Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου
Ο Γιώργο; Μαρίνος, ο αληθινός σταρ, απέδρασε σήμερα στο επέκεινα.
Ο Γιώργος Μαρίνος στην θρυλική "Μέδουσα" σφράγισε τα φοιτητικά μας χρόνια.
Περιμέναμε πώς και πώς την χειμερινή παραγωγή του κάθε χρόνο.
Μοναδικός και ανεπανάληπτος. Όσοι κι αν έρθουν μετά απ' αυτόν δεν μπορούν να έχουν την τραγικότητά του, την γνησιότητά του, την τρέλα του!
Ο Γιώργος Μαρίνος είναι για μένα η Αθήνα, η Οδός Ονείρων, που εκείνος πρωτοτραγούδησε, η Πανεπιστημίου, που κάθε φορά σαν την κατεβαίνω θυμάμαι το συγκλονιστικό νούμερό του.
Ο Άρης Δημοκίδης μας έδωσε ένα εξαιρετικό ηχητικό ντοκιμαντέρ για τον μοναδικό Γιώργο Μαρίνο, το οποίο θυμόμαστε πάλι, λόγω της αναχώρησής του...
Θυμάμαι πως σε μια συνέντευξή του στο ΦΑΝΤΑΖΙΟ (16/3/1976) και στην Όλγα Μπακομάρου, ο Γιώργος Μαρίνος τοποθετείται σε σχέση με το κλίμα της Μεταπολίτευσης και λέει ενδιαφέροντα και ...προφητικά πράγματα:
«Είναι φυσικό να μην απευθύνομαι σ’ ένα κοινό νέων 18 ετών. Πιο παληά ίσως να απευθυνόμουν στους νέους της γενιάς μου, να τους αφορούσαν αυτά που τραγουδούσα. Αλλά μεγαλώνω μαζί με τη γενιά μου. Όσο για τους φοιτητές, τους σημερινούς φοιτητές, άρχισαν να καταλαβαίνουν την εις βάρος τους κοροϊδία. Το ότι ωρισμένοι τραγουδάνε τάχα από… ιδανικό τα ιδανικά τους, ενώ στην πραγματικότητα εκμεταλλεύονται τη δίψα τους για ελευθερία, δικαιοσύνη, δημοκρατία. Αλλά είναι παρήγορο που άρχισαν να τους καταλαβαίνουν οι νέοι. Κι αυτό το αποδεικνύει η αποχή τους από πολλά απ’ αυτά τα δήθεν μαγαζιά. Φυσικά, μερικά πράγματα είναι και θέμα μόδας. Τρέχουν τώρα λόγου χάρη στα “αντάρτικα”, γιατί είναι κάτι καινούργιο. Δεν είναι σίγουρο ότι θα πηγαίνουν εκεί με ενθουσιασμό σε δύο ή σε πέντε χρόνια. Όλα αυτά είναι φαινόμενα παροδικά. Οι νέοι έχουν αυτούς τους ενθουσιασμούς, όσο δεν είναι εξαρτημένοι από το αστικό περιβάλλον. Όταν μπουν μέσα σ’ αυτό, εγκλωβίζονται στο σύστημα και απορροφώνται. Εκτός, βέβαια, από ορισμένους ρομαντικούς, ωραίους και αξιοζήλευτους, που διατηρούνται πάντα αγνοί και ενθουσιώδεις».
Τότε που έλεγε αυτά ο Γ. Μαρίνος στην Όλγα Μπακομάρου, τον Μάρτιο του 1976 (πριν μισό αιώνα!), ήταν που ο Γιώργος Παπαστεφάνου του αφιέρωσε μια "Μουσική βραδιά" στην Ελληνική Τηλεόραση.
Το παραθέτουμε στη συνέχεια, σε ανάμνηση αλλοτινών καιρών, απέραντα ευγενικών.
Στον - μάλλον ξεχασμένο πια - δίσκο βινυλίου με τον τίτλο «Ο Παίκτης», ο Γιώργος Μαρίνος ερμηνεύει δέκα τραγούδια του συνθέτη Στάμου Σέμση σε στίχους του Γιώργου Θεοφανόπουλου – Χατζιδάκι. Πρόκειται, ουσιαστικά, για τον τελευταίο μεγάλο δίσκο του Γιώργου Μαρίνου.
Tο αξιομνημόνευτο εδώ, είναι η συμμετοχή του Δημήτρη Χορν στο θεατρικών καταβολών τραγούδι «Μια νύχτα στο Βοτανικό». Τι λέει ο Χορν; Με την χαρακτηριστική φωνή του μόνο ένα στίχο: «Έγινε ο κόσμος σκηνικό μια νύχτα στο Βοτανικό». Κι εδώ πρόκειται για την τελευταία δισκογραφική εμφάνιση του Δ. Χορν - εντελώς απρόσμενη, είναι αλήθεια.
Το τραγούδι αυτό αποδίδει μοναδικά και σπαρακτικά, σε κάποια σημεία, ο Γιώργος Μαρίνος, όπως τον στίχο «Είσαι μεγάλος σταρ, αγάπη μου», που ταιριάζει γάντι στον Χορν!
Το τραγούδι αυτό αποδίδει μοναδικά και σπαρακτικά, σε κάποια σημεία, ο Γιώργος Μαρίνος, όπως τον στίχο «Είσαι μεγάλος σταρ, αγάπη μου», που ταιριάζει γάντι στον Χορν!
Ταιριάζει όμως απόλυτα και στον Γιώργο Μαρίνο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου