ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΜΟΥΣΤΑΚΗΣ: ΓΙΑ ΜΙΑ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΑΣΚΗΤΙΚΗ

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

Πρωτοείδα τον Περικλή Μουστάκη στο Θέατρο της οδού Κεφαλληνίας τον Νοέμβριο του 1989, στην παράσταση Οι δανειστές, του Στριντμπεργκ, σε σκηνοθεσία Βίκτωρα Αρδίττη. 

Το έργο είναι για ένα τρίο. Άντολφ ο Περικλής Μουστάκης, Γκούσταβ ο Γιώργος Διαλεγμένος και Θέκλα η Μπέττυ Αρβανίτη. 

Μου έκανε εντύπωση το ήθος του ως ηθοποιού. Ενσάρκωνε μια θεατρική ασκητική. Κάτι που τήρησε με συνέπεια σε όλη την θεατρική του πορεία μέχρι σήμερα. 

Γι’ αυτό και φτάνει σε ένα θεατρικό …αποφατισμό. 

Επιστρέφει φέτος στο Θέατρο της Οδού Κυκλάδων «Λευτέρης Βογιατζής» - όπου έχει επίσης γράψει ιστορία - όχι μόνο ως ηθοποιός αλλά και ως σκηνοθέτης. «Οστέα Ξηρά Σφόδρα» είναι ο τίτλος της παράστασης που σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί και εμπνέεται από το μεγαλειώδες όραμα του προφήτη Ιεζεκιήλ (Παλαιά Διαθήκη, Ιεζεκιήλ, § 37) με τα ξηρά οστά, τα διασκορπισμένα στην πεδιάδα, που αποκτούν σιγά-σιγά και πάλι ζωή με τη θεία πνοή. 

Όπως είναι γνωστό, την προφητεία του αυτή κατέγραψε ο Ιεζεκιήλ όταν κατακτήθηκε το Ισραήλ από τους Βαβυλώνιους, με σκοπό να παρηγορήσει και να εμψυχώσει τους συμπατριώτες του. 

Η προφητεία αυτή διαβάζεται στην Εκκλησία την Μ. Παρασκευή, αμέσως μετά την περιφορά του Επιταφίου. Δυστυχώς …χάνεται μέσα στην βουή του κόσμου, ο οποίος την ώρα που διαβάζεται αυτή η συγκλονιστική προφητεία – προανάκρουσμα της Ανάστασης – ασχολείται με τα λουλούδια του Επιταφίου, αν δεν έχει αποχωρήσει…

Και τώρα θυμάμαι πως την προφητεία αυτή καταγράφει και ο Κωστής Παπαγιώργης στο έργο του «Ζώντες και τεθνεώτες», αντιλαμβανόμενος, προφανώς, το υπαρξιακό της βάθος. 

Ο Περικλής Μουστάκης εμπνέεται, επίσης, από τον πρόλογο/αφιέρωση του σπουδαίου φιλοσόφου Χρήστου Μαλεβίτση στο έργο του "Έγκοπος Λόγος" (εκδ. Αρμός), όπου μιλάει για τον θάνατο του μικρού αδερφού του σε ηλικία τριών ετών. 

Διαβάζω στο δελτίο τύπου για την παράσταση ότι «μέσα από την παρουσίαση μιας πραγματικότητας πνευματικής ακινησίας η παράσταση επιχειρεί να φωτίσει μιαν άλλη πραγματικότητα, που εγκαινιάζεται ως δυνατότητα, μέσα από τη μνήμη και τη διαδικασία της εσωτερικής ανακαίνισης.»

Τα «Οστέα Ξηρά Σφόδρα» είναι μία σύλληψη του Περικλή Μουστάκη που την κάνει πραγματικότητα στο θέατρο. Σε μια εποχή, σαν την δική μας, που μυρίζει θανατίλα, ο Περικλής Μουστάκης έρχεται για να μας φέρει την οσμή της Ανάστασης. Γιατί η προφητεία του Ιεζεκιήλ είναι τόσο αναστάσιμη, ώστε μετά το Αποστολικό ανάγνωσμα που ακολουθεί - το βράδυ της Μ. Παρασκευής - ακούγεται πανηγυρικά ο ψαλμικός στίχος «Αναστήτω ο Θεός»! 

Είναι σημαντικό ότι με αφορμή την συγκεκριμένη παράσταση που κάνει πρεμιέρα στις 22 Μαρτίου (για 15 παραστάσεις), θα ακούσουμε απόψε (Κυριακή 20 Μαρτίου 2016) στις 8 το βράδυ τον Περικλή Μουστάκη να μιλάει στον σκηνοθέτη και ιερέα π. Πέτρο Μινώπετρο, στο Ραδιόφωνο της Εκκλησίας 89,5. Πρόκειται για μια εκπομπή που μεταδίδεται σε επανάληψη και έχει θέμα διαχρονικό: «Η μεταφυσική, το θαύμα και η άσκηση στο θέατρο».

Οι φωτογραφίες είναι από την παράσταση "Οστέα Ξηρά Σφόδρα"

Η LIFO ΕΠΑΝΕΡΧΕΤΑΙ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΑ ΣΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΣΕΛΙΔΑΣ ΠΟΥ ΤΡΟΛΑΡΕΙ ΤΟΝ ΕΛΥΤΗ ΣΤΟ FB

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

Ο συντάκτης της Lifo Άρης Δημοκίδης, ο οποίος πρωτοέγραψε για την σελίδα «Ελύτης, ο ποιητής του Αιγαίου» στο fb και επίσης πρωτοέγραψε για την μήνυση που κατέθεσα στην Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος εναντίον του ανώνυμου διαχειριστή της σελίδας, επανήλθε με σημερινό κείμενό του, το οποίο αποδεικνύει ένα σπάνιο ήθος. 

Ενώ διαφωνεί με την κίνησή μου και ίσως και με το σκεπτικό μου, αντιλαμβάνεται την συνέπεια και ανιδιοτέλειά μου στο θέμα και προβαίνει σε μια ανάρτηση για την οποία τον ευχαριστώ θερμά. 

Τον κ. Δημοκίδη δεν τον γνωρίζω προσωπικά και γι’ αυτό με εκπλήσσει η συγκεκριμένη ανάρτησή του, η οποία αποτελεί και ένα συνοπτικό «χρονικό» του θέματος. 

Γράφει: 

Στο LIFO.gr είχαμε κάνει γνωστή την σελίδα με τα ψεύτικα αποφθέγματα του Ελύτη, και κάποιο καιρό μετά γνωστοποιήσαμε και την απόφαση του Παναγιώτη Ανδριόπουλου να καταθέσει μήνυση εναντίον του άγνωστου συγγραφέα της. Προσωπικά διαφωνώ με τις μηνύσεις εναντίον χιουμοριστικού περιεχομένου. 

Ο κύριος Ανδριόπουλος (που δεν είναι κάποιος τυχαίος, ούτε κάποιος σαλεμένος όπως προσπάθησαν να τον παρουσιάσουν - να το βιογραφικό του που δείχνει την πολύχρονη και ενδελεχή απασχόλησή του με πολιτιστικά θέματα) κατά τη γνώμη μου υπερέβαλλε δραματικά με την καταγγελία του στην Δίωξη. Νιώθει πάντως, όπως διαβάζω, αδικημένος από κάποιους που τον κατέκριναν με σφοδρότητα, ενώ σε παλιότερες περιπτώσεις υποστήριζαν περίπου ό,τι κι αυτός: Ότι δεν είναι πρέπον να χρησιμοποιείται και να ευτελίζεται το έργο του Ελύτη. 

Ο ποιητής Θωμάς Τσαλαπάτης ας πούμε, τώρα καταφέρθηκε εναντίον του Ανδριόπουλου στην Εφημερίδα των Συντακτών και υπέρ της σάτιρας στο Facebook. Ο Ανδριόπουλος έστειλε απαντητική επιστολή στην Εφ.Συν. που δεν δημοσιεύτηκε ποτέ (την έβαλε μετά ο ίδιος στο μπλογκ του):

Δημοσιεύεται η επιστολή μου 

Τις προάλλες, ο κ. Ανδριόπουλος ξέθαψε ένα παλιότερο άρθρο του κ. Τσαλαπάτη, και επανήλθε γράφοντας τα παρακάτω: 

Δημοσιεύεται το κείμενό μου. 

Και ο κ. Δημοκίδης κατακλείει ως εξής: 

Είναι καλό ίσως που με όλα αυτά, ο Ελύτης ξανασυζητιέται και ξαναδιαβάζεται. Πιστεύω πάντως ότι ο κύριος Ανδριόπουλος πρέπει να ακυρώσει τη μήνυση. 

Όμως επίσης πιστεύω πως όσοι τον κατηγορούν θα πρέπει να μην έχουν διπλά στάνταρντ -λόγω πολιτικών ή άλλων απόψεων- και να έχουν βεβαιωθεί πως δεν έχουν έμμεσα ή άμεσα υποστηρίξει κι οι ίδιοι την «άμεση απόσυρση» υλικού, και μάλιστα του ίδιου ποιητή.

ΕΓΚΑΙΝΙΑΣΤΗΚΕ ΣΤΟ ΤΕΛΛΟΓΛΕΙΟ Η ΕΚΘΕΣΗ "Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ ΕΛΥΤΗ, ΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ" (ΦΩΤΟ ΚΑΙ ΒΙΝΤΕΟ)

Τη διττή (ποιητική και εικαστική) καλλιτεχνική γλώσσα που άρθρωσε ο Οδυσσέας Ελύτης, τον «κόσμο τον μικρό τον Μέγα» του ποιητή, συγκέντρωσε και παρουσιάζει, 20 ακριβώς χρόνια μετά το θάνατό του (18 Μαρτίου 1996) το Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών του ΑΠΘ, στην μεγάλη έκθεση με τίτλο «Ο κόσμος του Οδυσσέα Ελύτη, Ποίηση και Ζωγραφική», που εγκαινιάστηκε χθες (18 Μαρτίου 2016) από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο. 

Στίχους της «Τρελλής ροδιάς» – του ποιήματος που όπως τόνισε ζευγαρώνει ιδανικά, «εις σάρκαν μιαν», την ποίηση και την ζωγραφική του Οδυσσέα Ελύτη, με στίχους οι οποίοι «χορεύουν» στον ρυθμό του ανέμου που ξεχύνεται με ριπές αισιοδοξίας και ελπίδας, επέλεξε ο Προκόπης Παυλόπουλος να απαγγείλλει, κλείνοντας το σύντομο χαιρετισμό του λίγο προτού εγκαινιάσει την έκθεση του Τελλογλείου Ιδρύματος. 

«…Φωτεινότητα και διαφάνεια καθορίζουν τις ακροστιχίδες του δίδυμου έργου του Οδυσσέα Ελύτη: Στο μεν χώρο της ποίησης, τη λέξη, τον στίχο και, συνολικώς, το όλο ποιητικό αποτέλεσμα. Στον δε χώρο της ζωγραφικής το φως, το χρώμα και, συνολικώς, την όλη εικόνα… Αν πρέπει να καταλήξει κανείς, ως προς το ποιό από τα πρόσωπα του Ιανού Ελύτη, δηλαδή του Ελύτη της ποίησης και της ζωγραφικής, επικρατεί τελικώς, η ζυγαριά γέρνει σαφώς προς την πλευρά της ποίησης. Αλλά ποιάς ποίησης; Σίγουρα εκείνης, η οποία κεντάει, με λέξεις που συνθέτουν στίχους, το διάφανο φόρεμα του φωτός, στα χρώματα της αισιοδοξίας και της ελπίδας. Ήτοι των μόνων δυνάμεων επί γης που μπορούν να συνθέσουν τον άνθρωπο κατ” εικόνα και ομοίωση του δημιουργού Του». 

Χαιρετισμούς απηύθυναν νωρίτερα ο πρόεδρος και η γενική γραμματέας του Τελλογλείου Ιδρύματος Τεχνών Περικλής Μήτκας και Αλεξάνδρα Βουτυρά, η ποιήτρια Ιουλίτα Ηλιοπούλου (στην Ελλάδα όπου στους σύγχρονους καιρούς μας διακυβεύονται αξίες και ιδανικά, είναι επιβεβλημένο να στρέψουμε το βλέμμα μας στην Τέχνη της γλώσσας του ποιητή, όπως χαρακτηριστικά είπε), ο εκ των επιμελητών της έκθεσης Τάκης Μαυρωτάς, καθώς και ο Κ. Θεοχαράκης -εκπρόσωπος του Ιδρύματος Θεοχαράκη- που συνέβαλε δανείζοντας έργα για την έκθεση. 

Η έκθεση περιλαμβάνει το σύνολο των εικαστικών έργων του Οδυσσέα Ελύτη (κολάζ, τέμπερες και υδατογραφίες, μικρών διαστάσεων, χειρόγραφα και πρώτες εκδόσεις του Ελύτη, μαζί με δημοσιευμένες και ανέκδοτες φωτογραφίες του), αποσπάσματα από αισθητικά δοκίμια του ποιητή για μεγάλους ζωγράφους και γλύπτες, τα οποία συνοδεύονται από αντιπροσωπευτικά τους έργα, καθώς και έργα διακεκριμένων σύγχρονων καλλιτεχνών εμπνευσμένα από την ποίηση του Ελύτη. 

Τα δεκάδες έργα και το εποπτικό υλικό για την έκθεση, δάνεισαν στο Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών, το Μουσείο Μπενάκη, η Γεννάδειος Βιβλιοθήκη, η Εθνική Πινακοθήκη, το Ίδρυμα Θεοχαράκη και πολλοί καλλιτέχνες και συλλέκτες.

Σε συνέντευξή της στον Βλάση Καμπάνη, η Ιουλίτα Ηλιοπούλου είπε για την έκθεση αυτή: 

Μία έκθεση έχει σκοπό να μας φέρει σε επαφή με ντοκουμέντα, με αυθεντικά έργα, να μας δώσει κάτι από τον αέρα του γραφείου, του εργαστηρίου, με την ευρύτερη έννοια, του ποιητή, έχει σκοπό να μας δώσει νύξεις πραγματικότητας, πλευρές της δημιουργίας, να μας δώσει ενδεχομένως κάποιες πληροφορίες, να μας προτείνει μία προσέγγιση του κόσμου του ποιητή. Δεν εξαντλεί ποτέ το θέμα. Μία σωστή έκθεση αρχίζει να μιλά, εισάγει. Ο κύριος «λόγος» είναι αυτός που αποτυπώνεται στα βιβλία. Ο Ελύτης μιλά με πολλούς τρόπους, άμεσα, τολμηρά, σοφά, επαναστατικά μέσα από το έργο του. Η έκθεση δείχνει, ο ποιητής σημαίνει. Η έκθεση όμως προετοιμάζει και μυεί, και αυτό εύχομαι να συμβεί με την συγκεκριμένη έκθεση.  
Η έκθεση θα είναι ανοιχτή καθημερινά στο Τελλόλγειο Ίδρυμα Τεχνών ως και τις 31 Μαΐου 2016.

Παράλληλα, την Δευτέρα 21 Μαρτίου 2016, Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, το Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών, διοργανώνει στο Βασιλικό θέατρο αφιέρωμα λόγου και μουσικής στον Οδυσσέα Ελύτη, με τίτλο: «Ο κόσμος ο μικρός, ο Μέγας». 

Ένα πρόγραμμα λόγου και μουσικής που παρουσιάζει κυρίαρχες όψεις του έργου του Οδυσσέα Ελύτη, μέσα από την ποίηση και τα πεζά του, με μελοποιημένα ποιήματα-τραγούδια του Γιώργου Κουρουπού.  

Τραγουδούν: Τάσης Χριστογιαννόπουλος, Δάφνη Πανουργιά 

Απαγγελία: Ιουλίτα Ηλιοπούλου, Αχιλλέας Κυριακίδης 

Πιάνο: Θανάσης Αποστολόπουλος 

Βιολί: Στέλλα Τσάνη 

Βιόλα: Ηλίας Σδούκος 

Βιολοντσέλο: Λευκή Κολοβού

ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΚΟΡΥΦΑΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ KARL BARTH

Πριν από λίγες εβδομάδες η Διαρκής Επιτροπή του Συμβουλίου των Εκκλησιών της Βαυαρίας εξέλεξε διευθυντή (Geschäftsführer) του οικουμενικού αυτού οργανισμού τον θεολόγο Γιώργο Βλαντή, επιστημονικό συνεργάτη για 4,5 χρόνια του Τμήματος Ορθόδοξης Θεολογίας του Πανεπιστημίου του Μονάχου. 

Για πρώτη φορά Ορθόδοξος χριστιανός και μάλιστα μη Γερμανός πολίτης αναλαμβάνει την τιμητική, όσο και υπεύθυνη αυτή θέση. Μια θέση από την οποία ο Γ. Βλαντής θα εργαστεί – είμαι σίγουρος - για την εξασφάλιση ενός πλαισίου επικοινωνίας για τις Εκκλησίες του κρατιδίου της Βαυαρίας με σκοπό το συντονισμό κοινών δράσεων, την προώθηση του πολυμερούς οικουμενικού διαλόγου και εν τέλει τη διακονία της προσπάθειας για την αποκατάσταση, βίωση και εμβάθυνση της ενότητας της Εκκλησίας και μιας κοινής χριστιανικής μαρτυρίας που είναι τόσο απαραίτητη στους καιρούς μας.

Και ταυτόχρονα ο Γιώργος Βλαντής μας χαρίζει ένα πολύ σημαντικό έργο σε δική του μετάφραση, εργασία κοπιαστική – λόγω του όγκου και της ποιότητος του πρωτοτύπου – αλλά πραγματική συμβολή καθώς κυκλοφορεί για πρώτη φορά στα ελληνικά, σχεδόν έναν αιώνα μετά την έκδοσή του. 

Πρόκειται για το υπόμνημα του μεγάλου θεολόγου KARL BARTH «Η προς Ρωμαίους επιστολή». 

Ο Καρλ Μπαρτ (1886-1968) είναι ίσως ο μεγαλύτερος χριστιανός θεολόγος του 20ού αιώνα και ένας από τους μεγαλύτερους θεολόγους όλων των εποχών.
«Η προς Ρωμαίους επιστολή» είναι το πρώτο βιβλίο του που μεταφράζεται στη γλώσσα μας (φανταστείτε πόσο πίσω είμαστε…) και θεωρείται το σημαντικότερο θεολογικό έργο του εικοστού αιώνα. Μεγάλο έργο πίστης και σκέψης. 

Αξίζουν θερμά συγχαρητήρια στον πρόεδρο του ιδρύματος Άρτος Ζωής Σταύρο Ζουμπουλάκη για την έκδοση και στον Γιώργο Βλαντή για τον μεταφραστικό άθλο. 

Π.Α.Α.

Ο ΕΛΥΤΗΣ, Ο ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΜΑΡΑΣ, Ο ΘΩΜΑΣ ΤΣΑΛΑΠΑΤΗΣ ΚΙ ΕΓΩ

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

Ο αρθρογράφος της Εφημερίδας των Συντακτών και ποιητής Θωμάς Τσαλαπάτης, έγραψε, ως γνωστόν, ένα άρθρο με τίτλο "Εγώ δεν ήμουνα Ελύτης (Ελύτη μ’ έκανες εσύ)", στο οποίο υπεραμύνεται της σελίδας στο fb «Ελύτης, ο ποιητής του Αιγαίου», η οποία τρολάρει ανελέητα και κατά τρόπο αηδή τον ποιητή. 

Απάντησα στον κ. Θωμά Τσαλαπάτη και την εφημερίδα του, αλλά δεν έτυχα δημοσίευσης διότι φαίνεται πως ...περισσεύει η δημοκρατική τους ευαισθησία. 

Στην απαντητική επιστολή μου παρέλειψα να σχολιάσω τον τίτλο του άρθρου του κ. Τσαλαπάτη, ο οποίος θέλει στον τίτλο τον Ελύτη να …οικειοποιείται (;) το λαϊκό άσμα «εγώ δεν ήμουνα αλήτης, αλήτη μ’ έκανες εσύ». Τι εννοεί, άραγε, ο ποιητής Τσαλαπάτης; 

Αίφνης θυμήθηκα ότι το έχει ξανακάνει αυτό – τον αλήτη Ελύτη - πριν μια διετία, όταν έγραφε το κείμενό του με τίτλο Ελύτη μ’ είπες μια βραδιά (χωρίς καμιά αιτία), επιτιθέμενος – και σωστά – στον τότε πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά για την χρήση του Ελύτη στο προεκλογικό διαφημιστικό σποτ της Ν.Δ. . 

 Έγραφε τότε ο κ. Τσαλαπάτης για τον Α. Σαμαρά: 

"Ας θυμηθούμε τη μανία του με τον Οδυσσέα Ελύτη (ήδη από την εποχή της ΠΟΛ.ΑΝ.). Αποκορύφωμα της οποίας στάθηκε η προεκλογική εκστρατεία της Νέας Δημοκρατίας όταν ο Σαμαράς αντιμετώπισε στους λόγους και στα προεκλογικά του σποτ τον ποιητή σχεδόν ως εκπρόσωπο Τύπου του κόμματος." 

Όπως βλέπουμε ο κ. Τσαλαπάτης αγανακτεί για την παράχρηση του ποιητή από ένα κόμμα και πολύ σωστά! Άλλωστε την ίδια άποψη είχα εκφράσει τότε σε σχετική ανάρτησή μου. Μέμφεται, όμως, τώρα εμένα γιατί διαμαρτυρήθηκα για τον διασυρμό του ποιητή από έναν ανώνυμο τρόλερ στο fb. 

Και μη μου πει ο κ. Τσαλαπάτης και οι συν αυτώ ότι θα του άρεσε του Ελύτη μια τέτοια μεταχείριση, γιατί αυτό συνιστά δικό τους, λίαν αυθαίρετο συμπέρασμα. 

Και επιτέλους ας βγουν οι διανοούμενοι και μελετητές του έργου του Ελύτη που υποστηρίζουν κάτι τέτοιο – όπως έχει γραφεί – να μας το πουν δημοσίως και επωνύμως. 

Θα μου επιτρέψει ο κ. Τσαλαπάτης να του θυμίσω ότι στην υπόθεση Σαμαρά έγραψε: "Μέχρι η υπεύθυνος του έργου του Ελύτη κ. Ηλιοπούλου να ζητήσει την άμεση απόσυρση των στίχων καταλήγοντας στη δήλωσή της: «Την οργή των νεκρών να φοβάστε»."

Αυτόν τον στίχο του ποιητή υπενθυμίζω κι εγώ κ. Τσαλαπάτη σε σας και τους ομόφρονές σας στην υπόθεση του τρολαρίσματος στο fb (τώρα που συμπληρώνονται και 20 χρόνια από την αναχώρηση του Ελύτη): «Την οργή των νεκρών να φοβάστε».

ΠΟΛΩΝΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΜΕ ΤΗΝ ΙΒΟΝΑ ΓΚΛΙΝΚΑ ΣΤΟ AN ART ΣΤΙΣ 18 ΑΠΡΙΛΙΟΥ

Η σολίστ στο φλάουτο και δρ Μουσικολογίας Iwona Glinka συνεχίζει και φέτος τη σειρά συναυλιών «Γνωριμία με τη Σύγχρονη Μουσική Δημιουργία», στις οποίες παρουσιάζει, μεταξύ άλλων, έργα σύγχρονων Πολωνών συνθετών.
Με τον τρόπο αυτό, η Iwona Glinka συμβάλλει ουσιαστικά όχι μόνο στην προβολή και στην υποστήριξη της σημερινής μουσικής δημιουργίας, αλλά και στην εξοικείωση του κοινού με τη σύγχρονη μουσική. 

Την Δευτέρα 18 Απριλίου στις 8.30 το βράδυ συναντιέται η σύγχρονη μουσική με την δυνατή ποίηση. Στο ιδιαίτερο αυτό πρόγραμμα μουσικής ποιητικής, που θα πραγματοποιηθεί στον χώρο AN ART Artistry (Μονής Αστερίου 4, Πλάκα), θα ακουστούν έργα 11 συνθετών:
Z. Bagiński, M. Borkowski, M. Chyrzyński, M. Dubaj, E. Głowski, T. Kassak, P. Łukaszewski, N. Palej, B.K. Przybylski, D. Przybylski, J. Rogala.
Με τα έργα για σόλο φλάουτο που θα ερμηνεύσει η Iwona Glinka, θα "συνομιλήσουν" 10 ποιήματα των Πολωνών Νομπελιστών Cz. Miłosz και W. Szymborska.

Τα ποιήματα θα διαβάσει ο Παναγιώτης Ανδριόπουλος.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΡΑΒΕΥΜΕΝΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΧΑΤΖΗΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΣΤΟΝ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ ΣΤΑ ΧΑΝΙΑ

H Ορθόδοξος Ακαδημία Κρήτης (ΟΑΚ), η Διεθνής Εταιρεία Φίλων Νίκου Καζαντζάκη (ΔΕΦΝΚ) και οι εκδόσεις "ΑΡΜΟΣ"  διοργανώνουν παρουσίαση του βραβευμένου βιβλίου της Θεολόγου, Επιστημονικής Συνεργάτιδας της ΟΑΚ Μαρίας Χατζηαποστόλου, με τίτλο "Το Πρόσωπο του Χριστού στο Νίκο Καζαντζάκη". 

Η παρουσίαση θα γίνει στο καφέ Κήπος, στο Δημοτικό Κήπο Χανίων, την Παρασκευή 18 Μαρτίου 2016 και ώρα 8 μ.μ. 

Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι: Δρ Κώστας Ζορμπάς, Γενικός Διευθυντής της ΟΑΚ, ο κ. Σήφης Μιχελογιάννης, Υπεύθυνος Τομέα Κρήτης ΔΕΦΝΚ, ο κ. Χρυσόστομος Σταμούλης, Καθηγητής Θεολογίας στο ΑΠΘ - Μουσικός και ο κ. Γιάννης Σμαραγδής, Σκηνοθέτης.

Δείτε όλες τις αναρτήσεις της Ιδιωτικής Οδού για τον συγγραφέα Νίκο Καζαντζάκη και το βιβλίο της Μαρίας Χατζηαποστόλου εδώ.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΥΣ ΡΩΣΟΥΣ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ ΑΠΟ ΤΟ "ΠΟΛΥΤΡΟΠΟΝ" ΚΑΙ ΤΟ "ΑΙΤΙΟΝ"

Το Καλλιτεχνικό Σύνολο ΠΟΛΥΤΡΟΠΟΝ (υπεύθυνος: Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος) και ο Πολυχώρος ΑΙΤΙΟΝ διοργανώνουν ένα αφιέρωμα στους Ρώσους διανοούμενους της Διασποράς (20ός αιώνας), με τον γενικό τίτλο: «Ρωσική Διασπορά – Από το μαρτύριο στη μαρτυρία». 

Το αφιέρωμα θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 12 Απριλίου 2016 στις 8:30 το βράδυ, στον Πολυχώρο ΑΙΤΙΟΝ, Τζιραίων 8-10, Μακρυγιάννη (Σταθμός Μετρό: Ακρόπολη). 

Θα ομιλήσουν οι: 

- Δημήτρης Τριανταφυλλίδης, δημοσιογράφος – μεταφραστής: «Η μεγάλη φυγή. Η απέλαση των Ρώσων διανοουμένων το 1921 και η πρώτη γενιά της Ρωσικής Διασποράς». 

- Δημήτρης Μπαλτάς, δρ Φιλοσοφίας: «Η φιλοσοφική παραγωγή των Ρώσων της Διασποράς».

- Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος, θεολόγος: «Οι θεολόγοι Ρώσοι της Διασποράς και η επικείμενη Αγία και Μεγάλη Σύνοδος της Ορθοδοξίας».

ΤΟ ΤΕΛΛΟΓΛΕΙΟ ΣΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΤΙΜΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΑ ΤΟΝ ΟΔΥΣΣΕΑ ΕΛΥΤΗ

To Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών στην Θεσσαλονίκη, έχοντας στο ενεργητικό του μια σειρά σημαντικών εκθέσεων συνεχίζει τα μεγάλα αφιερώματα σε δημιουργούς που επηρέασαν και εξακολουθούν να επηρεάζουν τη σύγχρονη καλλιτεχνική δημιουργία. Μετά τις εκθέσεις για τους Picasso, Miro, Lautrec, Goya, Beethoven κ.ά. παρουσιάζει μια ιδιαίτερα φιλόδοξη και σημαντική έκθεση με τίτλο «Ο κόσμος του Οδυσσέα Ελύτη. Ποίηση και Ζωγραφική» με αφορμή τη συμπλήρωση 20 χρόνων από τον θάνατό του. 

Την έκθεση θα εγκαινιάσει η Α.Ε. ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κύριος Προκόπιος Παυλόπουλος στις 18 Μαρτίου 2016, 20ή επέτειο θανάτου του ποιητή. 

Η έκθεση συγκεντρώνει έναν πλούτο έργων, ερεθισμάτων και συμβολισμών με όχημα τον λόγο και τις εικόνες του ποιητή να οδηγούν σπουδαίους σύγχρονους δημιουργούς. 

Πρόκειται για ένα εγχείρημα το οποίο στη δύσκολη εποχή που ζούμε φιλοδοξεί να τονώσει το ηθικό του Ελληνικού κοινού και να προβάλει αξίες για ποιότητα, έμπνευση, ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον. Ένα αφιέρωμα στο ποιητικό σύμπαν του Οδυσσέα Ελύτη, όπως εκφράστηκε στην ποίηση και την εικαστική του δημιουργία, τις εικαστικές αναζητήσεις των δημιουργών της γενιάς του και σύγχρονων καλλιτεχνών που εμπνέονται από το έργο του. 

Η έκθεση αυτή σε γενικές γραμμές ανταποκρίνεται σαν περιεχόμενο και οργάνωση σε αυτή που πραγματοποιήθηκε το 2011 στο Ίδρυμα Β&Μ Θεοχαράκη. 

Αρθρώνεται σε τρεις άξονες: 

α) τo σύνολο των εικαστικών έργων του Οδυσσέα Ελύτη. Πρόκειται για ευφάνταστα κολάζ, τέμπερες και υδατογραφίες, μικρών διαστάσεων, που αναδεικνύουν μια μοναδική καλλιτεχνική διάσταση και αντανακλούν την αισθητική αντίληψη του μεγάλου ποιητή. Κοντά σε αυτά η έκθεση πλουτίζεται με χειρόγραφα και πρώτες εκδόσεις του Ελύτη, μαζί με δημοσιευμένες και ανέκδοτες φωτογραφίες του. 

β) αποσπάσματα από αισθητικά δοκίμια του Ελύτη για μεγάλους ζωγράφους και γλύπτες (όπως Παναγιώτης Ζωγράφος, Ματίς, Πικάσο, Θεόφιλος, Παρθένης, Χατζηκυριάκος-Γκίκας, Εγγονόπουλος, Καπράλος, Νικολάου, Κανέλλης, Τσαρούχης, Μόραλης, Φασιανός, Δέρπαπας), τα οποία συνοδεύονται από αντιπροσωπευτικά τους έργα. 

γ) Έργα διακεκριμένων σύγχρονων καλλιτεχνών εμπνευσμένα από την ποίηση του Ελύτη (Ν. Μελά, Τέτσης, Θεοχαράκης, Τσόκλης, Πανιάρας, Σόρογκας, Καρέλλα, Μακρουλάκης, Μπότσογλου, Παπαγιάννης, Ψυχοπαίδης, Κόττης, Λάππας, Αδαμάκος, Παντελιάς, Βαρώτσος, Μποκόρος, Λίτη).

Έργα ζωγραφικής, γλυπτικής και εγκαταστάσεων μαρτυρούν, πέρα από τη διαφορετικότητα των πλαστικών τους διατυπώσεων, την αλήθεια του περιεχομένου τους, τη δική τους ξεχωριστή κυρίαρχη ή διακριτική ποιητική διάσταση. 

Έργα και υλικό δανείζουν το Μουσείο Μπενάκη, η Γεννάδειος Βιβλιοθήκη, η Εθνική Πινακοθήκη, το Ίδρυμα Θεοχαράκη και πολλοί καλλιτέχνες και συλλέκτες.

Την έκθεση επιμελείται ο Τάκης Μαυρωτάς, αξιοποιώντας δημιουργικά την εμπειρία του από την ανάλογη έκθεση που προετοίμασε ο ίδιος το 2011 στο Ίδρυμα Β.&Μ. Θεοχαράκη στην Αθήνα, με τη συμπαράσταση της ποιήτριας Ιουλίτας Ηλιοπούλου. 

Ένας πλούσια εικονογραφημένος ομότιτλος κατάλογος με αρχειακό και οπτικό υλικό συνοδεύει την έκθεση. Τα κείμενα του καταλόγου υπογράφουν οι κκ. Ιουλίτα Ηλιοπούλου, Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, Γεώργιος Μπαμπινιώτης, Αλέκος Φασιανός, Μαρίνα Λαμπράκη-Πλάκα, Γιώργος Βέης, Γιάννης Κοντός και Τάκης Μαυρωτάς. 

Στο πλαίσιο της έκθεσης σχεδιάστηκαν και προγραμματίζονται ειδικά εκπαιδευτικά προγράμματα. Oι μαθητές έρχονται σε επαφή με τον εικαστικό κόσμο του Οδυσσέα Ελύτη, τον λόγο και τη ζωγραφική δημιουργία του ίδιου και αγαπημένων του καλλιτεχνών. Στόχος είναι η ανακάλυψη του ζωγραφικού έργου του Οδυσσέα Ελύτη σε συνάρτηση με την ποίηση και τα θεωρητικά του κείμενα, η παρατήρηση των έργων μεγάλων ζωγράφων, για τους οποίους έγραψε κείμενα ο Ελύτης, η συνειδητοποίηση της σημασίας της ποίησης στην έμπνευση πολλών σύγχρονων Ελλήνων καλλιτεχνών, η κατανόηση της σχέση ποίησης και ζωγραφικής.

Παράλληλα, τη Δευτέρα 21 Μαρτίου 2016, παγκόσμια ημέρα ποίησης, το Τελλόγλειο Ίδρυμα διοργανώνει στο Βασιλικό θέατρο αφιέρωμα στον Οδυσσέα Ελύτη «Ο κόσμος ο μικρός, ο Μέγας», ένα πρόγραμμα λόγου και μουσικής που παρουσιάζει σημαντικές όψεις του έργου, του προσωπικού μύθου του Ελύτη μέσα από τη μελοποίηση ποιημάτων του από τον συνθέτη Γιώργο Κουρουπό. Κυρίαρχα θέματα, άξονες του έργου του, όπως φύση, γλώσσα, αισθήσεις, λυρικός και υπερβατικός στοχασμός, συνομιλούν με τη μουσική δίνοντας άλλοτε φόρμες τραγουδιού και άλλοτε μουσικής συνοδείας, ενώ ένα εναλλασσόμενο περιβάλλον εικαστικών έργων του ποιητή, φωτογραφιών του και βίντεο συμπληρώνουν αυτό το αφιέρωμα στον κόσμο του Οδυσσέα Ελύτη.
Στη συναυλία τραγουδούν ο Τάσης Χριστογιαννόπουλος και η Δάφνη Πανουργιά και απαγγέλλουν η Ιουλίτα Ηλιοπούλου και ο Αχιλλέας Κυριακίδης.
Συνοδεύουν οι μουσικοί Θανάσης Αποστολόπουλος (Πιάνο), Στέλλα Τσάνη (Βιολί), Ηλίας Σδούκος (Βιόλα), Λευκή Κολοβού (Βιολοντσέλο).

Η ΑΜΑΛΙΑ ΜΟΥΤΟΥΣΗ ΑΠΟΨΕ ΣΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ 89,5 ΣΥΝΟΜΙΛΕΙ ΜΕ ΤΟΝ π. ΠΕΤΡΟ ΜΙΝΩΠΕΤΡΟ

Σήμερα, Κυριακή 13 Μαρτίου 2016, το Ραδιόφωνο της Εκκλησίας 89,5, με αφορμή το ανέβασμα, στο Θέατρο Κυκλάδων, του έργου: «Το κουκλόσπιτο» του Henrik (Johan) Ibsen, στο οποίο η Αμαλία Μουτούση ερμηνεύει το ρόλο της Νόρας, θα μεταδώσει σε επανάληψη εκπομπή με καλεσμένη την ηθοποιό Αμαλία Μουτούση. Η εκπομπή, που μεταδίδεται 8-9 το βράδυ, έχει θέμα: «Θεολογία, ελευθερία και αυτογνωσία του θεάτρου – Σύγχρονη ερμηνεία της αρχαίας τραγωδίας και της κλασικής δραματουργίας» και την επιμελείται και την παρουσιάζει ο ιερέας και σκηνοθέτης π. Πέτρος Μινώπετρος. 

Κατά συγκυρία, στην Καθημερινή της σημερινής Κυριακής, η Άννυ Κολτσιδοπούλου, γράφει σε ένα κριτικό σημείωμά της για την Αμαλία Μουτούση στον ρόλο της Νόρας: 

«Η Αμαλία Μουτούση επιστράτευσε πειστικά αλλά και με αποτυπωμένη αγωνία προσώπου, κινήσεων, κορμιού, το οπλοστάσιο κούκλας από αστικό σπίτι: αεικίνητη παιδικότητα και νάζια για εξοικονόμηση των χρωστούμενων, ατιθάσευτη νευρικότητα για το χρονίζον μυστικό, αθώα ανυπακοή για προσωπική, δήθεν, εκτόνωση. Ωστόσο πάντα παρόντα, η προσμονή για το θαύμα και ο πόθος μιας τολμηρής, παρορμητικής γυναίκας να εμπνεύσει στον άντρα της εμπιστοσύνη, θαυμασμό, αναγνώριση πέρα από τη χρησιμοποίησή της ως προσωπικό του τρόπαιο και παιχνίδι σε κοινωνία, σαλόνι, κρεβάτι. Εξοχη στη σκηνή που προβάρει την ταραντέλα, όπως και στην επιστροφή από το μπαλ μασκέ, λίγο πριν πέσουν οι μάσκες, συνταρακτική στο κατηγορητήριο, στην αυτοκριτική και στην εμβληματική της έξοδο προς το άγνωστο. Εξοδο που ταρακούνησε την τότε κοινωνία και αφορά έως σήμερα εικονικές, υποκριτικές ισότητες κι ελευθερίες.». 

Άρα, η Αμαλία Μουτούση μας δίνει, για άλλη μια φορά, μία έξοχη θεατρική ερμηνεία, αποδεικνύοντας περίτρανα ότι είναι μια ηθοποιός από σπάνια «στόφα». 

Η Νόρα του Ίψεν νομίζω ταιριάζει στην Αμαλία Μουτούση. Έχει μια τρομερή ζωτική ορμή και είναι τρομακτικά ελεύθερη. Αυτό που ζει για έναν άνθρωπο αμόλυντο και ελεύθερο είναι τρομερό βασανιστήριο δεν αντέχεται, στο τέλος σκάει και φεύγει. Όπως είπε και ίδια σε μια πρόσφατη συνέντευξή της: «Η Νόρα δεν μπορεί να ζήσει χωρίς θαύμα κι επειδή δε συμβαίνει πηγαίνει να το ψάξει. Πως είναι το ηλιοτρόπιο, έτσι πάει η Νόρα, προς το θαύμα...». 

Άρα, συντονιστείτε απόψε στους 89,5 για να ακούσετε την εκ βαθέων συνομιλία της Αμαλίας Μουτούση με τον π. Πέτρο Μινώπετρο. 

Είναι υπόθεση ελευθερίας… 

Π.Α.Α.

Η INTELLIGENTSIA 4 ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΤΩΝ ΠΟΙΗΤΩΝ ΣΤΗΝ "ΑΘΗΝΑΙΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ"

Την περασμένη Τετάρτη 9 Μαρτίου 2016 στην "Αθηναίων Πολιτεία" στο Θησείο, σχηματίστηκε η Intelligentsia 4, δηλαδή για άλλη μια φορά η συντροφιά των ποιητών, από τον Μορφωτικό Όμιλο Πετρούπολης.  

Συμμετείχαν πολλοί σύγχρονοι ποιητές, και κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης παρουσιάστηκε και το βιβλίο του Παναγιώτη Ρίζου "Τηγανητές γοργόνες" (εκδόσεις Παπαδόπουλος). 

Ο συγγραφέας διάβασε, μάλιστα, κι ένα αφήγημα από την υπό έκδοση νέα συγγραφική του δουλειά. 

Την παρουσίαση πλαισίωσαν μουσικά, η  Δάφνη Πανουργιά, η οποία τραγούδησε επιλογές του συγγραφέα, με την συνοδεία της Κατερίνας Μπαρτζώκα στο πιάνο. 

ΕΡΓΑ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΡΕΠΕΡΤΟΡΙΟΥ ΓΙΑ ΣΟΛΟ ΦΛΑΟΥΤΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΒΟΝΑ ΓΚΛΙΝΚΑ

φωτό: Wioletta Walczyk

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

Στον προσεγμένο και φιλόξενο χώρο AN ART ARTISTRY (Μονής Αστερίου Τσαγκάρη 4, Πλάκα), απολαύσαμε την περασμένη Δευτέρα 7 Μαρτίου 2016, ένα ακόμα ρεσιτάλ της διεθνούς φήμης σολίστ στο φλάουτο Iwona Glinka. 

Πρόκειται για μια σειρά συναυλιών με θέμα "Γνωριμία με τη Σύγχρονη Μουσική Δημιουργία", στις οποίες η σπουδαία σολίστ παρουσιάζει, μεταξύ άλλων, έργα σύγχρονων Ελλήνων συνθετών σε πρώτη παγκόσμια εκτέλεση. 

Αυτή τη φορά ακούσαμε έργα για σόλο φλάουτο των: Αθηνάς Παυλάκη, Χρήστου Αναστασίου, Σπύρου Μάζη, Γιώργου Βασιλαντωνάκη, Μπάμπη Πλατάνου, Μάνου Παναγιωτάκη, Roger Redgate και από το διεθνές πρότζεκτ The World Premiere of Fifteen-Minutes-of-Fame: Iwona Glinka, flutes. 15 one-minute works by 15 composers from call-for scores by: Aaron Alter, Rodrigo Baggio, Erik Branch, Dario Cebic, James Erber, Héctor Oltra García, Mats O Hansson, Anicia Kohler, Nuno Moura, Dana Dimitri Richardson, Francesco Sclafani, Juan María Solare, Stamatia Statherou, Blair Whittington, Christopher M. Wicks. 

Εκτός της σολιστικής της καριέρας, πρέπει να λάβουμε υπ’ όψιν, ότι η Ιβόνα Γκλίνκα, το 2009 απέκτησε διδακτορικό στην εκτέλεση (φλάουτο) από την Ακαδημία Μουσικής στην Κρακοβίας της Πολωνίας, για την διατριβή πάνω στην εργογραφία για φλάουτο του Brian Ferneyhough του, ενώ το 2012 πήρε διδακτορικό στην μουσικολογία από το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Ελλάδα, για την έρευνά της στη σύγχρονη ελληνική μουσική για σόλο φλάουτο. 

Το ξεχωριστό στην περίπτωση της Ιβόνας Γκλίνκα είναι ότι τις μουσικολογικές της σπουδές τις σαρκώνει σε μουσική, διεθνή και ελληνική. Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι η σύγχρονη μουσική για φλάουτο της οφείλει πολλά, καθώς η ίδια προκάλεσε πάμπολλες συνθέσεις, τις οποίες, στη συνέχεια, ερμήνευσε. Συνθέσεις για σόλο φλάουτο ή σε συνδυασμό με άλλα όργανα, ξένων και ελλήνων συνθετών. Ειδικά για την ελληνική μουσική παραγωγή, ποιος θα το ‘λεγε πως μια Πολωνέζα θα μας άνοιγε τα μάτια, τόσο μουσικολογικά όσο και από πλευράς ερμηνείας έργων για φλάουτο. 

Χαίρομαι ιδιαίτατα διότι θα έχω την τιμή να συμπράξω μαζί της σε μια συναυλία Πολωνικής ποίησης και μουσικής, που η ίδια σχεδίασε. Έργα για σόλο φλάουτο σύγχρονων πολωνών συνθετών σε συνδυασμό με ποιήματα μεγάλων σύγχρονων πολωνών ποιητών, τα οποία είχε την ιδέα να διαβάσω σε ελληνική μετάφραση. 

Ραντεβού στις 18 Απριλίου στο AN ART ARTISTRY, στην Πλάκα. 

Για μια πολωνική μουσική ποιητική!

ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΟΥ ΕΛΥΤΗ ΣΤΟ FB

Αθήνα, 8 Μαρτίου 2016 

Προς τον διευθυντή της Εφημερίδας των Συντακτών 

Κύριε διευθυντά, 

Στο φύλλο της 20-21ης Φεβρουαρίου 2016 της εφημερίδας σας (και στο ένθετο νησίδες) δημοσιεύτηκε κείμενο του συντάκτη σας κ. Θωμά Τσαλαπάτη, με τίτλο «Εγώ δεν ήμουνα Ελύτης (Ελύτη μ’ έκανες εσύ)», στο οποίο υπάρχει αναφορά στο πρόσωπό μου: «Μήνυση κατέθεσε, λέει, κάποιος κύριος Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος, λέει, απέναντι στη σατιρική σελίδα του facebook “Ελύτης ο ποιητής του Αιγαίου”». 

Στο κείμενό του ο κ. Τσαλαπάτης υπεραμύνεται της ιστοσελίδας που σατιρίζει τον Ελύτη και την χρήση του στην ιντερνετική εποχή. Υπεραμύνεται του ανώνυμου δημιουργού της σελίδας και υποστηρίζει ότι η σάτιρα της εν λόγω σελίδας «προσφέρει στην ελληνική ποίηση πολύ περισσότερα από πολλές άλλες χρήσεις του ποιητικού έργου του Ελύτη». Αν τέτοια και τόση είναι η προσφορά της σελίδας αυτής, καθίσταται επιτακτική η ανάγκη να φανερωθεί ο εμπνευστής της για να του αποδώσουμε τις πρέπουσες τιμές. Γιατί, αλήθεια, να κρύβεται; 

Ο κ. Θωμάς Τσαλαπάτης στις 6 Απριλίου 2015 δημοσίευσε στο ιστολόγιό του μια συγκινητική ανάρτηση για την κοίμηση του πατέρα του: Ύπνε που παίρνεις τα παιδιά πάρε και τον πατέρα: ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΑΛΑΠΑΤΗΣ (1948-2015). 

Αν εγώ τρολάρω την συγκεκριμένη ανάρτηση και την μνήμη του πατέρα του, πώς θα του φαινόταν του κ. Τσαλαπάτη; Γιατί, για μένα, όπως και για πολλούς άλλους, ο Ελύτης είναι πνευματικός μας πατέρας και δεν ανεχόμαστε να τον τρολάρει ο κάθε ανώνυμος αργόσχολος, στο όνομα δήθεν της ελευθερίας ή της δημοκρατίας. Κι αυτό είναι για μένα γενικός κανόνας. Δεν τρολάρω κανέναν και δεν σπάω πλάκα με κανέναν γιατί αυτό απορρέει από την ανθρωπολογία μου. 

Επίσης, πώς θα του φαινόταν του κ. Τσαλαπάτη να τρολάρω τη νέα του ποιητική συλλογή Άλμπα; Τον διαβεβαιώ ότι μπορώ να το κάνω πολύ καλά, αλλά δεν μου το επιτρέπει η αγωγή μου. 

Ο στίχος του κ. Τσαλαπάτη «Μα μην συντάσσεις μάταιες ερωτήσεις», μου αρέσει πολύ και τον έχω πάντοτε στο μυαλό μου. Και τον απευθύνω, παραλλάσσοντάς τον ελαφρώς, σε κάθε επίδοξο τρόλερ του κάθε Ελύτη: Μα μην συντάσσεις μάταιες αναρτήσεις. 

Τόση και τέτοιας ποιότητας ματαιότητα δεν την θέλουμε. Μας αρκεί αυτή του βίου… 

Με εκτίμηση 

Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος

Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ ΑΠΑΝΤΑ ΣΤΙΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥ BHMAgazino

11 ερωτήσεις στον Σταύρο Ζουμπουλάκη 

Ο πρόεδρος του Εφορευτικού Συμβουλίου της Εθνικής Βιβλιοθήκης, μιλάει για τους πολέμους των θρησκειών 

Βαρδάκη Ερη 

Στο πρόσφατο βιβλίο σας, «Υπό το φως του μυθιστορήματος» (εκδ. Πόλις), μιλάτε για μυθιστορήματα άλλων. Γιατί; 

«Διότι το µυθιστόρηµα είναι σπουδαίο σχολείο για την κατανόηση των ανθρωπίνων πραγµάτων. Πρόκειται για κείµενα ενός αναγνώστη που προσέρχεται στην ανάγνωση µυθιστορηµάτων µε όλη την περιπέτεια της ζωής του, για να διασταυρωθεί µε άλλες διαδροµές ζωής που θα θέσουν τις όποιες βεβαιότητές του υπό δοκιµασία». 

To μισό βιβλίο πραγματεύεται κείμενα συγγραφέων εβραϊκής καταγωγής... 

«Με ενδιαφέρουν βιβλία που αποτυπώνουν την εβραϊκή εµπειρία. Το πεπρωµένο αυτού του λαού, µε αποκορύφωση το Ολοκαύτωµα, είναι συγκλονιστικό. Με καθολική σηµασία: Στη µοίρα του Εβραίου συµπυκνώνεται το ευάλωτο της ανθρώπινης ύπαρξης». 

H Ιστορία επαναλαμβάνεται με το Προσφυγικό... 

«Είναι ντροπή. Μια ήπειρος 500 εκατοµµυρίων και δεν µπορεί να δώσει ένα κοµµάτι ψωµί σε 2-3 εκατοµµύρια πρόσφυγες». 

Η άρνηση ξεκινά από το ότι είναι μουσουλμάνοι; 

«Ενα µέρος των σύρων και των ιρακινών προσφύγων είναι χριστιανοί. Η κατ' εξοχήν διωκόµενη θρησκεία σήµερα είναι ο χριστιανισµός. Ξεριζώνεται από τους τόπους στους οποίους γεννήθηκε. Και δεν ιδρώνει το αφτί κανενός». 

Το Ισλάμ είναι επικίνδυνο για τις ευρωπαϊκές αξίες; 

«Ενα µικρό κοµµάτι, ίσως. Υπάρχει κάτι πιο επικίνδυνο όµως: ότι υπάρχουν άνθρωποι στην Ευρώπη που πιστεύουν ότι το Ισλάµ είναι εγγενώς µια θρησκεία βίας. Ας κάνουν τον κόπο να ξεφυλλίσουν το Κοράνι». 

Το επικίνδυνο κομμάτι του Ισλάμ πώς αντιμετωπίζεται; 

«Να ενισχύσουµε τις δυνάµεις του Ισλάµ µε δηµοκρατικό φρόνηµα. Το ζήτηµα των µονοθεϊστικών θρησκειών είναι ζήτηµα ερµηνείας ενός ιδρυτικού κειµένου. Αυτή την ανοιχτή κριτική ερµηνεία πρέπει να την αναλάβουν οι ίδιοι οι µουσουλµάνοι. Εµείς, πάντως, δεν θέλουµε απλώς ένα Ισλάµ στην Ευρώπη, θέλουµε ένα ευρωπαϊκό Ισλάµ. Ωστόσο η µεγαλύτερη απειλή για τις αξίες της Ευρώπης είναι η αντιµεταναστευτική Ακροδεξιά και όχι οι βασανισµένοι µουσουλµάνοι που έρχονται εδώ». 

Eχετε ασχοληθεί με τη Χρυσή Αυγή. Το προσφυγικό ζήτημα θα αυξήσει τα ποσοστά της; 

«Φοβάµαι πως ναι». 

Στην Αθήνα πρέπει να αναγερθεί τζαμί; 

«Φυσικά. Σήµερα στην Ευρώπη έχουµε γίνει λίγο σοφότεροι επί του θέµατος. Για παράδειγµα, δεν πρέπει να αφήσουµε σαουδαραβικά κεφάλαια να χρηµατοδοτήσουν κολοσσιαία τζαµιά για λόγους συµβολικής κυριαρχίας. Πρέπει να τα χρηµατοδοτήσουµε µόνοι µας. Βασικό στοιχείο είναι και η εκπαίδευση των ιµάµηδων. Οι ιµάµηδες της Θράκης εκπαιδεύονταν στην Τουρκία, τώρα τελευταία πηγαίνουν στη Σαουδική Αραβία. Είναι σηµαντικό η κάθε χώρα να µορφώνει τους ιµάµηδές της. Από τον Σεπτέµβριο, στη Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου θα λειτουργήσει Τµήµα Ισλαµικών Σπουδών και αυτό είναι σηµαντικό». 

Ως πρόεδρος του Θρησκευτικού Εκπαιδευτικού και Φιλανθρωπικού Λυμπεροπούλειου Ιδρύματος «Αρτος Ζωής», πώς κρίνετε τις απόψεις της Εκκλησίας σε θέματα όπως η καύση των νεκρών; 

«Η Ορθόδοξη Εκκλησία δίνει χαµένες µάχες. Δεν κατανοεί ότι ζούµε σε µια µεταχριστιανική κοινωνία. Αν το πεις αυτό σε έναν ορθόδοξο επίσκοπο, εξαγριώνεται. "Το 97% της Ελλάδας είναι ορθόδοξοι" λέει. Το ποσοστό των ανθρώπων που εκκλησιάζονται τακτικά δεν ξεπερνά το 2,5%-3%. Η Εκκλησία δεν µπορεί να ζητάει διαρκώς προνοµιακή µεταχείριση από το κράτος». 

Η μετεγκατάσταση της Εθνικής Βιβλιοθήκης στο Κέντρο Πολιτισμού Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος θα λύσει όλα τα προβλήματά της; 

«Οχι. Αλλά είναι σηµαντική αρχή. Θα πάρει χρόνια για να φτάσουµε στο επίπεδο άλλων µεγάλων ευρωπαϊκών βιβλιοθηκών». 

Χρειαζόταν η ιδιωτική πρωτοβουλία για να μπει ξανά σε κίνηση... 

«Είναι η µοίρα της, φαίνεται. Το κτίριο της οδού Πανεπιστηµίου υπάρχει χάρη στη δωρεά των αδελφών Βαλλιάνου». 

Δημοσιεύθηκε στο BHmagazino την Κυριακή 6 Μαρτίου 2016

Η ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΤΩΝ ΠΟΙΗΤΩΝ ΣΤΗΝ "ΑΘΗΝΑΙΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ"

Η συντροφιά των ποιητών από τον Μορφωτικό Όμιλο Πετρούπολης, σήμερα Τετάρτη 9 Μαρτίου 2016 στην "Αθηναίων Πολιτεία" στο Θησείο, στις 7.30 μ.μ. 

Συμμετέχουν πολλοί σύγχρονοι ποιητές, ενώ θα παρουσιαστεί και το βιβλίο του Παναγιώτη Ρίζου "Τηγανητές γοργόνες"(εκδόσεις Παπαδόπουλος). 

Την παρουσίαση θα πλαισιώσουν μουσικά, η σοπράνο Δάφνη Πανουργιά με την Κατερίνα Μπαρτζώκα στο πιάνο. 

Εισηγήτρια η ψυχολόγος Αγγελική Αρβανιτοπούλου. 

Η ΜΕΛΙΝΑ, Ο ΑΥΣΤΡΑΛΙΑΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ, Ο ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΚΑΙ Η ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟΣ

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου

Ο Κωνσταντίνος Αλαβάνος, συνεργάτης της Μελίνας Μερκούρη, θυμάται ένα ταξίδι στην Αυστραλία: 

«Είχαμε πάει το 1983 στο Σίδνεϊ. Η Μελίνα εκπροσωπούσε την ελληνική κυβέρνηση στις εκδηλώσεις για την εθνική επέτειο της 25ης Μαρτίου. Εκείνη την εποχή υπήρχε στην Αυστραλία μια μεγάλη διαμάχη για τον έλεγχο των ελληνικών κοινοτήτων ανάμεσα στους ανθρώπους του ΠΑΣΟΚ και σ' εκείνους του Αρχιεπισκόπου Αυστραλίας Στυλιανού -μια έξοχη προσωπικότητα, ποιητής, δραστήριος. Οι του ΠΑΣΟΚ υποδέχθηκαν θερμά τη Μελίνα και περιέγραψαν τον Στυλιανό με τα μελανότερα χρώματα. Επειτα από αυτό άρχισε ένα κλίμα ανησυχίας. Η επίσημη δοξολογία θα γινόταν στη μητρόπολη του Σίδνεϊ, θα μιλούσε πρώτα η Μελίνα κι έπειτα ο Στυλιανός. Τι θα έλεγε όμως για την κυβέρνηση και τη Μελίνα; Καθίσαμε και γράψαμε μια ωραία ομιλία. Μιλάει η Μελίνα και οι πάντες περίμεναν ν' ακούσουν τι θα πει ο Στυλιανός, ο οποίος ξεκινάει λέγοντας: "Ευχαριστώ τον Θεό για την επίσκεψή σας στον Ελληνισμό της Αυστραλίας. Και τον ευχαριστώ γιατί κανείς άλλος στη γη δεν έχει τραγουδήσει έτσι την αγάπη: "Από την πόρτα μου σαν βγω δεν υπάρχει κανείς που να μην τον αγαπώ...". Η πεμπτουσία του χριστιανισμού από αγάπη, και μάλιστα ειπωμένη από τέτοια χείλη;". Οταν τελείωσε η τελετή, η Μελίνα τού είπε: "Δεσπότη μου, σε ερωτεύτηκα" κι εκείνος της απάντησε: "Κι εγώ είμαι από χρόνια γοητευμένος μ' εσάς, υπουργέ μου"».

Τώρα διαβάζω ότι ο Σεβ. Πειραιώς Σεραφείμ, ο οποίος υπηρέτησε για λίγο ως βοηθός Επίσκοπος του Αρχιεπισκόπου Αυστραλίας Στυλιανού, διοργανώνει την Τετάρτη 23 Μαρτίου 2016 στην Αίθουσα «Μελίνα Μερκούρη» του Σταδίου Ειρήνης και Φιλίας, "Θεολογική - Επιστημονική Ημερίδα" εναντίον της επικείμενης Αγίας και Μεγάλης Συνόδου. 
Στην Αίθουσα που φέρει το όνομα της Μελίνας, η οποία κατά τον Αυστραλίας Στυλιανό ενσάρκωσε την πεμπτουσία του χριστιανισμού τραγουδώντας το "Από την πόρτα μου σαν βγω δεν υπάρχει κανείς που να μην τον αγαπώ...", θα πραγματοποιηθεί ημερίδα που θα αλλοιώσει το τραγούδι του Πειραιά. Οι σύνεδροι θα τραγουδούν με ιερή μανία:
"Από την πόρτα μου σαν βγω δεν υπάρχει κανείς που να μην τον μισώ...".
Ευτυχώς η Εκκλησία της Ελλάδος θα προσέλθει κανονικά στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο.
Εμείς, πιστοί στην Μελίνα τραγουδάμε τα ...αγαπησιάρικα "Παιδιά του Πειραιά".
Νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων.

ΤΟ ΑΝΑΚΤΟΡΟ ΤΟΥ ΒΟΥΚΟΛΕΟΝΤΟΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ ΜΕ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ

Του Γιάννη Γιγουρτσή

Φιλολόγου της Πατριαρχικής Μεγάλης του Γένους Σχολής 

Το ανάκτορο του Βουκολέοντος, το μόνο κτίσμα του βυζαντινού ανακτορικού συγκροτήματος, του Ιερού Παλατίου, το οποίο ακόμα στέκει ακόμα όρθιο, έστω εν μέρει, κινδυνεύει με κατάρρευση. Αιτία, αφενός, η μακροχρόνια εγκατάλειψη του κτίσματος στην τύχη του, με αποτέλεσμα να έχει γίνει εστία μόλυνσης και στέκι περιθωριακών, αφετέρου, τα έργα που γίνονται ακριβώς μπροστά στο παλάτι λόγω της διαμόρφωσης της παραλιακής λεωφόρου εν όψει της κατασκευής του υπόγειου τούνελ αυτοκινήτων που θα συνδέει την Ευρώπη με την Ασία. 

Μέρος από τις εκσκαφές γίνονται στο σημείο που παλαιότερα βρισκόταν το ομώνυμο λιμάνι του Βουκολέοντος, χωρίς να γίνεται καμία αρχαιολογική ανασκαφή, ούτε καν - εξ όσων γνωρίζω -ερευνητικές τομές. Προφανώς οι αρχές δεν ήθελαν να βρεθούν στην θέση που βρέθηκαν με τον σταθμό του Γενί Καπί, λίγο πιο πέρα, και πάλι στην παραλία του Μαρμαρά, όπου κατά την διάρκεια των έργων του μετρό έγινε η εξαιρετικά σημαντική ανακάλυψη του Θεοδοσιανού λιμανιού, η οποία έφερε μοναδικής σημασίας ευρήματα στο φως της δημοσιότητας, αλλά και καθυστέρησε το έργο αυξάνοντας το κόστος του. 

Ο κίνδυνος κατάρρευσης του βυζαντινού παλατιού είναι υπαρκτός και πιθανόν άμεσος. Η κατάσταση των περισσοτέρων βυζαντινών μνημείων στην χώρα είναι πολύ κακή. Για χρόνια η Τουρκία υποβάθμιζε και υποτιμούσε την βυζαντινή κληρονομιά που διαχειρίζεται. Το πράγμα έχει αλλάξει κάπως τα τελευταία χρόνια. 

Πέραν όμως από ειδικές περιπτώσεις, όπως η Αγία Σοφία και η Μονή της Χώρας, τα περισσότερα βυζαντινά μνημεία αν δεν καταστράφηκαν, αφήνονται στην τύχη τους και στην αδιαφορία. Συντηρούνται μόνο όσα ήταν τζαμιά (Μονή Παντοκράτορος, Αγία Θεοδοσία, Άγιος Ανδρέας εν Κρίσει, Μονή Μυρελαίου κ.α.) ή μετατράπηκαν και πάλι σε τζαμιά τα τελευταία χρόνια (Αγία Σοφία στην Τραπεζούντα, Αγία Σοφία στην Νίκαια, ενώ την ίδια τύχη της προβληματικής αναστήλωσης - μετατροπής σε τζαμί, υπάρχει περίπτωση να έχει και η ιστορική μονή Στουδίου στην περιοχή του Επταπυργίου). 

Οι αναστηλώσεις σε άλλα βυζαντινά μνημεία, όπως τα χερσαία και θαλάσσια τείχη της Πόλης, ή το Παλάτι του Πορφυρογέννητου είναι από προβληματικές έως απαράδεκτες, σύμφωνα με την γνώμη των ειδικών, ενώ περιττό είναι να συμπληρώσουμε πως στην πρώην αυτοκρατορική πρωτεύουσα του Βυζαντίου δεν υπάρχει ακόμα βυζαντινό μουσείο. Από την άλλη πρέπει να σημειώσουμε την σημαντική ανάπτυξη της βυζαντινολογίας και της βυζαντινής αρχαιολογίας σε ακαδημαϊκό επίπεδο στην χώρα. Πρωτοπόροι στον τομέα αυτό το Πανεπιστήμιο Κοτς και το Πανεπιστήμιο του Βοσπόρου τα οποία πρόσφατα ίδρυσαν, πέρα από τις έδρες που είχαν ήδη, Ινστιτούτο Βυζαντινής Αρχαιολογίας και Ινστιτούτο Βυζαντινών Σπουδών αντίστοιχα και βεβαίως την σημαντική δουλειά που κάνει το Αρχαιολογικό Μουσείο της Κωνσταντινούπολης, το οποίο στις ανασκαφές που καταφέρνει/προλαβαίνει να αναλάβει, όπως αυτή στο λιμάνι του Θεοδοσίου, κάνει υποδειγματική δουλειά με όλα τα διεθνή στάνταρτ. 

Ας ελπίσουμε η όχι και τόσο θετική και ελπιδοφόρα κατάσταση σε ότι αφορά την τύχη κάποιων σημαντικών βυζαντινών μνημείων να αναστραφεί τα επόμενα χρόνια, και να συνειδητοποιήσει η πολιτεία αλλά και η κοινή γνώμη της χώρας, πως η βυζαντινή παράδοση είναι κληρονομιά παγκόσμια και ειδικότερα μέρος της ιστορίας και της πολιτιστικής κληρονομιάς και της ίδιας της Τουρκίας. 

Το παλάτι του Βουκολέοντος, χτισμένο πάνω στα παράλια της Προποντίδας και με δικό του λιμάνι μπροστά, πήρε το όνομά του από ένα γλυπτό στην πλευρά του λιμανιού που παρίστανε ένα βόδι με ένα λιοντάρι. Το αρχικό κτίσμα φαίνεται ότι έγινε από τον Θεοδόσιο τον Β', στα μέσα του 5ου αιώνα, στην συνέχεια την πρώτη μεγάλη ανακατασκευή έκανε ο αυτοκράτορας Θεόφιλος τον 9ο αιώνα. Όμως το ανάκτορο του Βουκολέοντος συνδέεται κυρίως με τον Νικηφόρο Φωκά ο οποίος το ανακαίνισε, το επέκτεινε και το ένωσε με τα άλλα κτήρια του Ιερού Παλατίου. Ο Φωκάς, όταν ήταν στην Κωνσταντινούπολη, προτιμούσε να περνά τις ώρες του στο ανάκτορο αυτό, το οποίο ήταν σχετικά απομονωμένο και ήσυχο, προσευχόμενος. Εκεί μέσα δολοφονήθηκε ο σπουδαίος αυτός αυτοκράτορας στις 10 Δεκεμβρίου του 969, μια νύχτα με χιονοθύελλα όπως μας λένε οι πηγές. Το πτώμα του πετάχτηκε από το παράθυρο του ανακτόρου, πιθανότατα κάποια από τα παράθυρα που ακόμα στέκουν όρθια, κάτω στην παραλία και τάφηκε την άλλη μέρα από κάποιους πιστούς σε αυτόν στρατιώτες, χωρίς καν να γίνει κηδεία. Την συνωμοσία είχαν εξυφάνει η σύζυγός του Θεοδώρα και ο ανηψιός του Ιωάννης Τσιμισκής, που τον διαδέχθηκε στο θρόνο, απομακρύνοντας άμεσα από το παλάτι την μοιραία και ωραία αυτοκράτειρα. 

Το ανάκτορο του Βουκολέοντος βρισκόταν σε πολύ καλύτερη κατάσταση έως το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, οπότε πέρασε μέσα από το κτίριο ο σιδηρόδρομος που ένωνε την Κωνσταντινούπολη με την Ευρώπη, Αργότερα καταστράφηκαν και κομμάτια του κτιρίου προς το λιμάνι, ενώ το ίδιο το λιμάνι μπαζώθηκε και έγινε δρόμος. 

Παρόλα αυτά, ακόμα και σήμερα η εναπομείνασα πρόσοψη του ανακτόρου μένει για να θυμίζει μερικές από τις πιο λαμπρές σελίδες της αυτοκρατορικής ιστορίας του Βυζαντίου, σελίδες λεκιασμένες ωστόσο κάποτε από το αίμα των πρωταγωνιστών τους.

"ΒΛΑΚΩΔΕΙΣ ΚΑΙ ΕΜΕΤΙΚΕΣ" ΟΙ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΕΛΙΔΑΣ ΠΟΥ ΤΡΟΛΑΡΕΙ ΤΟΝ ΕΛΥΤΗ ΣΤΟ FB

Literature

"...μεγάλοι ποιητές που με το έργο τους κόσμησαν τη λογοτεχνική παραγωγή και έγραψαν ιστορία λοιδορούνται στα social media με το χειρότερο τρόπο. Ενδεικτικά αναφέρω σελίδα του facebook με την ονομασία «Ελύτης ο ποιητής του Αιγαίου», στην οποία ο χλευασμός απέναντι στο σύμβολο που ονομάζεται Ελύτης είναι αδιανόητος και ουδείς καταγγέλλει την ασυνειδησία αυτή. Τουναντίον, ψάχνοντας ανακαλύπτει κανείς πως ανάμεσα στους ανθρώπους οι οποίοι αρέσκονται στις βλακώδεις και εμετικές αναρτήσεις της εν λόγω σελίδας υπάρχουν νεόκοποι συγγραφείς που θα έπρεπε να ντρέπονται για αυτή τους την προτίμηση. Πιθανώς βέβαια απλώς να αγνοούν το μέγεθος ή να έχουν απαξιώσει την προσφορά του, ελαφρά τη καρδία ή καλύτερα τη νόηση. Ουδείς ωστόσο δεν δικαιούται να επικαλεστεί άγνοια, ιδιαίτερα όταν φιλοδοξεί να λέγεται λογοτέχνης!"

Σημείωση Ιδιωτικής Οδού: Και όμως, εμείς φίλτατε συντάκτα καταγγείλαμε επωνύμως την ασυνειδησία αυτή και θα πάμε μέχρι τέλους! 

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΑΡΛΟΟΥ: "Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑΜΠΕΛΑ"

"Η πίστη είναι πολύ προσωπική υπόθεση, δεν χρειάζεται να τη διατυμπανίζει κάποιος, ούτε να τη φέρει ως επιγραφή. Δεν μου αρέσουν οι ταμπέλες και οι κατηγοριοποιήσεις, ούτε σε ό,τι αφορά την πίστη ούτε την προοδευτικότητα ούτε την κομματική ταυτότητα ούτε την κοινωνική τάξη. Τέχνη δεν γίνεται με ταμπέλες. Γνωρίζω ότι στην Ελλάδα όλοι θέλουν να έχεις μια ταμπέλα, αλλιώς δεν μπορούν να σε κατατάξουν, άρα γίνεσαι επικίνδυνος. Η Ορθοδοξία, ας πούμε, δεν μπορεί να είναι ταμπέλα. Για μένα είναι μέρος της καθημερινότητάς μου. Στην Άνδρο, όπου πηγαίναμε όταν ήμουν παιδί, πήγαινα στην εκκλησία και αυτό δεν φάνταζε κάτι τρομακτικό ή, μάλλον, δεν ήταν μια πράξη που δήλωνε κάτι. Μάλιστα, την Ορθοδοξία τη συνδύασα με την ελευθερία – ελευθερία ήταν το γεγονός ότι φορούσα τα αθλητικά μου παπούτσια με τα παπαδίστικα ρούχα. Κι αυτό ήταν το μεγαλύτερο κέρδος. 

Επειδή μέσω αυτής της ελευθερίας, κατάφερα να εκτιμήσω αργότερα την ομορφιά της Ορθοδοξίας, τουλάχιστον αναφορικά με τα πατερικά κείμενα, το βυζαντινό μέλος και την εικαστικότητα. Αυτά περνούν στην τέχνη και περνούν ασυνειδήτως. Η κοινωνικότητα της Ορθοδοξίας πρόσθεσε στις επιστρωματώσεις μου, αλλά δεν με καθορίζει. Δεν είναι μόνο αυτό, υπάρχουν και άλλα στοιχεία που με καθορίζουν. Όπως, για παράδειγμα, η εβραϊκή ταυτότητα του πατέρα μου, την οποία ούτε ο ίδιος είχε αποδειχτεί με ξεκάθαρο τρόπο. Εγώ ο ίδιος περισσότερο την αντιλαμβάνομαι γονιδιακά – κάθε φορά που πηγαίνω στην Ανατολική Ευρώπη και ιδιαίτερα στα μέρη από τα οποία κατάγεται ο πατέρας μου, ανατριχιάζω σύγκορμος, καθώς συνειδητοποιώ την καλλιτεχνική σχέση που έχω με αυτούς τους ανθρώπους, τους θεωρώ «συγγενείς», περισσότερο «συγγενείς» από αρκετούς Έλληνες." 

Τα παραπάνω είπε – μεταξύ πολλών άλλων – σε συνέντευξή του ο σκηνοθέτης Δημήτρης Τάρλοου, εγγονός του Μ. Καραγάτση και γιός της Μαρίνας Καραγάτση. 

Δε νομίζω ότι χρειάζεται να προσθέσει κάποιος κάτι. Σε λίγες γραμμές όλη η ουσία. 

Γι’ αυτό ακούστε απόψε, Κυριακή 6 Μαρτίου 2016 στις 8 το βράδυ, τον Δημήτρη Τάρλοου στο Ραδιόφωνο της Εκκλησίας 89,5 να μιλάει εκ βαθέων για την ιστορία του Θεάτρου Πορεία και την προσωπική του διαδρομή στο θέατρο, στον σκηνοθέτη π. Πέτρο Μινώπετρο. 

Η εκπομπή μεταδίδεται σε επανάληψη με αφορμή το ανέβασμα, στο Θέατρο Πορεία, των έργων: «Τρείς αδελφές» του Anton Chekhov και «Μεγάλη Χίμαιρα» του Μ. Καραγάτση. 

Ο ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΤΡΟΛΕΡ ΤΟΥ ΕΛΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΟΣ ΣΕ ΠΟΛΛΟΥΣ!

Ο ανώνυμος διαχειριστής της σελίδας που τρολάρει τον Ελύτη στο fb, και κατέθεσα μήνυση προκειμένου να αποκαλυφθεί, φαίνεται τελικά πως δεν είναι και τόσο …ανώνυμος. 

Στο μεγάλο αφιέρωμα που έκανε το site popaganda στην υπόθεση της μήνυσής μου, η Ζωή Παρασίδη που το επιμελήθηκε, γράφει: 

"Μιλήσαμε με τον διαχειριστή της fb σελίδας που, εκτός από το πιο αστείο πράγμα στο ελληνικό ίντερνετ, είναι πια και στα δικαστήρια." 

Και στη συνέχεια διαβάζουμε τι λένε για την υπόθεση οι: Old Boy (ή κατά κόσμον Κώστας Κωστάκος), ο σκιτσογράφος Σπ. Δερβενιώτης, ο δικηγόρος Αθανάσιος Αναγνωστόπουλος και ο διδάκτορας νομικής και μεταφραστής Άκης Γαβριηλίδης. 

Ο ανώνυμος τρόλερ εξηγεί στην propaganda: «Ένα ζεστό καλοκαιρινό βράδυ ξεφυλλίζοντας καταλόγους σουβλατζίδικων με την παρέα πέσαμε πάνω σε κάτι new age σουβλάκια από αυτά μέσα σε πίτα ολικής άλεσης βάζουν λιαστή ντομάτα, κέτσαπ, μουστάρδα, σως Φιλαδέλφεια κλπ. Αφού απορήσαμε ποιος τρώει τέτοια πράματα, σκεφτήκαμε πως θα το σχολίαζαν οι χρήστες των social media που εκφράζουν τις ανησυχίες τους για την πορεία της χώρας μέσω δημοφιλών στίχων του Ελύτη. Ουσιαστικά, αν δει κάποιος τη μεγάλη εικόνα, ο Ελύτης δεν είναι καν το αντικείμενο της σάτιρας, αλλά το μέσο αυτής». 

Και πιο κάτω λέει για την μήνυσή μου: «Το πραγματικά ενδιαφέρον είναι μετά από την ιστορία με την ΔΗΕ τα μηνύματα αποδοκιμασίας ήταν μόλις 2 ενώ τα πραγματικά συγκινητικά στήριξης ξεπέρασαν τα 100. Ανάμεσα τους ξεχωρίζω αυτά νεαρών δικηγόρων που θέλησαν να με βοηθήσουν από την πρώτη στιγμή καθώς και αυτά πραγματικών οπαδών του Ελύτη και μελετητών του έργου που με διαβεβαίωναν ότι και ο ίδιος θα τα έβρισκε αστεία». 

Άρα, κάποιοι νεαροί δικηγόροι και κάποιοι «πραγματικοί οπαδοί του Ελύτη και μελετητές του έργου» γνωρίζουν πολύ καλά τον ανώνυμο «ποιητή» και θέλουν να τον βοηθήσουν. Πολύ ωραία! Δεν μας τον αποκαλύπτουν κιόλας για να ξέρουμε με ποιον έχουμε να κάνουμε; 

Τον ανώνυμο γνωρίζει και ο Κώστας Μανιάτης, ο οποίος του έκανε μία συνέντευξη στο provocateur και μετά ένα κείμενο στήριξης με τον τίτλο: 8 απλά πράγματα που μου έμαθε η μήνυση στον "Ελύτη". 

Τον ανώνυμο γνωρίζει και ο θεολόγος Διονύσης Σκλήρης, μεγάλος φαν της σελίδας με άπειρα likes και θερμά σχόλια για την «εργασία» του ανώνυμου τρόλερ. 

Άρα, θα βρούμε κάποια άκρη με την αφεντιά του…