Σάββατο, 11 Ιανουαρίου 2014

Η "ΑΡΑΠΙΑ" ΤΗΣ ΜΑΤΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΑΝΟΥ


ΜΑΤΣΗ ΧΑΤΖΗΛΑΖΑΡΟΥ
Αραπιά 
Ωχ! τη μάνα μου την καψερή, τη μάνα μου παρηγοριά 
και βάλσαμο της νύχτας. 
Απόψε δε χωράνε οι λύπες μου, ούτε μες στ’ απαλότερο φιλί. 
«Θέλω να πάω στην Αραπιά 
που μ’ έχουνε συστήσει 
σε μια μεγάλη μάγισσα 
τα μάγια να μου λύσει.» 
Θέλω ν’ ακούσω πάλι τα βλέφαρά μου να γέρνουνε μπρος σ’ ένα όραμα 
ξανθό. 
Θέλω να χορέψω, φούσκωμα και φύσημα τρυφερής κουρτίνας, 
μην απελευθερωθεί από το παράθυρο. 
Θέλω ν’ ανοίξω ένα πρωί με το φως, σαν το νούφαρο. 
Είναι οι καρδιές μου ένας αρμαθός, τις άπλωσα στον ήλιο. 
Ναι, άπλωσα στον ήλιο ένα άγριο κυκλάμινο στην άκρη της ρεματιάς, 
μια χειραψία φίλων συνοδοιπόρων και συναγωνιστών, 
λίγα κρόσσια που πέφτουνε στο μέτωπο ενός Κρητικού, 
τα γόνατα μιας κοπέλας όταν βγαίνει στη θάλασσα 
τη βραχνή φωνή του έρωτα, 
ένα αυλάκι αίμα μιας μάχης για τον ήλιο, 
κι ένα ασημένιο κουτάλι λαμπερό, στην άκρη των χειλιών του βρέθηκε 
ένα χθεσινό μου δάκρυ. 
Από τα Δύο Διαφορετικά Ποιήματα (με το ψευδώνυμο Μάτση Ανδρέου), περιοδικό «Τετράδιο Πρώτο», Αθήνα, Απρίλης 1945 
Μάτση Χατζηλαζάρου, Ποιήματα 1944-1985 (εκδόσεις Ίκαρος, Αθήνα, 1989)


Μάγισσα της Αραπιάς (πρώτη εκτέλεση)
Προπολεμικό χασάπικο. Μουσική και στίχοι: Βασίλης Τσιτσάνης
Πρώτη φωνογράφηση: 1940 [H.M.V. A.0.2657]
Πρώτη εκτέλεση: Στράτος Παγιουμτζής και Βασίλης Τσιτσάνης

Ο ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΤΣΗ ΧΑΤΖΗΛΑΖΑΡΟΥ
«Γεννήθηκε δεν ξέρω πού. Εζησε, όπως κι εγώ στην Κατοχή. (...) Χάθηκε μες στην κατεστραμμένη Ευρώπη -τότες που η Ελλάδα ήταν Ελλάδα και η Ευρώπη, Ευρώπη. Χάθηκε... που λέει ο λόγος. Γιατί τα αληθινά κορίτσια, δεν χάνονται ποτέ. Δεν τ’ αρπάζει ο καιρός. Ξανάρχονται με τη μορφή βιβλίων, προσευχών και τραγουδιών...».
Από Τα σχόλια του Τρίτου


Θα πάω εκεί στην Αραπιά (Η μάγισσα της Αραπιάς)
Από τον δίσκο του Μάνου Χατζιδάκι "Ο σκληρός Απρίλης του '45" (1972) 
Διασκευή λαϊκών και ρεμπέτικων τραγουδιών του Μεσοπολέμου και της πρώτης μεταπολεμικής περιόδου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Related Posts with Thumbnails