Γέροντος Χαλκηδόνος Αθανασίου: ERASMUS – BABIES

ὑπὸ Γέροντος Χαλκηδόνος Ἀθανασίου 

"Εἰρήνη: μία περίοδος ἀπάτης εἰς τὴν παγκόσμιον 

πολιτικήν, μεταξὺ δύο περιόδων πολέμου". 

(Ambrose Bierce) 

Ἀναμφιβόλως καὶ ὡς γνωστόν, ζῶμεν σήμερον μίαν ἐποχήν, σὺν τοῖς ἄλλοις, μεγάλων μετακινήσεων καὶ ἀνακατατάξεων, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ποικίλα αἴτια: Πολέμους, τρομοκρατίας καὶ βαρβαρότητας, οἰκονομικὴν κρίσιν, ἀλλαγὴν νοοτροπίας ἐν πολλοῖς, ἐθνοφυλετισμόν, φθίνουσαν ἀλλὰ καὶ ἀναζωπυρουμένην καὶ δὴ φονταμενταλιστικὴν θρησκοληψίαν κ.ἄ. 

Καὶ αἱ μετακινήσεις αὐταὶ πληθυσμῶν εἰς ποικίλας χώρας, οὐχὶ βεβαίως ἄγνωστοι καὶ εἰς τὸ παρελθόν, δημιουργῶσιν πλεῖστα ὅσα ἀρνητικὰ καὶ θετικὰ προβλήματα καὶ εἰς τὰς χώρας αἱ ὁποῖαι δέχονται τοὺς διαφόρους μετανάστας. Ἓν τούτων ἀσφαλῶς εἶναι καὶ ἡ ἐπιμειξία ἀνθρώπων, ἀνηκόντων εἰς διαφόρους πολιτισμοὺς καὶ θρησκεύματα, ἡ ὁποία πάντως συμβάλλει καὶ εἰς τὴν εὐγονικήν! 

Συνέπεια αὐτῆς εἶναι, μεταξὺ ἄλλων, καὶ τὰ Erasmus – Babies ἐν Εὐρώπῃ. Οὕτως ἡ ὀνομασία τοῦ οὐμανιστοῦ καὶ ἑλληνιστοῦ Ἐράσμου χρησιμοποιεῖται σήμερον ὑπὸ τῆς Ε.Ε. οὐχὶ μόνον διὰ τὰ ἐκπαιδευτικὰ προγράμματα, ἀλλὰ μετεπήδησεν "ὡς μὴ ὤφελεν" καὶ εἰς τὰ "μωρά"! Ὑπάρχουν δηλαδὴ περὶ τὸ ἓν ἑκατομμύριον νεογνά, τὰ ὁποῖα προέρχονται ἀπὸ γονεῖς γνωρισθέντας καὶ ἀγαπηθέντας κατὰ τὸ διάστημα τῶν σπουδῶν τους ἐν Εὐρώπῃ. Καὶ ἓν ἑκατομμύριον νήπια ἀπὸ τοῦ 1987 σημαίνει ἓν ἑκατομμύριον πολιτῶν, τῶν ὁποίων οἱ πάπποι καὶ προπάπποι ἴσως ἐπολέμησαν εἰς τὰ πεδία μαχῶν τῶν Παγκοσμίων Πολέμων. Καὶ αὐτὰ τὰ παιδιὰ εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα μιᾶς καταστάσεως, ἡ ὁποία σήμερον θεωρεῖται ὡς αὐτονόητος ἐν Εὐρώπῃ: τῆς Εἰρήνης, ἐκ τῆς ὁποίας δὲν εἶναι ἄσχετα καὶ τὰ Fasching–, Contergan – Babies κ.ἄ.! 

Ὅταν οἱ πρὸς ἀλλήλους ἐχθροὶ στρατιῶται κατὰ τὸ 1914 μέσα στὰ χαρακώματα συνεόρταζαν τὰ Χριστούγεννα, τοῦτο ἦτο ἓν θαῦμα ἐντὸς τῆς φρίκης τοῦ πολέμου. 

Σήμερον μετὰ ἑκατὸ χρόνια τὸ θαῦμα ἀπέβη καθημερινότης. Ἔχομεν φίλους εἰς ὁλόκληρον τὴν Εὐρώπην, ἑορτάζομεν τὴν Καλὴν Βραδυὰν εἰς Παρισίους ἢ τὸ Λονδῖνον πολὺ φυσικῶς, καὶ ἀγοράζομεν δῶρα ἀπὸ συντροφικὰς πόλεις τῆς Πολωνίας! Ὡραῖα πράγματα σμίγοντα τοὺς ἀνθρώπους. 

Μεμψιμοιροῦμεν ὅμως καὶ συχνὰ ἀντὶ νὰ χαιρόμεθα εἰς τὴν Ἡνωμένην Εὐρώπην, εἰς τὴν ὁποίαν ζῶμεν, ἀγαπώμεθα καὶ ἐργαζόμεθα ὅπου θέλομεν. Ἐκνευριζόμεθα διὰ τὴν Εὐρωπαϊκὴν γραφειοκρατίαν καὶ τοὺς νόμους τῆς Ε.Ε., τῶν ὁποίων ἡ ἔννοια δὲν εἶναι πάντοτε σαφής, διὰ πλημμελεῖς ρυθμίσεις καὶ προγράμματα, τὰ ὁποῖα συνοδηγοῦν εἰς τὴν σύγχρονον μετα-αναπτυξιακὴν κοινωνίαν, καὶ φωτοβόλους λυχνίας, αἱ ὁποῖαι δὲν ἀκτινοβολοῦν ὡς πρότερον. Λησμονῶμεν τόσον ταχέως πόσον ἐπαναστατικὴ εἶναι ἡ ρουτίνα αὐτὴ καὶ ὅτι ἓν Κοινοβούλιον ὅπου συνεργάζονται 751 βουλευταὶ ἀπὸ 28 χώρας, συνιστᾶ μίαν ἔκπληξιν διὰ τὴν παγκόσμιον ἱστορίαν. Εἰρήνη ἐν Εὐρώπῃ καὶ ἓν ἑκατομμύριον Erasmus – Babies: Αἱ δύο αὐταὶ εἰδήσεις δὲον ἀκόμη καὶ εἰς τοὺς "μεμψίμοιρους" σκεπτικιστὰς νὰ προκαλοῦν ἓν χαμόγελον1. 

Βεβαίως δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία διὰ τὴν ἐν πολλοῖς ὀρθότητα τῶν ἀνωτέρω. Ὅμως ἐρωτᾶ τις: Μήπως δὲν ὑπάρχει πλέον τὸ μῖσος μεταξὺ τῶν λαῶν; Πόσαι χῶραι εὐημέρησαν ἐκ τῆς εἰσόδου των εἰς τὴν πολυθρύλητον Ε.Ε., ὅταν οἱ "σοφοί" γραβατο-μεγιστᾶνες τῆς "γραός" φαουστικῶς βρυχῶνται: Ἀποφασίζομεν καὶ διατάζομεν, ὅταν τῇ εὐλογημένῃ συνεργείᾳ των κατεστράφησαν ἡ γεωργία, ἡ κτηνοτροφία, τὸ ἐμπόριον καὶ ἡ βιομηχανία οὐκ ὀλίγων κρατῶν, ὅταν αἱ χῶραι αὐταὶ ὁδηγοῦνται νὰ εἰσάγουν τὰ εὐθηνότερα ἰδικῶν των γεωργικά, ὀπωροκηπευτικὰ καὶ κτηνοτροφικὰ προϊόντα καὶ ἀπὸ χώρας μακρυνάς ἀντὶ τῶν ἐντοπίων ἐξαιρέτων τοιούτων, ὅταν ἐλεῶσιν τὰς "πτωχάς" χώρας, αἱ ὁποῖαι τόσα προσέφεραν εἰς τὸν πολιτισμόν, δανείζοντες2 οὐχὶ Θεῷ (Παροιμ. 19, 17), ἀλλὰ τῷ Μισοκάλῳ καὶ "λησμονοῦντες" τὸ "ἐὰν δανείζητε παρ’ ὧν ἐλπίζετε ἀπολαβεῖν, ποία ὑμῖν χάρις ἐστί" (Λουκ. 6, 34) καὶ ἀποβαίνοντες πλουσιότεροι, ὅταν ἐνισχύωσιν τὴν πολεμικὴν βιομηχανίαν, μὴ ἐξαιρουμένου ἔν τινι βαθμίδι καὶ τοῦ ΠΣΕ!, ὅταν ὑποθάλπουν τὰς ἐπιδημίας! καὶ κωφεύουν εἰς τὴν οἰκολογικὴν καὶ κλιματολογικὴν καταστροφὴν, ὅταν ἐπιχειρεῖται τῇ συμβολῇ καὶ καταχθονίων δυνάμεων, ὁμοιομορφία ἐν πᾶσιν χάριν εὐκόλου ἐλέγχου; Τοῦτ’ ἔστιν οὐχὶ μόνον εἰς τὴν ἀρχιτεκτονικήν, τὴν τέχνην, άλλὰ καὶ τὴν γλῶσσαν, τὰ ἤθη, τὸ φύλον (μόδα unisex), τὴν οἰκονομίαν, τὸ νόμισμα καὶ ἄλλα πολλά, κατηργουμένης τῆς πολιτισμικῆς καὶ ἐθνικῆς ταυτότητος καὶ ἰδιαιτερότητος, τῆς ἑνότητος ἐν τῇ ποικιλίᾳ, πρὸς ἐπικράτησιν τῆς ἀποκαρδιωτικῆς ὁδοστρωτηροποιήσεως, ἀποπροσωπο- καὶ ἀποθρησκειο-ποιήσεως τοῦ "δῆθεν" ἐλευθέρου καὶ αὐτονόμου ἀτόμου. 

Καὶ πάντα ταῦτα ἵνα πληρωθεῖ καὶ τὸ ρηθὲν ὑπὸ τοῦ Publilius Syrus: "Εἰς τὸν πόλεμον πλήγεται τὸ ξίφος, εἰς τὴν εἰρήνην ἡ εὐτυχία".

_________________________________________ 

1- E. Rheinheimer-Chabbi, Liebeserklärung an Europa, Publik-Forum ἀρ. 19 (2014) 14. 

2- J. Kaiser – M. J. Wilde, Schuldenschnitt für Griechenland?, Ἔνθ. ἀνωτ. ἀρ. 3 (2015) 8.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΩΝ ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟ 1821 ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Επίσημη παρουσίαση του Τόμου των Πρακτικών του Β´ Διεθνούς Επιστημονικού Συνεδρίου για το 1821 

Η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος διοργανώνει εκδήλωση για την παρουσίαση του Τόμου του Β´ Διεθνούς Επιστημονικού Συνεδρίου με θέμα: «Η ζωή των υποδούλων Ελλήνων επί Τουρκοκρατίας. Καταπίεση - Κοινοτισμός - Παιδεία», που θα πραγματοποιηθεί την Δευτέρα 23 Μαρτίου 2015, ώρα 18:00 στην Αίθουσα «Λόγου και Τέχνης» στην Στοά του Βιβλίου (οδός Πεσμαζόγλου 5 και Σταδίου Αρσακείου Μεγάρου). 

Το πρόγραμμα της εκδήλωσης έχει ως εξής: 

• Χαιρετισμός Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερωνύμου. Εισηγητές: 

• Ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Θερμοπυλών κ. Ιωάννης, Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Πεντέλης και Γενικός Διευθυντής του Διορθοδόξου Κέντρου της Εκκλησίας της Ελλάδος. 

• Η κα Δέσποινα Μιχάλαγα Λέκτωρ της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών εις την «Εκκλησιαστικήν Ιστορίαν των νεωτέρων χρόνων (1453 κ. εξ.)». 

• Καταληκτήριος χαιρετισμός Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Δημητριάδος και Αλμυρού κ. Ιγνατίου, Προέδρου της Ειδικής Συνοδικής Επιτροπής Πολιτιστικής Ταυτότητος. 

Συντονίζει: Ο κ. Κωνσταντίνος Χολέβας, Πολιτικός Επιστήμων και Αρχισυντάκτης του Περιοδικού «Εκκλησία». 

1821-2021: 10 ΣΥΝΕΔΡΙΑ ΓΙΑ ΤΑ 200 ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ 

Με απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, η Ειδική Συνοδική Επιτροπή Πολιτιστικής Ταυτότητος υλοποιεί κάθε χρόνο, από το 2012, την διοργάνωση 10 Διεθνών Επιστημονικών Συνεδρίων για τη μελέτη της Τουρκοκρατίας και της Επαναστάσεως του 1821. 

Στόχος είναι, το 2021 που θα συμπληρωθούν 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση, να υπάρχουν σε τόμους τα Πρακτικά και των 10 αυτών Επιστημονικών Συνεδρίων σε μια προσπάθεια να προσεγγίσουμε, να γνωρίσουμε ψύχραιμα, να ερμηνεύσουμε και να αποκαλύψουμε τον πραγματικό χαρακτήρα προσώπων και γεγονότων εκείνης της εποχής, μιας εποχής που έχει πέσει κατά καιρούς θύμα μονομερών και μη τεκμηριωμένων θεωρήσεων. 

Ήδη έχουν πραγματοποιηθεί τρία Συνέδρια:

2012: «Ιστοριογραφία και πηγές για την ερμηνεία του 1821».

2013: «Η ζωή των υποδούλων Ελλήνων επί Τουρκοκρατίας. Καταπίεση-Κοινοτισμός-Παιδεία».

2014: «Ορθόδοξη Εκκλησία και διαφύλαξη της Εθνικής Ταυτότητος. Νεομάρτυρες- Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός- Επαναστατικά Κινήματα». 

Η έκδοση και κυκλοφορία των Πρακτικών των Συνεδρίων είναι προσφορά των εκδόσεων «ΑΡΧΟΝΤΑΡΙΚΙ».

Ο ΠΑΤΡΩΝ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ ΚΑΙ ΤΟ "ΤΗ ΥΠΕΡΜΑΧΩ" ΣΕ ΜΙΝΟΡΕ ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΥ ΜΑΝΕΑ

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

«Σεβασμιώτατε», του λέω με ενθουσιασμό, «άκουσα ένα Τη υπερμάχω σε μινόρε!». Και ευθύς αρχίζει να μου το ψάλλει! 

Μένω εμβρόντητος! «Αυτό το Τη υπερμάχω είναι του Μανέα», του λέω. «Πώς το ξέρετε απέξω;».

Και μου απαντάει χαμογελώντας: «Και τον Μανέα τον ήξερα». 

Ο μακαριστός Μητροπολίτης Πατρών Νικόδημος, ο μουσικότατος, μου είχε λύσει τον γρίφο. Γι’ αυτό ήξερε και έψαλε Νικόλαο Σμύρνης, ήδη από τη νεότητά του. Ως μαθητής, και μάλιστα στην διάρκεια μιας διδακτικής ώρας (όπως μου είχε πει), τόνισε το δοξαστικό της Πεντηκοστής «Δεύτε λαοί» σε ήχο πλ. δ’, με βάση την αντίστοιχη μελοποίηση του Νικολάου πρωτοψάλτου Σμύρνης. 

Είχε έλθει, λοιπόν, από τη νεανική του ηλικία ο μακαριστός Πατρών Νικόδημος σε επαφή με την Σμυρναίϊκη ψαλτική παράδοση, προφανώς λόγω των προσφύγων ψαλτών που ήλθαν στην Αθήνα μετά την μικρασιατική καταστροφή. Γι’ αυτό έψαλε – απαραιτήτως την περίοδο του Τριωδίου – το «Τριώδιο» του μικρασιάτη Εμμανουήλ Φαρλέκα (Αϊδίνι 1877 – Αθήνα 1959), ο οποίος διετέλεσε Γραμματεύς της Αρχιεπισκοπής Αθηνών και Πρωτοψάλτης στην Συνοδική Ι. Μονή Πετράκη. 

Γνώριζε και τον Πέτρο Μανέα. Και ο Δεσπότης και ο αδελφός του μακαρίτης Απόστολος Βαλληνδράς. Το «Τη υπερμάχω» σε μινόρε του Μανέα, ψαλλόταν και μονοφωνικά από Αθηναίους ψάλτες, μεταξύ των οποίων και ο Απ. Βαλληνδράς. 

Ο Μανέας ήταν διάσημος ψάλτης στη Σμύρνη και ηχογράφησε ύμνους για πρώτη φορά το 1911 (Gramophone). Παρότι ο Μανέας ήταν σπουδαίος βυζαντινός ψάλτης, σύγχρονος (για κάποιους και μαθητής) του πρωτοψάλτη της Μ.τ.ΧΕ. Ιακώβου Ναυπλιώτη και μαθητής του Μισαήλ Μισαηλίδη, ήδη από τη Σμύρνη είχε συστήσει και ένα είδος πολυφωνικής χορωδίας. 

Ο κληρωτός στρατιώτης της κλάσεως του 1922, Νικόλαος Ζευγαδάκης, είναι το πρόσωπο που κατέγραψε στο ημερολόγιό του με απαράμιλλη ακρίβεια, τις χριστιανικές εορτές και τελετές του τελευταίου έτους της Σμύρνης (1921-1922), στους μεγαλύτερους ναούς της οποίας εκκλησιάσθηκε κατά την εκεί παραμονή του αναμένοντας να προωθηθεί στο μικρασιατικό μέτωπο. Μας διασώζει μια πολύτιμη μαρτυρία για τον Μανέα, όταν εκκλησιάστηκε στον Ι. Ναό του Αγίου Δημητρίου Σμύρνης στις 2 Ιανουαρίου 1922. Γράφει: 

"Έψαλλε δε ο επίσης ονομαστός ωσαύτως ιεροψάλτης Πέτρος Μανέας. Ήτο επικεφαλής μικτής και λίαν πολυσυνθέτου χορωδίας, ήτις έψαλλεν από κειμένου ευρωπαϊκής σημειογραφίας αρμονικήν μουσικήν. Από τον βυζαντινόν ή μάλλον τον ανατολίτην ιεροψάλτην Μανέαν δεν το επερίμενα αυτό. Πιθανόν θεωρώ, ότι η απρόβλεπτος εκείνη προσφορά από τον βυζαντινόν τούτο ιεροψάλτην ανταπεκρίνετο εις ανάλογον του εκκλησιαζομένου κοινού επιθυμίαν."

Είναι ακριβώς όπως το υποθέτει ο αείμνηστος στρατιώτης. Η Σμύρνη είχε επιρροές δυτικές, λόγω του κοσμοπολίτικου χαρακτήρα της, και ο Μανέας ήταν από τους ψάλτες που είχε ανταποκριθεί στην πρόκληση των καιρών. Κάτι ανάλογο συνέβαινε και στην Αθήνα και στην Πάτρα και σε άλλες πόλεις του Ελλαδικού χώρου με αστική τάξη, η οποία είχε προσχωρήσει στην πολυφωνία ή σε εκδοχές της. Αρκετοί ονομαστοί ψάλτες υπηρετούσαν και τα δύο είδη. 

Ο Πέτρος Μανέας άφησε εποχή στον ιστορικό Ιερό Ναό Ζωοδόχου Πηγής Ακαδημίας, όπου ήταν πρωτοψάλτης από το 1931 έως το θάνατό του. Από την παρουσία του Μανέα στην Αθήνα (εκτός από τη γενική θρυλική εντύπωση του γερο-Μανέα!) τρία μέλη του γνώρισαν μεγάλη διάδοση, από στόμα σε στόμα, κυρίως, μάλιστα, μέσω γυναικείων μοναστηριών: ένα Άξιον εστί, το Τη υπερμάχω και ένα Σήμερον κρεμάται, όλα σε πλάγιο πρώτο εναρμόνιο. Σήμερα δε νομίζω ότι έχει επιβιώσει κάποιο από αυτά. 

Παραθέτω εδώ μια ηχογράφηση του "Τη υπερμάχω στρατηγώ" σε μινόρε, του Πέτρου Μανέα (1870-1950), με συνοδεία χορωδίας και αρμονίου. Πρόκειται για μία – μάλλον ζωντανή - ηχογράφηση του 1930 και περιλαμβάνεται στον ψηφιακό δίσκο "Μουσική της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας" 1924-1930, της σειράς ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΡΧΕΙΟΝ. Ο προσεκτικός ακροατής θα καταλάβει ότι η μελοποίηση αυτή του Μανέα δεν είναι τίποτε άλλο παρά μία έξυπνη προσαρμογή του γνωστού μέλους του «Τη υπερμάχω» (ήχος πλ.δ’) σε μινόρε.

Μητροπολίτου Πατρών Νικοδήμου, του αυταδέλφου αυτού Αποστόλου και Πέτρου του Μανέα, αιωνία η μνήμη!

"Μ' ΕΝΑ ΤΡΙΦΥΛΛΙ ΦΩΣ" - ΜΕ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΕΛΥΤΗ ΣΤΟ ΤΕΛΛΟΓΛΕΙΟ (ΦΩΤΟ ΚΑΙ ΒΙΝΤΕΟ)

Πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία, στο αμφιθέατρο του Τελλογλείου Ιδρύματος Τεχνών Α.Π.Θ., η εκδήλωση "Μ’ ένα τριφύλλι φως", αφιερωμένη στον Οδυσσέα Ελύτη. 

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 18 Μαρτίου, ημέρα κατά την οποία συμπληρώθηκαν 19 χρόνια από την αναχώρηση του ποιητή στ' άστρα, και ήταν ενταγμένη στις εκδηλώσεις παράλληλα με την έκθεση «Τιμή στον Τεριάντ», καθώς ο ποιητής είχε φιλική σχέση με τον Τεριάντ και ασχολήθηκε ιδιαίτερα με το φαινόμενο «ζωγράφος Θεόφιλος».

Η Ιουλίτα Ηλιοπούλου απήγγειλε επιλεγμένα ποιήματα του Οδυσσέα Ελύτη. Τραγούδησαν ο Σπύρος Σακκάς και η Άρτεμις Μπόγρη. Η μουσική συνοδεία πιάνου από τον Γιώργο Κουρουπό και μαντολίνου από την Βιβή Γκέκα, σε συνδυασμό με τις ερμηνείες ποίησης και τραγουδιού, μάγεψαν το πολυπληθές ακροατήριο. 

Παρευρέθηκαν η Αλεξάνδρα Γουλάκη - Βουτυρά, καθηγήτρια και Γενική Γραμματέας του Δ.Σ. του Τελλογλείου, η Αιμιλία Ζέρβα, μέλος του Δ.Σ. του Τελλογλείου, ο Χαράλαμπος Αηδονόπουλος, αντιπεριφερειάρχης σε θέματα Κοινωνικής Συνοχής και Αλληλεγγύης, ο Αθανάσιος Τσαυτάρης, πρώην υπουργός Γεωργίας, ο Κωνσταντίνος Ζέρβας, δημοτικός σύμβουλος του δήμου Θεσσαλονίκης, πρώην αντιδήμαρχος Κινητοποίησης της Κοινωνίας των Πολιτών, Νεολαίας και Αθλητισμού και πλήθος κόσμου. Η εκδήλωση έκλεισε με το ενθουσιώδες χειροκρότημα του κοινού προς τους συντελεστές του αφιερώματος.

ΔΙΑΚΙΝΗΣΗ ΑΝΤΙΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟΥ ΤΕΥΧΟΥΣ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ;

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

Πριν λίγο καιρό μια αυτοαποκαλούμενη «Σύναξη Ορθοδόξων Κληρικών και Μοναχών», δημοσιοποίησε στο διαδίκτυο ένα κείμενο με τον τίτλο «Η νέα Εκκλησιολογία του Οικουμενικού Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου», το οποίο καλεί τον Πατριάρχη «να αναλογισθεί τη μέγιστη ευθύνη του έναντι εκείνων τους οποίους οδηγεί στην πλάνη…». Δηλαδή ο Πατριάρχης είναι σε πλάνη – τουλάχιστον – και οδηγεί και άλλους στην πλάνη! 

Αυτό το κείμενο μαζί με άλλα «Επίκαιρα ομολογιακά κείμενα», της ομολογητρίας «Συνάξεως», εκδόθηκε σ’ ένα τευχίδιο, διά …πάσαν χρήσιν… 

Στην Ιδιωτική Οδό έφτασε η πληροφορία ότι ο αγαπημένος της Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ, φρόντισε να διανεμηθούν σε ενορίες της Μητροπόλεώς του περίπου 2000 αντίτυπα αυτού του αντιπατριαρχικού τεύχους, με την λογική να προσφερθεί σε ενορίτες «στους οποίους θα πιάσει τόπο». Τώρα, τι ακριβώς σημαίνει αυτό μόνο ο Σεβασμιώτατος μπορεί να μας εξηγήσει. 

Σε ομιλία του στην Ρουμανία στις 6-9-2014, ο Μητροπολίτης Πειραιώς δεν δίστασε να εξαπολύσει βέλη εναντίον του Οικουμενικού Πατριάρχου. Αυτός, ένας ελληνόφωνος ιεράρχης, πήγε στην Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ρουμανίας για να καταγγείλει με τον τρόπο του τον Οικουμενικό Πατριάρχη! Αυτή η κίνηση επιδέχεται πολλών ερμηνειών… Είπε, λοιπόν, εκεί, ο Σεβασμιώτατος:

"Στενοχωρηθήκαμε καὶ ἐκπλαγήκαμε πολλοί, ὅταν σὲ φωτογραφίες τοῦ Διαδικτύου εἴδαμε σὲ κάποιο οἰκολογικὸ συνέδριο τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη νὰ συμπροσεύχεται μὲ ἐκπροσώπους ἄλλων θρησκειῶν μὲ τὰ χέρια ἑνωμένα στὸ στῆθος σὲ στάση προσευχῆς, μπροστὰ σὲ μία σφαῖρα τῆς Ὑδρογείου, προφανῶς γιὰ νὰ σωθεῖ ἡ γῆ ἢ ἀπὸ μερικοὺς καὶ πρὸς τὴν θεὰ γῆ. Διότι, γιὰ τοὺς περισσοτέρους τῶν ἐκπροσώπων τῆς «Νέας Ἐποχῆς», τὸ σύμπαν ὅλο εἶναι Θεός, καὶ ἡ γῆ εἶναι ἔμψυχη καὶ ζωντανή, καὶ θὰ τὴν ἀφυπνίσουν οἱ προσευχές τους, ἀφοῦ τέτοια εἶναι ἡ θεϊκή της δύναμη, ὥστε νὰ μὴ καταλαβαίνει ὅτι κινδυνεύει καὶ νὰ μὴ μπορεῖ νὰ ἀντιδράσει στὸν κίνδυνο τῆς καταστροφῆς της. Εἶναι εὐχάριστο τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ καθορισθεῖσα ἀπὸ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο ὡς ἡμέρα τοῦ περιβάλλοντος 1η Σεπτεμβρίου, ἡ ἀρχὴ τῆς Ἰνδίκτου, ἀμάρτυρη, ἄγνωστη καὶ ἀδιανόητη γιὰ τοὺς Ἁγίους Πατέρες, δὲν βρῆκε ἐκκλησιαστικὴ ἀπήχηση οὔτε ἑορτολογικὴ ἐφαρμογή."

Παρεμπιπτόντως, μία ρητορική ερώτηση στον …απλανή Σεβ.: Η καθιέρωση – απολύτως μονομερής – από μέρους του, του εορτασμού 8ης και 9ης «Οικουμενικής» Συνόδου, είναι μεμαρτυρημένη, γνωστή και αυτονόητη για τους Πατέρες; 

Με βάση τα παραπάνω, δεν είναι απίθανο ο Μητροπολίτης Πειραιώς να κατέφυγε στην …ιεχωβίτικη τακτική του φυλλαδίου «πόρτα – πόρτα», προκειμένου να μας πείσει πόσο «πλανεμένος» είναι ο Οικουμενικός Πατριάρχης. 

Εύχομαι να μην είναι έτσι τα πράγματα, γιατί αν είναι…

ΟΙ ΥΠΟΔΟΥΛΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ - ΜΕΓΑΛΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΟ ΒΟΛΟ

Συνεχίζονται και τούτο το μήνα οι ενδιαφέρουσες εκδηλώσεις του φορέα Πολιτισμού «Μαγνήτων Κιβωτός», στο πλαίσιο του Θεματικού Έτους 2015, «Μάγνητες και ο πολιτισμός της Θάλασσας». 

Η προσεχής εκδήλωση, που είναι ενταγμένη στα πλαίσια του εορτασμού της Εθνικής επετείου της 25ης Μαρτίου 1821, θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 21 Μαρτίου 2015, στις 19.00, στο Πνευματικό Κέντρο της Ι. Μητροπόλεως Δημητριάδος (Κ. Καρτάλη - Ανθ. Γαζή), στην πόλη του Βόλου. 

Την εκδήλωση - παρουσίαση συνδιοργανώνουν ο φορέας πολιτισμού «ΜΑΓΝΗΤΩΝ ΚΙΒΩΤΟΣ, για την διάσωση του πολιτιστικού αποθέματος», η Ειδική Συνοδική Επιτροπή Πολιτιστικής Ταυτότητος της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος και οι εκδόσεις «ΑΡΧΟΝΤΑΡΙΚΙ». 

Η Ειδική Συνοδική Επιτροπή Πολιτιστικής Ταυτότητας της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, της οποίας Πρόεδρος είναι ο Μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού κ. Ιγνάτιος, βλέποντας ότι η Επανάσταση του 1821 έχει πέσει κατά καιρούς θύμα μονομερών και μη τεκμηριωμένων θεωρήσεων, αποφάσισε να οργανώσει μέχρι το 2021, 10 Συνέδρια μέσω των οποίων να προσεγγίσει την αλήθεια και να αποκαλυφθεί ο πραγματικός χαρακτήρας προσώπων και γεγονότων εκείνης της εποχής. Ήδη έχουν πραγματοποιηθεί 3 Συνέδρια στην Αθήνα με εξαιρετική επιτυχία.

Στην εκδήλωση αυτή θα εμφανιστεί και θα αναλυθεί ο συλλογικός τόμος, που περιλαμβάνει τα πρακτικά του Β΄ Συνεδρίου με τον τίτλο «Η ΖΩΗ ΤΩΝ ΥΠΟΔΟΥΛΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΠΙ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑΣ», και είναι η πρώτη φορά που θα παρουσιαστεί εκτός Αθηνών. Θα ακουστούν τεκμηριωμένες θέσεις γύρω από την ιστορία και τον πολιτισμό μας, στοιχεία απαραίτητα για την στήριξη όλων μας την περίοδο αυτή της οικονομικής κρίσης και κρίσης αξιών. 

Τον τόμο αυτό θα παρουσιάσουν, μέσα από τις ομιλίες τους δύο νέοι επιστήμονες: 

- Η Δρ Ιστορικός Κατερίνα Γαλάνη, με θέμα: «Η Ναυτιλία των Ελλήνων στις παραμονές της Ελληνικής Επανάστασης», 

- Και ο συντοπίτης μας Δρ Φιλοσοφίας Δημήτριος Μπαλτάς, με θέμα: «Ταυτότητα και συλλογικός βίος των Ελλήνων στα χρόνια της Τουρκοκρατίας». 

Την εκδήλωση θα πλαισιώσει μουσικό σχήμα, που θα παρουσιάσει πρόγραμμα από έντεχνα και παραδοσιακά τραγούδια σχετικά με την Επανάσταση. Το αποτελούν οι αξιόλογοι νέοι μουσικοί, που τα τελευταία χρόνια συμμετέχουν σε διάφορα μουσικά συγκροτήματα παραδοσιακής και έντεχνης μουσικής στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και έχουν συμβάλει σε σημαντικό αριθμό δισκογραφικών ηχογραφήσεων διαφόρων καλλιτεχνών. 

Στέφανος Δορμπαράκης (Κανονάκι και τραγούδι) 

Χρήστος Δαλιάνης (Βιολί και τραγούδι) 

Αλέξανδρος Καψοκαβάδης (Κιθάρα, Λαούτο και τραγούδι) 

Την εκδήλωση θα κλείσει ο Μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού κ. Ιγνάτιος.

Η ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΠΑΛΤΑ "ΜΑΡΤΥΡΟΛΟΓΙΟ"

Απόψε, στον χώρο πολιτικής και πολιτισμού Ρήγας Βελεστινλής, στο Σύνταγμα, παρουσιάστηκε το καινούργιο βιβλίο του δρ. Φιλοσοφίας Δημήτρη Μπαλτά, Μαρτυρολόγιο, συγγραφείς και καλλιτέχνες στο στόχαστρο της σοβιετικής εξουσίας, το οποίο μόλις κυκλοφόρησε από τις Εναλλακτικές Εκδόσεις.  

Για το βιβλίο μίλησαν οι: Νίκος Νικολούδης, δρ. Ιστορίας και Φώτης Σχοινάς, δρ. Φιλοσοφίας και ο συγγραφέας του βιβλίου Δ. Μπαλτάς. Συντονιστής ήταν ο Κωνσταντίνος Ντίνος. 

Ήταν μια σοβαρή εκδήλωση, δηλαδή όλοι οι ομιλητές ήσαν καίριοι και ουσιαστικοί, χωρίς βερμπαλισμούς, χωρίς πλατιασμούς, αλλά με λόγο σαφή και τεκμηριωμένο, παρουσίασαν το βιβλίο, κάνοντας αναφορές και στο σήμερα. 

Παρέμβαση έκανε, κατά την συζήτηση, και ο Γιώργος Καραμπελιάς.

Από δεξιά: Δ. Μπαλτάς, Φ. Σχοινάς, Ν. Νικολούδης

Ο Νίκος Νικολούδης, διδάκτωρ Ιστορίας Πανεπιστημίου Λονδίνου, είπε στην εισήγησή του, μεταξύ άλλων:  

Για την πλειονότητα των σύγχρονων ανθρώπων, τουλάχιστον στον δυτικό κόσμο, αποτελεί κοινή αντίληψη ότι το σοβιετικό καθεστώς, όπως και το εθνικοσοσιαλιστικό, υπήρξαν οι πιο τυραννικές μορφές διακυβέρνησης κατά τον 20ό αιώνα. Αν και ξεκίνησαν από διαφορετικές αφετηρίες, στην προσπάθειά τους να διαμορφώσουν έναν «νέο» τύπο ανθρώπου τόσο η σοβιετική όσο και η εθνικοσοσιαλιστική ηγεσία εκμηδένισαν κάθε μορφή έκφρασης που τολμούσε να διαφοροποιηθεί έστω και ελάχιστα από την κυρίαρχη κρατική ιδεολογία. Για την επίτευξη αυτού του σκοπού το ναζιστικό καθεστώς υιοθέτησε τις πιο σύγχρονες και «αποτελεσματικές» μεθόδους εξόντωσης, όπως οι θάλαμοι αερίων. Αντίθετα, το σοβιετικό επέλεξε πιο παραδοσιακές και εν μέρει «πρωτόγονες» μεθόδους, όπως η λιμοκτονία ή η φυσική εξάντληση των «αντιπάλων» του μέσω της καταναγκαστικής εργασίας στα διαβόητα γκουλάγκ, η χωροθέτηση των οποίων σε περιοχές με εξαιρετικά δυσβάστακτο κλίμα εγγυάτο την αποτελεσματικότητά τους. 

Δρ. Νίκος Νικολούδης

Όσον αφορά ειδικότερα το σοβιετικό καθεστώς, τα πρώτα και κυριότερα θύματα των διωγμών του υπήρξαν οι διανοούμενοι και οι καλλιτέχνες, η τύχη των οποίων αποτελεί και το θέμα του βιβλίου που παρουσιάζουμε εδώ. Παρά τη σχετικά μικρή έκτασή του, το έργο αναλύει έγκυρα και μεθοδικά τις μεθόδους εξουδετέρωσης των ιδεολογικών αντιπάλων (πραγματικών ή εικαζόμενων) του σοβιετικού καθεστώτος, εξετάζοντας μάλιστα αναλυτικά τις πιο γνωστές και προβεβλημένες περιπτώσεις τους. Κατ’ αρχήν ο συγγραφέας, γνωστός για τη συστηματική συγγραφική του ενασχόληση με τη ρωσική πνευματική κίνηση, επισημαίνει ότι οι διωγμοί των διανοουμένων δεν υπήρξαν επινόηση του σοβιετικού καθεστώτος αλλά ανάγουν την προέλευσή τους στη μεταναπολεόντεια περίοδο, οπότε το τσαρικό καθεστώς έστρεψε την οργή του, μεταξύ άλλων, εναντίον των Δεκεμβριστών διανοουμένων και του Αλεξάνδρου Πούσκιν. 

Παρόμοιοι διωγμοί συνέβησαν και αργότερα κατά τον 19ο αιώνα, προοιωνιζόμενοι αντίστοιχους σοβιετικούς κατά τον 20ό. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο συγγραφέας: «Το έργο του Αλεξ. Σολζενίτσιν (1918-2008) υπό τον τίτλο “Μία ημέρα του Ιβάν Ντενίσοβιτς”, έχει μία σπουδαία καταγωγή, τις “Αναμνήσεις από το σπίτι των πεθαμένων” του Ντοστογιέφσκυ, αν και επισημαίνεται ότι “υπάρχουν ομοιότητες στα δύο βιβλία οι οποίες δεν μπορούν να αποδοθούν στην επίδραση του παλαιότερου συγγραφέα στον νεώτερο, αλλά οφείλονται στην όμοια κατάσταση που περιγράφουν τα δύο βιβλία”» (σελ. 16). 

Εξίσου ενδιαφέρουσα είναι η διαπίστωσή του ότι «ο σταλινισμός, ως θεωρητική σύλληψη και ως πρακτική εφαρμογή, υπήρχε και προ του Στάλιν, κατά την εποχή του Λένιν, και μετά τον Στάλιν, κατά την εποχή του Χρουστσώφ» (σελ. 9-10). Είναι γεγονός ότι τα πρώτα σύγχρονα γκουλάγκ εγκαινιάστηκαν ευθύς μετά την επικράτηση του σοβιετικού καθεστώτος, δεδομένου ότι το τσαρικό καθεστώς εξόριζε μεν τους αντιπάλους του αλλά δεν τους περιόριζε κατ’ ανάγκη σε στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας (κάτι που διαπίστωσε και ο ίδιος ο Λένιν κατά την εξορία του στη Σιβηρία). Υπ’ αυτή την έννοια η εξέλιξη των στρατοπέδων καταναγκαστικής εργασίας στη Ρωσία / Σοβιετική Ένωση γινόταν όλο και πιο απάνθρωπη, τουλάχιστον μέχρι τον θάνατο του Στάλιν.

Γενικότερα πάντως, ο συγγραφέας διαπιστώνει ότι «θα πρέπει να τονισθεί ότι η Τρομοκρατία του Λένιν ήταν θεμελιωμένη στον Μαρξ και στον Ένγκελς οι οποίοι έγραφαν ότι “θα πρέπει να επαναληφθεί το 1793. Αφού καταλάβουμε την εξουσία και μετέπειτα, θα μας βλέπουν σαν να είμαστε τέρατα, αλλά αυτό βεβαιότατα μας αφήνει αδιάφορους”» (σελ. 55). Οι τίτλοι των τεσσάρων κυρίων κεφαλαίων του έργου δηλώνουν χαρακτηριστικά και το είδος της «ποινής» που συνεπαγόταν η δυσμένεια του σοβιετικού καθεστώτος για τους διανοούμενους αντιπάλους του: «Οι εξόριστοι», «Οι εκτελεσθέντες», «Οι καταδικασθέντες σε λήθη», «Οι αυτόχειρες». 

Καταληκτικά, πρόκειται για ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον έργο το οποίο, παρά τον όγκο των πληροφοριών που περιέχει, διαβάζεται χωρίς να κουράζει, αποτελώντας παράλληλα ένα χρήσιμο εγχειρίδιο, εγκυκλοπαιδικού χαρακτήρα, για το θέμα που διαλαμβάνει.

Γιώργος Καραμπελιάς

ΓΙΑ ΤΗΝ "ΙΕΡΑΤΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ" ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΟΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΕΝΩΣΗ (ΦΩΤΟ ΚΑΙ ΒΙΝΤΕΟ)

Στην εκδήλωση μας «Ιερατική Ποίηση» στην Ελληνοαμερικανική Ένωση (10-3-2015), από την οποία δημοσιεύουμε σήμερα φωτογραφικά στιγμιότυπα, παρέστησαν, μεταξύ άλλων: 

Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Θαυμακού Ιάκωβος, ο Αρχιμ. Παντελεήμων Μανουσάκης (Καθηγητής Φιλοσοφίας στις Η.Π.Α.), ο Αρχιμανδρίτης Σεραφείμ Δημητρίου, ο πρωτοπρεσβύτερος Λεωνίδης Ψαριανός, ο πρωτοπρεσβύτερος και ποιητής Βασίλειος Θερμός, ο π. Ζήσης Κτενίδης, η συγγραφέας Αθηνά Κακούρη, ο φιλόλογος Μανόλης Χατζηγιακουμής, ο ομότ. καθηγητής της Θεολογικής Σχολής Αλέξανδρος Σταυρόπουλος, ο θεολόγος και αγιογράφος Ευστάθιος Γιαννής, ο Νίκος Καλιούρης (ανιψιός του Αρχιεπισκόπου Αυστραλίας Στυλιανού), η διευθύντρια του Α’ Αρσακείου Λυκείου Ψυχικού Αμαλία Μαυροειδή, οι συνθέτες: Ιάκωβος Κονιτόπουλος, Λεωνίδας Κανάρης, Βασιλική Φιλιππαίου, Δημήτρης Ζαφειρέλλης, Γεράσιμος Σκούρης, η πιανίστρια Νικόλ Καραλή, οι καθηγητές σε ΤΕΦΑΑ Νίτσα Μπουρνέλη και Κώστας Μουντάκης, η νομικός στο ΥΠΕΞ Έφη Μπακοπούλου, ο θεολόγος Γιώργος Βλαντής από το Μόναχο της Γερμανίας, ο θεολόγος Διονύσης Σκλήρης, ο Δρ. Φιλοσοφίας Σωτήρης Μητραλέξης, ο θεολόγος και φιλόλογος Ρόνι Μπου Σάμπα (από το Λίβανο) κ.α.

Την εκδήλωση προλόγισε εκ μέρους του Hellenic American University ο Εντεταλμένος Οικονομικός Σύμβουλος Λεωνίδας Τζώνης. 

Ακολουθεί η εισαγωγή του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου στην εκδήλωση. 

Σας παρουσιάζουμε απόψε μία ανθολογία «Ιερατικής Ποίησης». Ο όρος ίσως δεν ακούγεται τόσο δόκιμος αλλά τον επιλέξαμε για να δηλώσουμε ότι η ποίηση αυτή είναι γραμμένη από σύγχρονους Ορθόδοξους κληρικούς ποιητές. 

Αυτό δεν σημαίνει ότι η ποίηση αυτή είναι κατ' ανάγκην θρησκευτική. Περιέχει τόση θρησκευτικότητα όση και η ποίηση που γράφεται γενικά από τους ποιητές. Άρα πρόκειται για καθαρή ποίηση, υπαρξιακού κυρίως χαρακτήρα. Από την ποίηση αυτή είναι λογικό να μην απουσιάζει ο Θεός, αλλά Αυτός νοείται ως αέναη αναζήτηση και ως Ον που νοηματοδοτεί την ύπαρξη και όχι ως κάτι το δεδομένο και μαγικό. Γι΄αυτό σε πολλά από τα ποιήματα που παρουσιάζονται απόψε, ο Θεός υπάρχει ως αίσθηση ή καλύτερα θα λέγαμε ότι αυτό που κυριαρχεί είναι η αίσθηση του ιερού, που τόσο λείπει από την ζωή μας. 

Επιτρέψτε μου δυο λόγια για το πώς προέκυψε η Ιερατική Ποίηση. Ήταν μια πρότασή μας στον Θάνο Μικρούτσικο, για την διοργάνωση "Πάτρα - Πολιτιστική Πρωτεύουσα 2006". Ο Θάνος Μικρούτσικος ενέκρινε την πρόταση και ξεκίνησε αμέσως η υλοποίησή της. Η παραίτησή του όμως από την Καλλιτεχνική διεύθυνση του θεσμού, είχε ως συνέπεια την ακύρωσή της από την διάδοχη κατάσταση. 

Τον Ιανουάριο του 2007 με το Καλλιτεχνικό Σύνολο Πολύτροπον, ανεβάσαμε την "Ιερατική Ποίηση" στην ιστορική αίθουσα της Φιλαρμονικής - Ωδείο Πατρών. Σύγχρονοι Έλληνες συνθέτες δέχτηκαν την πρότασή μας και μελοποίησαν (για φωνή και πιάνο) ποιήματα σύγχρονων κληρικών που τους άρεσαν, δημιουργώντας, έτσι, ένα πρώτο corpus αυτού που ονομάσαμε "Ιερατική Ποίηση". 

Το 2010 η παραγωγή ανέβηκε με την Ορχήστρα του Φεστιβάλ Πάτμου στο γνωστό και επιτυχημένο Φεστιβάλ Θρησκευτικής Μουσικής, υπό τη διεύθυνση του Καλλιτεχνικού Διευθυντού του, μαέστρου και συνθέτη Άλκη Μπαλτά. 

Απόψε πραγματοποιείται και με νέα έργα για πρώτη φορά στην Αθήνα σε συνεργασία με το Πρόγραμμα Μουσικής του Hellenic American College και το Hellenic American University εδώ στο φιλόξενο θέατρο της Ελληνοαμερικανικής Ένωσης. 

Στην παρουσίαση της "Ιερατικής Ποίησης" στην Πάτρα, ο π. Βασίλειος Θερμός, ένας από τους ιερείς - ποιητές πραγματοποίησε ομιλία με θέμα Η άδηλη "ποίηση" των κρυφών "ιερέων", λέγοντας μεταξύ άλλων ότι: "Ὑπάρχουν ἱερεῖς πού γράφουν ποίηση. Γιά νά φανερώσουν στόν κοινό ἔλεγχο μύχιες εὐαισθησίες. Γιά νά ὑποβάλουν τά αἰσθήματά τους στό γονιμοποιό ἄγγιγμα τοῦ ἀδελφοῦ καί νά τοῦ τά παραδώσουν φιλάδελφα γιά τή δική του γονιμοποίηση. Ἱερεῖς οἱ ὁποῖοι, πέρα ἀπό τή φωτιά τοῦ Θυσιαστηρίου πού εἶναι πάντα τό μεῖζον, «ἀνάβουν στίχους νά ξορκίσουν τό κακό πού πλάκωσε τή χώρα», γιά νά ἐπικαλεστοῦμε τόν Ρίτσο." 

Υπάρχουν πια και άλλοι ιερείς, εκτός των ανθολογουμένων στο πρόγραμμά μας, που γράφουν ποίηση. Σε μια επόμενη εκδοχή θα συμπεριλάβουμε ό,τι μας ενδιαφέρει και μας συγκινεί από τα δικά τους πονήματα. 

Οι σπουδαιότεροι εκπρόσωποι της Ιερατικής Ποίησης, των οποίων ποιήματα θα ακουστούν απόψε είναι ο Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας Στυλιανός – ο οποίος συμπλήρωσε 40 χρόνια Αρχιερατείας στην Ωκεανία - ο λόγιος Μητροπολίτης Πέργης Ευάγγελος από την Κωνσταντινούπολη, ο πρωτοπρεσβύτερος του Οικουμενικού Θρόνου Παναγιώτης Καποδίστριας από τη Ζάκυνθο, ο ιερομόναχος Συμεών ο Περουβιανός – τα ποιήματά του τα έγραψε όταν ήταν στο Άγιον Όρος- ο πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Θερμός, παιδοψυχίατρος και οι μακαριστοί, πλέον, Μητροπολίτης Κοζάνης Διονύσιος Ψαριανός και μοναχός Μωϋσής ο αγιορείτης. 

Οι περισσότεροι έχουν εκδώσει αρκετές ποιητικές συλλογές, κάποιοι έχουν βραβευτεί για την ποίησή τους και από την Ακαδημία Αθηνών, όπως ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας, και γενικώς η απήχηση του ποιητικού έργου τους ολοένα και δυναμώνει. 

Ποιήματα αυτών των κληρικών ποιητών μελοποίησαν σύγχρονοι Έλληνες συνθέτες, τους οποίους και ευχαριστώ από καρδιάς για την πρόθυμη ανταπόκρισή τους στην πρόσκλησή μου, που γι’ αυτούς στάθηκε μια μουσική πρόκληση. 

Απόψε θα ακούσουμε τραγούδια που μελοποίησαν οι συνθέτες: Κωνσταντία Γουρζή, Λεωνίδας Κανάρης, Ιάκωβος Κονιτόπουλος, Αλέξανδρος Μούζας, Άλκης Μπαλτάς, Αλεξάνδρα Παπαστεφάνου, Φίλιππος Τσαλαχούρης και Βασιλική Φιλιππαίου. Κάποια απ΄αυτά είναι σε πρώτη εκτέλεση, γραμμένα ειδικά για την αποψινή εκδήλωση. 

Κατά συγκυρία, αρκετοί από τους συνθέτες μας δεν βρίσκονται ανάμεσά μας γιατί είναι απόψε σε διατεταγμένη μουσική αποστολή. Η Κωνσταντία Γουρζή διευθύνει την Ορχήστρα της Λυρικής Σκηνής στην παραγωγή του Μπαλέτου της Λυρικής με έργα Μάνου Χατζιδάκι. Η Αλεξάνδρα Παπαστεφάνου ερμηνεύει απόψε στο Μέγαρο Μουσικής την Μουσική Προσφορά του Μπαχ. Ο Φίλιππος Τσαλαχούρης βρίσκεται στην γενική δοκιμή της πρώτης του όπερας Ιούλιος Καίσαρ, που ανεβαίνει αύριο στο Μέγαρο Μουσικής. Ο Άλκης Μπαλτάς στην Κύπρο, καθώς είναι διευθυντής της Συμφωνικής Ορχήστρας Κύπρου. Τους ευχαριστώ θερμά για την εμπιστοσύνη τους. 

Ευχαριστώ, τον πρόεδρο του Hellenic American University κ. Λεωνίδα Κόσκο, καθώς και τον Εντεταλμένο Οικονομικό Σύμβουλο κ. Λεωνίδα Τζώνη για την καθοριστική συμβολή τους στην πραγματοποίηση της αποψινής εκδήλωσης, καθώς επίσης, τις κυρίες Λίλα Μανιώτη και Μυρτώ Τσελέντη από την Διεύθυνση Πολιτιστικού για την άψογη συνεργασία. 

Ευχαριστώ, ακόμη, τον φοιτητή Ιωάννη - Πορφύριο Καποδίστρια, ο οποίος φιλοτέχνησε την αφίσα και το πρόγραμμα της εκδήλωσης καθώς και τις εκδόσεις Αρχονταρίκι για την εκτύπωση του προγράμματος. 

Θέλω να ευχαριστήσω τέλος με όλη μου την ψυχή τις τρεις κυρίες που συμμερίστηκαν το πάθος μου για την Ιερατική Ποίηση και την ερμηνεύουν απόψε, μετά από σύντονη μουσική προετοιμασία και με περισσή ανιδιοτέλεια. Την διακεκριμένη πιανίστρια κυρία Βίκυ Στυλιανού, η οποία έκανε και αρκετές μεταγραφές ειδικά για την αποψινή εκδήλωση, την μέτζο σοπράνο Μαργαρίτα Συγγενιώτου, η οποία έχει ταυτιστεί με την νεοελληνική μουσική δημιουργία, και την σοπράνο Δάφνη Πανουργιά, πολύτιμη συνοδοιπόρο στην μουσική περιπέτεια. 

Τέλος, ευχαριστώ όλους εσάς για την παρουσία σας και σας παρακαλώ να ξεφυλλίσουμε την ανθολογία της Ιερατικής Ποίησης, χωρίς χειροκροτήματα ενδιαμέσως, παρά μόνο στο τέλος, αν ευαρεστηθείτε.

ΜΝΗΜΗ ΟΔΥΣΣΕΑ ΕΛΥΤΗ ΣΗΜΕΡΑ / "Μ' ένα τριφύλλι φως"

Το  Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών Α.Π.Θ. διοργανώνει εκδήλωση με τίτλο «Μ’ ένα τριφύλλι φως», η οποία είναι ένα αφιέρωμα στον Οδυσσέα Ελύτη, σήμερα Τετάρτη 18 Μαρτίου 2015 στις 18.30 στη Θεσσαλονίκη στο Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών Α.Π.Θ.

Πρόκειται για ένα πρόγραμμα λόγου και μουσικής που παρουσιάζει τις κυρίαρχες όψεις του προσωπικού μύθου του Οδυσσέα Ελύτη: φύση, γλώσσα, αισθήσεις, υπερβατική σκέψη. Με κύριο άξονα τον λυρισμό του Οδυσσέα Ελύτη αναπτύσσεται η μουσική του Γιώργου Κουρουπού δίνοντας φόρμες τραγουδιού και μουσικής συνοδείας. 

Η εκδήλωση αυτή ανήμερα της επετείου του θανάτου του Ελύτη, εντάσσεται στις εκδηλώσεις παράλληλα με την έκθεση «Τιμή στον Τεριάντ», καθώς ο ποιητής είχε φιλική σχέση με τον Τεριάντ και ασχολήθηκε ιδιαίτερα με το φαινόμενο ζωγράφος Θεόφιλος. 

Τραγουδούν: Σπύρος Σακκάς, Άρτεμις Μπόγρη 

Πιάνο: Γιώργος Κουρουπός 

Μαντολίνο: Βιβή Γκέκα 

Απαγγελία: Ιουλίτα Ηλιοπούλου 

ΣΤΟ ΠΑΡΑΣΙΤΟ ΤΗΣ ΑΣΤΟΡΙΑΣ ΠΟΥ ΘΕΩΡΕΙ ΕΑΥΤΟΝ ΑΤΛΑΝΤΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Το παράσιτο της Αστόριας που ακούει στο όνομα Παναγιώτης Τελεβάντος, σχολιάζει με τον γνωστό ηλίθιο τρόπο του την συνέντευξή μου με τον Αρχιμ. π. Παντελεήμονα Μανουσάκη στο intv.gr.

Για την ιστορία να σημειώσω πως δεν τόλμησε να απαντήσει - αυτός που σχολιάζει και τις τρίχες των παπάδων - ούτε στον Μητροπολίτη Αργολίδος Νεκτάριο, ούτε βέβαια και σε μένα για όσα πραγματικά του έγραψα. 

Η απάντησή μου στον γελοιωδέστατο σχολιασμό του στην συνέντευξή μας, είναι η δημοσιοποίηση της ηλεκτρονικής αλληλογραφίας μας, κάποιους μήνες πριν. 

Αν κάποιοι τον υπολογίζουν τον "κύριο" αυτό, το επ' εμοί θα τον ξεμπροστιάζω όταν ασχολείται μαζί μου, καθώς πάντοτε έχω ράμματα για τη γούνα του. 

Να σημειώσω πως στις απαντήσεις του στην παρακάτω αλληλογραφία μας, μου απαντά νομίζοντας (;) ότι είμαι πρώην φίλος του Αρχιερεύς!!!

On Apr 26, 2014, at 10:55 AM, Panagiotis Andriopoulos wrote: 

Διαχειριστά του ιστολογίου PANAYIOTIS TELEVANTOS, Δια του μηνύματος αυτού σας ΑΠΑΓΟΡΕΥΩ ρητώς και κατηγορηματικώς να αναπαράγετε αναρτήσεις ή ειδήσεις των ιστολογίων μου ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΟΔΟΣ και ΦΩΣ ΦΑΝΑΡΙΟΥ. 

Φίλοι μού γνωστοποίησαν ότι προβαίνετε συχνά σε παραπομπές στα ιστολόγιά μου, γεγονός που δεν περιποιεί τιμή στην εργασία μου. 

Παρακαλώ να σεβαστείτε την απαγόρευσή μου. 

Χριστός Ανέστη! 

Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος

Απάντηση Π.Τ.: ΠΟΛΥ ΨΗΛΑ ΣΗΚΩΣΕΣ ΤΟΝ ΑΜΑΝΕ .....ΛΑΚΗ

On Apr 26, 2014, at 11:52 AM, panandr6 wrote: ΜΟΥ ΚΑΝΕΤΕ ΠΛΑΚΑ ΚΥΡΙΕ Η ΤΟΝ ΒΛΑΚΑ; ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ ΟΝΟΜΑΖΟΜΑΙ.

Απάντηση Π.Τ.: 

ΚΟΙΛΙΟΔΟΥΛΟΣ ΑΣΤΑΚΟΜΑΚΑΡΟΝΑΣ ΟΝΟΜΑΖΕΣΑΙ ....ΛΑΚΗ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΑΠΟ 4 ΠΗΓΕΣ. ΟΙ ΜΕΝ ΤΡΕΙΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΓΝΩΣΤΕΣ. Η ΤΕΤΑΡΤΗ...

On Dec 9, 2014, at 11:16 AM, Panagiotis Andriopoulos wrote: 

Το γεγονός ότι είστε ψυχοπαθής, "κύριε" Τελεβάντε, δεν σας αμνηστεύει στα μάτια μου. Σας είχα ζητήσει προ καιρού να σταματήσετε κάθε αναφορά στα ιστολόγιά μου και στο πρόσωπό μου και το τηρήσατε - όσο μπόρεσα να παρακολουθήσω. Σήμερα επανέρχεστε στην συνήθη αήθη και αηδή τακτική σας. Δεν έχω καμία απολύτως σχέση με τα πρόσωπα που παραθέτετε στη σχετική σας ανάρτηση (http://panayiotistelevantos.blogspot.gr/2014/12/blog-post_28.html) και την αποκάλυψη του υβριστή μου "αμέθυστου" - από μέρους μου - θεωρώ ότι δεν δικαιούσθε εσείς να την εκλαμβάνετε όπως νομίζετε, δηλαδή διαστρεβλώνοντας την πραγματικότητα. Σας καλώ τώρα να κατεβάσετε την ανάρτηση και να μην ασχοληθείτε ξανά μαζί μου. Αλλιώς θα πράξω τα δέοντα. Το ποια θα είναι αυτά θα το δείτε. Όχι βέβαια φαντασιώσεις σαν τις δικές σας, αλλά πραγματικότητες και μάλιστα σκληρές για σας... 

Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος

Απάντηση Π.Τ.: 

....λάκη είτε πιστεύεις είτε δεν πιστεύεις Θεός υπάρχει και Ημέρα της Κρίσεως. Κόψε τις αστακομακαροναδες και τα cheesecake εν μέσω Σαρακοστής κρέμασε το ωμοφόριο και κοίταξε την ψυχή σου. 

ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΤΑΙ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 19 ΜΑΡΤΙΟΥ ΤΟ "ΜΑΡΤΥΡΟΛΟΓΙΟ" ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΠΑΛΤΑ

Οι Εναλλακτικές Εκδόσεις παρουσιάζουν την Πέμπτη 19 Μαρτίου στις 19.30 το βιβλίο του Δημήτρη Μπαλτά, Μαρτυρολόγιο, συγγραφείς και καλλιτέχνες στο στόχαστρο της σοβιετικής εξουσίας. 

Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι: Νίκος Νικολούδης, δρ Ιστορίας και Φώτης Σχοινάς, δρ Φιλοσοφίας και ο συγγραφέας του βιβλίου. Συντονιστής: Κωνσταντίνος Ντίνος.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στον χώρο πολιτικής και πολιτισμού Ρήγας Βελεστινλής, Ξενοφώντος 4, 6ος όροφος, Σύνταγμα. 

Ο συγγραφέας στον πρόλογο του βιβλίου γράφει μεταξύ άλλων: 

Ἡ μελέτη δέν φιλοδοξεῖ νά ἀποτελέσει μονομερῶς ἕνα ἐγχειρίδιο τῆς ἱστορίας τῆς ρωσσικῆς λογοτεχνίας ἤ τῆς πολιτικῆς ἱστορίας τῶν ἐτῶν 1917-1966. Ἀντιθέτως, διά τῆς παρούσης ἐργασίας ἐπιχειρεῖται κυρίως ἡ διατήρηση τῆς ἱστορικῆς μνήμης, τῆς ἐθνικῆς καί συλλογικῆς, ὅπως καί τῆς ἀτομικῆς, πού εἶναι συστατικό στοιχεῖο τῆς ἐπιβιώσεως ἑνός ἔθνους καί ὥς ἕνα βαθμό τοῦ παραδειγματισμοῦ τῶν ἄλλων ἐθνῶν. Ἐπίσης σκοπός τοῦ γράφοντος εἶναι νά δείξει ὅτι ὁ «σταλινισμός», ὡς θεωρητική σύλληψη καί ὡς πρακτική ἐφαρμογή, ὑπῆρχε καί πρό τοῦ Στάλιν, κατά τήν ἐποχή τοῦ Λένιν, καί μετά τόν Στάλιν, κατά τήν ἐποχή τοῦ Χρουστσώφ. Θά ἦταν τουλάχιστον ἱστορική ἀδικία εἰς βάρος τῶν πολλῶν καί τῆς Ἱστορίας νά περιορίσει κανείς τήν Τρομοκρατία τοῦ σοβιετικοῦ καθεστῶτος στά χρόνια τῆς ἐξουσίας τοῦ Στάλιν, ἰδιαιτέρως δέ στά ἔτη 1936-1938, ἐνῶ τά γεγονότα μαρτυροῦν περί τῆς συστηματικῆς τρομοκρατικῆς πρακτικῆς τοῦ σοβιετικοῦ καθεστῶτος σέ ὅλην τήν διάρκεια τῆς ἱστορίας του.

Δείτε σχετική ανάρτηση της Ιδιωτικής Οδού εδώ. 

"ΑΠΟΨΕ Μ' ΕΓΚΑΤΕΛΕΙΨΕΣ" ΜΕ ΤΗΝ ΕΞΑΙΣΙΑ ΣΟΦΙΑ ΑΒΡΑΜΙΔΟΥ

Καταπληκτική Σοφία Αβραμίδου απόψε, στην εκπομπή "Στην υγειά μας, ρε παιδιά". 

Ερμηνεία με ήθος! Κατάνυξις, θα έλεγα.
"Απόψε μ΄ εγκατέλειψες", τραγούδι του 1950, σε στίχους Χαράλαμπου Βασιλειάδη και μουσική Στέλιου Χρυσίνη. 

 

ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΡΩΣΣΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΟΥ 20ου αι.

Δημήτρης Μπαλτᾶς 

Teresa Obolevitch, La philosophie religieuse russe, trad. M. Gawron-Zaborska, Les Éditions du Cerf, Paris 2014, σελ. 275 

Μία δυναμική, πρωτότυπη καί ἐνδιαφέρουσα πλευρά τῆς ρωσσικῆς φιλοσοφικῆς σκέψεως τῶν τελευταίων αἰώνων ἀναδεικνύει τό βιβλίο τῆς Teresa Obolevitch, καθηγήτριας στο πανεπιστήμιο Jean-Paul II Κρακοβίας, τό ὁποῖο προσφάτως μεταφράστηκε στα γαλλικά. 

Ἡ ρωσσική θρησκευτική φιλοσοφία διατηρεῖ μία ἰδιαίτερη θέση στήν Ἱστορία τῆς ρωσσικῆς φιλοσοφίας, ἐπικεντρωνόμενη κυρίως, μέ βάση τήν πραγμάτευση τῆς συγγραφέως στά προβλήματα τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἀνθρώπου, τῆς γνώσεως τοῦ Θεοῦ, τῆς συνθέσεως ἰδεαλισμοῦ καί ρεαλισμοῦ καί τέλος τῆς φιλοσοφίας τοῦ ὀνόματος. Γιά τήν προβληματική αὐτή ἡ Teresa Obolevitch ἔχει ἀφετηρία τήν σκέψη τοῦ Βλαδίμηρου Σολόβιεφ (σσ. 119-140), τοῦ Νικολάου Λόσσκυ (σσ. 140-151) τοῦ Παύλου Φλωρένσκυ (σσ. 153-170), τοῦ Σεμιόν Φράνκ (σσ. 170-188), τοῦ Νικολάου Μπερντιάγιεφ (σσ. 189-203), τοῦ Λέοντα Σεστώβ (σσ. 204-214), τοῦ Σεργίου Μπουλγκάκωφ (σσ. 221-228) καί τοῦ Ἀλεξέϊ Λόσεφ (σσ. 228-236). Στό σημεῖο αὐτό ἄς μοῦ ἐπιτραπεῖ νά σημειώσω ὅτι τά ἀναφερόμενα στόν Σέργιο Μπουλγκάκωφ περιορίζονται μόνον στήν φιλοσοφία τοῦ ὀνόματος καί δέν ἀφοροῦν τό συνολικό φιλοσοφικό ἔργο του. 

Τῆς παρουσιάσεως τῶν ἀναφερθέντων Ρώσσων φιλοσόφων, οἱ περισσότεροι τῶν ὁποίων ἐξορίστηκαν ἀπό τούς μπολσεβίκους τό 1922 καί ἔζησαν στήν δυτική Εὐρώπη καί στήν Ἀμερική, ἔχει προηγηθεῖ μία ἐκτενής ἀναφορά στον χαρακτήρα τῆς ρωσσικῆς φιλοσοφίας ἀπό τόν μεσαίωνα μέχρι τόν 19ο αἰ. (σσ. 17-109). Ἐπισημαίνεται ὅτι «οἱ Ρῶσσοι διανοούμενοι τοῦ 18ου αἰ. δέχθηκαν ἐπιδράσεις τῆς σκέψεως τοῦ Ντεκάρτ καί τοῦ Λάϊμπνιτς» (σ. 59). Ἐπίσης ἐνδιαφέρουσες εἶναι οἱ σελίδες πού καλύπτουν τά «φιλοσοφικά μοτίβα στήν ρωσσική λογοτεχνία» (σσ. 97-109), μέ ἰδιαίτερη ἀναφορά στό ἔργο τοῦ Ντοστογιέφσκι καί τοῦ Τολστόϊ. Μεταξύ τῶν βασικῶν τοποθετήσεων τῆς συγγραφέως θα ἀναφερθεῖ ὅτι «ἡ φιλοσοφία στήν Ρωσσία, περισσότερο ἀπό ὑπηρέτρια τῆς θεολογίας, εἶναι, τρόπον τινα, τό τέκνο της» (σ. 45). 

Σέ μία συνολική ἀποτίμηση, τό βιβλίο τῆς Teresa Obolevitch εἶναι μία χρήσιμη εἰσαγωγή στήν ρωσσική φιλοσοφία, καί ἰδιαιτέρως στήν ρωσσική θρησκευτική φιλοσοφία τοῦ 20οῦ αἰ. Ἡ συγγραφέας παρακολουθεῖ τήν πρωτογενῆ φιλοσοφική παραγωγή τῶν Ρώσσων διανοητῶν ἀλλά καί τήν πλούσια δευτερογενῆ βιβλιογραφική παραγωγή.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ π. ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΑ ΜΑΝΟΥΣΑΚΗ ΣΤΟ INTV.GR

Μια ακόμα εκπομπή ΜΕΡΕΣ του 2015 στο διαδικτυακό κανάλι intv.gr

Μπορείτε να δείτε εδώ την συνέντευξη που μας παραχώρησε ο πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης Παντελεήμων Μανουσάκης, Καθηγητής Φιλοσοφίας στο Καθολικό Κολλέγιο του Τιμίου Σταυρού στη Βοστώνη.

Τα θέματα που θίγονται, με βάση και το επιστημονικό έργο του π. Π. Μανουσάκη, πολλά και ενδιαφέροντα: Σχέση Φιλοσοφίας και Θεολογίας, οι σπουδές Φιλοσοφίας στην Αμερική σήμερα, η ενότητα των χριστιανών, το ζήτημα του "Πρωτείου" στην Ορθόδοξη Εκκλησία, οι Διορθόδοξες σχέσεις, ο γάμος με βάση τις νέες κοινωνικές συνθήκες κ.α.

Παρουσίαση: Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος

Σκηνοθεσία: Γιώργος Αρβανίτης

Για την συνέντευξη αυτή δείτε και την σχετική αναφορά του π. Παναγιώτη Καποδίστρια στο νυχθημερόν. 

Ο ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΜΠΟΥΚΑΛΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ "ΓΕΡΜΑΝΟΦΑΓΟ" ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΑΜΒΡΟΣΙΟ

ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΜΠΟΥΚΑΛΑΣ 

Μητροπολιτική κακότητα 
Η Καθημερινή

Πρώτα κατακεραυνώνει την κ. Μέρκελ, στην πύρινη ιστοσελίδα του, ο ευλογημένος. Κι ύστερα επιτίθεται στον κ. Σόιμπλε, «τον κομπλεξικό υπουργό των Οικονομικών της Γερμανίας, η έκφραση του προσώπου του οποίου φανερώνει όλο το μίσος που τρέφει εναντίον όλων όσοι, κατά καλή τους τύχη, δεν χρησιμοποιούν αναπηρικό καροτσάκι για τις μετακινήσεις τους!» Το θαυμαστικό είναι του κειμένου, όχι δικό μου. Αντέγραψα, άλλωστε, με προσοχή, όπως πρέπει να κάνουμε πάντα με λόγια που υποτίθεται ότι απορρέουν από θεία φώτιση. Εκείνη τη θεία φώτιση που –και πάλι υποτίθεται– διαθέτουν εκ σχήματος οι ιερωμένοι.
Αλλά τι ακριβώς θαυμάζει ο γερμανοφάγος μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας, Αμβρόσιος; Τη γεροντική του πραότητα; Την ψυχαναλυτική του δεινότητα; Την ικανότητά του να διαβάζει φυσιογνωμίες καλύτερα και από τον Λομπρόζο; Την κακότητα που επιφυλάσσει σ’ έναν άνθρωπο που αντιμετωπίζει καθημερινά ένα σοβαρό πρόβλημα που δεν το έχουν «όσοι, κατά καλή τους τύχη, δεν χρησιμοποιούν αναπηρικό καροτσάκι για τις μετακινήσεις τους»; Τη χλευαστική του προπέτεια; Τον ιδιόρρυθμο τρόπο με τον οποίο αποκωδικοποιεί τις Εντολές που κηρύσσει από τον άμβωνά του, θεωρώντας τες απαράβατες για τους άλλους, αδιάφορες όμως για τη σεβασμιότητά του; Ο Θεός κι η ψυχή του. Ο Ελληνας Θεός, βέβαια. Γιατί για τον δεσπότη, που γελάει με τον πόνο ενός άλλου, ο Θεός είναι Ελληνας. Πάππου προς πάππου. 
Οποιος κι αν εξαπέλυε τέτοια ανάλγητα, και εναντίον οποιουδήποτε, η θλίψη θα ήταν η ίδια. Οταν, όμως, τα εξαπολύει ένας αξιωματούχος της ιεροσύνης, τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα. Γιατί, για να μείνουμε στον χώρο των υποθέσεων, κάποιος που επέλεξε να φορέσει το ράσο, υποτίθεται ότι δεν το έπραξε για την κοσμική δόξα, την υλική άνεση, τα «λάικ». Αλλά για να υπηρετήσει με πάθος και χωρίς εθνικές, φυλετικές ή άλλες διακρίσεις την κατανόηση, την αγάπη και τη συγχώρεση, ακόμα κι όταν (ιδίως τότε) τον δυσκολεύουν αφόρητα. Ακόμα κι όταν δεν του προκύπτουν αμέσως και αυθόρμητα, αλλά πρέπει να προηγηθεί πόλεμος με τον πειρασμό της μεροληψίας.
Οσο ορκισμένος αντίπαλος της Ελλάδας κι αν είναι ο κ. Σόιμπλε (ή μάλλον της τωρινής ελληνικής κυβέρνησης, αφού με την προηγούμενη μοιράζονταν τις νεοφιλελεύθερες ιδέες του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος)· με όποια αγενή ειρωνεία κι αν εκφράζεται για τον Ελληνα ομότιμό του· όσο χλευαστικά και μειωτικά κι αν είναι συχνά τα λεγόμενά του για τους Ελληνες, ό,τι λέει κι ό,τι κάνει δεν έχει καμία σχέση με το καροτσάκι στο οποίο τον καταδίκασε η επίθεση κάποιου «σαλού» (και όχι ο τιμωρός Ελλην Θεός). Δεν τον καταλαβαίνουμε; Δεν συμμεριζόμαστε τις απόψεις του; Δικαίωμά μας. Οταν, όμως, επιτρέπουμε στο δικαίωμά μας αυτό να πάρει τον δρόμο του κανιβαλισμού (που δεν τον ακολουθεί μόνος του ο μητροπολίτης, έχει μεγάλη σοβινιστική παρέα), χάνουμε κάτι πολύτιμο, τουλάχιστον όσο το δίκιο μας: την ανθρωπιά μας.

Ο ΓΕΡΩΝ ΧΑΛΚΗΔΟΝΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΖΩΓΡΑΦΟ ΤΑΚΗ ΣΙΔΕΡΗ

ὑπὸ Γέροντος Χαλκηδόνος Ἀθανασίου 

Ἀπὸ ἐτῶν, εἶχε ὁ γράφων τὴ χαρὰ νὰ γνωρίσει στὴν Αἰγείρα τὸν συμπαθῆ καὶ ἀξιόλογο ζωγράφο καὶ λογοτέχνη Τ. Σιδέρη καὶ τὸν ἡδυπαθῆ ποιητὴ Κώστα Ριτσώνη, ποὺ ἀσχολεῖται καὶ μὲ τὴν ναΐφ ζωγραφική. 

Ὁ Τάκης γεννήθηκε στὴν Ἀθήνα τὸ 1929. Οἱ γονεῖς του κατάγονται ἀπὸ τὴ Σμύρνη. Στὴ ζωγραφικὴ εἶναι αὐτοδίδακτος, μὲ σχετικὲς σπουδὲς κοντὰ στοὺς Γ. Σικελιώτη καὶ Φ. Γαλανό. Δίδαξε ἀρκετὰ χρόνια ζωγραφικὴ σὲ ἰδιωτικὴ σχολή. Ζεῖ καὶ ἐργάζεται στὴν Ἀθήνα καὶ στὴν Αἰγείρα Ἀχαΐας.

Ὀργάνωσε 36 ἀτομικὲς ἐκθέσεις ζωγραφικῆς στὴν Ἀθήνα, τὸν Πειραιᾶ, Κατερίνη, Θεσσαλονίκη, στὸν Βόλο, στὴ Λάρισσα, στὸ Ἡράκλειο, Ρέθυμνο, στὴ Σύρο καὶ στὴν Κέα καὶ συμμετεῖχε σὲ 160 περίπου ὁμαδικὲς ἐκθέσεις στὴν Ἑλλάδα καὶ τὸ ἐξωτερικό. Τὸ 1962 πῆρε τὸ β΄ Βραβεῖο ζωγραφικῆς στὴν Πανελλαδικὴ Ἔκθεση Νέων. Μεταξὺ τοῦ 1967 καὶ 1988 ἐπισκέφθηκε ἑπτὰ φορὲς τὸ Ἅγιον Ὄρος, ἀσχοληθεὶς μὲ θέματα τοῦ Ἁγιορείτικου χώρου. Ἔργα του βρίσκονται στὴν Ἐθνικὴ Πινακοθήκη Ἀθηνῶν, τὸ Μουσεῖο Βορρέ, τὸ Ἵδρυμα Ἐθνικῆς Τραπέζης Θεσσαλονίκης καὶ σὲ πολλὲς δημόσιες καὶ ἰδιωτικὲς συλλογές. 

Ἐξετέλεσε μὲ λάδι, τέμπερα, ἀκουαρέλα, ἀκρυλικὰ καὶ παστὲλ πίνακες, σκίτσα καὶ χαρακτικά. Εἰκονογράφησε ἐξώφυλλα δίσκων, εὐχετηρίων καρτῶν καὶ βιβλίων ὅπως "Τὰ Ρεμπέτικα Τραγούδια" τοῦ Η. Πετρόπουλου (1968), τοῦ "Μπιντέ" καὶ τὰ "Ἅπαντα" τοῦ Μ. Χάκκα, καθὼς καὶ τὸ Ἀναγνωστικὸ "Ἡ Γλῶσσα μου" τῆς Δ΄ Δημοτικοῦ τοῦ Ο.Ε.Δ.Β. (1981). Εἶναι ἀγνωστικιστής, ὅμως ἁπλός, γλυκομίλητος, ἐνθουσιώδης καὶ ἀνθρώπινος, διαθέτων μεγάλην φαντασίαν, μέλος τοῦ ΕΕΤΕ καὶ ἡ παρουσία του στὰ ἑλληνικὰ εἰκαστικὰ δρώμενα ἦταν πάντα ἀθόρυβη καὶ διακριτική.

Τὰ θέματά του εἶναι λαϊκότροπα, ἑλληνικὰ τοπία, προσωπογραφίες, μὲ μία θεματογραφία ποὺ ἐμπλουτίζεται μὲ φανταστικὰ στοιχεῖα, διατηρώντας τὸν οἰκεῖο χαρακτῆρα της. Ἐξετέλεσε μονο- καὶ πολυπρόσωπες συνθέσεις, ὀρχῆστρες (πάλκο), τραγουδιστές, ὀργανοπαίχτες, ζωγράφους, ὀλυμπιονίκες, σημαιοφόρους, ἐργάτες, διαδηλώσεις, γυναῖκες ντυμένες ἢ γυμνές, μόνες ἢ μέσα σὲ συνθέσεις, θάλασσες, ἐσωτερικὰ (μαγαζιά, αἴθουσες ἐκθέσεων), νεκρὲς φύσεις (ψάρια, λουλούδια, φροῦτα), θέματα θρησκευτικὰ καὶ μυθολογικὰ καὶ συνθέσεις μὲ ἑνωμένα ἀποσπασματικὰ εἰκονογραφικὰ τμήματα. 

Ἡ τεχνική του συνήθως εἶναι ἀπὸ ἄποψη ὑφῆς πολὺ ἐλεύθερη, ἁδρὴ καὶ σπατουλοειδής, τρόπον δέ τινα "πουαντιγιστική" καὶ ἐπιθετικὴ (additionel). Πλάθει τὶς μορφὲς καὶ τὶς συνθέσεις μὲ χρώματα χωρὶς περιγράμματα καὶ λεπτομέρειες, δουλεύοντας μὲ ταχύτητα καὶ μαεστρία. Τὰ χρώματά του συνήθως εἶναι ποικίλα καὶ πολὺ ἔντονα μὲ ἀντιθέσεις καὶ ἐνίοτε μὲ "δαιμονικές" φωτοσκιάσεις, ἢ καὶ πολὺ ἀνοιχτὰ καὶ ἀραχνοειδῆ ἰδίως στὶς ἀκουαρέλες. 

Ἡ ζωγραφικὴ τοῦ Τάκη εἶναι ποιητικὴ καὶ ἰδιόρρυθμη, ἔχουσα ρυθμολογικὰ στοιχεῖα τοῦ φωβισμοῦ, τοῦ ἐξπρεσιονισμοῦ καὶ τοῦ ἀντικειμενικοῦ σουρρεαλισμοῦ (gegenständliche Surrealismus), ἐνθυμίζοντάς πως τοὺς R. Dufy, H. Matisse καὶ Γ. Μπουζιάνη, ἐνῶ τὰ χαρακτικά του δημοσιευμένα συχνὰ καὶ μέσα στὰ βιβλία του, μὲ ὄχι βέβαια τόσο σκληρὴ γραμμὴ καὶ κοντρὰστ μαύρου καὶ ἄσπρου, τοῦ ἐξπρεσιονιστῆ F. Masereel. 

Ὁ Τ. Σιδέρης συγχρόνως ὅμως εἶναι καὶ συγγραφεύς. Ἔχει γράψει ποιήματα, πεζὰ καὶ κείμενα γιὰ τὴ ζωγραφικὴ ποὺ δημοσιεύθηκαν σὲ λογοτεχνικὰ περιοδικά, ὅπως τὴν Ἑστία, Πλανόδιον, Ὁδὸς Πανός, Ἡ Λέξη, Φιλολογικὴ Πρωτοχρονιὰ καὶ Πανδώρα. 

Ἐξέδωσε τὰ βιβλία: Ἀτομικὴ ἔκθεση, Κέδρος 1997. Τὸ ἀντρειωμένο τοπίο, Ἐριφύλη 1998. Ἀρχεῖο Νυκτόβιων Κήπων, Ἐριφύλη 1999. Ἀσπρόμαυρες μέρες, Πανδώρα 2001. Ἔφιππος Κουστουμαρισμένος Μανάβης, Πλανόδιον 2002. Τὰ Δύο Πρόσωπα τοῦ Μεσημεριοῦ, Ἐριφύλη 2002. Ὁ Αὔγουστος στὴν Αἰγείρα, Σοκόλης 2003. Μέρες μὲ μικρὲς τέμπερες, Ἐριφύλη 2006. Χρώματα καὶ δύο Πεζά, Τέχνης Οἶστρος 2007. Ἐπίσης τὶς μελέτες: Ἡ ζωγραφικὴ δωματίου τῆς Εὔας Μπουλγουρᾶ, Τὸ δέκατο κῦμα, Ἀθήνα 2009, 105-109. Σχέδια καὶ πίνακές του δημοσιεύθηκαν στὸ Σ. Ἀντωνόπουλου, ἐπιμ., Ἔργα ὁμαδικὰ καὶ ἑνότητες. Δημοτικὴ ἐπιχείρησις πολιτικῆς ἀνάπτυξης Καλαμάτας, Βουρκαριανὴ 2002. 

Εὐχόμεθα νἆναι καλὰ ὁ Τάκης, νὰ δημιουργεῖ καὶ νὰ τὸν χαιρόμαστε.

ΤΟ ΠΡΟΕΔΡΕΙΟ ΤΗΣ ΔΙΑΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΣΤΗ ΝΕΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΗ ΗΓΕΣΙΑ

Από την Δ.Σ.Ο.

Με αφορμή την ανάδειξη νέας πολιτικής και πολιτειακής ηγεσίας και την έναρξη της ΙΣΤ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου ο Πρόεδρος της Γενικής Συνέλευσης και ο Αν. Γενικός Γραμματέας της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας (Δ.Σ.Ο.) κ. κ. Sergey Popov και Ιωάννης Αμανατίδης πραγματοποίησαν εθιμοτυπικές επισκέψεις γνωριμίας και ενημέρωσης στις 11 και 12 Μαρτίου 2015.

Ο κ. Αμανατίδης καλωσορίζοντας τον κ. Popov στην Αθήνα, αναφέρθηκε στη δραστηριότητα της Δ.Σ.Ο., «μέσα από την οποία προσπαθούμε να οσμώσουμε απόψεις για την τρέχουσα κοινωνικοπολιτική κατάσταση, πέρα και έξω από σύνορα που βάζουν τοπικά και άλλα συμφέροντα όπως και γεωπολιτικές συσσωματώσεις, με βάση τις πανανθρώπινες αξίες του χριστιανισμού και τις ορθοδοξίας της κοινής μας πολιτισμικής μήτρας...». 

Η πρώτη συνάντηση ήταν με τη νέα Πρόεδρο της Βουλής κα. Ζωή Κωνσταντοπούλου και πραγματοποιήθηκε σε ιδιαίτερα θερμό κλίμα στο γραφείο της Προέδρου στο Κοινοβούλιο το μεσημέρι της 11ης Μαρτίου. Η Πρόεδρος της Βουλής υπογράμμισε την ιδιαίτερα επίκαιρη σημασία των πανανθρώπινων αρχών και αξιών της ανεξιθρησκίας, της ανεκτικότητας, της αλληλεγγύης, του ανθρωπισμού και του σεβασμού στις μειονότητες, τις οποίες υιοθετεί και προάγει η Διακοινοβουλευτική Συνέλευση της Ορθοδοξίας. Από τη μεριά του ο κ. Popov ανέφερε, ότι στη βάση των προσπαθειών που καταβάλλει η Δ.Σ.Ο. βρίσκεται η προάσπιση της Αξιοπρέπειας, των Ελευθεριών και των δικαιωμάτων του Ανθρώπου, στη βάση των αξιών του Χριστιανισμού, που είναι ταυτόχρονα και πανανθρώπινα ιδεώδη. Παράλληλα, έχει αποκτήσει πολύτιμη ιστορική εμπειρία, που αποδεικνύει την ικανότητά της να προασπίζεται τα Δικαιώματα του Ανθρώπου σε όλο τον κόσμο: στην Εγγύς Ανατολή, στην Ευρώπη, στην Αφρική. 

Το απόγευμα της ίδιας ημέρας η αντιπροσωπεία της Δ.Σ.Ο. συναντήθηκε με τον Αν. Υπουργό Εξωτερικών, κ. Νίκο Χουντή, με τον οποίο είχε μακρά και ουσιαστική συζήτηση σχετικά με πρωτοβουλίες, που μπορεί να πραγματοποιήσει η Δ.Σ.Ο. σε συνεργασία με το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών. 

Την επόμενη ημέρα έγιναν δεκτοί από τον νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας, κ. Προκόπη Παυλόπουλο στο προσωπικό του πολιτικό γραφείο. Τον Πρόεδρο προσφώνησαν οι κ.κ. Popov και Αμανατίδης, αναφερόμενοι στην υπερεικοσαετή προσφορά της Συνέλευσης και τις πρωτοβουλίες που θα αναλάβει στο άμεσο μέλλον. Από την πλευρά του ο κ. Παυλόπουλος έκανε λόγο για τη σημασία και τη δυναμική προοπτική της Δ.Σ.Ο. και δεσμεύθηκε, ότι με τον νέο του θεσμικό ρόλο θα στηρίξει τον διεθνή θεσμό. 

Σε όλες τις συναντήσεις έλαβαν μέρος ο Παλαιστίνιος Βουλευτής κ. Fuad Kokaly, και οι δύο Σύμβουλοι της Δ.Σ.Ο. Δρ. Κώστας Μυγδάλης και Καθηγητής Valery Alekseev.

ΓΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΜΑΣ...

Ο ποιητι­κός διάλογος μεταξύ Μάνου Χατζιδάκι και Οδυσσέα Ελύτη προς το τέλος της ζωής τους είναι συγκλονιστι­κός: «Γιατί τα κάναμε όλα αυτά, Μάνο; Κοίταξε γύρω σου την παρακμή» λέει ο Ελύτης. Και απαντά ο Χατζιδάκις: «Τα κάναμε για μας και τους φίλους μας. Άλλωστε η Ελλάδα έχει πεθάνει προ πολλού και ζούσε μόνο μέσα στα όνειρα μας…».

Χωρίς να υπάρχει καμία αναλογία με τους μύθους Ελύτη και Χατζιδάκι, το αυτό επαναλαμβάνω κι εγώ. Γιατί κάνω "Ιερατική Ποίηση" και ό,τι άλλο; Μα για μας και τους φίλους μας. 

Γι' αυτό και δημοσιεύω στη συνέχεια δύο καρδιακά σχόλια φίλων για την χθεσινή εκδήλωσή μας. 

Π.Α.Α.

Έφη Μπακοπούλου

Μία ιδιαίτερη βραδιά απολαύσαμε χθες στην Ελληνοαμερικανική Ένωση!Μελοποιημένη ιερατική ποίηση από σύγχρονους Έλληνες συνθέτες. Πόσοι άραγε γνωρίζουν ότι ορθόδοξοι κληρικοί γράφουν σημαντική ποίηση σύγχρονη, αισθαντική, όχι κατ' ανάγκη θρησκευτική. Μία πρωτόγνωρη εμπειρία που μας χάρισε ο φίλος Παναγιώτης Ανδριόπουλος μαζί με τη Βίκυ Στυλιανού που έπαιξε πιάνο, τη μέτζο σοπράνο Μαργαρίτα Συγγενιώτου και τη σοπράνο Δάφνη Πανουργιά. Μία παραγγελία του θεσμού "Πάτρα-Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης 2006" που δεν επέτρεψαν στη συνέχεια οι διοργανωτές να υλοποιηθεί, όμως η πίστη και η αγάπη του Παναγιώτη την κάνουν σήμερα να πραγματοποιείται και να εμπλουτίζεται. Να ευχηθώ και σε άλλες ωραίες δημιουργικές στιγμές προς τέρψιν των κοινών θνητών φίλων του και όχι μόνο.

Γιώργος Βλαντής

Στο θέατρο της Ελληνοαμερικανικής Ένωσης (Μασσαλίας 22, Αθήνα) έλαβε χώρα σήμερα μια θαυμάσια εκδήλωση αφιερωμένη στην ιερατική ποίηση, βασισμένη στις μελοποιήσεις ποιημάτων Ορθοδόξων κληρικών από σύγχρονους Έλληνες συνθέτες. Μακριά από την εκκωφαντική κλαρινορθοδοξία, αλλά και από τη φασκιωμένη στην επιτήδευση βία των κουλτουριάρηδων, η εκδήλωση τούτη έντυσε μουσικά ποιητικό λόγο καίριο, ο οποίος καθρεφτίζει αψιμυθίωτο ένα αίτημα αυθεντικότητας, ενίοτε μελαγχολικό, κάποτε ευγενώς καταγγελτικό, σίγουρα όμως θετικό και πάντοτε απαλλαγμένο από το περιττόν της μεγαλοστομίας. Συγχαρητήρια στον Παναγιώτη Ανδριόπουλο για το στήσιμο, την απαγγελία, τις εκτελέσεις σε βυζαντινό μέλος, αλλά και στις τρεις εξαίρετες Κυρίες: στη Βίκυ Στυλιανού που έπαιξε πιάνο, στη μέτζο σοπράνο Μαργαρίτα Συγγενιώτου και στη σοπράνο Δάφνη Πανουργιά. Η βραδιά έκλεισε με ένα τέχνημα που έστειλε από τη Ζάκυνθο την ώρα της εκδήλωσης ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας (κατά τη γνώμη μου ένας από τους καλύτερους ποιητές που διαθέτει η Ελλάδα σήμερα) και το οποίο διαβάστηκε ως ζεστός επίλογος. Και εις άλλα!

Ο π. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ "ΙΕΡΑΤΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ" ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΟΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΕΝΩΣΗ

Γράφει ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας 

Δεν κατάφερα να είμαι απόψε στο Θέατρο της Ελληνοαμερικανικής Ένωσης, όπου απόψε παρουσιάζονται μελοποιημένα από σύγχρονους Έλληνες Συνθέτες ποιήματα Ιερέων Ποιητών, μεταξύ των οποίων και κάποια ημέτερα. Όμως ένας φίλος αναγνώστης, ο Χάρης Ρωμανός, κάνοντάς μου έκπληξη, μερίμνησε ώστε να λαμβάνω φωτο-ανταποκρίσεις και σχετικά μηνύματα, διαρκούσης ολοένα της εκδήλωσης, μες από το θέατρο! Ιδού οι ληφθείσες φωτογραφίες: 

Η αμεσότητα, που μας προσδίδει η τεχνολογία, με ώθησε να στείλω μερικούς άμεσους στίχους προς την ομήγυρη, ώστε να αναγνωσθούν εις επήκοον των φίλων. Είναι αυτοί: 

Ο ΙΕΡΕΑΣ ΠΟΙΗΤΗΣ

επιθέτει σπλάχνα λέξεων

ψιχουλάκια συλλαβών

στο δισκάρι της Διάρκειας

και λογχίζοντάς τους την πλευρά της Ανάγκης

χλοΐζουν κι αιωνίζονται.

[π. Π. Καποδίστριας, Ζάκυνθος, 10.3.2015, ώρα 8.56 μ.μ.]