ΕΝ ΑΙΘΡΙΑ ΚΑΒΑΛΑ ΣΗΜΕΡΟΝ

φωτογραφίες: Ιδιωτική Οδός

ΕΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΣΗΜΕΡΟΝ - ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΥΡΓΟ ΤΡΙΓΩΝΙΟΥ

φωτογραφίες: Ιδιωτική Οδός

ΟΙ ...ΚΑΛΕΣ ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ ...ΑΞΙΟΠΙΣΤΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΙΕΡΕΜΙΑ

Την ώρα που ο Μητροπολίτης Γόρτυνος Ιερεμίας αλληλογραφεί με τον Καθολικό Αρχιεπίσκοπο Νάξου Νικόλαο και του λέει πόσο αιρετικός είναι, και τον “παρακαλεί” σε άλλη επιστολή του να μη του ξαναγράψει για κανένα Αθηναγόρα (sic), και “υπεραμύνεται της αληθείας της ορθοδόξου πίστεως” κ.ο.κ., την ίδια στιγμή, λοιπόν, έρχεται στην επιφάνεια και απασχόλησε και την Διαρκή Ιερά Σύνοδο, η προκλητική εμφάνιση κληρικού του στα ΜΜΕ. 

Ένεκα του θορύβου που ξέσπασε, η Μητρόπολη Γόρτυνος εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία αναφέρει μεταξύ άλλων: "ὁ διάκονος Διονύσιος Γιαννακάκης δέν εἶναι χειροτονία τοῦ Σεβασμιωτάτου μας Μητροπολίτου κ. ΙΕΡΕΜΙΟΥ, ἀλλά ἀναζητώντας Ἱερά Μονή μετανοίας προσῆλθε πρό ὀκταμήνου στήν Μητρόπολή μας. Ὁ Σεβασμιώτατος λαμβάνοντας ὑπ’ ὄψιν καλές συστάσεις ἀξιοπίστων προσώπων δέχθηκε νά τοποθετηθεῖ ὁ ἐν λόγῳ διάκονος στήν Ἱερά Μονή Ἰσιώματος Καρυῶν, προκειμένου νά ἐξετασθεῖ προιόντος τοῦ χρόνου ὁ χαρακτήρας του. Γι’ αὐτό καί δέν τόν χειροτόνησε ἱερέα, ἄν καί παρῆλθε ἱκανός χρόνος ἀπό τήν πρόσληψή του." 

Από την παραπάνω ανακοίνωση συνάγονται αβιάστως τα εξής: 

- Ο διάκονος που φορούσε γυναικεία ρούχα δεν είναι χειροτονία του Μητροπολίτη Ιερεμία, αλλά ο Σεβ. τον δέχθηκε στην Μητρόπολή του κατόπιν “καλών συστάσεων αξιοπίστων προσώπων”. Μήπως θα έπρεπε να επανεξετάσει την αξιοπιστία των προσώπων που εμπιστεύτηκε ο Σεβασμιώτατος; Διότι τον εξέθεσαν ανεπανόρθωτα και δεν αποτελεί δικαιολογία ότι ο εν λόγω κληρικός “δεν είναι χειροτονία” του Μητροπολίτη Γόρτυνος. Ίσα ίσα ένας “παραδοσιακός” επίσκοπος όπως ο Γόρτυνος θα έπρεπε να μη δέχεται κληρικούς που δεν είναι χειροτονίες του, άρα δεν τους γνωρίζει. 

- Στην ανακοίνωση γράφεται ότι ο Γόρτυνος δεν έσπευσε να χειροτονήσει τον διαβόητο διάκο “αν και παρήλθε ικανός χρόνος από την πρόσληψή του”. Ο “ικανός χρόνος” είναι το οκτάμηνο από την άφιξη του εν λόγω στην Μητρόπολη; Αυτό λένε οι ιεροί κανόνες που μας κραδαίνει ο Σεβ. Γόρτυνος; 

Κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας (βλ. Γορτυνίας)... 

Π.Α.Α.

"ΤΑ ΜΟΥΣΙΚΑ ΤΑΞΙΔΙΑ ΤΟΥ ΜΑΡΚΟ ΠΟΛΟ" ΣΤΗ ΣΤΕΓΗ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΕΧΝΩΝ

"Τα μουσικά ταξίδια του Μάρκο Πόλο" είναι ο τίτλος της συναυλίας του σχήματος Εν χορδαίς και του Κυριάκου Καλαϊτζίδη, που θα πραγματοποιηθεί στη Στέγη Γραμμάτων και  Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση, την Τρίτη 10 Δεκεμβρίου 2013, ώρα 20:30. 

"Τα μουσικά ταξίδια του Μάρκο Πόλο" παρουσιάσθηκαν για πρώτη φορά στις 31 Οκτωβρίου 2009 στο Hong Kong City Hall Concert Hall σε παραγγελία του Silk Road Art Music Festival. Ακολούθησαν οι παραστάσεις στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης (2010), Beiteddine International Festival (Βηρυτός 2013) και έπονται μέσα στο 2014 συναυλίες στο Μόντρεαλ, το Τορόντο, το Κεμπέκ, το Παρίσι και άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Παράλληλα, η μουσική της παράστασης κυκλοφορεί σε CD από τη φημισμένη δισκογραφική εταιρία World Village - Harmonia Mundi. 

Στη συναυλία στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών οι ακροατές θα ταξιδέψουν στο Δρόμο του Μεταξιού, με ήχους που ανιχνεύονται στο 13ο και 14ο αιώνα, στον αχανή γεωγραφικά χώρο που διέσχισε ο Μάρκο Πόλο: Κλασική κινεζική μουσική, ουζμπεκικά τραγούδια, ινδικές παραδόσεις, λόγια περσική μουσική, βυζαντινό μέλος, μεσαιωνική μουσική από τη Βενετία...

Παράλληλα, θα ακουστούν συνθέσεις του Κυριάκου Καλαϊτζίδη, γραμμένες ειδικά για την παράσταση και εμπνευσμένες από τις ποικίλες εσωτερικές διαδρομές του Βενετού ταξιδευτή, όπως αυτές αντικατοπτρίζονται στις αγωνίες του σύγχρονου ανθρώπου. Ο Μάρκο Πόλο πορεύτηκε στις αρχαίες διαδρομές του μεταξιού, διαδρομές που σαν λεπτές μετάξινες κλωστές έφεραν κοντά για αιώνες ανθρώπους, πολιτισμούς, ήθη, έθη και μουσικά όργανα.

Σημαντική η παρουσία, στη συναυλία, προσκεκλημένων μουσικών (από Ιταλία, Ιράν, Κίνα και Μογγολία) και της δικής μας Μαρίας Φαραντούρη. 

Περισσότερα για τη συναυλία διαβάστε εδώ.

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ

Ένα μικρό σχόλιο αναγνώστη της Ιδιωτικής Οδού για την απάντηση του Ευάγγελου Βενιζέλου στον Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ 

Αν πριν λίγες μέρες κάποιος μου ζητούσε να γράψω επαινετικό πολιτικό σχόλιο για τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ κ. Ευάγγελο Βενιζέλο θα του απαντούσα μάλλον περιπαικτικά καθώς θα θεωρούσα ότι κάνει χιούμορ. Άλλωστε στο παρελθόν έχω εκφραστεί αρκετές φορές κριτικά, κάποιες και δημόσια, για το πολιτικό βίο και πολιτεία του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ. Ωστόσο αν κάποιος θέλει να είναι αξιόπιστος εν γένει στην κριτική του οφείλει να αποφεύγει την εμπάθεια και να προσπαθεί να είναι δίκαιος.
Οφείλω λοιπόν και εγώ στο σημείο αυτό να πω ότι το κείμενο-απάντηση του κ. Βενιζέλου στην απρεπή επιστολή του Μητροπολίτη Πειραιώς κ. Σεραφείμ για το σύμφωνο συμβίωσης των ομόφυλων ζευγαριών, όπου ανάμεσα στα άλλα απειλεί τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ και όσους ψηφίσουν το νόμο με εκκλησιαστικές ποινές, γράφοντας του ότι "θα αποστερηθείτε de facto ως πρόσωπα την χάρη και την ευλογία του Δικαιοκρίτου Κυρίου", είναι ένα κείμενο άψογο.
Η επιστολή Βενιζέλου εξετάζει το θέμα από κάθε πλευρά, νομική, πολιτική και θεολογική, κοινωνική και κατά τη άποψη μου το εξαντλεί. Θεωρώ προφανές ότι για να το γράψει συμβουλεύτηκε και άλλους ειδικούς, ειδικά θεολόγους, και φυσικά ορθώς έπραξε. Ωστόσο τελικά η απάντηση Βενιζέλου είναι ενιαία, πλήρης και «κολλάει στον τοίχο» τον Πειραιώς, χωρίς να τον προσβάλει καθόλου. Αφενός λοιπόν του αναιρεί μια προς μια τις αιτιάσεις και τα επιχειρήματά του με επιστημονική και λογική επάρκεια, αφετέρου τον φέρνει σε αμηχανία καθώς στις προσβολές του απαντά με φιλοφρονήσεις και ευχές. 

Η επιστολή είναι επιπλέον είναι ένα κείμενο γραμμένο με σαφήνεια, απολύτως κατανοητό, με ύφος απλό αλλά προσαρμοσμένο στις ανάγκες της περίστασης, ορθότατα λογικά δομημένο και βεβαίως σε άψογα ελληνικά. Είναι ένα τόσο προσεγμένο κείμενο που θα μπορούσε κάλλιστα να μπει στην Έκθεση κατά τις επόμενες Πανελλήνιες εξετάσεις, θα έλεγα μεταξύ σοβαρού και αστείου. 

Ο κ. Βενιζέλος είναι ένας άνθρωπος με πολλά προσωπικά ταλέντα και σημαντικές πολιτικές ικανότητες. Θα μπορούσε να γίνει ένας μεγάλος πολιτικός και να προσφέρει πολλά στην χώρα, φρονώ, αν δεν σπαταλούσε, στο όνομα της άκρατης φιλοδοξίας του, ταλέντα και ικανότητες σε κινήσεις πολιτικού καιροσκοπισμού και ενέργειες πολιτικής ιδιοτέλειας. 

Οι πρωτοβουλίες του στο συγκεκριμένο πολιτικό ζήτημα καθώς και το εξαιρετικό αυτό κείμενο - απάντηση στον Σεραφείμ ασφαλώς του πιστώνονται θετικά και καταδεικνύουν ακόμα καλύτερα, κατά την γνώμη μου, την άποψη που διατυπώνεται λίγο πιο πάνω για το πρόσωπό του. Αντιλαμβάνομαι πως μάλλον είναι αργά για τον κύριο Βενιζέλο αλλάξει τον τρόπο που πολιτεύεται. Είναι ωστόσο θετικό να ξέρουμε ότι αν θέλει μπορεί. 

Μ.Σ.Τ.

Ακολουθούν κάποια αποσπάσματα από την επιστολή Βενιζέλου προς τον Μητροπολίτη Πειραιώς:

«Όπως ξέρετε ως νομικός, η ΕΣΔΑ ισχύει στην εσωτερική έννομη τάξη ως κανόνας σχετικά αυξημένης τυπικής ισχύος […] ο εθνικός νομοθέτης και ο εθνικός δικαστής έχουν υποχρέωση σύμφωνης προς την Ευρωπαϊκή Σύμβαση ερμηνείας των ρυθμίσεων των εθνικών συνταγμάτων των κρατών μελών. 

Από την άποψη αυτή καμία χώρα - μέλος της ΕΣΔΑ δεν μπορεί να αγνοήσει τη νομολογία του ΕΔΔΑ χωρίς επιπτώσεις πολιτικές ή ακόμη και νομικές στο επίπεδο του Συμβουλίου της Ευρώπης.» […] 

«η συνταγματική ηθική και η ηθική της έννομης τάξης (ποινικής και αστικής) είναι διαχωρισμένη θεσμικά από την χριστιανική και πιο συγκεκριμένα την Ορθόδοξη ηθική αντίληψη, όσο και αν έχει επηρεαστεί από αυτήν.» […] 

«ο Χριστιανισμός δεν είναι ηθική, αλλά Μήνυμα και Ελπίδα Σωτηρίας μέσα από την προσδοκία της Ανάστασης. Η Ορθοδοξία δε - επιτρέψτε μου να πω - απέχει πλήρως από αντιλήψεις κανονιστικές, ηθικοπλαστικές, τιμωρητικές.» 

«Η αντιμετώπιση της πίστης, της δογματικής καθαρότητας, της αμαρτίας, της μετάνοιας, της κατ´ οικονομία μεταχείρισης, της άφεσης, της καταλαγής δεν αφορά το νομοθέτη και την πολιτεία, αλλά την Εκκλησία. Από την άλλη πλευρά, η ρύθμιση των κοινωνικών σχέσεων μεταξύ πολιτών ή ατόμων που υπάγονται στην ελληνική και κατ´ επέκταση την ευρωπαϊκή έννομη τάξη είναι ζήτημα πού ανήκει στη σφαίρα της πολιτείας και των διεθνών υποχρεώσεων της και όχι της Εκκλησίας.» […] 

«Η θρησκευτική πίστη και κοινωνία μπορεί να κριθεί στους κόλπους της Εκκλησίας ή της θρησκευτικής κοινότητας. Η πολιτειακή μας στάση κρίνεται θεσμικά, δημοκρατικά, δικαιοκρατικά.» […] 

«Οι βουλευτές, τα κόμματα, οι κυβερνήσεις, τα κοινοβούλια λειτουργούν ως όργανα του κράτους και όχι ως πιστοί υπό τον πνευματικό έλεγχο της θρησκευτικής τους κοινότητας. Το αντίθετο οδήγησε ιστορικά και δυστυχώς εξακολουθεί να οδηγεί, σε πολλά σημεία του κόσμου, σε τραγικές και απάνθρωπες καταστάσεις. Σε ανεξέλεγκτη βία. Σε ακύρωση της αξίας του ανθρώπινου προσώπου.»

«Λόγω των αμοιβαίων αισθημάτων αγάπης και εκτίμησης που μας συνδέουν, δεν εισέρχομαι σε θέματα κανονικής τάξης. Απευθυνθήκατε στον Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης και στον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ για ζήτημα νομοθετικής πολιτικής εθνικής και όχι τοπικής σημασίας. Θα είχε συνεπώς ενδιαφέρον να διατυπωθεί αρμοδίως και συνοδικώς η άποψη της Εκκλησίας της Ελλάδος» 

«η σχέση μας με το Θεό είναι προσωπική, αδιαμεσολάβητη, διαρκής και αδιάκοπη από την ώρα που γεννιόμαστε ως εικόνες της αρρήτου δόξης Του παρά τα πολλά στίγματα των πταισμάτων μας, έως την ώρα της κρίσης μέσα από την οποία προσδοκούμε και ελπίζουμε στην ετέρα μορφή μας.»

Ολόκληρη την επιστολή διαβάστε εδώ. 

ΣΤΟΝ ΠΟΙΗΤΗ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΣΜΟΠΟΥΛΟ ΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟ Κ.Π. ΚΑΒΑΦΗ

Με ιδιαίτερη λαμπρότητα πραγματοποιήθηκαν την Τρίτη 3 Δεκεμβρίου 2013 τα εγκαίνια των 13ων Καβαφείων στο Κέντρο Τεχνών Ελ Γκεζίρα στο Κάϊρο. 

Πλήθος κόσμου γέμισε ασφυκτικά τους κήπους του παραδοσιακού οικήματος, όπου πραγματοποιήθηκε η απονομή των Διεθνών Βραβείων Καβάφη και των βραβείων του εικαστικού διαγωνισμού «Ο Καβάφης κι Εγώ» κλείνοντας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το επετειακό Έτος Καβάφη στη χώρα που έζησε και δημιούργησε ο ποιητής. 

Η οργάνωση των Καβαφείων πραγματοποιήθηκε υπό τον συντονισμό της Ελληνικής Πρεσβείας στο Κάϊρο και με τη συνεργασία του Ελληνικού Πολιτιστικού Κέντρου Καϊρου, του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων του Υπουργείου Πολιτισμού της Αιγύπτου, του Αιγυπτιακού Ταμείου Πολιτιστικής Ανάπτυξης, του Κέντρου Τεχνών Ελ Γκεζίρα, του Τομέα Καλών Τεχνών και της Αίθουσας Τέχνης Ιανός, με την καλλιτεχνική επιμέλεια του εκδοτικού οίκου Μικρή Άρκτος. 

Την παρουσίαση της εκδήλωσης ανέλαβαν η Πολιτιστική Σύμβουλος της Ελληνικής Πρεσβείας στο Κάιρο, Δρ. Μαριλένα Γρίβα και ο διευθυντής του Ελληνικού Πολιτιστικού Κέντρου Καϊρου Χρίστος Γ. Παπαδόπουλος, ενώ τη διερμηνεία είχε αναλάβει ο κ Σαμουήλ Μπισσάρας, βραβευμένος με το Βραβείο Καβάφη Μετάφρασης το 2009.

Μετά τους σύντομους χαιρετισμούς του Υφυπουργού Πολιτισμού της Αιγύπτου και Διευθυντή του Ταμείου Πολιτιστικής Ανάπτυξης Μοχάμεντ Αμπού Σεάντα και του Έλληνα πρέσβυ στο Κάϊρο Χριστόδουλου Λάζαρη, προσκλήθηκαν οι πρόεδροι των επιτροπών στο βήμα για την ανακοίνωση των Διεθνών Βραβείων Καβάφη που απονέμονται σε Έλληνες και Άραβες ποιητές και πεζογράφους. 

Η Αιγυπτιακή Επιτροπή αποτελούμενη από επιφανείς λογοτέχνες, όπως ο λογοτέχνης και κριτικός Dr. Salah Fadl, o διάσημος ποιητής Farouk Shousha και ο πεζογράφος και κριτικός Youssef Al Kaeed απένειμε το βραβείο ποίησης στην Maysoun Sakr και το βραβείο πεζογραφία στον Mohamed al Mansy Kandil. 

Ο Δρ. Δημήτρης Δασκαλόπουλος πρόεδρος της Ελληνικής Κριτικής Επιτροπής με μέλη τον ποιητή και πανεπιστημιακό Νάσο Βαγενά και την Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Νεοελληνικής Λογοτεχνίας του Πανεπιστημίου Κύπρου Αλεξάνδρα Σαμουήλ, ανακοίνωσε τα αντίστοιχα βραβεία για τους Έλληνες λογοτέχνες.

Το βραβείο Κ.Π.Καβάφη για την ποίηση απενεμήθη στον Δημήτρη Κοσμόπουλο για το σύνολο του ποιητικού του έργου και το βραβείο για την πεζογραφία στον Γιώργο Συμπάρδη. Τιμητικά βραβεία δόθηκαν για την προσφορά τους στη διάδοση του καβαφικού έργου, της ελληνικής λογοτεχνίας και γενικότερα της ελληνικής γλώσσας και του ελληνικού πολιτισμού στον αείμνηστο ποιητή και πανεπιστημιακό Μίμη Σουλιώτη, στους αείμνηστους φιλέλληνες και ελληνιστές καθηγητές πανεπιστημίων Naim Ateya και Ahmed Etman και στο Ταμείο Πολιτιστικής Ανάπτυξης του Υπουργείου Πολιτισμού της Αιγύπτου. 

Η τελετή πραγματοποιήθηκε παρουσία των Υπουργών Πολιτισμού της Αιγύπτου και των πρέσβεων Ελλάδας, Κύπρου και Σερβίας στην Αίγυπτο.

Ιδιαίτερη στιγμή η συγκινητική απαγγελία στα αραβικά του ποιήματος «Περιμένοντας τους βαρβάρους» από τον ποιητή Farouk Shousha. 

Ακολούθως έγινε η απονομή των βραβείων του εικαστικού διαγωνισμού “O Καβάφης κι Εγώ». Ο διαγωνισμός είχε προκηρυχθεί από την Ελληνική Πρεσβεία και το Ελληνικό Πολιτιστικό Κέντρο Καϊρου σε συνεργασία με το Ταμείο Πολιτιστικής Ανάπτυξης του Υπουργείου Πολιτισμού της Αιγύπτου και απευθυνόταν σε όλους τους καλλιτέχνες που διαβιούν στην Αίγυπτο. Η εννεαμελής επιτροπή με πρόεδρο την ιστορικό τέχνης και ανεξάρτητη επιμελήτρια Ίριδα Κρητικού, ανακοίνωσε τα βραβεία. Το πρώτο βραβείο απονεμήθηκε ομοφώνως στον 26χρονο Αλεξανδρινό Mostafa Mahmoud για το έργο του Days, το δεύτερο βραβείο στον Μohamed Fua’ad El Shazly και το τρίτο μοιράστηκαν οι Khaled Samahy και Sarah Ouf. Τα βραβεία του διαγωνισμού ήταν χορηγία της εταιρείας Κυριάζη. 

Μετά την ολοκλήρωση της απονομής των βραβείων οι υφυπουργοί Πολιτισμού της Αιγύπτου Dr. Camelia Sophy και Eng. Mohamed Abu Seada μαζί με τον Έλληνα πρέσβυ Χριστόδουλο Λάζαρη, έκοψαν τις κορδέλες των εγκαινίων των δύο εικαστικών εκθέσεων. Στην πρώτη ενότητα η εικαστική συλλογή «Αόρατος θίασος» που ταξίδεψε από την Ελλάδα στο Κάιρο σε συνεργασία με τη Αίθουσα Τέχνης Ιανός και την Μικρή Άρκτο.

Η έκθεση εμπλουτίστηκε με έργα Αιγυπτίων ζωγράφων και είχε την επιμέλεια της Ίριδας Κριτικού. Την δεύτερη ενότητα αποτελούσαν οι συμμετοχές του εικαστικού διαγωνισμού «Ο Καβάφης κι εγώ» που διοργανώθηκε σε συνεργασία με τις αιγυπτιακές Σχολές Καλών Τεχνών. Οι μεγάλες ουρές του κοινού που σχηματίστηκαν έξω από την είσοδο των εκθεσιακών χώρων περιμένοντας υπομονετικά να μπουν επιβεβαίωσαν την απόλυτη επιτυχία της διοργάνωσης. 

Χορηγοί της διοργάνωσης, εκτός της εταιρείας Κυριάζη, ήταν η Ιερά Μονή Σινά, οι τράπεζες Εθνική και Πειραιώς, η χαρτοβιομηχανία Φλώρα, ο εκδοτικός οίκος Μικρή Άρκτος και η διαφημιστική εταιρεία ΤΙΕΜ που φιλοτέχνησε τις αφίσες

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΑ 1.050 ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ ΣΤΟΝ Ι. ΝΑΟ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ Ν. ΙΩΝΙΑΣ

Την Κυριακή, 8 Δεκεμβρίου 2013 και ώρα 6.30 μ.μ. στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Νέας Ιωνίας θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση με θέμα: «963-2013: Αφιέρωμα στα 1.050 χρόνια του Αγίου Όρους». 

Κατά την εκδήλωση θα ομιλήσει ο αιδεσιμολογιώτατος πρωτοπρεσβύτερος π. Χρυσοβαλάντης Θεοδώρου, προϊστάμενος του Ι. Ναού Κοιμήσεως Θεοτόκου Δ.Ε. Αγ. Στεφάνου Αττικής. 

Η Βυζαντινή Χορωδία «Άξιον εστίν» με διευθυντή  τον Λαμπαδάριο του Ι. Ναού Αγίων Κυπριανού και Ιουστίνης Νέου Ηρακλείου, Αναστάσιο Αχτύπη θα ερμηνεύσει βυζαντινούς εκκλησιαστικούς ύμνους από την αγιορείτικη παράδοση. 

Το πρόγραμμα των εκκλησιαστικών ύμνων έχει ως εξής: 

- Είσοδος: «Άξιον εστίν…». Μέλος Γρηγορίου Πρωτοψάλτου. Ήχος δεύτερος. 

- «Κύριε εκέκραξα…». Μέλος Ιακώβου Πρωτοψάλτου. Ήχος πρώτος. 

- «Θού, Κύριε, φυλακήν τω στόματί μου…». Εκλογή στίχων εκ της Στιχολογίας του Εσπερινού. Ήχος πρώτος. 

- «Μοναστών τα συστήματα…» – «Των Οσίων τον σύλλογον…». Στιχηρά Μεγάλου Εσπερινού Κυριακής Αγιορειτών Πατέρων. Μέλος αργό ειρμολογικό κατά την προφορική παράδοση των κολλυβάδων μοναχών της Ι. Μονής Ευαγγελισμού Σκιάθου. Καταγραφή Αρχιερατικού Επιτρόπου Σκιάθου Οικονόμου π. Γεωργίου Ρήγα. Ήχος τέταρτος (λέγετος). 

- «Μαρία, ο Κύριος μετά Σού…» . Γ’ πούς εκ του «Θεοτόκε Παρθένε». Μέλος Πέτρου Μπερεκέτου. Ήχος τρίτος. 

- «Α’ και ΣΤ’ ωδή Κυριακής Αγιορειτών Πατέρων». Ήχος πλάγιος του τετάρτου, τρίφωνος ειρμολογικός. 

- «Ουρανοδρόμω επιβάς…». Δοξαστικό Αίνων Οσίου Αθανασίου Αθωνίτου, κατά το Δοξαστικό των αποστίχων του Αγίου Νεκταρίου «Έχει μεν η ουράνιος Ιερουσαλήμ», μέλος Μελετίου Μοναχού Συκεώτου. Ήχος πλάγιος του τετάρτου, κανονάρχημα: π. Σταμάτης Σταματόπουλος. Μονωδίες: Παναγιώτης Διαμαντόπουλος και Γεώργιος Ντόβολος. 

«Δόξα σοι τω δείξαντι το φως…». Εκλογή στίχων εκ της Μεγάλης Δοξολογίας. Μέλος Ισαάκ Κοσμά Καισαρέως. Ήχος πλάγιος του τετάρτου επτάφωνος. Μονωδία: Ευάγγελος Δρούζας. 

-  «Α’ και Β’ Στάσις Τυπικών», ως ψάλλονται εν Αγίω Όρει. Ήχος πλάγιος του τετάρτου και τέταρτος (λέγετος). Καταγραφή Λυκούργου Αγγελόπουλου. 

-  «Εις μνημόσυνον…». Κοινωνικό, κατά το «Αινείτε τον Κύριον…», μέλος Ιωάννου Κουκουζέλους του Μαΐστορος.  Ήχος πλάγιος του πρώτου. Μονωδία: Αναστάσιος Αχτύπης. 

- «Την εν σαρκί ζωήν…». Απολυτίκιο Οσίου Αθανασίου Αθωνίτου, ως εψάλλετο παρά διακο-Διονυσίου Φιρφιρή. Ήχος τρίτος. 

- «Τους του Άθω Πατέρας…». Απολυτίκιο Κυριακής Αγιορειτών Πατέρων, ως εψάλλετο παρά διακο-Διονυσίου Φιρφιρή. Ήχος πρώτος. 

- Φήμη Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Νέας Ιωνίας και Φιλαδελφείας κ. Κωνσταντίνου. 

-  Έξοδος: «Η Παρθένος σήμερον…» Προεόρτιο Κοντάκιο Χριστουγέννων. Ήχος τρίτος.

Ψάλλουν κατ’ αλφαβητική σειρά οι: 

Αναστασιάδης Δημήτριος, Λαμπαδάριος Ι. Ναού Αγίου Δημητρίου Ταμπουρίων Πειραιώς

Γεωργαντώνης Νικόλαος, Γ’ Ιεροψάλτης Μητροπολιτικού Ι. Ναού Αγίου Νικολάου Καισαριανής

Διαμαντόπουλος Παναγιώτης, Λαμπαδάριος Ι. Ναού Αγίου Γεωργίου Ζωγράφου 

Δρούζας Ευάγγελος, Πρωτοψάλτης Ι. Ναού Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Νέων Στύρων Εύβοιας

Ντόβολος Γεώργιος, Άρχων Πρωτοψάλτης Ι. Μητροπόλεως Καισαριανής, Βύρωνος και Υμηττού-Πρωτοψάλτης Ι. Ναού Αγίου Δημητρίου Ν. Ελβετίας Βύρωνος 

Οικονόμου Βασίλειος, Πρωτοψάλτης Ι. Ναού Εισοδίων Θεοτόκου Παγκρατίου 

Παπαχρήστου Απόστολος, Λαμπαδάριος Ι. Ναού Αγίου Ισιδώρου Λυκαβηττού 

Παπαχρήστου Ευάγγελος, Λαμπαδάριος Ι. Ναού Αγίων Αποστόλων Ελευσίνος 

Παπαχρήστου Φώτιος, Λαμπαδάριος Ι. Ναού Αγίου Διονυσίου Αχαρνών 

Σακκάς Ιωάννης, Λαμπαδάριος Ι. Μονής Ασωμάτων – Πετράκη 

Σταματόπουλος π. Σταμάτης, Εφημέριος Μητροπολιτικού Ι. Ναού Αγίου Νικολάου Καισαριανής

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ...ΠΕΡΙΕΡΓΗΣ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗΣ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΑΜΒΡΟΣΙΟΥ

Δημοσιεύουμε επιστολή προς την Ιδιωτική Οδό τακτικού, καθώς φαίνεται, αναγνώστη μας. 

Αγαπητέ κ. Ανδριόπουλε, 

Αναγκάζομαι να σας γράψω, γιατί βλέπω ότι δεν έχετε προβάλλει την δικαίωση σας αναφορικά με την περίεργη παραίτηση του Μητροπολίτη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβροσίου. 

Εξηγούμαι: 

Στο κείμενό σας Περί του "ελεγκτού" Μητροπολίτου Καλαβρύτων Αμβροσίου (4 Νοεμβρίου 2013), γράφατε εν κατακλείδι: 

Διατελούμε εν αναμονή της πολυθρυλήτου «παραιτήσεως» του αγίου Καλαβρύτων που, λέγεται, ότι …κυοφορείται με κάποιο τρόπο – όχι και πολύ ορθόδοξο – από τις 19 Νοεμβρίου και μετά… 

Εσείς δεν επανήλθατε στο θέμα, αλλά το ανέδειξε ο κ. Κώστας Ζαφειρίου από το Ιερό Βήμα ακριβώς στις 19 Νοεμβρίου, όπως το γράψατε. Το σχετικό ρεπορτάζ σας παραθέτω στη συνέχεια.

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Επιστολή παραίτησης από τον μητροπολίτη Καλαβρύτων 

Του Κώστα Ζαφειρίου   

Αίσθηση και εύλογα ερωτήματα προκαλεί η επιστολή που απέστειλε στην Ιερά Σύνοδο ο μητροπολίτης Καλαβρύτων κ. Αμβρόσιος.   

Όπως πληροφορείται το ierovima.gr, ο δεσπότης -που συμπληρώνει σήμερα 35 χρόνια στο πηδάλιο της μητροπόλεως-εκφράζει την πρόθεση να παραιτηθεί, αφήνοντας όμως ανοικτή την ημερομηνία παραίτησης.   

Ο σεβασμιώτατος, σύμφωνα πάντα με τοierovima.gr, δηλώνει πως δεν θα είχε καμμία αντίρρηση, όταν στη Σύνοδο φθάσουν πληροφορίες ότι αδυνατεί να ασκήσει τα ποιμαντικά και διοικητικά του καθήκοντα, να εξετασθεί από τριμελή επιτροπή η οποία και θα κρίνει το μέλλον του στον δεσποτικό θρόνο.   

Μόνο που ο μητροπολίτης θέτει έναν όρο: να ερωτηθεί ο Δήμος Αιγιαλείας αν συμφωνεί με την παραίτηση του δεσπότη!   

Ο 75χρονος μητροπολίτης κ. Αμβρόσιος, που χαίρει άκρας υγείας, ανοίγει έτσι στην πολιτεία, το δρόμο να έχει λόγο στα εκκλησιαστικά πράγματα.   

Συνοδικοί ιεράρχες αδυνατούν να κατανοήσουν την ουσία του περιεχομένου της επιστολής του σεβασμιωτάτου. 

Το τελευταίο διάστημα ο μητροπολίτης παραθέτει δείπνο σε  ιερείς της μητροπόλεώς του, συζητώντας μαζί τους διάφορα θέματα που απασχολούν την Ιερά Μητρόπολη. 

Αυτά για την ιστορία, αλλά και για να σας συγχαρώ για την όλη στάση σας και στο συγκεκριμένο θέμα, που "προδίδει" υπευθυνότητα και έγκυρη πληροφόρηση. 

Με εκτίμηση 

Α.Λ.Γ.

ΣΤΟΥΜΠΩΝΟΛΟΓΙΑΣ ΦΡΟΥ ΦΡΟΥ

Rene Magritte, Ο Γιός του Ατόμου (1964)

ὑπὸ Γέροντος Χαλκηδόνος Ἀθανασίου 

"Ἰσχυρὰ ποιεῖν τὰ σώματα χρὴ διὰ τῶν χυμῶν 

παραλεπτυσμοῦ καὶ τῆς τῶν πόρων ἀναπετείας 

ἢ ἀποφράξεως καὶ ἀναστομώσεως, καὶ διὰ τῆς 

ρύψεως καὶ λεπτύνσεως τῶν ὑγρῶν" 

(Θ. Πρωτοσπαθάριος) 

Ἡ λέξις στούμπωμα ἐκ τοῦ στοῦμπος (κόπανος, κοτρόνα), σημαίνει παραγέμισμα, παραφούσκωμα, φράξιμο, βούλωμα, μπούκωμα, παρατάϊσμα ὁδηγοῦν καὶ εἰς τὴν διάτρησιν, ὑπερπλήρωσιν, ξεχείλισμα, φουλάρισμα ὡς εἰς τὸ δοχεῖον τῆς βενζίνης, φισκάρισμα ὅπως εἰς τὸ λεωφορεῖον καὶ τὸ μετρό, μπλόκο, μπούχτισμα λεκτικοακουστικόν, γαστρονομικὸν κ.ἄ. 

Ὅπως πάντως κι’ ἂν ἔχει, τοῦτο εἶναι κάτι γενικῶς δυσάρεστον, διότι συντελεῖ εἰς τὴν δυσλειτουργίαν καὶ παράλυσιν διαφόρων συστημάτων, ἐφ’ ὅσον κανονικὴ ροή, διάφορος τῆς εἰσροῆς καὶ τῆς ἐκροῆς, δηλοῖ κίνησιν καὶ ἄρα ζωήν, ἐνῶ ἡ στασιμότης νέκρωσιν. Ὅμως μερικὰς φορὰς ἐμφανίζεται καὶ ὡς ἀναγκαῖον κακὸν καὶ σωτήριον, καθ’ ὅτι ἀποτρεπτικὸν μεγάλων καὶ ἀπροβλέπτων συμφορῶν. Ἄλλωστε τὸ στούμπωμα εἶναι καὶ μία φυσικὴ συνέπεια τῆς ἐπὶ μακρὸν χρήσεως ἢ καὶ ἀχρηστίας! 

Τοῦτο ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ποικίλον: Μέγα, μικρόν, γενικὸν ἢ τμηματικόν, τοπικὸν ἢ οὔ, φυσικόν, ἀφύσικον, τεχνητόν, ἄμεσον, ἔμμεσον, αἰφνίδιον ἢ οὔ, ἀναστρέψιμον ἢ οὔ, ψυχικόν, πνευματικὸν κ.ἄ.

Καὶ στουμπώνουν, δόξα τῶ Θεῷ, πλεῖστα ὅσα: Ἀγωγοί, βόθροι, νιπτῆρες, φρεάτια, ἀγγεῖα, ὀπαί, δρόμοι, δίοδοι, διάδρομοι, σήραγγες, πλατεῖαι ἀπὸ συλλαλητήρια καὶ συνεντεύξεις, αἴθουσαι, καταστήματα, ἀνελκυστῆρες, μεταφορικὰ μέσα, πρᾶγμα ἄκρως ἐπικίνδυνον, κοῖλα, σωληνοειδῆ καὶ λοιπὰ εὐαίσθητα ὄργανα, στόμαχοι συχνάκις ἐκ τῆς γαστριμαργίας, ἔντερα, αἱμοφόρα ἀγγεῖα, χολαί, σάλπιγγες, ὦτα (ἐξαιρουμένων τῶν ἀκουστικῶν!), ρῖνες, στόματα, λαρύγγια, διοικητικά, ἐκπαιδευτικά, οἰκονομικά, κτηνοτροφικά, καὶ ἀθλητικὰ συστήματα μὲ τὰ doping καὶ ἄλλα, διαδίκτυα ἠλεκτρονικὰ καὶ τηλέφωνα, δημιουργημένου ἑνὸς ἐπικοινωνιακοῦ χάους, διαδικασίαι ἀπὸ τοὺς τυραννοηδονιζομένους ὑπαλλήλους τῶν κρατικῶν φορέων, διορισμοί, συνομιλίαι, διάλογοι, καὶ ἄλλα πολλά. 

Καὶ αἱ αἰτίαι εἶναι πολυποίκιλαι, φυσικαί, ὅπως οἱ σεισμοὶ καὶ αἱ πλημμύραι ἢ ἀνθρώπιναι, ὅπως ἡ ἀκηδία, ἡ ποιότης τῶν ὑλικῶν, τὰ κυκλώματα, τὰ βαρετὰ πλέον μπλόκα τῶν ἀγροτῶν εἰς τὰς κεντρικὰς ἀρτηρίας, ἢ τῶν "φιλελλήνων" Γερμανῶν εἰς τὰς συνοικίας τῶν Ἀθηνῶν οὐχὶ μόνον κατὰ τὴν κατοχήν, ἀλλὰ καὶ σήμερον, ὡς μὴ ὤφελεν, "ἁγιο-τροϊκῶς", εἰς τὴν ταλαίπωρον Γενέτειραν τῆς Εὐρώπης. Διάφοροι ἐπίσης καὶ δυσχερεῖς πολλάκις αἱ μέθοδοι τοῦ ξεμπουκώματος. 

Ἐδῶ τέλος ὁ δυστυχὴς μπλοκαριζόμενος, προσδοκεῖ καὶ ἀναμένει "οὐχὶ ἀνάστασιν νεκρῶν" ἀλλὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν, μαινόμενος ὡς ταῦρος, ἱκετεύων ἐνίοτε "θεοὺς καὶ δαίμονας" πρὸς τοῦτο, ἐνῶ τοὐλάχιστον διὰ τὰ "ὑδραυλικὰ" καὶ ἀποχετευτικά, ἀπαιτεῖται καὶ συνεργασία μὲ τὰ τῆς ἀπολυμάνσεως διὰ λόγους ὑγιεινῆς, καὶ προπαντὸς προληπτικὴ διαχρονικὴ μέριμνα, συνήθως ἄγνωστος παρ’ ὑμῖν. Ἂς ἀφήσωμεν ποὺ σήμερον ἰοὶ ποικίλου εἴδους καὶ ἀποχρώσεως διεισδύουν παντοῦ, ἀκόμη καὶ εἰς τὰ computer! 

Τὰ ὀδυνηρότερα πάντως μπουκώματα τυγχάνουν τὰ ψυχικοπνευματικά. Καὶ ἂν μὲν ταῦτα εἶναι παθολογικὰ ἰάσιμα ἢ μή, τοῦτο εἶναι θέμα τῆς συγχρόνου τσερβελοϊατρικῆς. Ὅταν ὅμως ἐκπορεύονται ἐξ "ὑγειῶν" ἑτέρων φονταμενταλιστικῶν ἢ μὴ ἐγκεφάλων, οἱ ὁποῖοι δέον νὰ γνωρίζουν ἐκ τῆς ἱστορίας τοὺς ἀνασκολοπισμοὺς καὶ νὰ λαμβάνουν ὑπ΄ ὄψιν τὸ "οὐ φιμώσεις βοῦν ἀλοῶντα" (Α΄ Κορ. 9, 9), ἀποβαίνουν μαρτυρικά. Διότι ἡ πολύμορφος καὶ πολύπλαγκτος φίμωσις τοῦ κεντρικοῦ ἐκφραστοῦ τοῦ ἐγκεφάλου στόματος, τυγχάνει ἡ χειροτέρα, ἔστω καὶ ἂν ὑλοποιεῖται "χειροκτιακῶς", ἐὰν οὐχὶ βαναύσως. Μάλιστα δὲ ἐφ΄ ὅσον γίνεται χάριν εἰρηνικῆς τινος καὶ διαλογοκαταλυτικῆς "μυστικοπαθείας" ἐπὶ τῷ σκοπῷ εὐνοήτων ἐπιτευγμάτων, ἡ ὁποία ὡς τραγελαφική, ὁδηγεῖ σουρρεαλιστικῇ ἀδείᾳ, οὐχὶ σπανίως εἰς τὸ "Ὑπουργεῖον… Δημοσίας Τάξεως καὶ Ἀποκεντρώσεως", τὸ ὁποῖον δὲν ὑφίσταται πλέον σήμερον. Τί κρῖμα! Καὶ τότε ποῦ θὰ ἀπευθυνθοῦν οἱ φιμωθέντες "βόες"; Ἂς ἀποκόψωσιν, φησὶν σαρκαστικῶς, οὐχὶ "τὸ ὠτίον τὸ δεξιόν" (Ἰω. 18, 10), ἀλλὰ τὸν τράχηλόν των! Μιὰ ποὺ ἡ τιμὴ τῶν Angust ἀνέρχεται εἰς τὰ ὕψη. Ἄλλωστε οἱ ὀρεγόμενοι τῆς νοστιμοτάτης ἀνθρωπίνης σαρκός, δὲν ζῶσιν μόνον εἰς τὴν Μαύρην Ἤπειρον! 

Τοῦτο βεβαίως δὲν σημαίνει ὅτι "ἀξιοθαύμαστος" τυγχάνει ἡ ἀερολογική, μηρυκαστική καὶ πολυλογικοῦ χαρακτῆρος ἀγόρευσις, ἡ ὁποία συνιστᾶ περιφρόνησιν τοῦ νοήμονος ἀκροατηρίου, καὶ δελεάζει πολλάκις εἰς γλυκεῖας ὑπνολογικὰς ἐκτροπάς. Διὸ καὶ δέον νὰ εἶναί τις προμηθεὺς καὶ οὐχὶ ἐπιμυθεύς, ἀγαπητικὸς καὶ ἐλεήμων, διὰ τὸ καλὸν αὐτοῦ καὶ τὴν εὐτυχίαν ὅλων τῶν ἀνθρώπων. 

Τώρα πῶς συμβιβάζεται ἡ στουμπωνολογία αὕτη 

μὲ τὸ περίφημον "τὰ πάντα ρεῖ" τοῦ ἀρχαίου σοφοῦ, 

τοῦτο εἶναι ἄλλη ὑπόθεσις.

Ο "ΧΕΙΜΩΝΑΣ" ΤΟΥ ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΡΑΖΙΩΤΗ

"ΑΓΙΕ ΝΙΚΟΛΑ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΣΕ ΣΤΑ ΠΕΛΑΓΑ ΟΛΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ ΣΤΡΩΣΕ"

Το τραγούδι των Μάνου Χατζιδάκι και Νίκου Γκάτσου Με την Ελλάδα καραβοκύρη και με τη γνωστή επωδό "Άγιε Νικόλα παρακαλώ σε στα πέλαγα όλα λουλούδια στρώσε", μάλλον δεν είναι γνωστό στους πολλούς ότι περιλαμβάνεται στην περίφημη Μυθολογία των δύο δημιουργών, που εκδόθηκε στα 1965 και τραγουδήθηκε από τον θρυλικό, θα λέγαμε σήμερα, Γιώργο Ρωμανό. 

Κάποια στιγμή, πολύ αργότερα, ο Χατζιδάκις, όταν έκανε την Μυθολογία με τη Νένα Βενετσάνου αφαίρεσε - όπως έλεγε - τα τέσσερα τραγούδια που ήταν απαραίτητα για να "γεμίσει" ο δίσκος, και ερμήνευε σε συναυλίες μόνο τα οκτώ. 

Όμως, ανάμεσα στα τέσσερα ήταν και το Με την Ελλάδα καραβοκύρη, που τελικά παίζεται πιο πολύ ακόμα, απ' όσο ολόκληρη η Μυθολογία. Το τραγούδι αυτό (όπως και το Αερικό) "αυτονομήθηκε" και έκανε τη δική του ...καριέρα. Μέχρι που τραγουδιέται χωρίς την απαιτούμενη συστολή...

Ο Χατζιδάκις το συμπεριέλαβε και στη "Λαϊκή Αγορά/30 Τραγούδια 1959-1975", όπου το τραγούδησε ο Βασίλης Λέκκας. 

Εδώ θα το ακούσουμε από τη Μαρία Φαραντούρη, η οποία το έχει τραγουδήσει σε διάφορες συναυλίες και περιέχεται στον δίσκο της "Η Μαρία Φαραντούρη τραγουδά Μάνο Χατζιδάκι". 

Η εκτέλεση που παραθέτουμε είναι από την συναυλία-αφιέρωμα στον Νίκο Γκάτσο, με αφορμή τα 100 χρόνια από την γέννηση του, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Το Μουσικό σύνολο διευθύνει ο Μίλτος Λογιάδης. Μαζί με τη Μαρία Φαραντούρη, ο Αλκίνοος Ιωαννίδης.
Άλλες ερμηνείες μπορείτε να ακούσετε σε παλαιότερη ανάρτησή μας για το τραγούδι, εδώ.
Π.Α.Α.

ΜΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ - ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ ΤΟΥ ΑΡΧΙΜ. ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ ΦΩΣΤΙΝΗ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΤΩΠΟ ΤΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ

ΜΕ ΟΠΛΟ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΣΤΑ ΠΕΔΙΑ ΤΩΝ ΜΑΧΩΝ 

Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ ΙΕΡΕΩΝ 

ΣΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ 1912-1913 

Του Αρχιμ. Μελετίου Κουράκλη

Στρατιωτικού Ιεροκήρυκος

Σκοπός της παρούσης διαλέξεως είναι η δειγματοληπτική παρουσίαση μικρού μόνον μέρους στοιχείων από το εν πολλοίς άγνωστο αλλά και ανέκδοτο πρωτογενές αρχειακό υλικό περί το θέμα της παρουσίας και του έργου των Στρατιωτικών Ιερέων στους Βαλκανικούς Πολέμους 1912-1913.

«Ἡ πάντοτε παρὰ τὸ πλευρὸν τοῦ ἔθνους ἀγωνιζομένη Ἐκκλησία», αναφέρει ευθύς στην αρχή των ανεκδότων απομνημονευμάτων του ο τότε στρατιωτικός ιερέας, Διονύσιος Παπανικολόπουλος, «καὶ προσφέρουσα, ὅτε μὲν τὰ πνευματικὰ αὐτῆς φῶτα ὑπὲρ τῶν σωτηρίων ἀρχῶν τῆς Χριστιανικῆς Θρησκείας καὶ τὰς εὐγενεῖς ἰδέας τοῦ Ἑλληνισμοῦ, ὅτε δὲ τὸ αἷμα τῶν λειτουργῶν αὐτῆς ἀπὸ τῶν εὐκλεστάτων Πατριαρχῶν μέχρι τοῦ τελευταίου ἀγραμμάτου και ῥακενδύτου μοναχοῦ, καὶ κατὰ τὴν μεγάλην ταύτην καὶ ἔνδοξον διὰ τὸ Ἔθνος ἡμῶν στιγμὴν (σ.Σ.: της ενάρξεως των Βαλκανικών Πολέμων) δὲν ὑστέρησε». 

…………………………………… 

Η Ιερά Σύνοδος έλαβε το αποφασιστικό και ρηξικέλευθο μέτρο της επιστρατεύσεως όλων των ιεροκηρύκων της Εκκλησίας, τους οποίους έθεσε στη διάθεση του Υπουργείου των Στρατιωτικών, «γνωρίζουσα» όπως αναφέρει ο Διονύσιος Παπανικολόπουλος «ὁποία μεγίστη ἠθικὴ δύναμις ἀποβαίνει ἡ παρουσία τοῦ Λειτουργοῦ αὐτῆς παρὰ τὸ πλευρὸν τοῦ ἀγωνιζομένου στρατιώτου. …………………………………… 

Ως επιτομή του όλου έργου, της θυσιαστικής προσφοράς, και της κενωτικής διακονίας των στρατιωτικών ιερέων υπέρ του αγωνιζομένου Έθνους στα πεδία των μαχών των δύο Βαλκανικών πολέμων, αξίζει να παραθέσουμε τη μνημειώδη ανέκδοτη επιστολή του τότε στρατιωτικού ιερέα, Αρχιμανδρίτη Παντελεήμονος Φωστίνη στον τότε Μητροπολίτη Αθηνών Θεόκλητο. 

«Βουνά Μανωλιάσσης τῇ 4 Φεβρ. 1913 

Πανιερώτατε! 

Ἀπό τάς χιονοσκεπεῖς καί αἱματοβαφεῖς κορυφάς τῶν ὑψωμάτων Μανωλιάσσης γράφω τήν παροῦσάν μου ἐπιστολήν πρός Ὑμᾶς τόν πνευματικόν μου Πατέρα καί εὐεργέτην καί ἐκφράζω ἐκ βάθους ψυχῆς μου τήν ἄκραν εὐγνωμοσύνην μου, διότι διά τοῦ θαυμασίου μέτρου, ὅπερ ἐλάβετε, νά τοποθετηθῶσιν εἰς τάς τάξεις τοῦ ἐνδόξου Ἑλλ. στρατοῦ, οἱ ἱεροκήρυκες Ἑλλάδος, συνετελέσθῃ ἔργον θαυμάσιον, εὐεργατῆσαν ἀφ’ ἑνός τόν ἑλληνικόν στρατόν ἐν τοῖς πεδίοις τῶν μαχῶν, ἀφ’ ἑτέρου δέ ἀνυψῶσαν ἐν τῇ συνειδήσει πάντων εἰς ὕψος ἀνυπέρβλητον τό γόητρον τῆς Ἐκκλησίας μας. Σᾶς βεβαιῶ, Πανιερώτατε, ὅτι τό γόητρον τῆς Ἐκκλησίας ἀνεστηλώθη τελείως, πάντων μετ’ εὐγνωμοσύνης βαθείας ἀναγνωριζόντων καί διαλαλούντων τάς μεγάλας ὑπηρεσίας, τάς ὁποίας οἱ ἱεροκήρυκες παρέσχον εἰς τόν στρατόν. Αὐτό καί μόνον ὑπῆρξε τό ἐλατήριον τό ὁποῖον μοί ἐνέβαλε τόν ἐνθουσιασμόν νά ἐργασθῶ μετά θυσίας καί αὐταπαρνήσεως εἰς τό ἔργον μου ἐκτιθέμενος εἰς μεγάλους κινδύνους, τοῦθ’ ὅπερ πιστεύω ὅτι καί πάντες οἱ συνάδελφοί μου θά ἐπετέλεσαν· ὅλα ταῦτα θά μένουν βαθύτατα ἐγκεχαραγμένα ἐν τῇ ψυχῇ μου μέχρις ὅτου ἀποθάνω. Ἰδίᾳ δέ ἡ παραμονή τῶν Θεοφανείων, ὅτε περιῆλθον ὁλόκληρον τό σύνταγμά μου ὅν ἐν προφυλακαῖς μάχης ὑπὸ βροχῆς καί ψῦχος παγερόν εἰς τά ἀπόκρημνα ταῦτα μέρη, καί προέτεινα εἰς ἀσπασμόν τόν τίμιον Σταυρόν πρός τούς στρατιώτας ῥαντίσας αὐτούς διά τοῦ μεγάλου ἁγιασμοῦ. Ἧτο ἄκρως συγκινητική ἡ σκηνή αὕτη, καθ’ ἥν οἱ στρατιῶται βλέποντες τήν στοργήν τῆς Ἐκκλησίας ἐδάκρυον ἐκ συγκινήσεως καί προήρχοντο μετά παλμῶν καρδίας, ἵνα ἀσπασθῶσι τόν Τίμιον Σταυρόν. Κατά τήν ἡμέραν ταύτην πολλάκις ἐπυροβολήθην ὑπό τῶν ἀπέναντι ἐν προφυλακαῖς Τούρκων στατιωτῶν, ἀλλά ὁ Κύριος μέ διεφύλαξεν ἔως σήμερον ὑγιᾶ. Παρακολουθῶν με ὁ στρατός μετ’ εὐγνωμοσύνης ἀπ’ ἀρχῆς καί βλέπων πάντα ταῦτα ἀπῂτησεν διά τοῦ Συνταγματάρχου μας κ. Ἀντ. Καμπάνη καί τοῦ Μεράρχου κ. Μοσχοπούλου Ὑποστρατήγου παρά τοῦ Σ. Μητροπολίτου Βεῤῥοίας τήν εἰς Πρεσβύτερον χειροτονίαν μου. Τοῦτο δεχθείς ὁ Σ. Βεῤῥοίας καί καλέσας με παρ’ ἑαυτῷ μοί ἀνεκοίνωσεν τήν ἀπόφασίν του, τήν ὁποίαν βεβαίως ἐδέχθην τότε, ὅτι μοί εἶπεν «ἐγώ ἀναλαμβάνω τήν εὐθύνην ἀπέναντι τῆς Ἱ. Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, διότι ἰδίοις ὄμμασιν ἀντελήφθην τί ἀγαθά εἰς τόν στρατόν θά προξενήσῃ ἡ χειροτονία σου, καί ἐπειδή γνωρίζω καλῶς ὅτι οἱ Ἕλληνες Ἱεράρχαι εἶνε ἄνδρες φιλοπάτριδες». Μετά τοιούτους λόγους δέν ἧτο δυνατόν νά ἀρνηθῶ τήν χειροτονίαν μου ἔστω καί ἀντικανονικήν, ἀφοῦ ἡ πατρίς τό ἤθελε καί ἐζήτει τά ὑπηρεσίας μου. 

Σεβασμιώτατε, ἐργάζομαι ὅσον δύναμαι καί ἴσως ὑπέρ τάς δυνάμεις μου ὑποβαλλόμενος εἰς μεγίστας θυσίας καί ἐκτιθέμενος εἰς προφανεστάτους κινδύνους ἀναγνωρίζω τό ἀντικανονικόν τῆς χειροτονίας μου. Ἡ Ἐκκλησία πιστεύω ὅτι θέλει ἀναγνωρίσει καί ἐπικυρώσει τήν χειροτονίαν μου ταύτην λαμβάνουσαν ὑπ’ ὄψιν τάς ἐθνικάς ἀνάγκας καί περιστάσεις. Ὑπέβαλον περί τούτου ἀναφοράν διά τοῦ Συντάγματος πρός τήν Ἱ. Σύνοδον ἐφ’ ἁπλοῦ χάρτου, διότι ἐπί τῶν βουνῶν τούτων ἦτο ἀδύνατον νά εὕρω χαρτόσημον. 

Ἐάν ἡ Ἐκκλησία νομίσῃ ὅτι πρέπει νά τιμωρηθῇ ἡ ἀντικανονικότης τῆς χειροτονίας μου, εἶμαι ἕτοιμος κατά πάντα νά ὑπομείνω μετά χαρᾶς τήν ἀπόφασιν τῆς Ἱ. Συνόδου πρός χάριν τῆς Πατρίδος.

Διατελῶ μετά σεβασμοῦ καί εὐγνωμοσύνης τῆς ὑμετέρας θεοτιμήτου Πανιερότητος τέκνον ἐν Χριστῷ εὐπειθέστατον 

Ἀρχιμ. Παντελεήμων Β. Φωστίνης 

Ἱεροκήρυξ 8ου Συντάγματος 4ης Μεραρχίας». 

Στην επιστολή αυτή αποτυπώνεται το μέτρο της αγάπης και της θυσίας υπέρ της πατρίδας των ελλήνων ορθοδόξων κληρικών, που υπηρέτησαν πριν από 100 χρόνια ως στρατιωτικοί ιερείς στους Βαλκανικούς Πολέμους. 

[Απόσπασμα από την διάλεξη του Στρατιωτικού Ιεροκήρυκος Αρχιμ. Μελετίου Κουράκλη, στην αίθουσα της Παλαιάς Βουλής, την Πέμπτη 14 Νοεμβρίου 2013].

Για την διάλεξη δείτε σχετική ανάρτηση της Ιδιωτικής Οδού.

Παρακολουθείστε ολόκληρη την διάλεξη στο διαδικτυακό κανάλι intv. 

ΤΟ 2014 ΕΤΟΣ ΜΑΝΟΥ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙ ΓΙΑ ΤΗΝ "ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΟΔΟ"

Δεν ξέρω για την επίσημη Πολιτεία - ας την πούμε έτσι - ή όποιους άλλους φορείς, πάντως για την Ιδιωτική Οδό το επί θύραις 2014 είναι έτος Μάνου Χατζιδάκι, καθώς συμπληρώνονται 20 χρόνια από την αναχώρηση στ΄ άστρα του Μεγάλου Ερωτικού.

Αυτό σημαίνει ότι πάμπολλες θα είναι οι σχετικές αναρτήσεις και αναφορές. 

Για να εγκαινιάσουμε, λοιπόν, κάπως πρόωρα το έτος Χατζιδάκι, παραθέτουμε ένα θαυμάσιο, όχι πολύ διαδεδομένο τραγούδι, που αποδίδει υπέροχα ο Βασίλης Λέκκας από τη συλλογή: "Ο Μάνος Χατζιδάκις στη Ρωμαϊκή Αγορά, 35 Τραγούδια 1947-1985", σε στίχους του Μ. Χατζιδάκι.

ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ
Αγάπη μου, κορίτσι μου
ποια νύχτα θα σε φέρει
σε τούτα τ' άγια μέρη
να σε 'βρω την αυγή.
Πήγα να γίνω άρχοντας
και συ βασίλισσά μου
μα κόψαν τα φτερά μου και χάθηκα στη γη.
Κορίτσι μου, γυναίκα μου
ο χρόνος θα με πάρει,
μα δεν κάνει χάρη
στο πάθος να χαθώ.
Και συ θα γίνεις άστρο μου
κι εγώ θα 'μαι η σκιά σου
παντοτινή τροχιά σου
φως άγιο που αγαπώ.

ΕΠΤΑ ΦΩΤΟΣΤΙΓΜΕΣ ΤΗΣ ΕΠΤΑΛΟΦΗΣ

Ο συνοδίτης Ιωάννης - Πορφύριος Καποδίστριας επισκέφθηκε πριν λίγες μέρες την Βασιλεύουσα, με αφορμή την Θρονική Εορτή της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας.

Είχε την καλοσύνη να μας στείλει επτά θαυμάσιες Πολίτικες στιγμές που αποτύπωσε εξαίσια με τον φωτογραφικό φακό του.

Τον ευχαριστούμε από καρδιάς και του ευχόμαστε πάντα να επιστρέφει την Πόλη, προσπαθώντας να αγγίξει κάθε φορά την μαγεία της... Που είναι ατελεύτητη!

ΕΚΟΥΣΙΩΣ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΣ Ο ΕΚΠΤΩΤΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ ΕΙΡΗΝΑΙΟΣ

Ο Σεβ. Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβρόσιος επανέρχεται, με σχετική ανάρτησή του στο ιστολόγιό του, στο θέμα του έκπτωτου Πατριάρχη Ιεροσολύμων Ειρηναίου, διαλαλώντας σε δραματικούς τόνους ότι ο κ. Ειρηναίος είναι "φυλακισμένος στο κελλί του, όπου τον έχουν έγκλειστο οι Αρχιερείς και τα λοιπά Μέλη της Αγιοταφικής Αδελφότητος". Σε άλλο σημείο του κειμένου του γράφει: "Τον έχουν κλειδαμπαρωμένο εκεί μέσα στο διαμέρισμα-κελλί Του!". 

Η πραγματικότητα, όμως, δεν είναι ακριβώς όπως την περιγράφει ο Σεβασμιώτατος. Ο έκπτωτος Πατριάρχης, μετά την καθαίρεσή του από τον Πατριαρχικό Θρόνο, επέλεξε τον εγκλεισμό, ως μορφή διαμαρτυρίας. Θεωρεί ότι έχει δίκιο και δεν το κουνάει από κει. Θεωρεί πως αν φύγει - γιατί δεν τον εμποδίζει κανείς να φύγει - θα χάσει το δίκιο του. Δεν αναγνωρίζει τον νυν Πατριάρχη Θεόφιλο και θεωρεί τον εαυτό του ως τον κανονικό Πατριάρχη. Άρα, έχει επιλέξει την απομόνωση, έχει καταδικάσει τον εαυτό του σε αυτήν, προκειμένου να υπερασπιστεί το δίκιο του. Άλλωστε το λέει ρητά ο ίδιος στην επιστολή που απέστειλε προς πολιτικούς και εκκλησιαστικούς ηγέτες. 

Ἐπελέξαμεν τήν μή παραίτησιν Ἡμῶν, οὐχί ἔκ τινος πάθους ἐξουσίας, ἀλλ’ ἱστάμενοι ἐν τῷ τόπῳ τοῦ τελεσιουργηθέντος ἐφ’ Ἡμᾶς προσωπικοῦ μαρτυρίου, καί τῶν σύν Ἡμῖν, στερουμένων Ἡμῶν στοιχειωδῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων ὑγείας, τροφῆς, μετακινήσεως, ἰατρικῶν ἐξετάσεων, φαρμακευτικῆς περιθάλψεως... 

Πρόκειται, λοιπόν, για μια επώδυνη, αλλά προσωπική επιλογή. Δεν παραιτείται, δεν αναγνωρίζει τον νέο Πατριάρχη και επιλέγει τον εγκλεισμό, ώστε να έχει μέσα στο Πατριαρχείο ένα, ας το πούμε, μετερίζι, για να συνεχίσει τον δίκαιο, κατ' αυτόν, αγώνα του. Άλλωστε στην επιστολή που μνημονεύσαμε, ο κ. Ειρηναίος ζητάει από τον Οικουμενικό Πατριάρχη να τον αποκαταστήσει πλήρως στο θρόνο του, συγκαλώντας προς τούτο Πανορθόδοξη Σύνοδο. 

Ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων θέτει σε τελείως άλλη βάση το ζήτημα. 

Γράφει: "Με το σημείωμά μας αυτό απευθύνουμε ευλαβική έκκληση τόσο στον Παναγιώτατο Οικουμενικό μας Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο, όσο και πρός όλους ανεξαιρέτως τους Προκαθημένους της ανά τον κόσμο Ορθοδόξου Εκκλησίας να ασχοληθούν επισταμένως με τον αδίκως φυλακισμένο Πατριάρχη κ. Ειρηναίο και να Του αποδώσουν αυτό που δικαιούται, δηλ. το δικαίωμα της ελευθέρας εισόδου και εξόδου από τό κελλί του. Αν δεν το πράξουν, θα είναι υπόλογοι ενώπιον του Δικαιοκρίτου Κριτού!". 

Μα ο έκπτωτος Πατριάρχης δεν ζητάει να βγει από το κελί του, αλλά να αποκατασταθεί στο θρόνο του! Κάτι λάθος έχει καταλάβει ο άγιος Καλαβρύτων... 

Γιατί δεν θέλω να πιστέψω πως η έκκλησή του είναι σκοπίμως παραπλανητική... 

Π.Α.Α.

Ο ΜΟΥΣΙΚΟΚΡΙΤΙΚΟΣ Γ. ΛΕΩΤΣΑΚΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΕΛΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΚΑΒΑΦΗ ΠΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΑΜΕ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΟΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΕΝΩΣΗ

Ο γνωστός μουσικοκριτικός Γιώργος Λεωτσάκος τίμησε με την παρουσία του την εκδήλωση για τον μελοποιημένο Καβάφη που πραγματοποιήσαμε στην Ελληνοαμερικανική Ένωση την Τρίτη 26 Νοεμβρίου 2013, σε συνεργασία με την Ένωση Ελλήνων Μουσουργών.

Ο Γιώργος Λεωτσάκος μας τίμησε και με την κριτική του. Δημοσιεύουμε στη συνέχεια το σχετικό κείμενό του, από το Ηλεκτρονικό Περιοδικό Κριτικής Μουσικής και Θεάτρου Critics' Point. 

Οι φωτογραφίες από την εκδήλωση που πλαισιώνουν την ανάρτηση είναι του Σπύρου Χαμπίπη. 

ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΥΝΘΕΤΕΣ ΜΕΛΟΠΟΙΟΥΝ ΚΑΒΑΦΗ

Του μουσικοκριτικού Γιώργου Λεωτσάκου

ΣΥΜΠΛΗΡΩΘΗΚΑΝ ΦΕΤΟΣ 150 ΧΡΟΝΙΑ ἀπὸ τὴ γέννηση καὶ 80 ἀπὸ τὸ θάνατο τοῦ Μεγάλου Μοναδικοῦ τῆς ποιήσεως ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΑΒΑΦΗ (1863-1933), ἀνήμερα τὰ γενεθλίων του (29 Ἀπριλίου): ὄπως συνέβη καὶ στὸν ἄλλο Μεγάλον Αἰγυπτιώτη, τὸ συνθέτη ΓΙΑΝΝΗ ΧΡΗΣΤΟΥ (1926-1970). Ἡ καβάφεια ἐπέτειος ἐνέπνευσε στὴν Ἕνωση Ἑλλήνων Μουσουργῶν συναρπαστικὴ συναυλία μὲ αὐτονόητα ὁρισμένες μόνον μεταξὺ δεκάδων μελοποιήσεών του ἀπὸ πλῆθος συνθετῶν, μετὰ τὶς περίφημες 14 Inventions (1925) γιὰ φωνὴ καὶ πιάνο τοῦ ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ. Ἐπικυρώθηκε ἔτσι παμπάλαιη διαπίστωσή μου ὅτι τόσο, ἰδιάζων ποιητὴς ἁπλῶς… δὲν μελοποιεῖται, ὅπως ἐδήλωσε καὶ ὁ Φίλιππος Τσαλαχούρης, ποὺ μετεῖχε στὸ πρόγραμμα (βλ. πιὸ κάτω): Ἡ βραδιὰ ἐξελείχθηκε σὲ συναρπαστικὸ «μαραθώνιο» κατακτήσεως ποιητικοῦ Ἔβερεστ, πρὶν φυσικὰ τὸ πατήσουν (29.5.1953) οἱ σὲρ Ἔντμουντ Χίλλαρυ (1919-2008), Νεοζηλανδὸς καὶ Τένζινγκ Νόργκαϋ (1914-1986), Νεπαλέζος. Ἡ ἔκφραση τοῦ καβάφειου στοχασμοῦ, τὰ ἐξαχνωμένα ἀπὸ θεϊκὰ ἀπέριττη γλῶσσα βάθη του, τὸ «ὅραμά» του, σίγουρα ὄχι μὲ τὴν τρέχουσα σημασία τῆς λέξεως, ἡ περίτεχνα φιλοσοφημένη εἰρωνία του ἐμπεριέχουν τόσο «δική τους» μουσικὴ, ὥστε κάθε προσθήκη ὀργανικοῦ ἤχου, ἢ ἀλλαγὴ τονικοῦ ὔψους φωνῆς-ῶν πάνω στὶς λέξεις, κινδυνεύει νὰ φανοῦν γελοία. Du sublime au ridicule il n’ y a qu’ un pas (γαλλ. «Ἕνα μόνο βῆμα ἀπέχει τὸ ὑψηλὸ ἀπὸ τὸ γελοῖο»): ἐδῶ ταιριάζει ἡ σοφότατη ναπολεόντεια ρήση. 6 ἀνεπίληπτης λεκτικῆς ἀρθρώσεως, ἑρμηνευτὲς-ἄτλαντες ἐπέλεξαν τὸ διδακτικὰ πρωτότυπο πρόγραμμα καὶ ἐπωμίσθηκαν ἡρωϊκὰ τὸ καβάφειο ποιητικὸ Σύμπαν: Ἰουλίττα Ἡλιοπούλου-ἀπαγγελία, Παναγιώτης Ἀνδριόπουλος-μουσικὴ ἀπαγγελία, Δάφνη Πανουργιᾶ-τραγοῦδι, Νικὸλ Καραλῆ καὶ Πέτρος Μπούρας-πιάνο καὶ μουσικότατη ὁσοδήποτε ἀκατάληπτη στοὺς περισσοτέρους μας ἀπαγγελία ἀραβικὰ (Κανάρης) Roni Bou Saba. Κακοὶ συνθέτες; Ἄπαγε τῆς βλασφημίας! Οὔτε ἕνας! Διοργανωτικὴ παράλειψη: τὸ πρόγραμμα ἀποσιωποῦσε χρονολογίες συνθέσεως τῶν ἔργων, ἐπηρρεάζοντας κάπως τὴν ἀξιολόγησή τους. Τὴν ἐκδήλωση ἄνοιξε σύντομη πυκνὴ εἰσήγηση-χρονικὸ τῶν καβάφειων μελοποιήσεων ἀπὸ τὸν κ. Ἀνδριόπουλο: ἐπιβάλλεται δημοσίευση κειμένου πυκνότατου καὶ ἐμπεριστατωμένου. 

Τὰ ἔργα: 

1) ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ, ΑΝΤΙΟΧΟΣ (1903-1981): «Θερμοπύλες», ἀπὸ τὰ 4 καβαφικὰ γιὰ μεσόφωνο καὶ ἔγχορδα ἢ πιάνο (1964). Ἀπὸ τὰ ὡραιότερα ἔργα συνθέτου ἀδίκως παραμερισμένου, πυκνῆς μεταρρομαντικὰ διάφωνης γραφῆς προσεγγιζούσης ἐντιμότατα τὸ ποίημα. 

2) ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ, ΓΙΑΝΝΗΣ Α. (1910-1989): «Κεριά» (1953).Ἔργο τῆς α΄ περιόδου συνθέτου πολυγράφου. Πιανιστικὰ ἐμφατικό, φωνητικὰ ἄσχετο μὲ τὴν ποίηση, ἁπλῶς λειτουργήσασα προσχηματικῶς. 

3) ΚΟΥΡΟΥΠΟΣ, ΓΙΩΡΓΟΣ (γ. 1942): «Ἀπολείπειν ὁ Θεὸς Ἀντώνιον». Κάπως ξένο στὴν ποίηση, φωνὴ καὶ πιάνο μὲ μακρινοὺς ἀπόηχους γαλλικῆς mélodie. 

4) ΚΑΝΑΡΗΣ, ΛΕΩΝΙΔΑΣ (γ. 1963): 3 ἀπὸ 4 «καβάφεια» τραγούδια, πρῶτο καὶ τρίτο α΄ ἐκτέλεση· α) « Ἰδανικὲς φωνὲς» β) «Τείχη» γ) «Ἡ Πόλις» (προδήλως 2013). Ὁ πρῶτος μέχρι στιγμῆς ποὺ ἀντιμετώπισε τὴν κρυφὴ δραματουργία ποιήσεως τρομερῆς, μὲ εὐαισθητοποιημένη στὰ κείμενα πιανιστικὴ γραφὴ καὶ φωνητικὴ γραμμή. Συνθέτης μὲ προσωπικότητα σὲ ὅ,τι δικό του ἔχω ἀκούσει, ἀξίζει μείζονα προσοχή. 

5) ΑΝΤΩΝΙΟΥ, ΘΟΔΩΡΟΣ (γ. 1935): α) «Ὅταν διεγείρονται». β) Γιὰ νἄρθουν». γ) «Περιμένοντας τοὺς βαρβάρους». δ) «Ἡ δόξα τῶν Πτολεμαίων». Καίτοι πολυγραφότατος, ὁ Ἀντωνίου σχεδὸν πάντα αἰχμαλωτίζει. Συνδυάζοντας ἀπαγγελία, τραγοῦδι καὶ «προετοιμασμένο» πιάνο, προσέγγισε χάρη καὶ σὲ πεῖρα πλουσιότατη τὴν ἑκάστοτε ποιητικὴν οὐσία. 

6) ΤΣΑΛΑΧΟΥΡΗΣ, ΦΙΛΙΠΠΟΣ (γ. 1969): «Τὸ Νιχῶρι». Σώφρων μελοποίηση νεανικοῦ, ποήματος «παραδοσιακῆς» δομῆς, μὲ ἔκδηλο τὸν τσαλαχούρειο ἔρωτα γιὰ τὸν Καλομοίρη, λεπτότερα ὅμως ἐμπρεσσιονιστικό. 

7) ΚΟΝΙΤΟΠΟΥΛΟΣ, ΙΑΚΩΒΟΣ (γ. 1963): «Chè fece…il gran rifiuto» (2013). Πάνω στὸ «ὀστινάτο» διαστήματος ὀγδόης (πιάνο στὴν ψηλὴ περιοχὴ), σχόλιο μὲ σαφεῖς τονικὲς νύξεις ἀλλὰ καὶ παράδοξα ξενίζουσα, ἀνάλαφρη, θὰ ἔλεγα, φωνητικὴ προσέγγιση, 

8) ΜΠΑΛΤΑΣ, ΑΛΚΗΣ (γ. 1948) «Ἡ Πόλις» (2013). Εὐφυὴς συνδυασμὸς ἀφηγητοῦ, φωνῆς καὶ πιάνου σὲ εὔγλωτο σχολιασμὸ ποιήσεως καὶ ἐνυπαρχούσης δραματουργίας. 

Γενικὰ: ὑποδειγματικὰ σημαντικότατη ἐκδήλωση τῆς περιόδου, ποὺ εὐχαρίστως ξανακούγαμε μόλις τελείωσε. Πρὸς παραδειγματισμὸν (ἐμένα μοῦ λές;) ὤτων μονίμως καὶ σκοπίμως μὴ ἀκουόντων… (Ἑλληνοαμερικανικὴ Ἕνωση, 26.11.2013).

Να σημειώσουμε, αγαπητοί συνοδίτες ότι στην συναυλία ήταν παρόντες οι συνθέτες: Θόδωρος Αντωνίου, πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών, Άλκης Μπαλτάς, Ιάκωβος Κονιτόπουλος, Λεωνίδας Κανάρης, Γιώργος Χατζημιχελάκης. Επίσης, ο μουσικοκριτικός Γιώργος Λεωτσάκος, ο μουσικογράφος Θωμάς Ταμβάκος, υπεύθυνος του Αρχείου Ελλήνων Μουσουργών, η Αγγελίνα Τκάτσεβα (σολίστ στο τσίμπαλο), Σύλβια Κουτρούλη (σολίστ στο Νέυ), Ελένη Στογιάννη (πιάνο), Γκαλίνα Μπράτουσκα (βιολί), μουσικοί από τα Μουσικά Σχολεία Παλλήνης και Ιλίου, ο Διευθυντής του 1ου Γυμνασίου Γέρακα Παναγιώτης Δημαράς κ.α.

90 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΗΣ ΑΞΕΠΕΡΑΣΤΗΣ ΝΤΙΒΑΣ

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου

Ενενήντα χρόνια από τη γέννηση της Μαρίας Κάλλας (1923-1977) συμπληρώνονται σήμερα 2 Δεκεμβρίου. 

Η μεγάλη ντίβα γεννήθηκε το 1923 στη Νέα Υόρκη, στο «Terrence Cardinal Cooke Health Care Center», όπου έχει αναρτηθεί μαρμάρινη πλάκα που αναγράφει: «Εδώ γεννήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 1923 η Μαρία Κάλλας. Εδώ ακούστηκε για πρώτη φορά η φωνή της». 

Η Μαρία Κάλλας είναι ο ορισμός της ντίβας! Και της τραγικότητας, προσθέτω. Η περίπτωσή της υπήρξε στην κυριολεξία μοναδική! Καθόρισε οριστικά την όπερα στον καιρό μας, έζησε την απόλυτη δόξα και πέθανε μόνη... 

Την ακούω πολύ... Και την σκέφτομαι περισσότερο... Αν ένιωσε την αληθινή αγάπη που περίμενε, όπως κάθε άνθρωπος ή αισθανόταν απλώς ένα ακριβό προϊόν προς κατανάλωση. Η σιωπή στην οποία έζησε τα τελευταία χρόνια της ζωής της, είναι από τα σπουδαιότερα μαθήματα μουσικής που μας άφησε. Ανήκει στην προσωπική μου μυθολογία, όπως και εκατομμυρίων άλλων ανθρώπων. 

Ήταν μια γυναίκα που σφράγισε ανεξίτηλα την όπερα, αφού και οι πλέον αδαείς τ' όνομά της προφέρουν πρώτα, αν τύχει και αναφερθούν στο είδος. Ο μύθος της παραμένει ολοζώντανος μέχρι σήμερα κι απ' ό,τι φαίνεται για πολλά χρόνια ακόμα. Την ευχαριστώ για τ' ανείπωτα κινήματα της ψυχής και του νου. Για το σμίλευμα της ευαισθησίας μου. Για όσα ακόμα θα μου δώσει, στο υπόλοιπο της ζωής μου...

Και η Google τιμά την σημερινή επέτειο

Mε αφορμή την 90ή επέτειο από τη γέννησή της, δημοσιεύω στη συνέχεια ένα απόσπασμα παλιότερου άρθρου μου με τίτλο: Μαρία Κάλλας - Master Class. 

Aπό τον Οκτώβριο του 1971 μέχρι το Μάρτιο του 1972, η Μαρία Κάλλας παραδίδει 23 μαθήματα (master classes) στην περίφημη σχολή Juillliard της Νέας Υόρκης. Όταν ακούσει κανείς αποσπάσματα από αυτά τα μαθήματα, όπως έχουν κυκλοφορήσει σε μια συλλογή τριών cd's από την ΕΜΙ (1987), μπορεί να αντιληφθεί ότι η Κάλλας είναι δασκάλα αλλά και πρωταγωνίστρια. Είναι η ντίβα της όπερας αλλά και ο ίδιος της ο εαυτός. "Συνεχίστε" λέει στους μαθητές της. "Οχι με πυροτεχνήματα, αλλά με την εκφραστικότητα των λέξεων, με τη σωστή άρθρωση και με το πραγματικό σας συναίσθημα, όποιο κι αν είναι αυτό". Η Κάλλας ουσιαστικά προτρέπει τους μαθητές της να ακολουθήσουν τον ίδιο δύσκολο δρόμο της ολοκληρωτικής αφιέρωσης και της επίμονης και επίπονης προσπάθειας που κι εκείνη ακολούθησε, ανεξάρτητα βέβαια από το γεγονός ότι η Κάλλας δεν ήταν μια σπουδαία τραγουδίστρια της όπερας, αλλά ένα φυσικό φαινόμενο! Και μάλιστα είναι η περίπτωση εκείνη που θέτει την κατακτημένη τεχνική της στην υπηρεσία της έκφρασης, κι έτσι δεν έχει καμία σχέση με την υστερία της τεχνικής ή τη λάσπη της αισθηματολογίας.

 

Η Κάλλας στα master classes στο Juilliard ενδιαφερόταν για ακρίβεια στην παραγωγή του ήχου, φωνητική έκφραση, φυσικό ρυθμό, έλεγχο της αναπνοής, ποικίλματα, σωστή άρθρωση. Είναι μια τέλεια επαγγελματίας δασκάλα. Ποτέ δεν κοροϊδεύει τους μαθητές της. Σπάνια μιλά για την καριέρα της, κι όταν τραγουδά το κάνει με μόνο σκοπό να διευκρινίσει τα λεγόμενά της, κι όχι για να επιδειχθεί ή να φανεί υποτιμητική, όπως προσπάθησαν κάποιοι να την παρουσιάσουν. Ο μύθος της Κάλλας παραμένει ισχυρός! Γιατί εκείνη ήταν όντως μεγάλη! Μοναδική και αξεπέραστη!

Διαβάστε, επίσης, στην Ιδιωτική Οδό:
ΤΣΑΡΟΥΧΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΛΛΑΣ: "Μεγάλη σαν τον Γκρέκο!"

ΕΝΑ ΑΚΟΜΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΑΠΟ ΤΟΝ "ΑΡΤΟ ΖΩΗΣ" ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΗΝ ΣΥΓΧΩΡΗΣΗ

Κείμενο - φωτογραφίες: Ιδιωτική Οδός 

Η συγχώρηση στη λογοτεχνία, στο Δίκαιο, στη φιλοσοφία και στην πολιτική ζωή από τον Όμηρο ως τους αρχαίους τραγικούς, από τον Σαίξπηρ ως τον Ντοστογιέφσκι και τον Πρίμο Λέβι και από τη ρωμαϊκή εποχή ως τον 21ο αιώνα ήταν το θέμα του διήμερου συνεδρίου που διοργάνωσε το Ίδρυμα Βιβλικών Μελετών «Άρτος Ζωής». 

Το συνέδριο πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 29 Νοεμβρίου και το Σάββατο 30 Νοεμβρίου στο αμφιθέατρο «Λεωνίδας Ζέρβας» του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών. 

Συμμετείχαν φιλόσοφοι, νομικοί, θεολόγοι, φιλόλογοι, ψυχίατροι, δοκιμιογράφοι, λογοτέχνες. Μεταξύ άλλων: Μ. Ζ. Κοπιδάκης, «"Ου νέμεσις": Η συγχώρηση στον Όμηρο», Νικόλαος Α. Ε. Καλοσπύρος, «Αινικτή συγγνώμη, συντριβή αινιζόμενη: Η συγχώρηση στους αρχαίους Έλληνες τραγικούς», Μιχαήλ Πασχάλης, «Συγχώρηση στη Ρώμη της κλασικής εποχής; Ούτε μετά θάνατον», Σάββας Μιχαήλ, «Γιομ Κιπούρ: Δικαιοσύνη και η συγχώρηση των πάντων», Κωνσταντίνος Μπελέζος, «Από την ανέφικτη στην περισσεύουσα δικαιοσύνη: Η αμφιπρόσωπη διάσταση της συγχώρησης στην Καινή Διαθήκη», Δημήτριος Ν. Μόσχος, «Οι εκκλησιολογικές διαστάσεις της συγχώρησης στην αρχαία Εκκλησία», Θεόδωρος Γιάγκος, «Η συγχώρηση στα κανονικά κείμενα. Η ελευθερία και η περιπτωσεολογία της ανατολικής παραδόσεως», π. Βασίλειος Θερμός, «Η συγχώρηση στην εξομολόγηση: μια πολυεπίπεδη διερώτηση», Διονύσης Καψάλης, «Η ντροπή και η συγχώρηση, από τον Βασιλιά Ληρ στον Πρίμο Λέβι», Μιχάλης Πάγκαλος, «Ο Ντοστογιέφσκι και το σκάνδαλο του καλού», Στέφανος Δημητρίου, «"…και το μηδέποτε μηδέν ουδέν ησυχίαν άγειν των ανθρωπίνων": Συγχωρώντας εμάς, συγχωρώντας τον άλλον», Βαγγέλης Μπιτσώρης, «Vladimir Jankélévitch. Η συγχώρηση και το απαράγραπτο», Αθανάσιος Αναγνωστόπουλος, «Η συγχώρηση στο Ποινικό Δίκαιο», Σταύρος Ζουμπουλάκης, «Η συγχώρηση του πολιτικού κακού: ΠΟΤΕ;». 

Το πλήρες πρόγραμμα δείτε εδώ. 

Πρόκειται για έναν άθλο του προέδρου του ιδρύματος Άρτος Ζωής Σταύρου Ζουμπουλάκη. Είναι το τέταρτο πολύ σημαντικό επιστημονικό συνέδριο που διοργανώνει από τότε που ανέλαβε τον Άρτο Ζωής. 

Και κατά την συνήθειά του πλέον - διόλου αυτονόητο γεγονός - σε κάθε νέο συνέδριο μας δίνει τα πρακτικά του προηγουμένου. Έτσι, τώρα πήραμε τα πρακτικά του περσινού συνεδρίου για την "Επιστροφή της ηθικής". 

Επίσης, είναι σπουδαία η σύναξις και η συνύπαρξις επί το αυτό ανθρώπων που δεν είχαν μέχρι τώρα θέση ανάμεσα σε θεολόγους. Ο Σάββας Μιχαήλ, ο Διονύσης Καψάλης, ο Μ. Ζ. Κοπιδάκης ο Μιχαήλ Πασχάλης κ.α. διαλέγονται με τη σύγχρονη θεολογική σκέψη κι αυτό χάρη στην πρωτοβουλία του Σταύρου Ζουμπουλάκη. 

Η ποιότητα των εισηγήσεων και σε αυτό το συνέδριο ήταν υψηλή. Οι συζητήσεις μετά από κάθε συνεδρία γόνιμες και ουσιαστικές. Ευτυχώς εδώ δεν ακούς αερολογίες. 

Εύχομαι από καρδιάς στον Σταύρο Ζουμπουλάκη υγεία και δύναμη για να μας χαρίζει - κυριολεκτικώς - τέτοιες παραγωγικές και αληθινές συνεδριακές εμπειρίες.