ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ ΑΛΗΘΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΝΙΧΩΡΙ ΤΟΥ ΒΟΣΠΟΡΟΥ

Η Ανάσταση στο Νιχώρι του Βοσπόρου ήταν ολόλαμπρη, όπως φαίνεται από τις φωτογραφίες που δημοσιεύουμε εδώ, αγαπητοί συνοδίτες.
Χάρη στις συντονισμένες ενέργειες του προέδρου της Κοινότητας της Παναγίας της Κουμαριώτισσας Λάκη Βίγκα, δραστήριου στελέχους της Ομογένειας, πολύς κόσμος, Ρωμιοί και Τούρκοι και Αρμένιοι, πήγαν για Ανάσταση στην Παναγία.

Ο Δήμος Sariyer, της περιοχής του Βοσπόρου, κινητοποιήθηκε για το Πάσχα των Ρωμιών και διευκόλυνε όλες τις προετοιμασίες για τη βραδιά της Ανάστασης.
Πολλοί τοπικοί παράγοντες παραβρέθηκαν στην Ανάσταση και συνεόρτασαν μέσα σε κλίμα χαράς και συναδέλφωσης.

Ξεχωριστή στιγμή όταν το αξιαγάπητο ζευγάρι των Τούρκων που έγιναν εδώ και χρόνια Χριστιανοί Ορθόδοξοι, ο Ανδρέας και η Ειρήνη, έψαλε το Χριστός Ανέστη στα τουρκικά με δάκρυα στα μάτια.
Χριστός Ανέστη αληθώς, από το Βόσπορο, αγαπητοί συνοδίτες.

Κ. ΛΟΓΑΡΑ: ΓΛΩΣΣΙΚΟΣ ΑΥΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΑΡΙΕΡΕΣ

Του Κώστα Λογαρά
Το Βήμα

Και οι δυο τους εφευρίσκουν τρόπους απαξίωσης του αντιπάλου. Η λογική τους εξαντλείται στην κατασκευή μιας παρελκυστικής επιχειρηματολογίας, όχι στην ανίχνευση της ίδιας της αλήθειας. Ο σαρκασμός που ταπεινώνει, η ατάκα που αποστομώνει είναι τα γνωρίσματα εξίσου της πολιτικής και της γηπεδικής γλώσσας.

«Δεν είχαμε τη δυνατότητα να ευθυμήσουμε και μας την έδωσε ο Παναθηναϊκός με το DVD», ήταν η χλευαστική απάντηση του Ολυμπιακού για τα έκτροπα. «Έχει ταλέντο στα σενάρια», θα πει καγχαστικά ο Πατέρας για τον Μπέο, ενώ αυτός θα τον καταγγείλει ως «υποκλοπέα». Ποτέ οι αντεγκλήσεις τους δεν αφορούν στο θέμα καθαυτό, όλες αποσκοπούν στην απαξίωση του άλλου.

Από τη δεκαετία του ’80 και μετά, ο πολιτικός κόσμος στη συντριπτική του πλειονότητα υιοθέτησε όχι μόνο την ορολογία τού οπαδού, αλλά κυρίως τη διαστροφική του τακτική: τη θυμηδία ως απάντηση, την ειρωνεία που τσακίζει τον αντίπαλο, τον παραπειστικό λόγο που αποπροσανατολίζει. Τα κλισέ της γηπεδικής κουλτούρας αντιγράφτηκαν και εφαρμόστηκαν κατά γράμμα μέσα κι έξω απ’ το Κοινοβούλιο.

Και ναι μεν ο παραλογικός συλλογισμός μπορεί να είναι ο ενδεδειγμένος για τα πολεμικά πλέον ήθη του γηπέδου, αλλά όχι για την πολιτική. Η θυμική χρήση της γλώσσας καταλύοντας τη λογική, ακυρώνει κάθε δυνατότητα συνεννόησης και συνδιαλλαγής. Δεν είναι παράδοξο λοιπόν που η κοινή τους γλώσσα έχει παραγάγει συμπεριφορές κοινές στους δύο χώρους - του γηπέδου και της πολιτικής :

Η δήλωση βουλευτή που μετά την ήττα της παράταξής του στις δημοτικές εκλογές υποστηρίζει με αδιανόητη μικροψυχία: «Δεν μας νοιάζει τι θα κάνουνε αυτοί στην πόλη. Αφού δεν νικήσαμε εμείς, γιατί να μας νοιάξει;» θα μπορούσε να είναι δήλωση χουλιγκάνου οπαδού μετά την ήττα της ομάδας του και τον αποκλεισμό της απ’ την Ευρωλίγκα. Και οι δυο αδιαφορώντας για το μείζον, εστιάζουν αποκλειστικά στο έλασσον.

Είναι νοητικά ανίκανοι να εννοήσουν – και τώρα, ακόμα - πόσο υπονομεύουνε το χώρο τους (τον αθλητικό οι μεν, τη χώρα τους οι δε) · να συνειδητοποιήσουν τη μοιραία τακτική που απομακρύνει τον πολίτη από τις άγονες αναμετρήσεις τους, τις ποδοσφαιρικές και τις πολιτικές.

Εξάλλου, ένας κολλημένος οπαδός (όσο κι ο αντίστοιχος πολιτικός) απορρίπτει εκ των προτέρων την όποια άποψη του «φυσικού» του αντιπάλου. Μόνο και μόνο γιατί προέρχεται απ’ αυτόν· βαφτίζοντας, ωστόσο, και οι δυο την υστερική τους εμμονή σε «ιδεολογία». Σκοπίμως, βέβαια. Γιατί πάνω σ’ αυτόν τον αυτισμό και την κατ’ επάγγελμα αντιπαλότητα χτίστηκαν καριέρες κι αποκτήθηκαν αμύθητες περιουσίες, τόσο στο χώρο της πολιτικής όσο και του ποδοσφαίρου.

Κι ακόμα, με τον ίδιο τρόπο που η κάθε αγωνιστική γίνεται αφορμή να ξεχαστούν τα έκτροπα της περασμένης εβδομάδας, έτσι ακριβώς η κάθε επόμενη Βουλή διαγράφει τα σκάνδαλα και τις ευθύνες της προηγουμένης.

Σ’ αυτό το πλαίσιο λοιπόν καλλιεργήθηκε ο πολιτικός λόγος (πλην φωτεινών εξαιρέσεων), δεκαετίες τώρα. Μ’ αυτήν τη γλώσσα γαλουχήθηκε κι αυτήν χρησιμοποίησε στην πλειονότητά του ο κόσμος της πολιτικής. Γι’ αυτό και δεν κατάφερε να την πάει παραπέρα. Η πτώχευση της χώρας τους είναι απόρροια της γλωσσικής τους πτώχευσης. Τώρα όμως πρέπει να μάθουν να μιλούν μιαν άλλη γλώσσα. Άραγε μπορούν; Προς το παρόν, δεν έχουν αρχίσει να ψελλίζουν καν.

Πίνακας: Βίκυ Τσαλαματά, Γραφές δρόμου Α, 2010 - Μονότυπο χαρακτικό

ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΓΕΩΡΓΙΟ ΣΤΟ ΝΙΧΩΡΙ ΤΟΥ ΒΟΣΠΟΡΟΥ

Δευτέρα του Πάσχα πανηγυρίσαμε στον Άγιο Γεώργιο στο Νιχώρι.
Ο Άγιος Γεώργιος είνια Μετόχι του Παναγίου Τάφου και πέρυσι ανακαινίστηκε, με την φροντίδα του Επιτρόπου του Παναγίου Τάφου στην Πόλη αρχιμ. Νεκταρίου Σελαλμαζίδη.
Την πρώτη Θ. Λειτουργία, μετά την ανακαίνιση, τέλεσε ο ίδιος ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Θεόφιλος. Δείτε εδώ το περσινό σχετικό ρεπορτάζ.

Ο ναός αστράφτει και λάμπει κυριολεκτικώς και έχει έξοχα δείγματα μεταβυζαντινής τέχνης, εκ των οποίων ξεχωρίζουν τεράστιες εντοιχισμένες πολυπρόσωπες εικόνες, με πολλές παραστάσεις από τη ζωή του Χριστού, της Παναγίας και των Αγίων.

Της πανηγυρικής Θ. Λειτουργίας επί τη μνήμη του Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του Τροποιοφόρου, τον οποίο ευλαβούνται ιδιαιτέρως οι μουσουλμάνοι, προεξήρχε ο Μητροπολίτης Πριγκηποννήσων κ. Ιάκωβος, ο οποίος εκ μητρός είναι Νιχωρίτης.
Ο Σεβασμιώτατος κατά την ομιλία του επήνεσε τον αρχιμ. Νεκτάριο για την όλη εργασία του ως Επιτρόπου του Παναγίου Τάφου στην Πόλη, και ευχήθηκε στο εκκλησίασμα πάντα να μας αξιώνει ο Άγιος να τον γιορτάζουμε κάθε χρόνο σ' αυτόν τον τόπο.

Συγκινητική η στιγμή κατά την οποία, και ενώ ο Μητροπολίτης Πριγκηποννήσων μοίραζε το αντίδωρο, προσήλθαν δύο μουσουλμάνες της περιοχής και του προσέφεραν λουλούδια, σε ένδειξη σεβασμού και φιλίας.

Στην φωτογραφία αυτή: Ο Μητροπολίτης Πριγκηποννήσων Ιάκωβος με τον αρχιμ. Νεκτάριο, τον Νιχωρίτη ομότιμο καθηγητή της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ. Σωτήριο Βαρναλίδη, ο οποίος γράφει αυτόν τον καιρό την ιστορία του Νεοχωρίου, και τον επίσης Νιχωρίτη Νικόλαο Καβύρη, με τον οποίο και πάλι συμψάλαμε. Μαζί τους η Ρωμιά κυρά Σοφία, που επιμελείται του ναού του Αγ. Νικολάου στο Νιχώρι.

Μετά την Θ. Λειτουργία υπήρχε πλούσιο πασχαλινό κέρασμα στον αυλόγυρο του ναού.

ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΓΕΝΕΘΛΙΟ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΠΑΛΑΙΟΥ ΜΠΑΝΙΟΥ

Ανάσταση στον Ι. Ναό Γενεθλίου της Θεοτόκου Παλαιού Μπάνιου.
Ναός ταπεινός μα ζεστός και με ιστορία, φυσικά.
Φαίνεται ότι στα παλιά χρόνια εδώ εκκλησιάζονταν οι «κατεργάροι», οι δούλοι δηλαδή που εργάζονταν στον Ναύσταθμο και που κωπηλατούσαν δεμένοι στους πάγκους των πλοίων. Εκεί, μάλλον, πρέπει να αναζητηθεί και η ετυμολογία της ονομασίας Μπάνιο.

Ανάσταση, λοιπόν, στο Παλαιό Μπάνιο, με τον π. Κωνσταντίνο, τον παλιό και σεβαστό ψάλτη Βασίλειο Πασχαλίδη - κανονάρχο του Θρασύβουλου Στανίτσα επί Πατριάρχου Βενιαμίν! - τον κ. Πρόδρομο Φιλίππου, Πρόεδρο της Επιτροπής της Κοινότητος, αλλά και της Εφορείας της Μεγάλης του Γένους Σχολής, την σύζυγό του Δέσποινα, διευθύντρια του Ζαππείου, Ρωμιούς και προσκυνητές από την Ελλάδα.

Ανάσταση χωρίς ίχνος επιτήδευσης, χωρίς την παραμικρή φιοριτούρα, κατά πάντα εκκλησιαστική. Με τους Ρωμιούς να ψέλνουν με πάθος το Χριστός Ανέστη, γιατί αφού Χριστός Ανέστη και εκείνοι θα αναστηθούν, ήτοι θα ανακουφιστούν από τα πάθια και τους καημούς τόσων χρόνων.

Νομίζω πως για τα μικρά παιδιά που ήλθαν σ' αυτή την Ανάσταση, η όποια ...θορυβώδης και φανφαρόνικη Ανάσταση μπορεί να ζήσουν στο μέλλον - κυρίως στην Ελλάδα - θα είναι ...οδυνηρή εμπειρία. Εδώ η χαρμολύπη σε όλο της το μεγαλείο!
Χριστός Ανέστη από την Πόλη, αγαπητοί συνοδίτες.

Ο κ. Βασίλειος Πασχαλίδης, παρά τα 81 χρόνια του, εξακολουθεί με πάθος να προσφέρει τις υπηρεσίες του στο αναλόγιο του Παλαιού Μπάνιου. Ο Θεός να του δίνει υγεία και χρόνους γιατί είναι πολύτιμος.

ΠΡΩΤΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΝΙΧΩΡΙ ΤΟΥ ΒΟΣΠΟΡΟΥ

Στο Νιχώρι του Βοσπόρου και οι Τούρκοι συνεορτάζουν το Πάσχα με τους Ρωμιούς. Και ο Δήμος Sariyer έκανε αυτή την πραγματικότητα των τελευταίων χρόνων πιο αισθητή, με το πανώ για Καλό Πάσχα που ανήρτησε μπροστά στον Ι. Ναό της Παναγίας της Κουμαριώτισσας στο Νιχώρι.

"Ανάστα ο Θεός"!
Μ. Σάββατο πρωί στο Νιχώρι γιορτάζουμε την Πρώτη Ανάσταση, όπως την λέει ο λαός, με δάφνες που σκορπάει ο εφημέριος π. Αντώνιος στο εκκλησίασμα, και χωρίς άλλες - ευτυχώς - τυμπανοκρουσίες... Εδώ κυριαρχεί η αρχοντική λιτότητα. Η λατρεία σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να γίνει θέαμα, στο όνομα ακόμα και κάποιων εθίμων.
"Ανάστα ο Θεός", ψάλλουμε και τα πρόσωπα όλων εφαιδρύνθησαν!

Το φως στην πόρτα του ιερού βήματος είναι σα να υπομνηματίζει το Ευαγγέλιο του Μ. Σαββάτου: "Οψέ Σαββάτων, τη επιφωσκούση...".

Και οι πιστοί προσέρχονται στην μετάληψη του φωτός! "Ο γαρ Βασιλεύς των βασιλευόντων και Κύριος των κυριευόντων προσέρχεται σφαγιασθήναι και δοθήναι εις βρώσιν τοις πιστοίς...".

Η Ανάσταση με τη φωνή της Φεϊρούζ

Το μήνυμα της Ανάστασης αγαπητοί συνοδίτες κατακλύζει την Οικουμένη! Παρακάτω ακούμε το Χριστός Ανέστη από την Φεϊρούζ, η οποία το ψέλνει στα αραβικά και τα ελληνικά με την συμμετοχή της χορωδίας της θεολογικής σχολής του Μπαλαμάντ του Πατριαρχείου Αντιοχείας.

ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ ΣΤΟ ΝΙΧΩΡΙ ΤΟΥ ΒΟΣΠΟΡΟΥ

Μ. Παρασκευή το βράδυ το αεράκι του Επιταφίου είναι Βοσπορινό.

Οι Νιχωρίτες εν ενί στόματι και μια καρδία ψάλλουν τα Εγκώμια στην χαρά και ηδονή των καρδιών ημών.

Υπό τον ψάλτη του Ναού Αντώνιο Ηλιάδη, καθηγητή στο Ζάππειο, άδουν τον Επιτάφιο Θρήνο από καρδιάς, δίνοντας την μαρτυρία της Ρωμιοσύνης στην Πόλη.

Και του χρόνου η κ. Αλεξάνδρα να προεξάρχει των Ευλογηταρίων του Πέτρου Πελοποννησίου, που τα διδάχθηκε από τον μακαρίτη δάσκαλό της Θρασύβουλο Στανίτσα.