ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ

Ο αγώνας μεταξύ Αποκριάς και Σαρακοστής – Pieter Bruegel the Elder

Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος

Το δικό μου Καρναβάλι θα περιλάμβανε: 

- «Το Αποκρηάτικο Όνειρο» (A Dream in Carnival) της συνθέτριας Ελένης Λαμπίρη (κεφαλληνιακής καταγωγής που έζησε και έδρασε μεγάλο μέρος της ζωής της στην Πάτρα), σε λιμπρέτο Γρηγορίου Ξενοπούλου. Μια οπερέτα – η πρώτη γυναίκας συνθέτριας – που ανέβηκε στα Παναθήναια του 1913 και δεν ξαναπαίχτηκε ποτέ… 

- Την σουίτα μπαλέτου «Ελληνική Αποκριά» του Μίκη Θεοδωράκη, που είχε ανεβάσει το «Ελληνικό Χορόδραμα» της Ραλλούς Μάνου (1953-54), στην χορογραφία της Ρ. Μάνου ή και σε μια σύγχρονη εκδοχή, αν προτιμάτε. 

- Το έργο «Η τελευταία μάσκα – fallimento» του Κώστα Λογαρά, σε σκηνοθεσία Θόδωρου Τερζόπουλου, που ανέβηκε στην Πάτρα το 2006 στο πλαίσιο της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας και σίγουρα θα έπρεπε να ξαναπαιχτεί. 

- Την ποιητική συλλογή «Πικρό Καρναβάλι» του Νάνου Βαλαωρίτη (Ψυχογιός 2013). 

- Την ποιητική συλλογή «Απόκρεω» του Βασίλη Αρφάνη (Γαβριηλίδης 2004). 

- Την όπερα του Τζουζέπε Βέρντι «Χορός Μεταμφιεσμένων» (Un ballo in maschera). 

- Την ορχηστρική σουίτα «Καρναβάλι των ζώων» (Le Carnaval Des Animaux και ο υπότιτλος Grande fantaisie zoologique) του σπουδαίου γάλλου συνθέτη Καμίγ Σεν Σανς (1835-1921). Πρόκειται για ένα από τα δημοφιλέστερα έργα κλασικής μουσικής για παιδιά. 

- Το "Καρναβάλι" (Carnaval, Op. 9) του Ρόμπερτ Σούμαν, για σόλο πιάνο (1834 - 1835). Ο υπότιτλος του έργου: Scènes mignonnes sur quatre notes (Μικρές σκηνές σε τέσσερις νότες). Αποτελείται από 21 μέρη που συνδέονται με ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο. Η χρονική του διάρκεια είναι περίπου 30 λεπτά. Ιδανική ερμηνεύτρια θα ήταν η Αλεξάνδρα Παπαστεφάνου, ειδική στον Σούμαν. 

- Τα «ανίερα-ιερά» παραδοσιακά τραγούδια της Αποκριάς, όπως τα εξέδωσε η Δόμνα Σαμίου. 

Μεγάλο καρναβάλι Οστάνδη 1934 – Felix Labisse

- Μια έκθεση ζωγραφικής με πίνακες διάσημων ζωγράφων για το Καρναβάλι , π.χ. Καρναβάλι του Harlequin του Joan Miro (1923) ή Καρναβάλι του Candido Portinari (1924) ή και το Καρναβάλι στην Αθήνα του Νικολάου Γύζη (1892). Φαντασθείτε να μεταφέρονταν όλοι οι σχετικοί πίνακες στην Πάτρα! Διεθνές γεγονός! 

- Μια έκθεση γλυπτικής, με αφορμή το Καρναβάλι. Παραγγελίες σε έλληνες γλύπτες για μια υπαίθρια καρναβαλική γλυπτοθήκη. 

- Μία θεολογική ημερίδα με αφορμή την περίφημη ομιλία του μακαριστού Γέροντος Χαλκηδόνος Μελίτωνος (ιεράρχου του Οικουμενικού Θρόνου) για τον Καρνάβαλο, που εκφωνήθηκε στον Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών το 1970. 

- Τα κείμενα για τις Απόκριες στην Κωνσταντινούπολη του Γέροντος Χαλκηδόνος Αθανασίου (επίσης ιεράρχου του Οικουμενικού Θρόνου). 

- Τα «Επίκαιρα» για το Πατρινό Καρναβάλι, ήτοι συγκέντρωση όλου του παλιού, ασπρόμαυρου υλικού για τον θεσμό, καθώς και οι αναφορές σε ελληνικές ταινίες. 

Αυτά και κάποια άλλα ακόμα… 

Καλή Σαρακοστή, αγαπητοί συνοδίτες.

Καρναβάλι στην Αθήνα, Νικόλαος Γύζης (1892)

ΤΑ "ΑΝΘΙΒΟΛΑ" ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΝΤΑΙ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 17 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ ΣΤΟ "ΕΝ ΠΛΩ"

Δύο άνθρωποι των περιοδικών, ο Σταύρος Γιαγκάζογλου (Ίνδικτος, Αναλόγιον, Θεολογία) και ο Δημήτρης Αγγελής (Νέα Ευθύνη, Φρέαρ), υπό τη σκέπη των εκδόσεων «Εν πλω», διευθύνουν τη νέα ετήσια έκδοση χριστιανικού διαλόγου και πολιτισμού με τίτλο Ανθίβολα. 

Τα Ανθίβολα δεν φιλοδοξούν να προβάλλουν ιδεολογικά κριτήρια ή δεδομένα κοσμοείδωλα, αλλά να καλλιεργήσουν και να θεραπεύσουν την πνευματική δημιουργία και την πληρότητα του νοήματος μέσα από την ανάδειξη της σχέσης και του διαλόγου της χριστιανικής παράδοσης με τον πολιτισμό.

Η χριστιανική σκέψη και εμπειρία ‒και μάλιστα η ορθόδοξη‒ ουδέποτε υπήρξε ιδιωτική ή απλώς ατομική υπόθεση, αλλά αποτέλεσε πάντοτε προσωπική κατάθεση και μαρτυρία στον δημόσιο χώρο. Ως βιβλικός και πατερικός λόγος, ως δρώμενο της Λειτουργίας, ως ποιητική έκφραση και ως τέχνη, η χριστιανική παράδοση σμιλεύτηκε πάντοτε σε διάλογο και σε δημιουργική πρόσληψη του εκάστοτε πολιτισμού. Πέρα από οποιαδήποτε παγιωμένη ιδεολογία και κοσμοαντίληψη, τα Ανθίβολα έρχονται να υπηρετήσουν έναν ανοικτό και απροκατάληπτο διάλογο με την εποχή μας. Στους αντίποδες της κρίσης και του νοηματικού κενού και του αδηφάγου ρεύματος του πολιτιστικού καταναλωτισμού, που φαίνεται να κυριαρχεί σήμερα ως γενικότερο σύμπτωμα, τα Ανθίβολα αποβλέπουν στον ανεξάρτητο στοχασμό και στην κριτική και ερμηνευτική θεώρηση της πραγματικότητας που μας περιβάλλει, χωρίς αποκλεισμούς και προκαταλήψεις. 

Τα Ανθίβολα φιλοδοξούν να συγκεντρώσουν κοντά τους όλες τις ενδιαφέρουσες φωνές που μπορούν να συμβάλλουν σ’ έναν τέτοιο διάλογο. 

Στον πρώτο τόμο (Μάιος 2017) όπου φιλοξενείται μεταξύ άλλων και αφιέρωμα στον φονταμενταλισμό, δημοσιεύονται κείμενα των: Μητροπολίτη Περγάμου Ιωάννη (Ζηζιούλα), Κυριάκου Χαραλαμπίδη, π. Αντωνίου Πινακούλα, Νατάσας Κεσμέτη, π. Ευάγγελου Γκανά, Νικολάου Ασπρούλη, Γιώργου Βλαντή, Θανάση Ν. Παπαθανασίου, Ντήτριχ Μπονχέφερ, Δημήτριου Ν. Μόσχου, Σταύρου Γιαγκάζογλου, Δημήτρη Αγγελή, Βασίλη Τσιαμπούση, Εύης Βουλγαράκη-Πισίνα, π. Λάμπρου Καμπερίδη, Δημήτρη Μαυρόπουλου, Ισίδωρου Ζουργού, Ιβάν Μπούνιν, Πέτρου Κεφαλιακού, Δημήτρη Β. Τριανταφυλλίδη, Λυντί Νταττά, Ιωσήφ Βιβιλάκη. Το εξώφυλλο είναι του Χρήστου Κεχαγιόγλου, ενώ στο κέντρο του τόμου φιλοξενούνται 24 σχέδια του Αλέκου Κυραρίνη πάνω στην Αποκάλυψη, που φιλοτεχνήθηκαν ειδικά για τα Ανθίβολα. 

Οι εκδόσεις ΕΝ ΠΛΩ παρουσιάζουν την Ετήσια Έκδοση Χριστιανικού Διαλόγου και Πολιτισμού «Ανθίβολα», το Σάββατο 17 Φεβρουαρίου και ώρα 12 το μεσημέρι στον χώρο του βιβλιοπωλείου Εν Πλω, (Χαρ. Τρικούπη 6-10, Εμπορικό Κέντρο Atrium). 

Θα μιλήσουν οι: 

- π. Σταμάτης Σκλήρης, Αγιογράφος-ζωγράφος, Ιατρός και Θεολόγος. 

- Θανάσης Παπαθανασίου, Δρ. Θεολογίας, Αρχισυντάκτης του περιοδικού Σύναξη, Διδάσκων στην Ανωτάτη Εκκλησιαστική Ακαδημία Αθηνών. 

- Δημήτρης Αγγελής, Ποιητής, Δρ. Φιλοσοφίας, Διευθυντής περιοδικού Φρέαρ. 

- Σταύρος Γιαγκάζογλου, εκλεγμένος Επίκουρος Καθηγητής Δογματικής στο Τμήμα Θεολογίας του ΕΚΠΑ. 

- Μουσική συμμετοχή: Χρήστος Μακρόπουλος - Μέλη του συγκροτήματος Encardia

ΑΝΘΙΒΟΛΑ by Panagiotis Andriopoulos on Scribd

ΟΙ ΑΓΝΩΣΤΕΣ "ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΙΣ" ΤΟΥ ΜΑΝΟΥ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙ

Δημήτρης Βερνίκος και Μάνος Χατζιδάκις, στις Βρυξέλλες, το 1965, για τους «Όρνιθες». © Αρχείο Δημήτρη Βερνίκου

Μία αποκαλυπτική συνέντευξη του σκηνοθέτη και στενού φίλου του Μάνου Χατζιδάκι Δημήτρη Βερνίκου, στο περιοδικό "Κ" της εφημερίδας Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, και στον Παύλο Παπαδόπουλο (Κυριακή 11-2-2018). 

Μεταξύ άλλων ο Δ. Βερνίκος μιλάει για την άγνωστη όπερα του Μάνου Χατζιδάκι "Μεταμορφώσεις". Το 1967 ο συνθέτης έγραψε, έστειλε και του αφιέρωσε το λιμπρέτο γι' αυτήν την όπερα, το οποίο δεν είναι γνωστό μέχρι σήμερα. Δεν ξέρουμε αν έγραψε και τη μουσική, αλλά ο Βερνίκος έχει στα χέρια του αυτό το λιμπρέτο, σε μια λιτή χειροποίητη έκδοση που έφτιαξε πριν από 50 χρόνια ο ίδιος ο Χατζιδάκις. Λέει ο Δ. Βερνίκος: 

"Ο μύθος των «Μεταμορφώσεων» αφορά μια κοινωνία χωρίς φύλα. Μπορεί ο μύθος μέσα στον μύθο να είναι η αλληγορία στο «Συμπόσιο» του Πλάτωνα περί του ενιαίου ανθρώπινου όντος πριν από τη διάσπασή του σε δύο φύλα. Όμως ο συνθέτης δεν αναφέρει κάτι τέτοιο και πάντως ο προβληματισμός του δεν ήταν το πλατωνικό ιδεώδες μιας χαμένης αρμονίας. Ο άγνωστος μέχρι σήμερα χατζιδακικός μύθος θα μπορούσε να θεωρηθεί από ορισμένους προφητικός και συμβατός με την επικαιρότητα των πολύ σύγχρονων θεμάτων ταυτότητας φύλου, που απασχολεί όλο και περισσότερο τις δυτικές κοινωνίες. Ωστόσο, ο Δημήτρης Βερνίκος επισημαίνει ότι ο Χατζιδάκις δημιούργησε μια αλληγορία με βάση το φύλο, που είναι μεγαλύτερη και ανεξάρτητη από τον ίδιο τον προβληματισμό για το φύλο. Αν συμφωνήσουμε ότι αυτά που μας προσδιορίζουν είναι εκείνα που ταυτόχρονα μας οριοθετούν, τότε το φύλο αναδεικνύεται η ισχυρότερη και σαφέστερη οριοθέτηση. Κατά συνέπεια, ο Χατζιδάκις μέσα από τη θεωρητική σύλληψη μιας κοινωνίας χωρίς φύλα μοιάζει να ήθελε να εξερευνήσει τη λειτουργία και τη δυναμική μιας κοινωνίας χωρίς τα γνωστά όρια, αλλά με νέες παραμέτρους και πειθαρχίες. Οι «Μεταμορφώσεις» δεν είναι ένα... σεξουαλικό μανιφέστο, αλλά μια αλληγορία για μια κοινωνία που έχει καταλύσει οποιονδήποτε περιορισμό σε κάθε πεδίο σκέψης και δράσης, θέλοντας να φτάσει στη «συνολική ανταρσία".
Παραθέτουμε στη συνέχεια ολόκληρο το σχετικό αφιέρωμα του περιοδικού "Κ".
Επίσης, παραθέτουμε και το εξαιρετικό ντοκιμαντέρ του Δ. Βερνίκου "Μάνος Χατζιδάκις/Είδωλο στον καθρέφτη". 

Η ΑΓΝΩΣΤΗ ΟΠΕΡΑ ΤΟΥ ΜΑΝΟΥ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙ by Panagiotis Andriopoulos on Scribd

ΣΤΟ ΣΥΝΟΔΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΚΑΘΑΙΡΕΣΗ ΠΑΡΑΠΕΜΠΟΝΤΑΙ ΟΙ ΚΛΗΡΙΚΟΙ Θ. ΖΗΣΗΣ ΚΑΙ Ν. ΜΑΝΩΛΗΣ

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

Στις 4 Φεβρουαρίου 2017 – πριν ένα χρόνο - δημοσιεύσαμε κείμενο με τίτλο: «ΑΜΕΣΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΘΑΙΡΕΣΗ ΤΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΖΗΣΗ, ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΑΝΩΛΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΟΜΟΦΡΟΝΩΝ ΤΟΥΣ». 

Επαναλάβαμε στο κείμενο αυτό την άποψή μας, ότι οι κληρικοί της Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης Θεόδωρος Ζήσης και Νικόλαος Μανώλης, αλλά και οι ομόφρονές τους (Αναστάσιος Γκοτσόπουλος, Πέτρος Χιρς κ.α.), θα έπρεπε προ πολλού να έχουν καθαιρεθεί. Και είχαμε εκφράσει την ελπίδα ότι η Εκκλησία δεν θα βραδύνει στο να τους καθαιρέσει, διότι δε νομίζουμε ότι υπάρχει άλλη λύση, αφού παραμένουν αμετανόητοι. Στο πρόσωπό τους θα έχει καταδικάσει την αίρεση του ευσεβισμού! 

Να, λοιπόν, που ήρθε η ώρα και όπως πληροφορηθήκαμε από σχετικές αναρτήσεις στο διαδίκτυο οι κληρικοί Θεόδωρος Ζήσης και Νικόλαος Μανώλης παραπέμπονται στο Συνοδικό δικαστήριο για καθαίρεση, με τις βαριές, αλλά αληθείς, κατηγορίες: 

1. του σχίσματος, 

2. της απείθειας και καταφρόνησης της προϊσταμένης εκκλησιαστικής αρχής, 

3. του σκανδαλισμού των πιστών, 

4. της εξύβρισης και της συκοφαντίας, 

5. της φατρίας. 

Η όλη στάση των δύο αυτών κληρικών εξακολουθεί να είναι προκλητική και μαρτυρεί περίτρανα την αμετανοησία τους. Αυτή η αμετανοησία πηγάζει, φυσικά, από έναν τεράστιο φαρισαϊσμό, τον οποίο διατυπώνει πανηγυρικά ο κληρικός Θ. Ζήσης σε επιστολή του προς τον Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμο. Στο τέλος της επιστολής γράφει: Ἐγὼ εἶμαι βέβαιος γιὰ τὴν καλὴ πορεία τῆς διακονίας μου, γιατὶ ἀκολουθῶ τοὺς Ἁγίους καὶ ὄχι τὸν Βαρθολομαῖο καί «τοὺς σὺν αὐτῷ». 

Ας ελπίσουμε η Εκκλησία να καθαιρέσει άμεσα τους κληρικούς αυτούς με το τεράστιο «ΕΓΩ» και τις ακλόνητες βεβαιότητές τους. Δεν πρόκειται για τιμωρία, αλλά για επιτακτική πνευματική ανάγκη.

ΤΟ ΝΕΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΠΟΥΔΩΝ ΣΤΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΥΠΗΡΕΤΕΙ ΤΟ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ

Στο σημερινό (13-2-2018) φύλλο της εφημερίδας "Φιλελεύθερος", η δημοσιογράφος Αναστασία Τσιβγούλη κάνει ένα ρεπορτάζ για το μάθημα των Θρησκευτικών με το Νέο Πρόγραμμα Σπουδών και την στάση της Διοικούσας Εκκλησίας. 

Μου ζητήθηκε μια γνώμη, την οποία διετύπωσα ως εξής: 

"Κατά την άποψή μου το μάθημα των Θρησκευτικών στα σχολεία δεν κινδυνεύει από το Νέο Πρόγραμμα Σπουδών. Η Εκκλησία της Ελλάδος είχε αποδεχθεί το αποτέλεσμα του διαλόγου με το Υπουργείο Παιδείας, καρπός του οποίου είναι οι "Φάκελλοι" του μαθήματος που διδάσκονται φέτος στα σχολεία. Στην ίδια γραμμή θα πρέπει να οδηγηθούμε και στα τελικά εγχειρίδια".

Προσθέτω εδώ ότι το Νέο Πρόγραμμα Σπουδών υπηρετεί το αυτονόητο για τους καιρούς μας. Οι όποιες ενστάσεις είναι εκτός τόπου και χρόνου.

Ελπίζω πως η Διοικούσα Εκκλησία δεν θα καταστεί "όμηρος" των αντιδρώντων και φωνασκούντων χωρίς λόγο. 

ΜΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΜΑΝΟΥ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΞΟΡΙΣΤΟ ΣΤΗΝ ΙΚΑΡΙΑ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

Δημοσιεύουμε σήμερα μια ανέκδοτη, τετρασέλιδη επιστολή του Μάνου Χατζιδάκι προς τον εξόριστο στην Ικαρία Μίκη Θεοδωράκη, τον Αύγουστο του 1947. 

Ο Χατζιδάκις είναι ολοφάνερο πως συνέχεται από τις δύσκολες μέρες του καιρού και θαυμάζει τον Μ. Θεοδωράκη για τον αγώνα του. 

Ταυτόχρονα η επιστολή μας διασώζει πολύτιμες πληροφορίες για κλασικά έργα του Μ. Θεοδωράκη που γράφτηκαν εκείνον τον καιρό, και για τα οποία ήταν ενήμερος ο Χατζιδάκις. 

Μνημονεύει το trio, για το οποίο λέει πως δεν ξέρει αν ο πατέρας του Μίκη πήγε στον Λυκούδη το πρώτο μέρος. Πρόκειται, προφανώς, για το Trio για βιολί, τσέλο και πιάνο που συνέθεσε ο Θεοδωράκης το 1947. Ο Λυκούδης δεν είναι άλλος από τον σπουδαίο βιολιστή και αρχιμουσικό Γεώργιο Λυκούδη (1894-1955), ο οποίος έπαιζε, εκείνη την εποχή, σε πρώτη εκτέλεση πολλά έργα ελλήνων συνθετών, κυρίως σονάτες για βιολί και πιάνο. Ας σημειωθεί ότι το Trio αφιέρωσε ο Θεοδωράκης στον αείμνηστο Τάτση Αποστολίδη, σπουδαίο, επίσης, βιολιστή, μαθητή του Γ. Λυκούδη. 

Επίσης, τα πρελούδια, για τα οποία κάνει λόγο ο Χατζιδάκις, είναι τα 11 Πρελούδια για πιάνο, που συνέθεσε ο Μίκης την ίδια χρονιά. 

Από το χειρόγραφο του Χατζιδάκι κάναμε την μεταγραφή της επιστολής, βάζοντας σε αγκύλες κάποιες λέξεις (ευτυχώς ελάχιστες) που είναι εξαιρετικά δυσανάγνωστες. Ωστόσο δεν επηρεάζουν το νόημα του κειμένου. 

Αθήνα 26 Αυγούστου 1947 

Αγαπητέ μου Μίκη, 

Μόλις επέστρεψα απ’ τη Θεσσαλονίκη συνάντησα στου Λουμίδη τη κοπέλλα σου και μου είπε ότι εσώτερο είχε για σένα. Έχοντας τότες το χέρι μου – και μη ξεύροντας τι φασαρίες θα μου άνοιγε την επομένη, που διήρκεσαν 20 μέρες σχεδόν – της είπα ότι αμέσως θα καθόμουν να σου γράψω κι ότι επίσης θα περνούσα κι από το σπίτι σου. Εγχείρηση, πενικιλλίνες, αλλαγές, κόντεψα να χάσω τα λογικά μου από τους αφόρητους πόνους καθώς επίσης και τα δυο μου δάχτυλα του δεξιού μου χεριού που παρ’ ολίγο να μου τα κόψουν. Είναι τώρα τρεις – τέσσερεις μέρες που είμαι ολότελα καλά κι άρχισα να γράφω αυτά τα ορνιθοσκαλίσματα που βλέπεις, και πρώτη μου δουλειά είναι να σου γράψω. 

Χρυσέ μου, οι κακοτυχιές και οι ταλαιπωρίες είναι για τους ανθρώπους και μάλιστα γι’ αυτούς που συγκεντρώνουνε πολλή ζωή μέσα τους και ξεχωρίζουνε από «την εν μέσω ρευμάτων περιφερόμενη μάζα». Έτσι του λόγου σου …. να κρατήσεις μιας οποιασδήποτε φύσης συνέπεια δια τον εαυτό σου, ολοκληρωτικά, όμως δίχως συμβιβασμούς , […] που αποτελεί τη βαθειά ηθική υπόσταση της γεννιάς μας. Ξέρω καλά πως δεν έχεις ανάγκη από θαρραλέα λόγια και ότι περισσότερο ανάγκη έχω εγώ, που νοιώθω ένα είδος δοσιλογισμού, εξακολουθώντας να περιφέρουμαι στην αμαρτωλή πρωτεύουσά μας. Ό,τι τάξει η μοίρα μας, Και συνεχώς μου έρχεται ένας στίχος του Μαλρώ για κάθε ώρα που περνάει, στο νου, ίσως από τους πιο ωραίους στίχους που έχω διαβάσει ποτές, στίχος απόλυτα δυνατός για τις δύσκολες μέρες και νύχτες που περνάμε. «… Κι αν τούτη η νύχτα είναι μια νύχτα της μοίρας – ας είναι βλογημένη μέχρι που να χαράξει η αυγή». 

Δεν ξεύρω μα μ’ έχει κάμει τεράστια εντύπωση, τόσο που θέλω να γράψω μουσική πάνω σ’ αυτό.

Αυτός ο στίχος φτάνει στο […] ματος θρησκευτικού. Προϋποθέτει τόση συγκρότηση εσωτερική, ώστε κι αυτή τη μοίρα μας, σε μια οποιαδήποτε μορφή της, να είμαστε έτοιμοι να τη δεχτούμε μ’ όλο μας το είναι. 

Αυτός ο στίχος με κάνει δυνατό. Γράψε μου τι φτιάχνεις εκεί πέρα, πώς βλέπεις, πώς διάγεις τον προσωρινά εξόριστον βίον σου – σ’ αυτό δεν πιστεύω να ‘χεις αμφιβολίες. Δεν ξεύρω …. αν πήγε ο πατέρας σου το πρώτο μέρος του trio καθώς και το Δοκίμιο, στον Λυκούδη, και τι του είπε, γιατί δεν πήγα σπίτι σου τόσες μέρες. Ήξερα πως θα πήγαινε την επομένη της συναντήσεώς μου με την κοπέλλα σου. Εσύ συνεχίζεις την μεταγραφή στην ορχήστρα των άλλων δύο τμημάτων; 

Μου έλεγαν για το αρμόνιο. Ότι σου είναι απαραίτητο για την ενορχήστρωση και από την άλλη μεριά είναι βέβαιο πως θα στο […..] ο Λυκούδης, να στο στείλουν. Αν δεν σου …. τελείωσε την ενορχήστρωση και ξεκουράσου πνευματικά, στο λίγο υπόλοιπο χρόνο που σου μένει να είσαι εξόριστος, Γιατί οπωσδήποτε δεν μπορεί να εξακολουθήσει για πολύ η κατάσταση τούτη. Τα πρελλούδια σου τα είδα και τα έχω εγώ. Θέλουν νομίζω μια επεξεργασία από πάνω. Ορισμένα είναι περίφημα. 

Γράψε μου πολλά, θα τα δεχτώ με μεγάλη χαρά κι εγώ ευτύς θα σ’ απαντήσω με μεγαλύτερο γράμμα. Γράψε μου επίσης τι θες να σου κάμω εδώ, είμαι ολάκερος στη διάθεσή σου. 

Φιλώντας σε πολύ 

Ο φίλος σου Μάνος 

Υ.Γ. 

Μάνος Γ. Χατζιδάκις 

Μάνου 3. Παγκράτι Αθήναι

ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΧΑΡΗ ΑΝΔΡΕΟΠΟΥΛΟΥ "Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ"

«Η Εκκλησία δεν συμβιβάζεται με τυραννίες» 

Ο επίτιμος Πρόεδρος της «Χριστιανικής Δημοκρατίας» Μανώλης Μηλιαράκης για τις σχέσεις Εκκλησίας – Πολιτείας κατά την περίοδο της Επταετίας μ΄ αφορμή την έκδοση του βιβλίου «Η Εκκλησία κατά τη δικτατορία 1967-1974», του θεολόγου καθηγητή Χάρη Ανδρεόπουλου, από τις εκδόσεις «Επίκεντρο». 

Ο Μανώλης Μηλιαράκης για το βιβλίο του Χάρη Ανδρεόπουλου Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ by Panagiotis Andriopoulos on Scribd

Η ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΤΗΣ ΓΑΜΟΒΑΦΤΙΣΗΣ ΕΙΝΑΙ ΕΙΣΑΓΟΜΕΝΗ;

Διχογνωμία επικρατεί, ως γνωστόν, στην Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος για την επικρατήσασα γαμοβάφτιση. 

Κάποιοι μητροπολίτες εξέδωσαν εγκυκλίους δια των οποίων απαγορεύουν από του νυν την τέλεση δύο μυστηρίων – του γάμου και της βαπτίσεως – διαδοχικώς, θεωρώντας πως αυτό απάδει της παραδόσεως, της λειτουργικής τάξης και όχι μόνο… 

Η τέλεση του μυστηρίου του γάμου και η βάπτιση – αμέσως μετά – των παιδιών των νεονύμφων, αποτελεί, ουσιαστικά, και αμνήστευση των προγαμιαίων σχέσεων, λέγεται. Είναι δυνατόν τα παιδιά του ζευγαριού να είναι, ενίοτε, παράνυμφοι στους γάμους των γονέων των και στη συνέχεια βαπτιζόμενοι; 

Παρά ταύτα υπάρχουν ουκ ολίγοι «παραδοσιακοί» αρχιερείς οι οποίοι έχουν αποδεχτεί …σιωπηρώς την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί. Οι πιο «προοδευτικοί» της Ιεραρχίας αποδέχονται την εν λόγω πρακτική, ενστερνιζόμενοι την αγωνία των νέων ζευγαριών αλλά και τη δύσκολη οικονομική συγκυρία που διανύουμε, διατείνονται κάποιοι… 

Όμως, το ενδιαφέρον είναι μια πρόσφατη ανακάλυψή μου, σε ένα ταξίδι μου στη Γαλλία. 

Η γαμοβάφτιση είναι, επίσης, συνήθης πρακτική και στους Ρωμαιοκαθολικούς, εδώ και πολλά χρόνια. Στην πρόσκληση που δημοσιεύουμε εδώ (στα γαλλικά), φαίνεται καθαρά αυτό που συμβαίνει πλέον και στην Ελλάδα: Προηγείται ο γάμος και έπεται η βάπτιση. 

Το ερώτημα προκύπτει αβίαστα: Πώς επικράτησε στη χώρα μας η γαμοβάφτιση στους ναούς; Μήπως είναι εισαγόμενο προϊόν; Και δη εκ της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας; 

Π.Α.Α.

ΣΤΟ ΜΟΝΠΕΛΙΕ ΜΕ ΤΗΝ ΕΚΣΤΑΤΙΚΗ LA FIESTA ΤΟΥ ISRAEL GALVAN (ΦΩΤΟ)

Στο Μονπελιέ της Γαλλίας, στην θαυμάσια Όπερα Berlioz, ζήσαμε άλλη μια εκστατική La fiesta, με τον μεγάλο Israel Galvan και τους συνεργάτες του.

Κάθε φορά σα να είναι η πρώτη.

Δύο παραστάσεις στην Βαρκελώνη, οκτώ στην Αβινιόν, δύο στο Λουξεμβούργο, μία στο Μονπελιέ, κι όμως κάθε φορά η La fiesta "ανθεί και δένει στην καρδιά και ξανακαινουργώνει"!

Με τους φίλους Χαράλαμπο Καλαπανίδα, Roni Bou Saba, Δημήτρη Καραδήμα, για άλλη μια φορά διαλεχθήκαμε μουσικά με τη σκηνή από το κοινό κι είναι αυτό πραγματικά κάτι ξεχωριστό, ενίοτε εξωτικό! 

Ευχαριστούμε τον Israel Galvan για την εμπιστοσύνη και την ανοιχτή πρόσκληση για την La fiesta πάση τη κτίσει. 

Ευχαριστούμε και την χορογράφο Γιώτα Πεκλάρη και το Playground για την υποστήριξη, προκειμένου να συμμετέχουμε στην παραγωγή όπως απαιτούν οι διεθνείς προδιαγραφές.  

ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΜΕ ΚΑΡΑΒΙ ΤΗΝ ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ...

Χθες βράδυ, Πέμπτη 8 Φεβρουαρίου 2018, στο Ίδρυμα Θεοχαράκη, ένα ταξίδι με καράβι γοργοτάξιδο, στην μουσική ποιητική της θάλασσας. 

Με τις Κυρίες Δάφνη Πανουργιά, Αγγελίνα Τκάτσεβα και Ιουλίτα Ηλιοπούλου. 

ΑΠΟΨΕ ΣΤΟ ΙΔΡΥΜΑ ΘΕΟΧΑΡΑΚΗ "ΚΑΡΑΒΙ ΓΟΡΓΟΤΑΞΙΔΟ"

Το Ίδρυμα Β.&Μ. Θεοχαράκη μας προσκαλεί απόψε, Πέμπτη 8 Φεβρουαρίου 2018, στις 8.30μ.μ. σε μία συναυλία με έντεχνα και παραδοσιακά τραγούδια, μουσική και ποίηση για το θαλασσινό ταξίδι, μέσα από ένα όργανο της Μεσογείου, το σαντούρι.
Στην ξεχωριστή αυτή μουσική ποιητική βραδιά, συμμετέχουν η Δάφνη Πανουργιά, τραγούδι, η Αγγελίνα Τκάτσεβα, σαντούρι και η Ιουλίτα Ηλιοπούλου, απαγγελία. 

Το πρόγραμμα της συναυλίας έχει ως εξής: 

– Θάλασσα, Αντώνης Απέργης – Δημοτικό ποίημα των Κυκλάδων 

– Πρελούδιο, Γιώργος Χατζημιχελάκης 

Η Θάλασσα, Κώστας Καρυωτάκης 

– Καράβι Γοργοτάξιδο, Γιώργος Κουρουπός – Xορικό από την Ελένη του Ευριπίδη, Μετ. Δώρα Μοάτσου-Βάρναλη
Ο Βυθός, Μίλτος Σαχτούρης
– Νυχτερινό, Γιώργος Κουρουπός – Ιουλίτα Ηλιοπούλου
Μια Πίκρα, Κωστής Παλαμάς
– Ταξίμι – Ακουαρέλα Victor Voitik, μαζί με το ποίημα του Γιώργου Σεφέρη, Η Θάλασσα (Επί Σκηνής Δ΄)
Ο Κήπος έμπαινε στη θάλασσα, Οδυσσέας Ελύτης
– Το πέλαγο είναι βαθύ, Μάνος Χατζιδάκις
– Πέρα από τη θάλασσα, Γιάννης Μαρκόπουλος – Ερρίκος Θαλασσινός
Τελευταίο ταξίδι, Κώστας Καρυωτάκης
– Θάλασσα, Στάθης Γυφτάκης – Κώστας Καρυωτάκης
– Vyacheslav Kuznetsov, Σαραμπάντα, μαζί με το ποίημα της Ιουλίτας Ηλιοπούλου, Όνειρα
Ας την βάρκα ποίημα, Κωνσταντίνος Χατζόπουλος
– Θαλασσάκι – Παραδοσιακό της Καλύμνου
Η Ξανθούλα, Διονύσιος Σολωμός
– Στο’ πα και στο ξαναλέω – Παραδοσιακό της Μικράς Ασίας
Το Τρελοβάπορο, Οδυσσέας Ελύτης
– Μες του Αιγαίου τα νερά – Παραδοσιακό της Λέρου
Θάλασσα, Γιάννης Ρίτσος
– Νανούρισμα, Γιώργος Κουρουπός

Αγγελίνα Τκάτσεβα 
Γεννήθηκε στο Μινσκ της Λευκορωσίας. Άρχισε να σπουδάζει μουσική σε ηλικία 8 ετών. Στα 10 της χρόνια απέσπασε το Α΄βραβείο σε διαγωνισμό νεαρών εκτελεστών της χώρας της, παίζοντας cymbalom (λευκορωσικό σαντούρι). Μετά την αποφοίτησή της από την Μουσική Ακαδημία, άρχισε τη σολιστική της καριέρα με ρεσιτάλ σε όλη την Σοβιετική Ένωση. Απέκτησε ένα πλούσιο ρεπερτόριο το οποίο περιλαμβάνει μεγάλο αριθμό κλασικών, ρομαντικών και σύγχρονων συνθέσεων. Το 1989 εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα, όπου συνέχισε την καλλιτεχνική της σταδιοδρομία. Έχει εμφανιστεί ως σολίστ με την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών, Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης, Ορχήστρα των Χρωμάτων και τις ορχήστρες μουσικών συνόλων ΕΡΤ. Συνεργάζεται με την Ένωση Ελλήνων Μουσουργών. Ένας σημαντικός αριθμός έργων σύγχρονων και Λευκορώσων συνθετών γράφτηκε ειδικά για την Αγγελίνα Τκάτσεβα και αφιερώθηκαν σε εκείνη.

Ιουλίτα Ηλιοπούλου 
Σπούδασε Βυζαντινή και Νεοελληνική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και Θέατρο στην Δραματική σχολή του Ωδείου Αθηνών. Έχει εκδώσει βιβλία ποίησης, δοκίμια και παραμύθια. Πρόσφατες εκδόσεις της «Το σπίτι», «Ιοκάστη» (ποίηση), «Τίμος ο Αθηναίος» (παραμύθι), «Μα πότε θα φτάσει αυτός ο Μάγος;» (χριστουγεννιάτικο μουσικό παραμύθι με μουσική του Γιώργου Κουρουπού), «Αναζητώντας την Δέκατη Τέταρτη Ομορφιά, δοκίμια για τον Οδυσσέα Ελύτη». Έγραψε τα ποιητικά κείμενα στα μουσικά έργα του Γιώργου Κουρουπού: «Το καράβι του Έλατου» και «Ιοκάστη», καθώς και στίχους για τραγούδια του ίδιου συνθέτη και των: Πέτρου Περάκη, Στάθη Γυφτάκη και Τατιάνας Ζωγράφου κ.α. Συνεργάστηκε, επί δεκατρία χρόνια, με την Ορχήστρα των Χρωμάτων και το Ίδρυμα Μελίνα Μερκούρη στην δημιουργία προγραμμάτων λόγου και μουσικής και συνεχίζει να παρουσιάζει από σκηνής ποίηση και παραμύθια.
Δάφνη Πανουργιά 
Σπούδασε τραγούδι στο Ωδείο Αθηνών στην τάξη της Μ. Χαραλαμπίδου (Δίπλωμα Μονωδίας) και Φυσική Αγωγή και Αθλητισμό στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Τις σπουδές της στο τραγούδι συνέχισε με τους Φ. Βουτσίνο και Δ. Καλαφάτη. Έχει συνεργασθεί με τους παρακάτω Ελληνικούς οργανισμούς: Το Στούντιο Όπερας της Εθνικής Λυρικής Σκηνής (Kiss me Kate του C. Porter), την Εθνική Λυρική Σκηνή (Haensel und Gretel του E. Humperdinch, Δραπέτες της Σκακιέρας του Γ. Κουρουπού, Μαγικός Αυλός του W. A. Mozart και Ελεύθερος Σκοπευτής του Weber), το Εθνικό Θέατρο – Πειραματική Σκηνή (Ο Χάσης του Γουζέλη και Γυναίκα της Ζάκυθος του Δ. Σολωμού – σκηνοθεσία Σ. Τσακίρη), το Χοροθέατρο Ροές, την Ένωση Ελλήνων Μουσουργών (σε έργα P. Hindemith, Θ. Αντωνίου, Μπ. Κανά κ.ά.), την Ορχήστρα των Χρωμάτων, το Μουσικό Σύνολο Μάνος Χατζιδάκις και αρκετούς Έλληνες συνθέτες (Γ. Κουρουπό, Ν. Μαυρουδή, Αλ. Παπαστεφάνου, Ν. Κυπουργό, Μ. Γρηγορίου, Χ. Αποστολάτου, Γ. Μεταλλινό, Γ. Σκούρη, Λ. Κανάρη, Ν. Ταίηλορ κ.ά.) και τραγουδοποιούς (Λουδοβίκο των Ανωγείων, Apurimac, Δ. Τσακνή, Ν. Γεωργάκη) σε συναυλίες, παραστάσεις και ηχογραφήσεις.

ΑΠΟΨΕ ΣΤΗΝ ΟΠΕΡΑ BERLIOZ ΣΤΟ ΜΟΝΠΕΛΙΕ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ ΜΕ ΤΗΝ LA FIESTA

Απόψε (Τετάρτη 7 Φεβρουαρίου 2018) στις 8 το βράδυ, με το Καλλιτεχνικό Σύνολο ΠΟΛΥΤΡΟΠΟΝ (υπεύθυνος: Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος) συμμετέχουμε στην παράσταση La fiesta του διάσημου ισπανού χορογράφου και χορευτή φλαμένκο Israel Galvan, εδώ στην Όπερα Μπερλιόζ, στο Μονπελιέ της Γαλλίας. 

Το φωνητικό κουαρτέτο του Συνόλου ΠΟΛΥΤΡΟΠΟΝ αποτελείται από τους: Παναγιώτη Ανδριόπουλο (διεύθυνση), Χαράλαμπο Καλαπανίδα, Roni Bou Saba, Δημήτρη Καραδήμα. 

Avec la collaboration spéciale du Byzantine Ensemble Polytropon: Panagiotis Andriopoulos (directeur musical), Roni Bou Saba, Charalampos Kalapanidas, Dimitrios Karadimas

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΓΙΑ ΠΡΟΒΟΚΑΤΣΙΑ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Πολιτιστικών Συλλόγων Μακεδόνων με σχετικό δελτίο τύπου, καταγγέλλει προβοκάτσια στο συλλαλητήριο της πλατείας Συντάγματος για το Μακεδονικό και επιφυλάσσεται να προσφύγει στη δικαιοσύνη για την δια της βίας παρέμβαση του αντικανονικού ηγουμένου της Μονής Εσφιγμένου και της Γεωργίας Μπιτάκου. 

Μεταξύ άλλων αναφέρεται στο δελτίο τύπου:

"Εχθές, στην εξέδρα του συλλαλητηρίου, παρεισέφρησαν διά της βίας και μεθοδευμένα στοιχεία αλλότρια, τα οποία συνοδευόμενα από «μπράβους» εκτόπισαν και προπηλάκισαν τους παρουσιαστές και τους προγραμματισμένους ομιλητές, από την συντονιστική επιτροπή και πήραν για ένα χρονικό διάστημα τα μικρόφωνα. Πρόκειται για την Γεωργία Μπιτάκου και τον αντικανονικό ηγούμενο της Μονής Εσφιγμένου του Αγίου Όρους. 

Οι Παμμακεδονικές Ενώσεις Υφηλίου και η Πανελλήνια Ομοσπονδία Πολιτιστικών Συλλόγων Μακεδόνων δηλώνουν απερίφραστα και κάθετα την αντίθεσή τους στην απαράδεκτη αυτή πράξη και καταγγέλλουν την βίαιη υφαρπαγή του λόγου, την οποία χαρακτηρίζουμε ως προβοκάτσια με σκοπό το καπέλωμα και τον χαρακτηρισμό του συλλαλητηρίου ως διοργάνωση ακραίων στοιχείων. Η Πανελλήνια Ομοσπονδία πολιτιστικών Συλλόγων Μακεδόνων, με το ΑΦΜ της οποίας πραγματοποιήθηκε το συλλαλητήριο, επιφυλάσσεται να προσφύγει στη δικαιοσύνη για την απαράδεκτη αυτή ενέργεια."
Δείτε στην ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΟΔΟ:
- ΟΙ ΕΔΑΦΙΚΕΣ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΥ ΕΣΦΙΓΜΕΝΙΤΗ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

Ο ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ ΣΤΑ ΣΚΟΠΙΑ ΠΡΙΝ 21 ΧΡΟΝΙΑ (ΦΩΤΟ ΚΑΙ ΒΙΝΤΕΟ)

Π. Ανδριόπουλος
Ο Μίκης Θεοδωράκης για μένα παραμένει μύθος, παρ' ότι δεν συμφωνώ με την συμμετοχή του στο συλλαλητήριο για το Μακεδονικό στην πλατεία Συντάγματος, την Κυριακή 4 Φεβρουαρίου 2018.

Ξέρω πως είναι ένας χείμαρρος που στο πέρασμά του σαρώνει τα πάντα. Αυτή, άλλωστε, είναι και η γοητεία του. Ακόμα κι αν φαίνεται ανακόλουθος...

Σε αυτή, νομίζω, την λογική εντάσσεται και η συναυλία και οι σχετικές δηλώσεις του στα Σκόπια, πριν 21 χρόνια! Ας δούμε το γεγονός. 

Βρισκόμαστε στον Απρίλιο του 1997. Πρωθυπουργός στην Ελλάδα είναι ο Κώστας Σημίτης και στη πΓΔΜ ο Κίρο Γκλιγκόροφ. Μόλις πριν δύο έτη είχε υπογραφεί η συμφωνία που όριζε το όνομα της γειτονικής μας χώρας ως FYROM. 

Ο Μίκης Θεοδωράκης, είχε προχωρήσει σε μια κίνηση με πολλούς συμβολισμούς για την εποχή, την ώρα που το "Μακεδονικό" ζήτημα ήταν φλέγον, όπως και σήμερα.
Λίγο καιρό πριν την επίσκεψή του στα Σκόπια για τη διεύθυνση συναυλίας φιλίας και ειρήνης ανάμεσα στους δύο λαούς, η εφημερίδα ΕΘΝΟΣ είχε αποκαλύψει πως στο νεκροταφείο "Μπούτελ" των Σκοπίων βρισκόταν θαμμένος ο θρυλικός ήρωας του Καζαντζάκη Γιώργος Ζορμπάς (που κανονικά λεγόταν Γιώργος και όχι Αλέξης όπως τον "βάφτισε" λογοτεχνικά ο ίδιος ο Καζαντζάκης). Ο Ζορμπάς είχε ταφεί αρχικά στα παλιά νεκροταφεία νότια της πόλης των Σκοπίων και αργότερα τα δύο εγγόνια του που ζούσαν στο Βελιγράδι μετέφεραν τα οστά του και τα τοποθέτησαν στον οικογενειακό τάφο των γονιών τους. 

Ο Μίκης Θεοδωράκης έδωσε συναυλία παρουσιάζοντας το έργο "Ζορμπάς ο Έλληνας" στην αίθουσα της όπερας του Λαϊκού Θεάτρου σε χορογραφία Λόρκα Μασίν. Στη συναυλία είχε δώσει το "παρών" και ο τότε πρόεδρος των Σκοπίων Γκλιγκόροφ με την κόρη του. Το διάστημα πριν τη συναυλία ο Γκλιγκόροφ είχε δεχθεί απόπειρα δολοφονίας αμέσως μετά την υπογραφή της ενδιάμεσης συμφωνίας με την Ελλάδα.

Ο Μίκης Θεοδωράκης πήγε και προσκύνησε στον τάφο του Ζορμπά.

Στο πλαίσιο της συναυλίας που έδωσε ως επίσημος προσκεκλημένος του Υπουργείου Πολιτισμού της ΠΓΔΜ, ο Μ. Θεοδωράκης είχε δηλώσει τα εξής:
"Εγώ φεύγοντας από τη Θεσσαλονίκη είπα ότι κάποιες δυνάμεις τους λείπει κάποιος πόλεμος μετά την καταστροφή της Βοσνίας και γυρίζουν πολύ επικίνδυνα στην περιοχή μας. Εδώ στα Βαλκάνια αρκετά υποφέραμε. Είναι η ώρα να ευτυχήσουμε κι εμείς. Και ο μόνος τρόπος είναι η ειρήνη, η αλληλοκατανόηση και η συνεργασία σε όλους τους τομείς. Πρέπει να βρεθεί μια λύση αποδεκτή και από τους δυο μας. Απαρχίζει να γίνεται έγκλημα το να σταματάμε τις σχέσεις μας για αυτό το πρόβλημα. Εγώ έχω το θάρρος να το πω αυτό, κι όχι μόνο αλλά να έρθω κι εδώ."

Δείτε το σχετικό βίντεο με τις δηλώσεις του Μ. Θεοδωράκη και βίντεο για την συναυλία στα Σκόπια. 

 

Ο ΓΛΥΦΑΔΑΣ ΠΑΥΛΟΣ ΦΙΛΗΣΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ

Ο Μίκης Θεοδωράκης, μετά την ομιλία του στο συλλαλητήριο της Αθήνας για το Μακεδονικό, έγινε αντικείμενο ...λατρείας από κάποιους ιεράρχες της Εκκλησίας της Ελλάδος, οι οποίοι βρίσκονταν στην εξέδρα. 

Ξεχωρίζουμε τον ασπασμό του Μητροπολίτου Πειραιώς Σεραφείμ και το χειροφίλημα του Γλυφάδας Παύλου. Ναι, ο Γλυφάδας φίλησε το χέρι του Μίκη!