Ο Πορφυρίτης μας απέστειλε το κείμενο του με τίτλο «Ἡ τέχνη τοῦ διαστρέφειν» και αυτό το κείμενο βάλλει κατά των θέσεων του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου.
Για να γράψει αυτό το άρθρο ο Πορφυρίτης, αφορμή πήρε από τα εξής γεγονότα:
1. O
αρχιμ. Κύριλλος Κωστόπουλος πριν 3 μέρες έγραψε μία
ανοιχτή επιστολή προς τον Ελπιδοφόρο (και την απέστειλε στο Ιστολόγιο «Ακτίνες» και όχι στην Κατάνυξη).
Αυτή η ανοιχτή επιστολή
βάλλει εναντίων του Ελπιδοφόρου (για τις
απαράδεκτες δηλώσεις που είχε κάνει παλαιότερα ο
Ελπιδοφόρος για τους αιρετικούς).
— Σχολιασμός katanixi.gr —
του Πορφυρίτη
Μένουμε πραγματικά ἄναυδοι μέ συνανθρώπους μας, πού σάν ἔργο ἔχουν τήν διαστροφή τῆς ἀλήθειας. Δικαίως, κατά τήν ταπεινή μας γνώμη, τούς ἔχει ἀποδοθεῖ ὁ τίτλος τοῦ «θολολόγου» θεολόγου, μιᾶς καί σπουδή καί ἀποκλειστική μέριμνά τους εἶναι ἡ θόλωση τοῦ Ὀρθοδόξου Θεολογικοῦ λόγου! Πιστεύουμε, πῶς πραγματικά εἶναι ἄξιος ὁ ἐπίγειος μισθός τους. Ἐμεῖς θά φροντίσουμε νά τούς στεναχωρήσουμε λιγάκι, ἐάν ἔχει μείνει ἀκόμη ζωντανή λίγη ἀπό τήν συνείδησή τους, μήπως καί ἀνανήψουν καί σωθοῦν! Ἐλπίζουμε νά μήν νοιώθουν μῖσος, ἀλλά νά δείξουν καί γιά μᾶς λίγη ἀπό τήν ἀγάπη τῆς ἀκατάσχετης ἀγαπολογίας τους!
Ἀφορμή λαμβάνουμε ἀπό τό πρόσφατο ἀπαντητικό ἄρθρο[1] στήν ἐπιστολή Ἀρχιμανδρίτου πρός τόν Ἀρχιεπίσκοπο Ἀμερικῆς[2], ὁ ὁποῖος θέλοντας νά φωτίσει τούς Ἕλληνες ὁμογενεῖς μέ κήρυγμά του, τούς σκότισε περισσότερο. «Ἐσεῖς», τούς λέει ὁ Ἀμερικῆς, «ἐδῶ στήν ξενιτειά δέν τά γνωρίζετε καλά τά ἑλληνικά, γι’αὐτό θά σᾶς τά μάθω ἐγώ, πού εἶμαι καί κοτζάμ Καθηγητής Πανεπιστημίου». Καί τούς ἑρμήνευσε τήν λέξη «αἱρετικός», λέγοντας ὅτι σημαίνει τόν καυγατζῆ. Τί νά κάνουν καί οἱ καημένοι οἱ ὁμογενεῖς μας, ἀπό τότε ὅταν βλέπουν κάποιον νά τσακώνεται, τοῦ φωνάζουν, «σταμάτα νά μαλώνεις, αἱρετικέ»!
Ἦρθε λοιπόν, νά βάλει τά πράγματα στήν θέση τους ὁ ἐν λόγῳ Ἀρχιμανδρίτης, λέγοντας ὅτι «ἡ αἵρεση στερεῖται τῆς Θείας Χάριτος. Καὶ αὐτὸ διότι δὲν ἔχει «τὸν Ὅλον Χριστόν» καὶ ἄρα δὲν διαφυλάττει τὴν ὅλη ἀλήθεια, τὴν καθολικὴ ἀλήθεια. Ἡ αἵρεση εἶναι πορεία πρὸς τὴν ἀπώλεια καὶ ὄχι πρὸς τὴν σωτηρία. Ὀρθότατα ἔχει γραφεῖ: ‘‘Αἵρεσίς ἐστι περὶ πίστεως οὐκ ἀληθὴς δόξα. Αἱρετικός ἐστιν ὁ τὸ ψεῦδος τῆς ἀληθείας ἐν πίστει προτιμῶν’’». Ἐπίσης, χρησιμοποίησε τή ρήση περί αἱρετικῶν τοῦ Μεγάλου Ἀθανασίου: «Ἀγάπα πάντα ἄνθρωπον· καὶ εἰρήνευε μετὰ πάντων, χωρὶς αἱρετικῶν· ὁ γὰρ αἱρετικὸς λύκος ἐστί τῆς τοῦ Χριστοῦ ποίμνης, καὶ τοῦ Ἀντιχρίστου πρόδρομος», καί ἄλλων ἁγίων. Καί ἀμέσως ἔπιασε δουλειά ὁ τοῦ γνωστοῦ ἐπαγγέλματος, καί ἀντί νά τόν ἐπαινέσει γιά τήν ὀρθή καί τεκμηριωμένη ἑρμηνεία τῆς λέξεως, ἄρχισε νά τά γυρίζει γύρω γύρω, κι ἔβγαλε τόν ἄνθρωπο καί κατηγορούμενο στό τέλος. Μίλησε γιά «ἐπίθεση» στόν Ἀμερικῆς, συνέχισε μέ ἄρες, μᾶρες, κουκουνᾶρες (γιά τό κύριο καί σημαντικότατο θέμα τῶν αἱρετικῶν οὔτε λέξη), καί φυσικά κατέληξε μέ τίς συνηθισμένες του ἀπειλές(!), τοῦ τύπου «νά ἐπιληφθεῖ ἄμεσα τοῦ θέματος ὁ Μητροπολίτης του, πρίν εἶναι ἀργά…»! Πουθενά ἡ ὀρθόδοξη ἄποψη, ἐξαφανισμένος ὁ Μέγας Ἀθανάσιος, ὁ Ἅγιος Μᾶρκος ὁ Εὐγενικός καί ὁ Ἅγιος Γρηγόριος…
Σίγουρα, ὁ ἀγαπητός μας θεολόγος, πού ἔχει ἐπωμισθεῖ τό βαρύ καί ἄχαρο αὐτό ἔργο, ἐάν ἀσκοῦσε τό ἐπάγγελμά του μερικές δεκαετίες πρίν, θά βρίσκονταν κατηγορούμενος καί ὁ ἅγιος Παΐσιος, τότε πού ἔστειλε ἐπιστολή στόν βεβαιωμένο μασόνο Πατριάρχη Ἀθηναγόρα. Τί θά τοῦ εἶχε σούρει, ὄντας ἁπλός μοναχός! «Δέν ντρέπεται· ἕνας καλόγερος», θά ἔλεγε κατά τήν γνώμη μας, «πού οὔτε τό δημοτικό τελείωσε, νά κατηγορεῖ τόν Πατριάρχη τοῦ Γένους ὅτι ἀγάπησε μιά ἄλλη μοντέρνα γυναῖκα πού λέγεται παπική «ἐκκλησία». Ὁ Πατριάρχης εἶναι ὀρθοδοξότατος, βρίσκεται αἰχμάλωτος στήν Τουρκία, ἀγωνίζεται γιά τήν ὀρθοδοξία καί νά, ἔρχεται αὐτός ὁ μοναχός, πού βρίσκεται στήν ἠρεμία καί σιγουριά τοῦ Ἁγίου Ὄρους καί νά τοῦ ἐπιτίθεται μέ τέτοιον ἀναίσχυντο τρόπο! Πρέπει ὁ Πατριάρχης νά τόν τιμωρήσει αὐστηρά γιά παραδειγματισμό».
«Ἄκου ἐκεῖ», θά συνέχιζε ὁ ἀγαπητός μας, «ποιός νομίζει ὅτι εἶναι αὐτός ὁ μοναχός, νά ἔχει καί γνώμη, καί νά μᾶς βεβαιώνει ὅτι ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία δέν ἔχει καμμίαν ἔλλειψιν· ὅτι ἡ μόνη ἔλλειψις, πού παρουσιάζεται, εἶναι ἡ ἔλλειψις σοβαρῶν Ἱεραρχῶν καί Ποιμένων μέ πατερικές ἀρχές. Τί θέλει νά πεῖ ὁ ταλαίπωρος, ὅτι ὁ ἁγιώτατος Πάπας, ἐπίσκοπος Ρώμης, καί ἀδελφός ἐν Χριστῷ τοῦ Πατριάρχου μας καί τά δισεκατομμύρια τῶν πιστῶν του εἶναι ἐκτός Ἐκκλησίας; Τόσο κοντόφθαλμος εἶναι; Τί ρατσισμός εἶναι αὐτός, τί φανατισμός…;!».
Αὐτά θά ἔλεγε, πάνω κάτω ὁ ἀγαπητός μας θεολόγος, καί ἡ ἀπορία μας εἶναι ἡ ἐξῆς: ἀφοῦ αὐτός καί τά ἀφεντικά του, δέν ἀναπαύονται στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, στούς Ἁγίους μας, στήν Ὀρθόδοξη Πίστη, γιατί δέν ἐπιλέγουν νά πᾶνε σέ μία ἀπό τίς τόσες ἄλλες Ἐκκλησίες πού κατά τήν γνώμη τους ὑπάρχουν· γιατί δέν ἀκολουθοῦν τήν τακτική τοῦ Τραπεζούντιου Βησσαρίωνα, πού στό κάτω κάτω ἦταν πιό τίμιος, ἀφοῦ ἔγινε παπικός καρδινάλιος, καί ὑποκρίνονται ὅτι βρίσκονται στήν Ὀρθοδοξία; Γιατί θέλουν μέ τόσο μένος νά ἀλλάξουν καί νά ἐπιβάλλουν τίς νεωτεριστικές τους ἰδέες στήν δισχιλιόχρονη παράδοσή μας; Εἶναι ἔντιμο αὐτό; Καί ἄν ἐπιμένουν ὅτι εἶναι ὀρθόδοξοι, καί ἀναρωτιοῦνται ποιοί εἴμαστε ἐμεῖς πού κρίνουμε ποιός εἶναι καί ποιός δέν εἶναι Ὀρθόδοξος καί δέν ὑπάρχει ὀρθοδοξόμετρο καί αὐτά τά γνωστά καί φαιδρά πού συνηθίζουν καί λένε, τήν ἀπάντηση τήν δίνει ὁ Κύριός μας: «ἀπό τούς καρπούς φαίνεται τό δέντρο»!
Πορφυρίτης
