Κυριακή 18 Σεπτεμβρίου 2016

Ο π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΘΕΡΜΟΣ ΑΠΟΨΕ ΣΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ


Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου

Το Ραδιόφωνο της Εκκλησίας 89,5 στο πλαίσιο της εκπομπής «Από Τέχνη σε Τέχνη», που μεταδίδεται κάθε Κυριακή 20.00 – 21.00, επιχειρεί να διαλεχθεί και να παρουσιάσει τα διάφορα είδη τέχνης μέσα από προσωπικές μαρτυρίες σημαντικών ανθρώπων που τα υπηρετούν. 
Σήμερα Κυριακή 18 Σεπτεμβρίου 2016, θα μεταδώσει σε επανάληψη άλλη μία εκπομπή με καλεσμένο τον π. Βασίλειο Θερμό, Επίκουρο Καθηγητή της Ανωτάτης Εκκλησιαστικής Ακαδημίας Αθηνών στα γνωστικά αντικείμενα: Ποιμαντικής, Εξομολογητικής και Ποιμαντικής Ψυχολογίας, Ψυχίατρο και συγγραφέα. Η εκπομπή έχει θέματα: α) «Θεολογική και ψυχαναλυτική ερμηνεία της κοινωνίας του θεάματος» και β) «Ο ιερέας ποιητής και η ιερατική ποίηση» και την επιμελείται και την παρουσιάζει ο ιερέας και σκηνοθέτης π. Πέτρος Μινώπετρος. 
Με τον π. Βασίλειο Θερμό κάναμε την πρώτη μας συνέντευξη το 2000, θαρρώ. Παραθέτω το σχετικό βίντεο στο τέλος. Έκτοτε κάναμε κι άλλες εκπομπές στον Τηλεοπτικό Σταθμό της Μητροπόλεως Πατρών «Λύχνος», κατά την περίοδο που ήμουν διευθυντής. 
Κατόπιν, στην Διακίδειο Σχολή Λαού Πατρών παρουσιάσαμε τα βιβλία του «Οι δικοί μου οι ξένοι» και  "Από πού πάνε για την Εκκλησία" (πιο κάτω το σχετικό βίντεο) και από το 2007 ασχολήθηκα, στο πλαίσιο της παραγωγής μας «Ιερατική Ποίηση», με την παρουσίαση του ποιητικού του έργου. Σύγχρονοι έλληνες συνθέτες, όπως η Βάσω Φιλιππαίου και ο Λεωνίδας Κανάρης, μελοποίησαν ποιήματά του και τα παρουσιάσαμε σε εκδηλώσεις στην Φιλαρμονική – Ωδείο Πατρών (2007), στο Φεστιβάλ Θρησκευτικής Μουσικής Πάτμου (2010) και στην Ελληνοαμερικάνικη Ένωση στην Αθήνα (2015). 
Παραπέμπω και στην περίφημη ομιλία του στην Φιλαρμονική της Πάτρας, με θέμα: Η άδηλη «ποίηση» των κρυφών «ιερέων». 
Από κει και πέρα, ο π. Βασίλειος Θερμός είναι ουσιαστικός συγγραφέας, γοητευτικός ομιλητής, δεινός συζητητής, εκδότης του πολύ σημαντικού περιοδικού "Ψυχής Δρόμοι". 
Όμως, δεν μένει σ’ αυτά. Προχωράει ακόμα πιο πέρα. Παρεμβαίνει δυναμικά στο εκκλησιαστικό γίγνεσθαι, χωρίς φόβο αλλά με πάθος εφηβικό. 
Δεν ξεχνώ την περίφημη επιστολή του προς την Εκκλησία της Κύπρου, για το παράσιτο της Αστόριας, που ακούει στο όνομα Παναγιώτης Τελεβάντος, όπου τα έγραψε όπως έπρεπε και αν είχε εισακουστεί δεόντως δεν θα είχε καταντήσει πληγή για την Εκκλησία το παράσιτο Τελεβάντος. Ιδού πώς κατέκλειε την επιστολή του: 
«…μετά λύπης καί ὀδύνης πολλῆς, προσφεύγω στήν Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδο τῆς Ἁγιοτόκου Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου καί καταγγέλλω ἐνώπιόν Της τούς ὑπευθύνους τοῦ περιοδικοῦ «Ὀρθόδοξη μαρτυρία» καί τόν κ. Παναγιώτη Μιχ. Τελεβάντο ἐπί παρακινήσει πρός σχίσμα, θεολογικῇ συγχύσει, προκλήσει διαιρέσεων ἐντός τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, διασπορᾷ ψευδῶν εἰδήσεων, συκοφαντικῇ δυσφημήσει καί διαβολῇ ἐκκλησιαστικῶν ἀνδρῶν, ἐξυβρίσει διά λιβελλογραφημάτων, καί προσβολῇ τῆς τιμῆς, παρακαλώντας Σας νά λάβετε ὅλα τά κατά τήν κρίση Σας ἐνδεικνυόμενα μέτρα γιά τήν ἐκ μέρους Σας διευθέτηση τοῦ ἀνακύψαντος προβλήματος, γιά τήν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας, γιά τήν εἰρήνευση τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ, γιά τήν προστασία τῶν σπιλουμένων ὑπολήψεων, καί γιά τήν ἀποκατάσταση τῆς ἀλήθειας.». 
Αλλά και με το βιβλίο του «Έθνος σκαντζόχοιρος» (2011), δεν δίστασε να αναφερθεί σε ένα σκανδαλώδες καθεστώς οικογενειοκρατίας στην Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, που δεν αποτελεί εξαίρεση αλλά έχει μεταβληθεί σε κανόνα. Στο βιβλίο σκιαγραφούνται θλιβερές αποχρώσεις μια νοσηρής κατάστασης που διέπει τον δημόσιο βίο μας. 
Τέλος, με το πρόσφατο πόνημά του «έλξη και πάθος», επιχειρεί μια διεπιστημονική προσέγγιση της ομοφυλοφιλίας, βάζοντας το θέμα σε τελείως άλλη διάσταση από την τρέχουσα εκκλησιαστική νοοτροπία. 
Για όλα αυτά και άλλα τόσα, π. Βασίλειος Θερμός απόψε στο Ραδιόφωνο της Εκκλησίας, σε μια συναρπαστική συνομιλία με τον π. Πέτρο Μινώπετρο.

Σάββατο 17 Σεπτεμβρίου 2016

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΝ ΠΑΛΑΙΟ ΓΝΩΡΙΜΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ


Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 
Εξαιρετικά αφιερωμένο 
στον παλαιό γνώριμο, σεβαστό 
Σεβ. Μητροπολίτη Πειραιώς κ. Σεραφείμ 
Οι «ευσεβέστατοι» ανώνυμοι διαχειριστές του ιστολογίου με τον βαρύγδουπο τίτλο «Επόμενοι τοις αγίοις πατράσι» (sic), έκαναν ανάρτηση την ανακοίνωση της Μητροπόλεως Πειραιώς για το θέμα που αποκάλυψα, δηλ. της ακοινωνησίας του κληρικού της από το Πατριαρχείο Ρουμανίας, βάζοντας τον τίτλο: Η Ι. Μητρ. Πειραιώς απαντά στά ψεύδη και τίς συκοφαντίες του κ. Ανδριόπουλου. 
 Όταν – τυχαία – το ανακάλυψα, τους έστειλα το ακόλουθο μέιλ: 
Αγαπητοί διαχειριστές της σελίδας, 
έχετε αναρτήσει το Ανακοινωθέν της Μητροπόλεως Πειραιώς για το κείμενό μου "Σε ακοινωνησία κληρικός της Μητροπόλεως Πειραιώς από το Πατριαρχείο Ρουμανίας", με τίτλο: Η Ι. Μητρ. Πειραιώς απαντά στά ψεύδη και τίς συκοφαντίες του κ. Ανδριόπουλου 
Ο τίτλος είναι άκρως δυσφημιστικός για το πρόσωπό μου, διότι εγώ παραθέτω κείμενα - ντοκουμέντα, συνεπώς δεν λέω ψέματα ούτε συκοφαντώ κάποιον. 
Σας καλώ να αποσύρετε πάραυτα τον τίτλο, αλλιώς θα προβώ στις απαραίτητες νομικές ενέργειες, προς αποκατάστασιν της αλήθειας. 
Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος 
Οι «ευσεβέστατοι» διαχειριστές δεν απάντησαν και απεδείχθησαν …βραδείς, κι έτσι σήμερα έστειλα το εξής τελεσίγραφο: 
Σας δίνω διορία μέχρι το βράδυ. Αν δεν κατεβάσετε τον συκοφαντικό για μένα τίτλο θα αρχίσουν οι συνέπειες των πράξεών σας. 
Παναγιώτης Ανδριόπουλος 
Επειδή – προφανώς – είναι «ευσεβέστατοι» φυσικά δεν απάντησαν, αλλά έκαναν μια κάποια διόρθωση ως …χριστιανούληδες που είναι: Η Ι. Μητρ. Πειραιώς απαντά σε διάφορα ψεύδη και συκοφαντίες. 
Αφαίρεσαν το όνομά μου, αλλά άφησαν τα «ψεύδη και τις συκοφαντίες», αφού ούτε το ανακοινωθέν της Μητροπόλεως Πειραιώς βάζει το όνομά μου. Οπότε σου λέει, άντε να αποδείξεις… 
Να χαίρονται τον χριστιανισμό τους! Βέβαιοι όντες ότι είναι «επόμενοι τοις αγίοις πατράσι»! 
Υ.Γ. Παραθέτω σκαναρισμένα το «πριν» και το «μετά» για του λόγου το αληθές.


ΑΝΤΙΘΕΤΕΣ ΟΙ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΚΑΙ ΘΕΣΣΑΛΙΩΤΙΔΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΤΑΡΑΧΟΠΟΙΟΥ ΣΑΒΒΑ "ΛΑΥΡΙΩΤΗ"


Κάποιος μοναχός Σάββας «Λαυριώτης», έχει ξεσπαθώσει εδώ και καιρό εναντίον της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδοξίας, δημιουργώντας προβλήματα σε Μητροπόλεις της Ελλάδος. 
Η Μονή της Μεγίστης Λαύρας του Αγίου Όρους αποφάσισε την αποπομπή του από την Γεροντία της Μονής. Αλλά φυσικά αυτό που πρέπει στον εν λόγω μοναχό για την όλη αντιεκκλησιαστική δράση του είναι η επαναφορά του στις τάξεις των λαϊκών χωρίς καθυστερήσεις. 
Ο μοναχός αυτός γυρνάει ανά την Ελλάδα και κάνει ό,τι μπορεί για να ξεσηκώσει τον κόσμο εναντίον της Κανονικής Εκκλησίας. 
Σήμερα μιλάει στην Καρδίτσα και η Μητρόπολις Θεσσαλιώτιδος αναγκάστηκε να εκδώσει την ακόλουθη ανακοίνωση: 
"Η Ιερά Μητρόπολη Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων μετά λύπης πληροφορήθηκε ότι το Σάββατο 17 του μηνός Σεπτεμβρίου στο ξενοδοχείο ΚΙΕΡΙΟΝ της πόλεώς μας θα πραγματοποιηθεί ομιλία από κάποιον Μοναχό Σάββα «Λαυριώτη». 
Η Ιερά Μητρόπολη ενημερώνει τους ευσεβείς χριστιανούς ότι: 
α) Ουδεμία σχέση έχει η Τοπική Εκκλησία με τον εν λόγω Μοναχό. 
β) Ουδεμία άδεια και ευλογία ζήτησε ο εν λόγω Μοναχός για την εκδήλωση αυτή. 
γ) Ο εν λόγω Μοναχός ανήκε στην Ιερά Μονή Μεγίστης Λαύρας Αγίου Όρους, η οποία πλέον τον έχει διαγράψει από την Αδελφότητα. 
Παρακαλούμε τους ευσεβείς χριστιανούς μας όπως εκείνη την ώρα προσέλθουν στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Καρδίτσης για την εορτή των 8 Τοπικών μας Αγίων και ΟΧΙ στις διάφορες εκδηλώσεις αμφιβόλου ποιότητος, οι οποίες παραπληροφορούν και παρασύρουν τον πιστό λαό."
Την ίδια ώρα το Γραφείο επί των Αιρέσεων και Παραθρησκειών της Μητροπόλεως Πειραιώς, εξαπέλυσε κείμενο εναντίον του Σεβ. Μητροπολίτου Κύκκου και Τηλλυρίας (Κύπρου) κ. Νικηφόρου, με αφορμή κείμενό του για την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο, σχετικό με τον όρο «Εκκλησία» για τους ετεροδόξους χριστιανούς. 
Αποτελεί πραγματικά όνειδος να γράφεται από τους υπευθύνους του «Γραφείου»: "Λυπούμαστε διότι δεν βρέθηκε ούτε ένας Επίσκοπος από τους 156, να ελέγξει ευθαρσώς τον Σεβ. Κύκκου για τα παραπάνω κακόδοξα που εισέφερε στη «Σύνοδο»!"  
Ας ελπίσουμε ότι θα αντιδράσει, όπως πρέπει, ο Σεβ. Κύκκου σ’ αυτό το εωσφορικό κείμενο. 
Φυσικά οι Πειραιώτες υπεραμύνονται του Σάββα «Λαυριώτη» στο κείμενο για τον Σεβ. Κύκκου: «ποιοί είναι εκείνοι, που απέπεμψαν τον π. Σάββα Λαυριώτη από το αξίωμα του προϊσταμένου;» 
Άρα, άλλα λέει η Μητρόπολις Θεσσαλιώτιδος – τα σωστά! – και τα ακριβώς αντίθετα η Μητρόπολις Πειραιώς περί του Σάββα «Λαυριώτη». 
Το ρήγμα μέσα στους κόλπους της Εκκλησίας της Ελλάδος είναι υπαρκτό… 
Ασχέτως αν δεν έχει εκδηλωθεί σε όλο του το μεγαλείο… 
Π.Α.Α.

Παρασκευή 16 Σεπτεμβρίου 2016

Η ΚΑΛΛΑΣ, Ο ΩΝΑΣΗΣ ΚΑΙ Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑΣ


Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου
Είναι γνωστό πως ο Αριστοτέλης Ωνάσης και η Μαρία Κάλλας γνωρίστηκαν το 1957, σε μια δεξίωση που διοργάνωσε η διάσημη κοσμικογράφος της εποχής, Έλσα Μάξγουελ. 
Ο Σμυρνιός μεγιστάνας έβαλε αμέσως στο στόχαστρο την Ελληνίδα ντίβα της όπερας, αλλά το ειδύλλιο μεταξύ τους αναπτύχθηκε δύο χρόνια μετά, όταν ο Ωνάσης προσκάλεσε την Κάλλας και τον σύζυγό της, Μενεγκίνι, σε κρουαζιέρα, με την πολυτελή θαλαμηγό του, την περίφημη «Χριστίνα». Ο ερωτισμός ανάμεσά τους ήταν πλέον ορατός. Τόσο, που όταν κατά τη διάρκεια μιας στάσης στην Κωνσταντινούπολη ανέβηκε στη θαλαμηγό ο Οικουμενικός Πατριάρχης Αθηναγόρας, ευλόγησε την Κάλλας και τον Ωνάση, νομίζοντας ότι είναι σύζυγοι. Όταν αποκαλύφθηκε η αλήθεια, επικράτησε αμηχανία. Όλοι είχαν καταλάβει ότι η ευλογία του Πατριάρχη ήταν προφητική... 
Γράφει ο δημοσιογράφος Δημήτρης Λυμπερόπουλος, βιογράφος του Ωνάση: 
"Όταν η θαλαμηγός άραξε στη Βασιλίδα των πόλεων, όλοι ήσαν μια ευχάριστη και αξιοπρεπής παρέα, με τους φωτογράφους να στρέφουν τα φλας πάνω στον θρυλικό πατέρα της νίκης και να αγνοούν τους υπόλοιπους, ακόμη και την ντίβα της όπερας. Οι τουρκικές εφημερίδες εκείνης της εποχής γράφουν πως όταν οι προσκεκλημένοι του Ωνάση στη θαλαμηγό του, επισκεφθήκανε το ιστορικό ανάκτορο Τοπ Καπί, η Μαρία Κόλλας συγκινήθηκε. Και σε μια στιγμή άρχισε να τραγουδάει μια άρια από την «Αρπαγή από το Σεράι». Αυτό έγινε όταν ο διευθυντής του μουσείου ξεναγούσε τους διάσημους επισκέπτες στις μεγαλοπρεπείς αίθουσες του χαρεμιού. Ο Άρης τής έδωσε το μαντήλι του να σκουπίσει τα μάτια της. 


Η σειρά του μεγαλοεφοπλιστή να συγκινηθεί κι΄αυτός, ήρθε όταν επισκεφθήκανε τον Πατριάρχη Αθηναγόρα στο παλιό κτίριο του Οικουμενικού μεγάρου, όπου στεγάζεται η Κεφαλή της Ορθοδοξίας. Του ασπάστηκε το χέρι συγκινημένος. Δοκίμασαν όλοι γλυκό του κουταλιού, εκτός από τον Ωνάση που ήπιε καφέ. Ο Έλληνας κροίσος θέλησε να δώσει μια επιταγή, λέγοντας: «Για την ανακαίνιση των Πατριαρχείων, Παναγιώτατε...», αλλά η πανύψηλη βιβλική κολόνα κούνησε το κεφάλι: «Οι Τούρκοι δε μας επιτρέπουν παρά μικρές επιδιορθώσεις, όσες αρκούν για να μην καταρρεύσει το κτίριο». «Τότε για τους πτωχούς σας, Παναγιώτατε», είπε ο Αριστοτέλης που παιδί τον φώναζαν Αρίστο και τώρα η σκέψη του γύριζε πίσω στα σχολικά του χρόνια, σε μια 25η Μαρτίου, που ο πατέρας του τού μιλούσε για την εθνική παλιγγενεσία.
Όταν προσκάλεσε τον Πατριάρχη στη «Χριστίνα» για δείπνο, παρακάλεσε τους κυρίους να ντυθούν σοβαρά και τις κυρίες σεμνά. Δεν ήταν θρησκόληπτος ο Ωνάσης, σαν άλλους πλούσιους Έλληνες, όπως τους αδελφούς Σκούρα και Πάππας, που φιλούσαν στη σειρά τις εικόνες και σταυροκοπιόντουσαν συνεχώς. Έτρεφε όμως βαθιά μέσα του πίστη για όσα τον είχε διδάξει η γιαγιά του Γεσθημανή. Και ο Πατριάρχης ήταν το μπροστοκρίαρο ενός ελληνορθόδοξου ποιμνίου."
Στην βιογραφία του Ωνάση από τον Φρανσουά Φορεστιέ (δημοσιογράφος στο Nouvel Observateur, μυθιστοριογράφος και βιογράφος), διαβάζουμε για την επίσκεψη Κάλλας και Ωνάση στο Φανάρι:
«…Ραντεβού σε δύο ώρες για την επίσκεψη στον Πατριάρχη Αθηναγόρα. Η Μαρία, πολύ θρήσκα, επιδοκιμάζει. Προσεύχεται καθημερινά και είναι πεπεισμένη πως ό,τι συμβαίνει είναι θέλημα Θεού. Ο αιώνιος Πατέρας, σκέφτεται, έχει το βλέμμα Του πάνω της και εισακούει τις επιθυμίες της.
Έτσι, καρδιοχτυπώντας, μπαίνει στον περίβολο του Πατριαρχείου, ένα τεράστιο αυστηρό οίκημα όπου κεριά φωτίζουν τις ιερές εικόνες και πολύχρωμα ξύλινα αγάλματα μοιάζουν να πρεσβεύουν υπέρ ημών, των φτωχών αμαρτωλών. Με επιβλητική γενειάδα, τυλιγμένος σ’ ένα φαιλόνιο διάστικτο με πολύτιμους λίθους και φορώντας τη μίτρα του, ο Αθηναγόρας προχωρά.
Ο Μενεγκίνι, που δέχτηκε να πάει μαζί τους, είναι κάπως σαστισμένος από τη μεγαλοπρέπεια του προσώπου, από την ησυχία του χώρου. Ο πατριάρχης απλώνει τα χέρια, αφού εμπιστεύεται την ποιμαντορική του ράβδο σ’ έναν διάκονο. Ζητάει από την Κάλλας να προχωρήσει κι ύστερα από τον Ωνάση να κάνει το ίδιο. Γονατίζουν. Ο Αθηναγόρας ζητά από τον Παντοδύναμο να ευλογήσει τον «διασημότερο ναυτικό της σύγχρονης εποχής» και τη «μεγαλύτερη καλλιτέχνιδα του αιώνα». Ακουμπάει τις παλάμες του στα δύο κεφάλια και επικαλείται τον αιώνιο Πατέρα. Η Μαρία Κάλλας είναι συγκλονισμένη.


Το γεύμα, πάνω στο πλοίο [στην θαλαμηγό του Ωνάση «Χριστίνα»], είναι χαρούμενο. Ο πατριάρχης, ντυμένος στα μαύρα, συνοδεύεται από τους ιεράρχες του. Ο Τσόρτσιλ, καλοσυνάτος, δέχεται γαλήνια άλλη μία ευλογία που θα του χρησιμεύσει στο πολύ κοντινό ταξίδι του στο υπερπέραν. Όταν ο Αθηναγόρας φιλάει τον ηλικιωμένο άντρα, εκείνος χάνεται μέσα στην πλούσια γενειάδα του κληρικού. Περνούν στο τραπέζι. Το κρασί ρέει άφθονο, τα ανέκδοτα πέφτουν βροχή, οι πιατέλες πηγαινοέρχονται ασταμάτητα. Η Άρτεμις, η αδελφή του Αριστοτέλη, ζαλισμένη από το ποτό, απομακρύνεται διακριτικά. Ύστερα, ο Αθηναγόρας φεύγει, σουρουπώνει. Αφού φιλάει το πατριαρχικό δαχτυλίδι, ο Ωνάσης προστάζει …γλέντι!»
Είναι προφανές ότι κάποιες λεπτομέρειες που παραθέτει ο Φορεστιέ δεν είναι ακριβείς (π.χ. δεν υπάρχει «πατριαρχικό δαχτυλίδι»), αλλά ο συγγραφέας δίνει ένα κλίμα που επιβεβαιώνεται από τις συναφείς μαρτυρίες.


ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΑΠΑ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΤΟ 1964
Τον Ιανουάριο του 1964, συναντήθηκαν - όπως είναι γνωστό - οι δύο ηγέτες της Ρωμαιοκαθολικής και της Ορθόδοξης Εκκλησίας, δηλαδή ο Οικουμενικός Πατριάρχης Αθηναγόρας και ο τότε Πάπας Παύλος ο ΣΤ', στα Ιεροσόλυμα. 
Πρόκειται για την συνάντηση που άλλαξε τις σχέσεις των δύο Εκκλησιών προς την κατεύθυνση της προσέγγισης, με στόχο την ενότητα. 
Να πως περιγράφει τις λεπτομέρειες του γεγονότος ο Χρήστος Φακίνος:
"Αμέσως ο Ωνάσης (που είχε την περίφημη "Ολυμπιακή") έθεσε στη διάθεση του Πατριάρχη ένα αεροσκάφος DC6B (το πιο εξελιγμένο που είχε ο Ο.Α.) για τις μετακινήσεις του. Ταυτοχρόνως έδωσε εντολή όπως στο αεροσκάφος αυτό διαμορφωθεί ειδικός χώρος για τον Πατριάρχη δημιουργώντας ένα μικρό παρεκκλήσι μέσα στην καμπίνα επιβατών. Πονοκέφαλος για την Τεχνική Διεύθυνση διότι ναι μεν οι τεχνικοί ήταν άριστοι, αλλά δεν είχαν σχέση με τέτοιου είδους κατασκευές. Τελικά τα κατάφεραν. 



Επίσης, οι οδηγίες ανέφεραν ότι το πλήρωμα θα ήταν μόνο άντρες (χωρίς Ιπτάμενες Συνοδούς) και ότι όλη η συνοδεία θα είχε service Α' θέσεως. Η συνοδεία ήταν περίπου 50 άτομα (επίσκοποι, αρχιμανδρίτες κλπ). Το service και τα εδέσματα ήταν τα ανάλογα. Ο Μακαριστός Πατριάρχης αρκέσθηκε σε ένα τσάι και βουτήματα. Το αεροπλάνο απογειώθηκε από την Αθήνα με μια ομάδα ιερωμένων και πήγε στην Κωνσταντινούπολη όπου επιβιβάσθηκε ο μακαριστός Πατριάρχης με τους υπόλοιπους της συνοδείας του. Η μορφή του ήταν μια άγια μορφή, ψηλός, αδύνατος, με μακριά άσπρη γενειάδα με ένα ζεστό πατρικό βλέμμα που σε καθήλωνε από σεβασμό. Μπαίνοντας στο αεροπλάνο μας ευλόγησε πριν πάει στη θέση του, όπου συγκινήθηκε βλέποντας το μικρό παρεκκλήσι. 
Μόλις μπήκαμε στον εναέριο χώρο της Ιορδανίας είδαμε δεξιά και αριστερά από δύο πολεμικά αεροπλάνα. Στην αρχή ανησυχήσαμε έως ότου ο Κυβερνήτης μας ενημέρωσε ότι ήταν τιμητική συνοδεία. Φθάνοντας στο Αμμάν έγινε στον Μακαριστό Πατριάρχη υποδοχή αρχηγού κράτους, και τον υποδέχθηκε ο Βασιλιάς της Ιορδανίας Χουσεΐν. Αφού αποβιβάσαμε τον Πατριάρχη και τη συνοδεία του επιστρέψαμε στην Αθήνα. 
Στις 14 Ιανουαρίου 1964 το ίδιο αεροπλάνο με το ίδιο πλήρωμα πήγαμε στο Αμμάν για την επιστροφή του Πατριάρχη και της συνοδείας του. Στο αεροδρόμιο τον αποχαιρέτησε ο Βασιλιάς Χουσεΐν όπου και του χάρισε ένα χρυσόδετο Κοράνι. Στην Κωνσταντινούπολη αποβιβάσαμε τον Πατριάρχη με μέρος της συνοδείας και εν συνεχεία με τους υπόλοιπους φτάσαμε αργά το βράδυ στην Αθήνα. Στο αεροσκάφος αυτό τοποθετήθηκε αναμνηστική πλακέτα που αναφερόταν σ' αυτό το ταξίδι. Μετά από μερικές ημέρες μας εστάλη απ' το Οικουμενικό Πατριαρχείο ευχαριστήρια επιστολή με την οποίαν μας ενημέρωναν, ότι "ο Παναγιότατος εις ένδειξη ευχαριστιών για τις υπηρεσίες που του προσέφερε το πλήρωμα απονέμει σ' όλους τον σταυρόν της χιλιετηρίδας του Αγίου Όρους, χρυσό στον Κυβερνήτη, αργυρό στο υπόλοιπο πλήρωμα."



Δεξιά στην φωτογραφία:  Ο Παύλος Ιωαννίδης, στενός φίλος του Ωνάση, στο αεροσκάφος που μετέφερε στις 26 Οκτωβρίου 1967 τον Οικουμενικό Πατριάρχη Αθηναγόρα Α΄ στην Ρώμη. 
Ο Ωνάσης διέθεσε αεροσκάφος και γι' αυτήν την Πατριαρχική επίσκεψη στη Ρώμη, βάζοντας μάλιστα την επιγραφή: "Παύλος ΣΤ' - Αθηναγόρας Α' / ΕΙΡΗΝΟΠΟΙΟΙ". 

Πέμπτη 15 Σεπτεμβρίου 2016

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΓΙΑ ΤΑ ΠΕΡΙ "ΠΑΡΕΡΜΗΝΕΙΑΣ"...



Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου
Η Μητρόπολις Πειραιώς μετά το κείμενό μας «Σε ακοινωνησία κληρικός της Μητροπόλεως Πειραιώς από το Πατριαρχείο Ρουμανίας», έσπευσε πανικόβλητη να εκδώσει μια ανακοίνωση δια της οποίας σαφώς εκτίθεται. 
Η ανακοίνωση έχει ως εξής: 
᾿Εν Πειραιεῖ τῇ 15ῃ Σεπτεμβρίου 2016 
Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν 
Κατόπιν ἠθελημένης ἤ ἀθελήτου παρερμηνείας ἀνακοινώσεως τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Μουντένιας καί Ντόμπροτζας τοῦ Πατριαρχείου Ρουμανίας πού ἀφορᾶ στήν μή παροχή κανονικῆς ἀδείας στόν Αἰδεσιμ. Πρωτοπρεσβύτερο Ματθαῖο Βουλκανέσκου, Κληρικό τῆς καθ’ἡμᾶς Ἱ. Μητροπόλεως γιά τήν τέλεση ἱεροπραξιῶν στήν κανονική της δικαιοδοσία μέ τόν φαιδρό τίτλο: «Σέ ἀκοινωνησία Κληρικός τῆς Μητροπόλεως Πειραιῶς ἀπό τό Πατριαρχεῖο Ρουμανίας» διευκρινίζουμε ὅτι προδήλως συγχέεται ἡ κανονική ποινή τῆς ἀκοινωνησίας μέ τήν ἁπλή ἄρνηση τοῦ ἐπιχωρίου Ἐπισκόπου νά παράσχη τήν κανονική του ἄδεια γιά τήν ἱεροπαραξία ἑνός ξένου Κληρικοῦ στά ὅρια τῆς Κανονικῆς του δικαιοσδοσίας. 
Φαίνεται πως ο ρουμανικής καταγωγής κληρικός της Μητροπόλεως Πειραιώς Ματθαίος Βουλκανέσκου, ξέχασε (;) τα ρουμανικά του! Αλλιώς δεν εξηγείται η «ερμηνεία» της Μητροπόλεως Πειραιώς. 
Μήπως λησμόνησε να πει στην προϊσταμένη του αρχή τι αναφέρει το σκεπτικό του κειμένου της Μητροπόλεως Μουντένιας και Ντόμπροτζας για την ακοινωνησία στην οποία ετέθη; Μήπως λησμόνησε να αναφέρει ότι πρόκειται για σύνοδο των επισκόπων της συγκεκριμένης Μητροπόλεως που πήραν την απόφαση; Δεν διάβασε τα ονόματα των ιεραρχών της Εκκλησίας της Ρουμανίας που του καταμαρτυρούν κάμποσα; Ή τα απέκρυψε από τον Μητροπολίτη Πειραιώς κ. Σεραφείμ; Άπαγε!
Η Μητρόπολις Πειραιώς μας λέει ότι πρόκειται για «ἁπλή ἄρνηση τοῦ ἐπιχωρίου Ἐπισκόπου νά παράσχη τήν κανονική του ἄδεια γιά τήν ἱεροπαραξία ἑνός ξένου Κληρικοῦ στά ὅρια τῆς Κανονικῆς του δικαιοσδοσίας.» Γιατί δεν μας λέει και τον λόγο; Γιατί προέβη σε αυτήν την ενέργεια η Μητρόπολις Μουντένιας και Ντόμπροτζας, και μάλιστα εναντίον ενός κληρικού που είναι ρουμανικής καταγωγής, αλλά ανήκει σε άλλη Αυτοκέφαλη Εκκλησία; Τι το φοβερόν διέπραξε; 
Περί αυτών ιχθύος αφωνότερη η Μητρόπολις Πειραιώς. 
Με το νομικό πνεύμα που την διακρίνει μας λέει μόνο ότι είναι «φαιδρός» ο τίτλος του κειμένου μας γιατί άλλο η κανονική ποινή της ακοινωνησίας και άλλο η «ἁπλή ἄρνηση τοῦ ἐπιχωρίου Ἐπισκόπου νά παράσχη τήν κανονική του ἄδεια γιά τήν ἱεροπαραξία ἑνός ξένου Κληρικοῦ στά ὅρια τῆς Κανονικῆς του δικαιοσδοσίας.». 
Μπορεί να μας παραπέμψει, άραγε, στο Κανονικό Δίκαιο για να δούμε κι εμείς τι σημαίνει αυτή η «απλή άρνηση» ιεροπραξιών ενός επισκόπου σε έναν κληρικό; Υπάρχει και «σύνθετη» άρνηση; Και πόσο «απλή» μπορεί να είναι μια τέτοια άρνηση; Δηλαδή η απαγόρευση τελέσεως της Θ. Ευχαριστίας, των μυστηρίων και πάσης ιεροπραξίας; Φαίνεται πως για την Μητρόπολη Πειραιώς κάτι τέτοιο είναι «απλό»! 
Παραθέτουμε το ρουμανικό πρωτότυπο και την μετάφραση που δεν αφήνει περιθώρια για παρερμηνείες:
Sinodul mitropolitan hotărăște ca preotul Matei Vulcănescu de la Parohia „Panaghia Odighitria” – Pireu, Grecia, să nu fie primit în comuniune în nici o parohie, mănăstire sau schit din cuprinsul eparhiilor din Mitropolia Munteniei și Dobrogei (în cadrul unor evenimente bisericești sau pentru slujire). Δηλ. "...απαγορεύεται στον ιερέα Ματθαίο..... να μετέχει της Θείας Κοινωνίας σε οποιαδήποτε ενορία ή Μονή της Μητροπόλεως Μουντενίας και Δοβρογέας."
Όσον αφορά την «σύγχυση» την οποία μας προσάπτει η σεβαστή Μητρόπολη Πειραιώς, μεταξύ της κανονικής ποινής της ακοινωνησίας και της «απλής» άρνησης τοῦ ἐπιχωρίου Ἐπισκόπου νά παράσχη τήν κανονική του γιά τήν ἱεροπαραξία ἑνός ξένου Κληρικοῦ στά ὅρια τῆς Κανονικῆς του δικαιοσδοσίας», θα πρέπει ίσως να διαβαστεί με προσοχή από τους ιθύνοντες της Μητροπόλεως τα όσα γράφει καθηγητής Βλάσιος Φειδάς στο βιβλίο του «Ιεροί Κανόνες και Καταστατική Νομοθεσία της Εκκλησίας της Ελλάδος» (Αθήνα 1997) και στις σελίδες 113 κ.εξ. όπου αναφέρεται στην ποινή της ακοινωνησίας κατά το Κανονικό Δίκαιο της Εκκλησίας, ήτοι τους ιερούς Κανόνες και τους ερμηνευτές τους. 
Αρκούμαστε σε δύο μόνο σημεία: 
1. Η ποινή της ακοινωνησίας «επιβάλλεται από τα αρμόδια εκκλησιαστικά όργανα για συγκεκριμένα εκκλησιαστικά παραπτώματα (αίρεση, σχίσμα, παρασυναγωγή, απειθαρχία κλπ.), όπως ακριβώς και οι άλλες εκκλησιαστικές ποινές». Ό,τι δηλαδή ισχύει στην περίπτωση του κληρικού της Μητροπόλεως Πειραιώς Ματθαίου Βουλκανέσκου. 
2. Ο επιτιμηθείς με την ποινή της ακοινωνησίας Κληρικός όχι μόνον δεν μπορεί να τελέσει το Μυστήριο της θείας Ευχαριστίας και άλλες ιεροπραξίες, αλλά και δεν μπορεί να κοινωνήσει από άλλον κανονικό Κληρικό. 
Μένει να μας πει η Μητρόπολη Πειραιώς αν ο κληρικός της μπορεί να κοινωνήσει από άλλον κληρικό στην δικαιοδοσία της Μητροπόλεως Μουντένιας και Ντόμπροτζας, τουλάχιστον… 
Υ.Γ. Ευχαριστούμε την Μητρόπολη Πειραιώς διότι την σημερινή ανακοίνωσή της που αφορούσε στο συγκεκριμένο άρθρο μας την απέστειλε παντού αλλά όχι σε μας! 
Και καλό θα ήταν σε ένα τόσο σύντομο ανακοινωθέν να αποφεύγονται λαθάκια...

Τετάρτη 14 Σεπτεμβρίου 2016

Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ Κ.Π. ΚΑΒΑΦΗ (ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΕΙΑ ΕΞ ΙΕΡΕΩΝ ΚΑΙ ΛΑΪΚΩΝ)

Καβαφικό μονόφυλλο Νο. 70 

ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΕΙΑ ΕΞ ΙΕΡΕΩΝ ΚΑΙ ΛΑΪΚΩΝ
Εξ ιερέων και λαϊκών μια συνοδεία,
αντιπροσωπευμένα πάντα τα επαγγέλματα,
διέρχεται οδούς, πλατέες, και πύλες
της περιωνύμου πόλεως Aντιοχείας.
Στης επιβλητικής, μεγάλης συνοδείας την αρχή
ωραίος, λευκοντυμένος έφηβος βαστά
με ανυψωμένα χέρια τον Σταυρόν,
την δύναμιν και την ελπίδα μας, τον άγιον Σταυρόν.
Οι εθνικοί, οι πριν τοσούτον υπερφίαλοι,
συνεσταλμένοι τώρα και δειλοί με βίαν
απομακρύνονται από την συνοδείαν.
Μακράν ημών, μακράν ημών να μένουν πάντα
(όσο την πλάνη τους δεν απαρνούνται). Προχωρεί
ο άγιος Σταυρός. Εις κάθε συνοικίαν
όπου εν θεοσεβεία ζουν οι Χριστιανοί
φέρει παρηγορίαν και χαρά:
βγαίνουν, οι ευλαβείς, στες πόρτες των σπιτιών τους
και πλήρεις αγαλλιάσεως τον προσκυνούν —
την δύναμιν, την σωτηρίαν της οικουμένης, τον Σταυρόν.—
Είναι μια ετήσια εορτή Χριστιανική.
Μα σήμερα τελείται, ιδού, πιο επιφανώς.
Λυτρώθηκε το κράτος επί τέλους.
Ο μιαρότατος, ο αποτρόπαιος
Ιουλιανός δεν βασιλεύει πια.
Υπέρ του ευσεβεστάτου Ιοβιανού ευχηθώμεν.

Του Π.Α. Ανδριόπουλου
Η ταύτιση του τίτλου «Ο Σταυρός» (1892) και του ποιήματος «Μεγάλη Συνοδεία εξ ιερέων και λαϊκών» (δημοσιευμένο το 1926) του Κ.Π. Καβάφη, προτάθηκε από τον Γ.Π. Σαββίδη με βάση την θεματική τους συγγένεια και το ξαναγράψιμο του πρώτου κατά την ώριμη περίοδο της ποιητικής δημιουργίας του Καβάφη (τον Μάρτιο του 1917).
Όπως παρατηρεί σε σχετική μελέτη της η Diana Haas: «Εδώ προφανώς σκηνοθετείται η τελετή της «ετήσιας εορτής Χριστιανικής» (στ. 20) της Ύψωσης του Τιμίου Σταυρού. Όμως, όπως το λέει ο αφηγητής στους στ. 21-24, «σήμερα τελείται, ιδού, πιο επιφανώς» διότι «ο μιαρότατος, ο αποτρόπαιος Ιουλιανός δεν βασιλεύει πια» και τον διαδέχτηκε ο «ευσεβέστατος» Ιοβιανός: βρισκόμαστε συνεπώς στις 14 Σεπτεμβρίου του 363, αφού τον Ιούνιο του έτους εκείνου σκοτώθηκε ο Ιουλιανός και τον διαδέχτηκε ο Ιοβιανός, ο οποίος και πέθανε τον Φεβρουάριο του 364.»
Και πιο κάτω σχολιάζει επίσης η Diana Haas: «Όσο «φέρει παρηγορία και χαρά» στους Χριστιανούς της Αντιοχείας, οι οποίοι βγαίνουν από τα σπίτια τους για να τον προσκυνήσουν (στ. 14-18), τόσο προκαλεί τρόμο στους Εθνικούς, οι οποίοι «συνεσταλμένοι τώρα και δειλοί με βίαν απομακρύνονται από την συνοδείαν». Σ’ αυτήν τη σκηνή βίαιας επίθεσης, ο Σταυρός αποκτά τη δύναμη ενός όπλου στα χέρια των Χριστιανών (η λέξη «δύναμη» απαντά δυο φορές, στους στ. 8 και 19). Σαν να αντηχούν εδώ πύρινα λόγια των Πατέρων της Εκκλησίας, οι οποίοι τον εξυμνούν ως όπλο κατά των εχθρών του Χριστιανισμού ― λόγια σαν τα εξής του Ανδρέα του Κρήτης σε ομιλία του ακριβώς για την Ύψωση του Τιμίου Σταυρού: «Σταυρός, χριστιανών ελπίς, απεγνωσμένων σωτήρ, υγείας δοτήρ, νενεκρωμένων ζωή, ευσεβείας πρόγραμμα, βλασφημίας φίμωτρον. Σταυρός, όπλον κατ’ εχθρών, σκήπτρον βασιλείας, [κτλ]».
Οι πηγές του ποιήματος εντοπίζονται από την Haas στην Εκκλησιαστική Ιστορία του Θεοδώρητου και στον Κατά Ιουλιανού λόγο του Γρηγορίου Ναζιανζηνού. Και είναι να απορείς με το τι ήξερε ο Καβάφης! 
Διαβάστε ολόκληρη την σχετική μελέτη εδώ
Να σημειώσουμε εδώ ότι η παρουσία της λιτανείας προσφέρει στους Χριστιανούς επιπλέον παρηγοριά, λόγω της παρουσίας των ιερέων. Ο Γ. Π. Σαββίδης καταγράφει ως προς αυτό ένα σχόλιο του ίδιου του ποιητή: «Κλίνω υπέρ της συχνοτέρας παρουσίας των ιερέων ανάμεσό μας. Σε πολλά ταραγμένα σπίτια η παρουσία των φέρνει κάτι από την παρηγορητικήν Εκκλησία». (Καβάφης, περ. Γράμματα, Δ΄, 1918). Αυτήν την «παρηγορητικήν Εκκλησία» πολλοί σήμερα αναζητούν και δεν την βρίσκουν… Ο Καβάφης εδώ και έναν αιώνα – τουλάχιστον – είχε επισημάνει την αναγκαιότητά της…
Το ποίημα διάβασε και ο Γιάννης Τσαρούχης και το ηχογράφησε ο Ανδρέας Εμπειρίκος τον Φεβρουάριο του 1972. O Τσαρούχης έρχεται στην Eλλάδα από το Παρίσι, συναντά τον φίλο του Aνδρέα Eμπειρίκο και του ζητά ο ίδιος να τον ηχογραφήσει να απαγγέλλει τον αγαπημένο τους ποιητή. O Tσαρούχης διάβαζε σε φίλους ποιήματα του K.Π. Kαβάφη από τη δεκαετία του ‘50. Ήταν πάντα αναγνώσεις αληθινής συγκίνησης και ευαισθησίας χωρίς θεατρινισμούς, με μεγάλη λιτότητα και βαθιά αίσθηση του εσωτερικού μέτρου.
Πιστεύω πως δεν επέλεξε τυχαία το συγκεκριμένο ποίημα του Καβάφη («Μεγάλη συνοδεία…), αφού ο ίδιος είχε πει σε συνέντευξή του: «Ενα άλλο επάγγελμα που μου άρεσε πάρα πολύ ήταν να γίνω δεσπότης, διότι μου άρεσε να τους βλέπω στις λιτανείες με τα χρυσά άμφια και τις μίτρες να παρελαύνουν.»
Δείτε, επί τη ευκαιρία, και ακούστε ένα ποίημα του Charles Bryant, στα αγγλικά, εμπνευσμένο από το ««Μεγάλη Συνοδεία εξ ιερέων και λαϊκών» του Καβάφη. 

ΣΕ ΑΚΟΙΝΩΝΗΣΙΑ ΚΛΗΡΙΚΟΣ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΡΟΥΜΑΝΙΑΣ


Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 
Πριν δύο χρόνια τέτοιες μέρες – αρχές Σεπτεμβρίου 2014 – ο Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ επισκεπτόταν την Ιερά Αρχιεπισκοπή Τόμιδος (Κωστάντζα) στην Ρουμανία, προσκεκλημένος του Σεβ. Αρχιεπισκόπου Τόμιδος Θεοδοσίου. Φυσικά ο Σεβ. Πειραιώς μίλησε περί «τοῦ συγκρητιστικοῦ διαθρησκειακοῦ καί διαχριστιανικοῦ οἰκουμενισμοῦ», περί «αντιχρίστου», «Νέας Εποχής» και τα τοιαύτα. 
Είχε προηγηθεί, τον Φεβρουάριο του 2014, ο εορτασμός στο Καθεδρικό Ναό Πειραιώς, της μνήμης των 383 Πατέρων της εν Κωνσταντινουπόλει επί Ιερού Φωτίου συγκροτηθείσης Συνόδου κατά τα έτη 879/880, προεξάρχοντος του Αρχιεπισκόπου Τόμιδος Θεοδοσίου. Στην Θεία Λειτουργία ο Μητροπολίτης Πειραιώς παραχώρησε στον Ρουμάνο ιεράρχη μέχρι και το Σύνθρονο, που είναι το κατ’ εξοχήν προνόμιο του οικείου επισκόπου. 
Ποιος θα περίμενε πως λίγους μήνες μετά την επίσκεψη του Πειραιώς στην Κωστάντζα, ο Τόμιδος Θεοδόσιος θα υπέγραφε φαρδιά – πλατιά την ακοινωνησία του ρουμάνου την καταγωγή, κληρικού της Μητροπόλεως Πειραιώς Ματθαίου Βουλκανέσκου. 
Ο εν λόγω κληρικός έχει προσκολληθεί στην ομάδα των «αντιοικουμενιστών» (Ζήσης, Γκοτσόπουλος, Τσελεγγίδης, Χιρς κ.α.) και δημιουργεί προβλήματα στην Εκκλησία πριν και μετά την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Ορθοδοξίας. Αποπέμφθηκε από τον Μητροπολίτη Βεροίας Παντελεήμονα για την αντιεκκλησιολογική δράση του και βρήκε καταφύγιο στην Μητρόπολη Πειραιώς. 
Στις 8 Μαρτίου 2015 ο Μητροπολίτης Πειραιώς χειροθέτησε τον σκανδαλοποιό κληρικό πρωτοπρεσβύτερο και πνευματικό, στον Ι. Ναό Παναγίας της Οδηγήτριας Λόφου Βώκου Πειραιώς, και στις 23 Ιουλίου 2015, η Σύνοδος της Μητροπόλεως Μουντένιας και Ντόμπροτζας, επέβαλε ακοινωνησία στον εν λόγω κληρικό. 
Με δεδομένο ότι έχουν προκληθεί ταραχές από την συμπεριφορά και την δράση του ιερέα Ματθαίου Βουλκανέσκου, από την ενορία της Παναγίας Οδηγήτριας στον Πειραιά της Ελλάδας, σε επαρχίες του Πατριαρχείου Ρουμανίας, η Σύνοδος των επισκόπων της Μητρόπολης Μουντένιας και Ντόμπροτζας, πήρε την εξής απόφαση: 
Ο συγκεκριμένος ιερέας να μην γίνεται δεκτός σε καμία ενορία, μοναστήρι ή σκήτη στη ζώνη των επαρχιών της Μητρόπολης Μουντένιας και Ντόμπροτζας και να μην ασκεί οποιαδήποτε ιεροπραξία. Η όλη δράση του δημιούργησε προβλήματα ακόμα και μεταξύ ιεραρχών και μια όχι καλή εικόνα της Ρουμανικής Εκκλησίας τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό. Η απόφαση εστάλη σε όλες τις επαρχίες της Μητροπολιτικής Περιφέρειας, της οποίας – σημειωτέον – ο Μητροπολίτης είναι ο ίδιος ο Πατριάρχης Ρουμανίας Δανιήλ. Φυσικά αυτή η δυναμική ενέργεια του Πατριαρχείου Ρουμανίας δεν έγινε γνωστή στην Ελλάδα. 
Η δική μας, προσωπική θέση συμπίπτει με την πρακτική του Πατριαρχείου Ρουμανίας. Επιβολή επιτιμίου, ακοινωνησίας (και τελικά καθαίρεσης), έστω και μονομερώς, δηλ. από μία άλλη Εκκλησία (η οποία έχει συγκεκριμένους λόγους) και όχι από αυτήν στην οποία ανήκει τώρα ο όποιος ταραχοποιός κληρικός. Γι’ αυτό – προφανώς - και το Πατριαρχείο Ρουμανίας μετέφρασε και ανήρτησε το σχετικό κείμενό μας για την καθαίρεση των κληρικών εκείνων που σπείρουν συστηματικά και κατ΄ εξακολούθηση ζιζάνια στο σώμα της Εκκλησίας. 
Παραθέτουμε στη συνέχεια ολόκληρο το σχετικό με την ακοινωνησία του Ματθαίου Βουλκανέσκου κείμενο στα ρουμανικά, στο οποίο ο ακοινώνητος κληρικός σημειώνεται σαφώς ως ιερέας στην ενορία της Παναγίας Οδηγήτριας στον Πειραιά της Ελλάδας. 
Întrucât au existat unele tulburări provocate de comportamentul și activitatea desfășurată de preotul Matei Vulcănescu de la Parohia „Panaghia Odighitria” – Pireu, Grecia, în unele eparhii din Patriarhia Română, facem precizarea că Sinodul mitropolitan al Mitropoliei Munteniei și Dobrogei a luat încă din anul 2015 o hotărâre, pe care o prezentăm în extras: 
Temei nr. 8825/23.07.2015 – referatul Cancelariei Sfântului Sinod – Prezentarea comportamentului și activității desfășurate de preotul Matei Vulcănescu de la Parohia „Panaghia Odighitria” – Pireu, Grecia, în unele eparhii din Patriarhia Română. 
Ținând seama de concluzia referatului Cancelariei Sfântului Sinod: „primirea acestui cleric în cadrul unor evenimente bisericești sau pentru slujire aduce atingere cooperării și conlucrării dintre ierarhi dar și imaginii Bisericii Ortodoxe Române, atât în țară cât și în afara granițelor țării”; 
Având în vedere intervențiile următorilor ierarhi: Înaltpreasfințitul Părinte Mitropolit onorific Nifon, Arhiepiscopul Târgoviștei, Înaltpreasfințitul Părinte Teodosie, Arhiepiscopul Tomisului, Înaltpreasfințitul Părinte Ciprian, Arhiepiscopul Buzăului și Vrancei și Preasfințitul Părinte Ambrozie, Episcopul Giurgiului; 
În urma discuțiilor care au avut loc, 
Sinodul mitropolitan hotărăște ca preotul Matei Vulcănescu de la Parohia „Panaghia Odighitria” – Pireu, Grecia, să nu fie primit în comuniune în nici o parohie, mănăstire sau schit din cuprinsul eparhiilor din Mitropolia Munteniei și Dobrogei (în cadrul unor evenimente bisericești sau pentru slujire). 
Hotărârea adoptată de Sinodul mitropolitan al Mitropoliei Munteniei și Dobrogei a fost transmisă tuturor eparhiilor din Mitropolie, precum și sectoarelor Administrativ bisericesc, Exarhat și Inspectorat ale Centrului eparhial București, care au formulat o circulară pentru Arhiepiscopia Bucureștilor, trimisă în teritoriu și pusă în aplicare.
Είναι ενδιαφέρον το γεγονός ότι η μετάφραση του κειμένου μας για την καθαίρεση των σκανδαλοποιών κληρικών στα ρουμανικά και η ανάρτησή του στο site του Πατριαρχείου Ρουμανίας, παραπέμπεται και σε σελίδα στη Γεωργιανή γλώσσα στο facebook – σχετική με την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Ορθοδοξίας – προφανώς επειδή η πρότασή μας για καθαίρεση των συγκεκριμένων κληρικών, συνδέθηκε με την μετάβασή τους στην Γεωργία για να προπαγανδίσουν εναντίον της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου.


Δευτέρα 12 Σεπτεμβρίου 2016

ΕΝΑΣ ΚΟΝΤΡΑ ΤΕΝΟΡΟΣ Σ' ΕΝΑ ΑΡΧΟΝΤΟΡΕΜΠΕΤΙΚΟ


Στις 18 Ιουνίου του 1950 στο θέατρο “ΒΕΜΠΟ” δόθηκε η πρεμιέρα. 
Τίτλος της επιθεώρησης ήταν «Βίρα τις άγκυρες» και συγγραφείς οι Μίμης Τραϊφόρος και Γιώργος Γιαννακόπουλος. Για τις ανάγκες της επιθεώρησης ο Ιωσήφ Ριτσιάρδης, από τους πιο καλλιεργημένους μουσικούς της εποχής εκείνης και μοναδικός ενορχηστρωτής, με σπουδές στην Ευρώπη, έγραψε τέσσερα τραγούδια για την Σοφία Βέμπο, ανάμεσα στα οποία και η περίφημη «Ταμπακιέρα» σε στίχους του Γιώργου Γιαννακόπουλου. Ο συνθέτης ήταν προβληματισμένος για τους στίχους αλλά με τη Σοφία δίπλα του που ήταν ξετρελαμένη με τους στίχους, γεννήθηκε το πρώτο αρχοντορεμπέτικο.
Αυτό το πολυτραγουδισμένο αρχοντορεμπέτικο θα το ακούσουμε από τον διάσημο κόντρα τενόρο Νίκο Σπανό, με τον Νίκο Ζαφρανά στο πιάνο. 
Μια πολύ ιδιαίτερη προσέγγιση, γεμάτη μουσικότητα και γλυκιά μελαγχολία. 

Κυριακή 11 Σεπτεμβρίου 2016

Ο ΘΑΥΜΑΣΤΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΤΩΝ ΕΚΔΟΣΕΩΝ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ BOSE - ΕΚΔΟΣΗ ΜΕΛΕΤΗΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΠΑΝΤΕΛΗ ΚΑΛΑΪΤΖΙΔΗ


Η Μοναστική Κοινότητα του Bose είναι αξιοθαύμαστη για πολλά! 
«Επιλείψει γαρ με διηγούμενον ο χρόνος…». 
Ανάμεσα στις πολλές και υψηλού επιπέδου δραστηριότητες είναι και η εκδοτική.
Η Μονή Bose εκδίδει περίπου 25 βιβλία το χρόνο! Εκδίδει τα πρακτικά των συνεδρίων Ορθοδόξου Πνευματικότητος, ομιλίες και κείμενα του Ηγουμένου Enzo Bianchi, πατερικά κείμενα αλλά και βιβλία σύγχρονων Ορθόδοξων θεολόγων, ελλήνων και ξένων. Από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο και τον Μητροπολίτη Περγάμου Ιωάννη ως τον π. Παντελεήμονα Μανουσάκη και τον Χρήστο Γιανναρά. 
Μια εκδοτική εργασία που προϋποθέτει μια πολύ σοβαρή μεταφραστική δουλειά, η οποία γίνεται από τους αδελφούς, οι περισσότεροι των οποίων γνωρίζουν πολύ καλά τα ελληνικά και την ελληνική θεολογική πραγματικότητα. 
Οι εκδόσεις της Μονής με την ονομασία Qiqajon – από την εβραϊκή λέξη της κολοκύνθης του προφήτη Ιωνά, σύμβολο μιας μικρής έστω και εφήμερης παρηγοριάς από τον Θεό – μάλλον αποτελούν μοναδικό γεγονός στα μοναστικά χρονικά. 
Πριν λίγους μήνες κυκλοφορήθηκε συλλογή μελετημάτων του Διευθυντή της Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών Βόλου Δρ Παντελή Καλαϊτζίδη με τίτλο Nel mondo ma non del mondo. Sfide e tentazioni della chiesa nel mondo contemporaneo (Εν τω κόσμω, αλλ᾽ ουκ εκ του κόσμου. Προκλήσεις και πειρασμοί της Εκκλησίας στο σύγχρονο κόσμο). 
Η επιμελημένη μετάφραση στα ιταλικά είναι του ελληνομαθούς – και όχι μόνο - αδελφού της Μονής Luigi d’Ayala Valva, ο οποίος κάνει και την εισαγωγή. 

Ο αδελφός της Μονής Bose Luigi d’Ayala Valva

Στον εν λόγω καλαίσθητο τόμο ο Παντελής Καλαϊτζίδης εξετάζει τη διαλεκτική ένταση μεταξύ παρόντος και μέλλοντος, ιστορίας και εσχάτων, όπως επίσης και τους κινδύνους στους οποίους οδηγεί η απώλειά της, εστιάζοντας ιδιαιτέρως σε επιμέρους κρίσιμα ζητήματα για το ρόλο και τη θέση της Ορθοδοξίας στο σύγχρονο κόσμο. Σε αυτά συγκαταλέγονται η πολύπλοκη σχέση της τελευταίας με τους πολιτισμούς και τις εθνικές ταυτότητες, η συμμετοχή της στους οικουμενικούς διαλόγους, η δυσκολία της να διαλεχθεί με τη θεωρία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις κοσμικές εκδοχές της και με την ιδέα για την ισότητα όλων των ανθρώπων, όπως επίσης και η άρθρωση ενός καίριου και προφητικού λόγου απέναντι στην τρέχουσα οικονομική και κοινωνική κρίση.
Σύμφωνα με τον συγγραφέα, ο χριστιανός δεν νομιμοποιείται να προσκολλάται στο παρελθόν• αποτελεί ύπαρξη προσανατολισμένη στο μέλλον, από το οποίο και αναμένει την πληρότητα της ζωής του. Την ίδια στιγμή, ωστόσο, το παρελθόν και η ιστορία δεν καταργούνται, ούτε εγκαταλείπονται, αλλά μεταμορφώνονται. Το ίδιο ισχύει και με την Εκκλησία, η οποία ζει στην ιστορία, χωρίς όμως να αντλεί και την ύπαρξή της από αυτή. Όπως με εύγλωττο τρόπο δηλώνεται στον τίτλο, η Εκκλησία βρίσκεται «εν τω κόσμω», αλλά δεν είναι «εκ του κόσμου».
Παραθέτουμε στη συνέχεια τον πρόλογο της ιταλικής έκδοσης και τα περιεχόμενα του βιβλίου.
Π.Α.Α.

Ο Παντελής Καλαϊτζίδης με τον καθηγητή Αριστοτέλη Παπανικολάου στο πρόσφατο Συνέδριο
Ορθοδόξου Πνευματικότητος στην Μονή Bose (9-9-2016)

Παρασκευή 9 Σεπτεμβρίου 2016

Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΚΑΘΑΙΡΕΣΗ ΤΩΝ ΣΚΑΝΔΑΛΟΠΟΙΩΝ ΣΤΟ SITE ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΡΟΥΜΑΝΙΑΣ


Απίστευτο και όμως αληθινό! 
Το επίσημο site του Πατριαρχείου Ρουμανίας μετέφρασε και ανήρτησε το κείμενό μου, με το οποίο προτείνω την καθαίρεση των κληρικών που έχουν υπερβεί τα εσκαμμένα και πήγαν στην Εκκλησία της Γεωργίας για να κάνουν προπαγάνδα εναντίον της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδοξίας. 
Αυτό σημαίνει ότι οι διαχειριστές του site του Πατριαρχείου Ρουμανίας θεώρησαν άξια λόγου την πρότασή μου, η οποία στηρίζεται - για όποιον καταλαβαίνει - σε εκκλησιολογικά κριτήρια, αλλά και στο σκεπτικό των κειμένων της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου.
Κάποιοι ...θιγόμενοι, θεώρησαν την πρότασή μου "απειλή". Δεν πρόκειται για απειλή, αλλά για θέση ξεκάθαρη και χωρίς περιστροφές. 
Πιστεύω πως κάποια στιγμή η Εκκλησία θα δώσει την πρέπουσα απάντηση, σε όσους επιβουλεύονται συστηματικά την ενότητά της και παραμένουν αμετανόητοι. 
Π.Α.Α.

ΣΤΟ BOSE ΟΙ ΕΚΠΛΗΞΕΙΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΤΕΛΟΣ...


Οι εκπλήξεις εδώ στο Bose, στο πλαίσιο του 24ου Διεθνούς Συνεδρίου Ορθοδόξου Πνευματικότητος, δεν έχουν τέλος.
Τον γνώρισα φοιτητή και τώρα - μετά από 15 χρόνια - τον συναντώ στέλεχος του Τμήματος Εξωτερικών Υποθέσεων της Εκκλησίας της Ουκρανίας.
Με τον αγαπητό πρωθιερέα Νικόλαο Danilevic από το Κίεβο, έξω από το ναό της Μονής του Bose. 

Με τον πραγματικά εκλεκτό κληρικό της Μητροπόλεως Ιταλίας, π. Αθηναγόρα Φασίολο, υποδειγματικό λειτουργό.

Πέμπτη 8 Σεπτεμβρίου 2016

ΣΤΟ BOSE ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ ΔΙΟΡΘΟΔΟΞΩΣ ΚΑΙ ΔΙΑΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΩΣ


Με τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Βελγίου κ. Αθηναγόρα, σήμερα εδώ στο μοναστήρι του Bose, όπου πραγματοποιείται το 24ο Συνέδριο Ορθόδοξης Πνευματικότητος.
Η ευκαιρία για ουσιαστικές διορθόδοξες και διαχριστιανικές συναντήσεις εδώ στο Bose, είναι πραγματικά μοναδική. 
Όπως και η φύση που περιβάλλει το μοναστήρι. 
Σήμερα έγινε στο Καθολικό της Μονής Θεία Λειτουργία ημών των Ορθοδόξων και αργότερα και της Ρωμαιοκαθολικής αδελφότητος της Μονής, επί τη εορτή του Γενεσίου της Θεοτόκου. 


Τετάρτη 7 Σεπτεμβρίου 2016

ΣΤΟΝ ...ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ ΤΟΥ BOSE ΕΧΕΙ ΘΕΣΗ ΚΑΙ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ



Ξεκίνησαν σήμερα, Τετάρτη 7 Σεπτεμβρίου 2016, και θα διαρκέσουν μέχρι το Σάββατο 10 του μηνός, εδώ στον χώρο της περίφημης Μονής του Μπόζε στην Ιταλία (Monastero di Bose), κοντά στο Μιλάνο, οι εργασίες του 24ου Διεθνούς Συνεδρίου Ορθόδοξης Πνευματικότητος, με το επίκαιρο θέμα: ΜΑΡΤΥΡΙΟ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑ.
Τι να πει κανείς γι' αυτό το οικουμενικό μοναστήρι; 
Τα συνέδρια Ορθόδοξης Πνευματικότητας που πραγματοποιούνται είναι σαφώς υψηλού επιπέδου και αποτελούν μοναδική ευκαιρία για συναντήσεις διορθόδοξες και διαχριστιανικές.
Δείτε αναλυτικά στο ΦΩΣ ΦΑΝΑΡΙΟΥ. 
Στο Bose κυριαρχούν μόνο καλά στοιχεία. Καλαισθησία, λιτότητα, απλότητα, σοβαρότητα, ομορφιά, αγάπη. 
Εδώ και ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιος έχει τη θέση του.
Γι' αυτό και παραθέτουμε στη συνέχεια το θερμό γράμμα του προς τον Ηγούμενο της Μονής Boze, Enzo Bianchi, δια του οποίου εύχεται επιτυχία στις εργασίες του συνεδρίου και δηλώνει πως δεν θα παραστεί "λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων", παρά την "σφοδράν επιθυμίαν" του να παρακολουθήσει το συνέδριο. 
Π.Α.Α.


Related Posts with Thumbnails