ΤΟΝ ΓΥΡΟ ΤΟΥ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ ΚΑΝΕΙ Η ΕΙΔΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΗΝΥΣΗ ΣΤΟΝ ...ΚΑΣΤΑΝΙΣΙΟ ΚΛΗΡΙΚΟ

...Βοά σήμερα το διαδίκτυο για την μήνυση που καταθέτω εναντίον του κληρικού της Μητροπόλεως Αιτωλοακαρνανίας Κωνσταντίνου Καντάνη, με αφορμή την ενέργειά του να εκθέσει δημόσια ένα ...κάστανο που του είχε δώσει - λέει - ο άγιος Παϊσιος ο αγιορείτης. Μια ιστορία που έγινε πριν ένα μήνα σχεδόν στο Ι. Ναό Αγίου Δημητρίου στο Αγρίνιο, την ημέρα της μνήμης του αγίου. 

Ο έγκριτος δημοσιογράφος του Liberal.gr κ. Ανδρέας Ζαμπούκας, θεώρησε την πράξη μου εξόχως συμβολική - όπως και είναι, χωρίς να χάνει τον πραγματικό της χαρακτήρα  - και μου ζήτησε μια μικρή συνέντευξη, την οποία μπορείτε να διαβάσετε εδώ. 

Τα σημερινά δημοσιεύματα στο διαδίκτυο ουσιαστικά αναπαράγουν αποσπάσματα αυτής της συνέντευξης. 

Παραθέτουμε εδώ κάποιες από τις πιο χαρακτηριστικές αναδημοσιεύσεις της είδησης.

Πατρινός θεολόγος μήνυσε τον παπά του Αγρινίου για το κάστανο του Παϊσίου που εξέθεσε για προσκύνημα από τους πιστούς. 

Ο ίδιος ο μηνυτής, ο κ. Παναγιώτης Ανδριόπουλος δήλωσε, σύμφωνα με το tempo24.news: «Θεωρώ, φυσικά, ότι κάνω το αυτονόητο και όχι κάτι το εξαιρετικό. Νομίζω ότι δεν πρέπει να αφήσουμε την πίστη στα χέρια ανθρώπων οι οποίοι την ανάγουν σε μαγεία και την δυσφημούν στον σύγχρονο κόσμο. Επίσης, η απόλυτη ταύτιση της Εκκλησίας με την έννοια του έθνους, είναι ο μεγάλος πειρασμός για την Ορθόδοξη Εκκλησία στις μέρες μας. Πρέπει να γίνει συνείδηση σε όλους μας τα όσα σημειώνονται σε ένα αρχαίο κείμενο της Εκκλησίας για την στάση των χριστιανών: «Οι Χριστιανοί δεν ξεχωρίζουν από τους άλλους ανθρώπους στην γλώσσα ομιλίας, ούτε στις συνήθειες. Ούτε κατοικούν σε δικές τους ξεχωριστές πόλεις, ούτε χρησιμοποιούν κάποια γλωσσική διάλεκτο διαφορετική, ούτε ζουν με «περίεργο» τρόπο! Μετέχουν σε όλα τα κοινά ως πολίτες και υπομένουν τα πάντα, όμως σαν να ήσαν ξένοι. Γήινοι άνθρωποι είναι αλλά δεν ζουν με ζωώδη τρόπο. Υπακούουν στους κρατικούς νόμους αλλά με τον τρόπο ζωής τους ξεπερνούν τους νόμους».

lifo

Η ΦΩΤΙΑ ...ΤΙΜΩΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΥΘΗΡΩΝ ΣΕΡΑΦΕΙΜ;

Το ερώτημα που τίθεται από τους «αντιοικουμενιστές», μέσω των ιστολογίων τους, προς τον Μητροπολίτη Κυθήρων Σεραφείμ είναι πραγματικά …αμείλικτο: 

«Τι σχέση έχει η φωτιά που ΚΑΙΕΙ τα Κύθηρα, με τη φωτιά του Οικουμενισμού που καίει μετά την Σύνοδο της Κρήτης, που εμμέσως (κοινωνώντας με τους Οικουμενιστές) ⇨ ΑΠΟΔΕΧΤΗΚΑΤΕ κ. Σεραφείμ; Υπάρχει κάποια σχέση ή συμβαίνει κάτι ΤΥΧΑΙΑ;» 

Ο Μητροπολίτης Κυθήρων Σεραφείμ νόμισε ότι θα …ξεμπερδέψει έτσι εύκολα με τους οπαδούς του, αυτούς της «καθαρής πίστης»; Τόσα χρόνια με κείμενά του και με δράσεις του, τους εξέθρεψε. Και αυτοί, με τη σειρά τους, αποδεικνύονται όπως ακριβώς είναι: ακόρεστοι. Δεν θέλουν απλώς λόγια, θέλουν πράξεις. Με κορυφαία την διακοπή κοινωνίας από τους «οικουμενιστές». 

Ο Κυθήρων Σεραφείμ σε καμία περίπτωση δεν θα διακόψει την κοινωνία με την Εκκλησία που συμμετείχε στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Κρήτης. Έτσι, θα εισπράττει κι αυτός πλέον - όπως και άλλοι μητροπολίτες της Ελλαδικής Εκκλησίας - τα επίχειρα της εκτροφής θηρίων στους κόλπους της Εκκλησίας τόσα χρόνια. 

Τα θηρία αυτά θα κατασπαράζουν, από δω και εμπρός, τους εκτροφείς τους (βλ. και την περίπτωση Φλωρίνης Θεοκλήτου). 

Βοήθειά τους και καλά ξεμπερδέματα! 

Π.Α.Α.

ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΣΤΗΝ ΠΑΝΤΟΧΑΡΑ ΤΟΥ ΕΛΥΤΗ ΣΤΗ ΣΙΚΙΝΟ (ΦΩΤΟ)

Στην Παναγία την Παντοχαρά του Οδυσσέα Ελύτη στη Σίκινο, τελέστηκε χθες, Παρασκευή 4 Αυγούστου 2017, η Ακολουθία του Παρακλητικού Κανόνος προς την Υπεραγία Θεοτόκο, με τη συμμετοχή πολλών προσκυνητών. 

Την Παράκληση τέλεσε ο εφημέριος Σικίνου π. Θεόδωρος και παρέστη και η ποιήτρια Ιουλίτα Ηλιοπούλου, η οποία και εκπλήρωσε το τάμα του ποιητή και ανήγειρε το ξωκλήσι του στο μικρό αυτό Αιγαιοπελαγίτικο νησί. 

Φέτος συμπληρώνονται έξι χρόνια από τα θυρανοίξια της Παντοχαράς, που πραγματοποιήθηκαν στις 6 Αυγούστου του 2011. 

Ας θυμηθούμε τον ποιητή και την Παρθένο του: 

"...συχνάζω εκεί όπου κάθε θολούρα, ως κι ο καπνός του τσιγάρου μου ακόμη εξουδετερώνεται απ’ το θαλασσάκι που φυλάγει καλού-κακού για χάρη μου στο βορειοδυτικό της ντουλαπάκι η Παναγιά η Παντοχαρά. 

...Έρχομαι ...στην Παρθένο της Σικίνου πριν να υπάρξει..."

(Ο κήπος με τις αυταπάτες)

Ο παπα - Θόδωρος, η Ιουλίτα Ηλιοπούλου, ο δήμαρχος Σικίνου Βασίλης Μαράκης και η δημοσιογράφος Άρια Αγάτσα

Η ΓΥΜΝΗ ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΟΥ OLIVIER PY ΣΤΗΝ ΜΙΚΡΗ ΕΠΙΔΑΥΡΟ

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

Χθες βράδυ (Παρασκευή 4 Αυγούστου 2017) στην Μικρή Επίδαυρο για την παράσταση του ηθοποιού, ποιητή, σκηνοθέτη και διευθυντή του Φεστιβάλ της Αβινιόν Olivier Py. 

Προμηθέας Δεσμώτης και Ικέτιδες του Αισχύλου, λοιπόν, σε μετάφραση και σπονδυλωτή σκηνοθεσία του Ολιβιέ Πυ. 

Ο διευθυντής του Φεστιβάλ της Αβινιόν είχε την καλοσύνη να μας καλέσει, τα μέλη του «Πολύτροπον», που συμμετείχαμε στην La Fiesta του Israel Galvan στο Φεστιβάλ (15-23/7/2017), στην παράστασή του στην Μικρή Επίδαυρο, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών – Επιδαύρου. 

Ήταν μια παράσταση, σε άκρως μινιμαλιστική φόρμα, με μια διανομή τριών ηθοποιών, που έκανε πρεμιέρα πέρυσι το καλοκαίρι στο Φεστιβάλ της Αβινιόν. Μια παράσταση βασισμένη απολύτως στον λόγο. Χωρίς μουσική, χωρίς φωτισμούς, χωρίς κοστούμια. Λόγος αρχαιοελληνικός απολύτως γυμνός. Στα γαλλικά, με υπέρτιτλους σε ελληνικά και αγγλικά. 

Ο Προμηθέας, κατά τον Πυ, μας «διδάσκει την έννοια της εξέγερσης». Είναι ένα αιώνιο σύμβολο ανυπακοής, ένας κατεξοχήν πολιτικός κρατούμενος. Ο Ολιβιέ Πυ υπογραμμίζει τόσο την μεταφυσική, όσο και την πολιτική διάσταση του έργου. 

Οι Ικέτιδες θίγουν διαχρονικά πολιτικά ζητήματα, μεταξύ αυτών τη δημοκρατία, τη δικαιοσύνη, τον νόμο, τον σεβασμό για τον ξένο και για τη γυναίκα. Το έργο απηχεί την άποψη του Αισχύλου ότι ο νόμος δεν μπορεί να είναι η απάντηση για τα πάντα. Γι’ αυτόν τον λόγο, άλλωστε, το θέατρο καθίσταται απαραίτητο ως χώρος που προσφέρεται για δημόσια συζήτηση και στοχασμό. 

Η γυμνή σκηνοθεσία του Ολιβιέ Πυ ξενίζει ίσως κάποιους, μαθημένους αλλιώς, αλλά μας υπενθυμίζει πως η δύναμη των μεγάλων έργων έγκειται στην ουσία τους, το λόγο και την εκφορά του. 

Οι τρεις σπουδαίοι ηθοποιοί της παράστασης, Philippe Girard, Frédéric Le Sacripan, Mireille Herbstmeyer, μας ανανοηματοδότησαν τη σχέση μας, ημών των Ελλήνων, με την αρχαία τραγωδία.

Ας θυμηθούμε ότι ο Αριστοτέλης σημειώνει ως εξελικτικά στάδια της τραγωδίας τη χρήση του δεύτερου υποκριτή, (δευτεραγωνιστής) που εμπλουτίζει τις δραματικές δυνατότητες, τη μείωση των χορικών, την προσθήκη του τρίτου υποκριτή, (τριταγωνιστής). 

Με τρεις ανθρώπους γίνεται η τραγωδία! Αυτό μας υπενθύμισε ο Ολιβιέ Πυ, χθες βράδυ στο Αρχαίο Θέατρο της Μικρής Επιδαύρου, όπου προσήλθε και η ηθοποιός και υπουργός Πολιτισμού Λυδία Κονιόρδου, με τον διευθυντή του Φεστιβάλ Βαγγέλη Θεοδωρόπουλο. 

Ήταν μια παράσταση ενδεικτική της οικουμενικότητας και της διαχρονικότητας της Αρχαίας Τραγωδίας. Μια ηχηρή και πειστική απάντηση στο ερώτημα γιατί μας απασχολεί σήμερα και θα μας απασχολεί και αύριο.

ΕΝΑ ...ΘΑΛΑΣΣΙΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΑΒΙΝΙΟΝ

Το φεστιβάλ της Αβινιόν είναι αναμφισβήτητα μια μεγάλη γιορτή, που περιλαμβάνει και χιλιάδες happenings στους δρόμους, από επαγγελματίες και μη, μικρούς και μεγάλους.

Κατέγραψα ένα περίεργο παιχνίδι στην πλατεία έξω από το Παλάτι των Παπών. 

Όποιος ξέρει κάτι περισσότερο γι' αυτό, ας μας διαφωτίσει.

Άλλως, αρκεσθείτε, αγαπητοί συνοδίτες, στο νεανικό ντούο του ...θαλάσσιου παιχνιδιού. 

ΕΝΑ ΚΟΚΤΕΪΛ ΣΤΟ ΠΑΛΑΤΙ ΤΩΝ ΠΑΠΩΝ ΣΤΗΝ ΑΒΙΝΙΟΝ

Οι τεχνικοί του Palais des Papes στην Avignon, όπου παρουσιάσαμε την La Fiesta του Israel Galvan για οκτώ παραστάσεις (με την γενική δοκιμή), είχαν την καλοσύνη να μας παραθέσουν ένα κοκτέιλ στη σκηνή - Αυλή του Παλατιού, μετά από μια παράσταση. 

Ιδού μερικά νυχτερινά στιγμιότυπα.

ΣΤΟ "ΜΕΓΑΛΟ ΔΑΜΑΣΤΗ" ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ ΣΤΗΝ ΑΒΙΝΙΟΝ

Τις μέρες που παρουσιάζαμε με τον Israel Galvan την La Fiesta στο Grec Festival στη Βαρκελώνη (4-5 Ιουλίου), παρουσίαζε και ο Δημήτρης Παπαϊωάννου τη νέα του δουλειά «The Great Tamer» (Ο Μεγάλος Δαμαστής). 

Εκεί στην Ισπανία δεν καταφέραμε να συναντηθούμε παρά μόνο στο πρωϊνό του ξενοδοχείου… Δεν είδαμε την δική του παράσταση ούτε εκείνος τη δική μας. 

Η συνάντηση έγινε λίγες μέρες αργότερα στην Αβινιόν, στο πλαίσιο του μεγάλου διεθνούς φεστιβάλ. 

Ο Δημήτρης Παπαϊωάννου ήρθε στο Παλάτι των Παπών και παρακολούθησε την La fiesta μας την Παρασκευή 21 Ιουλίου 2017. 

Την επομένη, Σάββατο 22/7, πήγαμε με τον Israel Galvan και είδαμε τον «Μεγάλο Δαμαστή» στον χώρο La Fabrica, έξω από το ιστορικό κέντρο της πόλης. 

Η παράσταση του Παπαϊωάννου έγινε δεκτή με πολύ ενθουσιασμό από το γαλλικό και διεθνές κοινό του φεστιβάλ. 

Δεν έχουν άδικο οι γάλλοι κριτικοί που είδαν την παράσταση ως ένα «παγωμένο ρέκβιεμ» και «μια καθηλωτικής ομορφιάς κάθοδο στην Κόλαση» ή ως την «απροσδόκητη ανακάλυψη του φεστιβάλ, ίσως ένα σχόλιο για την Ελλάδα και την Ευρώπη της κρίσης όσο και για την υπαρξιακή κρίση, σε ένα ονειρικό σκηνικό…». 

Σε κάθε περίπτωση η αναγνώριση του Δ. Παπαϊωάννου διεθνώς είναι γεγονός και η σύγχρονη ελληνική πολιτιστική δημιουργία αποκτά ένα σημαντικό πρόσωπο, πέρα από αρχαιοελλαδιτισμούς ή άλλες αυτονόητες ταυτίσεις. Εδώ το στοίχημα κερδίζεται καθαρά καλλιτεχνικά.

Π.Α.Α.

Η ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΦΩΤΕΙΝΑΚΗ ΜΕ ΤΟ "ΞΟΡΚΙ" ΤΗΣ ΣΤΗΝ ΑΒΙΝΙΟΝ

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι στην Αβινιόν θα άκουγα τον περίφημο «Κοκαϊνοπότη» του Παναγιώτη Τούντα, σε μια καταπληκτική διασκευή για σόλο κιθάρα και φωνή. 

Κι όμως συνέβη, στο Collège Joseph Vernet, σαν άκουσα την Κατερίνα Φωτεινάκη σε σόλο ρεσιτάλ της, που έδωσε την Κυριακή 16 Ιουλίου 2017 το πρωί. 

Μας έπαιξε μουσικές δικές της σε ποίηση ελλήνων ποιητών, όπως του Δ. Σολωμού, του Κ. Παλαμά και του Οδυσσέα Ελύτη, αλλά και ευφάνταστες διασκευές κομματιών των συνθετών και τραγουδοποιών: Jay Hawkins, Violent Femmes, Pink Martini, Guillaume de Machaut, Georges Aperghis, Παναγιώτη Τούντα, Μάνου Χατζιδάκι, Λουδοβίκου των Ανωγείων. Κι ακόμα πολύ ιδιαίτερες προσεγγίσεις ελληνικών παραδοσιακών μελωδιών. 

Μια ελληνίδα ως το μεδούλι που κατακτά ένα απαιτητικό γαλλικό κοινό. 

Η Κατερίνα Φωτεινάκη τραγουδοποιός και φιλόλογος (νικήτρια του Α' Βραβείου στους Αγώνες Δημιουργία Ελληνικού Τραγουδιού το 2011, με το μελοποιημένο «Όνειρο» του Διονυσίου Σολωμού) ζει τα τελευταία χρόνια μόνιμα στη Γαλλία όπου και κυκλοφόρησε τον πρώτο της δίσκο με τον τίτλο «Τζιτζίκια» (μια παραγωγή της «Accords Croises» το 2014, που κυκλοφορεί και πανευρωπαϊκά). 

Την έχουμε δει επανειλημμένως και με την άλλη ελληνίδα της Γαλλίας, την Αγγελική Ιονάτος, να διαλαλούν την ελληνική μουσική ποιητική, με τρόπο ακριβό και δωρικό. 

Έτσι, και στην Αβινιόν, η Κατερίνα Φωτεινάκη, ακολουθώντας με συνέπεια την ιδιωτική οδό της, μας παρουσίασε ένα πρόγραμμα για σόλο φωνή και κιθάρα, με παράλληλη χρήση – σε μερικά κομμάτια – ηχογραφημένου υλικού. Και με ένα σκηνικό – artwork των Ειρήνη Γκόνου και Μίλτου Παντελιά που υπομνηματίζει την μουσική παράσταση της Κ. Φωτεινάκη, που έχει τίτλο «Ξόρκι». 

Η ίδια έχει πει πως «πρόκειται για μια σύνθεση όπου η Ποίηση, ο Ρυθμός και η Μουσική γίνονται κομμάτι μιας τελετουργίας για τον “εξορκισμό του κακού”, ένα αντίδοτο στην πάσης φύσεως απόγνωση.» 

Ήταν μια Κυριακάτικη τελετουργία το «Ξόρκι» της Κατερίνας Φωτεινάκη στην Αβινιόν. 

Ελληνική και οικουμενική μαζί. Δίγλωσση κυρίως (ελληνικά και γαλλικά) μα και πολύγλωσση συνάμα λόγω της μουσικής. 

Η Κατερίνα Φωτεινάκη καθίσταται πρέσβειρα της ελληνικής μουσικής ποιητικής στην Γαλλία και στην Ευρώπη γενικότερα. Μακάρι να εξαπλούται ο φθόγγος της εις πάσαν την γην!