δεν αναγνωρίζουμε δικό τους. 

Και διαλέξαμε να οχυρωθούμε πίσω από τη βεβαιότητα της εφήμερης ευημερίας και απωλέσαμε τις αβεβαιότητες που θα μας κρατούσαν ειλικρινείς στους κινδύνους και υποψιασμένους στην υποκρισία. Γι' αυτό αργοπορημένα ανακαλύπτουμε τις ανάγκες μας. Γι' αυτό λαθραία μεταναστεύουμε μέσα μας σε ξένα όνειρα. Γι' αυτό σκανδαλωδώς μεμψιμοιρούμε για αλήθειες που δεν γνωρίσαμε και για ψεύδη που δεν παραδεχτήκαμε. Ενώ εξακολουθούμε να προβάλλουμε στην αγορά του θεάματος τις δημόσιες πληγές μας, συντηρούμε τον ιδιωτικό μας φόβο στο σκοτάδι, σε θερμοκρασία μιας προσποιητής αθωότητας. Ωστόσο, η απόσταση από την αγωνία μέχρι την απάθεια είναι όση από την ευθύνη μέχρι το σαρκασμό και από την κοινωνία της πληροφορίας μέχρι τη μοναξιά της φλυαρίας. Με άλλα λόγια, εύκολα αχρηστευόμαστε μέσα στο ναρκισσισμό μας πως έχουμε τη δύναμη να υπερβαίνουμε ανεξέλεγκτα όρους και όρια και δύσκολα αποφασίζουμε να δεχτούμε το εγώ μας ως μέρος του συνόλου. Και τώρα που μπήκαμε στους φόβους, ποια σιωπή ή ποια κραυγή θα είναι αρκετή για να ανοίξει δρόμους για την προσωπική ελευθερία και την πολιτική ευθύνη; 

Σε όλα τα ερωτήματα υπάρχουν απαντήσεις. Σε ό,τι φαντάζει αδιέξοδο, αντίδοτο είναι η πραγματική γνώση, η ανυπόκριτη θέληση και ο σαφής σχεδιασμός. Αντί να ξορκίζουμε τις δυσκολίες με ημίμετρα, ας εμπιστευθούμε την αλήθεια μας και ας αγωνιστούμε για την κοινή μας ιθαγένεια ως ανθρώπων.

ΑΛΕΚΟΣ ΦΑΣΙΑΝΟΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ - ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΕΚΘΕΣΗΣ ΕΡΓΩΝ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΥΠΡΙΟ ΠΡΟΕΔΡΟ

Κύπρος

Του Αριστείδη Βικέτου 

Κορυφαίο γεγονός για τα πολιτιστικά και εικαστικά δρώμενα της Κύπρου των τελευταίων χρόνων αποτελεί η έκθεση με την καινούργια εικαστική πρόταση του διαπρεπούς Έλληνα δημιουργού, Αλέκου Φασιανού. 

Την έκθεση, που παρουσιάζεται στην «GOLDEN GALLERY BY KAPATAYS», στην Λευκωσία και θα παραμείνει ανοικτή μέχρι το τέλος του μηνός, εγκαινίασε ο πρόεδρος Νίκος Αναστασιάδης, παρουσία του Αλέκου Φασιανού και πλήθους φιλοτέχνων. Τα περισσότερα από τα πενήντα έργα της έκθεσης πωλήθηκαν ήδη. 

Ο πρόεδρος Αναστασιάδης, μιλώντας στα εγκαίνια, χαρακτήρισε την έκθεση «γιορτή της τέχνης και του πολιτισμού». Παρατήρησε ότι οι πολιτικοί περνούν και φεύγουν, αλλά ένα Φασιανό ουδείς μπορεί να τον διαγράψει, γιατί θα παραμένουν για πάντα τα έργα του. Όπως είπε και ο Οδυσσέας Ελύτης ανέφερε ο Νίκος Αναστασιάδης: «Δύο είναι οι δυνάμεις που διεκδικούνε τον πρώτο ρόλο στη διαμόρφωση ενός έργου τέχνης: η σοφία και η σπάθα του Μεγαλέξανδρου». Σπάθα του Φασιανού, επεσήμανε, δεν στάθηκε η τεχνική του, «αλλά ο μύθος των παιδικών του χρόνων. Και σοφία του η επιμονή να διατηρεί και να αναπτύσσει τον μύθο αυτό». Αν και η Γαλλία, ανέφερε ο κ. Αναστασιάδης, υπήρξε η δεύτερη πατρίδα του Φασιανού, η Ελλάδα, όπως ο ίδιος δήλωσε, ήταν πάντοτε μαζί του. Η επιμονή, συνέπεια και ιδιαιτερότητα του Φασιανού συνέβαλαν στην ανάδειξη του καλλιτέχνη ανάμεσα στους σημαντικότερους Έλληνες ζωγράφους του 20ού αιώνα, είπε ο πρόεδρος Αναστασιάδης και τόνισε: «Η αρχαία ελληνική αγγειογραφία, η βυζαντινή και λαϊκή παράδοση, αλλά και τύποι της μοντέρνας τέχνης βρίσκονται στο υπόβαθρο της καλλιτεχνικής δημιουργίας του Φασιανού, που, μέσα από το καθαρό και ενιαίο χρώμα, το ελεύθερο και δεξιοτεχνικό σχέδιο, την "παιδικότητα" και την ευαισθησία της απόδοσης, καταλήγει σε προσωπικές διατυπώσεις. Αυτή ακριβώς είναι η τέχνη του Φασιανού, η προέκταση των εσωτερικών του συναισθημάτων προς το θεατή, ένας συνεχής διάλογος με τους ανθρώπους, τη φύση και την ιστορία». 

Συγκινημένος ο Αλέκος Φασιανός ευχαρίστησε τον πρόεδρο Αναστασιάδη και είπε ότι δεν αντιγράφει κάτι που βλέπει, αλλά προσπαθεί να το εκφράσει. Ο Έλληνας δημιουργός δώρισε στον πρόεδρο Αναστασιάδη το έργο του «Μέγας Αλέξανδρος». 

Στην τελετή των εγκαινίων μίλησε και ο διευθυντής σύνταξης της εφημερίδας «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» Κύπρου, Ανδρέας Παράσχος, η οποία είναι ο χορηγός επικοινωνίας της έκθεσης. Ο κ. Παράσχος τόνισε ότι ο Αλέκος Φασιανός «κρατά σε χαλεπούς καιρούς την Ελλάδα ψηλά».

Ο ΤΥΠΟΣ ΤΟΥ "ΠΑΤΕΡΙΚΟΥ" ΚΑΙ "ΑΝΤΙ-ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΟΥ" ΙΕΡΕΑ

Αγαπητέ κ. Ανδριόπουλε,

Διαβάζοντας καιρό τώρα στο διαδίκτυο "αντι-οικουμενιστικά" κείμενα πατρός τινός Αγγέλου, σας προωθώ τις παρακάτω σκέψεις μου, γιατί είμαι και αναγνώστης σας και συνοδίτης σας.

Στις μέρες μας δυσκολευόμαστε να βρούμε σωστό Ιερέα. Κυρίως ιερέα που μπορεί να μας καθοδηγήσει πνευματικά και κυρίως Πατερικά. Αλήθεια έχουμε αναρωτηθεί ποια θα ήταν τα καλύτερα και πιο πατερικά κριτήρια αναζήτησης τέτοιων κληρικών; 

Το καλύτερο θα ήταν ο κληρικός να είναι μικρός σε ηλικία και κυρίως, να μην έχει πολλά χρόνια ιερέας. Έπειτα, στο λίγο αυτό χρονικό διάστημα, θα πρέπει να έχει αλλάξει τουλάχιστον τρεις Ιερούς Ναούς στους οποίους έχει υπηρετήσει (π.χ. Παναγίας Μυρτιδιωτίσσης Πειραιώς, Αγ. Ιωάννου Χατζηκυριακείου Ιδρύματος, Αγ. Παρασκευής Καλλιπόλεως…) 

Επίσης, καλό θα ήταν ο κληρικός, να έχει αναγκαστεί να αποχωρήσει από τους Ιερούς Ναούς που υπηρετούσε για κάποιο σοβαρό λόγο π.χ. επειδή συγκρούστηκε εν ώρα ακολουθίας στο Ιερό Βήμα (σε σημείο πιασίματος στα χέρια), με τον συνεφημέριο του. Κατά προτίμηση, ο συνεφημέριος να είναι και ο συνεργάτης του σε ειδικό γραφείο της Μητροπόλεως και ακόμη καλύτερα και κατά κάποιο τρόπο πνευματικός καθοδηγητής του. 

Τέλος, πολύ σημαντικό είναι, στην ενορία που θα καταφέρει να στεριώσει, αν καταφέρει, μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα, να πραγματοποιήσει τουλάχιστον τα εξής: 

α) Το κήρυγμα του να αναφέρεται μόνο στον τάχα και Οικουμενισμό (συμφωνώ απολύτως μαζί σας ότι ο "Οικουμενισμός" είναι εφεύρημα νοσηράς φαντασίας). Να αποδέχεται πως όλοι είναι οικουμενιστές πλην του εαυτού του. Επίσης να είναι σύγχρονο και να ασχολείται με νεανικά ζητήματα, π.χ. με το διαδίκτυο. Προσοχή όμως. Πρέπει να κάνει σαφές το ότι όποιος ασχολείται με το διαδίκτυο είναι δαιμονισμένος. Οι δε απαντήσεις του, να αναφέρονται κυρίως στους νέους και να τους βοηθά να φύγουν από την Εκκλησία. Είναι πολύ σημαντικό στις μέρες μας, επειδή οι ναοί πλημμυρίζουν από νέους, να μην αισθάνονται μειονεκτικά έναντι των μεγαλυτέρων. Γι' αυτό καλύτερα να μην έρχονται καθόλου. 

β) Στους κύκλους μελέτης Αγίας Γραφής πρέπει οπωσδήποτε να βρίζει τις γυναίκες. Να τις θεωρεί δαιμονισμένες. Να μην τους επιτρέπει να εισέρχονται στην Εκκλησία χωρίς μαντήλα. Εννοείται πως οι πιο δαιμονισμένες είναι αυτές που έρχονται με παντελόνι. Ντροπή και Αίσχος…. 

γ) Στο ψαλτήρι δεν πρέπει να επιτρέπει στις γυναίκες να ανεβαίνουν για να βοηθήσουν στις ακολουθίες (πράγμα που συμβαίνει σε καθημερινή βάση σε πολλές ενορίες της πρωτευούσης). Το απαγορεύει ο Παύλος. Επιτρέπονται μόνο 6.30 με 7.30 τις καθημερινές, όταν δεν έχει έρθει ακόμα ο Ψάλτης. 

δ) Τέλος, θα πρέπει να διεκδικεί να μπαίνει πιο μπροστά στην τάξη των Ιερέων. Ασχέτως αν έχει χειροτονηθεί μόλις δύο χρόνια, πρέπει να μπαίνει πιο μπροστά από τους παλαιότερους. Και ας έχουν το ίδιο οφφίκιο. Γιατί ας μην ξεχνάμε. Αυτός είναι… Οι άλλοι δεν…

Η ενορία αναστενάζει αλλά ο "αντι-οικουμενιστικός" αγών καλά κρατεί! 

Σας ευχαριστώ για την φιλοξενία

Α.Κ.Κ.

Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΕΡΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΕΛΣΟΝ ΜΑΝΤΕΛΑ

Καλό κατευόδιο, Μαντέλα! 

«Μακάριοι οἱ δεδιωγμένοι ἕνεκεν δικαιοσύνης...» (Ματθ. 5, 10) 

Στην παγκόσμια συγκίνηση για την εκδημία του Νέλσον Μαντέλα (18.7.1918-05.12.2013) μετέχουμε και μείς τόσον επειδή τιμούμε έναν αμείλικτα δεδιωγμένον ένεκεν δικαιοσύνης Χριστιανό (Μεθοδιστή), έναν πολυβασανισμένο αγωνιστή και ελευθερωτή του λαού του και έναν εγκάρδιο φίλο της Ελλάδας, όσον και για ειδικότερους λόγους. Υπενθυμίζουμε μερικούς από τους λόγους αυτούς:

Ο μακαριστός Κισάμου και Σελίνου ΕΙΡΗΝΑΙΟΣ είναι γνωστόν ότι είχε ιδιαίτερη ευαισθησία για την Αφρική και ότι κατέβαλε μεγάλες προσπάθειες για την εκπαίδευση στον τόπο μας στελεχών για το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας. 

Στο πνεύμα αυτό εργασθήκαμε και στην Ορθόδοξο Ακαδημία Κρήτης τόσο στα πλαίσια του γενικού έργου της, όσο και με ειδικές δράσεις, που είχαν έμμεση, ενίοτε και άμεση σχέση με τον Μαντέλα και τον αγώνα του. Ως γενικό κανόνα εφαρμόσαμε πάντοτε τη φιλοξενία νέων από την Αφρική, που σπουδάζουν σε ελληνικά Πανεπιστήμια, καθώς και τη διευκόλυνση συμμετοχής Αφρικανών σε επιστημονικά συνέδρια του Ιδρύματος. Στη Μητρόπολη Κισάμου και Σελίνου και στην Ακαδημία φιλοξενήθηκαν κατά καιρούς γυναίκες από τη Ν. Αφρική, που συνεργάσθηκαν με τους Γυναικείους Συλλόγους της Μητροπόλεως και ενημερώθηκαν στην Ακαδημία για αναπτυξιακά και άλλα προγράμματα. Σε όλα τα παγκόσμια συνέδρια Κρητών που πραγματοποιήθηκαν στην Ακαδημία είχαμε τη χαρά να υποδεχθούμε και εκπροσώπους των Κρητών από τη χώρα του Μαντέλα και να ενημερωθούμε για τα προβλήματα και τις προοπτικές της χώρας αυτής. 

Εκδήλωση για τον N. Νταντέλα 

Πολλοί άνθρωποι του τόπου, μεταξύ των οποίων εκπρόσωποι των τότε δικαστικών και άλλων Aρχών των Xανίων, καθώς και τα μέλη μεγάλου διεθνούς συνεδρίου (Νεότερες εξελίξεις στη Φυσική Υψηλών Ενεργειών), συνεόρτασαν μαζί μας στην ωραία και συγκινητική εκδήλωση που οργανώσαμε στην Ακαδημία στις 9 Ιουλίου 1988 προς τιμήν του φυλακισμένου Μαντέλα με αφορμή τη συμπλήρωση 70 χρόνων από τη γέννησή του. Για την προσωπικότητα και τους αγώνες του (Xολισλάλα) Nέλσων Mαντέλα υπέρ των δικαίων του λαού του, εναντίον των φυλετικών διακρίσεων και υπέρ της καταλλαγής των λαών και της ειρήνης, για την όλη προβληματική στη χώρα τους και ειδικότερα για την κατάσταση των παιδιών, μίλησαν ο Νοτιοαφρικανικός φιλόσοφος Ρόμπερτ Kρίγκερ και η σύζυγός του Έθελ, που ζούσαν τότε ως πολιτικοί εξόριστοι στην Κεντρική Ευρώπη. Το καλλιτεχνικό μέρος της εκδήλωσης κάλυψαν άριστα η Αμερικανίδα Kάρεν Γκραν (υψίφωνος της Όπερας της N. Υόρκης), η Σοφία Pοσμαράκη (πιάνο), καταγόμενη από οικογένεια της Σπηλιάς Κισάμου, αλλά μεγαλωμένη στην Τσεχία, όπου έκαμε και τις μουσικές της σπουδές, και οι KPHTIKEΣ MAΔAPEΣ. Είχαμε την αίσθηση, ότι στην όμορφη εκείνη αποσπερίδα συναντήθηκαν κατά συμβολικό τρόπο στην Κρήτη οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Σοβιετική Ένωση και η Νότ. Ἀφρική, για να μιλήσουν και να υμνήσουν μαζί μας τη λευτεριά και την ελπίδα! Oι εισπράξεις από την εκδήλωση διατέθηκαν για τα παιδιά της N. Aφρικής μέσω του Πατριαρχείου Aλεξανδρείας. 

Ο αγώνας του Μαντέλα και του λαού του πηγή έμπνευσης 

Λιγότερο γνωστό είναι ίσως το γεγονός, ότι τα δεινοπαθήματα της Αφρικής και οι αγώνες των λαών της και ειδικότερα του Μαντέλα υπήρξαν ένα από τα κίνητρα και μια από τις πηγές έμπνευσης των Εκκλησιών όλου του κόσμου για συντονισμένες δράσεις. Εντελώς συνοπτικά σημειώνω τα ακόλουθα: 

Τον Αύγουστο του 1983 συνήλθε στο Βανκούβερ του Καναδά η 6η Γενική Συνέλευση του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών (Π.Σ.Ε). Είχα εκεί την ευθύνη να κάμω εκ μέρους των Ορθοδόξων Εκκλησιών κριτική θεώρηση των λεγομένων «Κειμένων της Λίμας» για το Βάπτισμα, τη Θεία Ευχαριστία και το Λειτούργημα (Ιερωσύνη). Μεταξύ άλλων υπέμνησα ότι η χριστιανική θεολογία και Εκκλησία δεν επιτρέπεται να παρακάμπτει το λαό και τη ζωή, απομονώνοντας ως δήθεν ακραιφνώς θεολογικά τα θέματα πίστεως, με αποτέλεσμα, να αφήνει τη ζωή σε όσους υπόσχονται επίγειους παραδείσους, ενώ ποτίζουν το λαό με την πικρή γεύση της κόλασης. Παραβίαση των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, διόγκωση και «τελειοποίηση» των όπλων μαζικής καταστροφής, μεγιστοποίηση της απόστασης μεταξύ πλούτου και φτώχειας, αυξανόμενη επιβάρυνση του φυσικού περιβάλλοντος, έξαρση των φυλετικών αντιπαραθέσεων είναι κατ’ εξοχήν θέματα θεολογικά. Η Συνέλευση εκείνη, που είχε ενώπιόν της όχι μόνον νοτιοαφρικανικές, αλλά και πολλές άλλες αφορμές για σκέψη και δράση προς την κατεύθυνση αυτή, καθιέρωσε μια διεκκλησιαστική συνοδική διαδικασία με το ειδικό πρόγραμμα «Δικαιοσύνη, Ειρήνη και Προστασία της Δημιουργίας» (JPIC). Στα πλαίσια του προγράμματος αυτού αναπτύχθηκαν έκτοτε ποικίλες δράσεις παγκοσμίως.

Εξάλλου, σε μεγάλη Συνέλευση όλων των Εκκλησιών της Ευρώπης στη Βασιλεία της Ελβετίας το 1989 αξιολογήσαμε την πορεία του προγράμματος αυτού και αναδείξαμε τις ειδικές ευθύνες της ευρωπαϊκής αποικιοκρατίας για πολλές από τις κρίσεις της ανθρωπότητας. Πιο συγκεκριμένες προτάσεις και δεσμεύσεις των Εκκλησιών διατυπώσαμε στην Παγκόσμια Διάσκεψη του ΠΣΕ στη Σεούλ (1990), που τις επικυρώσαμε και συγκεκριμενοποιήσαμε κατά τη Γενική Συνέλευση του Συμβουλίου στην Καμπέρα της Αυστραλίας το 1991. Σε όλες αυτές τις δράσεις οι καταστροφικές συνθήκες και αντιπαραθέσεις στη χώρα του Μαντέλα πρόσφεραν πληθώρα σκέψεων και επιχειρημάτων. (Πολύτιμο βιβλίο για περισσότερα σχετικά: Στυλ. Τσομπανίδης, μετα-λειτουργικά, η ορθόδοξη συμμετοχή στην κοινή χριστιανική μαρτυρία για δικαιοσύνη, ειρήνη και ακεραιότητα της δημιουργίας, Θεσσαλονίκη 2009). 

Η Ορθόδοξος Ακαδημία Κρήτης συνεργάσθηκε επίσης με τις άλλες χριστιανικές Ακαδημίες της Ευρώπης σε συγκεκριμένες δράσεις, όπως στο boycott των φρούτων και άλλων προϊόντων από τη Ν. Αφρική στις αγορές της Ευρώπης και στην κατάκριση των διατραπεζικών σχέσεων όρισμένων δυτικών Εκκλησιών με το απάνθρωπο καθεστώς του apartheid στη χώρα αυτή. Αυτό σήμανε βέβαια ευθεία σύγκρουση με τις αποικιοκρατικές δυνάμεις και νοοτροπίες. Σε σχέση με τη Ν. Αφρική και άλλες παρόμοια προβληματικές καταστάσεις, για τις οποίες χρειάστηκε να ασχοληθεί η Ακαδημία μας (όπως τη Σρι Λάνκα) είχαμε την ευλογία πολύτιμης συμβουλευτικής σχέσης με τον επιστήθιο φίλο, γενναίο και σοφό συνήγορο του Μαντέλα, τον Γεώργιο Μπίζο. 

Εκλογές στη Νοτιοαφρικανική Ένωση 

Κατά τις πρώτες εκλογές στη Νοτιοαφρικανική Ένωση (26 Απριλίου 1994) λειτούργησε εκλογικό τμήμα και στο Ηράκλειο για τους Νοτιοαφρικανούς που βρίσκονταν στην Κρήτη. Για τη διασφάλιση ελεύθερων και τίμιων εκλογών η Διεθνής Ανεξάρτητη Εκλογική Επιτροπή ανέθεσε στον υπογράφοντα το έργο Επιτηρητή διεξαγωγής των εκλογών στην Κρήτη με βοηθό τον συνεργάτη της ΟΑΚ Ε. Καστρινάκη. Η Πρεσβεία της Νοτιοαφρικανικής Ένωσης στην Αθήνα με επιστολή της ευχαρίστησε για την προσφορά της εξιδιασμένης αυτής υπηρεσίας και την άμεμπτη διεξαγωγή των εκλογών. 

Ο Π. Παπαδερός (δεύτερος από δεξιά) κατά τα εγκαίνια του Αστεροσκοπείου

Ας επιτραπεί, τέλος, η μνεία και μιας ακόμη κρητικής προσφοράς. Στις 11 Νοεμβρίου 2005 έγιναν τα εγκαίνια του SOUTHERN AFRICAN LARGE TELESCOPE (SALT), του μεγαλύτερου στο Νότιο Ημισφαίριο, ενός από τα μεγαλύτερα του κόσμου. Δικαίως το επαινούν ως «το γιγαντιαίο μάτι της Αφρικής προς το σύμπαν». Στην κατασκευή του βοήθησαν διάφορες χώρες. Τη γερμανική πλευρά εκπροσώπησε το Πανεπιστήμιο του Göttingen, (Καθηγητής Fricke και Επίκουρος τότε Καθηγητής Αστροφυσικής Πολυχρόνης Α. Παπαδερός, ο οποίος χρειάσθηκε να μεταβεί πολλές φορές στο μεγάλο εκείνο εργοτάξιο, όπου συνεργάσθηκε στον επιστημονικό σχεδιασμό του Τηλεσκοπίου).

Δικαιολογημένα λοιπόν συνεορτάσαμε την ορκωμοσία του Μαντέλα ως πρώτου έγχρωμου Προέδρου της Νοτίου Αφρικής, ύστερα από πολλών ετών αγώνες για την απελευθέρωση του λαού του, που του κόστισαν φυλακίσεις, βασανισμούς, οικογενειακές περιπέτειες, αλλά και τον καθιέρωσαν ως τον αδιαμφισβήτητο ηγέτη, σεβαστό παγκοσμίως, όπως αποδείχθηκε και με όσα ακολούθησαν τις τελευταίες ημέρες. 

Αλέξανδρος Κ. Παπαδερός 

"ΟΧΙ" ΤΟΥ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥ (Πατριαρχείο Αντιοχείας) ΣΕ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΤΟΥ ΟΜΠΑΜΑ

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

Ο Αρχιεπίσκοπος Νέας Υόρκης και Μητροπολίτης Βορείου Αμερικής Φίλιππος, ιεράρχης του Πατριαρχείου Αντιοχείας, είναι - για όσους γνωρίζουν - ισχυρός άνδρας του δοκιμαζομένου Πατριαρχείου. Ίσως είναι πια ο πιο σημαντικός ιεράρχης, μετά τον εκάστοτε Πατριάρχη, αφού ποιμαίνει τους πολυάριθμους Αντιοχειανούς της Αμερικής, πολλοί εκ των οποίων έχουν καταστεί παράγοντες στην Αμερικανική κοινωνία. 

Ο Σεβ. Φίλιππος Σαλίμπα γεννήθηκε στο Αμπού Μιζάν του Λιβάνου στις 10 Ιουνίου 1931. Σπούδασε τη Θεολογία στη Θεολογική Σχολή Αγίου Βλαδιμήρου Νέας Υόρκης. Πρεσβύτερος χειροτονήθηκε την 1 Μαρτίου 1959. Στις 14 Αυγούστου 1966 χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Νέας Υόρκης. Στις 19 Αυγούστου 1975 μετά τη συνένωση όλων των Επισκοπών του Πατριαρχείου Αντιοχείας στις Η.Π.Α. σε μία ονομάστηκε Μητροπολίτης Βορείου Αμερικής. Στις 9 Οκτωβρίου 2003 η Μητρόπολη ανακηρύχθηκε Αυτόνομη από το Πατριαρχείο Αντιοχείας με πρώτο προκαθήμενο τον Μητροπολίτη Φίλιππο. Αυτή η ανακήρυξη της Αυτονομίας (συμπληρώθηκαν φέτος 10 χρόνια) ανέδειξε τον Μητροπολίτη Φίλιππο ως ηγέτη των Αντιοχειανών της Αμερικής, και η σχέση του με το Πατριαρχικό Κέντρο χαρακτηρίζεται από ουσιαστική και όχι - ψιλώ ονόματι - αυτονομία. 

Αυτός, λοιπόν, ο ιεράρχης ενήργησε ως "Προκαθήμενος" στο ζήτημα του τραγικού πολέμου στην Συρία, που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, αφού αρνήθηκε πρόσκληση του Αμερικανού Προέδρου Ομπάμα για να παραστεί σε χριστουγεννιάτικη δεξίωση στο Λευκό Οίκο. Την ώρα που ο Πατριάρχης Αντιοχείας Ιωάννης περιορίζεται σε εκκλήσεις, ο Αμερικής Φίλιππος ρίχνει το γάντι στον Πλανητάρχη! Του γράφει ότι δεν μπορεί να παραστεί στη δεξίωση γιατί οι αδελφοί του στη Συρία διώκονται και δοκιμάζονται σκληρά. 

Ειδικά για το θέμα των απαχθέντων μοναζουσών της Αγίας Θέκλας, ο Μητροπολίτης Φίλιππος γράφει στον Ομπάμα ότι επικοινώνησε με το Υπουργείο Εξωτερικών των Η.Π.Α. και μίλησε με τον Πρέσβη Ford, ο οποίος διαβεβαίωσε ότι πράττει ό,τι είναι δυνατό, για να κατορθωθεί η απελευθέρωση των δυο απαχθέντων Μητροπολιτών και των μοναχών, αλλά χωρίς κάποιο αποτέλεσμα. Κι ακόμα λέει σταράτα στον Ομπάμα σχετικά με το πρόσφατο βίντεο που έδειχνε τις μοναχές σε ...ευφορία: "Γνωρίζουμε την αλήθεια, Κύριε Πρόεδρε. Η αλήθεια είναι ότι  αυτό το βίντεο δημιουργήθηκε κάτω από ακραία ψυχολογική πίεση, την οποία οι μοναχές βιώνουν κάθε ημέρα. Υπάρχουν τόσοι λόγοι να φοβόμαστε για την ασφάλειά τους". 

Η τελική παράγραφος του γράμματος του Μητροπολίτου Φιλίππου στον Ομπάμα είναι εξαιρετικά ρεαλιστική! Ξέρει ότι δεν μπορούν να γίνουν πολλά πράγματα: "Εν τέλει, Κύριε Πρόεδρε, ο,τιδήποτε μπορείτε να κάνετε ως ο ηγέτης του ελεύθερου κόσμου, για να σταματήσετε την αιματοχυσία και την καταστροφή στη Συρία, θα εκτιμηθεί πολύ βαθιά. Η ειρήνη των Χριστουγέννων, την οποία αυτός ο κατεστραμμένος κόσμος δεν κατανοεί, ας κατοικήσει στις καρδιές σας και στις καρδιές της οικογένειάς σας για πάντα". Μέσα σ' ένα δισέλιδο γράμμα ο Αμερικής Φίλιππος τα λέει όλα! Ο Θεός να βάλει το χέρι του, γιατί από τους ηγέτες του κόσμου τούτου δεν μπορεί να περιμένει κανείς και πολλά.
Ολόκληρη την επιστολή στα αγγλικά μπορείτε να διαβάσετε εδώ. 

Εμείς παραθέτουμε στη συνέχεια την μετάφρασή της στα ελληνικά, η οποία έγινε ειδικά για την Ιδιωτική Οδό. 

Αγαπητέ Κύριε Πρόεδρε και κυρία Ομπάμα, 

Σας αποστέλλω χαιρετισμούς και τις καλύτερες ευχές μου για εσάς και τις δύο πολύτιμες κόρες σας στο πνεύμα της περιόδου των Άγιων Χριστουγέννων. Με τιμή δέχτηκα την πρόσκληση σας, να παρευρεθώ στη δεξίωση για τις Γιορτές στο Λευκό Οίκο, την Παρασκευή, 6 Δεκεμβρίου, 2013.

Θυμάμαι έντονα, όταν παρευρέθην στο Λευκό Οίκο, δυο χρόνια πριν στην αντίστοιχη δεξίωση. Η φωτογραφία μας από εκείνη την πρόσφορη περίσταση, συνεχίζει να διακοσμεί το γραφείο μου. Δυστυχώς, Κύριε Πρόεδρε, δεν παρέστην στη φετινή δεξίωση, διότι ενώ αισθάνομαι τη χαρά των Χριστουγέννων, δε νιώθω τη γαλήνη των Χριστουγέννων. Είναι αυτή η γαλήνη, που διακηρύττουν οι άγγελοι την Άγια Νύχτα «Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία» (Λουκάς β:14). Παρόλο που είμαι Λιβανέζος εκ γενετής κι ένας υπερήφανος Αμερικανός πολίτης τα τελευταία πενήντα επτά χρόνια, έλαβα τη δευτεροβάθμια εκπαίδευσή μου στις πόλεις Χομς και Δαμασκό της Συρίας. 

Κύριε Πρόεδρε, δε νιώθω τη γαλήνη των Χριστουγέννων, διότι δεν υπάρχει ειρήνη ούτε στο Λίβανο ούτε στη Συρία. Κατά τη διάρκεια των χρόνων, που πέρασα στη Συρία ως μαθητής κι ως γραμματέας του τέως Πατριάρχη Αλέξανδρου Ταχάν, έφαγα το ψωμί της Συρίας, ήπια το νερό της Συρίας, ανέπνευσα τον αέρα της Συρίας κι απήλαυσα την πολύ γενναιόδωρη φιλοξενία του Συριακού Λαού.

Όχι, Κύριε Πρόεδρε, δε νιώθω τη γαλήνη των Χριστουγέννων, όταν δύο από τους αδελφούς μου, Μητροπολίτες Boulos Yazigi και Youhanna Ibrahim βρίσκονται ακόμα όμηροι στη Βόρεια Συρία, χωρίς κάποιο νεότερο από την ημέρα της απαγωγής τους. Για την ακρίβεια, Κύριε Πρόεδρε, δε γνωρίζουμε εάν είναι ζωντανοί ή νεκροί. Δύο εβδομάδες πριν, Κύριε Πρόεδρε, δώδεκα από τις Ορθόδοξες μοναχές μας απήχθησαν από τη Μονή της Αγίας Θέκλας στη Μααλούλα της Συρίας. Αυτές οι μοναχές είναι αθώες γυναίκες, που φροντίζουν κάποια ορφανά στη Μονή. Αυτές οι φιλειρηνικές γυναίκες δεν έχουν όπλα και δεν πολεμούν, παρά προσεύχονται για ειρήνη κάθε ημέρα και νύχτα. Επικοινώνησα με το Υπουργείο Εξωτερικών και μίλησα με τον Πρέσβη Ford, ο οποίος με διαβεβαίωσε ότι πράττει ό,τι είναι δυνατό, για να κατορθωθεί η απελευθέρωση των δυο απαχθέντων Αρχιεπισκόπων και των μοναχών, αλλά χωρίς κάποια αποτέλεσμα. 

Πρόσφατα ένα βίντεο δημοσιεύτηκε στο δίκτυο Αλ- Ζαζίρα, το οποίο φαινομενικά έδειξε τις μοναχές και την Ηγουμένη της Μονής, τη Μητέρα Πελαγία σε αιχμαλωσία, η οποία είπε ότι ζούσαν σε μια έπαυλη. Μα τι κοροϊδία! Εάν οι απαγωγείς ήθελαν οι μοναχές να αποφύγουν το βομβαρδισμό της Μααλούλα, θα μπορούσαν να τις έχουν στείλει στο Ορθόδοξο Πατριαρχείο της Δαμασκού, το οποίο μπορεί να φιλοξενήσει εκατό μοναχές. Γνωρίζουμε την αλήθεια, Κύριε Πρόεδρε. Η αλήθεια είναι ότι αυτό το βίντεο δημιουργήθηκε κάτω από ακραία ψυχολογική πίεση, την οποία οι μοναχές βιώνουν κάθε ημέρα. Υπάρχουν τόσοι λόγοι να φοβόμαστε για την ασφάλειά τους. 

Εν τέλει, Κύριε Πρόεδρε, ο,τιδήποτε μπορείτε να κάνετε ως ο ηγέτης του ελεύθερου κόσμου, για να σταματήσετε την αιματοχυσία και την καταστροφή στη Συρία, θα εκτιμηθεί πολύ βαθιά. Η ειρήνη των Χριστουγέννων, την οποία αυτός ο κατεστραμμένος κόσμος δεν κατανοεί, ας κατοικήσει στις καρδιές σας και στις καρδιές της οικογένειάς σας για πάντα. 

Με εκτίμηση, 

Μητροπολίτης Φίλιππος (Σαλίμπα)

Ο ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΙΕΡΕΜΙΑΣ ΚΑΙ Η ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΗ ΤΗΣ ΜΠΑΣΤΟΥΝΑΣ...

Ο Σεβ. Μητροπολίτης Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως κ. Ιερεμίας, λόγιος ιεράρχης, συγγραφεύς πολλών σημαντικών βιβλίων, ομότιμος καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, δόκιμος κήρυκας του θείου λόγου και ζηλωτής πυρίπνους, στο κήρυγμά του προς τους πιστούς της επαρχίας του (θα αναγνωσθεί επ' εκκλησίαις την προσεχή Κυριακή 15 Δεκεμβρίου), αποδεικνύει με αδιαμφισβήτητο τρόπο πόσο φρικτοί αιρετικοί είναι οι παπικοί. Και για να το αισθητοποιήσει στο ποίμνιό του, τούς παραλληλίζει με τους Χιλιαστές προτρέποντάς τους πατρικά:

Θά θυμᾶστε, ἀγαπητοί μου, ὅτι στά χωριά σας πού ἔρχομαι σᾶς λέγω γιά τούς Χιλιαστές, τούς ψευδομάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ, ὅταν σᾶς ἐπισκέπτονται γιά νά σᾶς παραπλανήσουν, νά τούς λέτε πρῶτα ὅτι ἐμεῖς ἔχουμε γιά Θεό τήν Ἁγία Τριάδα, τόν Πατέρα, τόν Υἱό καί τό Ἅγιον Πνεῦμα. Νά τούς λέτε ἔπειτα ὅτι ἐμεῖς προσκυνᾶμε τήν Παναγιά καί ὅτι ἐμεῖς κάνουμε τόν Σταυρό μας. Μάλιστα σᾶς λέγω νά παίρνετε καί μιά εἰκόνα τῆς Παναγιᾶς καί νά λέτε στόν Χιλιαστή: «Προσκύνα ἐδῶ! Κάνε τόν Σταυρό σου»! Καί θά θυμᾶστε πού σᾶς λέγω ἔπειτα, ἄν αὐτός δέν προσκυνάει τήν εἰκόνα τῆς Παναγιᾶς καί ἄν δέν κάνει τόν Σταυρό του, νά παίρνετε τήν μπαστούνα πίσω ἀπό τήν πόρτα καί νά τόν κυνηγᾶτε, νά τόν «λακᾶτε» ἀπό τό χωριό σας. Νά μήν τόν χτυπήσετε ὅμως μέ τήν μπαστούνα, ἀλλά μόνο νά τόν φοβήσετε γιά νά φύγει. 

Το παραπάνω απόσπασμα είναι εξόχως αποκαλυπτικό των ...θεοειδών προθέσεων και συμβουλών του Σεβασμιωτάτου. Ένα του λείπει, ταπεινώς φρονούμε. Σε επόμενο Κυριακάτικο εγκύκλιο κήρυγμά του να προτρέψει τους πιστούς να ακολουθήσουν το παράδειγμα του προφήτου Ηλία: να σφάζουν τους αιρετικούς, όπως και εκείνος ο μακάριος κατέσφαξε τους ιερείς της αισχύνης. Νομίζω πως ειδικά οι άνθρωποι της υπαίθρου – και δη της επαρχίας του που ασχολείται με την κτηνοτροφία - διαθέτουν τα κατάλληλα χασαπομάχαιρα, ώστε να φέρουν το ποθούμενο αποτέλεσμα και να λάβουν τον μισθό εν τοις ουρανοίς. Γιατί ο απλός εκφοβισμός με την μπαστούνα που προτρέπει ο Σεβασμιώτατος να ακολουθήσουν ως τακτική οι πιστοί του, δεν έχει μεγάλο μισθό εν τοις ουρανοίς. Τουλάχιστον να κάνουν το ...καλό οι άνθρωποι και να λάβουν τον της δόξης στέφανον ακέραιο από τον Κύριο, που θα ευλογεί την εξολόθρευση των αιρετικών που μας μαγαρίζουν. Αμήν. 

Π.Α.Α.

ΤΟ "ΕΝ ΠΕΙΡΑΙΕΙ" ΓΡΑΦΕΙΟ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΜΑΣ ΥΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ ΤΟΥΣ "ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ"

Στη φωτογραφία που παραθέτουμε εδώ, ο υπεύθυνος του Γραφείου επί των Αιρέσεων και Παραθρησκειών της Ι. Μητροπόλεως Πειραιώς Αρχιμ. Παύλος Δημητρακόπουλος, συνομιλεί με τον Μητροπολίτη Δημητριάδος Ιγνάτιο, στο πλαίσιο της ΚΕ' Πανορθόδοξης Συνδιάσκεψης Εντεταλμένων Ορθοδόξων Εκκλησιών και Ι. Μητροπόλεων για θέματα Αιρέσεων και Παραθρησκείας, που συνήλθε στον Βόλο πριν ένα μήνα (4-6.11.2013). 

Ο Αρχιμ. Παύλος Δημητρακόπουλος ως “πρόμαχος της Ορθοδοξίας”, προφανώς νουθετούσε τον Μητροπολίτη Δημητριάδος να προσέχει τις επαφές του με τους αιρετικούς Καθολικούς, γιατί κινδυνεύει να χάσει την ψυχή του. Όμως, φαίνεται ότι ο Μητροπολίτης Δημητριάδος δεν άκουσε τον “πρόμαχο” και συμμετείχε, λίγες μέρες αργότερα (9 Νοεμβρίου) σε Hμερίδα, που οργάνωσε η ιεραρχία της «Καθολικής Εκκλησίας της Ελλάδος» στο Λεόντειο Λύκειο Πατησίων με θέμα: «Β΄ Οικουμενική Σύνοδος Βατικανού, 50 χρόνια Πίστης και Ελπίδας». 

Έτσι, ο Δημητριάδος έπεσε στην πλάνη, “ουκ ηβουλήθη συνιέναι” - ενώ ο Αρχιμ. Παύλος Δημητρακόπουλος του είχε επιστήσει την προσοχή – και ...αναγκάστηκε ο “πρόμαχος” Παύλος, να στηλιτεύσει τη συμμετοχή Δημητριάδος στην “Παπική Ημερίδα”, με ειδικό κείμενο (10-12-2013), το οποίο τελειώνει ως εξής: 

“...εκφράζουμε και πάλι την λύπη μας και την απογοήτευσή μας τόσο για την συμμετοχή του Σεβασμιωτάτου στην εν λόγω Ημερίδα, όσον επίσης και για τις κακόδοξες και αιρετικές θέσεις και απόψεις τις οποίες διετύπωσε με την εισήγησή του”. 

Κακόδοξος, λοιπόν, και αιρετικός ο Δημητριάδος για τον Αρχιμ. Παύλο Δημητρακόπουλο και το Γραφείο Αιρέσεων της Μητροπόλεως Πειραιώς. Κρίκος κι αυτός, στην αλυσίδα των μεγάλων “αιρετικών” της εποχής μας, που έχει στηλιτεύσει με κείμενα – σεντόνια το Γραφείο Αιρέσεων της Μητροπόλεως Πειραιώς: Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, Πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόδωρος, Μητροπολίτης Περγάμου Ιωάννης, Καθηγητής Γρηγόριος Λαρεντζάκης, Τμήμα Θεολογίας Α.Π.Θ., Δημητριάδος Ιγνάτιος κ.ο.κ. 

Πάντως, το Γραφείο Αιρέσεων “εν Πειραιεί” σημειώνει μια παγκόσμια πρωτοτυπία: Μας φανερώνει, κυρίως και κατ' εξοχήν, τους “Ορθοδόξους αιρετικούς”, Πατριάρχες, Μητροπολίτες, καθηγητές, κι έτσι προσέχουμε κι εμείς να μην πέσουμε στην αίρεσή τους. 

Ελπίζουμε στην επόμενη Πανορθόδοξη Συνδιάσκεψη για τις Αιρέσεις, το Γραφείο Αιρέσεων της Μητροπόλεως Πειραιώς να φέρει προς “καταδίκην”, οριστικήν και αμετάκλητον, όλους τους παραπάνω “αιρεσιάρχας”, σώζοντας έτσι την Ορθοδοξία, ως αποκλειστικός εργολάβος αυτής. Αμήν.

Π.Α.Α.

ΕΝ ΑΙΘΡΙΑ ΚΑΒΑΛΑ ΣΗΜΕΡΟΝ

φωτογραφίες: Ιδιωτική Οδός

ΕΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΣΗΜΕΡΟΝ - ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΥΡΓΟ ΤΡΙΓΩΝΙΟΥ

φωτογραφίες: Ιδιωτική Οδός

ΟΙ ...ΚΑΛΕΣ ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ ...ΑΞΙΟΠΙΣΤΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΙΕΡΕΜΙΑ

Την ώρα που ο Μητροπολίτης Γόρτυνος Ιερεμίας αλληλογραφεί με τον Καθολικό Αρχιεπίσκοπο Νάξου Νικόλαο και του λέει πόσο αιρετικός είναι, και τον “παρακαλεί” σε άλλη επιστολή του να μη του ξαναγράψει για κανένα Αθηναγόρα (sic), και “υπεραμύνεται της αληθείας της ορθοδόξου πίστεως” κ.ο.κ., την ίδια στιγμή, λοιπόν, έρχεται στην επιφάνεια και απασχόλησε και την Διαρκή Ιερά Σύνοδο, η προκλητική εμφάνιση κληρικού του στα ΜΜΕ. 

Ένεκα του θορύβου που ξέσπασε, η Μητρόπολη Γόρτυνος εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία αναφέρει μεταξύ άλλων: "ὁ διάκονος Διονύσιος Γιαννακάκης δέν εἶναι χειροτονία τοῦ Σεβασμιωτάτου μας Μητροπολίτου κ. ΙΕΡΕΜΙΟΥ, ἀλλά ἀναζητώντας Ἱερά Μονή μετανοίας προσῆλθε πρό ὀκταμήνου στήν Μητρόπολή μας. Ὁ Σεβασμιώτατος λαμβάνοντας ὑπ’ ὄψιν καλές συστάσεις ἀξιοπίστων προσώπων δέχθηκε νά τοποθετηθεῖ ὁ ἐν λόγῳ διάκονος στήν Ἱερά Μονή Ἰσιώματος Καρυῶν, προκειμένου νά ἐξετασθεῖ προιόντος τοῦ χρόνου ὁ χαρακτήρας του. Γι’ αὐτό καί δέν τόν χειροτόνησε ἱερέα, ἄν καί παρῆλθε ἱκανός χρόνος ἀπό τήν πρόσληψή του." 

Από την παραπάνω ανακοίνωση συνάγονται αβιάστως τα εξής: 

- Ο διάκονος που φορούσε γυναικεία ρούχα δεν είναι χειροτονία του Μητροπολίτη Ιερεμία, αλλά ο Σεβ. τον δέχθηκε στην Μητρόπολή του κατόπιν “καλών συστάσεων αξιοπίστων προσώπων”. Μήπως θα έπρεπε να επανεξετάσει την αξιοπιστία των προσώπων που εμπιστεύτηκε ο Σεβασμιώτατος; Διότι τον εξέθεσαν ανεπανόρθωτα και δεν αποτελεί δικαιολογία ότι ο εν λόγω κληρικός “δεν είναι χειροτονία” του Μητροπολίτη Γόρτυνος. Ίσα ίσα ένας “παραδοσιακός” επίσκοπος όπως ο Γόρτυνος θα έπρεπε να μη δέχεται κληρικούς που δεν είναι χειροτονίες του, άρα δεν τους γνωρίζει. 

- Στην ανακοίνωση γράφεται ότι ο Γόρτυνος δεν έσπευσε να χειροτονήσει τον διαβόητο διάκο “αν και παρήλθε ικανός χρόνος από την πρόσληψή του”. Ο “ικανός χρόνος” είναι το οκτάμηνο από την άφιξη του εν λόγω στην Μητρόπολη; Αυτό λένε οι ιεροί κανόνες που μας κραδαίνει ο Σεβ. Γόρτυνος; 

Κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας (βλ. Γορτυνίας)... 

Π.Α.Α.

"ΤΑ ΜΟΥΣΙΚΑ ΤΑΞΙΔΙΑ ΤΟΥ ΜΑΡΚΟ ΠΟΛΟ" ΣΤΗ ΣΤΕΓΗ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΕΧΝΩΝ

"Τα μουσικά ταξίδια του Μάρκο Πόλο" είναι ο τίτλος της συναυλίας του σχήματος Εν χορδαίς και του Κυριάκου Καλαϊτζίδη, που θα πραγματοποιηθεί στη Στέγη Γραμμάτων και  Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση, την Τρίτη 10 Δεκεμβρίου 2013, ώρα 20:30. 

"Τα μουσικά ταξίδια του Μάρκο Πόλο" παρουσιάσθηκαν για πρώτη φορά στις 31 Οκτωβρίου 2009 στο Hong Kong City Hall Concert Hall σε παραγγελία του Silk Road Art Music Festival. Ακολούθησαν οι παραστάσεις στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης (2010), Beiteddine International Festival (Βηρυτός 2013) και έπονται μέσα στο 2014 συναυλίες στο Μόντρεαλ, το Τορόντο, το Κεμπέκ, το Παρίσι και άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Παράλληλα, η μουσική της παράστασης κυκλοφορεί σε CD από τη φημισμένη δισκογραφική εταιρία World Village - Harmonia Mundi. 

Στη συναυλία στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών οι ακροατές θα ταξιδέψουν στο Δρόμο του Μεταξιού, με ήχους που ανιχνεύονται στο 13ο και 14ο αιώνα, στον αχανή γεωγραφικά χώρο που διέσχισε ο Μάρκο Πόλο: Κλασική κινεζική μουσική, ουζμπεκικά τραγούδια, ινδικές παραδόσεις, λόγια περσική μουσική, βυζαντινό μέλος, μεσαιωνική μουσική από τη Βενετία...

Παράλληλα, θα ακουστούν συνθέσεις του Κυριάκου Καλαϊτζίδη, γραμμένες ειδικά για την παράσταση και εμπνευσμένες από τις ποικίλες εσωτερικές διαδρομές του Βενετού ταξιδευτή, όπως αυτές αντικατοπτρίζονται στις αγωνίες του σύγχρονου ανθρώπου. Ο Μάρκο Πόλο πορεύτηκε στις αρχαίες διαδρομές του μεταξιού, διαδρομές που σαν λεπτές μετάξινες κλωστές έφεραν κοντά για αιώνες ανθρώπους, πολιτισμούς, ήθη, έθη και μουσικά όργανα.

Σημαντική η παρουσία, στη συναυλία, προσκεκλημένων μουσικών (από Ιταλία, Ιράν, Κίνα και Μογγολία) και της δικής μας Μαρίας Φαραντούρη. 

Περισσότερα για τη συναυλία διαβάστε εδώ.

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ

Ένα μικρό σχόλιο αναγνώστη της Ιδιωτικής Οδού για την απάντηση του Ευάγγελου Βενιζέλου στον Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ 

Αν πριν λίγες μέρες κάποιος μου ζητούσε να γράψω επαινετικό πολιτικό σχόλιο για τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ κ. Ευάγγελο Βενιζέλο θα του απαντούσα μάλλον περιπαικτικά καθώς θα θεωρούσα ότι κάνει χιούμορ. Άλλωστε στο παρελθόν έχω εκφραστεί αρκετές φορές κριτικά, κάποιες και δημόσια, για το πολιτικό βίο και πολιτεία του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ. Ωστόσο αν κάποιος θέλει να είναι αξιόπιστος εν γένει στην κριτική του οφείλει να αποφεύγει την εμπάθεια και να προσπαθεί να είναι δίκαιος.
Οφείλω λοιπόν και εγώ στο σημείο αυτό να πω ότι το κείμενο-απάντηση του κ. Βενιζέλου στην απρεπή επιστολή του Μητροπολίτη Πειραιώς κ. Σεραφείμ για το σύμφωνο συμβίωσης των ομόφυλων ζευγαριών, όπου ανάμεσα στα άλλα απειλεί τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ και όσους ψηφίσουν το νόμο με εκκλησιαστικές ποινές, γράφοντας του ότι "θα αποστερηθείτε de facto ως πρόσωπα την χάρη και την ευλογία του Δικαιοκρίτου Κυρίου", είναι ένα κείμενο άψογο.
Η επιστολή Βενιζέλου εξετάζει το θέμα από κάθε πλευρά, νομική, πολιτική και θεολογική, κοινωνική και κατά τη άποψη μου το εξαντλεί. Θεωρώ προφανές ότι για να το γράψει συμβουλεύτηκε και άλλους ειδικούς, ειδικά θεολόγους, και φυσικά ορθώς έπραξε. Ωστόσο τελικά η απάντηση Βενιζέλου είναι ενιαία, πλήρης και «κολλάει στον τοίχο» τον Πειραιώς, χωρίς να τον προσβάλει καθόλου. Αφενός λοιπόν του αναιρεί μια προς μια τις αιτιάσεις και τα επιχειρήματά του με επιστημονική και λογική επάρκεια, αφετέρου τον φέρνει σε αμηχανία καθώς στις προσβολές του απαντά με φιλοφρονήσεις και ευχές. 

Η επιστολή είναι επιπλέον είναι ένα κείμενο γραμμένο με σαφήνεια, απολύτως κατανοητό, με ύφος απλό αλλά προσαρμοσμένο στις ανάγκες της περίστασης, ορθότατα λογικά δομημένο και βεβαίως σε άψογα ελληνικά. Είναι ένα τόσο προσεγμένο κείμενο που θα μπορούσε κάλλιστα να μπει στην Έκθεση κατά τις επόμενες Πανελλήνιες εξετάσεις, θα έλεγα μεταξύ σοβαρού και αστείου. 

Ο κ. Βενιζέλος είναι ένας άνθρωπος με πολλά προσωπικά ταλέντα και σημαντικές πολιτικές ικανότητες. Θα μπορούσε να γίνει ένας μεγάλος πολιτικός και να προσφέρει πολλά στην χώρα, φρονώ, αν δεν σπαταλούσε, στο όνομα της άκρατης φιλοδοξίας του, ταλέντα και ικανότητες σε κινήσεις πολιτικού καιροσκοπισμού και ενέργειες πολιτικής ιδιοτέλειας. 

Οι πρωτοβουλίες του στο συγκεκριμένο πολιτικό ζήτημα καθώς και το εξαιρετικό αυτό κείμενο - απάντηση στον Σεραφείμ ασφαλώς του πιστώνονται θετικά και καταδεικνύουν ακόμα καλύτερα, κατά την γνώμη μου, την άποψη που διατυπώνεται λίγο πιο πάνω για το πρόσωπό του. Αντιλαμβάνομαι πως μάλλον είναι αργά για τον κύριο Βενιζέλο αλλάξει τον τρόπο που πολιτεύεται. Είναι ωστόσο θετικό να ξέρουμε ότι αν θέλει μπορεί. 

Μ.Σ.Τ.

Ακολουθούν κάποια αποσπάσματα από την επιστολή Βενιζέλου προς τον Μητροπολίτη Πειραιώς:

«Όπως ξέρετε ως νομικός, η ΕΣΔΑ ισχύει στην εσωτερική έννομη τάξη ως κανόνας σχετικά αυξημένης τυπικής ισχύος […] ο εθνικός νομοθέτης και ο εθνικός δικαστής έχουν υποχρέωση σύμφωνης προς την Ευρωπαϊκή Σύμβαση ερμηνείας των ρυθμίσεων των εθνικών συνταγμάτων των κρατών μελών. 

Από την άποψη αυτή καμία χώρα - μέλος της ΕΣΔΑ δεν μπορεί να αγνοήσει τη νομολογία του ΕΔΔΑ χωρίς επιπτώσεις πολιτικές ή ακόμη και νομικές στο επίπεδο του Συμβουλίου της Ευρώπης.» […] 

«η συνταγματική ηθική και η ηθική της έννομης τάξης (ποινικής και αστικής) είναι διαχωρισμένη θεσμικά από την χριστιανική και πιο συγκεκριμένα την Ορθόδοξη ηθική αντίληψη, όσο και αν έχει επηρεαστεί από αυτήν.» […] 

«ο Χριστιανισμός δεν είναι ηθική, αλλά Μήνυμα και Ελπίδα Σωτηρίας μέσα από την προσδοκία της Ανάστασης. Η Ορθοδοξία δε - επιτρέψτε μου να πω - απέχει πλήρως από αντιλήψεις κανονιστικές, ηθικοπλαστικές, τιμωρητικές.» 

«Η αντιμετώπιση της πίστης, της δογματικής καθαρότητας, της αμαρτίας, της μετάνοιας, της κατ´ οικονομία μεταχείρισης, της άφεσης, της καταλαγής δεν αφορά το νομοθέτη και την πολιτεία, αλλά την Εκκλησία. Από την άλλη πλευρά, η ρύθμιση των κοινωνικών σχέσεων μεταξύ πολιτών ή ατόμων που υπάγονται στην ελληνική και κατ´ επέκταση την ευρωπαϊκή έννομη τάξη είναι ζήτημα πού ανήκει στη σφαίρα της πολιτείας και των διεθνών υποχρεώσεων της και όχι της Εκκλησίας.» […] 

«Η θρησκευτική πίστη και κοινωνία μπορεί να κριθεί στους κόλπους της Εκκλησίας ή της θρησκευτικής κοινότητας. Η πολιτειακή μας στάση κρίνεται θεσμικά, δημοκρατικά, δικαιοκρατικά.» […] 

«Οι βουλευτές, τα κόμματα, οι κυβερνήσεις, τα κοινοβούλια λειτουργούν ως όργανα του κράτους και όχι ως πιστοί υπό τον πνευματικό έλεγχο της θρησκευτικής τους κοινότητας. Το αντίθετο οδήγησε ιστορικά και δυστυχώς εξακολουθεί να οδηγεί, σε πολλά σημεία του κόσμου, σε τραγικές και απάνθρωπες καταστάσεις. Σε ανεξέλεγκτη βία. Σε ακύρωση της αξίας του ανθρώπινου προσώπου.»

«Λόγω των αμοιβαίων αισθημάτων αγάπης και εκτίμησης που μας συνδέουν, δεν εισέρχομαι σε θέματα κανονικής τάξης. Απευθυνθήκατε στον Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης και στον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ για ζήτημα νομοθετικής πολιτικής εθνικής και όχι τοπικής σημασίας. Θα είχε συνεπώς ενδιαφέρον να διατυπωθεί αρμοδίως και συνοδικώς η άποψη της Εκκλησίας της Ελλάδος» 

«η σχέση μας με το Θεό είναι προσωπική, αδιαμεσολάβητη, διαρκής και αδιάκοπη από την ώρα που γεννιόμαστε ως εικόνες της αρρήτου δόξης Του παρά τα πολλά στίγματα των πταισμάτων μας, έως την ώρα της κρίσης μέσα από την οποία προσδοκούμε και ελπίζουμε στην ετέρα μορφή μας.»

Ολόκληρη την επιστολή διαβάστε εδώ. 

ΣΤΟΝ ΠΟΙΗΤΗ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΣΜΟΠΟΥΛΟ ΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟ Κ.Π. ΚΑΒΑΦΗ

Με ιδιαίτερη λαμπρότητα πραγματοποιήθηκαν την Τρίτη 3 Δεκεμβρίου 2013 τα εγκαίνια των 13ων Καβαφείων στο Κέντρο Τεχνών Ελ Γκεζίρα στο Κάϊρο. 

Πλήθος κόσμου γέμισε ασφυκτικά τους κήπους του παραδοσιακού οικήματος, όπου πραγματοποιήθηκε η απονομή των Διεθνών Βραβείων Καβάφη και των βραβείων του εικαστικού διαγωνισμού «Ο Καβάφης κι Εγώ» κλείνοντας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το επετειακό Έτος Καβάφη στη χώρα που έζησε και δημιούργησε ο ποιητής. 

Η οργάνωση των Καβαφείων πραγματοποιήθηκε υπό τον συντονισμό της Ελληνικής Πρεσβείας στο Κάϊρο και με τη συνεργασία του Ελληνικού Πολιτιστικού Κέντρου Καϊρου, του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων του Υπουργείου Πολιτισμού της Αιγύπτου, του Αιγυπτιακού Ταμείου Πολιτιστικής Ανάπτυξης, του Κέντρου Τεχνών Ελ Γκεζίρα, του Τομέα Καλών Τεχνών και της Αίθουσας Τέχνης Ιανός, με την καλλιτεχνική επιμέλεια του εκδοτικού οίκου Μικρή Άρκτος. 

Την παρουσίαση της εκδήλωσης ανέλαβαν η Πολιτιστική Σύμβουλος της Ελληνικής Πρεσβείας στο Κάιρο, Δρ. Μαριλένα Γρίβα και ο διευθυντής του Ελληνικού Πολιτιστικού Κέντρου Καϊρου Χρίστος Γ. Παπαδόπουλος, ενώ τη διερμηνεία είχε αναλάβει ο κ Σαμουήλ Μπισσάρας, βραβευμένος με το Βραβείο Καβάφη Μετάφρασης το 2009.

Μετά τους σύντομους χαιρετισμούς του Υφυπουργού Πολιτισμού της Αιγύπτου και Διευθυντή του Ταμείου Πολιτιστικής Ανάπτυξης Μοχάμεντ Αμπού Σεάντα και του Έλληνα πρέσβυ στο Κάϊρο Χριστόδουλου Λάζαρη, προσκλήθηκαν οι πρόεδροι των επιτροπών στο βήμα για την ανακοίνωση των Διεθνών Βραβείων Καβάφη που απονέμονται σε Έλληνες και Άραβες ποιητές και πεζογράφους. 

Η Αιγυπτιακή Επιτροπή αποτελούμενη από επιφανείς λογοτέχνες, όπως ο λογοτέχνης και κριτικός Dr. Salah Fadl, o διάσημος ποιητής Farouk Shousha και ο πεζογράφος και κριτικός Youssef Al Kaeed απένειμε το βραβείο ποίησης στην Maysoun Sakr και το βραβείο πεζογραφία στον Mohamed al Mansy Kandil. 

Ο Δρ. Δημήτρης Δασκαλόπουλος πρόεδρος της Ελληνικής Κριτικής Επιτροπής με μέλη τον ποιητή και πανεπιστημιακό Νάσο Βαγενά και την Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Νεοελληνικής Λογοτεχνίας του Πανεπιστημίου Κύπρου Αλεξάνδρα Σαμουήλ, ανακοίνωσε τα αντίστοιχα βραβεία για τους Έλληνες λογοτέχνες.

Το βραβείο Κ.Π.Καβάφη για την ποίηση απενεμήθη στον Δημήτρη Κοσμόπουλο για το σύνολο του ποιητικού του έργου και το βραβείο για την πεζογραφία στον Γιώργο Συμπάρδη. Τιμητικά βραβεία δόθηκαν για την προσφορά τους στη διάδοση του καβαφικού έργου, της ελληνικής λογοτεχνίας και γενικότερα της ελληνικής γλώσσας και του ελληνικού πολιτισμού στον αείμνηστο ποιητή και πανεπιστημιακό Μίμη Σουλιώτη, στους αείμνηστους φιλέλληνες και ελληνιστές καθηγητές πανεπιστημίων Naim Ateya και Ahmed Etman και στο Ταμείο Πολιτιστικής Ανάπτυξης του Υπουργείου Πολιτισμού της Αιγύπτου. 

Η τελετή πραγματοποιήθηκε παρουσία των Υπουργών Πολιτισμού της Αιγύπτου και των πρέσβεων Ελλάδας, Κύπρου και Σερβίας στην Αίγυπτο.

Ιδιαίτερη στιγμή η συγκινητική απαγγελία στα αραβικά του ποιήματος «Περιμένοντας τους βαρβάρους» από τον ποιητή Farouk Shousha. 

Ακολούθως έγινε η απονομή των βραβείων του εικαστικού διαγωνισμού “O Καβάφης κι Εγώ». Ο διαγωνισμός είχε προκηρυχθεί από την Ελληνική Πρεσβεία και το Ελληνικό Πολιτιστικό Κέντρο Καϊρου σε συνεργασία με το Ταμείο Πολιτιστικής Ανάπτυξης του Υπουργείου Πολιτισμού της Αιγύπτου και απευθυνόταν σε όλους τους καλλιτέχνες που διαβιούν στην Αίγυπτο. Η εννεαμελής επιτροπή με πρόεδρο την ιστορικό τέχνης και ανεξάρτητη επιμελήτρια Ίριδα Κρητικού, ανακοίνωσε τα βραβεία. Το πρώτο βραβείο απονεμήθηκε ομοφώνως στον 26χρονο Αλεξανδρινό Mostafa Mahmoud για το έργο του Days, το δεύτερο βραβείο στον Μohamed Fua’ad El Shazly και το τρίτο μοιράστηκαν οι Khaled Samahy και Sarah Ouf. Τα βραβεία του διαγωνισμού ήταν χορηγία της εταιρείας Κυριάζη. 

Μετά την ολοκλήρωση της απονομής των βραβείων οι υφυπουργοί Πολιτισμού της Αιγύπτου Dr. Camelia Sophy και Eng. Mohamed Abu Seada μαζί με τον Έλληνα πρέσβυ Χριστόδουλο Λάζαρη, έκοψαν τις κορδέλες των εγκαινίων των δύο εικαστικών εκθέσεων. Στην πρώτη ενότητα η εικαστική συλλογή «Αόρατος θίασος» που ταξίδεψε από την Ελλάδα στο Κάιρο σε συνεργασία με τη Αίθουσα Τέχνης Ιανός και την Μικρή Άρκτο.

Η έκθεση εμπλουτίστηκε με έργα Αιγυπτίων ζωγράφων και είχε την επιμέλεια της Ίριδας Κριτικού. Την δεύτερη ενότητα αποτελούσαν οι συμμετοχές του εικαστικού διαγωνισμού «Ο Καβάφης κι εγώ» που διοργανώθηκε σε συνεργασία με τις αιγυπτιακές Σχολές Καλών Τεχνών. Οι μεγάλες ουρές του κοινού που σχηματίστηκαν έξω από την είσοδο των εκθεσιακών χώρων περιμένοντας υπομονετικά να μπουν επιβεβαίωσαν την απόλυτη επιτυχία της διοργάνωσης. 

Χορηγοί της διοργάνωσης, εκτός της εταιρείας Κυριάζη, ήταν η Ιερά Μονή Σινά, οι τράπεζες Εθνική και Πειραιώς, η χαρτοβιομηχανία Φλώρα, ο εκδοτικός οίκος Μικρή Άρκτος και η διαφημιστική εταιρεία ΤΙΕΜ που φιλοτέχνησε τις αφίσες