ENJOY THE SILENCE για το ΒΑΤΟΠΕΔΙ...

Η σιωπή των ταγών

Καθημερινή

Tου Χρήστου Γιανναρά

Η εξεταστική της Βουλής επιτροπή για το Βατοπέδι ανέλαβε να διερευνήσει τις περίεργες οικονομικές συναλλαγές της αγιορείτικης μονής με το ελλαδικό κράτος. Το περίεργο των συναλλαγών έγκειται, κυρίως, σε υπερτιμήσεις της αξίας εδαφικών εκτάσεων ιδιοκτησίας της μονής που ανταλλάχθηκαν με ακίνητα του δημοσίου.

Το θέμα που ειδικότερα ενδιαφέρει την επιτροπή της Βουλής είναι αν, από τους πακτωλούς των χρημάτων, στους οποίους μεταφράστηκαν οι υπερτιμήσεις των βατοπεδινών κτημάτων, επωφελήθηκαν λάθρα κομματικοί μηχανισμοί με τη μεσολάβηση των υπεύθυνων για την ανταλλαγή υπουργών. Είναι γνωστό ότι η εμπορευματοποίηση της πολιτικής (στην Ελλάδα ασύδοτη) απαιτεί ιλιγγιώδη ποσά που μόνο η διαπλοκή των κομμάτων με διεφθαρμένους χρηματοδότες μπορεί να εξασφαλίσει.

Και η μεν εξέλιξη του εξεταστικού έργου που ανέλαβε η επιτροπή της Βουλής, αφήνει μάλλον αδιάφορους εμάς τους πολίτες. Γιατί ξέρουμε ότι οι εξεταστικές επιτροπές δεν εξετάζουν ποτέ το πραγματικό υπό εξέτασιν πρόβλημα, απλώς ψάχνουν αφορμές για να συνεχίζεται ο αλληλοδιασυρμός των «κομμάτων εξουσίας». Ομως, αυτό που μάλλον ενδιαφέρει μια μερίδα της ελληνικής κοινωνίας (στο εσωτερικό και στη διασπορά) είναι ο διεθνής διασυρμός μιας ιστορικής (χιλίων εκατό χρόνων) μονής, αλλά και του αγιορειτικού συνολικά μοναχισμού (με αυθαίρετη γενίκευση των εντυπώσεων), όπως και της παράδοσης, στο σύνολό της, των μεταφυσικών αναζητήσεων και ψηλαφήσεων, μήτρας και άξονα του πολιτισμού των Ελλήνων.

Ο διασυρμός έχει αφορμές άμεσα προκλητικές και σκανδαλώδεις. Πρώτη, η κραυγαλέα ασυνέπεια των θλιβερών αυτών ρασοφόρων, οι δίχως προσχήματα αντιφάσεις τους: Ανθρωποι που εκούσια και αυτοπροαίρετα έκαναν το άλμα να επιλέξουν την ελευθερία της ακτημοσύνης, την ισόβια πτωχεία, να εμφανίζονται ανετότατα προσαρμοσμένοι στους πυρετώδεις ρυθμούς της καθημερινότητας λυκανθρώπων της αγοράς: ατσίδες στα τεχνάσματα της επενδυτικής κερδοσκοπίας, στη φοροδιαφυγή με off shore εταιρείες, μανιακοί στο κυνηγητό του χρήματος, πολυμήχανοι στη διαπλοκή με τον κομματικό υπόκοσμο της πολιτικής.

Δεύτερη χειροπιαστή αφορμή διασυρμού: η επιδεικτική καπηλεία ιερών και οσίων με στόχο και πάλι το χρήμα, την εξουσιαστική ισχύ της εύνοιας των ισχυρών. Της ίδιας μονής θλιβεροί ρασοφόροι να περιφέρουν σε βίλες μεγαλοπλουσίων και αμοραλιστών ηγεμόνων ιερά κειμήλια της αγιορειτικής πολιτείας, να τα εξευτελίζουν σαν να πρόκειται για φετίχ μιας πρωτόγονης μαγικής θρησκευτικότητας, χρυσοπουλημένη τροφή στην απροσχημάτιστα ωμή, ενορμητική (των ενστίκτων) θρησκοληψία. Ολοφάνερα άσχετοι οι ρασοφόροι με το εκκλησιαστικό γεγονός, έμπρακτα αποκομμένοι από το σώμα της Εκκλησίας, τη γλώσσα - έκφραση, το ήθος και τις στοχεύσεις του εκκλησιαστικού αθλήματος, προσπαθούν με το χρήμα τους να εξαγοράσουν την ανοχή ή και την εύνοια Πατριαρχείων, να επιβάλουν τις προτιμήσεις τους σε εκλογές προκαθημένων αυτοκέφαλων Εκκλησιών, να επηρεάσουν τον πολιτικό βίο και τις προεδρικές εκλογές στην Κύπρο, να παρέμβουν στις σχέσεις Κωνσταντινούπολης και Μόσχας και μύρια όσα ανάλογα.

Δύσκολο να αντικειμενοποιήσει κανείς τις δραστικότερες αφορμές διασυρμού του αγιορείτικου μοναχισμού και της ελληνικής εκκλησιαστικής παράδοσης με αφορμή τα σκάνδαλα της μονής Βατοπεδίου. Δύσκολο, γιατί εντοπίζονται αυτές οι αφορμές κυρίως στη φυσιογνωμική σημειολογία που μεταφέρει το τηλεοπτικό θέαμα: Εκφράσεις προσώπων, είδος βλεμμάτων, τύπος χαμόγελου, στάσεις σωμάτων, γλώσσα των χειρονομιών:

Πώς να αποδείξεις την κατάφωρη ψευτιά στα ευσεβίστικα τυποποιημένα χαμόγελα, τη μοχθηρότητα στο σκοτεινό βλέμμα που καμουφλάρεται με ταπεινόσχημη χαμαιθωρία, τη δαιμονική οίηση και τη μανιακή δίψα εξουσιασμού ανθρώπων που ντύνεται την κυρτωμένη κακομοιριά γυναικώδους αιδημοσύνης. Τέτοια στοιχεία τα διαβάζει κανείς στην τηλεοπτική εικόνα, αλλά δεν μπορεί να τα επικαλεστεί σαν αντικειμενικές αφορμές διασυρμού του μοναχισμού και του εκκλησιαστικού γεγονότος. Γιατί δεν είναι κοινό για όλους τους θεατές της εικόνας το κριτήριο - αισθητήριο διάκρισης της υγείας από την αρρώστια, του ασκητικού αθλήματος από τη συμπλεγματική διαστροφή του.

Σίγουρα, δεν είναι πια κοινό ούτε και το κριτήριο διάκρισης της αυθεντικής ομορφιάς από το κιτς του νεοπλουτίστικου εντυπωσιασμού. Ο πολιτισμός μας σήμερα (ο κοινός τρόπος του βίου) μάς έχει εθίσει να κρίνουμε την ομορφιά σαν διακοσμητικό, υποκειμενικά ευφραντικό στοιχείο, όχι ως γλώσσα αποκάλυψης, γλώσσα φανερώσεων αλήθειας. Γι’ αυτό και δεν αντιδρούμε στο ψεύτικο χρυσοκέντημα βιομηχανικά εξομοιωμένων κακόγουστων αμφίων, στη νευρωτική ταυτοχρονία των διακόνων όταν θυμιατίζουν σαν μαριονέτες τον ηγούμενο, δεν μας ενοχλεί ο αυτοκρατορικός μανδύας στους ώμους και το σκήπτρο στο χούφτιασμα άξεστου λαϊκότροπου χρήστη – μια μεγαλοπρέπεια - κονσέρβα που έχει πάψει να παραπέμπει σε οτιδήποτε άλλο πέρα από την επίδειξη.

Kαι η μεν Βουλή των Ελλήνων έφτιαξε (έστω προσχηματικά) μιαν εξεταστική επιτροπή για τις ενδεχόμενες ευθύνες υπουργών στο βατοπεδινό σκάνδαλο. Γιατί άραγε οι επίσκοποι του εκκλησιαστικού σώματος και η «σύναξη» των αγιορειτών ηγουμένων δεν αισθάνθηκαν την παραμικρή ανάγκη να παρέμβουν στον πιο οδυνηρό (πρόξενο αγανάκτησης) σκανδαλισμό από όσους έζησε η ελληνική κοινωνία εδώ και πολλές δεκαετίες; Αν από υπερβολή μακροθυμίας δεν θέλησαν να παραδειγματίσουν τους αυτουργούς του ανυπόφορου σκανδάλου, δεν ενδιαφέρονται τουλάχιστον να φωτίσουν στις συνειδήσεις τη διαφορά της υγείας από την αρρώστια, της γνησιότητας από τη διαστροφή; Μπορεί να μένει αναπάντητη από τους εκφραστές της εκκλησιαστικής εμπειρίας και μαρτυρίας η δαιμονική αναίδεια του ισχυρισμού ότι «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα»: ότι προκειμένου να επισκευάσουν το μοναστήρι τους οι Βατοπεδινοί δικαιολογούνται να μετέρχονται κάθε κόλπο οικονομικής ραδιουργίας, να ανεβοκατεβαίνουν σε χρηματιστήρια, εταιρείες επενδύσεων και υπουργικά γραφεία, ρασοφορεμένες ατσίδες στις μπίζνες;

Με τα κριτήρια της εκκλησιαστικής μαρτυρίας, ακόμα και τα προσχήματα «φιλανθρωπίας» (ιδρύματα και κοινωφελή έργα που φιλοδοξούσε να γεννοβολήσει η ασυμμάζευτη χρηματολαγνεία των Βατοπεδινών) είναι βδέλυγμα, όταν απλώς καμουφλάρουν τη φαρισαϊκή αυτάρκεια και τον ναρκισσισμό. Πόσο βαθύς είναι ο λήθαργος;

Άκρα του τάφου σιωπή, ως συνήθως...

Κάποιος σχολιαστής της Ιδιωτικής Οδού έγραψε πως σιγά την δημοσιότητα που πήρε το θέμα Νικόδημος Πετρόπουλος εναντίον περιπτέρου επειδή το έγραψαν η Ζούγκλα και ο Κόσμος της Πάτρας!
Το θέμα όμως έπαιξε και στην εκπομπή του Γιώργου Παπαδάκη Καλημέρα Ελλάδα στον ΑΝΤ1 και σε πρωϊνή εκπομπή στον τηλεοπτικό σταθμό Alter και - σατιρικώ το τρόπω - στο Ράδιο Αρβύλα και δεν ξέρω και πού αλλού.
Η ουσία δεν είναι φυσικά στο πόσο και πού "έπαιξε" το θέμα. Η ουσία έγκειται στο γεγονός, ότι δηλ. έχει υποβληθεί μήνυση εναντίον του περιπτέρου άνευ λόγου και ότι η άλλη πλευρά, ήτοι Αρχιμ. Νικόδημος Πετρόπουλος και τοπική εκκλησία γενικώς, έλαμψαν διά της απουσίας τους! Άκρα του τάφου σιωπή! Δεν περιμέναμε βέβαια και κάτι άλλο. Η σιωπή είναι η συνήθης πρακτική όταν υπάρχει ...στρίμωγμα. Κι αυτό το ξέρουμε πιά πολύ καλά!

Ο ΠΡΩΤΟΠΟΡΟΣ ΣΥΝΘΕΤΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

Δημήτρης Μητρόπουλος : Eνας ευαγγελιστής του μοντερνισμού

50 χρόνια μετά τον θάνατό του, το συνθετικό του έργο παραμένει άγνωστο

Καθημερινή

Του Νίκου Α. Δοντά

Ο Δημήτρης Μητρόπουλος άργησε πολύ να αναγνωριστεί ακόμα και ως αρχιμουσικός. Βασική αιτία είναι το γεγονός ότι το ρεπερτόριο που υπηρέτησε παραμένει μέχρι σήμερα λιγότερο δημοφιλές. Και αν ο Μάλερ, τον οποίο με πάθος υπερασπίστηκε, έχει πλέον τη θέση του στο ρεπερτόριο, δεν συμβαίνει το ίδιο με τα έργα του μουσικού μοντερνισμού.

Για τον ίδιο λόγο παραμένει άγνωστο το συνθετικό έργο του Μητρόπουλου. Κι όμως: μαζί με τον Νίκο Σκαλκώτα ανήκε διεθνώς στους πρώτους που πειραματίστηκαν με τη δωδεκαφωνία, όπως τη διατύπωσε ο Σένμπεργκ τη δεκαετία του 1920 και ήταν ο πρώτος που εκφράστηκε σε αυτό το ιδιώμα στην Ελλάδα. Διδάχτηκε τη γλώσσα του μοντερνισμού στο Βερολίνο και επεχείρησε να την εισαγάγει στην Ελλάδα, όπου συνάντησε τη σθεναρότατη αντίσταση του μουσικού κατεστημένου. Οι προχωρημένες προτάσεις του δεν είχαν απήχηση ούτε συνέχεια. Σήμερα έχει έρθει η ώρα να εκτιμήσουμε δίχως προκαταλήψεις τη γενναιότητά τους και τις ποικίλες γειώσεις τους στο εγχώριο και ευρύτερο πλαίσιο της εποχής.

Ο Μητρόπουλος ξεκίνησε τις σπουδές του στο Ωδείο Αθηνών πλάι σε δασκάλους όπως ο Γερμανός πιανίστας Λούντβιχ Βάσενχοβεν και ο Βέλγος συνθέτης, βιολιστής και αρχιμουσικός Αρμάνδος Μαρσίκ. Το 1912, δεκάξι ετών, συνέθεσε το πρώτο του έργο, ένα «Σκέρτσο» για πιάνο. Το 1916 άρχισε τη μόνη του όπερα, την «Αδελφή Βεατρίκη», σε ποιητικό κείμενο του συμβολιστή Μορίς Μέτερλινκ. Το έργο παρουσιάστηκε το 1920 στο Δημοτικό Θέατρο Αθηνών με πρωταγωνίστρια την Κατίνα Παξινού, τότε ακόμα δραματική υψίφωνο. Την παράσταση παρακολούθησε ο Γάλλος συνθέτης Καμίγ Σαιν-Σανς, που βρισκόταν εκείνη την εποχή στην Αθήνα και έγραψε επαινετικά.

Την ίδια χρονιά, ο Μητρόπουλος αναχώρησε για σπουδές στην Ευρώπη. Πρώτος του σταθμός ήταν οι Βρυξέλλες, όπου πήρε μαθήματα σύνθεσης πλάι στον Πολ Zιλσόν. Συνέθεσε την «Ελληνική σονάτα» για πιάνο, έργο που ξεχωρίζει για την τολμηρή αρμονική του γραφή. Το 1921 έφτασε στο Βερολίνο, επίκεντρο των μουσικών εξελίξεων της εποχής. Εκεί συνάντησε τον συνθέτη Νίκο Σκαλκώτα, τον πιανίστα Αντώνιο Σκόκο, τον βιολιστή Γεώργιο Λυκούδη, την Κατίνα Παξινού, αλλά και τον σκηνογράφο Πάνο Αραβαντινό που διέπρεπε στα γερμανικά λυρικά θέατρα. Ηλθε σε επαφή με τον κύκλο μαθητών του συνθέτη και πιανίστα Φερούτσο Μπουζόνι που δίδασκε στην Ακαδημία της πόλης και υπερασπιζόταν σθεναρά τη σύγχρονή του μουσική δημιουργία. Ο Μητρόπουλος γνώρισε τον Ιταλό, αλλά δεν υπάρχουν τεκμήρια πως μαθήτευσε πλάι του.

Το 1924, ο Μητρόπουλος επέστρεψε στην Αθήνα ως συνδιευθυντής της Συμφωνικής Ορχήστρας του Ελληνικού Ωδείου. Εκείνη την εποχή συνέθεσε τα σημαντικότερα έργα του. Ηταν ο πρώτος που έγραψε ατονική και πολυτονική μουσική στην Ελλάδα. Η επίθεση υπήρξε αναμενόμενα δριμεία. O κριτικός της εφημερίδας «Η Πρωΐα» (9/6/1927) διέγνωσε «Αισθητική ψυχοπάθεια» για τις «10 Inventions» / «Δέκα επινοήσεις» σε ποίηση Καβάφη και για την «Οστινάτα», έργο για βιολί και πιάνο. Λίγο αργότερα, ευθυγραμμισμένη με τις αντιδράσεις στη ναζιστική Γερμανία, μερίδα του Τύπου θα κατηγορούσε τον Μητρόπουλο για εισαγωγή «κομμουνιστικών και ανατρεπτικών τάσεων της εποχής» επειδή διεύρυνε το ρεπερτόριο της ορχήστρας του ωδείου με έργα των Ντεμπισί, Σένμπεργκ και Στραβίνσκι. Το 1937 ο Μητρόπουλος έγραψε σκηνική μουσική για τον «Ιππόλυτο» του Ευριπίδη. Ηταν η τελευταία του σύνθεση. Η διεθνής σταδιοδρομία του ως αρχιμουσικού δεν άφησε χώρο για τον συνθέτη.

Επιλογή από τη δισκογραφία

Από τα 40, περίπου, έργα που ολοκλήρωσε ο Μητρόπουλος, τα σημαντικότερα βρίσκονται στις συλλογές αθηναϊκών δισκοπωλείων. Η Δανάη Καρά έχει ηχογραφήσει πιανιστικά έργα (Agora, 1997) και ο πιανίστας Τζέφρεϊ Ντάγκλας Ματζ πλήρη την «Ελληνική σονάτα» (Dante, 1991). Ο Βύρων Φιδετζής διευθύνει την όπερα «Αδελφή Βεατρίκη» με πρωταγωνίστρια τη Μάρθα Αράπη (Λύρα, 2003). Η «Ταφή» και το «Κοντσέρτο» ηχογραφήθηκαν το 1975 υπό τον Τσου Χούι (Αρχειακή σειρά ΕΡΤ, 1997) ενώ η «Οστινάτα» (βιολί: Δεμερτζής, πιάνο: Αστεριάδου) περιλαμβάνεται στην έκδοση «Αντίς για όνειρο» (ΥΠΠΟ, 2004). Από την Ορχήστρα των Χρωμάτων έχει κυκλοφορήσει η μουσική για τον «Ιππόλυτο» του Ευριπίδη ενώ πρόσφατα εκδόθηκαν οι προ 20ετίας ηχογραφημένες «Δέκα επινοήσεις» (τραγούδι: Σακκάς, πιάνο: Κουρουπός, Yafka records).

Εξαιρετική νεότερη ηχογράφηση του έργου από τη Λέσχη του Δίσκου με τη Στέλλα Ντουφεξή, που επίσης αποδίδει την «Κασσιανή» σε ποίηση Παλαμά, αναμένει χορηγό προκειμένου να εκδοθεί. Στον ίδιο δίσκο περιλαμβάνονται επίσης η «Οστινάτα» (βιολί: Κουρτ Νίκανεν) και έργα για πιάνο με την Αστεριάδου.

Τα παραπάνω γράφει ο Ν. Δοντάς και ας μου επιτρέψει να συμπληρώσω:

Η Στέλλα Ντουφεξή έχει ηχογραφήσει την Κασσιανή του Μητρόπουλου και σε cd που έχει κυκλοφορηθεί στο εξωτερικό από το 2006. Στο Sketches of Grecce η Ντουφεξή ερμηνεύει την Κασσιανή με τον Axel Bauni στο πιάνο. Την σχετική ηχογράφηση μπορείτε να αναζητήσετε εδώ. Τώρα γιατί δεν έχει ακόμα εκδοθεί ο δίσκος της Ντουφεξή από την Λέσχη του Δίσκου είναι κάτι που δεν γνωρίζω...

Αλλά πρέπει να σημειώσω και την ηχογράφηση της Ελληνικής Σονάτας του Μητρόπουλου για πιάνο, που μνημονεύει ο Ν. Δοντάς, από την Αλεξάνδρα Παπαστεφάνου. Μπορείτε να την ακούσετε εδώ.

ΣΤΗΝ ΠΑΛΙΑ ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΒΑΡΣΟΒΙΑΣ (Α')

Χθες το πρωί στην Βαρσοβία ο ήλιος ήταν λαμπρός και το κρύο τσουχτερό. Όπως μου έλεγε ο μέγας φιλέλλην φίλος Πολωνός Θωμάς Κοσλόφσκι, ο Γενάρης ήταν πολύ σκληρός, όπως σε όλη την κεντρική Ευρώπη: - 25!!! Άρα αυτό που νιώθαμε χθες ως κρύο ήταν ...χάδι.
Στην παλιά πόλη της Βαρσοβίας, λοιπόν, η οποία είναι γοητευτικότατη. Πρέπει εδώ να πούμε πως η Βαρσοβία, που καταστράφηκε ολοσχερώς στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ξαναχτίστηκε από την αρχή τη δεκαετία του '50! Η Παλιά Πόλη ανακατασκευάστηκε κι αυτή με πολλή προσοχή μετά την ολοκληρωτική καταστροφή της στον πόλεμο, ακολουθώντας πιστά την αρχιτεκτονική της μεσαιωνικής πόλης. Αυτό είναι ένας άθλος, αν το σκεφτεί κανείς σοβαρά.

Στην Παλιά Πόλη συναντάμε τη στήλη του Ζίγκμουντ, που τοποθετήθηκε από τον βασιλιά Βλαντισλάβ Β΄, το βασιλικό κάστρο και την πλατεία, η οποία όπως βλέπετε, αγαπητοί συνοδίτες, στις φωτογραφίες της Ιδιωτικής Οδού είναι τεράστια και ελκυστικότατη. Εννοείται πως στην Παλιά Πόλη δεν συναντάς ούτε ποδήλατο! Άρα υπάρχει η δυαντότητα για μια θαυμάσια μεγάλη βόλτα χωρίς την έγνοια τροχοφόρων.

Να θυμίσω ότι η Βαρσοβία είναι η πατρίδα του μεγάλου συνθέτη Φρεντερίκ Σοπέν (1810-1849) του οποίου γιορτάζονται φέτος πανηγυρικά στην Πολωνία τα 200 χρόνια από τη γέννησή του, και της νομπελίστριας φυσικού και χημικού Μαρίας Σκουοντόφσκα Κιουρί. Πολλοί από σας, αγαπητοί συνοδίτες, ίσως τη θυμάστε και από τη βραβευμένη με Χρυσό Φοίνικα ταινία «Ο Πιανίστας» του μεγάλου Πολωνού σκηνοθέτη Ρομάν Πολάνσκι.

Για την Βαρσοβία που αντικατοπτρίζει την Πολωνική αρχοντιά, δείτε ένα αφιέρωμα της Καθημερινής εδώ.

ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΡΕΣΒΕΥΤΙΚΗ ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΣΤΗΝ ΒΑΡΣΟΒΙΑ

Στην κατοικία του Έλληνα Πρέσβυ στην Βαρσοβία βρεθήκαμε χθες βράδυ με την Ελληνική Βυζαντινή Χορωδία. Ο Έλληνας Πρέσβυς Γαβριήλ Κοπτσίδης έθεσε την συναυλία που πραγματοποίησε η ΕΛΒΥΧ στον Ορθόδοξο Καθεδρικό Ναό υπό την αιγίδα του. Και μετά το πέρας της συναυλίας παρέθεσε δεξίωση προς τιμήν του Λυκούργου Αγγελόπουλου και των μελών της ΕΛΒΥΧ στην πρεσβευτική κατοικία στα περίχωρα της Βαρσοβίας.

Ο Λυκούργος Αγγελόπουλος έδωσε στον Έλληνα Πρέσβυ ψηφιακούς δίσκους της χορωδίας και έγραψε στο βιβλίο επισκεπτών της πρεσβευτικής κατοικίας εκ μέρους των μελών της χορωδίας.
Ο Έλληνας Πρέσβυς συνομίλησε με όλους μας και μας έκανε ιδιαίτερη εντύπωση η γνώση του για τα εκκλησιαστικά ζητήματα και την Ορθοδοξία στο σύγχρονο κόσμο. Ο Γαβριήλ Κοπτσίδης είχε χρηματίσει πρόξενος στην Κωνσταντινούπολη επί Πατριάρχου Δημητρίου και γνωρίζει πολύ καλά πρόσωπα και πράγματα.
Συζητήθηκαν, μεταξύ άλλων, θέματα για την Εκκλησία της Πολωνίας και τις περιπέτειές της επί κομμουνισμού, αλλά και την δράση της σε μια κατ' εξοχήν χώρα του Καθολικισμού, για τον Οικουμενικό χαρακτήρα του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, για τη σχέση διπλωματίας και Εκκλησίας κ.α.

Ήταν μια ουσιαστική κι όχι απλώς μια εθιμοτυπική βραδυά. Μια ακόμα σημαντική εμπειρία με την Ελληνική Βυζαντινή Χορωδία εκτός συνόρων.

Στην φωτό του Γιάννη Πανουσάκη που ακολουθεί ο Λυκούργος Αγγελόπουλος με τον Έλληνα Πρέσβυ, την σύζυγό του, τον Πρόεδρο του φεστιβάλ του Κέντρου Σκέψης Πάπα Ιωάννη Παύλου Β' (πρώτος από δεξιά) και τους συνεργάτες του.

ΜΙΑ ΣΥΝΑΥΛΙΑ - ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΗΣ ΕΛΒΥΧ ΣΤΗΝ ΒΑΡΣΟΒΙΑ

Mια προσευχητική συναυλία, επιτρέψτε μου αγαπητοί συνοδίτες, πραγματοποίησε απόψε η Ελληνική Βυζαντινή Χορωδία υπό τη διεύθυνση του Λυκούργου Αγγελόπουλου στον Ορθόδοξο Καθεδρικό Ναό της Αγίας Μαρίας της Μαγδαληνής στο κέντρο της Βαρσοβίας. Ήταν μια διοργάνωση του Κέντρου Σκέψης Πάπα Ιωάννη Παύλου Β', που έθεσε υπό την αιγίδα της η Πρεσβεία της Ελλάδος στην Πολωνία, με πρωτοβουλία του Πρέσβυ Γαβριήλ Κοπτσίδη.

Πολύς κόσμος κατέκλυσε από νωρίς τον ναό, ο οποίος ήταν γεμάτος μια ώρα πριν την έναρξη της συναυλίας. Με την είσοδο της Ελληνικής Βυζαντινής Χορωδίας είχε δημιουργηθεί ήδη το αδιαχώρητο. Το συγκινητικό και αξιοθαύμαστο ήταν ότι όλος αυτός ο κόσμος ήταν όρθιος και παρακολουθούσε με θρησκευτική ευλάβεια, στην κυριολεξία, τους ύμνους που απέδωσε η ΕΛΒΥΧ.

φωτό: Γιάννης Πανουσάκης

Το πρόγραμμα της συναυλίας δεν ήταν εύκολο. Τροπάρια από όλες τις ωδές του Μεγάλου Κανόνος, στίχοι από το αργό "Τη υπερμάχω...", αρχαία μέλη της Μεγάλης Εβδομάδος (Αλληλουάριο των Νυμφίων, Ιδού ο Νυμφίος το αργό), αλλά και εκλογή από τα Εγκώμια της Μ. Παρασκευής με τη στιχολογία του Αμώμου, το περιώνυμο "Σιγησάτω πάσα σαρξ...", που ψάλλεται αντί χερουβικού το Μ. Σάββατο κ.α.

φωτό: Γιάννης Πανουσάκης

Ο κόσμος ακίνητος και με προσήλωση συμμετείχε στην μυσταγωγία που διαμόρφωσε η Ελληνική Βυζαντινή Χορωδία. Μπορώ να πω ότι ήταν μια συναυλία - ακολουθία.

Τον Μακαριώτατο Μητροπολίτη Βαρσοβίας και πάσης Πολωνίας κ. Σάββα, ο οποίος δεν προσήλθε λόγω ασθενείας, εκπροσώπησε ο ελληνομαθέστατος Επίσκοπος Γεώργιος, Βικάριος της Μητροπόλεως Βαρσοβίας, ο οποίος στο τέλος της συναυλίας εξήρε το έργο της χορωδίας και του Λυκούργου Αγγελόπουλου, και είπε στους Πολωνούς ότι γνωρίζει αυτό το σημαντικό έργο της ΕΛΒΥΧ από τον καιρό που σπούδαζε Θεολογία στην Αθήνα.

Ο Επίσκοπος Γεώργιος εξέφρασε την ευχή και επιθυμία του σύντομα να βρεθεί και πάλι στην Πολωνία η ΕΛΒΥΧ.

Την συναυλία παρακολούθησε και ο Πρέσβυς της Ελλάδος στην Πολωνία κ. Γαβριήλ Κοπτσίδης, ο οποίος μετά την συναυλία παρέθεσε δείπνο στην πρεσβευτική κατοικία προς τιμήν του Λυκούργου Αγγελόπουλου και των μελών της χορωδίας.

Περί του δείπνου σε επόμενη ανάρτηση.

Αξιοσημείωτο το γεγονός ότι προσήλθαν στη συναυλία και πολλοί Έλληνες που ζούν ή εργάζονται στην Βαρσοβία.

ΣΤΟΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΚΑΘΕΔΡΙΚΟ ΝΑΟ ΤΗΣ ΒΑΡΣΟΒΙΑΣ

Στον ρωσικής τεχνοτροπίας Ορθόδοξο Καθεδρικό Ναό της Αγίας Μαρίας της Μαγδαληνής του 19ου αι. θα πραγματοποιηθεί απόψε (7.30 ώρα Βαρσοβίας) η συναυλία της Ελληνικής Βυζαντινής Χορωδίας υπό την διεύθυνση του Λυκούργου Αγγελόπουλου με ύμνους από την Μεγάλη Τεσσαρακοστή και την Μεγάλη Εβδομάδα.

Σήμερα το πρωί η χορωδία έκανε γενική δοκιμή στον περικαλλή όντως ναό, ο οποίος σύμφωνα με τους διοργανωτές θα γεμίσει κατά τη συναυλία αφού έχει εκδηλωθεί έντονο ενδιαφέρον από το κοινό.

Η Πολωνική Τηλεόραση θα καλύψει εκτενή αποσπάσματα από την συναυλία, ενώ μετά το τέλος της θα παρατεθεί δεξίωση στην Ελληνική Πρεσβεία εδώ στην Βαρσοβία προς τιμήν του χοράρχη και των μελών της.

ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΧΟΡΩΔΙΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΩΝΙΑ

Καλημέρα σας από την Βαρσοβία, αγαπητοί συνοδίτες.
Εδώ, στην πρωτεύουσα της Πολωνίας, με την Ελληνική Βυζαντινή Χορωδία υπό τη διεύθυνση του Λυκούργου Αγγελόπουλου θα ψάλλουμε στον Ι. Ναό της Αγίας Μαρίας της Μαγδαληνής, σε μια συναυλία που διοργανώνει το Κέντρο Σκέψης Πάπα Ιωάννη Παύλου του Β' και τελεί υπό την αιγίδα της εδώ Ελληνικής Πρεσβείας.
Η χορωδία θα ερμηνεύσει ύμνους από τον Μεγάλο Κανόνα, τον Ακάθιστο Ύμνο και την Μ. Εβδομάδα.
Στη συνέχεια παραθέτω την αναγγελία της συναυλίας στα πολωνικά.

CENTRUM MYSLI JANA PAVLA II

Wyjątkowy koncert tradycyjnych pieśni bizantyjskich w wykonaniu Greckiego Chóru Bizantyjskiego pod kierownictwem Lykourgosa Angelopoulosa odbędzie się w czwartek 11 marca o godz. 19:30 w Cerkwi św. Marii Magdaleny na warszawskiej Pradze. Honorowy patronat nad koncertem objęła Ambasada Grecji w Polsce.
Chór pod przewodnictwem Angelopoulosa prezentuje przede wszystkim tradycyjną muzykę bizantyjską dzięki zachowanej do dziś tradycji ustnej i piśmienniczej. Jest to niezwykła okazja, aby zapoznać się z dziedzictwem, które artyści starają się zachować w niezmienionej formie. W programie koncertu znajdą się m.in. fragmenty Wielkiego Kanonu Pokutnego św. Andrzeja Arcybiskupa Krety, Akatystu Maryjnego oraz poematu świętego Romana Melodosa.
Grecki Chór Bizantyjski powstał w 1977 roku. Bierze udział w licznych koncertach, liturgiach i manifestacjach artystycznych na terenie Europy, Azji Mniejszej i USA.

Αξίζει να σημειωθεί το γεγονός ότι η Ελληνική Βυζαντινή Χορωδία έχει πραγματοποιήσει δεκάδες συναυλίες στην Πολωνία σε διάστημα 32 ετών (Βαρσοβία, Κρακοβία, Γιαροσλάβ, Βρότσλαβ, Μπίντγκοτς, Τσεστοχόβα κ.α.) αφού η πρώτη της συναυλία στην χώρα αυτή δόθηκε το 1978.

ΔΙΑΣΠΑΣΤΗΣ ΤΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Του Αριστείδη Βικέτου

Ως διασπαστή της ενότητας της Εκκλησίας καταγγέλλει η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Κύπρου τον κ. Παναγιώτη Τελεβάντο, ο οποίος αρθρογραφεί στο περιοδικό «Ορθόδοξη Μαρτυρία».
Σε ανακοίνωση για τη σημερινή συνεδρίαση της Ιεράς Συνόδου αναφέρεται ότι αυτή ασχολήθηκε με δημοσιεύματα του περιοδικού «Ορθόδοξη Μαρτυρία», που εκδίδουν «Οι φίλοι του Αγίου Όρους» και «ομοφώνως εξέφρασε τη θλίψη της για το κατάντημα του περιοδικού να κατηγορεί, ασύστολα και αβάσιμα, Μέλη της Ιεράς Συνόδου και να προσπαθεί να διαχωρίσει την Ιερά Σύνοδο σε δύο μέρη με αντίθετες απόψεις επί θεολογικών θεμάτων».
Επίσης, η Ιερά Σύνοδος ομοφώνως διακηρύττει ότι σε θέματα πίστεως υπάρχει «μία και ενιαία γραμμή, η γραμμή της Ορθοδόξου Εκκλησίας, η οποία εκφράζεται απ’ όλα τα Μέλη της».
Η Ιερά Σύνοδος, καταλήγει η ανακοίνωση, "καταγγέλλει προς τον πιστό και ευλαβή λαό τον υπό τα αρχικά Π.Μ.Τ. κρυβόμενον και εις Αμερικήν διαμένοντα Παναγιώτην Τελεβάντον για την προσπάθειά του να εισαγάγει τον θρησκευτικό φανατισμό και εις την Κύπρον και να διασπάσει την ενότητα της Εκκλησίας".

"Η ΠΕΤΡΑ" ΤΟΥ Μ. ΧΑΤΖΙΔΑΚΙ ΜΕ ΤΗΝ ΦΛΕΡΥ ΝΤΑΝΤΩΝΑΚΗ

Στίχοι & Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Πρώτη εκτέλεση από την Βούλα Ζουμπουλάκη, στην ιστορική θεατρική παράσταση "Απόψε αυτοσχεδιάζουμε" που σκηνοθέτησε ο Δημήτρης Μυράτ.
Ο Γιάννης Ξανθούλης έγραψε γι' αυτή την παράσταση - σταθμό:
"Το 1961 ο αείμνηστος Μυράτ καταπιάνεται με το ανέβασμα του «Απόψε αυτοσχεδιάζουμε». Ενα έργο που δεν θα αποκτούσε ποτέ το μυθικό σχήμα του εν Ελλάδι, εάν δεν έγραφε τη μουσική ο ευφυέστερος των συνθετών, ο Μάνος Χατζιδάκις, μόλις 38 χρόνων τότε. Πρωταγωνίστρια, φυσικά, η Βούλα Ζουμπουλάκη, που ερμήνευσε έξοχα την «Πέτρα», ένα από τα τρία ηλεκτρισμένα στην κυριολεξία άσματα της παράστασης. Τα άλλα δύο, τραγουδισμένα σωστά θεατρικά από τη Ζωή Φυτούση, ήταν το «Μαντολίνο» και «Ο ταχυδρόμος πέθανε». Τεράστιες επιτυχίες και τα δύο, αποκαλυπτικού σουρεαλισμού, δραματικά, χωρίς εμείς, οι εκτός παράστασης, να καταλαβαίνουμε γιατί ηλεκτριζόμασταν. Κι όμως, ξέραμε αμέσως ότι είχαμε να κάνουμε μ' ένα επαναστατικό -σε φόρμα- γεγονός. Φυσικά, αμέσως τα άσματα αυτά που βρέθηκαν στα στόματα όλων λοιδορήθηκαν από τους αείμνηστους -δικαίωμά τους βέβαια να είναι αείμνηστοι- χρονογράφους και σχολιαστές της εποχής, αλλά κι από την ημιθανή «παλαιάς σχολής» επιθεώρηση της «κόσμιας» σάτιρας και της ελαφράς διπλοπενιάς με τα ανάλογα φαντασμαγορικά μέσα που διέθετε. Σχεδόν σύσσωμο το κατεστημένο εκείνου του καιρού καταδίκαζε το ολίσθημα του Μυράτ, να επιτρέψει στον Χατζιδάκι να ανατρέψει την αισθητική του ελληνικού τραγουδιού".
Εδώ την Πέτρα τραγουδάει ανεπανάληπτα η Φλέρυ. Από τα Λειτουργικά του Χατζιδάκι.

Η πέτρα είν' ο θάνατος
η πέτρα είν' η ζωή μου,
φυτρώσαν άσπρα γιασεμιά
μεσ' την αναπνοή μου.

Είμ' ένα δέντρο έρημο
στην πέτρα σπάει η φωνή μου,
δεν μπαίνει αγέρας μήτε φως
πετρώνει το κορμί μου.

Είναι η κραυγή της μάνας
είναι η πληγή του κόσμου,
φέρτε κρασί φέρτε φωτιά
να κάψω τον καϋμό μου.

ΤΟ ΜΠΑΡΟΚ ΛΑΟΥΤΟ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ

Χθες βράδυ στην αίθουσα συναυλιών του Ωδείου Φίλιππος Νάκας στην Αθήνα, για μια πραγματικά ιδιαίτερη συναυλία: Το μπαρόκ λαούτο στη Γαλλία και τη Γερμανία, ήτοι συνθέσεις για μπαρόκ λαούτο Γάλλων και Γερμανών συνθετών της εποχής μπαρόκ (17ος - α' μισό 18ου αι.)

Δύο άξιοι μουσικοί, ο Νίκος Παναγιωτίδης και ο Βασίλης Τιγγιρίδης, με διαδρομή και περγαμηνές στην κλασική κιθάρα, καταπιάστηκαν στην πορεία της δημιουργικής τους τέχνης σοβαρά με το μπαρόκ λαούτο - ο Τιγγιρίδης επ' εσχάτων, ο Παναγιωτίδης ήδη από τις μεταπτυχιακές του σπουδές στο Λονδίνο - και μας μετέδωσαν χθες μια λεπτή και ακριβή αύρα της τόσο ...μοντέρνας πλέον, αφού έρχεται με ορμή και στην ελληνική μουσική πραγματικότητα, μπαρόκ μουσικής.

Παραθέτω στη συνέχεια το πλήρες πρόγραμμα της συναυλίας γιατί έχει πραγματικά ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

A' ΜΕΡΟΣ
Jacques de Saint-Luc(1616- περ.1710)
Ouverture g-moll,
Chaconne B-dur
Jean-Baptiste Lully (1632-1687) Passacaille de l’Opera d’Armide
Βασίλης Τιγγιρίδης

Denis Gaultier (1603-1672) Pavane
Ennemond («le Vieux») Gaultier (π.1575-1651) Courante «La belle homicide »
Charles Mouton (π.1626-1710) Double sur «L’ homicide»
Robert de Visée (π.1650-1725) Allemande : Tombeau du Vieux (Jacques) Gallot
Νίκος Παναγιωτίδης

Johann Gumprecht (1610-1697) Gavotte – Sarabande B-dur
François Dufaut (1600-π.1671) Suite B-dur (Allemande-Courante-Sarabande-Gigue)
Νίκος Παναγιωτίδης - Βασίλης Τιγγιρίδης


B' ΜΕΡΟΣ

Silvius Leopold Weiss (1687-1750) Fantasia, Allegro B-dur
David Kellner (1670-1748) Phantasia a-moll
Νίκος Παναγιωτίδης

Heinrich Ignaz Franz von Biber (1644-1704) Passacaglia c-moll (aus der VI Sonate für violine),
Passagalia g-moll (Rosenkranz Sonaten)
Βασίλης Τιγγιρίδης

Ernst Gottlieb Baron (1696-1760) Suite B-dur
(Allemande-Courante-Menuet-Bourrée)
Silvius Leopold Weiss *Ciacona g-moll
Νίκος Παναγιωτίδης - Βασίλης Τιγγιρίδης , λαούτο μπαρόκ
*Σοφία Μαυρογενίδου, φλάουτο μπαρόκ (τραβέρσο)

Ήταν πολύ ενθαρρυντικό το γεγονός ότι η αίθουσα συναυλιών του Νάκα ήταν γεμάτη! Το μπαρόκ δεν είναι και το ευκολότερο άκουσμα. Όμως στα χέρια ικανών ερμηνευτών ο "μινιμαλισμός" αυτής της μουσικής ακόμα κι από ένα λαούτο, αναδεικνύεται λαμπερός και γοητευτικός.
Η Σοφία Μαυρογενίδου στο τελευταίο κομμάτι συνυπήρξε αρμονικότατα με τους δύο λαουτίστες. Μάλλον θα πρέπει μελλοντικά να στήσουν μια ανάλογη συναυλία στην οποία να έχει περισσότερο χώρο το φλάουτο μπαρόκ. Άλλωστε φαίνεται πως οι τρεις τους διέπονται από μουσική συναντίληψη, κι αυτό είναι πολύ!

ΤΙΜΗΘΗΚΕ Ο ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ ΣΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΙΤΩΝ

Στην αποψινή εκδήλωση προς τιμήν του Λυκούργου Αγγελόπουλου στο Πνευματικό Κέντρο Κωνσταντινουπολιτών, κεντρικός ομιλητής ήταν ο Dr Θεόδωρος Γιαννακάκης, ιατρός – ογκολόγος, ο οποίος ανέπτυξε το θέμα: “Θρησκευτική πίστη και υγεία”.

Ακολούθησαν βυζαντινοί ύμνοι που έψαλαν οι:

- Φώτιος Γιαννακάκης, Άρχων Πρωτοψάλτης της Ι. Μητροπόλεως Περιστερίου. Απέδωσε "Σε υμνούμεν" του αειμνήστου Άρχοντος Πρωτοψάλτου της Μ.τ.Χ.Ε. Βασιλείου Νικολαϊδη και "Άξιον εστί..." Τριανταφύλλου Γεωργιάδη σε ήχο πλ. δ' χρωματικό.

- Γρηγόρης Νταραβάνογλου, Άρχων Μαϊστωρ της Μ.τ.Χ.Ε. ο οποίος έψαλε το ιδιόμελον της Μ. Τεσσαρακοστής "Λησταίς λογισμοίς..." σε ήχο πλ. β' και στο μέλος Ιακώβου Πρωτοψάλτου.
Ο Γρ. Νταραβάνογλου εξέφρασε απερίφραστα και την εκτίμηση προς το πρόσωπο του Λυκούργου Αγγελόπουλο, του οποίου εξήρε την εργατικότητα.
- Χάρης Νταραβάνογλου, Άρχων Μουσικοδιδάσκαλος της Μ.τ.Χ.Ε., ο οποίος έψαλε τον στίχο "Ευλογημένη συ εν γυναιξί" (ήχ. δ') από το "Θεοτόκε Παρθένε" του Π. Μπερεκέτη.

Στην προσφορά του Λυκούργου Αγγελόπουλου αναφέρθηκε ο Ανδρέας Χρόνης, μέλος της Ελληνικής Βυζαντινής Χορωδίας, η οποία στη συνέχεια, υπό τη διεύθυνση του Παναγιώτη Κουτρά έψαλε το δοξαστικό των Αίνων από την Ακολουθία του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά (ηχ. πλ.β') και εκλογή ψαλμικών στίχων στους Αποστόλους, (ήχ. δ' - Άγια) στο μέλος του Λυκούργου Αγγελόπουλου.

Ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Φίλων Μουσικής "Η Θεοτόκος" απένειμε τιμητική διάκριση στον Άρχοντα Πρωτοψάλτη της Αγιωτάτης Αρχιεπισκοπής Κων/πόλεως Λυκ. Αγγελόπουλο.

ΣΕ ΕΞΕΛΙΞΗ Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΟΥ ΛΥΚΟΥΡΓΟΥ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ

Kαλησπέρα σας, αγαπητοί συνοδίτες, από το Πνευματικό Κέντρο Κωνσταντινουπολιτών εδώ στην Αθήνα.

Αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε εξέλιξη η μουσικοφιλολογική εκδήλωση προς τιμήν του Άρχοντος Πρωτοψάλτου της Αγιωτάτης Αρχιεπισκοπής Κωνσταντινουπόλεως Λυκούργου Αγγελόπουλου, διευθυντή της Ελληνικής Βυζαντινής Χορωδίας.

Την εκδήλωση διοργανώνουν ο Σύλλογος Ελλήνων Υπηκόων απελαθέντων εκ Τουρκίας και ο Σύλλογος Φίλων Μουσικής "Η Θεοτόκος".

Τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο εκπροσωπεί ο Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής π. Θωμάς Χρυσικός.

Στην φωτό ο τιμώμενος Λυκούργος Αγγελόπουλος με τον παλαιό Κωνσταντινουπολίτη Πρωτοψάλτη Κωνσταντίνο Μαφίδη, τον εκ Πόλεως, επίσης, πρωτοψάλτη Γρηγόρη Νταραβάνογλου και τον πρωτοψάλτη Θεόδωρο Βασιλείου. Εδώ είναι επίσης και ο Χάρης Νταραβάνογλου και πολλοί ακόμα ψάλτες και μουσικόφιλοι.

Περισσότερα σε επόμενη ανάρτηση

"Κι εκείνος που σωπαίνει θα χαθεί, θα χαθεί..."

Tους έθιξα τον Αλέκο (!) και τα ανώνυμα καθάρματα του πατρινού εκκλησιαστικού υπόκοσμου ξεσπάθωσαν με ύβρεις, απειλές, άκρως διασκεδαστικές συγκρίσεις της Ιδιωτικής Οδού με το Αλεκολογικό ιστολόγιο του κ. Αναστασίου Κωστοπούλου και άλλα παρόμοια πικάντικα και απολαυστικά. Τα κρατώ όλα στο αρχείο γιατί...

Όμως το πρόβλημα είναι εδώ, αγαπητοί συνοδίτες. Και το τονίζει, με κάθε ευκαιρία καθώς φαίνεται, ο κ. Σταύρος Καϊάφας, ο οποίος δημοσιεύει το κείμενό του για τον ηθικιστικό Αλεκολόγο και στην εφημερίδα ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ της Πάτρας σήμερα.

Άρα, αρχίζουν να λέγονται τα πράγματα με τ' όνομά τους και μάλιστα μετ' επιτάσεως και ουχί εκ στόματος και γραφίδος Ανδριόπουλου, αλλά διά χειρός τινός που αποφάσισε να μη σιωπήσει.

Μάλλον ο κ. Καϊάφας γνωρίζει το τραγούδι του Γιάννη Μαρκόπουλου "Κι εκείνος που σωπαίνει θα χαθεί, θα χαθεί...".

Τώρα αρχίστε πάλι Αλεκολόγοι το βρίσιμο. Εγώ σας βαράω το ταμπούρλο με μια αναρτησούλα και σεις χορεύετε στο ρυθμό μου.