ΑΝΤΙΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟ ΠΑΤΡΙΝΟ ΜΕΝΟΣ ΕΝ ΟΨΕΙ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ

Αντιπατριαρχικό Πατρινό μένος εν όψει της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου 

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου

Έχουμε επισημάνει κατ’ επανάληψιν ότι στην Πάτρα ανθεί και φέρει κι άλλο το αντιπατριαρχικό μένος, δηλαδή ο συστηματικός πόλεμος εναντίον του Οικουμενικού Πατριαρχείου, με πρωτεργάτες τους κληρικούς της Μητροπόλεως Πατρών Κύριλλο Κωστόπουλο και Αναστάσιο Γκοτσόπουλο.

Βέβαια γενικότερα στην Πάτρα το κλίμα είναι αντιπατριαρχικό μεταξύ των τάχα και θρησκευομένων. Φωτεινή εξαίρεση ο Αρχιμ. Π. Βασίλειος Μπακογιάννης, ο οποίος με πρόσφατη αρθρογραφία του άρθρωσε ένα νηφάλιο και εκκλησιολογικό λόγο για την μέλλουσα να συνέλθει στην Κρήτη Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Ορθοδοξίας. 

Όμως, οι αυτόκλητοι αμύντορες της πίστεως έχουν βαλθεί να κάνουν ό,τι μπορούν ώστε να διαβάλλουν στον λαό την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο. Έτσι, ο κληρικός Αναστάσιος Γκοτσόπουλος προσκάλεσε τον ομόφρονά του κληρικό Πέτρο Χιρς, ο οποίος και μίλησε στην Διακίδειο Σχολή Λαού εναντίον της συγκλήσεως της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου. 

Το ενδιαφέρον εδώ είναι ότι ο κληρικός Πέτρος Χιρς στον πρόλογο της ομιλίας του ευχαρίστησε τον Μητροπολίτη Πατρών Χρυσόστομο, ο οποίος του έδωσε την άδεια για την πραγματοποίηση της ομιλίας. Είπε επί λέξει: «Ευχαριστώ τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Πατρών για την ευγένεια και την καλοσύνη να μου παράσχει την κανονική άδεια να απευθυνθώ στην αγάπη σας για το σημαντικότατο αυτό θέμα τής Πανορθοδόξου Συνόδου.» 

Εκδήλωση υπέρ της συγκλήσεως της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδοξίας, η οποία είναι Πανορθόδοξος απόφασις, έχει γίνει στην Μητρόπολη Πατρών; Όχι, φυσικά. Και δε νομίζω ότι πρόκειται να γίνει. 

ΤΙΜΟΘΕΟΣ ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΑΡΚΑΛΟΧΩΡΙΟΥ 

Πάνω στην ώρα, ο δημοσιογράφος Γιώργος Παπαθανασόπουλος δημοσίευσε στο διαδίκτυο κείμενο με τίτλο: « Η Ορθοδοξία, το Φανάρι και ο Καζαντζάκης», δια του οποίου μέμφεται την Ορθόδοξο Ακαδημία Κρήτης για την διοργάνωση του πρόσφατου συνεδρίου με θέμα: «Ορθοδοξία και Λογοτεχνία». 

Το άγχος του Γ. Παπαθανασόπουλου είναι μήπως ..ανθίσει μια «καζαντζάκια Ορθοδοξία», επειδή στο συνέδριο έγινε αναφορά και στη σχέση του συγγραφέα Ν. Καζαντζάκη με την Εκκλησία. 

Και καταλήγει – κάπως …απειλητικά – ο αρθρογράφος: « Ἐπειδὴ στὸ κλίμα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου οὐδὲν τελεῖται, γράφεται ἢ λέγεται χωρὶς τὴν εὐλογία τοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου, εἶναι τεράστια ἡ προσωπική του ἱστορικὴ εὐθύνη γιὰ τὴν προώθηση τῆς «καζαντζάκιας Ὀρθοδοξίας». Ἂν ἐπιχειρήσει νὰ τὴν προωθήσει νὰ εἶναι βέβαιος ὅτι οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοὶ θὰ παραμείνουν πιστοὶ φύλακες ὅσων ἔμαθαν καὶ πιστώθηκαν.» 

Και φυσικά αμέσως έσπευσε, ως πιστός φύλαξ, ο κληρικός της Μητροπόλεως Πατρών Τιμόθεος Παπασταύρου να αναδημοσιεύσει στο ιστολόγιό του το κείμενο του Γ. Παπαθανασόπουλου, βάζοντας ως υπέρτιτλο: "ΓΚΡΙΖΟΙ ΛΥΚΟΙ" ΜΑΛΛΟΝ ... ΚΑΠΟΙΟΙ "ΠΟΙΜΕΝΕΣ" ΣΑΝ ΤΟΝ κ. ΑΝΔΡΕΑ (ΑΡΚΑΛΟΧΩΡΙΟΥ)!!! 

«Θιγόμενος» (;) από κάποια φράση του Μητροπολίτου Αρκαλοχωρίου κ. Ανδρέα, καθηγητού στην Θεολογική Σχολή του Α.Π.Θ., ο Πατρινός κληρικός δεν διστάζει να χαρακτηρίσει τον ιεράρχη της Εκκλησίας της Κρήτης «γκρίζο λύκο» και ποιμένα εντός εισαγωγικών. 

Εύχομαι οι εν λόγω κληρικοί της Μητροπόλεως Πατρών να συνεχίσουν με την ίδια ζέση την πολεμική τους κατά του Οικουμενικού Πατριαρχείου, σε όλα τα επίπεδα, γιατί μόνον έτσι θα "δικαιώνουν" την ύπαρξή τους πάνω στη γη και φαίνεται πως είναι ο μοναδικός τρόπος που τους απέμεινε μήπως και γλιτώσουν τα ψυχοφάρμακα…

Ο Pontifex νεο-Φραγκίσκος της Ασσίζης

ὑπὸ Γέροντος Χαλκηδόνος Ἀθανασίου 

Ἀναμφιβόλως σημαντικὴ ἦτο ἡ συνάντησις τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου μετὰ τοῦ Ποντίφηκος εἰς τὴν Μυτιλήνην, οἱ ὁποῖοι ἔδωσαν ἕνα ἠχηρὸν μήνυμα κυρίως πρὸς τοὺς ἐμπόρους τῶν ὅπλων, οἱ ὁποῖοι εἶναι οἱ κατ’ ἐξοχὴν ὑπαίτιοι τῆς σφαγῆς καὶ μοίρας χιλιάδων ἀνθρώπων ποὺ ἀναγκάστηκαν νὰ ἐγκαταλείψουν τὰς πατρογονικάς των ἑστίας. Βεβαίως ποῖοι θὰ εἶναι οἱ καρποὶ καὶ ἐὰν θὰ ὑπάρξουν ἀπὸ τὴν συνάντησιν αὐτήν, τοῦτο εἶναι ἄλλη ὑπόθεσις. 

Καὶ ὁ μὲν Πατριάρχης μας Βαρθολομαῖος καὶ τὸ ἔργον του τυγχάνουν διεθνῶς γνωστά. Διὰ τοῦτο ἐδῶ θὰ περιορισθῶμεν εἰς τόν "φτωχούλη τοῦ Θεοῦ" (Καζαντζάκης), τὸν Πάπα Φραγκῖσκον τὸν Α΄.

Εἶναι ἐπίσης γνωσταὶ αἱ ἀπόψεις κυρίως τῶν φονταμενταλιστῶν τῆς Γείτονος διὰ τὴν Ρ/Καθολικὴν Ἐκκλησίαν καὶ τὴν διαχρονικὴν πολιτικήν της ἔναντι τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Καὶ σὲ ὄχι ὀλίγα, ἔχουν δίκαιον. Ὅμως ἐδῶ θὰ ἀναφέρωμεν μόνον μερικὰ ἀπὸ τὸ ἔργον τοῦ σημερινοῦ Ποντίφηκος.

Οὕτως ὁ Pontifex Maximus, τοῦ ὁποίου προτεραιότης ἀποτελεῖ ἡ μέριμνα τῆς Ἐκκλησίας διὰ τοὺς πτωχούς, διαμένει ἀκόμη εἰς τὸ δωμάτιον ἐπισκεπτῶν τῆς Casa Santa Martha 40 τετραγωνικῶν, ἕνα μοντέρνον οἶκον ἐπισκεπτῶν παρὰ τὴν αἴθουσαν ἀκροάσεων καὶ τὸ ἀναγεννησιακὸν ἀνάκτορον τῆς Congregatio Fidei. Δὲν ἔχει διδακτορικὰ καὶ ὁμιλεῖ καθαρὰ καὶ σαφῶς μὲ χιοῦμορ ἀποφεύγων τὸ πομπῶδες, τὸ συνδεόμενον καὶ μὲ τὴν ἀνάρρησιν Βενεδίκτου ΙΣΤ΄. Οὕτως ἀρνεῖται νὰ χρησιμοποιήσει τὸ ἀλεξίσφαιρον Mercedes -ὅπερ εἴδομεν καὶ εἰς τὴν Πόλιν- καὶ ἔχει ἓν VW Pasat. Εἰς τὰς ἀκροάσεις τῆς πλατείας τοῦ Ἁγ. Πέτρου "κολυμβᾶ" μέσα εἰς τὸ πλῆθος τοῦ λαοῦ. 

Ἐν ἠρεμίᾳ εὐλογεῖ καὶ ἐναγκαλίζεται, ἐνίοτε ἐπὶ λεπτά, μὲ σπαστικοὺς καὶ παραλύτους εἰς καρέκλας καὶ οὐχὶ καρεκλοκενταύρους, -τοῦθ’ ὅπερ βεβαίως καὶ ἄλλοι ἔπραττον. Ὁ Jorge Mario μὲ τοὺς φύλακάς του πρὸ αὐτῶν δὲν γνωρίζει τί νὰ πράξει. Ἀποφεύγει τὸ Papamobil πιστεύων, ὅτι καλλίτερος εἶναι ὁ κίνδυνος, ἀπὸ τὴν ἀπόστασιν πρὸς τοὺς πιστούς. Συντόμως θὰ ἀποτελειώσει πρὸς ἐξαπόλυσιν, τὴν Ἐγκύκλιον "Ἐπὶ τῆς Πίστεως" τοῦ σοφοῦ Βενεδίκτου ΙΣΤ΄. 

Αἱ κινήσεις του αὗται ταπεινότητος καὶ ἁπλότητος συγκινοῦν ἰδίως τὰ κράτη οὐχὶ τῆς Δύσεως, ἀλλὰ ἐκεῖνα ποὺ χρησιμοποιοῦν κυρίως τὰς εἰδήσεις τῆς τηλεοράσεως. 

Βεβαίως παρῆλθον περίπου τέσσαρα μόλις ἔτη τοῦ Ποντιφικάτου του. Ἔδωσε καταλλήλως ἀπαντήσεις εἰς τοὺς κατηγόρους του, ὅτι συνέβαλε εἰς τὸν δυσώδη πόλεμον (1976-1978) μετὰ τοῦ στρατοῦ ἐν Ἀργεντινῇ, ὡς ἀρχηγὸς τῶν Ἰησουϊτῶν. Εἰς τοὺς ἡγέτας τῶν κρατῶν διαρκῶς τονίζει τὴν ἀναγκαιότητα πολέμου κατὰ τῆς πτωχείας λέγων, ὅτι "μία πλουσία Ἐκκλησία εἶναι γηραιὰ Ἐκκλησία". Ὁ ἄλλοτε πανίσχυρος πρωθυπουργὸς Tarcisio Bertone ἐφιππεύει σήμερον ἓν Ford Mondeo ἀντὶ τῆς προτέρας πολυτελοῦς του λιμουζίνας. Ἔχει ἀρχίσει νὰ καθαρίζει τὴν κόπρον τοῦ Αὐγείου τῆς Μαφίας μὲ τὸν R. Brühlart τῶν 6 δισεκατομμυρίων € τῆς Τραπέζης τοῦ Βατικανοῦ (Ἰνστιτούτου διὰ τὰ Ἔργα τῆς Θρησκείας IOR), ὥρισεν ἑνιαῖον μισθὸν τῶν Καρδιναλίων ἄνευ Bonus καὶ ἐτερμάτισεν τὸ "δῶρον ἐπὶ τῇ ἀναρρήσει τοῦ Πάπα" 4.000 ὑπαλλήλων τοῦ Βατικανοῦ. Τώρα δὲ ἐλέγχει τὰς καταθέσεις τῶν μετόχων τοῦ IOR 

Μετερρύθμισεν τὴν Κουρίαν, ὅπου τά "ἐνδιαφέροντα" αὐτῆς προσπαθοῦν νὰ ὑποστηρίξουν "κυναιγείρως" μὲ ρήτρας ἐκ τῆς παραδόσεως καὶ τοῦ κανονικοῦ δικαίου. Ὥρισε δὲ ἕναν Καρδινάλιον ἀνὰ ἤπειρον. 

Καὶ ὅμως τὸν κατακρίνουν, ὡς συνήθως, οἱ συντηρητικοὶ διότι δὲν φορεῖ τὰ ἐρυθρὰ πέδιλα καὶ δὲν ἐπιθυμεῖ τὴν γονυκλινῆ προσκύνησιν πρὸς αὐτόν, συμβόλων τοῦ κυριάρχου ἐπὶ τοῦ θρόνου τοῦ Πέτρου! Διακρίνουν γὰρ μεταξύ "γηΐνου προσώπου" καί "ὑπερφυσικοῦ ὑπουργήματος". 

Ἔχουν δὲ ἀπογοητευθεῖ καὶ αἱ προοδευτικαὶ μοναχαὶ διὰ τὴν ἄρνησίν του ὑπὲρ περισσοτέρων δικαίων τῶν γυναικῶν. Αἱ μοναχαὶ δέον νὰ εἶναι οὐχί "φρούρια" καί "παρθένοι" ἀλλὰ νὰ ζοῦν ἐνσυνειδήτως τὴν μητρότητα, πρᾶγμα βεβαίως ἀνέλπιστον διὰ τὸν ρηξικέλευθον. Τέλος, διὰ τὰ ὁμοφυλοφιλικὰ θέματα ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τοῦ Βατικανοῦ ὁ Πάπας κατονομάζει τὸ θέμα, δὲν τὸ καταδικάζει ὅμως, τονίζων ὅτι ἡ κρίσις τοῦ Βατικανοῦ εἶναι κυρίως πρόβλημα ἠθικόν, καὶ προσεύχεται δι’ αὐτὸ εἰς τὸ παρεκκλήσιόν του1. 

Ἔνεκα τῶν ἀνωτέρω, πολλοὶ ἀναμένουν μὲ σύγχρονα ὅπλα καὶ οὐχὶ μόνον, διότι ὁ Pontifex νεο-Φραγκῖσκος τῆς Ἀσσίζης συγκλίνει πρὸς τὴν διαμφισβητουμένην παρά τισιν σήμερον μαρξιστικὴν καὶ πάτριον "Θεολογίαν τῆς Ἀπελευθερώσεως", ἡ ὁποία ἐξεπορεύετο ἐκ τῆς ἀναγγελίας τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ ὑπὸ τοῦ Κυρίου καὶ ἀνεκάλυπτε αὐτὴν εἰς τήν "μέριμναν διὰ τοὺς πτωχούς" στοχεύουσαν τὴν θεραπείαν τῆς ἀποκοινοποιήσεως τῶν ἐκκλησιαστικῶν κατεστημένων ζωνῶν τῆς Εὐρώπης: ἀλληλέγγυος ἀντίστασις κατὰ τῆς πτωχείας, φεουδαρχικαὶ δομαὶ καὶ δικτακτορικὰ καθεστῶτα. 

Ὁ Θεὸς διὰ ταῦτα νὰ τὸν φυλάττει ἀπὸ πάσης ὀρατῆς καὶ ἀοράτου προσβολῆς. 

Audiatur τοίνυν et altera illustra et venerabilis nostra pars! (Seneca) 

__________________________________ 

1- T. Seiterich, Der Papst im Gästezimmer, Publik-Forum ἀρ. 12 (2013) 38-39.

ΠΟΡΦΥΡΑ

Ο Ιουστινιανός Α΄ ντυμένος τον πορφυρό μανδύα του Αυτοκράτορα

Παναγιώτης Καμπάνης

Δρ. Αρχαιολόγος –Ιστορικός, Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού 

Μεταδιδακτορικός ερευνητής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης 

Η πορφύρα, γνωστή ως βασιλική βαφή, ήταν η ωραιότερη και ακριβότερη βαφή της αρχαιότητας, χρώματος κόκκινου έως ιώδους. Επί αιώνες ο όρος πορφύρα προκαλούσε σύγχυση, διότι χρησιμοποιήθηκε τόσο για τα κογχύλια, από τα οποία παραλαμβάνονταν η βαφή, όσο και για την ίδια τη βαφή, που ο Αριστοτέλης την είχε ονομάσει «άνθος», καθώς και για τα βαμμένα ενδύματα με χρήση της ίδιας της βαφής.

Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο στη συνέχεια 

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΜΠΑΝΗΣ - Πορφύρα by Panagiotis Andriopoulos

ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 21 ΜΑΪΟΥ ΣΤΟΝ "ΕΥΡΙΠΙΔΗ" ΣΤΗΝ ΚΗΦΙΣΙΑ Η ΤΑΤΙΑΝΑ ΖΩΓΡΑΦΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ ΤΗ ...ΝΟΤΑ ΤΗΣ

Το νέο δίσκο της "Μια νότα μου χτυπά το τζάμι", ο οποίος έχει μεγάλη απήχηση, παρουσιάζει η Τατιάνα Ζωγράφου στο βιβλιοπωλείο "Ευριπίδης" στην Κηφισιά, το Σάββατο 21 Μαϊου στις 12 το μεσημέρι. 

Μαζί της η Δάφνη Πανουργιά στο τραγούδι καθώς και οι μουσικοί: Λευτέρης Γρίβας (ακορντεόν), Παναγιώτης Κανελλόπουλος (μαντολίνο) και Κώστας Παπαγεωργίου (κιθάρα).

ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ "Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΘΕΩΣΗΣ"

Δημήτρης Μπαλτᾶς 

Aristotle Papanikolaou, Ἡ πολιτική τῆς θέωσης. Ἡ Ὀρθοδοξία συναντᾶ τήν Δημοκρατία, μετ. Ν. Ἀσπρούλης, εἰσ. Π. Καλαϊτζίδης, Ἐκδοτική Δημητριάδος, Βόλος 2015, σελ. 306 

Τό δεύτερο ἔργο τῆς σειρᾶς «Ἐν Διαλόγῳ» πού ἐγκαινίασε ἡ Ἀκαδημία Θεολογικῶν Σπουδῶν Βόλου, εἶναι τό βιβλίο τοῦ Α. Papanikolaou, καθηγητῆ στήν Ἕδρα Ὀρθόδοξης Θεολογίας καί Πολιτισμοῦ «Ἀρχιεπίσκοπος Δημήτριος» τοῦ Πανεπιστημίου Fordham στήν Νέα Ὑόρκη, τό ὁποῖο ἐπιγράφεται «Ἡ πολιτική τῆς θέωσης. Ἡ Ὀρθοδοξία συναντᾶ τήν Δημοκρατία». 

Προηγοῦνται τοῦ κειμένου ἡ κατατοπιστική εἰσαγωγή τοῦ Π. Καλαϊτζίδη (σσ. 13-33), ἡ ὁποία περιέχει μεταξύ ἄλλων μία κριτική προσέγγιση καί ἀποτίμηση (σσ. 18-32) τοῦ μεταφρασθέντος ἔργου, καί ὁ πρόλογος (σσ. 35-40) τοῦ συγγραφέως στήν ἑλληνική ἔκδοση πού παρουσιάζω σήμερα. 

Τό βιβλίο, τό ὁποῖο γενικά ἀνήκει στόν χῶρο τῆς πολιτικῆς θεολογίας, συναπαρτίζεται ἀπό πέντε κεφάλαια: 1ο Ἡ ὀρθόδοξη πολιτική θεολογία διά μέσου τῶν αἰώνων (σσ. 56-109) 2ο Εὐχαριστία ἤ Δημοκρατία (σσ. 111-149) 3ο Τό πρόσωπο καί τά ἀνθρώπινα δικαιώματα (σσ. 151-209) ) 4ο Ἡ θεανθρώπινη κοινωνία καί τό κοινό ἀγαθό (σσ. 211-249) καί 5ο Ἡ ὁμολογία τῆς ἀλήθειας, ἡ πολιτική συγχώρηση καί ἡ ἐλευθερία τοῦ λόγου (σσ. 251-291). Σέ ὅλα τά κεφάλαια οἱ προσεγγίσεις τοῦ συγγραφέως ἀποτυπώνονται μέ ἀφετηρία τήν ἀρχή τῆς «θεανθρώπινης κοινωνίας». 

Tό πρῶτο κεφάλαιο ἔχει ἕναν καθαρῶς ἱστορικό χαρακτῆρα, καθ’ ὅσον παρουσιάζει τίς «πολιτικές θεολογίες τοῦ Εὐσεβίου Καισαρείας, τοῦ Ἰωάννη τοῦ Χρυσοστόμου, τοῦ Σεργίου Bulgakov καί τοῦ Vigen Guroian» (σ. 57). Ἐάν «γιά τόν Εὐσέβιο ἡ αὐτοκρατορία συγχωνεύθηκε μέ τήν Ἐκκλησία», καί «γιά τόν Χρυσόστομο ἡ αὐτοκρατορία ἐξυπηρετοῦσε τόν σκοπό τῆς πραγμάτωσης τῆς πληρότητας τῆς Ἐκκλησίας» (σ. 107), ἡ θέση τοῦ συγγραφέως «βρίσκεται ἀνάμεσα σέ ἐκείνη τοῦ Χρυσοστόμου καί τοῦ Εὐσεβίου. Ἕνας χριστιανός μπορεῖ νά σκέφτεται τήν πολιτική μόνον μέσα ἀπό τό πρίσμα τοῦ ἐσχατολογικοῦ, ἄν καί ἐν δυνάμει ἐνδοκοσμικοῦ, σκοποῦ τῆς θεανθρώπινης κοινωνίας» (σ. 141). 

Τά κεφάλαια 2ο, 3ο καί 4ο ἔχουν περισσότερο ἕναν χαρακτῆρα κριτικό. Ἐδῶ ὁ ἀναγνώστης θά διακρίνει μία ἀξιοσημείωτη προσπάθεια τοῦ συγγραφέως νά προσεγγίσει τά ζητήματα «ὀρθοδοξία καί δημοκρατία», «Ἐκκλησία καί κράτος», «Ἐκκλησία καί πολιτική», «Πρόσωπο καί δικαιώματα», μέσα ἀπό μία ἐκτενέστατη κριτική (passim) τῶν θέσεων Ὀρθοδόξων καί μή θεολόγων. Ἔπίσης σ’ αὐτά ὁ ἀναγώστης, θεολόγος καί μή, ἔχει τήν εὐκαιρία νά παρακολουθήσει τίς σχετικές προσεγγίσεις αὐτῶν τῶν ζητημάτων ἐκ μέρους τῶν ἀμερικανῶν κυρίως διανοητῶν, τῶν ὁποίων τά ἔργα δέν ἔχουν μεταφραστεῖ ἀκόμη στά ἑλληνικά. 

Γιά τόν Papanikolaou, ἡ ἀρχή πραγμάτωσης τῆς θεανθρώπινης κοινωνίας μπορεῖ, καί πρέπει, νά ἐφαρμοσθεῖ σέ πολιτικό ἐπίπεδο, καί μάλιστα σ’ ἕναν τύπο πολιτεύματος «πού μοιάζει περισσότερο μέ τήν φιλελεύθερη δημοκρατία» (σ. 242). 

Ἀναλυτικότερα ὁ συγγραφέας ἐπισημαίνει ὅτι «οἱ χριστιανοί δέν θά πρέπει νά ξεχάσουν ὅτι τό πολιτικό δέν εἶναι τό ἐκκλησιακό, ἀλλά θά πρέπει ἐπίσης νά θυμοῦνται ὅτι τό μυστικό εἶναι τό πολιτικό καί ὅτι μία ἀσκητική τῆς θεανθρώπινης κοινωνίας μπορεῖ νά διαμορφώσει ἕναν πολιτικό χῶρο πού εἶναι φιλελεύθερα δημοκρατικός» (σ. 298). Αὐτό συμβαίνει διότι «ὁ δημοκρατικός χῶρος ἐπιτρέπει στόν ἐλεύθερο λόγο νά ἀποτελεῖ ἔκφραση εἰλικρίνειας, πού μπορεῖ νά ὁδηγήσει σέ σχέσεις πού στηρίζονται στήν διαφορετικότητα» (σ. 291). Ἔτσι ὁ πολιτικός χῶρος τῆς φιλελεύθερης δημοκρατίας εἶναι, γιά τόν συγγραφέα, ὁ χῶρος ὅπου ὁ χριστιανός θα ἀσκήσει τήν χριστιανική ἐντολή τῆς ἀγάπης (πβ. σ. 241), ἀποδεχόμενος ἀσφαλῶς τήν διαφορετικότητα τοῦ Ἄλλου. 

Στό σημεῖο αὐτό, ἄς μοῦ ἐπιτραπεῖ νά παρατηρήσω ὅτι σέ ὅλο τό βιβλίο παρατηρεῖται μία τάση ἐξιδανίκευσης ἐκ μέρους τοῦ συγγραφέως τοῦ πολιτικοῦ χώρου τῆς φιλελεύθερης δημοκρατίας. Εὔλογα θά διερωτηθεῖ κανείς ἄν στίς χῶρες ὅπου κυριαρχεῖ τό μοντέλο τῆς φιλελεύθερης δημοκρατίας βρίσκει πράγματι ἐφαρμογή ἡ χριστιανική ἐντολή τῆς ἀγάπης καί, ἐπίσης, ἄν οἱ ἄνθρωποι πού ζοῦν σ’ αὐτές τίς κοινωνίες σέβονται στήν πράξη, καί ὄχι μόνον λόγῳ τῆς σχετικῆς νομοθεσίας, τήν διαφορετικότητα τοῦ Ἄλλου. 

Εἶμαι βέβαιος ὅτι τό βιβλίο τοῦ Papanikolaou θά προκαλέσει ἕνα γόνιμο προβλήματισμό. Μέ πολλές τοποθετήσεις τοῦ συγγραφέως θά ἀναμετρηθοῦν τόσο οἱ χριστιανοί ὅσο καί οἱ μή χριστιανοί, τόσο οἱ θεολόγοι ὅσο καί οἱ ἱστορικοί. Ἕτσι τό παρόν βιβλίο θά συζητηθεῖ, καί πρέπει νά συζητηθεῖ.

Ο Καθηγητής Αριστοτέλης Παπανικολάου γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Σικάγο (Ιλινόις, Η.Π.Α.). Οι γονείς του ήταν ο π. Βύρων Στυλιανός Παπανικολάου (από το χωριό Δασύλλιο του Νομού Γρεβενών) και η Ξανθίππη (Κάσσω) Παπανικολάου (από τον Πεντάλοφο του Νομού Κοζάνης). Το 2012 έλαβε βραβείο Αριστείας για την διδασκαλία του σε προπτυχιακά τμήματα στις Ανθρωπιστικές Σπουδές. Τα ερευνητικά και επιστημονικά ενδιαφέροντα του Καθηγητή Παπανικολάου περιστρέφονται γύρω από θέματα που αφορούν γενικά στην ορθόδοξη θεολογία, και ειδικότερα στην τριαδική και πολιτική θεολογία. Το τελευταίο διάστημα έχει στραφεί στη μελέτη της σχέσης μεταξύ θεολογικής ανθρωπολογίας, βίας και αρετών. Έχει δημοσιεύσει πλήθος μελετών σε συλλογικούς τόμους και εγκυκλοπαίδειες, άρθρα σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά, ενώ έχει επιμεληθεί μαζί με άλλους συλλογικά έργα και έχει επίσης εκδώσει δυο αυτοτελείς μονογραφίες: Από τα πιο πρόσφατα έργα του είναι: The Mystical as Political: Democracy and Non-Radical Orthodoxy (Notre Dame, Indiana: University of Notre Dame Press, 2012), Being with God: Trinity, Apophaticism, and Divine-Human Communion (Notre Dame, Indiana: University of Notre Dame Press, 2006), Orthodox Constructions of the West, eds. George Demacopoulos and Aristotle Papanikolaou (New York: Fordham University Press, 2013), Orthodox Readings of Augustine, eds. George Demacopoulos and Aristotle Papanikolaou (St. Vladimir’s Seminary Press, 2008), Thinking through Faith: New Perspectives from Orthodox Christian Scholars, eds. Aristotle Papanikolaou and Elizabeth Prodromou (St. Vladimir’s Seminary Press, 2008), κ.ά. Τέλος έχει σπουδάσει βυζαντινή μουσική, διαβάζει ρωσική λογοτεχνία και λατρεύει την ελληνική μουσική και παράδοση. 

Ο Καθηγητής Παπανικολάου, ως προσκεκλημένος της Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών Βόλου, έδωσε τις προηγούμενες μέρες διαλέξεις στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη και στον Βόλο με θέμα: «Πόλεμος και Βία: Η πολιτική της θέωσης και η προσφυγική κρίση».
Στην Θεσσαλονίκη, στο πλαίσιο της  13η Διεθνούς Εκθέσεως Βιβλίου έγινε και η παρουσίαση του βιβλίου του Αριστοτέλη Παπανικολάου: "Η πολιτική της θέωσης. Η Ορθοδοξία συναντά τη Δημοκρατία". Από την εκδήλωση αυτή και οι φωτογραφίες που δημοσιεύονται εδώ. 

Η ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΟΥ ΗΛΙΑ ΛΙΑΜΗ "ΔΥΟ ΣΤΑΛΕΣ..." ΣΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Γέμισε η Θεσσαλονίκη από …«ΔΥΟ ΣΤΑΛΕΣ…»! 

Όπως και πέρυσι, έτσι και φέτος, οι εκδόσεις ΑΡΧΟΝΤΑΡΙΚΙ στη Θεσσαλονίκη «έκλεψαν την παράσταση»! 

Συγκεκριμένα, το Σάββατο 14 Μαΐου 2016 κατά τη διάρκεια της 13ης Διεθνούς Εκθέσεως Βιβλίου, στο περίπτερο των εκδόσεων ΕΝ ΠΛΩ, παρουσιάστηκε το βιβλίο «Δυο στάλες κουράγιο για συντρόφους και γονείς» του Ηλία Λιαμή των εκδόσεων ΑΡΧΟΝΤΑΡΙΚΙ. Η συμμετοχή του κόσμου ήταν εξαιρετική και θύμισε την περσινή συμμετοχή του κόσμου στην παρουσίαση του βιβλίου «ΑΜΑΡΤΩΛΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ»! 

Για το βιβλίο μίλησε ο Αρχιμανδρίτης Βαρνάβας Γιάγκου εφημέριος του Ιερού Ναού Παναγίας Λαοδηγήτριας, Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίας Θεοδώρας Θεσσαλονίκης και υπεύθυνος του Γραφείου Νεότητος της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης.Ο π. Βαρνάβας σκιαγράφησε με λόγο απλό και γλαφυρό τα στοιχεία που πρέπει να χαρακτηρίζουν ένα βιβλίο στην εποχή μας για να κερδίσει τον αναγνώστη, να του προσφέρει χαρά, ηρεμία και το κυριώτερο ελπίδα. Ανέφερε ότι όλα αυτά συνυπάρχουν στο βιβλίο και το πιο σημαντικό ό,τι η γραφή του κ. Λιαμή έχει αφετηρία την ταπείνωση, το δε χιούμορ του διανθίζει τις σελίδες καθιστώντας την μελέτη ευχάριστη! 

Στη συνέχεια ο συγγραφέας του βιβλίου «Δυό στάλες κουράγιο για συντρόφους και γονείς» κ. Ηλίας Λιαμής, με τρόπο μοναδικό, αποκάλυψε στους παρισταμένους τα αίτια και τις αφορμές που τον οδήγησαν στην καταγραφή των βιωμάτων του σαν σύζυγο και πατέρα. 

Την παρουσίαση συντόνισε ο υπεύθυνος των εκδόσεων ΑΡΧΟΝΤΑΡΙΚΙ κ. Νίκος Δ. Σαμπαζιώτης

Ήταν μιά εκδήλωση που συζητήθηκε και φέτος για την μεγάλη συμμετοχή των Θεσσαλονικέων, για το ξεχωριστό ενδιαφέρον που προκάλεσαν οι ομιλητές και την ατμόσφαιρα η οποία επικράτησε! Μια εκδήλωση σταθμός για τα εκδοτικά δρώμενα και μήνυμα ελπίδας για την γκρίζα εποχή μας!

- Διαβάστε την παρουσίαση του βιβλίου στην Ιδιωτική Οδό από τον Δημήτρη Μπαλτά εδώ. 
- Δείτε την εκδήλωση παρουσίασης του βιβλίου από τον  Σύνδεσμο Επιστημόνων Πειραιώς 

Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΥΚΟΥΡΓΟ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟ ΣΤΗΝ ΜΟΥΣΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΣΤΟ ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ (ΦΩΤΟ)

Με την παρουσία των αδελφών του, πολλών φίλων, μαθητών, συνεργατών και εραστών της τέχνης του Λυκούργου Αγγελόπουλου, πραγματοποιήθηκε χθες βράδυ, Δευτέρα 16 Μαϊου 2016, στην Αίθουσα Διδασκαλίας της Μουσικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, η εκδήλωση με θέμα: Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΟΥ ΛΥΚΟΥΡΓΟΥ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΗΝ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΛΟΓΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ. 

Το αφιέρωμα αυτό, με αφορμή την συμπλήρωση δύο χρόνων από τον θάνατο του δασκάλου, διοργανώθηκε από το “Αρχείο Ελλήνων Μουσουργών Θωμά Ταμβάκου” (Α.Ε.Μ.Θ.Τ.) και το “Καλλιτεχνικό Σύνολο Πολύτροπον” (υπεύθυνος: Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος), με τη συνεργασία του ‘Κέντρου Σύγχρονης Μουσικής Έρευνας’ (Κ.ΣΥ.Μ.Ε.). 

Γι’ αυτή την ξεχωριστή μουσική προσφορά του Λυκούργου Αγγελόπουλου στη σύγχρονη μουσική μίλησαν: 

α) ο θεολόγος - μουσικός Παναγιώτης Ανδριόπουλος (γενική αναφορά στο έργα και τις ερμηνείες), και β) ο μουσικογράφος-κριτικός-ερευνητής Θωμάς Ταμβάκος (φωνογραφική και συναυλιακή παρουσία και υπάρχουσες ανέκδοτες ηχογραφήσεις). 

Στην εκδήλωση παρουσιάστηκαν πέντε νέα έργα, γραμμένα ειδικά για την εκδήλωση και σε ανάθεση του Α.Ε.Μ.Θ.Τ. Τόσο οι συνθέτες όσο και οι ερμηνευτές ήσαν όλοι μαθητές ή συνεργάτες του Λυκούργου Αγγελόπουλου, παλιότεροι και νεότεροι. 

Τα έργα που παρουσιάστηκαν ήταν τα εξής: 

α) «Πνοή» για κλαρινέτο και ηλεκτρονικούς ήχους της Σωτηρίας Αδάμ, 

β) «Νεύμα» για ψάλτη/τενόρο και βιολοντσέλο του Γιώργου Κυριακάκη, 

γ) «Ως γλυκέα τα ψαλτά λόγιά σου...» για τενόρο και κλαρινέτο του Παναγιώτη Σκούφη, 

δ) «Ετεροφωνία» για βιολί και ηλεκτρονικά του Κώστα Μαντζώρου,

ε) «Μνήμης Εγκώμιον» για τενόρο, βιολοντσέλο, κρουστό και προηχογραφημένο υλικό του Σωτήρη Δεσπότη. 

Το μέρος του ψάλτη/τενόρου (έργα Σ. Δεσπότη, Γ. Κυριακάκη και Π. Σκούφη) απέδωσε ο Γιάννης Τσιοτσιόπουλος. 

Συμμετείχαν οι μουσικοί: 

Γιάννης Καραχάλιος, κλαρινέτο (έργο Σ. Αδάμ), 

Στέλιος Ιωάννου, κλαρινέτο (έργο Π. Σκούφη), 

Μαρίνα Κολοβού, βιολοντσέλο (έργα Σ. Δεσπότη και Γ. Κυριακάκη), 

Τάνια Σικελιανού, βιολί (έργο Κ. Μαντζώρου). 

Στην είσοδο της Μουσικής Βιβλιοθήκης είχε εκτεθεί αρχειακό υλικό (δίσκοι, προγράμματα συναυλιών, φωτογραφίες κ.α.) που πιστοποιούσε τη σχέση του Λυκούργου Αγγελόπουλου με τη σύγχρονη λόγια ελληνική μουσική. 

Το κοινό, που κατέκλυσε την αίθουσα, παρακολούθησε με προσήλωση την όλη εκδήλωση, η οποία διήρκεσε δύο ώρες.

ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ IN MEMORIAM - ΣΕ ΛΙΓΟ ΣΤΗΝ ΜΟΥΣΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ

Σε λίγη ώρα στην Αίθουσα Διδασκαλίας της Μεγάλης Μουσικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος “Λίλιαν Βουδούρη”, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, η εκδήλωσή μας για τον Λυκούργο Αγγελόπουλο της σύγχρονης λόγιας ελληνικής μουσικής.

Φωτογραφίες από την γενική δοκιμή των μουσικών έργων που γράφτηκαν ειδικά για την αποψινή εκδήλωση in memoriam, και θα παρουσιαστούν σε πρώτη εκτέλεση. 

Οι συνθέτες Σωτηρία Αδάμ και Κώστας Μαντζώρος 

Γιάννης Καραχάλιος

Τάνια Σικελιανού 

Στέλιος Ιωάννου (κλαρινέτο) - Γιάννης Τσιοτσιόπουλος (φωνή)

Γιάννης Τσιοτσιόπουλος - Μαρίνα Κολοβού 

ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΜΟΥΣΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΣΤΟ ΜΕΓΑΡΟ Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΥΚΟΥΡΓΟ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟ

Το “Αρχείο Ελλήνων Μουσουργών Θωμά Ταμβάκου” (Α.Ε.Μ.Θ.Τ.) και το “Καλλιτεχνικό Σύνολο Πολύτροπον” (υπεύθυνος: Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος), με τη συνεργασία του ‘Κέντρου Σύγχρονης Μουσικής Έρευνας’ (Κ.ΣΥ.Μ.Ε.), διοργανώνουν εκδήλωση – αφιέρωμα στον αείμνηστο δάσκαλο της εκκλησιαστικής μας μουσικής, ιδρυτή και χοράρχη της “Ελληνικής Βυζαντινής Χορωδίας” (ΕΛ.ΒΥ.Χ.), Λυκούργο Αγγελόπουλο, με αφορμή τη συμπλήρωση δύο ετών από την εκδημία του. 

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στην Αίθουσα Διδασκαλίας της Μεγάλης Μουσικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος “Λίλιαν Βουδούρη”, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, σήμερα Δευτέρα 16 Μαΐου 2016, στις 8 μ.μ. 

Κεντρικό θέμα της θα είναι η ανάδειξη μίας όχι και τόσο γνωστής πτυχής της πολυσχιδούς προσφοράς του Λυκούργου Αγγελόπουλου. Αφορά τη συμβολή του στη σύγχρονη λόγια ελληνική μουσική, καθώς ο ίδιος ενέπνευσε Έλληνες συνθέτες να γράψουν έργα για τον ίδιο, τα οποία ερμήνευε τόσο στην Ελλάδα όσο και το εξωτερικό.

Δείτε στη συνέχεια αναλυτικά το πρόγραμμα της εκδήλωσης

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ ΓΙΑ ΛΥΚΟΥΡΓΟ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟ 16-5-2016 by Panagiotis Andriopoulos

Οι συνθέτες που έγραψαν - ευγενώς προσφερθέντες - έργα για την αποψινή εκδήλωση

Σωτηρία Αδάμ

Γιώργος Κυριακάκης

Παναγιώτης Σκούφης 

Κώστας Μαντζώρος 

Σωτήρης Δεσπότης

Οι ερμηνευτές των έργων της αποψινής εκδήλωσης, οι οποίοι επίσης συμμετέχουν ανιδιοτελώς

Γιάννης Τσιοτσιόπουλος

Τάνια Σικελιανού 

Μαρίνα Κολοβού 

Στέλιος Ιωάννου 

Γιάννης Καραχάλιος

Και οι διοργανωτές και ομιλητές 

Θωμάς Ταμβάκος

Παναγιώτης Ανδριόπουλος