Η ΞΑΝΘΗ ΤΙΜΗΣΕ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΩΝ 200 ΧΡΟΝΩΝ ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΝΤΟΣΤΟΓΙΕΦΣΚΙ (ΒΙΝΤΕΟ)

Αφιέρωμα στον μεγάλο Ρώσο λογοτέχνη του 19ου αιώνα Φιόντορ Ντοστογιέφσκι, διοργάνωσε το Ίδρυμα Θρακικής Τέχνης και Παράδοσης, σε συνεργασία με την Ιερά Μητρόπολη Ξάνθης και Περιθεωρίου, το Σάββατο 14 Μαΐου 2022. 

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα «Βιργινία Τσουδερού» του Ιδρύματος Θρακικής Τέχνης και Παράδοσης στην καπναποθήκη στην Ξάνθη.

Για το έργο του Ντοστογιέφσκι, από τη γέννηση του οποίου συμπληρώθηκαν 200 χρόνια, μίλησαν οι: 

- Δρ Δημήτριος Β. Μπαλτάς: «Από την ανθρωπολογία του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι». 

- Αρχιμανδρίτης Βαρνάβας Λαμπρόπουλος, Ιεράς Μητρόπολης Νικοπόλεως: «Η ορθόδοξη μαρτυρία του Ντοστογιέφσκι στον σύγχρονο κόσμο». 

Παρέστη και απηύθυνε χαιρετισμό ο Σεβ. Μητροπολίτης Ξάνθης κ. Παντελεήμων. 

Την εκδήλωση χαιρέτισε και ο Πρωτοσύγκελλος της Μητροπόλεως Ξάνθης, Αρχιμ. Σωφρόνιος. 

Παραθέτουμε στη συνέχεια το βίντεο της εκδήλωσης και την ομιλία του Δημήτρη Μπαλτά. 

ΣΤΑ "ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΑΝ" ΤΟΥ ΜΕΝΕΛΑΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ (PODCAST)

Ο Μενέλαος Γεωργίου είναι ένας νέος άνθρωπος με ορμή και δημιουργικότητα. Δραστηριοποιείται με επιτυχία στον χώρο των podcasts (ηχητικά ντοκιμαντέρ), ασχολούμενος με μια συγκεκριμένη και δύσκολη, στη διαχείρισή της, θεματική: «Εγκλήματα που συγκλόνισαν». 

Η δουλειά του διακρίνεται για την σοβαρή έρευνα και την επαγγελματικότητα. 

Μου ζήτησε κι εμένα μια συμμετοχή στο podcast που αφορά στην - προ τριακονταετίας - πολύκροτη υπόθεση των «σατανιστών της Παλλήνης». Φυσικά ανταποκρίθηκα με ενθουσιασμό. 

Παραθέτω στη συνέχεια το σχετικό σημείωμα του Μενέλαου Γεωργίου και το ηχητικό ντοκιμαντέρ.

Ο σχετικός ιστότοπος εδώ. 

Σήμερα, θα καλύψω μια υπόθεση πρωτοφανή για τα Ελληνικά δεδομένα, που μου ζητάτε ανελλιπώς και επισταμένως, από το πρώτο κιόλας επεισόδιο αυτής εδώ της εκπομπής. Αυτή είναι η πολύκροτη υπόθεση των σατανιστών της Παλλήνης, που συγκλόνισε συθέμελα την ελληνική κοινωνία το 1993. Το θέμα έλαβε πανελλήνια διάσταση και επί σειρά ετών αποτελούσε το -αδιαφιλονίκητα- αγαπημένο θέμα των ΜΜΕ που τότε γνώριζαν πρωτοφανή άνθηση. Μια αδιανόητα πολύκροτη υπόθεση με πάρα πολλές προσλαμβάνουσες, θα ξετυλιχθεί αμέσως στα αυτιά σας. Αυτό το ηχητικό ντοκιμαντέρ θα πλαισιώσουν δυο πολύ σημαντικοί άνθρωποι της ιατροδικαστικής επιστήμης και της επιστήμης της θεολογίας. Θα είναι μαζί μας, ο πλέον σημαντικός ιατροδικαστής στη Ελλάδα, ίσως ο σημαντικότερος εν ζωή στην Ελλάδα, ο Φίλιππος Κουτσαύτης, και ένας πολύ σπουδαίος άνθρωπος της επιστήμης της θεολογίας, ο Παναγιώτης Ανδριόπουλος. Με τον κ. Κουτσαύτη θα συζητήσουμε για την αγριότητα και την πρωτοφανή κατάσταση στην οποία βρέθηκε το πτώμα του δευτέρου θύματος των σατανιστών, Γαρουφαλιάς Γιούργα, στο οποίο διενήργησε νεκροψία νεκροτομή ο ίδιος, και με τον κ. Ανδριόπουλο για τον σατανισμό εν γένει.

ΓΙΑ ΤΑ "ΕΛΛΗΝΟΡΩΣΙΚΑ" ΣΤΟΝ "ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟ" ΚΥΠΡΟΥ

Παύλος Νεοφύτου

Φιλελεύθερος Κύπρου

Αυτό το διάστημα, μέσα στην περίοδο του πολέμου στην Ουκρανία, κυκλοφόρησε το βιβλίο «Ελληνορωσικά» (εκδόσεις s@mizdat) του θεολόγου και μουσικού Παναγιώτη Ανδριόπουλου, όπου παρουσιάζονται σημαντικές όψεις των σχέσεων ελληνισμού και Ρωσίας. Απαντώνται ερωτήματα για το τι μας συνδέει και τι μας χωρίζει με τη Ρωσία, όχι μόνο σε επίπεδο πολιτιστικό και εκκλησιαστικής γεωπολιτικής, που είναι τα δύο κύρια μέρη του βιβλίου, αλλά και στην εσωτερική πολιτική, την ιδεολογία και τις νοοτροπίες. Όπως αναφέρει ο κ. Ανδριόπουλος σε συνέντευξή του στο philenews, το Πατριαρχείο της Μόσχας ασκεί επεκτατική πολιτική σε περιοχές της ελληνορθόδοξης εκκλησίας, υπηρετώντας συγχρόνως τον ιμπεριαλισμό του ρώσου πρόεδρου Βλαντιμίρ Πούτιν. Τονίζει ότι σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται η διείσδυση που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια στην αφρικανική ήπειρο, που παραδοσιακά αποτελεί πεδίο δράσης του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας. Από την άλλη, ο πολιτισμός των δύο πλευρών και οι δημιουργοί τους έχουν έρθει πολλές φορές αρκετά κοντά. Παράδειγμα η σύνδεση του Δημήτρη Μητρόπουλου με τον Σοστακόβιτς ή του Χατζιδάκι με το έργο του Προκόφιεφ. Αλλά και σήμερα, όπου ο Ντοστογιέφσκι συστηματικά διασκευάζεται και ανεβαίνει στο ελληνικό θέατρο. 

- Ποια είναι τα πιο σημαντικά στοιχεία που συνδέουν τον ελληνισμό με τους Ρώσους; 

Π.Α.: Η σχέση αυτή είναι διαχρονική, κάτι που φαίνεται από τη στιγμή που οι Ρώσοι γίνονται ορθόδοξοι, από κληρικούς που απέστειλε το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως στα τέλη του 10ου αι. Αλλά και στον Πολιτισμό υπάρχει μία αδιάλειπτη σχέση ελληνισμού και Ρωσίας, η οποία διαρκεί μέχρι τις μέρες μας. Και στην Ελλάδα και στην Κύπρο υπάρχουν πολλοί ρώσοι καλλιτέχνες, που προσφέρουν πραγματικά στον Πολιτισμό. 

- Στο βιβλίο σας δίνετε έμφαση στην απήχηση του έργου του ρώσου συγγραφέα Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι στην ελληνική πνευματική ζωή. 

Π.Α.: Την έχει επηρεάσει πάρα πολύ. Ενώ δεν είναι θεατρικός συγγραφέας, τα τελευταία χρόνια είναι στην πρώτη γραμμή του ελληνικού θεάτρου. Υπάρχουν πάρα πολλές διασκευές έργων του. Επίσης, πέρα από τον Ντοστογιέφσκι, ανεβαίνουν στη σκηνή πολλοί άλλοι ρώσοι θεατρικοί συγγραφείς, όπως ο Τσέχωφ και ο Γκόγκολ. Δηλαδή αυτή τη στιγμή έχουμε ένα ελληνικό θέατρο, το οποίο, θα έλεγε κανείς, στηρίζεται πάνω στο ρωσικό θέατρο. Ακόμα, στο βιβλίο μου αναφέρομαι και στις ελληνορωσικές μουσικές διαδράσεις στο διάβα της ιστορίας. Κι εδώ έχει ενδιαφέρον η σχέση του Μάνου Χατζιδάκι με ρώσους συνθέτες. Προσωπικά είχα την εμπειρία να ακούω τον Χατζιδάκι να διευθύνει την «Ορχήστρα των χρωμάτων» σε έργα ρώσων συνθετών. Για παράδειγμα, άκουγε και μελετούσε από τα νιάτα του τον Σταβίνσκι και τον Προκόφιεφ. Κι αυτό δεν είναι λίγο. Είναι κάτι πολύ σημαντικό το ότι αναγνώριζε ο Χατζιδάκις τη μεγάλη μουσική, την οποία έγραφαν αυτοί οι ρώσοι συνθέτες. Επίσης κάτι πολύ σημαντικό είναι και ο περίφημος έλληνας μαέστρος Δημήτρης Μητρόπουλος, ο οποίος, ενώ διέπρεψε στην Αμερική, αγαπούσε πάρα πολύ τη ρωσική μουσική και τους ρώσους συνθέτες. Ήταν ο «ιεραπόστολος» του Σοστακόβιτς στην Αμερική, όπου έπαιζε πάρα πολύ τις συμφωνίες του. Άρα και στον σύγχρονο Πολιτισμό υπάρχει μια πολύ μεγάλη σχέση Ελλήνων και Ρώσων. 

- Ας περάσουμε στην επικαιρότητα που σχετίζεται με το δεύτερο μέρος του βιβλίου σας, τα ελληνορωσικά εκκλησιαστικά. Το όνομα του ρώσου πατριάρχη Κύριλλου συνδέθηκε πρόσφατα με την πρόθεση της ΕΕ για επιβολή κυρώσεων, λόγω της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία. Ποια είναι η στάση του Πατριαρχείου Μόσχας απέναντι σε αυτόν τον πόλεμο του Πούτιν; 

Π.Α.: Ο πατριάρχης Μόσχας στηρίζει την εισβολή κι αυτό θεολογικά είναι απαράδεκτό. Μάλιστα στηρίζει την εισβολή με επιχειρήματα, όπως, ότι ευθύνεται το ΝΑΤΟ γι’ αυτή την κατάσταση, διότι προκάλεσε τη Ρωσία. Πράγματα τα οποία είπε πρόσφατα και στον ίδιο τον Πάπα Φραγκίσκο, κατά τη διαδικτυακή συνομιλία που είχαν, και βγήκαν στη δημοσιότητα. Άρα είναι τελείως πολιτική η θέση του Κύριλλου, με το να παίρνει μια ξεκάθαρη θέση εναντίον του ΝΑΤΟ και υπέρ της Ρωσίας. Από εκεί και πέρα θεωρώ ότι είναι ντροπή ο πατριάρχης να επικαλείται είτε νεοναζιστές στην Ουκρανία είτε ομοφυλόφιλους, για να δικαιολογήσει τη ρωσική εισβολή. Ο επιτιθέμενος δεν μπορεί να έχει δίκιο. Δεν μπορούμε να τον δικαιολογούμε θεολογικά και χριστιανικά. Και το ξεκαθαρίζω, ακόμα και το ΝΑΤΟ να έκανε εισβολή, και οποιοσδήποτε άλλος, θα ήμασταν εναντίον. Δεν μπορούμε να είμαστε υπέρ ενός πολέμου, ως χριστιανοί και ως θεολόγοι. Και κυρίως ως αρχηγοί Εκκλησιών. Άρα αυτό που κάνει ο πατριάρχης Μόσχας αυτή τη στιγμή, είναι ένα τεράστιο λάθος, το οποίο εγγράφεται σε μεγάλο βαθμό εις βάρος του στην ιστορία. 

- Πώς προέκυψε αυτή η στενή σχέση Πατριαρχείου Μόσχας – καθεστώτος Πούτιν; Υπήρχε από τον καιρό των Τσάρων ή τη δημιούργησε ο ρώσος πρόεδρος; 

Π.Α.: Η Εκκλησία με το Κράτος στη Ρωσία ανέκαθεν ήτανε πολύ κοντά. Όμως, με την πτώση του κομμουνισμού, και κυρίως με τη «δυναστεία» του Πούτιν, η Ρωσική Εκκλησία εργαλειοποιήθηκε και εξυπηρετεί καθαρά τη ρωσική πολιτική. Έχει πολύ μεγάλη σημασία αυτό. Δηλαδή, όταν ήταν ο κομμουνισμός, η Εκκλησία σε καμία περίπτωση δεν ήταν στο πρώτο πλάνο. Τώρα όμως, επί Πούτιν, είναι σε αυτό το πλάνο, και είναι καθαρά εργαλείο και όργανο της ρωσικής πολιτικής. Κι αυτό συμβαίνει χωρίς περιστροφές. 

- Στο βιβλίο σας αναφέρεστε σε ρωσικό εκκλησιαστικό ιμπεριαλισμό. 

Π.Α.: Ο οποίος βρίσκεται μέσα στη «λογική» του Πούτιν. Δηλαδή ο ρώσος πρόεδρος χρησιμοποιεί την Εκκλησία για τον ρωσικό ιμπεριαλισμό. Έτσι έχουμε ρωσικές εκκλησίες που κτίζονται σχεδόν κάθε μέρα σε όλη την υφήλιο, με σκοπό να είναι και ρωσικό έδαφος. Και εδώ εντάσσεται και το θέμα της Αφρικής. Δηλαδή η «εισβολή» του Πατριαρχείου Μόσχας στην Αφρική, με το πρόσχημα της Αυτοκεφαλίας της Εκκλησίας της Ουκρανίας. Η ρωσική επεκτατικότητα φάνηκε πολύ καλά στο ζήτημα της Εκκλησίας της Ουκρανίας: επειδή το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, όπως και ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος Β’, αναγνώρισε την ουκρανική αυτοκεφαλία, σε αντίποινα η Μόσχα είπε «θα ιδρύσουμε ρωσικές εκκλησίες στην αφρικανική ήπειρο». Κι αυτό, προτού αρχίσει να γίνεται πράξη, ήταν επίσημη αναφορά από το Πατριαρχείο Μόσχας. Αυτό αντιλαμβάνεστε ότι είναι μία «βόμβα», αφού φαίνεται ότι ο ρωσικός ιμπεριαλισμός δεν είναι μόνο η Ουκρανία.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΥΑ ΠΑΛΜΕΡ - ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΥ ΓΙΑ ΤΑ 70 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΗΣ

Το Καλλιτεχνικό Σύνολο «Πολύτροπον» (υπεύθυνος: Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος) παρουσιάζει ένα αφιέρωμα στην ιέρεια του Ελληνικού πολιτισμού Εύα Πάλμερ – Σικελιανού, με αφορμή τα 70 χρόνια από τον θάνατό της, τη Δευτέρα 23 Μαΐου 2022 στις 7.30 μ.μ. στην Αίθουσα Διδασκαλίας της Μουσικής Βιβλιοθήκης, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. 

Θα παρουσιαστούν μουσικές συνθέσεις της Εύας Πάλμερ – Σικελιανού στα ελληνικά, αγγλικά και αραβικά. 

Συμμετέχουν: 

Ιουλίτα Ηλιοπούλου – αφήγηση 

Δάφνη Πανουργιά - τραγούδι 

Ευτυχία Δημητρακοπούλου – φλάουτο & τραγούδι 

Roni Bou Saba – τραγούδι στα Αραβικά 

Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος - εισήγηση, τραγούδι, γενική επιμέλεια 

Η Εύα Πάλμερ-Σικελιανού (1874-1952), η πρώτη σύζυγος του ποιητή Άγγελου Σικελιανού, ήταν Αμερικανίδα ερευνήτρια του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού, χορογράφος και ιστορικός του χορού, με σημαντικό έργο στην ανάδειξη του ελληνικού χορού, θεάτρου, μουσικής καθώς και της υφαντικής τέχνης. Ήταν και μουσικός και είχε, μάλιστα, μάθει βυζαντινή μουσική, συνεργαζόμενη με τους μεγάλους μουσικοδιδασκάλους Κωνσταντίνο Ψάχο και Σίμωνα Καρά. Έτσι, έγραψε την μουσική των χορικών του «Προμηθέα Δεσμώτη» βυζαντινότροπα. Άλλωστε είχε κάνει και διαλέξεις για την βυζαντινή μουσική, την οποία θεωρούσε συνέχεια της αρχαίας ελληνικής. 

Στην εκδήλωση, εκτός από χορικά για τον «Προμηθέα Δεσμώτη», θα ακουστούν και άλλες βυζαντινότροπες συνθέσεις της, στα ελληνικά και τα αγγλικά, καθώς είναι η πρώτη γυναίκα συνθέτις που έγραψε βυζαντινή μουσική στα αγγλικά. Σε επεξεργασία του Συνόλου «Πολύτροπον» θα παρουσιαστούν κάποιες από τις συνθέσεις της και στα αραβικά. 

Ανάμεσα στα χορικά, θα διαβάζονται αποσπάσματα από την τραγωδία «Προμηθέας Δεσμώτης» του Αισχύλου, στην μετάφραση του Ιωάννη Γρυπάρη, που χρησιμοποιήθηκε στην παράσταση των Δελφικών Γιορτών. 

Η Ευτυχία Δημητρακοπούλου θα ερμηνεύσει τα ακόλουθα τρία τραγούδια σε μουσική Εύας Πάλμερ-Σικελιανού (Επεξεργασία: Κ. Νικολέας) 

– Το εμβατήριο των σκιών / Shadow. Ποίηση: Robert Louis Stevenson 

– Η κούνια / The swing. Ποίηση: Robert Louis Stevenson 

– Το τραγούδι του εαυτού μου. Ποίηση: Walt Whitman και Ψαλμοί του Δαβίδ 

Η Ιουλίτα Ηλιοπούλου θα αφηγηθεί την συνάντηση της Εύας Πάλμερ με τον Άγγελο Σικελιανό, από το αυτοβιογραφικό βιβλίο της Ιερός Πανικός (αφήγηση) και η εκδήλωση θα κλείσει με τον «Όρκο των Κοινοτήτων προς τη Μάνα Ελλάδα», σε ποίηση Άγγελου Σικελιανού και μουσική της Εύας Πάλμερ.

Dimitrios Baltas: From the Byzantine to the Russian Philosophy

Μόλις κυκλοφόρησε ένα βιβλίο του Δρος Φιλοσοφίας Δημήτρη Β. Μπαλτά, με τίτλο: ‘‘From the Byzantine to the Russian Philosophy’’. 

Στο βιβλίο αυτό περιλαμβάνονται κείμενα του συγγραφέα που έχουν δημοσιευτεί στα ρουμανικά, αγγλικά, γαλλικά και ρωσικά. Πρόκειται για ορισμένους από τους σταθμούς της διαδρομής του Δ. Μπαλτά στις περιοχές της βυζαντινής και της ρωσικής φιλοσοφικής σκέψης. 

Τα περιεχόμενα είναι τα εξής: 

1. Ontological issues in the work of George Pachymeres 

2. Moses’ Life according to Philon the Alexandrian and Gregory of Nyssa 

3. The Ascetical Homilies of Isaac of Nineveh in the Russian thought of the 19th and 20th centuries 

4. Aspecte ale teoriei anarhismului în Rusia secolului al XIX-lea 

5. Sergei Bulgakov (1871-1944). Seventy years since his death 

6. Părintele Serghei Bulgakov: de la marxism la Teologie 

7. ‘‘Père Serge Boulgakov, Ma vie dans l’ Orthodoxie. Notes autobiographiques, trad. I. Rovere-Sova, M. Rovere-Tsivikis, Éditions des Syrtes, Genève 2015, p. 255’’ 

8. La production philosophique des Russes de la Diaspora 

9. Хризостом Пападопулос и богословский академический ландшафт России XIX века 

10. The anthropology of Dostoevsky's “The Adolescent”. 

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΝΤΟΣΤΟΓΙΕΦΣΚΙ ΣΤΗΝ ΞΑΝΘΗ

Αφιέρωμα στον μεγάλο Ρώσο λογοτέχνη του 19ου αιώνα Φιόντορ Ντοστογιέφσκι, το έργο του οποίου έχει χαρακτηριστεί από πολλούς κριτικούς ως αριστουργηματικό, πραγματοποιεί το Ίδρυμα Θρακικής Τέχνης και Παράδοσης, σε συνεργασία με την Ιερά Μητρόπολη Ξάνθης και Περιθεωρίου, το Σάββατο 14 Μαΐου 2022. 

Για το έργο του Ντοστογιέφσκι θα μιλήσουν οι: 

- Δρ Δημήτριος Β. Μπαλτάς: «Από την ανθρωπολογία του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι». 

- Αρχιμανδρίτης Βαρνάβας Λαμπρόπουλος, Ιεράς Μητρόπολης Νικοπόλεως: «Η ορθόδοξη μαρτυρία του Ντοστογιέφσκι στον σύγχρονο κόσμο». 

Ο Δρ Δημήτριος Β. Μπαλτάς γεννήθηκε στον Βόλο το 1970. Το διάστημα 1987-1991 σπούδασε κλασσική φιλολογία στην Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 2002 ανακηρύχθηκε διδάκτωρ της φιλοσοφίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ασχολείται με ζητήματα βυζαντινής και ρωσικής φιλοσοφίας. Έχει μεταφράσει Μπερντιάγιεφ, Μπουλγκάκωφ, Τρουμπετσκόι, Μπακούνιν, Φρανκ, Ιλίν. 

Ο Αρχιμανδρίτης Βαρνάβας Λαμπρόπουλος είναι Φιλόλογος-Θεολόγος, αδελφός στην Ιερά Μονή Προφήτη Ηλία στην Πρέβεζα. 

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στην αίθουσα «Βιργινία Τσουδερού» του Ιδρύματος Θρακικής Τέχνης και Παράδοσης στην καπναποθήκη Π, (οδός Καπνεργατών 9) στην Ξάνθη. 

Παρουσίαση βιβλίου για τον μακαριστό Ηγούμενο της Μονής Πετράκη Συμεών Κοροβέση στην Κερατέα

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 8 Μαϊου 2022 η παρουσίαση βιβλίου του αρχιμανδρίτη Τιμόθεου Αγγελή για τον Συμεών Κοροβέση τον εκ Κερατέας Ηγούμενο της Ιεράς Μονής Ασωμάτων - Πετράκη. 

Την εκδήλωση που υλοποιήθηκε από την Κοινότητα Κερατέας, τον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου και την ΧΡΥΣΗ ΤΟΜΗ, τίμησε πλήθος κόσμου παρά τις δύσκολες καιρικές συνθήκες. 

Η παρουσίαση έγινε στην πλατεία Αγίου Χαραλάμπους, απέναντι από το ναό του Αγ. Χαραλάμπους που αποτελεί το Μετόχι της Ι. Μονής Ασωμάτων – Πετράκη και μπροστά από το ιστορικό κτίριο που χτίστηκε το 1882 από τον Δήμαρχο Π. Δροσόπουλο και στεγάζει το Λύκειο των Ελληνίδων – Παράρτημα Κερατέας. 

Χαιρετισμό απηύθυνε ο Πρωτοσύγκελλος της Ι. Μητροπόλεως Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Αρχιμ. Μιχαήλ Λιούμης. 

Το βιβλίο παρουσίασαν οι: Αρχιμανδρίτης Δωρόθεος Κιούσης, Ηγουμενοσύμβουλος της Ι. Μονής Ασωμάτων Πετράκη, Γεώργιος Πάλλης - Επίκουρος Καθηγητής Βυζαντινής και Μεταβυζαντινής Αρχαιολογίας και Τέχνης στο τμήμα Ιστορίας - Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, ο Φιλόλογος – Θεολόγος και συγγραφέας Χρίστος Ρώμας και ο συγγραφέας του βιβλίου αρχιμανδρίτης Τιμόθεος Αγγελής. 

Την παρουσίαση πλαισίωσαν τρεις εκθέσεις. 

Έκθεση με κειμήλια αυτής της περιόδου που σχετίζονται με τον Συμεών Κοροβέση από το κειμηλιαρχείο της Ιεράς Μονής Ασωμάτων – Πετράκη καθώς και κειμήλια από την Κερατέα, έκθεση με 7 έργα του ζωγράφου Γιώργου Αγγελή τα οποία σχετίζονται με τον Συμεών Κοροβέση και το Μετόχι της Μονής στην Κερατέα και έκθεση της εικαστικού Πηγής Ζερβουδάκη με θέμα "Ασώματοι-πέτρα. Αττικής Ορυκτοί Ουρανοί".

Δείτε παρουσίαση του βιβλίου σε παλαιότερη ανάρτησή μας εδώ. 

Ο Πειραιώς Σεραφείμ που υπερασπίζεται το Οικουμενικό Πατριαρχείο “άχρι θανάτου”

Σεβασμιώτατον 

Μητροπολίτην Πειραιώς κ. Σεραφείμ 

Σεβασμιώτατε, 

Σε κείμενο σας περί της «προαναγγελίας κοινού εορτασμού του Πάσχα με τους αιρετικούς το 2025», γράφετε: 

«Ανησυχούμε ιδιαίτερα, διότι σ’ αυτήν την αλγεινή προοπτική, όπως δείχνουν τα πράγματα, βαδίζει και το Οικουμενικό Πατριαρχείο, το οποίο ως θεσμό το υπερασπιζόμεθα άχρι θανάτου, αλλά οφείλομεν προς τον Κύριον της Εκκλησίας, τους μάρτυρες και ήρωες της πίστεως και την αιωνιότητα των ψυχών μας να διαμαρτυρόμεθα και να διακηρύσσομε την πιστότητα προς την Αλήθεια – Χριστόν για τις παρεμβάσεις των προσώπων που το στελεχώνουν εν χώρω και χρόνω». 

Με συγκινεί ιδιαιτέρως η «άχρι θανάτου» υπεράσπισις του «θεσμού» του Οικουμενικού Πατριαρχείου από μέρους σας, αλλά επειδή στα κείμενα σας ασκείτε δριμεία κριτική για τις επιλογές και αποφάσεις του Οικουμενικού Θρόνου τουλάχιστον για την τελευταία εκατονταετηρίδα, πολύ θα ήθελα να μάθω για ποιο «θεσμό του Οικουμενικού Πατριαρχείου» μιλάτε. 

Αδυνατώ να πιστέψω ότι εσείς καταφεύγετε σε μεγαλοστομίες που μπορεί να είναι πομφόλυγες. 

Βαθυσεβάστως 

Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος

Παναγιώτης Α. Μπούρδαλας: Από την Αχαϊκή γη έως του κόσμου τα πέρατα

Από την Αχαϊκή γη έως του κόσμου τα πέρατα

Παναγιώτης Α. Μπούρδαλας 

Εκδόσεις Αρμός

Για μια απελευθερωτική θε-ανθρωπολογία: υποδείγματα, θραύσματα, Μεγάλη Σύνοδος 2016, «3η Ρώμη» 

Πρόλογος: Θανάσης Ν. Παπαθανασίου 

…Από το χάδι της Κέρτεζης ως την αγκαλιά της οικουμένης, ένας δρόμος σπαρμένος με αλάτι. Το ξαναλέω: Το αλάτι κρατά μακριά τη σαπίλα, νοστιμίζει τη μπουκιά, φανερώνει την πληγή τσούζοντάς την. …Αυτό το ζευγάρωμα τοπικού και οικουμενικού ούτε ουδέτερο είναι, ούτε «συμβαίνει» αυτόματα και νομοτελειακά. Έχει καθαρό προσανατολισμό στην ελευθερία και την αγάπη, και χρειάζεται να γίνει˙ να κατορθωθεί… 

…Δείτε επίσης τα ζητήματα σχετικά με τον προσανατολισμό της παιδείας (σε εποχή κατά την οποία τίθεται εν αμφιβόλω ακόμα και η ύπαρξη του σχολείου ως κοινωνικού χώρου), την ανάδυση του άφυλου ιδεώδους (η οποία αποσαρκώνει τον άνθρωπο), την ατολμία για αναμέτρηση με τα προβλήματα που δημιούργησε (ή αποκάλυψε) η πανδημία, την χρονίζουσα εκκρεμότητα για αντάμωμα με τους ποικίλους πολιτισμούς… 

…Η μεγάλη λοιπόν προσφορά του φίλου Παναγιώτη Μπούρδαλα έγκειται θεμελιωδώς στο ότι προσεγγίζει κάθε ζήτημα με ματιά συγκινητικά διαποτισμένη από την κατάφαση της ανθρωπιάς, της παγκόσμιας αδερφοσύνης, της κοινωνικής δικαιοσύνης και μιας ανθρωπολογίας η οποία δεν δημιουργεί αποκλεισμούς και περιθώριο. 

…Ο αναγνώστης έχει την ευκαιρία να προβληματιστεί συναντώντας προσεγγίσεις χρόνιων τραυμάτων του Ορθόδοξου χώρου (η περίπτωση της Τρίτης Ρώμης είναι οδυνηρά επίκαιρη, μα κατά τη γνώμη μου απόνερα ενός πολυκαιρισμένου προβλήματος, που είναι το θρόνιασμα του πνεύματος της αυτοκρατορικής Ρώμης στην εκκλησιαστική συγκρότηση). Ο εθνικισμός κραταιούται στην παγκόσμια Ορθοδοξία, παρά τα λαμπρά ξεκαθαρίσματα που έχουν γίνει σε θεολογικό επίπεδο τις τελευταίες δεκαετίες… 

Θ. Ν. Π.

Περιεχόμενα συνοπτικά 

Πρόλογος Θανάση Ν. Παπαθανασίου

Προλογικά του συγγραφέα 

Αντί γενικής Εισαγωγής 

Μέρος 1ο Υποδείγματα και θραύσματα 

Κεφάλαιο Α΄ Υποδείγματα της Πίστης στην Αχαΐα 

Κεφάλαιο Β΄ Ορθοδοξία, τύπος ανθρώπου & παιδεία 

Κεφάλαιο Γ΄ Τα πέρατα του κόσμου και το κέλυφος 

Κεφάλαιο Δ΄ Θεολογική και πρακτική διαχείριση της Covid-19 

Μέρος 2ο Η Μεγάλη Σύνοδος 2016 και τ’ απόνερα 

Κεφάλαιο Ε΄ Για τις αποφάσεις της Μεγάλης Συνόδου 

Κεφάλαιο Στ΄ Οικουμενικό Πατριαρχείο και «3η Ρώμη» 

Αντί Επιλόγου Κύκνοι λευκοί της φτώχειας, σελ. 445. 

Παράρτημα 1ο Η επιστολή της πατρινής νεολαίας 

Παράρτημα 2ο ΦΑΝΑΡΙ - ΑΘΗΝΑ: Πέρα από τη σύγκρουση 

Βιβλιογραφία και άλλες πηγές - Ονομάτων επισκέψεις 

"ΠΡΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΜΟΝ" ΜΕ ΤΟΝ τ. ΣΧΟΛΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗ ΜΑΚΑΝΤΑΣΗ

Η ενορία του Ι. Ναού Αγίου Γεωργίου Νέου Ψυχικού παρουσιάζει την διαδικτυακή εκπομπή «Προς Εκκλησιασμόν», όπου φιλοξενούνται εργάτες του πνεύματος και της τέχνης. 

Στην τεσσαρακοστή εκπομπή προσκεκλημένος ο Θεμιστοκλής Μακαντάσης, τ. Σχολικός Σύμβουλος Μουσικής, ενορίτης του Αγίου Γεωργίου Ν. Ψυχικού. 

Επιμελείται και παρουσιάζει ο Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος.

Κάμερα, τεχνική επεξεργασία: Κατερίνα Δ. Λεονάρδου. 

Μεσαιωνικά κοσμικά και θρησκευτικά τραγούδια της Ιταλίας για φωνή και εκκλησιαστικό όργανο

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

Πριν ένα χρόνο παρουσιάσαμε ένα δίσκο …παραμυθένιο και μια ιστορία σαν …παραμύθι… 

Θυμίζουμε: το 2001, ο μουσικογράφος και ερευνητής Θωμάς Ταμβάκος, ο ιδρυτής του πολύτιμου ομώνυμου Αρχείου Ελλήνων Μουσουργών, συναντά στην Τεργέστη τον αείμνηστο συνθέτη Μάρκο Σοφιανόπουλο (1952-2014), όπου γεννήθηκε και έζησε αυτός ο εξαιρετικός συνθέτης, οργανίστας, αρχιμουσικός, μουσικολόγος και διευθυντής χορωδιών. Ένας συνθέτης της διασποράς που άφησε ανεξίτηλο το μουσικό χνάρι του με πολλά θαυμάσια έργα που εξερευνούν τα όρια μεταξύ τονικότητας και ατονικότητας. 

Ο Θωμάς Ταμβάκος συνεργάστηκε την περίοδο 2002-2004 στη διοργάνωση τριών ετήσιων κύκλων συναυλιών με έργα Ελλήνων συνθετών στην Τεργέστη. 

Το 2001, λοιπόν, ο Μάρκος Σοφιανόπουλος προσφέρει στον Θωμά Ταμβάκο ένα πολύτιμο δώρο: την έντυπη έκδοση από τον ελβετικό μουσικό οίκο Pizzicato της συλλογής LAUDI DUECENTESCHE με επεξεργασίες, από τον ίδιο, για φωνή και εκκλησιαστικό όργανο (και προαιρετικά αναγεννησιακό λαούτο) μεσαιωνικών κοσμικών και θρησκευτικών τραγουδιών της Ιταλίας από τον Μάρκο Σοφιανόπουλο.

Ο Θωμάς Ταμβάκος με τον Μάρκο Σοφιανόπουλο 

Είκοσι χρόνια μετά το βιβλίο έγινε ψηφιακός δίσκος και τον απολαμβάνουμε κυριολεκτικά! 

Πρόκειται για έναν ανεκτίμητο μουσικό θησαυρό του Μεσαίωνα στην κεντρική και βόρεια Ιταλία.

Αυτός ο …παραμυθένιος θησαυρός είναι πλέον κτήμα μας χάρη σε δύο κυρίες. Την υψίφωνο Γεωργία Μπαλαμπίνη, με εξειδίκευση στην παλαιά μουσική, και την οργανίστα Αλίνα Καλοπανά, την οποία την γνωρίζουμε και ως σημαντική μουσικολόγο, αφού μας έχει χαρίσει και τον κατάλογο των έργων του συνθέτη Δημήτρη Δραγατάκη. 

Το δισκογράφημα κυκλοφόρησε από την IRIDA CLASSICAL με εξαιρετικές, πραγματικά, ερμηνευτικές προσεγγίσεις, που αναδεικνύουν τόσο αυτή την εξαίσια παλιά μουσική όσο και τις δεξιοτεχνικές ικανότητες των δύο ερμηνευτριών. Η Μαγδαληνή Καλοπανά έγραψε στο εισαγωγικό σημείωμα του cd ότι η ηχογράφηση αυτών των τραγουδιών "αποτέλεσε μια συνεργατική πράξη αναμέτρησης του ασαφούς παρελθόντος με το ασταθές παρόν". 

Αξίζει να σημειωθεί ότι τα Laudi Duecentesche για φωνή και εκκλησιαστικό όργανο δισκογραφούνται διεθνώς για πρώτη φορά. 

Το να ζωντανέψεις σήμερα μια μουσική του Μεσαίωνα με τρόπο ελκυστικό και απόλυτα μουσικό, είναι ένα επίτευγμα και βέβαια μια συμβολή στον σύγχρονο πολιτισμό, ο οποίος δεν πολυαρέσκεται σε τέτοιους ήχους. 

Αξίζουν συγχαρητήρια στις ερμηνεύτριες και στον ακάματο Θωμά Ταμβάκο, που μας καθιστούν κοινωνούς μιας τόσο λαμπρής μουσικής παράδοσης, η οποία μας αποκαλύπτει την λιτότητα και, ως εκ τούτου, την βαθιά πνευματικότητα, μιας μουσικής του παρελθόντος, η οποία στα χέρια του Μάρκου Σοφιανόπουλου έγινε μουσική του μέλλοντος! Δεν μιλάμε – και μάλλον δεν μας ενδιαφέρει – για μια πιστή αναβίωση, αλλά για μια ερμηνευτική πρόταση, η οποία εδώ γίνεται δια χειρός ενός συνθέτη και οργανίστα, «με λογισμό και μ’ όνειρο».

Το σημαντικό είναι ότι αυτός ο ψηφιακός δίσκος ζωντάνεψε σε μια σειρά συναυλιών ανά την Ελλάδα και το εξωτερικό. 

Οι δύο ξεχωριστές ερμηνεύτριες, η Γεωργία Μπαλαμπίνη και η Αλίνα Καλοπανά, παρουσίασαν με πάθος αυτή την παλιά, αλλά και τόσο σύγχρονη μουσική, σε αρκετούς Καθολικούς Ναούς της Ελλάδος - ο "φυσικός" χώρος αυτής της μουσικής, θα λέγαμε - αλλά και σε Ορθόδοξους. 

Καθολικοί Ναοί: Αγίου Διονυσίου Αρεοπαγίτου Αθηνών, Αγίου Ανδρέου Πατρών, Αγίου Παύλου Πειραιά, Ασπίλου Συλλήψεως της Θεοτόκου Θεσσαλονίκης Αγίου Λουκά Ν. Ηρακλείου, στη Nostra Signora di Sion της Τεργέστης (αναμεταδόθηκε από την Ιταλική Τηελόραση),  

Επίσης, συναυλίες σε Ορθόδοξους Ναούς: στον ιστορικό Ναό του Αγίου Νικολάου της Ελληνικής Κοινότητας Τεργέστης, στον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Βασιλείου στην Τρίπολη. 

Με δύο συναυλίες στην Τεργέστη, οι δύο ερμηνεύτριες, τίμησαν και τη μνήμη του συνθέτη Μάρκου Σοφιανόπουλου, ο οποίος έζησε και έδρασε στην Τεργέστη, μια πόλη με θαυμαστή ελληνική ιστορία. 

Παραθέτουμε, στη συνέχεια, το βίντεο της συναυλίας στη Nostra Signora di Sion της Τεργέστης. 

Δείτε και την ανάρτηση μας

LAUDI DUECENTESCHE: Ένας παραμυθένιος ψηφιακός δίσκος με τραγούδια του 13ου αιώνα

Ο ΣΤΥΓΕΡΩΤΑΤΟΣ ΜΟΣΧΑΣ ΚΥΡΙΛΛΟΣ, Ο ΠΑΠΑΣ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΝΑΤΟ

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

Το Πατριαρχείο Μόσχας εξέδωσε ανακοίνωση δια της οποίας εκφράζει τη «λύπη» του για όσα το Βατικανό έκανε γνωστά σε σχέση με την διαδικτυακή συζήτηση του Πάπα Φραγκίσκου με τον Μόσχας Κύριλλο (16-3-2022), με επίκεντρο, φυσικά, την ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. 

Το Πατριαρχείο Μόσχας μας πληροφορεί για το τι ελέχθη «στην πραγματικότητα» κατά τη διάρκεια αυτής της συνομιλίας. Αξίζει, πραγματικά, η αναφορά του Μόσχας Κυρίλλου στο ΝΑΤΟ. 

Να τι είπε στον Πάπα για να δικαιολογήσει τη ρωσική εισβολή: 

«Ο Πατριάρχης Κύριλλος υπενθύμισε ότι προς το τέλος της σοβιετικής εποχής η Ρωσία έλαβε διαβεβαιώσεις ότι το ΝΑΤΟ δεν θα επεκταθεί ούτε μία ίντσα προς τα ανατολικά. Και όμως αυτή η υπόσχεση παραβιάσθηκε. Στη σύνθεση του ΝΑΤΟ εντάχθηκαν ακόμη και οι πρώην σοβιετικές Δημοκρατίες της Βαλτικής. Ως αποτέλεσμα δημιουργήθηκε μια άκρως επικίνδυνη κατάσταση: τα σύνορα του ΝΑΤΟ διέρχονται σε απόσταση 130 χλμ από την Αγία Πετρούπολη και ο χρόνος πτήσης των πυραύλων ανέρχεται σε λίγα μόνον λεπτά. Σε περίπτωση που η Ουκρανία εντασσόταν στο ΝΑΤΟ, ο χρόνος πτήσης των πυραύλων θα ανερχόταν επίσης σε λίγα μόνο λεπτά. Η Ρωσία σε καμία περίπτωση δεν μπορούσε, ούτε μπορεί αυτό να το επιτρέψει». 

Η παραπάνω – καθαρά πολιτική – τοποθέτηση του Πατριάρχη Μόσχας, έδωσε προφανώς, το δικαίωμα στον Πάπα Φραγκίσκο να του διαμηνύσει, μέσω συνέντευξης του στην ιταλική εφημερίδα Corriere Della Sera, να μην γίνει το «παπαδοπαίδι» του Κρεμλίνου. 

Φυσικά αυτή η …έκκληση του Πάπα ενόχλησε την Ρωσική Εκκλησία, η οποία αισθάνεται ότι τρίζει το έδαφος κάτω από τα πόδια της, κι ας βομβαρδίζει την Ουκρανία. 

Η διεθνής κοινότητα …δείχνει πλέον τον Μόσχας Κύριλλο ως το απόλυτο δεκανίκι του Πούτιν. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προτείνει την επιβολή κυρώσεων εις βάρος του Κύριλλου, στο πλαίσιο ενός έκτου πακέτου μέτρων ως απάντηση στη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, σύμφωνα με έγγραφο που είδε το φως της δημοσιότητας. Ο πατριάρχης Κύριλλος, “ένας επί μακρόν σύμμαχος του προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν, έχει γίνει ένας από τους κυρίαρχους υποστηρικτές της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία”, υπογραμμίζεται στο έγγραφο. 

Πρέπει να είναι η πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία που ένας ορθόδοξος ηγέτης – και μάλιστα αυτός της πολυπληθέστερης Ορθόδοξης Εκκλησίας – στοχοποιείται από την διεθνή κοινότητα για τον πολεμικό του λόγο. 

Από την αρχή τον είπαμε «στυγερώτατο» και κάποιοι μας είπαν ότι είμαστε «υπερβολικοί». Όχι απλώς δικαιωνόμαστε, αλλά έχουμε να δούμε πολύ χειρότερα από το δίδυμο Μόσχας Κύριλλο & Βολοκολάμσκ Ιλαρίωνα. 

Στην πραγματικότητα η ρωσική εισβολή αποκάλυψε το πραγματικό τους πρόσωπο. Αυτό του εισβολέα χωρίς έλεος. Από την Ουκρανία ως την Αφρική και πάση τη κτίσει, ει δυνατόν. Βέβαια, κάποιοι είχαμε διακρίνει τις στυγερές προθέσεις τους χρόνια πριν, με κορύφωση την λυσσαλέα αντίδραση στο ζήτημα της Αυτοκεφαλίας της Εκκλησίας της Ουκρανίας που παραχώρησε το Οικουμενικό Πατριαρχείο. 

Οι εν Ελλάδι υποστηρικτές της ρωσικής εισβολής ίσως θα έπρεπε να αναρωτηθούν γι’ αυτό που είπε ο Μόσχας Κύριλλος στον Πάπα Φραγκίσκο σε σχέση με το ΝΑΤΟ: «Στη σύνθεση του ΝΑΤΟ εντάχθηκαν ακόμη και οι πρώην σοβιετικές Δημοκρατίες της Βαλτικής». Η Ουκρανία, επίσης, θέλησε την ένταξή της στο ΝΑΤΟ, κάτι που έδωσε την ευκαιρία στην Ρωσία να της επιτεθεί. 

Επομένως, ποιο είναι το συμπέρασμα; Ότι πρώην σοβιετικές Δημοκρατίες θέλουν να διαρρήξουν κάθε σχέση με την «Αγία Ρωσία» και να ενταχθούν στην Δύση. Γιατί; Μα είναι υπόθεση ελευθερίας. 

Όσοι λευκοφόροι εννοήτωσαν.

ΜΙΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΦΑΚΟ ΤΟΥ HELLENIC TV ΤΟΥ ΛΟΝΔΙΝΟΥ (ΒΙΝΤΕΟ)

Μια συνέντευξη στο Hellenic TV του Λονδίνου και την Βασούλα Χριστοδούλου. 

Αναφορές στις δράσεις μας ανά τον κόσμο με το "Καλλιτεχνικό Σύνολο Πολύτροπον", σπό τις οποίες προβάλλονται ενδεικτικά στιγμιότυπα. 

Στιγμιότυπα από τέσσερις διαφορετικές εκδηλώσεις. 

- La fiesta του Israel Galvan στο Φεστιβάλ της Αβινιόν (Ιούλιος 2017). 

- «Η Νοσταλγός» του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, με την ποιήτρια Ιουλίτα Ηλιοπούλου (Ιανουάριος 2022). 

- Από την βραδιά με Πολωνική ποίηση και μουσική. Το ποίημα της νομπελίστριας Βισουάβα Σιμπόρσκα «Παιδιά της εποχής μας» και η σολίστ στο φλάουτο Ιβόνα Γκλίνκα παίζει έργα πολωνών συνθετών (Απρίλιος 2016). 

- Από το αφιέρωμα στην Εύα Πάλμερ – Σικελιανού. Τραγούδι: Δάφνη Πανουργιά (Νοέμβριος 2017).

Αναφορές σε ξεχωριστές συμμετοχές μου, όπως στην Διαθρησκειακή Συνάντηση της Ασίζης (1986) και στο ταξίδι του Οικουμενικού Πατριάρχου στο Κίεβο (2008). 

Οι «Προς Εκκλησιασμόν» διαδικτυακές εκπομπές στην Ενορία του Ι. Ναού Αγίου Γεωργίου Νέου Ψυχικού, «Το τετράδιο του Πατριάρχη» στην Πόλη και άλλα πολλά πολιτιστικά και θεολογικά «Με το φακό του Hellenic tv».

ΜΙΑ "ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ" ΖΩΗ ΠΟΥ ΜΥΡΙΖΕΙ ΘΑΝΑΤΙΛΑ

The Risen Christ, Michel Ciry, Paris 1957

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου

Ο μεγάλος ρώσος θεολόγος της Διασποράς π. Αλέξανδρος Σμέμαν, σ’ ένα αναστάσιμο κείμενό του γράφει: «εμείς, ως πιστοί, ως αυτοί που χαρήκαμε και γιορτάσαμε, έχουμε την ευθύνη να γνωρίσουν και να πιστέψουν και άλλοι, να δουν, να ακούσουν και να εισέλθουν σ' αυτή τη νίκη και σ' αυτή τη χαρά.» 

Η παραπάνω ρήση του π. Αλεξάνδρου μοιάζει μάλλον ανέφικτη στους καιρούς μας. 

Ποιοι πιστοί ακτινοβολούν την χαρά της Ανάστασης; 

Οι Ορθόδοξοι της σήμερον, όπου γης, ταυτίζονται με την εσωστρέφεια, με την συμβατικότητα, με μια στείρα παραδοσιοκρατία, με τον εθνοφυλετισμό, με την συντήρηση της "καθεστηκυίας τάξης". 

Μιλώ, φυσικά, για τους «συνειδητούς» χριστιανούς, οι οποίοι εμπίπτουν στον Κυριακό λόγο: «Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι κλείετε τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων· ὑμεῖς γὰρ οὐκ εἰσέρχεσθε, οὐδὲ τοὺς εἰσερχομένους ἀφίετε εἰσελθεῖν.» 

Ο λόγος του Χριστού ισχύει απολύτως σήμερα, δεν ειπώθηκε μόνο για το μακρινό παρελθόν. Εμείς κλείνουμε την βασιλεία των ουρανών «έμπροσθεν των ανθρώπων». 

Στο όνομα της πατρίδος, της «καθαρότητας» της πίστης, της «ανωτερότητας» της φυλής μας, μιας «πνευματικότητας» που μπάζει από παντού. 

Εμείς κλείνουμε την βασιλεία των ουρανών όταν νομίζουμε ότι δίνουμε «μαρτυρία Χριστού» ή - φευ! - "ομολογία πίστεως", επιτιθέμενοι στην γενική και αόριστη «νέα τάξη πραγμάτων», στους πάσης φύσεως διαφορετικούς, στους «εχθρούς της πίστεως και της πατρίδος» κ.ο.κ. 

Καταντήσαμε χειρότεροι από τους φαρισαίους, καθώς συκοφαντούμε την Ανάσταση του Χριστού, όχι πληρώνοντας τους στρατιώτες να σιωπήσουν για την Ανάσταση, αλλά ακυρώνοντάς την με την ίδια τη ζωή μας. 

Μια «χριστιανική» ζωή που μυρίζει θανατίλα και δεν έχει καμία σχέση με την ελπίδα. Μιλάμε για μια ανελεύθερη ζωή, την οποία βιώνουν οι χριστιανοί της σήμερον, με την αγάπη να ξορκίζεται ως «αγαπολογία» κάποιων «αγαπούληδων», κι ας είπε ό Χριστός ότι στην αγάπη του Θεού και του πλησίον «όλος ο νόμος και οι προφήται κρέμανται». 

Ο Χριστός είπε ότι «ουκ έρχεται η βασιλεία του Θεού μετά παρατηρήσεως». Οι σημερινοί χριστιανοί μοιάζουν παρατηρητές, θεατές, τιμητές, και όχι ποιητές. Με την ζωή τους δεν μπορούν να νοηματοδοτήσουν ούτε τον εαυτό τους. 

Ευτυχώς ο Χριστός Ανέστη, σε πείσμα όσων «πιστεύουν» στην Ανάστασή Του, χωρίς κανένα αντίκρισμα στην προσωπική τους ζωή. 

Ο αναστημένος Ιησούς πορεύεται δίπλα μας «εν ετέρα μορφή» κι εμείς τον προσπερνάμε ή και τον διώχνουμε στο όνομα μιας δικής μας «θρησκευτικότητας», που δεν αντέχει την ετερότητα. 
Ο Χριστός Ανέστη κι αυτή είναι η κρίση μας: Η πολιτεία μας κατά την ανάσταση, η οποία δεν γνωρίζει μιζέριες, κρυφτούλια, φτηνούς "παλικαρισμούς", κατάρες, αποκλεισμούς, συμβιβασμούς, καιροσκοπισμούς και τα τοιαύτα. Αλλά ανάσταση-ανάταση κι όχι χαμέρπεια. 
Γιατί όπως λέει κι ο Ανδρέας Εμπειρίκος στην Υψικάμινο: 
Σκοπός της ζωής μας δεν είναι η χαμέρπεια... 
Σκοπός της ζωής μας είναι το σεσημασμένο δέρας της υπάρξεώς μας.

Μία μοναδική έκθεση για την «Εσταυρωμένη Ουκρανία | Crucified Ukraine» από το "Αληθώς"

Το Μορφωτικό Κέντρο Λόγου «Αληθώς», στην Ενορία Βανάτου Ζακύνθου, συνεχίζοντας για 4η χρονιά τις εικαστικές δράσεις του, παρουσίασε από το δειλινό της Μεγάλης Τρίτης, 19ης Απριλίου μέχρι και τις 29 Απριλίου 2022, μια συγκλονιστική έκθεση με 38 ψηφιακές ακουαρέλες του ουκρανού ζωγράφου και αγιογράφου Danylo Movchan, υπό τον πολλά ομιλητικό τίτλο: «Εσταυρωμένη Ουκρανία | Crucified Ukraine». 

Στα εγκαίνια της έκθεσης παραβρέθηκε ικανός αριθμός ενδιαφερόμενων όλων των ηλικιών, μεταξύ των οποίων ο Αντιδήμαρχος Αρκαδίων και υπεύθυνος Πολιτισμού του Δήμου Ζακύνθου Δημήτρης Κάνδηλας και η Διευθύντρια του Μουσείου Σολωμού και Επιφανών Ζακυνθίων Κατερίνα Δεμέτη. 

Όλοι θαύμασαν αφενός την δυναμική  διεισδυτικότητα της τέχνης του Movchan, αφετέρου προβληματίστηκαν ενώπιον της τραγωδίας που βιώνουν στο πετσί τους επί 55 ημέρες, μέχρι τώρα, οι πολίτες της Ουκρανίας, εξαιτίας της ιμπεριαλιστικής και ληστρικής εισβολής του ομόδοξου γείτονα και μεγάλου αδελφού Ρώσου. Οι περισσότεροι μάλιστα επισκέπτες της έκθεσης, ευαισθητοποιούμενοι, άναψαν ένα κερί ενώπιον των παρουσιαζόμενων πολλαπλών δεινών των Ουκρανών. Διαπίστωναν μάλιστα ότι ο Movchan, έστω κι αν δεν είναι παρών με φυσική παρουσία, κατορθώνει, στη σκοτεινή αίθουσα του "Αληθώς", εκθέτοντας μορφές και παραμορφώσεις -πότε ρεαλιστικές, πότε σουρρεαλιστικές- να είναι ωσεί παρών, διηγούμενος ιστορίες θερμών δακρύων, φρικτών σταυρώσεων, αλλά και να διοράται συνάμα φως προαναστάσιμο, το οποίο (αν και στο πολύ βάθος) εντέλει θ' αποκτήσει την ισχύ να καταργήσει το σκότος και το μέγα θανατικό. 

Καθώς αναφέρει ο επιμελητής της έκθεσης, Ιωάννης-Πορφύριος Καποδίστριας -στο κατατοπιστικό έντυπο- πρόκειται για έργα που παρουσιάζουν την φρίκη του πολέμου στην Ουκρανία, και πώς η δημιουργικότητα μπορεί να επιβραδυνθεί από τα γεγονότα και να μεταμορφωθεί σε ανάγκη επιβίωσης της ίδιας της καλλιτεχνικής δημιουργίας. Κατά την έκθεση των έργων αυτών, ο επισκέπτης καλείται να πάρει την θέση που θέλει να κρατήσει απέναντι στα «πάθη τα σεπτά» των Ουκρανών: απλός παρατηρητής, εξανιστάμενος ή συμπροσευχόμενος;

Ο ίδιος ο καλλιτέχνης, στο έντυπο της Έκθεσης, σημειώνει: «Δεν υπάρχουν χρώματα στη γη για να μεταφέρουν αυτή την τραγωδία. Η ζωή σε κατάσταση πολέμου έχει φέρει μεγάλη αναστάτωση στον κόσμο μου. Εικόνες πολέμου άρχισαν να δημιουργούν στη φαντασία μου αυτές τις συνθέσεις. Αναβάλλω τη σχεδίαση αγιογραφιών… Δεν υπάρχει γαλήνη στην ψυχή για να συνεχίσει αυτή την ιερή δημιουργία». 

Κατά την διάρκεια της έκθεσης, προβάλλεται βιντεοσκοπημένο μήνυμα του Danylo Movchan προς τους εν Ζακύνθω θεατές των αντι-πολεμικών έργων του, ο οποίος, με λίγα -αλλά μεστά- λόγια, αποτυπώνει το πώς και το γιατί της στρατιωτικής εισβολής των Ρώσων στην πατρίδα του, αφού νωρίτερα, κατά την διάρκεια του 20ού αιώνα προηγήθηκε σταδιακή πολιτιστική εισβολή στη χώρα, η οποία κατέστρεψε την πνευματική δημιουργία των Ουκρανών. Αξίζει να επισημανθεί ότι θεωρεί συνυπεύθυνο τον σημερινό Πατριάρχη Μόσχας Κύριλλο.

Συγκεκριμένα αναφέρει:

Δόξα στον Ιησού Χριστό. Είμαι ζωγράφος - αγιογράφος από την πόλη Λβιβ και λέγομαι Δανιήλ Μοβτσάν. Η πόλη μου βρίσκεται στη δυτική Ουκρανία, η οποία και αυτή ήδη υπέστη βομβαρδισμούς είτε από την Μαύρη Θάλασσα είτε από τα πολεμικά αεροπλάνα που ήρθαν από την Λευκορωσία.

Από τις πρώτες ημέρες του πολέμου δεν μπορούσα να συνεχίσω την ιερή δημιουργία μου και την αγιογραφία, επειδή δεν έβρισκα την ειρήνη και ησυχία στην καρδιά μου. Με τον τρόπο μου ξεκίνησα να ψάχνω πώς να το εκφράσω στην τέχνη. Προσέγγισα την υδατογραφία και κάθε μέρα άρχισα να φτιάχνω ένα έργο που θα έδειχνε όλη την δραματική κατάσταση: τα πάθη, τους φόνους, τους βιασμούς, τα βασανιστήρια των Ουκρανών, των γυναικόπαιδων που υφίστανται από την εισβολή των ρωσικών στρατευμάτων.

Η Ρωσική Ομοσπονδία, με την πολιτιστική της επίθεση του 20ού αιώνα, εξαφάνιζε τους Ουκρανούς, τον ουκρανικό πολιτισμό. Μπορούμε να το δούμε στη λιμοκτονία του 1932-1933 και στην εξολόθρευση των Ουκρανών διανοουμένων στα τέλη της δεκαετίας του '30, όταν είχαν εκτελεστεί παρά πολλοί ποιητές, συγγραφείς, ζωγράφοι.

Πρέπει να πούμε ότι ενεργό ρόλο στον πόλεμο αυτόν λαμβάνει η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία με επικεφαλής τον Πατριάρχη Κύριλλο, ο οποίος ενεργά υποστηρίζει αυτή τη γενοκτονία του ουκρανικού λαού, όταν καταστρέφονται τα πάντα: περιουσίες, εκκλησίες.

Ευχαριστώ πολύ τους ανθρώπους από την Ευρώπη και απ' όλο το κόσμο. Το νιώθουμε πολύ και αυτό πράγματι μας υποστηρίζει και μας βοηθά. Παρακαλώ. με οποιοδήποτε τρόπο να σταματήσουμε αυτόν τον πόλεμο, επειδή ο καθένας μπορεί να συμμετάσχει σε αυτό, ο ένας λιγότερο ο άλλος περισσότερο, σύμφωνα με την κρίση του, να σταματήσουμε αυτές τις φρικιαστικές στιγμές ουκρανικής ιστορίας.

Επιμελητής έκθεσης: Ιωάννης-Πορφύριος Καποδίστριας

Τεχνική υποστήριξη: Σπύρος Ροδίτης

Εκτυπώσεις: Ματίνα Γιατρά-Ρίτσου

Mεταφράσεις: Oleksandr Kornakov

Υποστήριξη: Κατερίνα Κυπραίου, Απόστολος Βαϊνόπουλος, Ιουλία Λαμπροπούλου, Ρωμανός Αναστασιάδης, Παναγιώτης Καποδίστριας

Διοργάνωση: Μορφωτικό Κέντρο "Αληθώς", Βανάτο Ζακύνθου