Πέμπτη 16 Ιουνίου 2016

ΜΕ ΤΟΝ ΝΙΓΗΡΙΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ ΣΤΟ INTV.GR ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟ


Μια πραγματικά ενδιαφέρουσα συνέντευξη σήμερα με τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Νιγηρίας κ. Αλέξανδρο, για την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Ορθοδοξίας.
Ο Μητροπολίτης Νιγηρίας είναι μέλος της Πανορθοδόξου Γραμματείας και μέλος της Αντιπροσωπείας του δευτερόθρονου Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, που θα λάβει μέρος στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο στην Ορθόδοξο Ακαδημία Κρήτης.
Μπορείτε να παρακολουθήσετε ολόκληρη την συνέντευξη στο διαδικτυακό κανάλι  intv.gr σε σκηνοθεσία Γιώργου Αρβανίτη.



Χαίρομαι διότι ξανασυναντηθήκαμε τηλεοπτικά μετά από 16 χρόνια!
Παραθέτουμε στη συνέχεια την συνέντευξη με τον τότε Επίσκοπο (νυν Μητροπολίτη) Νιγηρίας Αλέξανδρο, την οποία μας παραχώρησε στον Τηλεοπτικό Σταθμό της Ι. Μητροπόλεως Πατρών "Λύχνος" το 2000. 

Τετάρτη 15 Ιουνίου 2016

ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ ΜΑΝΟΥ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙ...


Σαν σήμερα πριν 22 χρόνια, ο Μάνος Χατζιδάκις αναχώρησε στ' άστρα...
Δημοσιεύουμε κάτι τι από τη θρυλική ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ του Μάνου Χατζιδάκι, το βιβλίο που κυκλοφόρησε το 1980 και ήταν το πρώτο στη λογοτεχνική σειρά ''Υψικάμινος'', σε σχήμα τσέπης 11χ18, που διηύθυνε για πολλά χρόνια ο Δημήτρης Καλοκύρης.
Να θυμίσουμε, όμως, ότι η ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ εκδόθηκε για πρώτη φορά πριν 50 χρόνια! Το 1966, από τις εκδόσεις "Κεραμεικός". 
Σε εκείνη την πρώτη έκδοση υπήρχε η σημείωση: "Η "Μυθολογία" του Μάνου Χατζιδάκι δεν είναι καθαυτό ποίησις ή, ακριβέστερα, δεν είναι μόνο ποίησις. Είναι η επέκταση μιας συγκεκριμένης μουσικής δημιουργίας μέσα στον ελεύθερο ποιητικό χώρο".
Για μας ο Μάνος Χατζιδάκις ήταν αληθινός ποιητής!
Και φυσικά ανήκει στην προσωπική μας μυθολογία!
Δείτε όλες τις αναρτήσεις μας για τον Μ. Χατζιδάκι εδώ




ΓΙΟΡΤΗ ΛΗΞΗΣ ΤΟΥ 72ου ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ, ΜΕ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΤΑΤΙΑΝΑΣ ΖΩΓΡΑΦΟΥ


Το 72ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών «Ανδρέας Κάλβος», στο Θησείο, γιόρτασε την λήξη του σχολικού έτους με μια μουσικοκινητική παράσταση βασισμένη σε τραγούδια της παιδαγωγού και τραγουδοποιού Τατιάνας Ζωγράφου. 
Η γιορτή πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 14 Ιουνίου 2016 στον χώρο του Σχολείου, με την παρουσία πλήθους κόσμου. Τα παιδιά του Σχολείου πλαισίωσαν οι μουσικοί: Δάφνη Πανουργιά (τραγούδι), Δημήτρης Μπουζάνης (πιάνο), Παναγιώτης Κανελλόπουλος (μαντολίνο) και η ίδια η Τατιάνα Ζωγράφου. 
Για την γιορτή πολύ κοπίασαν, η μουσικός του Σχολείου Φανή Μώραλη και η θεατρολόγος Χριστιάνα Καραποστόλου, στις οποίες αξίζει ο δίκαιος έπαινος! 
Καθοριστική, απ’ ό,τι φάνηκε, και η συμβολή της διευθύντριας του Σχολείου Τατιάνα Σπανέλλη. 
Η γιορτή ήταν σαν το τραγούδι της Τατιάνας Ζωγράφου «Η πόλη που γελούσε». 
Μπράβο σε όλους γι’ αυτήν την ολόδροση παράσταση.


Τρίτη 14 Ιουνίου 2016

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΗΣ ΡΩΣΙΚΗΣ ΕΜΙΓΚΡΑΤΣΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ ΜΕΣΟΠΟΛΕΜΟΥ


Δημήτρης Μπαλτᾶς 
Valeriy Ismagilov, Καλλιτέχνες τῆς ρωσικῆς ἐμιγκράτσιας στήν Ἑλλάδα τοῦ μεσοπολέμου. Ἄγνωστες πτυχές τῆς ἑλληνικῆς μουσικῆς ἱστορίας, Ἐκδόσεις Πελασγός, Ἀθήνα 2016, σελ. 491 
Μία μελέτη ἡ ὁποία «ἐπιδιώκει νά ἀφηγηθεῖ τή ζωή καί τήν ἐπαγγελματική, πολιτιστική, παιδαγωγική δραστηριότητα περίπου 20 καλλιτεχνῶν … καί νά ἀνιχνεύσει καί νά ἀποτιμήσει τό μέγεθος τῆς συμβολῆς τους στό πολιτιστικό γίγνεσθαι τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας κατά τήν περίοδο τοῦ μεσοπολέμου» (σ. 13), παρουσιάζω στήν σημερινή μου κατάθεση. 
Συγγραφέας τοῦ βιβλίου εἶναι ὁ V. Ismagilov, ἀπόφοιτος τοῦ Κρατικοῦ Ὠδείου Τσαϊκόφσκι τῆς Μόσχας καί διδάκτωρ τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν. 
Στίς εἰσαγωγικές σελίδες τοῦ βιβλίου (σσ. 11-48) δίνεται μία εἰκόνα τοῦ λεγόμενου «ἀργυροῦ αἰώνα» τῆς ρωσσικῆς λογοτεχνίας καί τέχνης. Τό 1917 ἡ ἐπανάσταση στήν Ρωσσία ὁδήγησε σέ ἐξορία περίπου 2-3 ἑκατομμύρια ἀνθρώπους, μεταξύ τῶν ὁποίων πολλούς ἐκπροσώπους τῆς φιλοσοφίας, τῆς λογοτεχνίας καί τῆς τέχνης (σσ. 29-31). Ἔτσι, ἡ Ρωσσία στερήθηκε ὁρισμένα ἀπό τά πιό δημιουργικά τμήματα τοῦ λαοῦ της. Βεβαίως οἱ Ρῶσσοι τῆς Διασπορᾶς καλλιέργησαν καί ἀνέδειξαν τήν δημιουργικότητά τους καί ἐκτός Ρωσσίας. 
Ἐπισημαίνεται ἀπό τόν Ismagilov ὅτι «τό κύριο κύμα τῶν ἐκπροσώπων τῆς τέχνης ἀπό τη Ρωσία ἐμφανίστηκε στήν Ἑλλάδα κατά τή δεκαετία τοῦ 1920» (σ. 45). Προσθέτει δέ ὁ συγγραφέας ὅτι «ἡ παροῦσα μελέτη ἑστιάζει στίς προσωπικότητες τῆς μουσικῆς τέχνης πού ἦρθαν στήν Ἑλλάδα … καί διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στή μουσική ζωή καί στήν ἀνάπτυξη τῆς μουσικῆς τέχνης στήν Ἑλλάδα» (σ. 48). Καταγράφονται λοιπόν εἴκοσι καλλιτέχνες πού ἔζησαν καί παρουσίασαν ἕνα ἀξιόλογο ἔργο, μουσικό καί παιδαγωγικό, στήν Ἑλλάδα, μεταξύ τῶν ὁποίων θά ἀναφέρω τόν Β. Φρήμαν (σσ. 49-107), τόν Ἰ. Μπούτνικωφ (σσ. 131-201) καί τόν Ἀριστοτέλη Κουντούρωφ (σσ. 213-306). Γιά κάθε μουσικό ξεχωρστά, ὁ Ismagilov ἔχει καταγράψει, κατόπιν διασταυρώσεως τῶν στοιχείων, ἐκτός ἀπό τά βασικά στοιχεῖα τοῦ βίου του, τά ἔργα του, τά Ὠδεῖα ὅπου δίδαξε καί τίς συναυλίες πού ἔδωσε στήν χώρα μας. Μάλιστα γιά τήν τεκμηριωμένη παρουσίαση τῶν στοιχείων ὁ συγγραφέας ἔχει χρησιμοποιήσει, ἐκτός τῆς ἑλληνικῆς, τήν ρωσσόφωνη σχετική βιβλιογραφία.
Ἀναφερόμενος στήν συμβολή τῶν Ρώσσων μουσικῶν πού ἦρθαν στήν χώρας μας στά χρόνια τοῦ μεσοπολέμου, ὁ συγγραφέας τονίζει συνολικά ὅτι «οἱ μουσικοί ἀπό τή Ρωσία διακρίθηκαν σέ ὅλες τίς σφαῖρες τῆς μουσικῆς τῆς Ἑλλάδας, εἴτε λόγιας εἴτε ἐλαφρᾶς: ὑπῆρξαν λαμπροί πιανίστες, διηύθυναν τή συμφωνική ὀρχήστρα, πρωταγωνιστοῦσαν στό λυρικό θέατρο, ἦταν ἐπικεφαλῆς τοῦ ἐλαφροῦ μουσικοῦ θεάτρου, συνέθεταν μουσική, ἔγραφαν ἄρθρα γιά τά ἐκπαιδευτικά καί τά καλλιτεχνικά προβλήματα τοῦ τόπου, γαλούχησαν μία πλειάδα διακεκριμένων Ἑλλήνων μουσικῶν πού εμφανίστηακν στίς παγκόσμιες μουσικές σκηνές» (σ. 381). 
Στό Παράρτημα τῆς παρούσης μελέτης ὑπάρχει ἕνα σπάνιο φωτογραφικό καί ἀρχειακό ὑλικό (σσ. 389-445). 
Σέ μία γενικότερη ἀποτίμηση, θά παρατηρἠσω ὅτι ἡ μελέτη τοῦ V. Ismagilov καλύπτει ἕνα κενό στήν βιβλιογραφία τῆς ἑλληνικῆς μουσικῆς ἱστορίας, ἀναδεικνύοντας κατά τόν καλύτερο τρόπο τήν παρουσία καί τήν συμβολή τῶν Ρώσσων μουσικῶν στήν Ἑλλάδα τοῦ μεσοπολέμου. 
Ὁπωσδήποτε  παροῦσα μελέτη θά προκαλέσει τό ἐνδιαφέρον τῶν ἀσχολουμένων μέ τήν μουσική παιδεία τῆς χώρας μας, ἱστορικῶν καί καλλιτεχνῶν, ἀλλά καί τοῦ εὐρύτερου κοινοῦ, μέ ἱστορικά καί παιδαγωγικά ἐνδιαφέροντα.

Δευτέρα 13 Ιουνίου 2016

ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΡΕΣΙΤΑΛ ΤΗΣ ΤΑΝΙΑΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΥ ΓΙΑ ΣΟΛΟ ΒΙΟΛΙ


Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 
Ένα πραγματικό ρεσιτάλ δεξιοτεχνίας και υψηλής μουσικής αισθητικής, έδωσε χθες βράδυ (12 Ιουνίου 2016) η σολίστ στο βιολί και συνθέτρια Τάνια Σικελιανού, στο Δελφικό Ωδείο, στους Αμπελοκήπους. 
Η Τάνια Σικελιανού ερμήνευσε 15 έργα σύγχρονων συνθετών, ελλήνων και ξένων, για σόλο βιολί. Τα 8 από αυτά, είναι αφιερωμένα σ’ αυτήν, ενώ 4 παίχτηκαν σε πρώτη εκτέλεση. 
Συγκεκριμένα ερμήνευσε έργα των: E. Bloch, Κ. Μαντζώρου, Ν. Αθανασάκη, Τ. Καματερού, Β. Φιλιππαίου, Javier Torres Maldonado A.AZadi (α’ μέρος), Ν. Σκαλκώτα, Idin M. Mofakham, M. Feldman, Ν. Χαριζάνου, Ruud Roelofsen, Α. Γεωργιάδη και Ι. Ξενάκη (β’ μέρος). 
Αυτό το ρεσιτάλ δεν πληρώνεται. Πολύς κόπος, πολλή μελέτη, άκρα δημιουργικότης! 
Τα έργα ήταν όλα απαιτητικά και κάποια ιδιαίτερων απαιτήσεων, με σύγχρονες τεχνικές και δυσκολίες απόδοσης της πυκνής παρτιτούρας του συνθέτη. Όμως η Τάνια Σικελιανού απέδειξε την μεγάλη ικανότητά της στο να ερμηνεύει hard rock κομμάτια σύγχρονης μουσικής. Και βέβαια λόγω ακριβώς αυτής της ικανότητάς της, προκαλεί και νέες δημιουργίες, αφού σύγχρονοι συνθέτες γράφουν έργα γι’ αυτήν. 
Ο ήχος της είναι διαυγέστατος και μέσα από την ερμηνεία της κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον του ακροατή - χωρίς να καταφεύγει σε εύκολους εντυπωσιασμούς – αποδίδοντας με ειλικρίνεια κάθε φράση, ποίκιλμα, ισοκράτημα, γκλισσάντι ή τρέμολο. Και εν τέλει δημιουργώντας ατμόσφαιρα και προκαλώντας συγκίνηση. 
Να σημειώσω εδώ ότι η Τάνια Σικελιανού δεν παρέλειψε να παίξει και ένα έργο συνθέτριας της γενέτειράς της (της Πάτρας), δηλ. το έργο Remember της Βασιλικής Φιλιππαίου, διευθύντριας της Φιλαρμονικής Εταιρείας – Ωδείο Πατρών. 
Επίσης, θεωρώ ευφάνταστο και ταιριαστό το κλείσιμο της βραδιάς με το κομμάτι Mikka του Ιάννη Ξενάκη, το οποίο είναι και το πρώτο έργο του συνθέτη για σόλο βιολί (1971). 
Εύχομαι από καρδιάς στην Τάνια Σικελιανού να συνεχίσει ακάθεκτη έτσι δυνατά!

Η Τάνια Σικελιανού και ο συνθέτης Κώστας Μαντζώρος 

Κυριακή 12 Ιουνίου 2016

Ο ΧΟΡΕΥΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΝΟΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ ΚΟΡΑΗΣ ΔΑΜΑΤΗΣ

Από την παράσταση "Ο Δάσκαλός μου, ο Σοπενχάουερ" 

Ο Κοραής Δαμάτης, γνησίως Αλεξανδρινός, είναι χορευτής και σχοινοβάτης. 
Έχοντας κάνει χορό, συνεργάστηκε με τα «ιερά τέρατα» του χορού στην Ελλάδα, Ζουζού Νικολούδη και Ραλλού Μάνου. 
Μετά έκανε πολύ θέατρο, σχοινοβατώντας στις σκηνοθεσίες του, παραμένοντας πάντα αντισυμβατικός και καλλιτέχνης με ρωγμές. 
Ο ίδιος λέει για την παράσταση που ανεβάζει «Ο Δάσκαλός μου, ο Σοπενχάουερ»: «Πρόκειται για υπαρξιακά κομμάτια. Δεν αφορούν την κατάθλιψη αλλά τον άνθρωπο και τις σχέσεις του, την τύχη του, τη δυστυχία του και το πεπρωμένο του.» 
Αλλά εμένα με εκφράζει και η ταύτισή του με τον Σπίρο Σιμόνε, του οποίου ο Κοραής Δαμάτης είχε ανεβάσει την «Αυλή» το 2011: «Εδώ δεν μπορείς να μένεις σιωπηλός. Εδώ απαγορεύεται να μένεις σιωπηλός. Εδώ πρέπει να μιλάς, πρέπει κάτι να πεις. Για όλους αυτούς που δεν μπορούν να μιλήσουν πια, πρέπει εσύ κάτι να πεις!». 
Δηλαδή χρειάζεται συνείδηση και τόλμη, ίσως και αυτοθυσία για να μην τα πάρει όλα η δίνη. 
Δεν μπορώ να το εξηγήσω ούτε να το τεκμηριώσω, αλλά όσες παραστάσεις του Κοραή Δαμάτη έχω δει, με παραπέμπουν στο φως το πολύ λαμπερό της Αλεξάνδρειας και σ’ αυτό το κίτρινο φως του Καῒρου που βγαίνει μέσα από την έρημο κι έχει, θαρρείς, το χρώμα της άμμου… 
Φαίνεται πως γι’ αυτό φωτίζει ο ίδιος ο Κ. Δαμάτης τις περισσότερες παραστάσεις που σκηνοθετεί.
Για όλα αυτά και άλλα πολλά, αξίζει να ακούσει κανείς τον Κοραή Δαμάτη να συνομιλεί με τον ιερέα και σκηνοθέτη π. Πέτρο Μινώπετρο, απόψε στις 8 το βράδυ στο Ραδιόφωνο της Εκκλησίας 89,5 στο πλαίσιο της εκπομπής «Από Τέχνη σε Τέχνη». 
Με αφορμή το ανέβασμα, στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, του έργου «Ο δάσκαλός μου ο Σοπενχάουερ» που σκηνοθετεί ο Κοραής Δαμάτης, καθώς και την έκδοση του μυθιστορήματος «Το Σπίτι Μόνο» του ιδίου, μεταδίδεται σε επανάληψη εκπομπή με καλεσμένο τον Κοραή Δαμάτη. Η εκπομπή έχει θέμα: «Η Αλεξάνδρεια, η ιστορία του 7ου Θεάτρου, ο χορός, η όπερα, ο Μίνωας Βολανάκης και η διδακτική των παραστατικών τεχνών».
Π.Α. Ανδριόπουλος

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΙΕΡΟΘΕΟΣ ΚΑΙ Η ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟΣ


Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 
Ήταν συμπαθών, αλλά ιδεολογικά εξ αρχής μαζί τους. Εσχάτως ταυτίστηκε αναφανδόν με τους «αντι-οικουμενιστές», τους και «αντι – Συνοδικούς», ήτοι αυτούς που εναντιώνονται με σφοδρότητα στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο, από την οποία «κινδυνεύει η πίστη»! 
Τώρα έχει γίνει και φλάμπουρο αυτής της φράξιας: «Το λέει ο Ναυπάκτου»! 
Αρχικώς προσπάθησε με ένα κείμενο – σεντόνι, απ’ αυτά που συνηθίζει, να αποδομήσει θεολογικώς και να κηρύξει «πλανεμένο» τον Μητροπολίτη Περγάμου Ιωάννη, τον ιεράρχη του Οικουμενικού Θρόνου, ο οποίος έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στην προετοιμασία της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου. Αυτό δεν είναι λίγο, αν σκεφτούμε όχι μόνο το πόσο μεγάλος θεολόγος είναι ο Περγάμου, αλλά και την διακεκριμένη θέση του στο Οικουμενικό Πατριαρχείο λόγω, ακριβώς , της θεολογίας του. 
Στη συνέχεια έλαβε μέρος στην ημερίδα των Πειραιώς και σία, που προσπάθησε να κηρύξει από πριν «ληστρική» την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο. Ήταν η πρώτη επίσημη εμφάνισή του στο στρατόπεδο των κομμουνιστών «αντι-οικουμενιστών». 
Πολλά θα μπορούσε να πεις κανείς… 
Αρκούμαι στην τελευταία παράγραφο του κειμένου του Μητροπολίτου Ναυπάκτου Ιεροθέου, που είδε το φως της δημοσιότητας χθες, με τίτλο: «Λίγο πριν την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο», στην οποία ο Σεβασμιώτατος θα συμμετάσχει ως μέλος της Αντιπροσωπείας της Εκκλησίας της Ελλάδος. Η μόνη διαφορά του με τους ομοϊδεάτες του, οι οποίοι παραιτήθηκαν από την συμμετοχή στο …ανοσιούργημα! Το γιατί είναι άλλο θέμα… 
Γράφει: «Μέ πολύ σεβασµό, παρακαλῶ ἱκετευτικῶς τούς Προκαθηµένους τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, πού τελικά θά παραστοῦν, ἰδίως τόν Παναγιώτατο Οἰκουµενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολοµαῖο, ὁ ὁποῖος κοπίασε γιά νά φθάσουν τά πράγµατα ἕως ἐδῶ, νά ἀναφέρουν ρητῶς ὅτι ἡ Σύνοδος αὐτή εἶναι συνέχεια τῶν Συνόδων τοῦ Μεγάλου Φωτίου, τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαµᾶ, τοῦ ἁγίου Μάρκου τοῦ Εὐγενικοῦ, τῶν Μεγάλων Πατριαρχῶν τῆς Ἀνατολῆς, τῶν Προκατόχων τους, ἐκ τῶν ὁποίων µερικοί ἐµαρτύρησαν γιά τήν δόξα τοῦ Θεοῦ καί τῆς Ἐκκλησίας. ∆ιαφορετικά θά ὑπάρχη ἕνας ἐπί πλέον λόγος νά ἀπαξιωθῆ στήν συνείδηση τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ πληρώµατος ὡς Σύνοδος ἀντιφωτιανή, ἀντιπαλαµική, ἀντιµαρκιανή (Μάρκου Εὐγενικοῦ), ἀντιφιλοκαλική!»
Και εδώ εγείρονται μερικά ερωτήματα: 
 - Αν οι Προκαθήμενοι αποδεχθούν την ικεσία του Μητροπολίτου Ναυπάκτου και «αναφέρουν ρητώς ότι η Σύνοδος αυτή είναι συνέχεια….» κ.λπ., η Σύνοδος θα είναι όντως συνέχεια εκείνων των Συνόδων; 
- Αν δεν το αναφέρουν – όπερ βέβαιον! – θα είναι «ένας επί πλέον λόγος να απαξιωθή [η Σύνοδος]; Δηλαδή υπάρχουν και άλλοι λόγοι απαξιώσεως της Συνόδου που τους γνωρίζει ο Ναυπάκτου και προσπαθεί να περισώσει ό,τι είναι δυνατόν; Αν είναι δυνατόν! 
- Θα απαξιωθεί «στήν συνείδηση τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ πληρώµατος ὡς Σύνοδος ἀντιφωτιανή, ἀντιπαλαµική, ἀντιµαρκιανή (Μάρκου Εὐγενικοῦ), ἀντιφιλοκαλική!». Για να το καταλάβω: Κινδυνεύει η Σύνοδος να απαξιωθεί ως τοιαύτη στο εκκλησιαστικό πλήρωμα των Αφρικανών Ορθοδόξων, των Ασιατών, των Πολωνών, των Αλβανών, των Τσέχων, των Σλοβάκων κ.λπ.; 
Κάποιο άλλο «πλήρωμα» φαίνεται πως έχει στο μυαλό του ο Σεβασμιώτατος. 
Μόνο που αυτό το «πλήρωμα» ή όπως αυτοαποκαλείται αυτάρεσκα «ο πιστός λαός», συνιστά την απόλυτη κενότητα. Δε νομίζω να πιστεύει ο Σεβασμιώτατος πως αυτοί οι ταλιμπάν έχουν σχέση με την θεολογία του Μεγάλου Φωτίου ή του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά ή με την Φιλοκαλία. 
Και τώρα που το σκέπτομαι: Με την θεολογία της Φιλοκαλίας αντιμετώπισε ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου το πρόβλημα που έχει με το μοναστήρι της Μεταμορφώσεως στην επαρχία του;
Καλή Σύνοδο, Σεβασμιώτατε: "ἀντιφωτιανή, ἀντιπαλαµική, ἀντιµαρκιανή (Μάρκου Εὐγενικοῦ), ἀντιφιλοκαλική!"

Σάββατο 11 Ιουνίου 2016

Γιώργου Βλαντή: Η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος και οι φονταμενταλιστές


Ο φόβος μπροστά στο Πνεύμα 
Η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος και οι φονταμενταλιστές 
Ένα θαυμάσιο κείμενο του θεολόγου Γιώργου Βλαντή, ο οποίος είναι Διευθυντής (Geschäftsführer) του Συμβουλίου των Χριστιανικών Εκκλησιών της Βαυαρίας (ACK Bayern) και επιστημονικός συνεργάτης της Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών Βόλου.

ΕΥΧΟΜΑΙ Ο ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΝΑ ΕΧΕΙ ΠΛΟΥΣΙΑ ΤΗΝ ΕΥΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΩΝ ΑΝΤΙΟΧΕΙΑΣ


Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου
Ο Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ απέστειλε – εν αλαλαγμώ – συγχαρητήρια και ευχαριστήρια επιστολή προς τους Πατριάρχες που έχουν δηλώσει ότι δεν θα προσέλθουν στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο. 
Στον Πατριάρχη Αντιοχείας Ιωάννη γράφει: «…Γνωστόν τυγχάνει τό πολυσχιδές καί ἐπίμοχθον ἔργον, τό ὁποῖον ἐπιτελεῖ ἡ Ὑμετέρα Σεπτή Μακαριότης τόσον διά τόν εὐαγγελισμόν τῶν Ὀρθοδόξων πιστῶν, ὅσον καί διά τόν ἐπιστηριγμόν ὑλικόν καί πνευματικόν τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως ἐν τῇ Ὑμετέρᾳ Θεοφρουρήτῳ κανονικῇ δικαιοδοσίᾳ, τῷ Σεπτῷ Πατριαρχείῳ Ἀντιοχείας, τῷ συγκλονουμένῳ ὑπό τῆς πολεμικῆς ταραχῆς καί εὑρισκόμενον εἰς τόν πυρήνα τῆς ἀθλίας πολεμικῆς τοῦ Ἰσλαμικοῦ φονταμενταλισμοῦ.» κ.λπ., κ.λπ. 
Ως εκ τούτου, αισθάνομαι την ανάγκη να αφιερώσω στον Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ το άκρως ενδεικτικό φωτογραφικό υλικό από την – όντως πολυσχιδή! - δράση του Πατριάρχου Αντιοχείας Ιωάννη στην Μέση Ανατολή, καθώς και να του θυμίσω ότι στο Πατριαρχείο Αντιοχείας ισχύει πανηγυρικά άρχι του νυν, η «Κοινή Δήλωσις» ανάμεσα στο Πατριαρχείο Αντιοχείας της Ορθόδοξης Εκκλησίας και της Συροϊακωβιτικής Εκκλησίας, και – πάλι ενδεικτικώς – παραθέτω εδώ κάποια άρθρα όπως τα δημοσιοποίησε σε εγκύκλιο του ο Συροϊακωβίτης Πατριάρχης Ιγνάτιος Ζάκκα Α' Ιουάς στις 17 Νοεμβρίου 1991. 


6- Στο ιερό μυστήριο του Βαπτίσματος, ή την νεκρώσιμη ακολουθία ή άλλες ακολουθίες, προηγείται ο αρχιερέας του αφορώμενου, εάν δε πρόκειται για τον ιερό γάμο, ο αρχιερέας του γαμπρού προηγείται. 
7- Τα ανωτέρω δεν εφαρμόζονται για συμμετοχή κληρικών στη Θεία Λειτουργία. 
8- Τα αναφερόμενα στο άρθρο 6 εφαρμόζονται στους ιερείς από τις δύο Εκκλησίες. 
9- Εάν σε έναν τόπο βρεθεί ένας μόνο ιερέας από μια από τις δύο Εκκλησίες, τότε αναλαμβάνει να τελέσει τα ιερά μυστήρια και ακολουθίες και πνευματικές υπηρεσίες στα τέκνα και των δύο Εκκλησιών στον τόπο εκείνο, συμπεριλαμβανομένων της Θείας Λειτουργίας και του γάμου. Σ’ αυτή την περίπτωση κρατάει ο ιερέας διαφορετικά μητρώα, και μεριμνά στο να μεταφέρει το μητρώο των τέκνων της αδελφής Εκκλησίας στην αντίστοιχη πνευματική ηγεσία. 
10- Εάν υπάρχουν δυο ιερείς, ο καθένας από τη διαφορετική Εκκλησία, σε τόπο όπου υπάρχει μόνο ένας ναός, τότε τελούν την Θεία Λειτουργία εναλλάξ. 
11- Εάν βρεθεί ένας ιεράρχης από τη μια Εκκλησία και ένας ιερέας από την αδελφή Εκκλησία τότε φυσικά προηγείται ο αρχιερέας και ας είναι στην ενορία του ιερέα. 
13- Ο γαμπρός και ο νονός μπορεί να είναι από όποια από τις δύο Εκκλησίες χωρίς διάκριση.

Εύχομαι ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ να έχει πλουσία την ευλογία των Χριστιανών Πατριαρχών Αντιοχείας. 

Παρασκευή 10 Ιουνίου 2016

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΔΥΣΣΕΑ ΕΛΥΤΗ ΣΤΗ ΛΑΜΙΑ ΜΕ ΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΗΣ ΙΟΥΛΙΤΑΣ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ


Μια …Ελυτική εκδήλωση διοργάνωσαν την 1η Ιουνίου 2016 ο Δήμος Λαμιέων, η Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Λαμίας, το 16ο Δημοτικό Σχολείο Λαμίας και το Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Λαμίας με αφορμή τη συμπλήρωση είκοσι χρόνων από τον θάνατο του Νομπελίστα Οδυσσέα Ελύτη.
Η εκδήλωση θα πραγματοποιήθηκε στο Δημοτικό Θέατρο Λαμίας, το οποίο κατακλύστηκε από κόσμο. 
Χαιρετισμό απηύθυνε ο Δήμαρχος Νίκος Σταυρογιάννης, ενώ μίλησαν για τον ποιητή η Σχολική Σύμβουλος Δημοτικής Εκπαίδευσης Ειρήνη Λουλακάκη, με θέμα: «Η ποίηση του Οδυσσέα Ελύτη και η Δημιουργικότητα στην Εκπαίδευση» και η ποιήτρια Ιουλίτα Ηλιοπούλου, με θέμα: «Η διαμόρφωση της ποιητικής ταυτότητας του Οδυσσέα Ελύτη.» 
Το 16ο Δημοτικό Σχολείο, με τη δασκάλα της Ε΄τάξης Αναστασία Κατόπη και την εκπαιδευτικό Φυσικής Αγωγής Αλεξάνδρα Καρμίρη σε συνεργασία με τους εκπαιδευτικούς θεατρικής αγωγής Ευθυμία Σταυροθεοδώρου και εικαστικών Βασίλη Κοντογεώργο παρουσίασε ένα θεατρικό δρώμενο βασισμένο στον «Ήλιο τον ηλιάτορα» και η Χορωδία του Σχολείου, υπό τη διεύθυνση του μουσικού Νίκου Κακαβελάκη, τραγούδησε μελοποιημένα ποιήματα. 
Το Ειδικό Δημοτικό Σχολείο συμμετείχε με εικαστικές δημιουργίες, ενώ την βραδιά συντόνισε ο Νίκος Παπαγεωργίου, Δρ. Φιλολογίας. 
Η ποιήτρια Ιουλίτα Ηλιοπούλου είχε προσκληθεί και από το Ειδικό Σχολείο Λαμίας, το οποίο στις 2 Ιουνίου, σε συνεργασία με την Β1 τάξη του 7ου Δημοτικού Σχολείου Λαμίας, παρουσίασε το παραμύθι της Ιουλίτας Ηλιοπούλου «Βάγια κουκουβάγια», στην αίθουσα εκδηλώσεων του σχολείου.


«Μαθαίνουμε νοηματική μέσα από τον Οδυσσέα Ελύτη...» - Από μαθητές του Δημοτικού Κ. Καστριτσίου Πατρών


“Μέσα στη θλίψη της απέραντης μετριότητας, που μας πνίγει από παντού, παρηγοριέμαι ότι κάπου, σε κάποιο καμαράκι, κάποιοι πεισματάρηδες αγωνίζονται να εξουδετερώσουν τη φθορά.” 
Αυτή την Ελυτική ρήση από τα «Μικρά έψιλον» επέλεξαν οι μαθητές των τμημάτων Δ1 και Δ2 του Δημοτικού Σχολείου Κάτω Καστριτσίου Πατρών για να μας ευχηθούν «Καλό καλοκαίρι», μετά βέβαια από μια γιορτή που παρουσίασαν εμπνευσμένη και αφιερωμένη στον ποιητή Οδυσσέα Ελύτη, μιας και συμπληρώθηκαν φέτος 20 χρόνια από την αναχώρησή του στ’ άστρα. 
 Το ενδιαφέρον είναι ότι στο πρόγραμμα διαβάζουμε την φράση: «Μαθαίνουμε νοηματική μέσα από τον Οδυσσέα Ελύτη...» και φαίνεται πως στο πρόγραμμα της γιορτής αρκετά μέρη ήταν και στη νοηματική γλώσσα. 
Δεν ήμουν εκεί και δεν ξέρω να πω περισσότερα. Αξίζουν όμως συγχαρητήρια στα παιδιά και τους δασκάλους τους, που εξακολουθούν να σαγηνεύονται από τον ποιητή, ο οποίος για πολλά χρόνια περνούσε τα καλοκαίρια του στο Ρίο της Πάτρας! 
Π.Α.Α.

ΟΙ ΕΜΠΕΙΡΟΓΝΩΜΟΝΕΣ ΑΠΑΝΤΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ


ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΕΜΠΕΙΡΟΓΝΩΜΟΝΩΝ 
ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΠΟΝΗΣΗ ΝΕΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ 
ΣΤΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ – ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ & ΛΥΚΕΙΟΥ 
Απάντηση στις θέσεις της Επιτροπής Διαλόγου της Ιεράς Συνόδου 
 για το μάθημα των Θρησκευτικών 
 Οκτώ μύθοι για τα νέα Προγράμματα Σπουδών 
Οι θέσεις της Επιτροπής Διαλόγου της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος (ΕΔΕΕ) για το Μάθημα των Θρησκευτικών (ΜτΘ) στο κείμενο-επιστολή «Άξονες των θέσεων της Ιεράς Συνόδου περί του μαθήματος των Θρησκευτικών» της 18ης Απριλίου 2016 (αρ. πρωτ. 1895/18/4/2016) προς το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΙΕΠ) είναι επτά (7) και έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: σε καμία από αυτές δεν γίνεται προσπάθεια επιστημονικής τεκμηρίωσης. Αντίθετα, αφιερώνονται δεκαοκτώ (18) σελίδες στην πολεμική εναντίον των νέων Προγραμμάτων Σπουδών (ΠΣ) με κατασκευασμένα επιχειρήματα, παρερμηνείες, αλλά και αποσπασματικές αναφορές επιστημονικών θεωριών. Οι θέσεις αυτές είναι γνωστές και μάλιστα δημοσιευμένες σε διάφορα κείμενα επικριτών των νέων ΠΣ. Όμως με σπουδή και μονομερώς φαίνεται δυστυχώς να υιοθετούνται και από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος. 
Όσο καλοπροαίρετα, όμως, και να διαβάσει κανείς το κείμενο της ΕΔΕΕ, σε καμία περίπτωση δεν προκύπτει από την ανάλυσή του η επιστημονική ή έστω νοηματική σχέση των δύο μερών του. Μεταξύ της σκληρής κριτικής των νέων ΠΣ και της τελικής συμπερασματικής πρότασης της ΕΔΕΕ «χάσμα μέγα ἐστήρικται»...
Στη συνέχεια ολόκληρη η απάντηση των εμπειρογνωμόνων.


Πέμπτη 9 Ιουνίου 2016

Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΑΠΑΔΕΡΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΣΤΟ ΜΟΝΑΧΟ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ


Ομιλία του πρώτου Διευθυντή και συνιδρυτή της Ορθοδόξου Ακαδημίας Κρήτης Δρ Αλεξάνδρου Κ. Παπαδερού, κατά την επιμνημόσυνη ακολουθία για την επέτειο της Μάχης της Κρήτης στον Ιερό Ναό των Αγίων Πάντων Μονάχου την Κυριακή 5 Ιουνίου 2016. 


Τετάρτη 8 Ιουνίου 2016

"Στο μυαλό του Βλαντιμίρ Πούτιν" - Ο Δημήτρης Μπαλτάς για το βιβλίο του Μισέλ Ελτσανινόφ


Δημήτρης Μπαλτᾶς 
Μισέλ Ἐλτσανινόφ, Στό μυαλό τοῦ Πούτιν, μετ. Τζ. Καραγεώργου, Ἐκδόσεις Διάμετρος, Ἀθήνα 2016, σελ. 173 
Στό βιβλίο πού παρουσιάζω σήμερα, ὁ συγγραφέας ἐπιχειρεῖ νά ἀνιχνεύσει τίς φιλοσοφικές, θρησκευτικές καί πολιτικές ἐπιρροές πού διαμορφώνουν τόν τρόπο σκέψης τοῦ σημερινοῦ ἡγέτη τῆς Ρωσσίας, Βλαντιμίρ Πούτιν. Ἀσφαλῶς ὁ Πούτιν δέν εἶναι φιλόσοφος, ἀλλά μία ἰσχυρική πολιτική προσωπικότητα. 
Ὁ συγγραφέας τοῦ βιβλίου ἰσχυρίζεται ὅτι ἡ «ἰδεολογία» τοῦ Πούτιν ἱεραρχεῖται ἀπό ἕνα συντηρητικό ὅραμα, πρᾶγμα πού μπορεῖ νά θεωρηθεῖ σοβιετική κληρονομιά, ἕναν προσποιητό φιλελευθερισμό καί ἕνα ἰμπεριαλιστικό ὄνειρο (περί αὐτῶν βλ. ἀναλυτικῶς σ. 18, σ. 31, σσ. 45-46, σ. 72, σ. 75, σ. 137, σσ. 172-173). 
Γιά τήν σοβιετική κληρονομιά, πού καταλογίζει στόν Πούτιν ὁ συγγραφέας, καί ὄχι μόνον, τήν άπάντηση ἔχει δώσει ὁ ἴδιος ὁ Ρῶσσος πρόεδρος, ὅταν εἶχε πεῖ κάποτε: «Ὅποιος δέν λυπᾶται γιά τήν καταστροφή τῆς Σοβιετικῆς Ἕνωσης δέν ἔχει καρδιά, καί ὅποιος ἐπιθυμεῖ τήν παλινόρθωσή της δέν ἔχει μυαλό» (σ. 28). 
Ἕνα ἀπό τά ἀξιοσημείωτα στοιχεῖα τοῦ παρόντος βιβλίου τοῦ M. Eltchaninoff εἶναι οἱ ἐκτενεῖς ἀναφορές (passim) σέ ἐκπροσώπους καί ζητήματα τῆς ἱστορίας τῆς ρωσσικῆς φιλοσοφίας, ἀπό τούς σλαβόφιλους μέχρι τόν Μπερντιάγιεφ καί τόν Σολζενίτσιν. Οἱ ἀποσπασματικές αὐτές ἀναφορές παρουσιάζονται ἀπό τόν Eltchaninoff ὡς ὄψεις τοῦ «συστήματος Πούτιν» (σ. 137). Στό σημεῖο αὐτό ἄς μοῦ ἐπιτραπεῖ νά παρατηρήσω ὅτι γιά νά μιλήσει κανείς γιά «φιλοσοφικές καταβολές τοῦ συστήματος Πούτιν» (σ. 137) θά πρέπει προηγουμένως νά ἔχει ἀποδεχθεῖ ὅτι ὁ Ρῶσσος πρόεδρος διαθέτει καί ἐφαρμόζει μία συγκεκριμένη ἰδεολογία. Ἀλλά νομίζω ὅτι ὁ Πούτιν, παρά τίς δημόσιες ἀναφορές του σέ χωρία Ρώσσων φιλοσόφων (λ.χ. τοῦ Λεόντιεφ, τοῦ Ἰλίν, τοῦ Μπερντιάγιεφ κ.ἄ.) δέν κινεῖται ὑπό μία ὁρισμένη ἰδεολογία. Ὅσον ἀφορᾶ τίς ἐπί μέρους τοποθετήσεις Ρώσσων φιλοσόφων, εἶμαι τῆς γνώμης ὅτι αὐτές ἔχουν διατυπωθεῖ σέ συγκεκριμένες ἱστορικές ἐποχές καί πολιτικές συνθῆκες. Ἐάν αὐτές οἱ ἀποσπασματικές ἀναφορές χρησιμοποιοῦνται ἐπιλεκτικά ἀπό τόν Πούτιν, καί μάλιστα κατά προτροπή δύο σημαντικῶν προσωπικοτήτων τῆς σημερινῆς Ρωσσίας, τοῦ σκηνοθέτη Ν. Μιχάλκοφ καί τοῦ π. Τύχωνος Σεβκούνοφ (σ. 17), αὐτό δέν σημαίνει ὅτι ὁ πρόεδρος τῆς Ρωσσίας «διαθέτει μία στέρεη ἰδεολογική βάση ἀπό τήν ὁποία ἐμπνέεται» (σ. 162). Οἱ ἐπί μέρους τοποθετήσεις τῶν Ρώσσων φιλοσόφων ἐντάσσονται στόν λεγόμενο «πολιτικό ρεαλισμό» (σ. 28) τοῦ Πούτιν, ὁ ὁποῖος δέν διακρίνεται πάντοτε ἀπό ὁρισμένη δημοκρατική προσέγγιση τῶν ζητημάτων. Ἄν καί ὁ Eltchaninoff ἰσχυρίζεται ὅτι «ἡ Ρωσσία ἔχει τη δική της ἐκδοχή γιά τή δημοκρατία» (σ. 87), νομίζω ὅτι ἡ Ρωσσία, στήν ἱστορική της πορεία, δέν γνώρισε ποτέ τήν δημοκρατία ὥστε νά ἔχει τήν δική της ἐκδοχή γι’ αὐτήν (σ. 87). 
Σ’ ἕνα ἄλλο χαρακτηριστικό τοῦ «συστήματος Πούτιν» πού καταγράφει ὁ Eltchaninoff τονίζεται «ὁ Πούτιν ἔχει ἐργαλειοποιήσει, σέ μεγάλο βαθμό, τόν ὀρθόδοξο χριστιανισμό, ἱστορικά ἐχθρικό πρός τόν ἐθνικισμό, χρησιμοποιώντας τον ὡς ἰδεολογικό ὅπλο» (σ. 143). Βεβαίως γιά τήν «ἐργαλειοποίηση τῆς θρησκείας» ἔχει τίς εὐθύνες της καί ἡ ἐπίσημη Ρωσσική Ἐκκλησία. Πάντως, γιά τήν ἱστορία, αὐτή ἡ περίεργη συμπόρευση τῆς Ρωσσικῆς Ἐκκλησίας μέ τό σημερινό ρωσσικό κράτος ἔχει ὁδηγήσει ἀμφότερες τίς δύο ἐξουσίες σέ μία ἐξωστρέφεια καί σέ μία προβολή τῆς ἰδέας τῆς Ρωσσίας καί τῆς Ὀρθοδοξίας πρός τόν ὑπόλοιπο, χριστιανικό καί μή, κόσμο. Εἶναι εὐνόητο ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία δέν χρειάζεται νά γίνει ἰδεολογικό «γνώρισμα» κάποιου «συστήματος» γιά νά διακηρύξει τό μήνυμά της στόν κόσμο. 
Σέ μία γενικότερη ἀποτίμηση, θεωρῶ ὅτι τό βιβλίο τοῦ Eltchaninoff εἶναι ἐξαιρετικῶς ἐνδιαφέρον καί ἀπό ὁρισμένης ἄποψης πρωτότυπο. Πάντως ὁρισμένες προσεγγίσεις τοῦ συγγραφέα συζητήσιμες, καθ’ ὅσον μία σύνθεση στοιχείων καί μάλιστα ἑτερόκλητων δέν μπορεῖ νά συνιστᾶ «σύστημα». Εἶναι βέβαιο ὅτι τό βιβλίο θά συζητηθεῖ μεταξύ τῶν ἱστορικῶν τῆς πολιτικῆς σκέψης καί τῶν φιλοσόφων, ἀλλά καί ἑνός εὐρύτερου ἀναγνωστικοῦ κοινοῦ πού ἐνδιαφέρεται γιά τίς διεθνεῖς πολιτικές ἐξελίξεις.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΖΑΦΕΙΡΕΛΗΣ, ΔΑΦΝΗ ΠΑΝΟΥΡΓΙΑ, ΚΩΣΤΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ ΟΝ ΕΡΤ (VIDEO)


Χθες, Τρίτη 7 Ιουνίου 2016 στην εκπομπή ΟΝ ΕΡΤ, της ΕΡΤ1, με τους δημοσιογράφους Ελένη Χρονά και Ανδρέα Ροδίτη, φιλοξενήθηκαν και οι αγαπημένοι της Ιδιωτικής Οδού: Δημήτρης Ζαφειρέλης (συνθέτης - κιθαρίστας), Δάφνη Πανουργιά (τραγούδι) και Κωστής Τριανταφύλλου (ποιητής). 
Οι τρεις καλλιτέχνες έκλεισαν την εκπομπή, παρουσιάζοντας αποσπάσματα από την «Καθημερινή Ηλέκτρα» του Δημήτρη Ζαφειρέλη.
Δείτε ολόκληρη την εκπομπή εδώ. 
Το μουσικό μέρος στο 1:23:40 έως τέλους της εκπομπής. 
Στη συνέχεια παραθέτουμε μόνο το μουσικό μέρος. 


Related Posts with Thumbnails