ΣΤΟ ΜΟΝΠΕΛΙΕ ΜΕ ΤΗΝ ΕΚΣΤΑΤΙΚΗ LA FIESTA ΤΟΥ ISRAEL GALVAN (ΦΩΤΟ)

Στο Μονπελιέ της Γαλλίας, στην θαυμάσια Όπερα Berlioz, ζήσαμε άλλη μια εκστατική La fiesta, με τον μεγάλο Israel Galvan και τους συνεργάτες του.

Κάθε φορά σα να είναι η πρώτη.

Δύο παραστάσεις στην Βαρκελώνη, οκτώ στην Αβινιόν, δύο στο Λουξεμβούργο, μία στο Μονπελιέ, κι όμως κάθε φορά η La fiesta "ανθεί και δένει στην καρδιά και ξανακαινουργώνει"!

Με τους φίλους Χαράλαμπο Καλαπανίδα, Roni Bou Saba, Δημήτρη Καραδήμα, για άλλη μια φορά διαλεχθήκαμε μουσικά με τη σκηνή από το κοινό κι είναι αυτό πραγματικά κάτι ξεχωριστό, ενίοτε εξωτικό! 

Ευχαριστούμε τον Israel Galvan για την εμπιστοσύνη και την ανοιχτή πρόσκληση για την La fiesta πάση τη κτίσει. 

Ευχαριστούμε και την χορογράφο Γιώτα Πεκλάρη και το Playground για την υποστήριξη, προκειμένου να συμμετέχουμε στην παραγωγή όπως απαιτούν οι διεθνείς προδιαγραφές.  

ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΜΕ ΚΑΡΑΒΙ ΤΗΝ ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ...

Χθες βράδυ, Πέμπτη 8 Φεβρουαρίου 2018, στο Ίδρυμα Θεοχαράκη, ένα ταξίδι με καράβι γοργοτάξιδο, στην μουσική ποιητική της θάλασσας. 

Με τις Κυρίες Δάφνη Πανουργιά, Αγγελίνα Τκάτσεβα και Ιουλίτα Ηλιοπούλου. 

ΑΠΟΨΕ ΣΤΟ ΙΔΡΥΜΑ ΘΕΟΧΑΡΑΚΗ "ΚΑΡΑΒΙ ΓΟΡΓΟΤΑΞΙΔΟ"

Το Ίδρυμα Β.&Μ. Θεοχαράκη μας προσκαλεί απόψε, Πέμπτη 8 Φεβρουαρίου 2018, στις 8.30μ.μ. σε μία συναυλία με έντεχνα και παραδοσιακά τραγούδια, μουσική και ποίηση για το θαλασσινό ταξίδι, μέσα από ένα όργανο της Μεσογείου, το σαντούρι.
Στην ξεχωριστή αυτή μουσική ποιητική βραδιά, συμμετέχουν η Δάφνη Πανουργιά, τραγούδι, η Αγγελίνα Τκάτσεβα, σαντούρι και η Ιουλίτα Ηλιοπούλου, απαγγελία. 

Το πρόγραμμα της συναυλίας έχει ως εξής: 

– Θάλασσα, Αντώνης Απέργης – Δημοτικό ποίημα των Κυκλάδων 

– Πρελούδιο, Γιώργος Χατζημιχελάκης 

Η Θάλασσα, Κώστας Καρυωτάκης 

– Καράβι Γοργοτάξιδο, Γιώργος Κουρουπός – Xορικό από την Ελένη του Ευριπίδη, Μετ. Δώρα Μοάτσου-Βάρναλη
Ο Βυθός, Μίλτος Σαχτούρης
– Νυχτερινό, Γιώργος Κουρουπός – Ιουλίτα Ηλιοπούλου
Μια Πίκρα, Κωστής Παλαμάς
– Ταξίμι – Ακουαρέλα Victor Voitik, μαζί με το ποίημα του Γιώργου Σεφέρη, Η Θάλασσα (Επί Σκηνής Δ΄)
Ο Κήπος έμπαινε στη θάλασσα, Οδυσσέας Ελύτης
– Το πέλαγο είναι βαθύ, Μάνος Χατζιδάκις
– Πέρα από τη θάλασσα, Γιάννης Μαρκόπουλος – Ερρίκος Θαλασσινός
Τελευταίο ταξίδι, Κώστας Καρυωτάκης
– Θάλασσα, Στάθης Γυφτάκης – Κώστας Καρυωτάκης
– Vyacheslav Kuznetsov, Σαραμπάντα, μαζί με το ποίημα της Ιουλίτας Ηλιοπούλου, Όνειρα
Ας την βάρκα ποίημα, Κωνσταντίνος Χατζόπουλος
– Θαλασσάκι – Παραδοσιακό της Καλύμνου
Η Ξανθούλα, Διονύσιος Σολωμός
– Στο’ πα και στο ξαναλέω – Παραδοσιακό της Μικράς Ασίας
Το Τρελοβάπορο, Οδυσσέας Ελύτης
– Μες του Αιγαίου τα νερά – Παραδοσιακό της Λέρου
Θάλασσα, Γιάννης Ρίτσος
– Νανούρισμα, Γιώργος Κουρουπός

Αγγελίνα Τκάτσεβα 
Γεννήθηκε στο Μινσκ της Λευκορωσίας. Άρχισε να σπουδάζει μουσική σε ηλικία 8 ετών. Στα 10 της χρόνια απέσπασε το Α΄βραβείο σε διαγωνισμό νεαρών εκτελεστών της χώρας της, παίζοντας cymbalom (λευκορωσικό σαντούρι). Μετά την αποφοίτησή της από την Μουσική Ακαδημία, άρχισε τη σολιστική της καριέρα με ρεσιτάλ σε όλη την Σοβιετική Ένωση. Απέκτησε ένα πλούσιο ρεπερτόριο το οποίο περιλαμβάνει μεγάλο αριθμό κλασικών, ρομαντικών και σύγχρονων συνθέσεων. Το 1989 εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα, όπου συνέχισε την καλλιτεχνική της σταδιοδρομία. Έχει εμφανιστεί ως σολίστ με την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών, Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης, Ορχήστρα των Χρωμάτων και τις ορχήστρες μουσικών συνόλων ΕΡΤ. Συνεργάζεται με την Ένωση Ελλήνων Μουσουργών. Ένας σημαντικός αριθμός έργων σύγχρονων και Λευκορώσων συνθετών γράφτηκε ειδικά για την Αγγελίνα Τκάτσεβα και αφιερώθηκαν σε εκείνη.

Ιουλίτα Ηλιοπούλου 
Σπούδασε Βυζαντινή και Νεοελληνική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και Θέατρο στην Δραματική σχολή του Ωδείου Αθηνών. Έχει εκδώσει βιβλία ποίησης, δοκίμια και παραμύθια. Πρόσφατες εκδόσεις της «Το σπίτι», «Ιοκάστη» (ποίηση), «Τίμος ο Αθηναίος» (παραμύθι), «Μα πότε θα φτάσει αυτός ο Μάγος;» (χριστουγεννιάτικο μουσικό παραμύθι με μουσική του Γιώργου Κουρουπού), «Αναζητώντας την Δέκατη Τέταρτη Ομορφιά, δοκίμια για τον Οδυσσέα Ελύτη». Έγραψε τα ποιητικά κείμενα στα μουσικά έργα του Γιώργου Κουρουπού: «Το καράβι του Έλατου» και «Ιοκάστη», καθώς και στίχους για τραγούδια του ίδιου συνθέτη και των: Πέτρου Περάκη, Στάθη Γυφτάκη και Τατιάνας Ζωγράφου κ.α. Συνεργάστηκε, επί δεκατρία χρόνια, με την Ορχήστρα των Χρωμάτων και το Ίδρυμα Μελίνα Μερκούρη στην δημιουργία προγραμμάτων λόγου και μουσικής και συνεχίζει να παρουσιάζει από σκηνής ποίηση και παραμύθια.
Δάφνη Πανουργιά 
Σπούδασε τραγούδι στο Ωδείο Αθηνών στην τάξη της Μ. Χαραλαμπίδου (Δίπλωμα Μονωδίας) και Φυσική Αγωγή και Αθλητισμό στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Τις σπουδές της στο τραγούδι συνέχισε με τους Φ. Βουτσίνο και Δ. Καλαφάτη. Έχει συνεργασθεί με τους παρακάτω Ελληνικούς οργανισμούς: Το Στούντιο Όπερας της Εθνικής Λυρικής Σκηνής (Kiss me Kate του C. Porter), την Εθνική Λυρική Σκηνή (Haensel und Gretel του E. Humperdinch, Δραπέτες της Σκακιέρας του Γ. Κουρουπού, Μαγικός Αυλός του W. A. Mozart και Ελεύθερος Σκοπευτής του Weber), το Εθνικό Θέατρο – Πειραματική Σκηνή (Ο Χάσης του Γουζέλη και Γυναίκα της Ζάκυθος του Δ. Σολωμού – σκηνοθεσία Σ. Τσακίρη), το Χοροθέατρο Ροές, την Ένωση Ελλήνων Μουσουργών (σε έργα P. Hindemith, Θ. Αντωνίου, Μπ. Κανά κ.ά.), την Ορχήστρα των Χρωμάτων, το Μουσικό Σύνολο Μάνος Χατζιδάκις και αρκετούς Έλληνες συνθέτες (Γ. Κουρουπό, Ν. Μαυρουδή, Αλ. Παπαστεφάνου, Ν. Κυπουργό, Μ. Γρηγορίου, Χ. Αποστολάτου, Γ. Μεταλλινό, Γ. Σκούρη, Λ. Κανάρη, Ν. Ταίηλορ κ.ά.) και τραγουδοποιούς (Λουδοβίκο των Ανωγείων, Apurimac, Δ. Τσακνή, Ν. Γεωργάκη) σε συναυλίες, παραστάσεις και ηχογραφήσεις.

ΑΠΟΨΕ ΣΤΗΝ ΟΠΕΡΑ BERLIOZ ΣΤΟ ΜΟΝΠΕΛΙΕ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ ΜΕ ΤΗΝ LA FIESTA

Απόψε (Τετάρτη 7 Φεβρουαρίου 2018) στις 8 το βράδυ, με το Καλλιτεχνικό Σύνολο ΠΟΛΥΤΡΟΠΟΝ (υπεύθυνος: Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος) συμμετέχουμε στην παράσταση La fiesta του διάσημου ισπανού χορογράφου και χορευτή φλαμένκο Israel Galvan, εδώ στην Όπερα Μπερλιόζ, στο Μονπελιέ της Γαλλίας. 

Το φωνητικό κουαρτέτο του Συνόλου ΠΟΛΥΤΡΟΠΟΝ αποτελείται από τους: Παναγιώτη Ανδριόπουλο (διεύθυνση), Χαράλαμπο Καλαπανίδα, Roni Bou Saba, Δημήτρη Καραδήμα. 

Avec la collaboration spéciale du Byzantine Ensemble Polytropon: Panagiotis Andriopoulos (directeur musical), Roni Bou Saba, Charalampos Kalapanidas, Dimitrios Karadimas

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΓΙΑ ΠΡΟΒΟΚΑΤΣΙΑ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Πολιτιστικών Συλλόγων Μακεδόνων με σχετικό δελτίο τύπου, καταγγέλλει προβοκάτσια στο συλλαλητήριο της πλατείας Συντάγματος για το Μακεδονικό και επιφυλάσσεται να προσφύγει στη δικαιοσύνη για την δια της βίας παρέμβαση του αντικανονικού ηγουμένου της Μονής Εσφιγμένου και της Γεωργίας Μπιτάκου. 

Μεταξύ άλλων αναφέρεται στο δελτίο τύπου:

"Εχθές, στην εξέδρα του συλλαλητηρίου, παρεισέφρησαν διά της βίας και μεθοδευμένα στοιχεία αλλότρια, τα οποία συνοδευόμενα από «μπράβους» εκτόπισαν και προπηλάκισαν τους παρουσιαστές και τους προγραμματισμένους ομιλητές, από την συντονιστική επιτροπή και πήραν για ένα χρονικό διάστημα τα μικρόφωνα. Πρόκειται για την Γεωργία Μπιτάκου και τον αντικανονικό ηγούμενο της Μονής Εσφιγμένου του Αγίου Όρους. 

Οι Παμμακεδονικές Ενώσεις Υφηλίου και η Πανελλήνια Ομοσπονδία Πολιτιστικών Συλλόγων Μακεδόνων δηλώνουν απερίφραστα και κάθετα την αντίθεσή τους στην απαράδεκτη αυτή πράξη και καταγγέλλουν την βίαιη υφαρπαγή του λόγου, την οποία χαρακτηρίζουμε ως προβοκάτσια με σκοπό το καπέλωμα και τον χαρακτηρισμό του συλλαλητηρίου ως διοργάνωση ακραίων στοιχείων. Η Πανελλήνια Ομοσπονδία πολιτιστικών Συλλόγων Μακεδόνων, με το ΑΦΜ της οποίας πραγματοποιήθηκε το συλλαλητήριο, επιφυλάσσεται να προσφύγει στη δικαιοσύνη για την απαράδεκτη αυτή ενέργεια."
Δείτε στην ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΟΔΟ:
- ΟΙ ΕΔΑΦΙΚΕΣ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΥ ΕΣΦΙΓΜΕΝΙΤΗ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

Ο ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ ΣΤΑ ΣΚΟΠΙΑ ΠΡΙΝ 21 ΧΡΟΝΙΑ (ΦΩΤΟ ΚΑΙ ΒΙΝΤΕΟ)

Π. Ανδριόπουλος
Ο Μίκης Θεοδωράκης για μένα παραμένει μύθος, παρ' ότι δεν συμφωνώ με την συμμετοχή του στο συλλαλητήριο για το Μακεδονικό στην πλατεία Συντάγματος, την Κυριακή 4 Φεβρουαρίου 2018.

Ξέρω πως είναι ένας χείμαρρος που στο πέρασμά του σαρώνει τα πάντα. Αυτή, άλλωστε, είναι και η γοητεία του. Ακόμα κι αν φαίνεται ανακόλουθος...

Σε αυτή, νομίζω, την λογική εντάσσεται και η συναυλία και οι σχετικές δηλώσεις του στα Σκόπια, πριν 21 χρόνια! Ας δούμε το γεγονός. 

Βρισκόμαστε στον Απρίλιο του 1997. Πρωθυπουργός στην Ελλάδα είναι ο Κώστας Σημίτης και στη πΓΔΜ ο Κίρο Γκλιγκόροφ. Μόλις πριν δύο έτη είχε υπογραφεί η συμφωνία που όριζε το όνομα της γειτονικής μας χώρας ως FYROM. 

Ο Μίκης Θεοδωράκης, είχε προχωρήσει σε μια κίνηση με πολλούς συμβολισμούς για την εποχή, την ώρα που το "Μακεδονικό" ζήτημα ήταν φλέγον, όπως και σήμερα.
Λίγο καιρό πριν την επίσκεψή του στα Σκόπια για τη διεύθυνση συναυλίας φιλίας και ειρήνης ανάμεσα στους δύο λαούς, η εφημερίδα ΕΘΝΟΣ είχε αποκαλύψει πως στο νεκροταφείο "Μπούτελ" των Σκοπίων βρισκόταν θαμμένος ο θρυλικός ήρωας του Καζαντζάκη Γιώργος Ζορμπάς (που κανονικά λεγόταν Γιώργος και όχι Αλέξης όπως τον "βάφτισε" λογοτεχνικά ο ίδιος ο Καζαντζάκης). Ο Ζορμπάς είχε ταφεί αρχικά στα παλιά νεκροταφεία νότια της πόλης των Σκοπίων και αργότερα τα δύο εγγόνια του που ζούσαν στο Βελιγράδι μετέφεραν τα οστά του και τα τοποθέτησαν στον οικογενειακό τάφο των γονιών τους. 

Ο Μίκης Θεοδωράκης έδωσε συναυλία παρουσιάζοντας το έργο "Ζορμπάς ο Έλληνας" στην αίθουσα της όπερας του Λαϊκού Θεάτρου σε χορογραφία Λόρκα Μασίν. Στη συναυλία είχε δώσει το "παρών" και ο τότε πρόεδρος των Σκοπίων Γκλιγκόροφ με την κόρη του. Το διάστημα πριν τη συναυλία ο Γκλιγκόροφ είχε δεχθεί απόπειρα δολοφονίας αμέσως μετά την υπογραφή της ενδιάμεσης συμφωνίας με την Ελλάδα.

Ο Μίκης Θεοδωράκης πήγε και προσκύνησε στον τάφο του Ζορμπά.

Στο πλαίσιο της συναυλίας που έδωσε ως επίσημος προσκεκλημένος του Υπουργείου Πολιτισμού της ΠΓΔΜ, ο Μ. Θεοδωράκης είχε δηλώσει τα εξής:
"Εγώ φεύγοντας από τη Θεσσαλονίκη είπα ότι κάποιες δυνάμεις τους λείπει κάποιος πόλεμος μετά την καταστροφή της Βοσνίας και γυρίζουν πολύ επικίνδυνα στην περιοχή μας. Εδώ στα Βαλκάνια αρκετά υποφέραμε. Είναι η ώρα να ευτυχήσουμε κι εμείς. Και ο μόνος τρόπος είναι η ειρήνη, η αλληλοκατανόηση και η συνεργασία σε όλους τους τομείς. Πρέπει να βρεθεί μια λύση αποδεκτή και από τους δυο μας. Απαρχίζει να γίνεται έγκλημα το να σταματάμε τις σχέσεις μας για αυτό το πρόβλημα. Εγώ έχω το θάρρος να το πω αυτό, κι όχι μόνο αλλά να έρθω κι εδώ."

Δείτε το σχετικό βίντεο με τις δηλώσεις του Μ. Θεοδωράκη και βίντεο για την συναυλία στα Σκόπια. 

 

Ο ΓΛΥΦΑΔΑΣ ΠΑΥΛΟΣ ΦΙΛΗΣΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ

Ο Μίκης Θεοδωράκης, μετά την ομιλία του στο συλλαλητήριο της Αθήνας για το Μακεδονικό, έγινε αντικείμενο ...λατρείας από κάποιους ιεράρχες της Εκκλησίας της Ελλάδος, οι οποίοι βρίσκονταν στην εξέδρα. 

Ξεχωρίζουμε τον ασπασμό του Μητροπολίτου Πειραιώς Σεραφείμ και το χειροφίλημα του Γλυφάδας Παύλου. Ναι, ο Γλυφάδας φίλησε το χέρι του Μίκη! 

ΟΙ ΕΔΑΦΙΚΕΣ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΥ ΕΣΦΙΓΜΕΝΙΤΗ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

Στο Συλλαλητήριο για τη Μακεδονία στην Θεσσαλονίκη (22-1-2018) ο ηγούμενος της σχισματικής Μονής Εσφιγμένου του Αγίου Όρους, Μεθόδιος - ακριβέστερα ο σχισματικός καταληψίας κτηρίων της Μονής Εσφιγμένου - επιχείρησε να μιλήσει, αλλά δεν τα κατάφερε.

Οι οπαδοί του έγραψαν στο διαδίκτυο ότι ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Άνθιμος και οι άλλοι παρόντες ιεράρχες «έκαναν τα πάντα» για να μη μιλήσει. 

Αυτό όμως που δεν έγινε στην συμπρωτεύουσα, έγινε – φευ! – στην πρωτεύουσα! 

Στο σημερινό συλλαλητήριο στην πλατεία Συντάγματος στην Αθήνα, ο σχισματικός ηγούμενος-καταληψίας όχι μόνο μίλησε αλλά απαίτησε πίσω τα χαμένα ελληνικά εδάφη! 

Άραγε οι ιεράρχες - εκπρόσωποι της Εκκλησίας της Ελλάδος εγνώριζαν το τοιούτον πράγμα; Είχαν βέβαια αποχωρήσει από την εξέδρα, αλλά παραμένει ζητούμενο αν ήσαν ενήμεροι για το γεγονός. Το αυτό ερώτημα ισχύει και για τους εκπροσώπους της Ιεράς Κοινότητας του Αγίου Όρους που μετέφεραν μήνυμα της Κοινότητας στο συλλαλητήριο. 

Ο σχισματικός ηγούμενος είπε επί λέξει: 

«Κι όχι μόνο δε δίνουμε το όνομα της Μακεδονίας μας και τα παράγωγα, αλλά απαιτούμε όλες τις χαμένες πατρίδες μας, τις αλύτρωτες πατρίδες μας. Απαιτούμε όλο τον Πόντο, απαιτούμε την Μικρά Ασία, απαιτούμε το Μοναστήριο, απαιτούμε τη Γεγευλή, απαιτούμε όλα αυτά που μας πήρανε και τα απαιτούμε διότι είναι ελληνικά και δεν έχει το κανείς το δικαίωμα να μας τα αφαιρέσει. Και το τελευταίο που απαιτούμε - και θα πρέπει όλοι μας να ορκιστούμε σ’ αυτό το πράγμα - απαιτούμε την Αγία Σοφία μας!»

Που σημαίνει ότι ο σχισματικός ηγούμενος απαιτεί αλλαγή συνόρων; Πάντως το πλήθος τον επευφήμησε! Αυτό αποδεικνύει και τον "πατριωτικό" χαρακτήρα του συλλαλητηρίου. 

Π.Α.Α.

Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΦΟΡΜΗ ΓΙΑ ΕΚΤΟΝΩΣΗ...

Ήταν γνωστό και αναμενόμενο. 

Η Μακεδονία είναι η αφορμή. 

Αρκετοί από όσους βρίσκονται στο Σύνταγμα για το συλλαλητήριο που διοργανώνεται προκειμένου να διατρανωθεί το ΟΧΙ στο όνομα Μακεδονία ή παράγωγό του για το κράτος των Σκοπίων, έχουν βρεθεί εκεί για αλλότριους σκοπούς. 

Όπως φαίνεται καθαρά από τις πρώτες φωτογραφίες (πηγή: EUROKINISSI και SOOC) είναι εκεί οι φίλοι της σχισματικής Αγιορείτικης Μονής Εσφιγμένου για να διαδηλώσουν «Ορθοδοξία ή Θάνατος». 

Είναι εκεί οι αντικυβερνητικοί για να προειδοποιήσουν «Ψηφίζω και τιμωρώ».

Εκεί και όσοι θέλουν να φωνάξουν «ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ».

Φυσικά, εκεί και μοναχοί με εικόνες ως απαραίτητο – φευ! – αξεσουάρ. 

Κι αυτά είναι άκρως ενδεικτικά! Έχουν να δουν τα μάτια μας…

ΔΥΟ ΜΠΑΛΕΤΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΣΩΤΟ ΥΙΟ

Οι πρώτοι διδάξαντες: Felia Doubrovska and Serge Lifar  (1929)

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

Sergei Prokofiev (1891-1953): The Prodigal Son, Ballet in Three Scenes, Op 46. 

Ένα από τα περίφημα μπαλέτα που συνέθεσε ο Σεργκέι Προκόφιεφ (1928-29) και χορογράφησε ο θρυλικός Ζορζ Μπαλανσίν (1904 - 1983). 

Το μπαλέτο Άσωτος υιός, σε τρεις σκηνές, είναι από τις πρώτες δημιουργίες του Μπαλανσίν (1929) και η τελευταία του για τα Ρωσικά Μπαλέτα του Ντιάγκιλεφ. 

Το μπαλέτο αφηγείται με τον δικό του τρόπο την παραβολή του ασώτου υιού της Καινής Διαθήκης. Το λιμπρέτο του Boris Kochno στηρίζεται στην σχετική διήγηση του Κατά Λουκάν Ευαγγελίου. Ο άσωτος γιος, μετανοώντας για την έκλυτη ζωή του, που την πέρασε συντροφιά με τη λάγνα Σειρήνα και τους μέθυσους φίλους του, επιστρέφει γονυπετής στο πατρικό του, όπου τον υποδέχεται με ανοιχτή αγκαλιά ο γέροντας πατέρας του. 

Η πρεμιέρα του έργου πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 21 Μαΐου 1929, στο Θέατρο Σάρα Μπερνάρ, στο Παρίσι, με τον συνθέτη στο πόντιουμ. 
Ο Προκόφιεφ, που οραματίστηκε την Σειρήνα σεμνή και σοβαρή, αναστατώθηκε τόσο από την χορογραφία του Balanchine που αρνήθηκε να του πληρώσει τα δικαιώματά του για τη χορογραφία.

Anton Dolin in The Prodigal Son, Ballets Russes, Australian Tour, 1939.

Η πρεμιέρα στο θέατρο Mariinsky της Αγίας Πετρούπολης έγινε 72 χρόνια μετά! Στις 14 Δεκεμβρίου 2001.

Από το ανέβασμα του Ασώτου υιού στο Mariinsky (2013)

Η επιστροφή του Ασώτου στην Αγία Πετρούπολη είχε μεγάλη σημασία. Για πρώτη φορά, ένα μπαλέτο της πιο ριζοσπαστικής περιόδου του Saisons Russes του Diaghilev επέστρεφε στη σκηνή του Θεάτρου Mariinsky, σπάζοντας τα δεσμά κάθε καλλιτεχνικής και ιδεολογικής λογοκρισίας, που επικρατούσε στην τότε Ρωσία. 

Με την επιστροφή του Ασώτου στο Θέατρο Mariinsky και την παραγωγή του με νέους χορευτές, άρχισε να αποκαθίσταται μια αντικειμενική εικόνα της εξέλιξης του μπαλέτου στον 20ο αιώνα. 

Αξίζει να σημειωθεί πως στις 30 Απριλίου 2013 η σπουδαία Ελληνίδα μπαλαρίνα του θεάτρου Mariinsky Αλεξάνδρα Ιωσηφίδη, χόρεψε στη σκηνή του θεάτρου Mariinsky στο «Πουλί της φωτιάς» του Στραβίνσκυ. 

Στο πρόγραμμα της βραδιάς συμπεριλαμβανόταν και ο Άσωτος υιός του Προκόφιεφ, στην θρυλική, πλέον, χορογραφία του Μπαλανσίν (διάρκεια 40 λεπτά).

Hugo Emil Alfvén (1872 – 1960): Den forlorade sonen - Ο Άσωτος υιός. 

Ο Hugo Alfven ήταν Σουηδός συνθέτης, βιολονίστας, διευθυντής χορωδιών και ζωγράφος, από τους σημαντικότερους της χώρας του. Η μουσική του θεωρείται ότι ανήκει στο υστερο-ρομαντικό ιδίωμα, αλλά με ενορχήστρωση επιδέξια και πολύχρωμη, που θυμίζει εκείνη του Ρίχαρντ Στράους. Η προγραμματική, κυρίως, μουσική του είναι εμπνευσμένη από το σουηδικό αρχιπέλαγος. 

Η παραβολή του Ασώτου υιού εμπνέει τον σουηδό δημιουργό και συνθέτει μια σουίτα μπαλέτου (Den förlorade sonen, 1957), στην οποία ενσωματώνει λαϊκές μελωδίες και χορούς της πατρίδας του, καθώς η ιστορία του απερίσκεπτου νέου, που εγκαταλείπει την πατρική εστία και σπαταλά την περιουσία της για τις κοσμικές ηδονές, είναι συνήθης στους λαούς κι ερμηνεύεται σύμφωνα με τις τοπικές παραδόσεις.
Παραθέτουμε στη συνέχεια ολόκληρο τη σουίτα μπαλέτου, αλλά και ένα βίντεο από συναυλία της Baltic Sea Philharmonic, που παίζει το φινάλε του "Ασώτου υιού" με τρόπο μοναδικό! Και με τη συμμετοχή του κοινού. 

ΜΕ ΤΗΝ LA FIESTA ΤΟΥ ISRAEL GALVAN ΣΤΟ ΜΟΝΠΕΛΙΕ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ ΣΤΙΣ 7 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

Με το Καλλιτεχνικό Σύνολο ΠΟΛΥΤΡΟΠΟΝ (υπεύθυνος: Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος) συμμετέχουμε στην παράσταση La fiesta του διάσημου ισπανού χορογράφου και χορευτή φλαμένκο Israel Galvan, στην Όπερα Μπερλιόζ, στο Μονπελιέ της Γαλλίας, την Τετάρτη 7 Φεβρουαρίου 2018, στις 8μμ. 

Το φωνητικό κουαρτέτο του Συνόλου ΠΟΛΥΤΡΟΠΟΝ αποτελείται από τους: Παναγιώτη Ανδριόπουλο (διεύθυνση), Χαράλαμπο Καλαπανίδα, Roni Bou Saba, Δημήτρη Καραδήμα.

Avec la collaboration spéciale du Byzantine Ensemble Polytropon : Panagiotis Andriopoulos (directeur musical), Roni Bou Saba, Charalampos Kalapanidas, Dimitrios Karadimas

Η συνεργασία του ελληνικού συνόλου με τον Israel Galvan ξεκίνησε τον Απρίλιο του 2017, στην παράσταση La farsa monea, που παρουσιάστηκε στο Νομισματικό Μουσείο Αθηνών, στο πλαίσιο της documenta14. Συνεχίστηκε στο Kassel της Γερμανίας, όπου επαναλήφθηκε η συγκεκριμένη παραγωγή της documenta και ακολούθησε η συνεργασία στην πρωτοποριακή παράσταση La fiesta. Τον Ιούλιο του 2017 το ΠΟΛΥΤΡΟΠΟΝ συμμετείχε στις παραστάσεις της La fiesta στο Φεστιβάλ Grec της Βαρκελώνης, στο περίφημο Φεστιβάλ της Αβινιόν στη Γαλλία και τον Ιανουάριο του 2018 στο Grand Theatre του Λουξεμβούργου.

ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ: Δεν νομίζω ότι κινδυνεύουμε ως Έλληνες, αλλά ως ελληνολάτρεις

Ο Μάνος Χατζιδάκις για την ελληνικότητα

Ένα ντοκουμέντο από το αρχείο του Γιώργου Ζεβελάκη. 

«Το ελληνικό, τώρα: από την ώρα που μας βοηθάει η Ελλάς να γίνουμε άνθρωποι, με μια παγκοσμιότητα, πολύ καλώς. 

Από την ώρα που μας δίδει μια φουστανέλα και μας εμποδίζει να υπάρχουμε με τους άλλους συνανθρώπους, είναι αντιδραστικό. Το ίδιο υλικό: Αν αυτό που λέμε ελληνικό είναι εμπόδιο στο να ενωθούμε μ' έναν μαύρο, είναι καταδικαστέο. Αν, αντιθέτως, αυτό είναι βοηθητικό για να ενωθούμε με τους άλλους, είναι υπέροχο. 

Η έννοια του ελληνικού για πολλούς ανθρώπους έχει διαφορετική όψη. Εγώ πιστεύω σ' εκείνη την ελληνικότητα που εξαφανίζει τις διαφορές. 

Φυσικά, από κάπου ξεκινάμε. Όλοι ξεκινάμε και τις πρώτες λέξεις που ψελλίζουμε είναι της μάνας μας. Αλλά δεν μένουμε με τις τέσσερις λέξεις που μάθαμε απ' τη μάνα μας: πηγαίνουμε και μαθαίνουμε και μιλάμε και σκεπτόμαστε και ξαναμαθαίνουμε να μιλάμε και απορρίπτουμε σκέψεις και προχωράμε...»

Και ακούγοντας τις παραπάνω σκέψεις του Μ. Χατζιδάκι μου ήρθαν αυτόματα στο νου και οι σχετικές με την ελληνικότητα παρακάτω σκέψεις του: 

"Δεν νομίζω ότι κινδυνεύουμε ως Έλληνες, αλλά ως ελληνολάτρεις. Πάντα μ’ απασχολούσε το γνωστό εμβατήριο “Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει”. Έλεγα μέσα μου, εφόσον η Ελλάδα δεν πεθαίνει ποτέ, πάει να πει πως και ποτέ δεν θα αναστηθεί. 

Δε μ’ αρέσει να παριστάνω τον πολύ Έλληνα. Θέλω να είμαι όσο είμαι. 

Καιρός είναι η έννοια Έλληνας να δώσει τη θέση της στην έννοια άνθρωπος. Και τότες πιστεύω πως θα συνδεθούμε με μια πιο βαθιά παράδοση που, κατά σύμπτωση, είναι κι αυτή γνησίως ελληνική. Νιώθω Έλληνας αν αυτό σημαίνει Ευρωπαίος. Κι Ευρωπαίος, αν αυτό συμπεριλαμβάνει την ελληνικότητά μου".

To 1989 (τότε που το σκάνδαλο Κοσκωτά, η ένωση της Αριστεράς και η σχέση του Αντρέα με τη Μιμή μεσουρανούσαν στην πολιτική ατζέντα) o Μάνος Χατζιδάκις έδωσε μια ραδιοφωνική συνέντευξη. Και είπε πράγματα που σχεδόν 30 χρόνια αργότερα είναι επίκαιρα... 

- Ζητούμε να μας πείτε πώς βλέπετε εσείς την κατάσταση της σημερινής κοινωνίας; Πολλοί φρονούν ότι περνά σοβαρή κρίση, ότι απειλείται με ηθική σήψη, ίσως με διάλυση, αφήνοντας μας έξω από τον εκσυγχρονισμό και την πρόοδο. Συμμερίζεστε αυτή την άποψη; 

Μ.Χ.: Εγώ δε θα το έλεγα τόσο τραγικά, ότι μας αφήνει απ' έξω. Είναι μια μοιραία κατάληξη ενός κόσμου, που προετοιμάστηκε για την εξαφάνιση του. Κι εκεί νομίζω ότι έχει μεγάλο μερίδιο όλος ο μεταπολεμικός κόσμος και ειδικά ο μεταπολεμικός πολιτικός κόσμος. Δεν προετοιμάστηκε το σπάνιο είδος και το πολύ ακριβό, του ελεύθερου πολίτη. Το είδος του ελεύθερου πολίτη δεν προετοιμάστηκε. Γι αυτό έγινε και η δικτατορία. Γιατί πότε έγινε η δικτατορία; Το 67. Λοιπόν φανταστείτε, αν είχαμε αυτό το είδος του ελεύθερου πολίτη, θα μπορούσε να σταθεί αυτή η κατηγορία ανθρώπων, τόσο ευτελής, έστω και δέκα μέρες μόνο; Δεν θα μπορούσαν να σταθούν ποτέ. Αλλά, βέβαια για σκεφτείτε ότι ο έλληνας πολίτης όχι μόνο της πόλης αλλά και της επαρχίας, του χωριού, τί είχε ν' αντιμετωπίσει όλα αυτά τα μεταπολεμικά χρόνια; Τον χωροφύλακα, τον εισαγγελέα, τον παπά. Αυτόν δεν τον αντιμετώπιζε και επί δικτατορίας; Ποιά ήταν η αλλαγή; Γιατί να ξεσηκωθεί; 

-Σήμερα; 

ΜΧ: Σήμερα είναι το αποτέλεσμα μιας τέτοιας θητείας. 

- Δεν υπάρχουν ελεύθεροι πολίτες σήμερα κατά τη γνώμη σας; 

ΜΧ: Ποιός τους προετοίμασε; Το σχολείο; Ξέρουμε πολύ καλά τί προετοιμάζει το σχολείο. Ο στρατός; Ξέρουμε σε τι ανυποληψία ρίχνει τον νέο Έλληνα πολίτη ο στρατός για να του αφαιρέσει και το τελευταίο ίχνος αξιοπρέπειας από πάνω του. Πόσοι είναι εκείνοι που αντέχουν; Οι 10; Οι 20; Με τις σπουδές φεύγουν έξω και τελειώνει. Ποιοί μένουν εδώ; 

- Έτσι όπως το λέτε είναι σαν να μην υπάρχει ελπίδα 

ΜΧ: Εγώ δεν έχω καμμία ελπίδα, παρά αν γίνει κανένα θαύμα. Εγώ δεν πιστεύω ότι έχουμε σήμερα τη δύναμη να επιβιώσουμε. 

-Σαν κράτος θεωρείτε ή σαν εθνική οντότης; 

ΜΧ: Ως εθνική οντότης. Θα μείνουμε λιγάκι σαν νάνοι αλλοτινών καιρών. Και θα το δείτε όταν έρθει η πλήρης ένωση με την Ευρώπη, σε ποιά κατάσταση θα βρισκόμαστε. Ποιά είναι η υποδομή, για να υπάρξουν έστω ένα-δύο χαρακτηριστικά στοιχεία της εθνικότητας μας; 

-Αναρωτιέμαι αν αυτή η απογοήτευση- αν μπορώ να την χαρακτηρίσω έτσι- που έχετε για το μέλλον, συμβιβάζεται με την έντονη παρουσία σας στα πολιτικά πράγματα, όχι βέβαια άμεσα σαν πολιτικός αλλά με την κριτική σας; 

ΜΧ: Είμαι υποχρεωμένος κι αισθάνομαι όσο είμαι ζωντανός, να υπάρχω. και να υπάρχω με τις δυνάμεις μου, ασυμβίβαστες και με το μυαλό μου καθαρό. Όσο μπορεί να υπάρχει αυτό. 

- "Τιμή εις εκείνους όπου εις την ζωήν των όρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες" 

ΜΧ: Αλλιώς, αυτό δεν σημαίνει ότι έχω την αισιοδοξία ότι μπορεί ν' αλλάξει τίποτα, ιδιαίτερα στο άμεσο μέλλον. Και μην ξεχνάμε, ότι σε τελευταία ανάλυση, οι μόνες στιγμές που σκεφθήκαμε σοβαρά ως έθνος, ήταν στις καταστροφές. Ας περάσουμε μια καταστροφή, μπας και σωθούμε σοβαρά. 

- Δηλαδή εσείς δε φρονείτε ότι υπάρχει κάποια ελπίδα, κάποια διέξοδος; Τί θα μπορούσε να γίνει κατά τη γνώμη σας; 

ΜΧ: Τίποτα. Η πλήρης εξαφάνιση μας. Και θα γίνει. Είμαι βέβαιος.

ΣΤΟ LIFO.GR Η ΣΧΕΣΗ ΜΙΣΟΥΣ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗΣ ΤΟΥ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΜΕ ΤΟΝ ΣΥΡΙΖΑ

Π. Ανδριόπουλος
Στα mikropragmata του Άρη Δημοκίδη στο Lifo.gr το κείμενό μας για τα "Γειά σου, Πρωθυπουργέ κ. Τσίπρα λεβέντη" του μητροπολίτου Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβροσίου, ακριβώς πριν 3 χρόνια.

Όπως πολύ εύστοχα σημειώνει ο Άρης Δημοκίδης: "Η κωμικοτραγική σχέση μίσους, αγάπης και πάλι μίσους του Καλαβρύτων Αμβροσίου με τον ΣΥΡΙΖΑ". 

Δείτε το κείμενο εδώ. 

Φυσικά, και ο αξιότιμος πρωθυπουργός μας δεν είναι άμοιρος ευθυνών.
Ιδού τι γράφαμε το 2012: 

"Ο λαλίστατος πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας κατάπιε τη γλώσσα του μπροστά στον Μητροπολίτη Καλαβρύτων Αμβρόσιο. Στο γεύμα που ακολούθησε μετά τις εκδηλώσεις της 13ης Δεκεμβρίου για το ολοκαύτωμα, ο Αλ. Τσίπρας ζήτησε την ...άδεια από τον Μητροπολίτη Αμβρόσιο να αποχωρήσει, αλλά ο Σεβ. δεν τον άφησε με τον τρόπο του, υποδεικνύοντάς του να καθίσει να ακούσει τι έχει να πει. Και "τα άκουσε" για τα καλά ο αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, αφού οι γνωστές Αμβροσιανές μπηχτές έδωσαν και πήραν! Οπότε καλά κάνουν και ο Καλαβρύτων και ο Πειραιώς και όποιος άλλος ιεράρχης και ξεσπαθώνουν. Βρίσκουν και τα κάνουν! Αφού και οι αριστεροί που υποτίθεται πως αμφισβητούν την Εκκλησία, σα μαθητούδια μπροστά τους... Ας μη μιμούνται μετά τους ιεράρχες μας στις ...κορώνες. Άλλωστε οι ιεράρχες είναι πιο εξειδικευμένοι σ' αυτές."