"ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΙΩΣ ΣΤΟ ΦΑΝΑΡΙ" ΤΗΝ Μ. ΕΒΔΟΜΑΔΑ

Του φιλολόγου Γιάννη Γιγουρτσή

Κατάνυξη και συγκίνηση, λιτότητα και αυστηρότητα στο τυπικό, τήρηση της παράδοσης με ευλάβεια, μεγαλοπρέπεια μέσα από το μέτρο και την διάκριση, αρχοντική απλότητα, δύναμη και πεποίθηση που η αυτογνωσία των αιώνων γεννά. Οι ακολουθίες της Μεγάλης Εβδομάδας στον πατριαρχικό ναό στο Φανάρι έχουν χαρακτήρα ξεχωριστό και ανεπανάληπτο. 
Τα πάντα είναι στη θέση και στην ώρα τους. Όλα γίνονται έτσι όπως πάντα γίνονταν και όπως θα συνεχίσουν να γίνονται. Η παράδοση αιώνων και η ζωντανή συνέχεια μπροστά στα μάτια μας.
Ο Πατριάρχης, οι ιερείς, οι ψάλτες, τα παπαδάκια, οι κλητήρες, οι νεωκόροι, οι άρχοντες, ο λαός. Όλοι ξέρουν τον ρόλο τους καλά, λες και γεννήθηκαν για να τον ερμηνεύσουν. Αν το DNA μας εκφράζεται στην κοινωνία και την ιστορία, εδώ έχουμε ένα λαμπρό παράδειγμα που το αποδεικνύει.
Τα τελευταία χρόνια της κρίσης μειώθηκαν και τα καραβάνια της προσκυνηματικής ελαφρότητας, της προσχηματικής ευλάβειας και της εύκολης, κατά παραγγελία, συγκίνησης που γέμιζαν το πατριαρχείο τέτοιες ημέρες. Οι περισσότεροι ξένοι επισκέπτες είναι συνειδητοί και υποψιασμένοι. Οι ντόπιοι ξέρουμε ούτως ή άλλως το γιατί είμαστε εδώ. Απουσιάζει και τηλεοπτική απευθείας μετάδοση. Θύμα και αυτή της κρίσης και του μπλεξίματος μεταξύ παλιάς ΕΡΤ, ΝΕΡΙΤ και νέας ΕΡΤ. Λείπει σε πολλούς στη Ελλάδα, το ξέρω, αλλά για μας εδώ, χωρίς εξέδρες, σκάλες σκαρφαλωμένους καμεραμάν και έξτρα φωτισμούς, ο χρόνος θαρρείς γύρισε λίγο πιο πίσω και όλα μοιάζουν πιο αληθινά.

"Τα πάντα είναι αλλιώς στο Φανάρι" μου έλεγε κάποτε η Μαριάννα Κορομηλά, φίλη και δάσκαλος στην ανακάλυψη της κοινής μας πατρίδας, της Πόλης: "Πρόσεξε πως θυμιάζουν οι πατριαρχικοί διάκοι. Δες την λιτή και μεγαλοπρεπή κίνηση του χεριού τους. Ξεκινάει ψηλά, κινούν το χέρι από τον βραχίονα, ολόκληρο, όχι από τον αγκώνα και κάτω, ή και από το καρπό, όπως συνηθίζουν οι περισσότεροι στη Ελλάδα. Το θυμιατό κινείται προς τα πάνω και διαγράφει μια μεγάλη καμπύλη. Πρόσεξε, είναι ακριβώς η ίδια κίνηση που βλέπουμε σε κάποια ψηφιδωτά στην Μονή της Χώρας και αλλού. Αυτό είναι το πραγματικό Βυζάντιο, Γιάννη. Δες το, ζει!". Την επόμενη φορά που πήγα στο μουσείο Καριγιέ, όπως λέγεται η Μονή της Χώρας σήμερα, το έψαξα. Είχε φυσικά δίκιο… 

Στον συναξαριστή που διάβασε ο αναγνώστης την Μεγάλη Πέμπτη το βράδυ, ανέφερε φέτος την μνήμη "Γρηγορίου του Ε', Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως". 

Την άλλη μέρα, ανήμερα την Μεγάλη Παρασκευή ο διάδοχός του, Βαρθολομαίος Α΄, στάθηκε πίσω από την κλειστή πύλη, διάβασε ένα τρισάγιο και άφησε λίγα λουλούδια στην γη. Η ίδια τελετή εδώ και 194 χρόνια. Τότε ήταν Κυριακή και Πάσχα. Για το Φανάρι είναι σαν να ήταν χθες.

Μέσα στον ναό έγινε νωρίτερα η Αποκαθήλωση. Ο Εσταυρωμένος όμως του Φαναρίου, ζωγραφισμένος και όχι καρφωμένος στον σταυρό του δεν κατέβηκε πότε. Είναι ο μόνος ναός της ορθοδοξίας που το σώμα του Χριστού δεν κατεβαίνει από τον ξύλινο σταυρό. Είναι όμως και ο ναός του πρώτου θρόνου της Ορθοδοξίας.
Η "εσταυρωμένη εκκλησία" της Κωνσταντινούπολης συμβολίζει στον πολύπαθο κόσμο μας πολύ περισσότερα από το προφανές της δικής της ιστορικής πορείας και της παροντικής συγκυρίας. Θυμίζει τους ανθρώπους που σταυρώνονται κάθε μέρα, τους αθώους που θυσιάζονται στον βωμό φανατισμών, ιδεοληψιών και της απύθμενης κάποτε, ανθρώπινης κακίας.
Η εσταυρωμένη εκκλησία, που το Φανάρι καθηκόντως μας θυμίζει βρίσκεται στην Συρία και στο Ιράκ, στην Νιγηρία και στην Κένυα, στην Υεμένη και στο Αφγανιστάν, αλλά και στην νότια Αμερική, το Πακιστάν, την Κίνα, στην Σαουδική Αραβία, κάποτε στην Ευρώπη, στην Ρωσία, στην Αμερική, στις γειτονιές της Αθήνας, στα σαπιοκάραβα των μεταναστών που τα βουλιάζουν στο Αιγαίο, στην γαλακτοκομική σχολή των Ιωαννίνων, δίπλα στο σπίτι μας, στο σχολείο μας, στη γειτονιά μας.

Η σταύρωση χωρίς ανάσταση υπάρχει όπου υπάρχει αδικία από άνθρωπο σε άνθρωπο. Κυρίως όμως υπάρχει στις καρδιές όσων αγάπησαν και ερωτεύτηκαν το κακό. Για εκείνους, αλλά και για εμάς όλους που ελπίζουμε στην σωτηρία, το μήνυμα είναι ξεκάθαρο και πειστικό και η πρωτόθρονη Εκκλησία, από το ένδοξο και ταπεινό Φανάρι, ξέρει να το κοινωνεί και να το επικοινωνεί στην Οικουμένη. Από κει και πέρα, "όστις ώτα έχει ακούειν, ακουέτω." 

Καλή Ανάσταση στις ψυχές και τις ζωές όλων μας!

"ΥΜΝΟΣ ΑΠΑΣ ΗΤΤΑΤΑΙ" ΤΗΝ Μ. ΕΒΔΟΜΑΔΑ (ΒΙΝΤΕΟ)

Μία εκδήλωση σαν προσευχή. 

Μ. Δευτέρα και Μ. Τετάρτη στην Οικία Κατακουζηνού.

Μια ιδέα της ποιήτριας Ιουλίτας Ηλιοπούλου, η οποία θέλησε ένα αναλόγιο για την Μ. Εβδομάδα, με μουσικές του Μπαχ και βυζαντινούς ύμνους μαζί, επιλέγοντας η ίδια να διαβάσει η ίδια στο πρωτότυπο αποσπάσματα από την υμνολογία των ημερών. 

Η Fabiola Ojeda ερμήνευσε μέρη από τις σουίτες του J.S. Bach για σόλο τσέλο, ενώ η Δάφνη Πανουργιά με τον Πέτρο Μπούρα στο πιάνο, απέδωσαν δύο άριες από τα Κατά Ματθαίον Πάθη του Bach. 

Ο Παναγιώτης Ανδριόπουλος έψαλε επιλεγμένους ύμνους της Μ. Εβδομάδος.

Ο κόσμος που γέμισε και τις δύο βραδιές την Οικία Κατακουζηνού παρακολούθησε ευλαβικά, θα λέγαμε, την εκδήλωση, καταχειροκροτώντας στο τέλος τους συντελεστές.

Η υπεύθυνη της Οικίας Κατακουζηνού Σοφία Πελοποννησίου, συνέβαλε τα μέγιστα στην επιτυχία της εκδήλωσης. 

Παραθέτουμε το βίντεο της Μ. Δευτέρας.

"...στον ίσκιο του Σταυρωμένου Ιησού"

ΕΞΑΓΝΙΣΜΟΣ! 

Δεν είναι το τσουχτερό το κρύο 

που τα κόκαλα περονιάζει. 

Είναι η γύμνια της ψυχής 

που με τον τρόπο αυτό 

την παρουσία της γνωστή κάνει. 

Δεν είναι της βροχής οι στάλες 

που στο πρόσωπό σου πέφτουν. 

Είναι σταγόνες απ’ το αίμα 

του Σταυρωμένου Ιησού. 

Το αίμα που απ' το Σταυρό 

άφθονο ρέει και καθαρίζει 

και αγιάζει τις ψυχές, 

ολόλευκες και καθαρές τις κάνει. 

Δεν είναι δύσκολο και η δική σου 

η ψυχή να λευκανθεί, 

αρκεί μόνο το δρόμο νά ’βρεις 

που οδηγεί στον ίσκιο 

του Σταυρωμένου Ιησού. 

Γεράσιμος Ι. Φραγκουλάκης 

Αρχιμανδρίτης

Η ΔΙΑΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗΣ ΒΙΑΣ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ 

ΤΗΣ ΔΙΑΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ (Δ.Σ.Ο.) 

ΓΙΑ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗΣ ΒΙΑΣ 

Τις μέρες των εορτών του Πάσχα η ανθρωπότητα έγινε μάρτυρας δύο ακόμη πράξεων θρησκευτικής βίας και βαρβαρότητας. Αυτές της μαζικής δολοφονίας των 148 αθώων χριστιανών φοιτητών, που σφαγιάσθηκαν στο Πανεπιστήμιο Γκαρίσα, και της καταστροφής χριστιανικού ναού στη βορειοανατολική επαρχία Χασάκα της Συρίας. Η Διακοινοβουλευτική Συνέλευση Ορθοδοξίας (Δ.Σ.Ο.) ως ο κατεξοχήν διεθνής οργανισμός για την προώθηση της θρησκευτικής ειρήνης και συνύπαρξης, προβαίνει στην κατηγορηματική καταδίκη και αυτών των γεγονότων που τραυματίζουν βαθειά το σώμα της κοινωνίας μας. 

Στον 20ο αιώνα πιστέψαμε, ότι η ανθρωπότητα έβαλε τέλος στις γενοκτονίες, ωριμάζοντας κοινωνικά και αντιλαμβανόμενη την αυτοκτονικότητα αυτού του ολέθρου. Σήμερα, δυστυχώς, βρισκόμαστε ενώπιον μίας θρησκευτικής γενοκτονίας, εξαπλωμένης σε δύο ηπείρους, η οποία μετράει ήδη χιλιάδες φριχτά δολοφονημένα θύματα. 

Οι άνθρωποι οδηγούνται στον θάνατο από τους ίδιους θύτες, που προηγουμένως είχαν καταστρέψει ανεκτίμητες πολιτισμικές παρακαταθήκες των αρχαίων λαών της Ανατολής. Η δολοφονία του σώματος πάντα έπεται της δολοφονίας του πνεύματος. 

Πλέον, δεν μπορούμε να εκφράζουμε μόνον ανησυχία αλλά ζητούμε από τους άλλους διεθνείς ειρηνευτικούς οργανισμούς την κινητοποίησή τους με στόχο την παύση της βίας έναντι των χριστιανών πολιτών των κρατών της Μέσης Ανατολής και της Αφρικής. 

Σε αυτή την προσπάθεια η Δ.Σ.Ο. θέτει όλες τις δυνάμεις της στη διάθεση των φορέων δράσης. 

8 Απριλίου 2015

Η ΔΙΑΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΣΤΗΝ ΓΕΩΡΓΙΑ (ΦΩΤΟ)

Επίσκεψη της Δ.Σ.Ο. στην Τιφλίδα Κοινή Συνεδρίαση των Επιτροπών Πολιτισμού και Παιδείας της Δ.Σ.Ο. 

Ημερίδα με θέμα: «Παιδεία και πολιτισμός ως βάση της Ορθόδοξης παράδοσης» Τιφλίδα, 4 – 7 Απριλίου 2015 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 

Με επιτυχία ολοκληρώθηκε η επίσκεψη αντιπροσωπείας της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας (Δ.Σ.Ο.) με επικεφαλής τον Αναπληρωτή Γενικό Γραμματέα κ. Ιωάννη Αμανατίδη και με την παρουσία του εκπροσώπου του Προέδρου της Γενικής Συνέλευσης κ. Sergey Scheblygin στο Κοινοβούλιο της Γεωργίας. Η επίσκεψη έλαβε χώρα προκειμένου να συνεδριάσουν εκεί οι Επιτροπές Πολιτισμού και Παιδείας της Δ.Σ.Ο. Στην κοινή συνεδρίαση συμμετείχαν βουλευτές από την Γεωργία, Αλβανία, Αρμενία, Βουλγαρία, Ιορδανία, Μολδαβία, Σερβία, Κροατία και από Ελληνικής πλευράς συμμετείχε ο εισηγητής της Επιτροπής Παιδείας κ. Αθανάσιος Μπούρας. 

Θέματα της κοινής συνεδρίασης ήταν ο δεύτερος διεθνής διαγωνισμός φωτογραφίας με θέμα: «Καταστροφή μνημείων της Χριστιανικής Ανατολής», η συμπλήρωση των υπογραφών της διακήρυξης των Υπουργών Πολιτισμού των κρατών-μελών των οποίων τα κοινοβούλια συμμετέχουν στην Δ.Σ.Ο., η διαμόρφωση του κειμένου διακήρυξης των Υπουργών Παιδείας των κρατών-μελών της Δ.Σ.Ο. καθώς και άλλα θέματα ενδιαφέροντος. 

Επίσης, οι συμμετέχοντες βουλευτές, πραγματοποίησαν επίσκεψη στο Πατριαρχείο της Γεωργίας όπου είχαν συνάντηση με τον Μακαριώτατο Πατριάρχη Γεωργίας κ. Ηλία Β΄. Χαρακτηριστικότατο γεγονός η δεξίωση που παρέθεσε ο Πατριάρχης Γεωργίας με τη συμμετοχή της Ιεράς Συνόδου, του Προέδρου της Βουλής της Γεωργίας κ. David Usupashvili, πολλών μελών του Υπουργικού Συμβουλίου, πολλών βουλευτών, καθηγητών κ.λ.π, αλλά και η υποδοχή η οποία επιφυλάχθηκε στην αντιπροσωπεία της Δ.Σ.Ο. στον Καθεδρικό Ναό Αγ. Τριάδας κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας της Κυριακής των Βαΐων. 

Την Δευτέρα, 6 Απριλίου 2015, σε συνεργασία με το Κοινοβούλιο της Γεωργίας, η Δ.Σ.Ο. πραγματοποίησε ημερίδα με θέμα: «Παιδεία και πολιτισμός ως βάση της Ορθόδοξης παράδοσης». Την έναρξη των εργασιών κήρυξε εκ μέρους του Προέδρου του Κοινοβουλίου της Γεωργίας η Α΄ Αντιπρόεδρος του Κοινοβουλίου κα Manana Kobakhidze, και ομίλησαν βουλευτές καθώς και μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας.

"ΣΗΜΕΡΟΝ ΚΡΕΜΑΤΑΙ ΕΠΙ ΞΥΛΟΥ" ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΥ ΜΑΝΕΑ ΣΕ ΜΙΝΟΡΕ

Σχέδιο του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου

Προ ημερών αναρτήσαμε μια ιστορική ηχογράφηση του "Τη υπερμάχω στρατηγώ" σε μινόρε, του Πέτρου Μανέα (1870-1950), με συνοδεία χορωδίας και αρμονίου (ηχογράφηση 1930). 

Σήμερα παραθέτουμε το γνωστό ιδιόμελο "Σήμερον κρεμάται επί ξύλου", από την Ακολουθία των Παθών, πάλι σε ήχο πλ. α', μινόρε (κανονικά είναι σε πλ. β')

Ο Μανέας ήταν διάσημος ψάλτης στη Σμύρνη και ηχογράφησε ύμνους για πρώτη φορά το 1911. Παρότι ο Μανέας ήταν σπουδαίος βυζαντινός ψάλτης, ήδη από τη Σμύρνη είχε συστήσει και ένα είδος πολυφωνικής χορωδίας, ανταποκρινόμενος στις απαιτήσεις των καιρών. 

Ο Πέτρος Μανέας άφησε εποχή στον ιστορικό Ιερό Ναό Ζωοδόχου Πηγής Ακαδημίας, όπου ήταν πρωτοψάλτης από το 1931 έως το θάνατό του. Από την παρουσία του Μανέα στην Αθήνα τρία μέλη του γνώρισαν μεγάλη διάδοση, από στόμα σε στόμα: ένα Άξιον εστί, το Τη υπερμάχω και το Σήμερον κρεμάται, όλα σε πλάγιο πρώτο εναρμόνιο. 

Και η ηχογράφηση του "Σήμερον κρεμάται" είναι του 1930 και περιλαμβάνεται στον ψηφιακό δίσκο "Μουσική της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας" 1924-1930, της σειράς ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΡΧΕΙΟΝ. 

Π.Α.Α.

ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΣΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΟΔΟ (VIDEOS)

Μεγάλη Εβδομάδα στην Ιδιωτική Οδό (τέσσερα βίντεο ισάριθμων εκδηλώσεων). 

Φωτοστιγμές από την εκδήλωσή μας "ΥΜΝΟΣ ΑΠΑΣ ΗΤΤΑΤΑΙ" στην Οικία Κατακουζηνού

Φωτογραφικά στιγμιότυπα από την χθεσινή πασχαλινή εκδήλωσή μας "Ύμνος άπας ηττάται", στον φιλόξενο χώρο της οικίας Κατακουζηνού στο Σύνταγμα. 

Ιουλίτα Ηλιοπούλου, Δάφνη Πανουργιά, Fabiola Ojeda, Πέτρος Μπούρας, Παναγιώτης Ανδριόπουλος. 

Πάλι αύριο, Μ. Τετάρτη στον ίδιο χώρο, στις 9.15. Τα εισιτήρια έχουν εξαντληθεί. 

ΤΟ ΤΡΙΤΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ ΨΗΦΙΑΚΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ "ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ INFO"

Υπό τον γενικό τίτλο «Ο Παράδεισος τους... η κόλαση μας» κυκλοφόρησε σήμερα το τρίτο τεύχος του πρώτου ψηφιακού περιοδικού για το εκκλησιαστικό ρεπορτάζ στην Ελλάδα, ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ INFO, αγγίζοντας το θέμα του κινδύνου εμφάνισης ακραίων ισλαμιστικών στοιχείων στην χώρα. 

Σε μια εποχή που η τηλεόραση αλλά και τα κοινωνικά δίκτυα «βομβαρδίζουν» καθημερινά τους πολίτες με εικόνες φρίκης από τις περιοχές που ελέγχει το «Ισλαμικό Χαλιφάτο» και οι συνεργαζόμενες με αυτό εξτρεμιστικές οργανώσεις, την ίδια στιγμή που περιοχές της Ευρώπης έχουν ήδη στοχοποιηθεί, το ερώτημα δεν είναι απλό.
Επίσης στο τρέχoν τεύχος αναδεικνύoνται σημαντικά θέματα όπως η απαγωγή του Μητροπολίτη Χαλεπίου Παύλου, ο οποίος δεν έχει δώσει σημεία ζωής εδώ και δύο χρόνια, αλλά και τα αιτήματα των απλών ανθρώπων στον Αρχιεπίσκοπο την εποχή της κρίσης. Διερευνάται η νηστεία την εποχή του Fast Food και αναλύεται ένα μεγάλο ζήτημα όπως είναι το ενδεχόμενο δεύτερου γάμου για τους χήρους κληρικούς, ένα θέμα που θα απασχολήσει πιθανότατα την Πανορθόδοξη Σύνοδο του 2016 στην Κωνσταντινούπολη.
Το ψηφιακό περιοδικό «ταξιδεύει» στον Καθεδρικό Ναό των Αθηνών τις μέρες εκείνες της Μεγάλης Εβδομάδας που στο αναλόγιο καθόταν ο μεγάλος Σπύρος Περιστέρης και παρουσιάζονται, επίσης, διάφορα άλλα θέματα σε σχέση με την πίστη, την παράδοση και την θεολογία.
Η θεματολογία του περιοδικού ενδιαφέρουσα, αλλά και η ανάδειξη των θεμάτων από αισθητικής πλευράς επίσης ενδιαφέρουσα. 

Το νέο ηλεκτρονικό τεύχος του περιοδικού βρίσκεται ΕΔΩ!

Ο Δημήτρης Μπαλτάς παρουσιάζει το βιβλίο του Πώλ Βέν "Όταν ο κόσμος μας έγινε χριστιανικός"

Δημήτρης Μπαλτᾶς 

Πώλ Βέν, Ὅταν ὁ κόσμος μας ἔγινε χριστιανικός (312-394 μ.Χ.), μετ. Γ. Καράμπελας, Βιβλιοπωλεῖον τῆς Ἑστίας, Ἀθήνα 2012, σελ. 201 

Στό μικρό αὐτό βιβλίο ὁ γνωστός στό ἑλληνικό ἀναγνωστικό κοινό Γάλλος ἱστορικός Πώλ Βέν ( Paul Veyne) νά ἑρμηνεύσει τήν ἐμφάνιση καί κυρίως τήν ἑδραίωση τοῦ χριστιανισμοῦ κατά τον 4ο αἰ. μ.Χ., πρᾶγμα πού ὀφείλεται στην ἰδιαίτερη προσωπικότητα τοῦ Κωνσταντίνου, ὁ ὁποῖος ἐπεδίωξε «νά κάνει τόν χριστιανισμό τή νέα θρησκεία. Θρησκεία εὐνοούμενη μέ κάθε τρόπο, σέ ἀντίθεση μέ τόν παγανισμό» (σ. 17), καί μάλιστα χωρίς «νά ἐπιβάλει μέ τή βία στούς ὑπηκόους του τή νέα πίστη» (σ. 19). Ἐπί τοῦ προκειμένου συμπεραίνει ὁ Βέν ὅτι «ἡ αὐτοκρατορία του ἦταν συγχρόνως χριστιανική και παγανιστική» (σ. 23). 

Τίς αἰτίες γιά τήν διάδοση καί τήν ἐπικράτηση τοῦ χριστιανισμοῦ ὁ Βέν τίς ἀναζητεῖ «στίς φιλανθρωπίες, στο κοινοτικό συναίσθημα, στήν συλλογική θέρμη τῶν ἀφιερωμένων στόν Κύριο συγκεντρώσεων» (σσ. 44-45). 

Στήν ἱστορική παρουσίαση τοῦ Βέν παρουσιάζεται καί ἡ σύγκριση, καί μάλιστα ἐκτενής, μεταξύ τοῦ γερασμένου παγανισμοῦ και τοῦ πρωτοποριακοῦ χριστιανισμοῦ (ἐνδεικτικῶς βλ. σσ. 50-51, σ. 61, σ. 82), τήν ὁποία, νομίζω, θά ἔπρεπε να δοῦν μέ προσοχή οἱ σύγχρονοί μας παγανιστές, οἱ ὁποῖοι, ἀνιστόρητα και ἄκριτα τίς περισσότερες φορές, κατακεραυνώνουν τόν χριστιανισμό καί τόν Κωνσταντίνο. Στό ἴδιο πλαίσιο, ὁ Βέν θά τονίσει ὅτι ὁ αὐτοκράτορας «οὔτε ἄλλαξε τήν κοινωνία οὔτε ἐκχριστιάνισε τό δίκαιο» (σ. 66). 

Ἀρκετές σελίδες ἀφιερώνει ὁ Γάλλος ἱστορικός στήν σχέση Ἐκκλησίας καί αὐτοκρατορίας, ἀκριβέστερα μεταξύ τοῦ Θεοῦ καί τοῦ Καίσαρα, οἱ ρόλοι τῶν ὁποίων «ἦταν διακριτοί» (σ. 100). Μάλιστα ὁ Βέν ὑποστηρίζει ὅτι «ὁ χριστιανός Κωνσταντίνος δέν χρειάστηκε νά διαχωρίσει τόν Θεό καί τόν Καίσαρα, ἦταν ἤδη διαχωρισμένοι ἐξαρχῆς» (σσ. 157-158). 

Το τελευταῖο κεφάλαιο τοῦ βιβλίου ἀφορᾶ τήν σχέση τῆς σύγχρονης Εὐρώπης μέ τόν χριστιανισμό. Ἡ τοποθέτηση τοῦ Βέν ὅτι «δέν εἶναι ὁ χριστιανισμός πού βρίσκεται στίς ρίζες τῆς Εὐρώπης ἀλλά ἡ σημερινή Εὐρώπη πού ἐμπνέει τόν χριστιανισμό ἤ ὁρισμένες παραλλαγές του» (σ. 164) θα συναντήσει μᾶλλον ὁρισμένες ἐνστάσεις κυρίως ἀπό τούς θρησκευόμενους Εὐρωπαίους. Πάντως ἡ ἄποψη τοῦ Βέν ὅτι «ἡ λ. χριστιανός παραμένει για πολλούς ὄχι μία ταυτότητα ἀλλά ἕνα εἶδος κληρονομικοῦ πατρώνυμου» (σ. 166) ἀπεικονίζει μέ μεγάλη ἀκρίβεια τήν σύγχρονη εὐρωπαϊκή πραγματικότητα. 

Εἶμαι τῆς γνώμης ὅτι το βιβλίο εἶναι ἐξαιρετικῶς ἐνδιαφέρον τόσο γιά τούς πιστούς ὅσο καί γιά τούς μή πιστούς, τόσο γιά τούς εἰδικούς ἐπιστήμονες ὅσο καί γιά τό εὐρύτερο ἀναγνωστικό κοινό. Γιά τήν ἀλήθεια τῶν πραγμάτων, ὑπάρχουν ὁρισμένα σημεῖα πού εἶναι συζητήσιμα (λ.χ. ὅτι ἡ χριστιανική θρησκεία εἶναι πολυθεϊστική [σ. 33] ἤ ὅτι ἡ «στροφή» τοῦ Κωνσταντίνου μπορεῖ νά συγκριθεῖ μέ ἐκείνην τῶν μπολσεβίκων [σ. 67]), ἀλλά νομίζω ὅτι δεν εἶναι οὔτε χρήσιμο οὔτε ἀναγκαῖο νά σταθεῖ κανείς σ’ αὐτά. Μεγαλύτερη σημασία ἔχει τό γεγονός ὅτι γιά τόν Βέν ὁ ὁποῖος μάλιστα αὐτοαποκαλεῖται «ἄπιστος» (σ. 36), ὁ Κωνσταντίνος ἀνέδειξε καί καθιέρωσε εἰρηνικά τόν χριστιανισμό, ἐνῶ συγχρόνως ὁ χριστιανισμός πρόσφερε κάτι διαφορετικό καί καινούργιο στόν κόσμο (σ. 37). 

(Νέος Ἑρμῆς ὁ Λόγιος, τ. 11, 2015, σσ. 258-259)

ΜΕΛΗ ΤΗΣ Μ. ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΠΑΤΡΩΝ ΝΙΚΟΔΗΜΟ (1915-2008)

Με την ευκαιρία του Έτους Μητροπολίτου Πατρών Νικοδήμου Βαλληνδρά (1915-2015/100 χρόνια από την γέννησή του), παραθέτουμε εδώ μέλη της Μ. Εβδομάδος όπως τα έψαλε ο μακαριστός Μητροπολίτης, τα οποία προέρχονται από το προσωπικό αρχείο του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου. 

"Πάσα Πνοή", ήχος α', μέλος Νικολάου Πρωτοψάλτου Σμύρνης. 

"Ερχόμενος ο Κύριος προς το εκούσιον πάθος", ιδιόμελον Όρθρου Μ. Δευτέρας, ήχος α', μέλος Κωνσταντίνου Πρίγγου, Άρχοντος Πρωτοψάλτου της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας. Ζωντανή ηχογράφηση από τον Μητροπολιτικό Ναό Ευαγγελιστρίας Πατρών.

 "Εν ταις λαμπρότησι", ήχος α', μέλος Νικολάου Πρωτοψάλτου Σμύρνης.  

ΤΟ ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΔΙΑΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΛΑΡΕΝΤΖΑΚΗ

ΥΠΟ ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ: 

ΚΑΤΑΛΛΑΓΗ ΚΑΙ ΕΝΟΤΗΤΑ 

Αλέξανδρος Κ. Παπαδερός 

Οι εορτές είναι μεταξύ άλλων ευκαιρίες για ανταλλαγή ευχών, αλλά και δώρων. Εύκολη η υπόθεση των ευχών. Τα δώρα είναι που μας δυσκολεύουν, μάλιστα σε καιρούς οικονομικών κρίσεων. Προς διευκόλυνση λοιπόν των αναγνωστών έχω μια πρόταση: Διαλέξετε το καινούριο βιβλίο του ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΛΑΡΕΝΤΖΑΚΗ, διακεκριμένου ορθόδοξου Θεολόγου, ο οποίος επί μακρά σειρά ετών υπήρξε Καθηγητής στη Ρωμαιοκαθολική Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Γκράτς της Αυστρίας και συνεχίζει πειστικά και ποικιλόμορφα τη μαρτυρία της Ορθοδοξίας στη Δύση. Ο τίτλος του βιβλίου είναι: 

ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΓΙΑ ΚΑΤΑΛΛΑΓΗ ΚΑΙ ΕΝΟΤΗΤΑ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΣΕ ΜΕΓΑΛΑ ΘΕΜΑΤΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ από τις Εκδόσεις OSTRACON, Θεσσαλονίκη 2014, σελ. 362. 

Η πρότασή μου απευθύνεται πρώτιστα στους σεβαστούς κληρικούς μας και στους αγαπητούς συναδέλφους Θεολόγους: Κάμετε ένα πολύτιμο δώρο στον εαυτό σας πρώτα και σε φίλους σας έπειτα! Πολλά και εν πολλοίς πρωτάκουστα έχετε να πληροφορηθείτε για θεολογικά ζητήματα, που αφορούν άμεσα στην Ορθοδοξία και αποκτούν ιδιαίτερη επικαιρότητα, καθώς με τη Χάρη του Θεού οδεύουμε προς την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο, που έχει ορισθεί να συγκληθεί στην Κωνσταντινούπολη το 2016. Το βιβλίο δεν απευθύνεται βέβαια μόνο στους κληρικούς και στους λαϊκούς Θεολόγους. Πολλά και σημαντικά έχει να προσφέρει και σε κάθε άλλον αναγνώστη, που επιθυμεί να πληροφορηθεί σοβαρά και υπεύθυνα πού βρίσκονται σήμερα η επιστημονική έρευνα και ο διεκκλησιαστικός διάλογος για καίρια ζητήματα πίστεως και ζωής. Ζητήματα π.χ. που προκάλεσαν στο παρελθόν μεγάλες διενέξεις, σχίσματα, συγκρούσεις, ακόμη και πολεμικές αντιπαραθέσεις και επανέρχονται σήμερα στον οικουμενικό διάλογο με διάθεση υπακοής στην αλήθεια του Ευαγγελίου και προοπτική καταλλαγής και ενότητας. 

Ο καθηγητής Γρηγόριος Λαρεντζάκης

Ο συγγραφέας γνωρίζει σε βάθος τα της διαχρονικής πορείας του Χριστιανισμού στην Ανατολή και τη Δύση και τεκμηριώνει με ακρίβεια και πληρότητα σύγχρονες τάσεις και πορίσματα της θεολογικής έρευνας, θετικές εξελίξεις στις διεκκλησιαστικές σχέσεις παγκοσμίως, αλλά και παλινδρομήσεις, προσκόμματα και ανίερες εξάρσεις ακραίου εφάμαρτου φανατισμού. 

Σε επτά μεγάλες ενότητες κατατάσσει και επεξεργάζεται ο συγγραφέας κύρια θεολογικά και διεκκλησιαστικά ζητήματα. Με νηφαλιότητα και επιστημονική αυστηρότητα επισημαίνει γενεσιουργά αίτια, συνέπειες, αλλά και σύγχρονες ελπιδοφόρες προοπτικές. 

Όπως σημειώνει ορθώς σε προλόγισμά του ο αρμόδιος για οικουμενικά ζητήματα Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής Θεσσαλονίκης Στυλιανός Χ. Τσομπανίδης, «ο Γρηγόριος Λαρεντζάκης αποτελεί έναν από τους πιο κατάλληλους ανθρώπους για να μας πληροφορήσει υπεύθυνα και πλήρως για τις νεότερες θεολογικές εξελίξεις στον οικουμενικό διάλογο, εξελίξεις που είναι σημαντικές για την κατανόηση και τη λύση σοβαρών προβλημάτων που απασχολούν τις Εκκλησίες αιώνες τώρα και εμποδίζουν την αποκατάσταση της πλήρους κοινωνίας μεταξύ τους...». Γι’ αυτό ακριβώς μόνο θεολογικά μυωπάζοντες θα αμφισβητήσουν την επισήμανση του Λαρεντζάκη, ότι ορθώς έπραξαν οι Ορθόδοξες Εκκλησίες μας και «αποφάσισαν συνοδικά από ιερό και αδήριτο καθήκον και υπακοή προς τον Χριστό την έναρξη και συνέχιση και ενίσχυση των οικουμενικών διαλόγων προς λύση των υπαρχόντων προβλημάτων και αποκατάσταση της χριστιανικής κοινωνίας.» 

Είθε να ευδοκήσει ο Κύριος, να κινηθούν υπό το φως της Αναστάσεως Αυτού ταχύτερα και αποτελεσματικότερα προς την κατεύθυνση αυτή οι τα πρώτα της αρμοδιότητας και της ευθύνης φέροντες και υπό το αυτό φως να συγκλίνουν οι καρδιές και οι δεήσεις των επικαλουμένων το όνομα του Χριστού.

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ "ΥΜΝΟΣ ΑΠΑΣ ΗΤΤΑΤΑΙ"

Την Μ. Δευτέρα 6 Απριλίου και την Μ. Τετάρτη 8 Απριλίου 2015 και ώρα 9 το βράδυ στην Οικία Κατακουζηνού (Λεωφ. Βασιλίσσης Αμαλίας 4, 5ος όροφος - Σύνταγμα), θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση στο πνεύμα των ημερών της Μ. Εβδομάδος με τον τίτλο: «Ύμνος άπας ηττάται». 

Η εκδήλωση είχε προγραμματιστεί αρχικώς μόνο για την Μ. Δευτέρα, αλλά επειδή εξαντλήθηκαν τα εισιτήρια, θα επαναληφθεί την Μ. Τετάρτη. Ήδη εξαντλήθηκαν τα εισιτήρια και γι' αυτή τη μέρα.

Θα ακουστούν κείμενα και ύμνοι από τις ακολουθίες της Μ. Εβδομάδος, μαζί με έργα του J.S. Bach. Συγκεκριμένα: αποσπάσματα από τις σουίτες για σόλο τσέλο και δύο άριες από τα Κατά Ματθαίον Πάθη για σοπράνο (Βlute nur και Αus Liebe will mein Heiland sterben). 

Συμμετέχουν:
Ιουλίτα Ηλιοπούλου, απαγγελία
Δάφνη Πανουργιά, σοπράνο
Fabiola Ojeda, τσέλο
Παναγιώτης Ανδριόπουλος, ψάλτης
Πέτρος Μπούρας, πιάνο
Σχεδιασμός αφίσας και προγράμματος: Ιωάννης - Πορφύριος Καποδίστριας

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 
♪ 1st part Sarabande, Bach Suite Nr 2 for cello solo in D minor, BWV 1008
• Εισαγωγή από τον Ακάθιστο Ύμνο «Ύμνος άπας ηττάται...»
♪ 2nd part Sarabande, Bach Suite Nr.2 in D minor
• Κυριακή των Βαΐων: «Εκ βαΐων και κλάδων.....»
♪ Courante, Bach Suite Nr.2 in D minor
• Μ. Δευτέρα «Tι ραθυμείς, αθλία ψυχή μου ...»
♫ «Toν νυμφώνα σου βλέπω…» (ύμνος)
♪ Prelude, Bach Suite Nr.2 in D minor
• Μ. Τρίτη «Η απεγνωσμένη διά τον βίον...»
♫ «Προσήλθε γυνή» (ύμνος)
♪ Βlute nur, άρια από τα Κατά Ματθαίον Πάθη του J.S. Bach
• Μ. Πέμπτη «Σήμερον έλεγεν ο κτίστης.....»
♫ «Υιέ μου, πού το κάλλος» (ύμνος)
♪ Allemande, Bach Suite Nr.2 in D minor
• Μ. Παρασκευή «Αι γενεαί πάσαι..»
♫ Εγκώμια
♪ Sarabande, Bach Suite Nr.3 in C major, BWV 1008
• Μ. Παρασκευή «Τον ήλιον κρύψαντα τας ιδίας ακτίνας...»
♪ Αus Liebe will mein Heiland sterben, άρια από τα Κατά Ματθαίον Πάθη του J.S. Bach
• Κυριακή του Πάσχα «Προλαβούσαι τον όρθρον...»
♫ Από το Ομηρικό Ευαγγέλιο της Αγάπης (ύμνος)
• Κυριακή του Πάσχα «Ει τις ευσεβής και φιλόθεος...»
♪ Bourrée 1 and Bourrée 2, Bach Suite Nr.3 in C major

Το πρόγραμμα αυτό, χωρίς τις άριες από τα Κατά Ματθαίον του Μπαχ, είχαμε κάνει πέρυσι (2014) με την Ιουλίτα Ηλιοπούλου στην Δημοτική Πινακοθήκη του Πειραιά. Δείτε το σχετικό βίντεο.

Η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος της Ορθοδοξίας είναι μια πολύ σοβαρή υπόθεση για να γίνεται βορά των κάθε λογής «εκκλησιαστικών» διαδικτυακών μέσων

Πριν λίγες ώρες δημοσίευσα στο Φως Φαναρίου ένα κείμενο περί των συνεδριάσεων της Ειδικής Διορθοδόξου Επιτροπής στο Σαμπεζύ, στο οποίο συμμερίζομαι την προτροπή του Μητροπολίτου Γέροντος Περγάμου Ιωάννη για διαφύλαξη των συζητήσεων και όχι χύδην χρησιμοποίησή τους. Και σημείωσα πως κατά την άποψή μου, "ό,τι κριθεί ότι πρέπει να ανακοινωθεί, θα ανακοινωθεί επισήμως, με σχετικό κείμενο".

Μόλις λίγες ώρες αργότερα ήλθε το σχετικό ανακοινωθέν! Ιδού:

Σαμπεζύ, 2 Ἀπριλίου 2015

 Ἡ Εἰδική Διορθόδοξος Ἐπιτροπή, ἡ συγκροτηθεῖσα κατόπιν ἀποφάσεως τῆς Συνάξεως τῶν Προκαθημένων τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν τόν Μάρτιον τοῦ 2014, προκειμένου κατ᾽ ἐντολήν αὐτῆς νά ἀναθεωρήσῃ τά συνταχθέντα καί ἐγκριθέντα κείμενα ὑπό τῆς Γ´ Προσυνοδικῆς Διασκέψεως (Γενεύη 1986) καί προσέτι νά ἐπιμεληθῇ τῶν κειμένων ὑπό τῆς Β´ Προσυνοδικῆς (Γενεύη 1982), ὡλοκλήρωσεν εἰς τρεῖς συνεχεῖς συνελεύσεις (29 Σεπτ.- 4 Ὀκτ. 2014, 16-21 Φεβρ. καί 29 Μαρτ.- 3 Ἀπρ. 2015) εἰς τό ἐν Σαμπεζύ Γενεύης Ὀρθοδόξῳ Κέντρῳ τοῦ Οἰκουμενικοῦ πατριαρχείου τό ἔργον αὐτῆς. 

Οὕτω τά ἀναθεωρηθέντα καί τά τυχόντα ἐπιμελείας κείμενα εἶναι ἕτοιμα διά τά περαιτέρω. Αἱ ἐργασίαι τῆς Ἐπιτροπῆς διηξήχθησαν ἐν πνεύματι ἀδελφικῆς ἀγάπης καί ἐποικοδομητικοῦ διαλόγου. 

 Ὅλα τά μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς πληροφοροῦν ὑπευθύνως ὅτι ὅσα ἐδημοσιεύθησαν περί δῆθεν ἀποδοχῆς θέσεων ἀντιθέτων πρός τήν διδασκαλίαν τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ἀπολύτως ἀνακριβῆ καί ἀνυπόστατα.

Όμως το κείμενό μου δεν άρεσε σε κάποιον ονόματι Μάνο Χατζηγιάννη, συντάκτη της ιστοσελίδας Αγιορείτικο Βήμα, και το κρίνει αναλόγως. Δικαίωμά του. Δεν καταδέχομαι να απαντήσω. Όμως, από τούδε και στο εξής ΑΠΑΓΟΡΕΥΩ ρητά και κατηγορηματικά στο Αγιορείτικο Βήμα, να αναδημοσιεύει το Φως Φαναρίου - κάτι που έκανε συστηματικά - και την Ιδιωτική Οδό.

Στη συνέχεια παραθέτω το κείμενό μου για το θέμα:

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

Γράφτηκε σε διάφορους ιστότοπους ότι ο Μητροπολίτης Γέρων Περγάμου Ιωάννης, ως πρόεδρος της Ειδικής Διορθοδόξου Επιτροπής για την προπαρασκευή της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας, η οποία συνήλθε στις 30 Μαρτίου 2015 στην τρίτη συνεδρία της, στο Ορθόδοξο Κέντρο του Οικουμενικού Πατριαρχείου στο Σαμπεζύ Γενεύης, προέβη σε μια προτροπή προς τα μέλη της Επιτροπής – εκπροσώπους των κατά τόπους Εκκλησιών. 

Να μη διαρρέουν προς τα ΜΜΕ τα όσα συζητούνται στην Επιτροπή και να μην βγάζουν φωτογραφίες, οι οποίες διοχετεύονται αμέσως στον τύπο. 

Φαίνεται πως η προτροπή του αυτή έγινε πράξη, καθώς στην ιστοσελίδα του Τμήματος Εξωτερικών Εκκλησιαστικών Σχέσεων της Ρωσικής Εκκλησίας, δεν δημοσιεύεται κάτι σχετικό, ούτε φωτογραφίες, ενώ τις άλλες φορές πρώτη η Ρωσική πλευρά δημοσιοποιούσε το γεγονός, χωρίς βέβαια να προβαίνει σε λεπτομέρειες. Το αυτό ισχύει και για τις λίγες ακόμα Αυτοκέφαλες Εκκλησίες που έδιναν μια κάποια δημοσιότητα στις συνεδρίες αυτές. 

Φαίνεται, επίσης, πως η προτροπή αυτή του Γέροντος Περγάμου προέκυψε «εξ ανάγκης», λόγω του ότι στην προηγούμενη συνεδρία της Επιτροπής είχαμε κάποιες διαρροές περί των συζητηθέντων, οι οποίες προκάλεσαν άχρηστο θόρυβο περί την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο, αποπροσανατολίζοντας τους πιστούς. 

Όμως, πρέπει να θυμηθούμε ότι ο Γέρων Περγάμου είναι ο πρώτος, ίσως, Ορθόδοξος ιεράρχης, ο οποίος εδώ και είκοσι χρόνια σχεδόν αμφισβήτησε τον ρόλο των ΜΜΕ στην ζωή της Εκκλησίας και έθεσε το όλο ζήτημα σε θεολογική βάση. Είπε, για παράδειγμα, ότι η μετάδοση της Θ. Λειτουργίας από την τηλεόραση και το ίντερνετ συνιστά αποϊεροποίηση του μυστηρίου και το τεκμηρίωσε με θεολογικά επιχειρήματα. Ο ίδιος δεν έχει αναλωθεί στα ΜΜΕ, παρά τις ανελέητες επιθέσεις που δέχεται συχνά από «εκκλησιαστικούς» κύκλους, ακόμα και από αρχιερείς. Είναι της γνώμης – της πολύ σωστής γνώμης – ότι δεν πρέπει να καταναλώνουμε και εκκλησιαστικές ειδήσεις και να μπαίνουμε στο κοσμικό παιχνίδι των ΜΜΕ. 

Δεν είναι – και δεν πρέπει να γίνεται – η Εκκλησία Eurogroup ή συνδιάσκεψη κόμματος, απ’ όπου διαρρέουν τα μύρια όσα, τα σενάρια δίνουν και παίρνουν και η παραπληροφόρηση επίσης. Η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος της Ορθοδοξίας είναι μια πολύ σοβαρή υπόθεση για να γίνεται βορά των κάθε λογής «εκκλησιαστικών» διαδικτυακών μέσων, όπου η νοσηρότητα αλλά και η σκοπιμότητα, δυστυχώς, υπερπερισσεύουν. 

Ο Γέρων Περγάμου Ιωάννης έχει απόλυτο δίκιο, που προέτρεψε τους εκπροσώπους των Ορθοδόξων Εκκλησιών στην Ειδική Προσυνοδική Επιτροπή, να πάψουν να διαρρέουν πληροφορίες, καθώς πρέπει να περιφρουρηθεί η σοβαρότητα της προετοιμασίας για την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο. Ό,τι κριθεί ότι πρέπει να ανακοινωθεί, θα ανακοινωθεί επισήμως, με σχετικό κείμενο. Οι ψίθυροι, οι φήμες και η παραφιλολογία δεν έχουν θέση στις Προσυνοδικές Διασκέψεις. 

Φαίνεται πως οι εκπρόσωποι των Εκκλησιών κατανόησαν την προτροπή του Γέροντος Περγάμου όχι ως υπόδειξη, αλλά ως ανάγκη, προκειμένου να διαφυλαχθεί το κύρος της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου.

ΔΥΟ ΓΡΑΦΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ "ΡΟΜΦΑΙΑ" ΓΙΑ ΤΟ ΣΑΜΠΕΖΥ

Η ...αναθεωρημένη γραφή

Αυτός ο κύριος που ακούει στο όνομα Αιμίλιος Πολυγένης - νομίζω - έγραψε στο Πρακτορείο Εκκλησιαστικών Ειδήσεων Ρομφαία, ένα ρεπορταζάκι για την Προσυνοδική Διάσκεψη των Ορθοδόξων Εκκλησιών στο Σαμπεζύ, με τον ηχηρό τίτλο:

Περγάμου Ιωάννης: ''Σταματήστε τις διαρροές στα ΜΜΕ''.

Δεν μπαίνω στην ουσία του θέματος, στέκομαι στη διγλωσσία του συντάκτου.

Το ρεπορταζάκι του άλλα έγραφε χθες κι άλλα σήμερα. Το αναμόρφωσε, προφανώς, ξεχνώντας (;) όμως ότι είχε ήδη αναπαραχθεί η πρώτη γραφή σε πολλά ιστολόγια. 

Χάριν παιδιάς παραθέτω εδώ μόνον δύο. 

Πατερική παράδοση

Τρελογιάννης

Δεν μπορώ να φανταστώ ότι δέχθηκε κάποια ...πίεση. Θεωρείται αδιάβλητος!

Πάντως το 'χει ξαναπάθει και θα πρέπει να προσέχει λιγάκι.

Π.Α.Α.

Η πρώτη γραφή αναδημοσιευμένη στο ιστολόγιο Τρελο-γιάννης

ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ ΕΠΙΤΥΧΗΜΕΝΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΜΟΡΦΩΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΤΟΥ ΜΠΑΝΑΤΟΥ "ΑΛΗΘΩΣ"

Φωτογραφίες: Ιωάννης-Πορφύριος Καποδίστριας 

Οι φιλόμουσοι Ζακυνθινοί κατέκλυσαν κυριολεκτικώς την περασμένη Κυριακή, 29 Μαρτίου, τον περικαλλή Ναό της Παναγούλας Μπανάτου Ζακύνθου και παρακολούθησαν ευλαβικά ένα μεγάλο αφιέρωμα στην Παναγία, στην οποία είναι ουσιαστικώς αφιερωμένος ο Μάρτιος, καθώς δεσπόζει η γιορτή του Ευαγγελισμού και ψάλλεται ο Ακάθιστος Ύμνος.
Μια ακόμη επιτυχημένη εκδήλωση του Μορφωτικού Κέντρου του Μπανάτου "Αληθώς", που αποτελεί εστία πολιτισμού για τους εγγύς και τους μακράν (μέσω διαδικτύου) και αυξάνει και φέρει κι άλλο χάρη στις άοκνες προσπάθειες του ιδρυτή του, ποιητή π. Παναγιώτη Καποδίστρια, εφημερίου του Μπανάτου και Γενικού Αρχιερατικού Επιτρόπου της Μητροπόλεως Ζακύνθου. 

Παρέστησαν πολλοί ιερωμένοι, με επικεφαλής τον Σεβ. Μητροπολίτη Ζακύνθου κ. Διονύσιο Δ΄ και τον Καθηγούμενο της Μονής Στροφάδων και Αγίου Διονυσίου Αρχιμανδρίτη Διονύσιο Λιβέρη, πλήθος ανθρώπων των τοπικών Γραμμάτων και της Τέχνης, αρκετοί εκπαιδευτικοί και λοιποί επιστήμονες, πάμπολλοι μαθητές και απλός λαός, οι οποίοι όλοι συνέρευσαν για να τιμήσουν το πανεύφημο πρόσωπο της Θεομήτορος. Σημειωτέον ότι παρέστη και ο Πρωτοπρεσβύτερος Νικόλαος Πανταζής, Διευθυντής του Τεχνικού Τμήματος του Ραδιοφωνικού Σταθμού της Εκκλησίας της Ελλάδος. 

Ομιλήτρια ήταν η τακτική συνεργάτις του «Αληθώς» και καλή Φιλόλογος Δήμητρα Σταμίρη, η οποία ανέπτυξε συνοπτικά το πολύ εκτενές θέμα: «“Με το καΐκι και με τα πανιά της Παναγίας”. Στιγμές της θεομητορικής παρουσίας στην Ελληνική Ποίηση». Η έμπειρη ομιλήτρια και εκπαιδευτικός ανέφερε εισαγωγικά, μεταξύ άλλων: «Η Παρθένος Παναγία, η Αμίαντος, η Νύμφη η Ανύμφευτος, η Παντάνασσα Θεοτόκος, η Πανάγαθος και Ελεήμων, το Ρόδον το Αμάραντον με τα χιλιάδες άλλα προσωνύμια και επιθετικούς χαρακτηρισμούς που σχετίζονται με παραδόσεις και θρύλους, ακόμα ζωντανούς στην ψυχή του ελληνικού λαού, αποτελεί πάντα την ανθρώπινη καταφυγή. Δεν αντιμετωπίζεται μόνον ως μία πανίερη λατρευτική μορφή, αλλά αποτελεί το δοχείο των ανομολόγητων, κρυφών και φανερών εξομολογήσεων του κάθε Χριστιανού. Στην Παναγία, ως αρχέτυπη μορφή, αποδίδονται χαρακτηριστικά που προκύπτουν ως βίωση της μητρότητας, της χαράς, της λύπης, του καθημερινού αγώνα, της στέρησης, της λύτρωσης, του αποχωρισμού και της ελπίδας. Είναι αυτό που είπαμε και πιο πάνω: η ταύτιση του ανθρώπου με το θεϊκό ιδανικό του. Έτσι, η Παρθένος Μαρία εμπνέει την ποιητική φαντασία. Γίνεται λόγος και προσευχή, αίνος και εγκώμιο, συντροφεύει σε θάλασσες και σε στεριές, σε ανθισμένους κάμπους και σε ερημικές βραχοσπηλιές τους ταξιδευτές της ζωής». Για να καταλήξει, μετά από καλά επιλεγμένες αναφορές σε ποιήματα διακεκριμένων ποιητών: «[…] η ελληνική ποιητική παραγωγή, σε επίπεδο βυζαντινής υμνογραφίας, λαϊκής μούσας και δόκιμης, ατομικής παραγωγής, συμπεριέλαβε στις καλλιτεχνικές αναζητήσεις και διαδρομές της, διαχρονικά, το ιερό πρόσωπο της Παναγίας Παρθένου, σαν σύμβολο καταφυγής σε στιγμές προσωπικού ή εθνικού πόνου, σαν σύμβολο του κάλλους και της αληθινής μητρότητας. […]»

Κατά την διάρκεια της διάλεξης Σταμίρη υπήρξε α) αισθαντική απαγγελία σχετικών με την Θεοτόκο ποιημάτων από την Αναστασία Γιακουμέλου και την Ανδριανή Παπαδάτου-Μπάτικα και β) το Φωνητικό Σύνολο «Ωδές», μαζί με είκοσι μέλη από τη Μαθητική Χορωδία Ζακύνθου, υπό τον άξιο Μουσικό και Συνθέτη Αντώνη Κλάδη, απέδωσαν ψάλματα, κλασικά, δημοτικά και ποιοτικά σύγχρονα άσματα, αλλά και νέες συνθέσεις (του κ. Κλάδη), που αφορούν στην Παναγία. Τραγούδησαν η Χαρά Ευαγγελινέλη και η Δήμητρα Σαπνάρα, ενώ στο πιάνο συνόδευσε ο Διονύσης Τουρκάκης.
Στο τέλος, τον λόγο έλαβε ο Σεβ. Μητροπολίτης Ζακύνθου κ. Διονύσιος Δ΄, ο οποίος, εμφανώς συγκινημένος, αφού ομίλησε περί της βιώσεως μιας πραγματικής πανδαισίας Ποίησης και Μουσικής, συνεχάρη τόσο τους συντελεστές της βραδιάς -μαθητές και ενήλικες- για την άρτια παρουσίασή τους, όσο και τους υπεύθυνους του Κέντρου Λόγου «Αληθώς», οι οποίοι κοπιάζουν διαρκώς, ώστε κατά μήνα να παρουσιάζεται στο ζακυνθινό απαιτητικό κοινό από μία εκδήλωση κύρους, μεστή ουσιαστικού περιεχομένου!

ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ ΔΕΝ ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ ΠΙΑ: Aπό την πόρτα μου σαν βγω δεν υπάρχει κανείς που να μην τον αγαπώ

"Τα παιδιά του Πειραιά" του Μάνου και της Μελίνας δεν υπάρχουν πιά...

Έχουν αντικατασταθεί από ρασοφόρους που φρίττουν στο άκουσμα του στίχου: 

Aπό την πόρτα μου σαν βγω δεν υπάρχει κανείς που να μην τον αγαπώ

Ο κληρικός της Μητροπόλεως Πειραιώς Άγγελος Αγγελακόπουλος, φρονεί – μάλλον – ότι ο αυτός ο Κύριος λαλεί εις το ωτίον του τα όσα γράφει γι’ αυτό και είναι ταχύς εις οργήν! 

Φλέγεται από τον πόθο να κατακεραυνώσει τον «αιρετικό», λησμονώντας το πόσο αιρετικός είναι ο ίδιος, σύμφωνα πάντα με την πρόσφατη εγκύκλιο της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος περί της δράσεως των κληρικών εν τω διαδικτύω. Γι’ αυτό άλλωστε και την αμφισβητεί στα κείμενά του, επικαλούμενος μάλιστα κείμενο της παρασυναγωγής που ακούει στο όνομα «Σύναξις Κληρικών και Μοναχών». 

Πυρπολείται, ο εν λόγω κληρικός, από την επιθυμία να καταγγείλει κάθε ορθόδοξο αδελφό του που νομίζει ότι παρεκκλίνει από την «πατερική παράδοση», γι’ αυτό και η ακράτεια κειμένων του. Προέκυψε, π.χ., ένα θέμα στην Εκκλησία της Φινλανδίας και πριν προλάβει ο Αρχιεπίσκοπος Λέων να ψελλίσει το όνομά του, βγήκε ο εκ Πειραιώς «άτλας», να στιγματίσει τον Ελσιγκίου Αμβρόσιο. Αργότερα επελήφθη του θέματος η Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Ήταν όμως αργά… Ο κληρικός Αγγελακόπουλος είχε σώσει για άλλη μια φορά την πίστη μας. Τι μας χρειάζεται η Σύνοδος όταν τέτοιοι νόες εκφράζουν τα ουράνια άρρητα ρήματα με τετράγωνη λογική; 

Τα ίδια ισχύουν και για το άλλο αστέρι της Μητροπόλεως Πειραιώς, τον κληρικό Παύλο Δημητρακόπουλο, ο οποίος είναι υπεύθυνος του μοναδικού Γραφείου Αιρέσεων Ελλαδικής Μητροπόλεως – νομίζω και παγκοσμίως – που ασχολείται με τους Ορθοδόξους και όχι με τους αιρετικούς. Μάλιστα, όχι με κάποιους Ορθοδόξους, αλλά και με Επισκόπους, όπως τον Αργολίδος Νεκτάριο και χθες – με σχετική ανακοίνωση – με τον Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμο. Και ο Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως είναι προβληματική περίπτωση για την Μητρόπολη Πειραιώς, ώστε να αναγκαστεί να εκδώσει ανακοίνωση το Γραφείο Αιρέσεων. 

Ταύτα προς καταγραφήν της ιστορίας κι όχι επειδή κάτι θα αλλάξει. Όπως, βέβαια, δεν αλλάζει και η ευθύνη που φέρει ακεραία για τους κληρικούς του ο παμφίλτατος Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ. 

Π.Α.Α.

"ΑΜΑΡΤΩΛΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ" / Το νέο βιβλίο του π. Βαρνάβα Γιάγκου

π. Βαρνάβα Γιάγκου 
ΑΜΑΡΤΩΛΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ 

Εἰκόνα ἐξωφύλλου: π. Σταμάτης Σκλήρης 

Κυκλοφορεῖ σήμερα 1η Απριλίου 2015 ἀπό τίς εκδόσεις ΑΡΧΟΝΤΑΡΙΚΙ, ένα νέο βιβλίο μέ κείμενα τοῦ π. Βαρνάβα Γιάγκου, ἐφημέριου τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Παναγίας Λαοδηγήτριας Θεσσαλονίκης. Σέ πρώτη ἀνάγνωση, πρόκειται γιά καταγραφές ὁμιλιῶν, πού ἔχουν ἐκφωνηθεῖ κατά τίς Κυριακές. Γρήγορα ὅμως ὁ ἀναγνώστης ἀντιλαμβάνεται, πώς δέν πρόκειται γιά δείγματα ἑνός τετριμμένου κηρυγματικοῦ λόγου, ἀλλά γιά πινακίδες μιᾶς προσωπικῆς πνευματικῆς διαδρομῆς. Καί ὅπως κάθε τί τό προσωπικό, ἔτσι καί στά κείμενα αὐτά, καραδοκεῖ κάθε στιγμή ἡ ἔκπληξη... Μέσα ἀπό τά κείμενα γίνεται φανερός ὁ πόνος γιά τόν θρησκευτικό ἄνθρωπο, ἐκεῖνον δηλαδή, πού, ἄν καί κρυμμένος πίσω ἀπό εὐσέβεια καί θεολογική κατάρτιση, φροντίζει οὐσιαστικά μόνον τό «ἐγώ» του, ἐξασφαλίζοντας στόν ἑαυτό του, τόν αὐτοθαυμασμό, ἀλλά καί τήν καταφρόνηση πρός κάθε ἀποτυχημένο καί ἁμαρτωλό. Κάθε σελίδα τοῦ βιβλίου ἀποπνέει λόγο ἀντισυμβατικό, ἀγωνία προσωπική γιά γνησιότητα στήν πνευματική καί ἐκκλησιαστική ζωή, προσήλωση στήν λυτρωτική ἀποστολή τῆς Ἐκκλησίας μας, εἰλικρινῆ κατάθεση πνευματικῆς ἐμπειρίας. 

῾Ο ᾿Αρχιμανδρίτης Βαρνάβας Γιάγκου γεννήθηκε στήν Κύπρο τό 1965. Τελείωσε τίς ἐγκύκλιες σπουδές του στή Θεσσαλονίκη. Εἶναι πτυχιοῦχος τῶν σχολῶν Φιλοσοφικῆς καί Θεολογικῆς τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Διακονεῖ στόν ῾Ιερό Ναό Παναγίας Λαοδηγήτριας ὅπου ἀναπτύσσει ἰδιαίτερη ποιμαντική δράση μέ ἐπίκεντρο τούς νέους καί τούς φοιτητές. Εἶναι Ἡγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίας Θεοδώρας Θεσσαλονίκης καί Διευθυντής τοῦ Γραφείου Νεότητας τῆς ῾Ιερᾶς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης.