ΤΟ "ΑΡΧΟΝΤΑΡΙΚΙ" ΤΗΣ ΕΤ1 ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟ ΝΙΧΩΡΙ ΤΟΥ ΒΟΣΠΟΡΟΥ

φωτογραφίες: Δημήτρης Ν. Σαμπαζιώτης

Το Αρχονταρίκι της ΕΤ1 σήμερα στο αγαπημένο Νιχώρι του Βοσπόρου στην Κωνσταντινούπολη. Σήμερα εκεί όπου φυσάει ο άνεμος της Παναγίας της Κουμαριώτισσας ο υπεύθυνος και παρουσιαστής της εκπομπής Αρχονταρίκι Μητροπολίτης Δημητριάδος Ιγνάτιος συνομίλησε μ' ένα Ρωμιό - θεριό! 

Γιατί τον Λάκη Βίγκα είναι να τον φοβάσαι! Όχι φυσικά γιατί προκαλεί τρόμο. Αντιθέτως είναι γλυκύτατος ο Πρόεδρος της Κοινότητας του Νεοχωρίου. Είναι όμως να απορεί κανείς πώς ένας άνθρωπος - αυτός! - κινεί πραγματικά γη και ουρανό για να ζει και να θεριεύει η Ρωμιοσύνη στην Πόλη, να πετιέται από παντού. 

Ανύστακτος, λοιπόν, ο Λάκης Βίγκας. Μόνη του έγνοια η Ρωμιοσύνη, εκεί στου Βοσπόρου τα νερά, όπου κυματούνται η θάλασσα και τα σπλάγχνα του!... 

Πόσα θα είπε σήμερα στον Μητροπολίτη Ιγνάτιο, στο πλαίσιο των γυρισμάτων μιας εκπομπής που θα προβληθεί προσεχώς από την ΕΤ1. 

Σήμερα ο Λάκης Βίγκας είναι μέλος της Γενικής Διεύθυνσης Βακουφίων που εδρεύει στην Άγκυρα, ως εκπρόσωπος των μειονοτήτων. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος τον τίμησε με το οφφίκιο του Μ. Χαρτοφύλακος της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας. Διετέλεσε πρώτος Πρόεδρος του Συνδέσμου Υποστήριξης Ρωμαίικων Κοινοτικών Ιδρυμάτων. Κι ακόμα Πρόεδρος του Συνδέσμου Αποφοίτων Ζωγραφείου. Και πολλά άλλα... 

Όμως στην ουσία του παραμένει Νιχωρίτης και απόστολος μιας ιδέας. Αυτής που το δημοτικό τραγούδι λέει και Ρωμιοί σαν τον Βίγκα σαρκώνουν: "Η Ρωμιοσύνη ανθεί και φέρει κι άλλο". Ζώντας βέβαια το σήμερα, κι όχι διακατεχόμενοι από προγονοπληξία. 

Το Αρχονταρίκι φιλοξένησε ένα Ρωμιό, του οποίου η φιλοξενία είναι παροιμιώδης. Και ο λαλών μεμαρτύρηκε. 

Ελπίζουμε σε καιρούς αφιλίας το Αρχονταρίκι να μας μεταδώσει μέσα από τις εκπομπές που πραγματοποιεί αυτές τις μέρες στην Πόλη, την αρχοντιά του Γένους των Ρωμιών και την ελπίδα ότι η Ρωμιοσύνη στην Πόλη σήμερα αντρειεύει και θεριεύει. 

Π.Α.Α.

ΜΙΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ "ΕξΗ" ΜΕ 4 ΚΥΚΛΟΥΣ ΤΡΑΓΟΥΔΙΩΝ ΚΑΙ ΤΡΙΑ ...ΠΑΙΔΙΚΑ

φωτογραφίες: Χριστίνα Παπαδάκη

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 12 Απριλίου 2013 στις 8.30 μ.μ. στην αίθουσα συναυλιών του Ωδείου Φίλιππος Νάκας η συναυλία του γυναικείου φωνητικού σύνολου «ΈξΗ».

Οι "ΕξΗ" παρουσίασαν τέσσερις κύκλους τραγουδιών των: Zoltán Kodály, David Stone, Gustav Holst, Miklós Kocsár και τρία από τα παιδικά τραγούδια του Witold Lutoslavski (αφιέρωμα στα 100 χρόνια από τη γέννηση του). 

Το πρόγραμμα κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον του κοινού, παρά την ιδιαιτερότητά του (έργα για μικρό φωνητικό σύνολο), αφού οι "ΈξΗ" τραγούδησαν a capella, με συνοδεία πιάνου, με συνοδεία άρπας και σε αρκετά κομμάτια με θεατρική κίνηση. Οι εναλλαγές ήταν εκπλήξεις και μια ξεχωριστή εικόνα κάθε φορά. 

Το κοινό καταχειροκρότησε το σύνολο που θα εμφανιστεί και πάλι στις 22 Μαϊου, αυτή τη φορά στην αίθουσα συναυλιών του Ωδείου Athenaeum. 

Το γυναικείο φωνητικό σύνολο "ΈξΗ" αποτελούν οι σοπράνο Δάφνη Πανουργιά (η οποία είχε και την πρωτοβουλία για τη δημιουργία του συνόλου) και Μορφούλα Παπαγεωργίου και οι μέτζο σοπράνο Αγγελική Κρεμπενιού, Κυριακή Τροχάνη, Ευτυχία Γεωργακοπούλου, Βάσω Καριώτη. 

Στο πιάνο ήταν ο Πέτρος Μπούρας και στην άρπα η Γωγώ Ξαγαρά. 

Στο έργο του Holst συμμετείχαν οι: Άννα Κτενά - σοπράνo, Τζίνα Μαρκουλή - μέτζο σοπράνο. 

Την εικαστική επιμέλεια είχε ο Κωστής Παπαδόπουλος.

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΧΟΡΩΔΙΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗ

φωτογραφίες: Ιωάννης Πανουσάκης

Η Ελληνική Βυζαντινή Χορωδία υπό τη διεύθυνση του ιδρυτή και διευθυντή της Λυκούργου Αγγελόπουλου έχει δώσει πολλές συναυλίες στη Ρωσία, κατά τη διάρκεια της 35ους δράσης της. Έχει εμφανιστεί σε αρκετές πόλεις της Ρωσίας (από τη Μόσχα ως την Αγία Πετρούπολη και το Κίεβο) στο πλαίσιο διεθνών επιστημονικών συνεδρίων ή χορωδιακών φεστιβάλ. 

Πριν λίγες μέρες, στις 28 Μαρτίου, η Ελληνική Βυζαντινή Χορωδία έδωσε μία ακόμα συναυλία στην Αγία Πετρούπολη, στο πλαίσιο ενός διεθνούς φεστιβάλ. 

Η συναυλία πραγματοποιήθηκε στην μεγάλη αίθουσα της Φιλαρμονικής της Πετρούπολης «D. Shostakovich». Στο πρώτο μέρος έψαλαν οι πατέρες της αδελφότητος των Θωμάδων του Αγίου Όρους και στο δεύτερο μέρος η Ελληνική Βυζαντινή Χορωδία υπό τη διεύθυνση του Ιωάννη Τσιοτσιόπουλου, Λαμπαδαρίου του Ι. Ναού της Αγίας Ειρήνης Αιόλου. 

Η ΕΛΒΥΧ ερμήνευσε μέλη από την ακολουθία του Ακαθίστου Ύμνου και συγκεκριμένα: 

- Είσοδος της χορωδίας με το κοντάκιο «Τη Υπερμάχω…». 

- «Ο μέγας στρατηγός…», κάθισμα ήχος α’, στο μέλος των Κολλυβάδων της Σκιάθου – καταγραφή οικονόμος Γεώργιος Ρήγας. 

- Τρεις ωδές (Α’, ΣΤ’ και Θ’) από τον Κανόνα του Ακαθίστου, ήχος δ’. 

- "Τη υπερμάχω αργόν", μέλος αρχαίον, ήχος πλ. δ’. Σόλο Πέτρος Ανδρουτσόπουλος. 

- "Άγγελος πρωτοστάτης" – οίκοι του Ακαθίστου. Εμμελής απαγγελία Βασίλης Γεωργαράς. 

- "Χαίρε νύμφη ανύμφευτε" και "Αλληλούια" (αργά) 

- "Την ωραιότητα", μέλος αργό, ήχος γ’. 

- "Ρόδον το αμάραντον", Καλοφωνικός ειρμός από τον Αντώνη Αετόπουλο. 

- Κράτημα Ιωάννη Κουκουζέλη, ήχος α’. 

Μετά το παρατεταμένο χειροκρότημα των θεατών που είχαν κατακλύσει το θέατρο η ΕΛΒΥΧ έψαλε τον ψαλμικό στίχο "Κύριε, οδήγησόν με" , ήχος πλ. δ’, μέλος Πέτρου Μπερεκέτη και τον ψαλμό "Μεθ’ ημών ο Θεός", ήχος πλ. β’, από την ακολουθία του Μ. Αποδείπνου. 

Μετά το πέρας της συναυλίας τα μέλη της ΕΛΒΥΧ συναντήθηκαν με τους αγιορείτες πατέρες, οι οποίοι εκφράστηκαν με ιδιαίτερα τιμητικά λόγια για την απόδοση της χορωδίας. 

Στην εκδήλωση παρέστη και ο Γενικός Πρόξενος της Ελλάδας στην Αγία Πετρούπολη Θεόδωρος Μπιζάκης, ο οποίος ήταν απολύτως ικανοποιημένος από την παρουσία της ΕΛΒΥΧ, και μάλιστα τόνισε την ιδιαίτερη σημασία της συναυλίας για την Ελλάδα στους δύσκολους καιρούς που περνά η πατρίδα μας και ευχήθηκε γρήγορη επανεμφάνιση της χορωδίας στην Αγία Πετρούπολη. 

Η ΕΛΒΥΧ ξεναγήθηκε στα αξιοθέατα της ιστορικής πόλης, που βέβαια είναι οικεία στα μέλη της, λόγω των συχνών συναυλιών εκεί τα τελευταία χρόνια. 

Π.Α.Α.

Η Ελληνική Βυζαντινή Χορωδία με Αγιορείτες πατέρες

Ο π. Θωμάς της Αγιορειτικής Αδελφότητος των Θωμάδων, συγχαίρει τον χοράρχη της ΕΛΒΥΧ Γιάννη Τσιοτσιόπουλο

Από πρόβα της ΕΛΒΥΧ στην Αγία Πετρούπολη

Ο Γιάννης Τσιοτσιόπουλος διηύθυνε την ΕΛΒΥΧ σ' αυτή τη συναυλία της στην Αγία Πετρούπολη

ΤΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΟΜΗΣ ΤΟΥ ΚΑΒΑΦΗ ΣΤΟ ΝΙΧΩΡΙ ΤΟΥ ΒΟΣΠΟΡΟΥ

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

Το Σάββατο 13 Απριλίου το απόγευμα το Νιχώρι του Βοσπόρου τίμησε πανηγυρικά τον μεγάλο μας ποιητή Κ. Π. Καβάφη, ο οποίος είχε Πολίτικη καταγωγή, έζησε για ένα διάστημα της νεότητός του (1882-1885) σ' αυτό το θαυμάσιο προάστιο της Κωνσταντινούπολης και έγραψε κι ένα ποίημα για το Νιχώρι. 

Με τη συμμετοχή των συνέδρων του μεγάλου μαθητικού συνεδρίου για τον Καβάφη, που διοργανώθηκε στην Πόλη από το Ζωγράφειο Λύκειο και τα εκπαιδευτήρια Μαντουλίδη (11-14 Απριλίου), πραγματοποιήθηκαν τα Καβάφεια, ας τα ονομάσουμε έτσι, του Νιχωριού. Στο ναό της Παναγίας της Κουμαριώτισσας τελέστηκε τρισάγιο στη μνήμη του Καβάφη από τον Μητροπολίτη Μυριοφύτου και Περιστάσεως Ειρηναίο, Αρχιερατικώς Προϊστάμενο της Περιφερείας Βοσπόρου, ο οποίος και απηύθυνε χαιρετισμό προς τους συνέδρους και όλους τους παρευρισκομένους, πάνω από 250 άτομα. 

Ακολούθησε η τελετή αποκαλυπτηρίων της προτομής του Καβάφη στον αυλόγυρο του Ναού. Εκ μέρους της Κοινότητας Νεοχωρίου μίλησε ο Προέδρός της Παντελής Βίγκας, Άρχων Χαρτοφύλαξ της Μ.τ.Χ.Ε. Στη συνέχεια απηύθυνε χαιρετισμό ο δήμαρχος Sarıyer Sukru Genç, ο οποίος ευχήθηκε ο Καβάφης να είναι ο εκφραστής της ομορφιάς και της συνεργασίας μεταξύ των δύο λαών. Ακολούθησαν οι χαιρετισμοί της Αικατερίνης Μαντουλίδου και της γλύπτριας Ασπασίας Παπαδοπεράκη, η οποία φιλοτέχνησε την προτομή του ποιητή και μετά μαθητές από το Αβερώφειο της Αλεξάνδρειας απήγγειλαν ποιήματα του Καβάφη σε αραβικά, αγγλικά, γαλλικά, τουρκικά και ελληνικά. 

Ο παλιός Νιχωρίτης Cemal Beskardes, που μεγάλωσε στο Νιχώρι την εποχή της ακμής του, απήγγειλε μαζί με την ομογένεια το «Νιχώρι» του Καβάφη στα τουρκικά. Έγιναν τα αποκαλυπτήρια της προτομής και ακολούθησε δεξίωση στον αυλόγυρο της Κουμαριώτισσας. 

Οι σύνεδροι ξεναγήθηκαν στον Ναό από τον ιερατικώς προϊστάμενο της Κοινότητας Αρχιμ. Αγαθάγγελο, ενώ ο συγγραφέας και μεταφραστής Άρης Κοτσώνας ανέπτυξε το θέμα «Η γενεαλογία του Καβάφη», παραθέτοντας ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες για τη ζωή του ποιητή στην Πόλη. 

Στη βάση της προτομής οι Νιχωρίτες τοποθέτησαν κόκκινα τριαντάφυλλα, επειδή σε ποιήματα του Καβάφη γίνεται αναφορά στα τριαντάφυλλα κι ακόμα προσφέρθηκαν σε όλους στραγάλια, που ήταν ένα από τα κεράσματα του ποιητή στους μουσαφίρηδές του. 

Στις εκδηλώσεις παραβρέθηκαν: ο εκπρόσωπος του Γενικού Προξενείου της Ελλάδας στην Πόλη Δημήτρης Μουστακλής, ο δήμαρχος της περιοχής Sarıyer Sukru Genç, ο αντιδήμαρχος Πριγκηποννήσων Rafii Hermon (αρμενικής καταγωγής) και πολλοί τούρκοι, εραστές της ποίησης και του Καβάφη. 

Ο Υπουργός Πολιτισμού της Τουρκίας έστειλε θερμό συγχαρητήριο τηλεγράφημα στην εκδήλωση, η οποία συγκέντρωσε πάνω από 500 άτομα. 

Ο Καβάφης ενώνει πια στο Νιχώρι όλους τους ανθρώπους, Ρωμιούς και Τούρκους και Αρμένιους. Η ποίησή του φωτίζει και πάλι το Βόσπορο. 

Η νύχτα του Καβάφη στο Νιχώρι ήταν μαγική. Όπως την περιγράφει ο ποιητής στο πεζό του «Μία νυξ εις το Καλιντέρι»: «Η πανσέληνος άπλωνεν επί των υδάτων του Βοσπόρου αργυρούν μανδύαν, η δε απέναντι ασιατική όχθη έλαμπε με τα λευκά της σπιτάκια και εφαίνετο ως χαρίεσσα σκηνογραφία μαγικού θεάτρου».

φωτογραφίες: Mıgırdiç Arzivyan και livemedia.

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΠΙΣΚΟΠΗ ΜΟΖΑΜΒΙΚΗΣ ΣΤΟ ΜΠΑΝΑΤΟ ΤΗΣ ΖΑΚΥΝΘΟΥ

Γράφει ο Ιωάννης-Πορφύριος Καποδίστριας 

Το Κέντρο Λόγου Μπανάτου «ΑΛΗΘΩΣ», συνεχίζοντας τις μορφωτικές δράσεις του, αφιέρωσε την 8η -προτελευταία για το τρέχον ακαδημαϊκό έτος- σύναξή του στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Μοζαμβίκης. 

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε το σαββατόβραδο, 13 Απριλίου 2013, στον γνώριμο χώρο του «Αληθώς», δηλαδή το ναό της Παναγούλας Μπανάτου Ζακύνθου, με φιλοξενούμενο και κεντρικό ομιλητή έναν αγαπητότατο Ιεράρχη του Αλεξανδρινού Θρόνου και γέννημα του νησιού, τον Επίσκοπο Μοζαμβίκης κ. Ιωάννη. 

Στον κατάμεστο ναό παρέστησαν οι Μητροπολίτες Ζακύνθου κ. Διονύσιος Δ΄ και Δωδώνης κ. Χρυσόστομος, ο Αντιπεριφερειάρχης του νησιού κ. Διονύσιος Μυλωνάς, ο Δημοτικός Σύμβουλος κ. Διονύσιος Παν. Στραβοπόδης, ο Πρόεδρος Μπανάτου κ. Χαράλαμπος Δημ. Κοντονής, ευάριθμοι Κληρικοί, άνθρωποι των Γραμμάτων και των Τεχνών, εκπρόσωποι πνευματικών ιδρυμάτων και σωματείων, οι οποίοι προσήλθαν για να τιμήσουν με την παρουσία τους έναν Ζακυνθινό, που από την γη του μεταφυτεύτηκε στη νοτιότερη Αφρική, για να συμβάλει με όλες τις δυνάμεις του στη μετάδοση του ορθόδοξου ευαγγελικού λόγου στο νότιο ημισφαίριο της γης «εφ’ ώ ετάχθη». 

Πρώτος πήρε τον λόγο ο οικείος Μητροπολίτης, Σεβ. Ζακύνθου κ. Διονύσιος Δ΄, ο οποίος, με την γλυκύτητα που τον διακρίνει, προσφωνώντας τον Επίσκοπο κ. Ιωάννη, είπε μεταξύ άλλων: «Αναλογιζόμαστε τις μύριες δυσκολίες που αντιμετωπίζετε στην αφρικανική ήπειρο. Για εμάς αυτές οι δυσκολίες είναι ένα ανάγνωσμα σε κάποιο ιεραποστολικό περιοδικό ή μια συνηθισμένη είδηση σε ένα τηλεοπτικό δελτίο ειδήσεων. Εσείς όμως έχετε το προνόμιο, μα και την ευλογία του Θεού, να βιώνετε από κοντά αυτές τις δυσκολίες και να προσπαθείτε να δώσετε λύσεις». 

Αμέσως μετά, ο Επίσκοπος Μοζαμβίκης, βαθιά συγκινημένος από την αθρόα προσέλευση των Ζακυνθινών στην τιμητική βραδιά, ανέπτυξε το θέμα: «Ιεραποστολικά βήματα στη Μοζαμβίκη. Παρελθόν και μέλλον». Στην διάλεξή του ο ομιλητής, χρησιμοποιώντας πλούσιο οπτικοακουστικό υλικό, αλλά και λόγο άμεσο, θεολογικά καταρτισμένο και σεμνό, αναφέρθηκε στον θεόσδοτο θεσμό της Ιεραποστολής, στο πώς διακονείται σήμερα από το δευτερόθρονο Πατριαρχείο των Ορθοδόξων και μάλιστα υπό τον σημερινό πατέρα της Ιεραποστολής Πάπα και Πατριάρχη Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ. Θεόδωρο Β΄, στην πολιτική, θρησκευτική και ορθόδοξη ιστορία της Μοζαμβίκης, στους στόχους και τα οράματα που έχει για την εκκλησιοποίηση της μεγάλης και πάμπτωχης χώρας των Μοζαμβικάνων. Μεταξύ πολλών ενδιαφερόντων σκέψεων και στοιχείων, μάλιστα με διάθεση αυτοκρικής ανέφερε: 

«Τα τρία τελευταία χρόνια ο Θεός, με τα χείλη τού μεγάλου ιεραποστόλου και άοκνου εργάτη του Ευαγγελίου Του, Μακαριωτάτου Πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας κ. κ. Θεοδώρου του Β΄, με κάλεσε να διακονήσω ως Επίσκοπος την Εκκλησία στη Μοζαμβίκη, όπου και ο ίδιος έχει αφήσει έντονα τα αποτυπώματα της ιεραποστολικής καρδιάς του. 

Το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο τελειώνει με τα εξής πολύ γνωστά λόγια: “Πορευθέντες οὖν μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη…” Μια αξιοσημείωτη λέξη στο ως άνω χωρίο είναι το ρήμα “μαθητεύω”. Στην συγκεκριμένη συνάφεια το “μαθητεύω” σημαίνει “δημιουργώ μαθητές-αποστόλους”, ή, θεολογικότερα, “συνδέω τον ακροατή του λόγου του Χριστού κατευθείαν με Αυτόν, χωρίς μεσάζοντες”. […] Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα και προκλητική θα ήταν, όμως, η ερμηνεία του ως άνω χωρίου με την έννοια που έχει στη θύραθεν γραμματεία. “Μαθητεύω” θα πει γίνομαι εγώ μαθητής, δηλαδή στην περίπτωσή μας μπαίνω στη διαδικασία να μελετήσω, να γίνω εγώ ένα με την κουλτούρα του τόπου στον οποίο αποστέλλομαι, να γίνω ένας από αυτούς. Αυτή η ερμηνεία, βέβαια, δεν είναι ανερμάτιστη, ούτε αποτελεί προσωπικό ευφυολόγημα. Ο Απόστολος των εθνών, Παύλος, αναφέρει “τοις πάσι γέγονα τα πάντα, ίνα πάντως τινάς σώσω”. Δεν είναι πάντα εύκολο να γίνεις ένα με μια κουλτούρα τόσο διαφορετική από τη δική σου, να μάθεις τη γλώσσα και τα έθιμα, να τρως τα φαγητά του τόπου, να “αναγεννηθείς άνωθεν” σαρκούμενος σε νέο τόπο. Αυτή η δεύτερη γέννηση έχει μεγάλο πόνο, αλλά και μεγάλη χαρά. Πόνο, διότι η μοναξιά είναι ανυπόφορη, διότι η αλλαγή νοοτροπίας και προσέγγισης των πραγμάτων φαντάζει αδύνατη, […]. Χαρά, διότι σταδιακά καταλαβαίνεις ότι “μείζων εστιν ο εν υμίν ή ο εν τω κόσμω”. Στις ελάχιστες δικές σου δυνάμεις και ικανότητες αλλά και στην απλότητα, την ειλικρίνεια και τη θέληση, ο Θεός συνεργεί και μπορούν να γίνουν Θαύματα. Και κάπως έτσι το καντηλάκι, που κάποιος ανάβει στα έσχατα της γης, μπορεί να γίνει πυρκαγιά θείας αγάπης και δύναμης». 

Ακολούθησε σπουδαία Συναυλία ενός αξιάκουστου φωνητικού συνόλου υπό τον κ. Ιωάννη Σούλη, Ιατρό - Πρωτοψάλτη της Μονής Στροφάδων και Αγίου Διονυσίου Ζακύνθου. Αποδόθηκαν με τρόπο υπέροχο, κατ’ αρχήν μια αφρικάνικη προσευχή και ακολούθως ψάλματα κατά το βυζαντινό και ζακυνθινό μουσικό ύφος. 

Τέλος, ο Γέροντας του Επισκόπου Μοζαμβίκης Σεβ. Μητροπολίτης Δωδώνης κ. Χρυσόστομος, αναφέρθηκε θερμά για το έργο τόσο του κ. Ιωάννου στην Αφρική, όσο άλλων πνευματικών αναστημάτων του, δώρισε μάλιστα στον τιμώμενο Επίσκοπο αρχιερατικό εγκόλπιο με την μορφή του Αγίου Διονυσίου, Προστάτη των απανταχού Ζακυνθίων, ώστε ο Άγιος της Συγνώμης και Ανεξικακίας, να τον στηρίζει και να τον ενισχύει στον αγώνα του ευαγγελισμού της Μοζαμβίκης. 

Στο κλείσιμο της βραδιάς, ο υπεύθυνος του «Αληθώς» Πρωτοπρεσβύτερος του Οικουμενικού Θρόνου Παναγιώτης Καποδίστριας ευχαρίστησε τους πιστούς φίλους του Κέντρου Λόγου για την παρακολούθηση και αυτής της μορφωτικής δράσης, αλλά και όλους όσοι βοήθησαν στην ευπρόσωπη παρουσίαση και αυτής της σύναξης, προανάγγειλε μάλιστα την επόμενη και τελευταία εκδήλωση για φέτος, η οποία θα πραγματοποιηθεί το βράδυ της Μεγάλης Δευτέρας και θα περιλαμβάνει μεγαλοβδομαδιάτικη Συναυλία της Φιλαρμονικής Ορχήστρας «Άγιος Κήρυκος».

Η ΑΝΘΡΩΠΙΑ με κεφαλαία γράμματα!

Στον Ι. Ναό των Τριών Ιεραρχών του Αννόβερο 

Του Αρχιμανδρίτη Γεράσιμου Φραγκουλάκη
Αννόβερο Γερμανίας

Η περιπέτεια υγείας του 15χρονου μαθητή από την Πάτρα που συγκίνησε όλη την Ελλάδα αλλά και τον ελληνισμό όπου γης, συγκίνησε και κινητοποίησε και τον ελληνισμό της παροικίας μας στο Αννόβερο, όπου βρίσκεται ο μικρός από το Σάββατο 6 Απριλίου, έχοντας ήδη υποβληθεί σε μία επιτυχή επέμβαση σε ειδικό νοσοκομείο της πόλεως. 

Από την πρώτη στιγμή που έγινε γνωστή η μετάβασή του εδώ, δεν έχουν σταματήσει τα τηλέφωνα να χτυπούν. Όλοι οι συμπατριώτες μας θέλουν να μάθουν νέα για τον μικρό μαθητή και όλοι εκφράζουν την χαρά τους, που όλα εξελίσσονται ικανοποιητικά. Η περίπτωση του 15χρονου έγινε αφορμή για να αναδειχθεί, για άλλη μια φορά, η ανθρωπιά, το φιλότιμο, το μεγαλείο που χαρακτηρίζει το λαό μας. Ιδιαιτέρως συγκινητική υπήρξε η ενέργεια των μαθητών της Γ΄ τάξης του λυκείου Δεμενίκων της Πάτρας. Τα παιδιά αυτά όταν έμαθαν ότι ο συμμαθητής τους έχει σοβαρό πρόβλημα υγείας και πρέπει να μεταβεί στο εξωτερικό για να το αντιμετωπίσει και τα χρήματα που χρειάζονταν ήταν πολλά, αποφάσισαν να ματαιώσουν την πενθήμερη εκδρομή τους και τα χρήματα να τα διαθέσουν για τον συμμαθητή τους. Και συνέχισαν τα μαθήματα ανθρωπιάς. Όταν επιχειρηματίας της περιοχής προσφέρθηκε να καλύψει το κόστος της εκδρομής, οι ίδιοι μαθητές υπέδειξαν τα χρήματα αυτά να διατεθούν για τον ίδιο σκοπό. Αν προσθέσουμε και τους δικούς μας επαίνους στους τόσους που ακούστηκαν «ουδέν τελούμεν άξιον». Αντιθέτως θα πρέπει να ομολογήσουμε ότι για άλλη μια φορά τα παιδιά μας «φόρεσαν τα γυαλιά»! Ιδιαιτέρως σε εμάς τους κληρικούς, όλων των βαθμίδων. Αντί να εμπνεύσουμε εμείς με το παράδειγμά μας, μας οδηγούν αυτά με το δικό τους. Μια και δεν μπορούμε να καμαρώνουμε για τα δικά μας επιτεύγματα, ας τους ζητήσουμε τουλάχιστον, να μας δώσουν το δικαίωμα να καμαρώνουμε για τα δικά τους. 

Μπράβο σας παιδιά! Μπράβο σε σας, μπράβο στους γονείς σας, μπράβο στους δασκάλους σας που δημιούργησαν τις προϋποθέσεις για να βαδίζετε τον δρόμο αυτό της ανθρωπιάς. Γιατί δεν μπορεί, κι εδώ θα ισχύει το «εκ του καρπού γνώσεσθε το δένδρον». Είναι παρήγορο που υπάρχετε εσείς, τα παιδιά μας, για να μας υπενθυμίζετε ότι έχει και καλά η κοινωνία μας. 

Μαζί με σας κι άλλα παιδιά βαδίζουν τον ίδιο δρόμο της ανθρωπιάς. Ποια να πρωτοθυμηθούμε; 

-Τα παιδιά του νυχτερινού γυμνασίου και λυκείου Τυμπακίου στην Κρήτη, που φρόντισαν να στηρίξουν οικονομικά και ηθικά οικογένεια που βρισκόταν στο χείλος της εξαθλίωσης; 

- Τους μαθητές της Σαρωνίδας που διέθεσαν το χαρτζιλίκι τους για να βοηθήσουν φτωχές οικογένειες, στο Πέραμα; 

- Το ΓΕΛ Καναλακίου που ανάλαβε παρόμοια πρωτοβουλία; 

Σίγουρα όσες παρόμοιες περιπτώσεις και να αναφέρουμε, θα είναι περισσότερες αυτές που θα παραληφθούν. Να μια καλή ευκαιρία για το Υπουργείο Παιδείας. 

Να αναδεικνύει και να επιβραβεύει όλα αυτά τα σχολεία, προβάλλοντάς τα ως πρότυπα. 

Ούτε δύσκολο είναι, ούτε στοιχίζει πέρα από λίγο χαρτί και λίγο μελάνι, για να τυπωθεί μια ευαρέσκεια, ένας έπαινος, μια αναγνώριση. Αναγνώριση της ανθρωπιάς, όπως αυτή εκφράζεται και βιώνεται από τα παιδιά. Μια ανθρωπιά που δεν φρενάρεται από κανένα μνημόνιο, δεν μειώνεται από κανένα χαράτσι. Σε καμιά περίπτωση βέβαια, δεν παραγνωρίζεται και η ευαισθησία των μεγάλων. Το ότι τονίζουμε τις ενέργειες των παιδιών, οφείλεται όχι επειδή είναι μοναδικά, αλλά επειδή έγιναν μπροστάρηδες σ’ αυτό το δρόμο της ανθρωπιάς. Όπως στην αρχή αναφέραμε εδώ στο Αννόβερο είναι αυτό το ειδικό θεραπευτήριο που βρίσκεται ο 15χρονος της Πάτρας. Δεν υπάρχει χρονική περίοδος που να μην νοσηλεύεται έστω και ένας Έλληνας σε αυτό. Σε κάποιες περιόδους μάλιστα ο αριθμός είναι μεγάλος. Έχουν φθάσει ασθενείς και συνοδοί (κυρίως ένας, καμιά φορά και δύο ανά ασθενή) να υπερβαίνουν τους 30. Παραδοσιακά πλέον τους Έλληνες τους βάζουν στον 4ο όροφο και υπήρξαν εποχές που όλος ο όροφος είχε μόνο Έλληνες. Από την Θράκη μέχρι την Κρήτη, από τα Επτάνησα έως τα Δωδεκάνησα και την Κύπρο έχουν έλθει Έλληνες για να νοσηλευθούν και να μείνουν το λιγότερο δύο βδομάδες στο συγκεκριμένο νοσοκομείο. 

Μέσα στους θαλάμους του έχουν γιορτασθεί γενέθλια, έχουν ακουσθεί γέλια, έχουν τρέξει δάκρυα! Σχεδόν όλοι άγνωστοι μεταξύ αγνώστων. Και όμως οι ενορίτες μας δεν τους άφησαν ποτέ να αισθανθούν ξένοι. Έτοιμοι πάντα να τρέξουν να εξυπηρετήσουν, να βοηθήσουν στην μετάφραση και όπου αλλού χρειάζεται. Ανοίγουν τα σπίτια τους και την αγκαλιά τους για να φιλοξενήσουν, μα προ πάντων ανοίγουν τις καρδιές τους για να προσφέρουν αγάπη, θαλπωρή, ανθρωπιά. 

Οι ενορίτες μας προέρχονται από διάφορες περιοχές της Ελλάδας, έχουν όμως κοινά σημεία: την ανθρωπιά, την λεβεντιά, το φιλότιμο, αυτό το διαφορετικό ελληνικό φιλότιμο. Είναι στην πλειονότητά τους άνθρωποι απλοί, άνθρωποι του μόχθου που με τον τίμιο ιδρώτα τους μεγαλουργούν και ομορφαίνουν την υπέροχη παροικία μας, στο Αννόβερο. Μα πάνω απ’ όλα τους χαρακτηρίζει ΑΝΘΡΩΠΙΑ με κεφαλαία όλα τα γράμματα. 

Ο Θεός να τους ευλογεί!

ΤΟ ΝΙΧΩΡΙ ΤΟΥ ΒΟΣΠΟΡΟΥ ΤΙΜΑ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΚΑΒΑΦΗ

Σήμερα το απόγευμα στο Νιχώρι του Βοσπόρου και στον Ιερό Ναό της Παναγίας Κουμαριώτισσας θα τιμηθεί η μνήμη του μεγάλου ποιητή Κ.Π. Καβάφη, ο οποίος έμεινε στο Νιχώρι για τρία περίπου χρόνια (1882-1885) όταν η οικογένειά του λόγω ιστορικών συγκυριών μετακόμισε από την Αλεξάνδρεια στην Πόλη και εγκαταστάθηκε στο εξοχικό του παππού του Γεωργάκη Φωτιάδη στο Nιχώρι. 

Παρόντες θα είναι και οι μαθητές που συμμετέχουν στο μεγάλο μαθητικό συνέδριο για τον Καβάφη το οποίο ολοκληρώνεται σήμερα στην Πόλη. 

Θα τελεσθεί τρισάγιο στη μνήμη του Κ. Π. Καβάφη, από τον Σεβ. Μητροπολίτη Μυριοφύτου και Περιστάσεως Ειρηναίο και θα γίνουν τα αποκαλυπτήρια της προτομής του  Κ. Π. Καβάφη, που φιλοτέχνησε η γλύπτρια Ασπασία Παπαδοπεράκη, από τον Παντελή Βίγκα, Πρόεδρο της Κοινότητας Νεοχωρίου.

Θα ακολουθήσει ομιλία με θέμα: «Η γενεαλογία του Καβάφη», από τον Άρη Τσοκώνα, Συγγραφέα, Μεταφραστή και απαγγελίες ποιημάτων στον περίβολο του Ναού από μαθητές-σύνεδρους. 

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Καβάφης έγραψε ένα ποίημα για το Νιχώρι, το οποίο κατατάσσεται από τους ειδικούς στα "Κρυμμένα" ποιήματα του, και το οποίο μπορείτε να διαβάσετε εδώ.
Στις φωτογραφίες που δημοσιεύουμε εδώ βλέπουμε το πανό - πρόσκληση για τις εκδηλώσεις αυτές στα τουρκικά, αλλά κι ένα πανό - καλωσόρισμα στον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, ο οποίος χοροστάτησε χθες το απόγευμα στην Ακολουθία των Δ' Χαιρετισμών στο Ναό της Παναγίας Κουμαριωτίσσης, και δέχθηκε πολυπληθείς ομίλους μαθητών από την Ελλάδα.
Π.Α.Α.

Η προτομή του Καβάφη στον περίβολο της Παναγίας Κουμαριωτίσσης

Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΡΜΑΚΕΛΗΣ ΣΤΗΝ ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΑΘΗΝΩΝ

Τρίτη, 16 Απριλίου 2013, ώρα 19.00: 

Η Ακαδημία Αθηνών, σε δημόσια συνεδρία, υποδέχεται το νέο μέλος της, τον Ακαδημαϊκό κ. ΓΙΑΝΝΗ Π Α Ρ Μ Α Κ Ε Λ Η, Γ λ ύ π τ η. 

Κωλυόμενος να ανταποκριθώ στην τιμητική πρόσκληση του Ανωτάτου Ιδρύματος των Γραμμάτων και των Τεχνών της χώρας μας, διαβιβάζω τον χαιρετισμό μου μέσω του Τύπου, με τη βεβαιότητα ότι τον συνυπογράφουν συγχαίροντες οι κάτοικοι του νησιού μας και οι Όπου Γης Κρητικοί! Γιατί ο φίλος Γιάννης Παρμακέλης, που γεννήθηκε στο Ηράκλειο, έθρεψε το κορμί του με τους καρπούς από το χώμα της Κρήτης, την ψυχή του με το πνεύμα της, το φρόνημά του με το αίμα των ηρώων της, το μυαλό του με την απεραντοσύνη των οριζόντων της, την ευαισθησία του με το κάλλος της. Και συνταιριάζοντας όλα τούτα και τα τόσα άλλα χαρίσματά της, τα πολλαπλασίασε με τα διδάγματα, τα ακούσματα και τα θεάματα σε άλλους τόπους, για να γίνει ο ίδιος τεχνίτης και δάσκαλος και να ανεβαίνει τώρα πανάξιος το πιο ψηλό σκαλί της αναγνώρισης και της καταξίωσης. Ανυπομονώ να διαβάσω την ομιλία του με θέμα που θυμίζει μυστικούς της ασκητικής: 

«Γλυπτική: Η κραυγή της πολυσήμαντης σιωπής»! 

Άνοιξη τώρα. Κάθομαι στον κήπο και καμαρώνω τα λογής-λογής λουλούδια. Και με συγκλονίζει το θαυμαστικό ερώτημα: Πού βρίσκει η φύση τη δύναμη, την έμπνευση, την τέχνη, να μεταποιεί το νερό και το χώμα σε λεπτεπίλεπτες μορφές ανθέων και σε αρώματα μεθυστικά; Έρχεται ύστερα στη μνήμη μου ο στίχος του ποιητή: «Πολλές φορές η μαστοριά ενίκησε τη φύση»! (Βλπ. Στ. Αλεξίου, ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΣ, Αθήνα 1986, στ. 580, σ. 34). Να γιατί σέβομαι και τιμώ κάθε μάστορα· σήμερα δε ιδιαίτερα τον Γιάννη Παρμακέλη για τα τόσα και τόσα γεννήματα της ακάματης και ακένωτης δημιουργικότητάς του. 

Ευχαριστώ τον Παρμακέλη προπαντός για το γλυπτό πού είχε την καλοσύνη να μας χαρίσει προ ετών στην Ορθόδοξο Ακαδημία της Κρήτης και μάλιστα να έλθει να επιλέξουμε μαζί τόπο και τρόπο τοποθέτησής του. Ανήκει στη σειρά των έργων του ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΚΑΙ ΘΥΜΑΤΑ. Παριστάνει τον ΠΑΣΧΟΝΤΑ ΑΝΘΡΩΠΟ. Είναι το γλυπτό, που μας θυμίζει καθημερινά τους σ τ α υ ρ ω μ έ ν ο υ ς της γης και επισημαίνει το αδιάλειπτο καθήκον της Ακαδημίας και γενικότερα της Εκκλησίας να συμπορεύονται με τους σταυρωμένους και να υπενθυμίζουν στους σ τ α υ ρ ω τ έ ς    το  ο υ α ί...!

Αλέξ. Κ. Παπαδερός