Η ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ "ΠΡΑΣΙΝΗ ΣΚΟΥΦΙΤΣΑ" ΤΗΣ ΙΟΥΛΙΤΑΣ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΚΕ ΣΤΟ ΙΔΡΥΜΑ ΘΕΟΧΑΡΑΚΗ

Την Κυριακή 17 Απριλίου στις 12 το μεσημέρι στο Αμφιθέατρο του Ιδρύματος Β.&Μ. Θεοχαράκη απολαύσαμε την "Πράσινη σκουφίτσα". 

Μια ιστορία που συναντά την γνωστή μας Κοκκινοσκουφίτσα μεγάλη πια, να ζει στο παλιό σπίτι της γιαγιάς της ανάμεσα στα δέντρα, με το σκύλο της τον Βερίκοκο και να είναι έτοιμη να υπερασπιστεί το δάσος όταν άρχισαν να κόβουν δέντρα και να χτίζουν, όταν ξέσπασε μια μεγάλη πυρκαγιά. Ποιούς έπρεπε να πολεμήσει; Ποιοι την βοήθησαν; Tι ρόλο έπαιξε ο δασοφύλακας, ο Τραπεζίτης ,τα παιδιά του κοντινού σχολείου; Κατάφερε η πρώην Κοκκινοσκουφίτσα η Ρόζα να σώσει το δάσος;

Το θαυμάσιο αυτό  οικολογικό παραμύθι είναι της Ιουλίτας Ηλιοπούλου, η οποία και το αφηγήθηκε ενώπιον μικρών και μεγάλων.  

Την μουσική και τα τραγούδια του Γιώργου Κουρουπού ερμήνευσαν η Δάφνη Πανουργιά και ο Bασίλης Γισδάκης. Στο πιάνο ήταν ο Πέτρος Μπούρας.
Να σημειώσουμε ότι το οικολογικό μήνυμα του βιβλίου, ο σεβασμός στη φύση και η διάθεση του ανθρώπου να αγωνιστεί για το δίκιο του περνάει αβίαστα, ευχάριστα, εύστοχα και χωρίς στείρο διδακτισμό στη συνείδηση και την ηθική των ακροατών.
Απ' αυτή την παράσταση και τα φωτογραφικά στιγμιότυπα που δημοσιεύουμε εδώ.
Το παραμύθι αυτό, «Η πράσινη Σκουφίτσα» της Ιουλίτας Ηλιοπούλου, κυκλοφορεί ως βιβλίο από τις εκδόσεις Ύψιλον, εικονογραφημένο εξαιρετικά από τον ζωγράφο Γιάννη Κόττη. 

ΠΟΛΩΝΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΙΗΣΗ ΣΗΜΕΡΑ ΔΕΥΤΕΡΑ 18 ΑΠΡΙΛΙΟΥ ΣΤΟ AN ART

Η σολίστ στο φλάουτο και δρ Μουσικολογίας Iwona Glinka συνεχίζει και φέτος τη σειρά συναυλιών «Γνωριμία με τη Σύγχρονη Μουσική Δημιουργία», στις οποίες παρουσιάζει, μεταξύ άλλων, έργα σύγχρονων Πολωνών συνθετών. 

Με τον τρόπο αυτό, η Iwona Glinka συμβάλλει ουσιαστικά όχι μόνο στην προβολή και στην υποστήριξη της σημερινής μουσικής δημιουργίας, αλλά και στην εξοικείωση του κοινού με τη σύγχρονη μουσική. 

Σήμερα Δευτέρα 18 Απριλίου στις 8.30 το βράδυ συναντάται η σύγχρονη μουσική με την δυνατή ποίηση. Στο ιδιαίτερο αυτό πρόγραμμα μουσικής ποιητικής, που θα πραγματοποιηθεί στον χώρο AN ART Artistry (Μονής Αστερίου 4, Πλάκα), θα ακουστούν έργα 11 Πολωνών συνθετών: Z. Bagiński, M. Borkowski, M. Chyrzyński, M. Dubaj, E. Głowski, T. Kassak, P. Łukaszewski, N. Palej, B.K. Przybylski, D. Przybylski, J.Rogala. 

Με τα έργα για σόλο φλάουτο που θα ερμηνεύσει η Iwona Glinka, θα "συνομιλήσουν" 10 ποιήματα των Πολωνών Νομπελιστών Cz. Miłosz και W. Szymborska, σε ελληνική μετάφραση. 

Τα ποιήματα επιλέγει και θα διαβάσει ο Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος. 

Η εκδήλωση πραγματοποιείται υπό την αιγίδα της Πολωνικής Πρεσβείας στην Αθήνα. 

Αναλυτικά τα μουσικά έργα που θα ερμηνεύσει η Ιβόνα Γκλίνκα είναι τα ακόλουθα: 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 

Bronisław Kazimierz Przybylski (1941-2011) - Alea for solo flute, piccolo, alto 

Tadeusz Kassak (*1951) - Three jokes for solo flute 

Eugeniusz Głowski (*1938) - Fantaisia for solo flute 

Norbert Palej (*1977) - Doibt on doubter for solo flute 

Marcel Chyrzyński (*1971) - Quasi Kwazi III for solo flute 

Paweł Łukaszewski (*1968) - Moai for solo flute 

Jacek Rogala (*1966) - One short thought for solo flute / La Danza del Brujo for solo alto flute 

Mariusz Dubaj (*1959) - Hommage a Lutosławski for solo flute 

Zbigniew Bagiński (*1949) - Solo VI for solo flute 

Eugeniusz Głowski (*1938) - Fantaisia for solo flute 

Marian Borkowski (*1934) - Vox for any wind instrument

ΘΟΔΩΡΟΣ ΤΕΡΖΟΠΟΥΛΟΣ ΠΑΣΗ ΤΗ ΚΤΙΣΕΙ ΝΥΝ ΚΑΙ ΑΕΙ!

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου

Ο Θόδωρος Τερζόπουλος είναι αναμφισβήτητα, πλέον, σημείο αναφοράς. 

Έχω παρακολουθήσει πολλές παραστάσεις του, αλλά συνδέθηκα ιδιαίτερα με κάποιες απ’ αυτές για προσωπικούς λόγους, όπως την «Τελευταία μάσκα - fallimento», σε κείμενο του φίλου Κώστα Λογαρά, για τον …ατυχήσαντα, γενικώς, θεσμό που έζησα από πολύ κοντά «Πάτρα, Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης 2006». Η παράσταση του Τερζόπουλου ήταν, ίσως, το σημαντικότερο γεγονός της διοργάνωσης. 

Κι ακόμα τους «Πέρσες» με Έλληνες και Τούρκους ηθοποιούς στην Επίδαυρο πάλι το 2006.

Διαβάζω τώρα, 10 χρόνια μετά, ότι την Κυριακή 17 Απριλίου 2016, το Ραδιόφωνο της Εκκλησίας 89,5, στις 8 το βράδυ, με αφορμή το ανέβασμα των έργων «Αντιγόνη» του Σοφοκλή στη Νέα Υόρκη, «Βάκχες» του Ευριπίδη στο Θέατρο Αλεξαντρίσκι στην Αγία Πετρούπολη και «Τέλος παιχνιδιού» του Σ. Μπέκετ στο Θέατρο Τέχνης της Μόσχας, που σκηνοθετεί ο Θεόδωρος Τερζόπουλος, θα μεταδώσει σε επανάληψη εκπομπή με καλεσμένο τον Θεόδωρο Τερζόπουλο. Η εκπομπή έχει θέμα: «Η ιστορία και οι αρχές του θεάτρου ΑΤΤΙΣ, η υποκριτική μέθοδος του Θεόδωρου Τερζόπουλου, και το πολιτικό και τελετουργικό θέατρο» και την επιμελείται και την παρουσιάζει ο ιερέας και σκηνοθέτης π. Πέτρος Μινώπετρος. 

Και σκέπτομαι – επιτρέψτε μου την παρέκβαση – ότι στο περίφημο αυτό Θέατρο Αλεξαντρίσκι στην Αγία Πετρούπολη, όπου ανέβηκαν οι «Βάκχες» του Θ. Τερζόπουλου, δώσαμε συναυλία το 2009, με την Ελληνική Βυζαντινή Χορωδία υπό τον αείμνηστο Λυκούργο Αγγελόπουλο. Δημοσιεύω εδώ μια φωτογραφία μου – εξωτερική άποψη του θεάτρου. 

Το "Τέλος του Παιχνιδιού" του Σ. Μπέκετ σκηνοθέτησε ο Θεόδωρος Τερζόπουλος επίσης στο Θέατρο Αλεξαντρίνσκι με Ρώσους ηθοποιούς και η πρεμιέρα έγινε τον Μάρτιο του 2014. Στις 6 Απριλίου παρουσιάστηκε στην Κεντρική Σκηνή του Θεάτρου Τέχνης της Μόσχας, στο πλαίσιο του φεστιβάλ "Χρυσή Μάσκα". Προσκεκλημένος του καλλιτεχνικού διευθυντή του θεάτρου Αλεξαντρίνσκι, Βαλερί Φωκίν, ο Τερζόπουλος εγκαινίασε με αυτήν την παράσταση την ενότητα «Νέα ματιά στα κλασικά έργα του 20ου αιώνα». Το εμβληματικό έργο του Μπέκετ παρουσιάστηκε στην Αγία Πετρούπολη για πρώτη φορά και ερμηνεύεται από έναν εκλεκτό θίασο βετεράνων Ρώσων ηθοποιών, αλλά και ηθοποιών της νεότερης γενιάς. Ο Θεόδωρος Τερζόπουλος εκτός από τη σκηνοθεσία, υπογράφει τη σκηνογραφία, τα κοστούμια και τους φωτισμούς της παράστασης. Η μουσική είναι του Παναγιώτη Βελιανίτη και βοηθός σκηνοθέτης είναι ο Σάββας Στρούμπος. 

Endgame του Σάμουελ Μπέκετ, Αγία Πετρούπολη 2014, Θέατρο Αλεξαντρίνσκι (photo Johanna Weber). 

Το "Τέλος του Παιχνιδιού" θα συνεχίσει να παίζεται στο Θέατρο Αλεξαντρίνσκι, σε εναλλασσόμενο ρεπερτόριο, για πέντε χρόνια.
Κι ακόμη, με αφορμή την συνέντευξη Τερζόπουλου στο Ραδιόφωνο της Εκκλησίας, θυμήθηκα πως ο σπουδαίος σκηνοθέτης τον Μάιο του 2015 ξεκίνησε με ένα μαραθώνιο ποίησης - project του Θεάτρου Άττις - με τίτλο Άταφοι νεκροί, που αναπτύχθηκε τους επόμενους μήνες στη Νέα Υόρκη και τη Φιλαδέλφεια, με την προοπτική να αναπτυχθεί και σε άλλες χώρες, με τη συμμετοχή πολύ σημαντικών δημιουργών απ’ όλες τις τέχνες. Ο ποιητής Θωμάς Τσαλαπάτης επιμελήθηκε αυτό τον μαραθώνιο ποίησης όπου 21 νέοι ποιητές διάβασαν παλαιότερα και καινούρια ποιήματά τους πάνω στο θέμα Άταφοι νεκροί (με πυρήνα την Αντιγόνη του Σοφοκλή), συνδιαλεγόμενοι με ό,τι διαχωρίζει τη μνήμη από τη λήθη, τη σκιά από το σκοτάδι, την παρουσία από την απουσία, το Τώρα από το Ποτέ.
Και διερωτώμαι: ο Τερζόπουλος γνωρίζει το ιδιόμελο του Εσπερινού της Κυριακής του Παραλύτου “Άταφος νεκρός υπάρχων ο παράλυτος;”
Σε κάθε περίπτωση ο Θ. Τερζόπουλος μας εκφράζει. Ως δημιουργός με παγκόσμια εμβέλεια και ως ένας σοβαρά σκεπτόμενος άνθρωπος. Αξίζει να διαβάσετε την πρόσφατη συνέντευξή του στην εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ εδώ. 

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΠΡΙΝ 45 ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΗΝ ΒΕΝΕΤΙΑ: Η ΚΗΔΕΙΑ ΤΟΥ ΙΓΚΟΡ ΣΤΡΑΒΙΝΣΚΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΡΧΙΜ. ΧΕΡΟΥΒΕΙΜ ΜΑΛΙΣΙΑΝΟ (ΦΩΤΟ ΚΑΙ ΒΙΝΤΕΟ)

"Μετά πάσης μεγαλοπρεπείας ετελέσθη, υπό του Πανοσιολ. Αρχιμ. κ. Χερουβείμ Μαλισιάνου, Ιερατ. Προϊσταμένου, εν τη Βασιλική των Αγίων Ιωάννου και Παύλου εν Βενετία, η κηδεία του μεγάλου Μουσουργού Ίγκορ Στραβίνσκυ, ταφέντος εις το ημέτερον κοιμητήριον. Τόσον η κηδεία, όσον και η ταφή μετεδόθησαν, διά της τηλεοράσεως εις όλον τον κόσμον" (περιοδικό ΣΤΑΧΥΣ, Ι. Μητρόπολις Αυστρίας, Ιούνιος 1971 - Ιούνιος 1974 - τεύχος 28-39, σελ. 409). 

Ο Στραβίνσκυ πέθανε στις 6 Απριλίου 1971 στη Ν. Υόρκη και ετάφη, κατόπιν επιθυμίας του, στη Βενετία, σαν σήμερα, πριν 45 χρόνια. Στις 15 Απριλίου 1971. 

Παραθέτουμε εδώ φωτογραφικό υλικό, μικρά βίντεο, αλλά παραπέμπουμε και σε ολόκληρο το βίντεο - ντοκουμέντο της εξοδίου ακολουθίας.
Εις μνημόσυνον αιώνιον του μεγάλου συνθέτη, αλλά και του μακαριστού αρχιμανδρίτη Χερουβείμ Μαλισιάνου.

ΜΕ ΤΟΥΣ ΡΩΣΟΥΣ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ ΚΑΙ ΣΤΟΝ 21ο ΑΙΩΝΑ - ΤΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΜΑΣ ΣΤΟ "ΑΙΤΙΟΝ" (ΦΩΤΟ ΚΑΙ ΒΙΝΤΕΟ)

Πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 12 Απριλίου 2016 στον Πολυχώρο ΑΙΤΙΟΝ, το αφιέρωμα στους Ρώσους διανοούμενους της Διασποράς (20ός αιώνας), με τον γενικό τίτλο: «Ρωσική Διασπορά – Από το μαρτύριο στη μαρτυρία», που διοργάνωσε το Καλλιτεχνικό Σύνολο ΠΟΛΥΤΡΟΠΟΝ (υπεύθυνος: Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος).  

Πτυχές του θέματος ανέπτυξαν οι:

- Δημήτρης Τριανταφυλλίδης, δημοσιογράφος – μεταφραστής: «Η μεγάλη φυγή. Η απέλαση των Ρώσων διανοουμένων το 1921 και η πρώτη γενιά της Ρωσικής Διασποράς». Ο ομιλητής αναφέρθηκε σε ένα άγνωστο θέμα στην Ελλάδα, με στοιχεία - ντοκουμέντα από τα αρχεία που αποχαρακτηρίστηκαν στις αρχές του 2000. 

- Δημήτρης Μπαλτάς, δρ Φιλοσοφίας: «Η φιλοσοφική παραγωγή των Ρώσων της Διασποράς». Ολόκληρη η ομιλία παρατίθεται στη συνέχεια. 

- Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος, θεολόγος: «Οι θεολόγοι Ρώσοι της Διασποράς και η επικείμενη Αγία και Μεγάλη Σύνοδος της Ορθοδοξίας».
Μετά από κάθε εισήγηση ακολουθούσε συζήτηση με τους παρευρισκόμενους, η οποία ήταν πραγματικά ουσιαστική. Ανάμεσα σε αυτούς που έκαναν παρεμβάσεις ήταν ο π. Πέτρος Μινώπετρος, ο π. Ιωάννης Σαββάκης, ο επί σειρά ετών καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Λομονόσωφ της Μόσχας Μιχάλης Πάτσης, η διευθύντρια της Ογκολογικής Κλινικής στο Νοσοκομείο Παίδων "Αγία Σοφία", Σοφία Πολυχρονοπούλου κ.α.
Μας τίμησαν με την παρουσία τους οι καθηγητές του Τμήματος Σλαβικών Σπουδών Όλγα Αλεξανδροπούλου και Φίλιππος Σοφούλης, ο δρ Φιλοσοφίας και συγγραφέας Φώτης Σχοινάς, ο νομικός και συγγραφέας Στέφανος Ευαγγελίδης, η διευθύντρια του Α' Αρσακείου Λυκείου Ψυχικού, φιλόλογος Αμαλία Μαυροειδή, ο γιατρός Κωνσταντίνος Μπογδανόπουλος κ.α.
Στην εκδήλωση προβλήθηκε και ένα βωβό βίντεο, των αρχών της δεκαετίας του 1930, κυρίως με πλάνα εξωτερικά, από το Ινστιτούτο Ορθόδοξης Θεολογίας του Αγίου Σεργίου στο Παρίσι, στην οδό Κριμαίας, αρ. 93.
Στο βίντεο ξενάγησε τους παρευρισκομένους ο Δημήτρης Μπαλτάς.

ΡΩΣΟΙ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ - Δημήτρης Μπαλτᾶς

Γέροντος Χαλκηδόνος Αθανασίου: ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΙΣ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΙΑ;

ὑπὸ Γέροντος Χαλκηδόνος Ἀθανασίου

"Σήμερον ἡ φύσις ἔχει τι τὸ ἀφύσικον, 

ὁ ἄνεμος καὶ ὁ καιρὸς ἐνεργοῦν μεθ’ ὑπερβολῆς". 

(G. Benn) 

Πολλὰς φοράς βλέπομεν εἰς τὴν ζωήν μας πράγματα ἀδιανόητα ἐκ ποικίλων αἰτίων καὶ συχνάκις ἀντιθετικά. Γνωστὴ ὡσαύτως τυγχάνει ἡ ἀκάθεκτος ἐν πολλοῖς καταστροφικὴ μανία τοῦ περιβάλλοντος ὑφ’ ἡμῶν παρὰ τὰ συνέδρια, τὰς ἐκδόσεις, τὰς διακηρύξεις καὶ τὴν σχετικὴν μπλα-μπλα-δολογίαν! Ἐδῶ θὰ ἴδωμεν μόνον διαπιστώσεις τινας τῶν ἐπιπτώσεων τῆς καταστροφῆς τῆς πανίδος, περιέργου χαρακτῆρος. 

Ὁ ψυχαναλυτὴς A. Mitscherlich ἤδη τὸ 1965 ἐξέδωσεν τὸ ἔργον του "Τὸ ἀφιλόξενον τῶν πόλεών μας" εἰς τὸ ὁποῖον κατακρίνει τὴν φονξιοναλιστικήν, ἄψυχον μεταπολεμικὴν ἀρχιτεκτονικήν -σήμερον μὲ τὰ κουτιά-κελλιά-φυλακὰς τῶν οὐρανοξυστῶν- καὶ τὰς ἀρνητικάς των ἐπιδράσεις διὰ τὴν ἀνθρωπίνην κοινωνίαν καὶ ἐπικοινωνίαν. Ἐπίσης, διὰ τὰ ζῶα καὶ τὰ φυτὰ ἡ πόλις ἐπὶ μακρὸν μὲ τὰς μολύνσεις καὶ τὴν ἐνσκυροδεμάτωσίν της ἐθεωρεῖτο ὡς χῶρος, πλημμελὴς. Καὶ ὅμως κάπως ἐσφαλμένως! 

Αἱ πόλεις καὶ κατοικίες μας εἶναι προϊόντα φαντασίας καὶ ἀ-φαντασίας, μεγαλείου καὶ στενῆς ἰδιομορφίας παραλλάσσουσαι τμηματικῶς τὸ εἶναι καὶ τὴν συμπεριφοράν μας. Καθὼς εἰς τὰς φυτείας τῆς ὄρυζας ἐμφανίζεται ἡ ἐλονοσία, εἰς τὰ ὀρυχεῖα ἡ ἀτμόσφαιρα τῆς κόνεως, εἰς τὴν μεσαιωνικὴν πόλιν ἡ πανώλη, οὕτω καὶ εἰς τὴν μεγαλούπολιν ἡ νεύρωσις. 

Σήμερον, σχεδὸν τὸ 74 % τῶν Γερμανῶν διαβιοῦν εἰς τὰς πόλεις, ὅπου ὁ χῶρος διαρκῶς στενοῦται, ἐν τούτοις ἑλκύει περισσότερα εἴδη ζώων πρὸς αὐτάς. Περίπου 4.000 ἀγριόχοιροι "συζοῦν" μετὰ τῶν ἀστῶν εἰς τὸ Βερολῖνον! Περιφέρονται εἰς τὰ πάρκα καὶ ἐξορύσσουν τοὺς κήπους διὰ τροφήν, εὐλογίαις τῶν ζωοφίλων! Ἄρκτοι πηδοῦν εἰς τὰς στέγας καὶ τρελλοποιοῦν τοὺς ἀνθρώπους ἢ φωλεύουν εἰς τὰ ὑπόγεια γκαρὰζ τῶν ξενοδοχείων. Λαγουδάκια ἐρωτοτροποῦν εἰς τὰς πρασίνους λωρίδας πολυδιαδρόμων, ὅπως, ὡς μὴ ὤφελε, καὶ πολλοὶ νεολαῖοι! Εἰς τὴν Ἕσσην ἐμφανίζονται συχνάκις 14 ἀλώπεκες εἰς κάθε τέταρτον χιλιομέτρου! 

Ἡ φυγὴ τῶν ζώων εἰς τὴν ὕπαιθρον -ὅπως καὶ τὸ ξερρίζωμα τῶν ταλαιπώρων προσφύγων καὶ μεταναστῶν ἐξ ἄλλων μοτίβων- σχετίζεται στενῶς μετὰ τῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι καὶ τὰ δημιουργοῦν. Εἰς τὰ δάση καὶ τοὺς ἀγροὺς πολλάκις θηρεύονται ὁρισμένα εἴδη. Ὅμως τὸ σπουδαιότερον αἴτιον εἶναι ἡ ἐντατικοποίησις τοῦ ἀγροτικοῦ πεδίου. Μονοκαλλιέργιαι, ὑπερλίπανσις καὶ φυτοφάρμακα δὲν συνιστοῦν εὐλογίαν διὰ μίαν ὑπαίθριον ζωὴν καὶ εἰς ἕναν ἀγρὸν ἄνευ ξυλοταινιῶν κρασπέδου δὲν εὑρίσκει κάλυψιν οὐδὲ μία πέρδιξ. Μέγας ἀριθμὸς πτηνῶν τῆς ὑπαίθρου καταγράφεται εἰς τὴν ἐρυθρὰν βίβλον καὶ ὄχι εὐτυχῶς "γραμμήν"…!

Τελείως ὅμως διαφορετικὴ εἶναι ἡ κατάστασις εἰς τὰς πόλεις: Ἐκεῖ φύονται ὡσὰν μανιτάρια διαρκῶς γιγαντιαῖοι λίθινοι τόνοι, ἀσφάλτου, σκυροδέματος καὶ ὑάλου, οἱ ὁποῖοι μορφώνουν τεχνητῶς ὀγκώδεις βράχους, μετὰ πολλῶν σπηλαίων καὶ φωλεοτόπων, θερμῶν, ξηρῶν καὶ κάπως ἀσφαλῶν.

Ἰδιαιτέρως δὲ αἱ μέλισσαι ἐπωφελοῦνται ἐκ τῶν "πλεονεκτημάτων" τῆς πολικῆς ζωῆς. Εὑρίσκουν εἰς τὰ πάρκα καὶ τοὺς κήπους ἢ τοὺς ἐξώστας μεταξὺ Ἀπριλίου καὶ Νοεμβρίου ἄνθη πλήρη μὲ κάλυκας ἄνευ φυτοφαρμάκων, ὅπου καὶ ἡ θερμοκρασία εἶναι μεγαλυτέρα, πράγματα ποὺ συντελοῦν εἰς τὴν αὔξησιν τῶν μελισσοκόμων! 

Ἐντυπωσιακὴ ὡσαύτως εἶναι ἡ φυγὴ καὶ οὐχὶ ἀποδημία, πολλῶν εἰδῶν πτηνῶν εἰς τὰς πόλεις. Κλωσσοῦν πλησίον τῶν διοδίων, κάτωθεν τῶν γεφυρῶν σιδηροδρόμων, ἐπὶ τῶν καμινάδων ὅπως οἱ πελαργοί, ἢ εἰς τοὺς ὑψηλοτέρους οὐρανοξύστας. Πάντα ταῦτα ἀποτελοῦν ἀνατροπὴν τῆς φυσικῆς τάξεως, ἀλλὰ καὶ μίαν νέαν μορφὴν συνυπάρξεως μετὰ τῶν ἀνθρώπων, ἡ ὁποία καὶ μᾶς γοητεύει μὲ τὸ κελάδημα τῶν χελιδονίων καὶ τῶν λοιπῶν ἱπταμένων, τῶν ὁποίων αἱ φωναὶ εἶναι ἐντονότεραι ἀπὸ τὰς τῶν ὑπαιθρίων! 

Συγχρόνως ὅμως ὑπάρχουν ἀρνητικαὶ πλευραὶ καὶ τῆς πτηνοαστυφυλίας: Οἱ γλάροι ἐκκωφεύουν μὲ τὰς κραυγάς των, αἱ περιστεραὶ διὰ τῶν περιττωμάτων των καταστρέφουν, ὅπως εἰς τὰ τζαμιά, τὰ μνημεῖα καὶ τὰς κατοικίας, ἀποτελοῦν πηγὴν μολύνσεως καὶ ἀναγκάζουν τὰς ὑπηρεσίας πρὸς καθαρισμὸν αὐτῶν μετὰ μεγάλου κόστους ἢ ὁδηγοῦν εἰς τὴν στείρωσιν αὐτῶν. Καὶ ἂς τὰς τρέφουν οἱ πτηνόφιλοι καὶ ἐκλαμβάνοντες αὐτὰς ὡς τὸ Ἅγιον Πνεῦμα. Ὑπάρχουν δὲ χάριν προστασίας τῆς φύσεως, σύνδεσμοι (NABU) καὶ τῶν πετουμένων (LBV) μεθ’ ἱκανοποιητικῶν ἀποτελεσμάτων. 

Τοιουτοτρόπως, ἡ πόλις ἀποβαίνει ἀπὸ κόλασιν εἰς παράδεισον τῶν πτηνῶν, καίτοι ἐμφανίζονται καὶ ἀπρόβλεπτα προβλήματα, ὅπως ἡ ἰσχυρὰ ἐκ λόγων κλιματοπροστασίας ἀποκατάστασις τῶν παλαιῶν κτηρίων, ἡ ὁποία ὁδηγεῖ εἰς τὴν διάλυσιν τῶν καταφυγίων εἰς τὰς γωνίας καὶ τὰς σχισμὰς τῶν στεγῶν, ὥστε οἱ χῶροι οὗτοι ἐκκολάψεως καὶ ἀναπαύσεως τῶν πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ νὰ χάνονται.

EXTRA NATURAM NULLA SALUS! 

 __________________________________
1- B. Pieper, Die Landflucht der Tiere, Publik-Forum ἀρ. 19 (2015) 16.

Crux Vaticana

Crux Vaticana, ο Σταυρός του Ιουστίνου Β´

Παναγιώτης Καμπάνης

Δρ. Αρχαιολόγος-Ιστορικός, Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού 

Μεταδιδακτορικός ερευνητής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης 

Ο Βατικάνειος Σταυρός, όπως είναι γνωστός στη σύγχρονη βιβλιογραφία, αποτελεί δώρο του βυζαντινού αυτοκράτορα Ιουστίνου Β΄ και της συζύγου του Σοφίας, μέσω του Πάπα Ιωάννη Γ΄ στο λαό της Ρώμης. Αυτό επιβεβαιώνεται από την επιγραφή που αναπτύσσεται στις δυο κεραίες του σταυρού γραμμένη στα ιδιαίτερα λατινικά της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας: «Ligno quo Christus humanum subdidit hostem dat Romae Justinus opem et socia decorem», που μεταφράζεται ως: «Με το Ξύλο με το οποίο ο Χριστός νίκησε τον εχθρό του ανθρώπου, ο Ιουστίνος προσφέρει τη βοήθειά του στη Ρώμη ενώ η γυναίκα του προσφέρει τη διακόσμηση».

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στη συνέχεια

Ο Βατικάνειος Σταυρός

ΑΠΟΨΕ Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΡΩΣΙΚΗ ΔΙΑΣΠΟΡΑ ΣΤΟΝ ΠΟΛΥΧΩΡΟ "ΑΙΤΙΟΝ"

Απόψε, Τρίτη 12 Απριλίου 2016 στις 8.30 το βράδυ, στον Πολυχώρο ΑΙΤΙΟΝ, Τζιραίων 8-10, Μακρυγιάννη (Σταθμός Μετρό: Ακρόπολη), το Καλλιτεχνικό Σύνολο ΠΟΛΥΤΡΟΠΟΝ (υπεύθυνος: Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος) και ο Πολυχώρος ΑΙΤΙΟΝ παρουσιάζουν ένα αφιέρωμα στους Ρώσους διανοούμενους της Διασποράς (20ός αιώνας), με τον γενικό τίτλο: «Ρωσική Διασπορά – Από το μαρτύριο στη μαρτυρία».  

Θα ομιλήσουν οι: 

- Δημήτρης Τριανταφυλλίδης, δημοσιογράφος – μεταφραστής: «Η μεγάλη φυγή. Η απέλαση των Ρώσων διανοουμένων το 1921 και η πρώτη γενιά της Ρωσικής Διασποράς». 

Ο ομιλητής θα αναφερθεί σε ένα άγνωστο θέμα στην Ελλάδα, με στοιχεία - ντοκουμέντα από τα αρχεία που αποχαρακτηρίστηκαν στις αρχές του 2000.

- Δημήτρης Μπαλτάς, δρ Φιλοσοφίας: «Η φιλοσοφική παραγωγή των Ρώσων της Διασποράς».
- Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος, θεολόγος: «Οι θεολόγοι Ρώσοι της Διασποράς και η επικείμενη Αγία και Μεγάλη Σύνοδος της Ορθοδοξίας».

Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης 
Γεννήθηκε το 1959 στη Θεσσαλονίκη. Το 1980 έγινε δεκτός στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου του Κιέβου «Ταράς Σεβτσένκο», από το οποίο αποφοίτησε το 1985 με Αριστείο και τον τίτλο του «Μάγιστρου των Φιλοσοφικών Επιστημών». Μετά την ολοκλήρωση της στρατιωτικής του θητείας το 1987, έγινε δεκτός κατ’ εξαίρεση και άνευ εξετάσεων στη Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, από την οποία αποφοίτησε το 1991 με βαθμό «Λίαν καλώς». Για πολλά χρόνια εργάστηκε ως Διευθυντής Σχολικών μονάδων της τεχνικής επαγγελματικής εκπαίδευσης και σε ΙΕΚ. Στη συνέχεια μεταπήδησε στη Δημοσιογραφία και εργάστηκε ως επιτελικό στέλεχος σε μεγάλες εφημερίδες, τηλεοπτικούς σταθμούς και περιοδικά. Τα τελευταία δέκα χρόνια είναι αρχισυντάκτης του δημοτικού ραδιοφώνου της Αθήνα «Αθήνας 9.84», υπεύθυνος για τις μεταναστευτικές εκπομπές. Έχει μεταφράσει περισσότερα από 60 βιβλία ρώσων θεολόγων, φιλοσόφων, πεζογράφων, ποιητών και δραματουργών. Είναι διαχειριστής του blog samizdatproject.blogspot.com και του εκδοτικού οίκου samizdat. Το 2014 ίδρυσε το περιοδικό «Στέπα», μια εξαμηνιαία επιθεώρηση του ρωσικού πολιτισμού, μια έκδοση 400 σελίδων με περιεχόμενα που αφορούν την ποίηση, τη λογοτεχνία, τη φιλοσοφία, τη θεολογία, το θέατρο, τον κινηματογράφο, την ιστορία, τη ρωσική Διασπορά κλπ. Συμμετέχει ενεργά στις ελληνορωσικές πολιτιστικές σχέσεις, σε διεθνή συνέδρια και κοινές εκδόσεις με μεγάλα ρωσικά πνευματικά ιδρύματα.

Δημήτρης Β. Μπαλτάς 
Γεννήθηκε στον Βόλο το 1970. Το διάστημα 1987-1991 σπούδασε κλασσική φιλολογία στην Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 2002 ανεκηρύχθη διδάκτωρ της φιλοσοφίας με θέμα «Οντολογικά ζητήματα στο έργο του Γεωργίου Παχυμέρη». Ασχολείται με ζητήματα βυζαντινής και ρωσικής φιλοσοφίας. Βιβλία: Ρώσοι φιλόσοφοι (2002), Sergius Boulgakoff (2005), Σταθμοί της ρωσικής φιλοσοφίας (2007), Τομές στην ρωσική σκέψη (2008), Ντοστογιέφσκι. Ζητήματα φιλοσοφικής ανθρωπολογίας (2010), Η Ρωσία του Νικολάϊ Γκόγκολ (2011), Μαρτυρολόγιο. Συγγραφείς και καλλιτέχνες στο στόχαστρο της σοβιετικής εξουσίας (2014). Ασχολείται, επίσης, και με τη μετάφραση. Πρόσφατο μεταφραστικό του πόνημα (2015) «Η αρίστη αυτοκρατορία» του Jaroslav Pelikan.

Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος 
Γεννήθηκε στην Πάτρα το 1967. Σπούδασε Θεολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, βυζαντινή και ευρωπαϊκή μουσική. Το 2004 ίδρυσε το Καλλιτεχνικό Σύνολο «Πολύτροπον», με το οποίο παρουσιάζει στην Ελλάδα και το εξωτερικό πρωτότυπες παραγωγές βασισμένες στην ελληνική ποίηση και μουσική. Ανάμεσά τους: “Το Τετράδιο του Πατριάρχη”, “Ιερατική Ποίηση”, Το μουσικό έργο της Εύας Πάλμερ – Σικελιανού, «Ο Gustav Mahler του Μάνου Χατζιδάκι», «Η Αραπιά του Βασίλη Τσιτσάνη, της Μάτσης Χατζηλαζάρου, του Νίκου Σκαλκώτα και του Μάνου Χατζιδάκι», "Ύμνος άπας ηττάται" (Μ. Εβδομάδα σε Δύση και Ανατολή), «Ο Καβάφης της Συρίας και της Μέσης Ανατολής», «Οι μουσικές των Χριστιανών της Μέσης Ανατολής», «Οι Πύρινες Γλώσσες του Γιάννη Χρήστου», «Ο Ρωμανός ο μελωδός του Οδυσσέα Ελύτη», «NOSTALGHIA- Αφιέρωμα στον Αντρέι Ταρκόφσκι» κ.α. 

Η ΚΑΚΟΔΟΞΗ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΟΡΟΥΣ ΛΙΒΑΝΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

Η "Ιδιωτική Οδός" δημοσίευσε στις 23 Μαρτίου 2016 ένα άρθρο του Σεβ. Μητροπολίτου Βύβλου και Βοτρύων (Όρους Λιβάνου) Γεωργίου Χόντρ, Ιεράρχου του Πατριαρχείου Αντιοχείας, με τον τίτλο «Ορθοδοξία», το οποίο δημοσιεύτηκε στα αραβικά στην Εφημερίδα Annahar στις 19 Μαρτίου 2016.

Την μετάφραση στα αραβικά έκανε για την «Ιδιωτική Οδό» ο ελληνομαθής θεολόγος και φιλόλογος Roni Bou Saba, μελετητής του έργου του Μητροπολίτου Γεωργίου. 

Φυσικά οι θέσεις που διετύπωσε στο άρθρο αυτό ο Σεβ. Γεώργιος δεν άρεσαν στους «ορθοδοξαμύντορες» του Γραφείου επί των Αιρέσεων και των Παραθρησκειών της Μητροπόλεως Πειραιώς, οι οποίοι εξαπέλυσαν «πανταχούσα» εναντίον των «κακόδοξων θέσεων» του Μητροπολίτου Όρους Λιβάνου, τις οποίες νομίζουν ότι «ανασκευάζουν». 

Το ενδιαφέρον είναι ότι έχουν τέτοιο «ζήλο» εναντίον των «κακοδόξων», ώστε φρόντισαν (;) να μεταφράσουν την «ανασκευή» τους στα αραβικά, με σκοπό να «καταγγείλουν» τον Μητροπολίτη Γεώργιο στο αραβόφωνο ορθόδοξο ποίμνιο. 

Είναι προφανές ότι οι του Γραφείου επί των Αιρέσεων και των Παραθρησκειών της Μητροπόλεως Πειραιώς είναι εντελώς άσχετοι θεολογικώς, αφού δεν γνωρίζουν ποιον και πώς τον …κρίνουν. Αν είχαν στοιχειώδη αυτοσυνειδησία θα είχαν στην άκρη του μυαλού τους ότι ούτε τον ιμάντα των υποδημάτων του Μητροπολίτου Γεωργίου δεν είναι άξιοι να λύσουν. 

Προτρέπω τους θλιβερούς του Γραφείου επί των Αιρέσεων και των Παραθρησκειών της Μητροπόλεως Πειραιώς να δουν την εκπομπή που έκανα προ ετών με τον Roni Bou Saba για το βιβλίο του Μητροπολίτου Όρους Λιβάνου Γεωργίου «Η φύση του Ισλάμ», το οποίο μετέφρασε ο Roni Bou Saba και εκδόθηκε από τις εκδόσεις Μαϊστρος. Νομίζω πως θα ακούσουν τέρατα και σημεία γύρω από το Ισλάμ, το οποίο νομίζουν ότι γνωρίζουν. Οι ταλαίπωροι…

ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 12 ΑΠΡΙΛΙΟΥ Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΡΩΣΟΥΣ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΥΧΩΡΟ ΑΙΤΙΟΝ

Το Καλλιτεχνικό Σύνολο ΠΟΛΥΤΡΟΠΟΝ (υπεύθυνος: Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος) και ο Πολυχώρος ΑΙΤΙΟΝ διοργανώνουν ένα αφιέρωμα στους Ρώσους διανοούμενους της Διασποράς (20ός αιώνας), με τον γενικό τίτλο: «Ρωσική Διασπορά – Από το μαρτύριο στη μαρτυρία». 

Το αφιέρωμα θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 12 Απριλίου 2016 στις 8:30 το βράδυ, στον Πολυχώρο ΑΙΤΙΟΝ, Τζιραίων 8-10, Μακρυγιάννη (Σταθμός Μετρό: Ακρόπολη). 

Θα ομιλήσουν οι: 

- Δημήτρης Τριανταφυλλίδης, δημοσιογράφος – μεταφραστής: «Η μεγάλη φυγή. Η απέλαση των Ρώσων διανοουμένων το 1921 και η πρώτη γενιά της Ρωσικής Διασποράς». 

- Δημήτρης Μπαλτάς, δρ Φιλοσοφίας: «Η φιλοσοφική παραγωγή των Ρώσων της Διασποράς».

- Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος, θεολόγος: «Οι θεολόγοι Ρώσοι της Διασποράς και η επικείμενη Αγία και Μεγάλη Σύνοδος της Ορθοδοξίας». 

Στην εκδήλωση θα προβληθεί και ένα βωβό βίντεο, των αρχών της δεκαετίας του 1930, κυρίως με πλάνα εξωτερικά, από το Ινστιτούτο Ορθόδοξης Θεολογίας του Αγίου Σεργίου στο Παρίσι, στην οδό Κριμαίας, αρ. 93. 

Διακρίνονται εξέχουσες φυσιογνωμίες της ρωσικής Διασποράς και μεταξύ άλλων οι καθηγητές Σέργιος Μπουλγκάκωφ, Γεώργιος Φλωρόφσκυ, Αντώνιος Καρτάσωφ, Νικόλαος Ζέρνωφ, Μπόρις Βιτσεσλάτσεφ, Ιβάν Ίλιν. Η μία από τις δύο γυναικείες μορφές που παρουσιάζονται σ' αυτό το βίντεο είναι η αδελφή Μαρία Σκομπτσόβα, η οποία εκάρη μοναχή στο παρεκκλήσι του Ινστιτούτου το 1932 και εκτελέστηκε από τους Γερμανούς σε στρατόπεδο συγκέντρωσης το 1945. Σε ένα ιδιαίτερο πλάνο διακρίνεται η άφιξη του Μητροπολίτη Ευλόγιου στον οποίο οφείλεται η λειτουργία του περίφημου Ινστιτούτου, το οποίο το 2015 συμπλήρωσε 90 χρόνια από την ίδρυσή του. 

Πηγή βίντεο: Α. Αrjakovsky, L' Ecole de Paris, Les grandes figures dans des films de l' Entre-deux-guerres, στο Orthodoxie.com.

Ο ΘΑΝΑΣΗΣ ΒΑΛΤΙΝΟΣ ΣΥΝΟΜΙΛΕΙ ΜΕ ΤΟΝ π. ΠΕΤΡΟ ΜΙΝΩΠΕΤΡΟ ΣΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ 89,5

Του Π.Α. Ανδριόπουλου

Το Ραδιόφωνο της Εκκλησίας 89,5 στο πλαίσιο της εκπομπής «Από Τέχνη σε Τέχνη», που μεταδίδεται κάθε Κυριακή 20:00-21:00, επιχειρεί να διαλεχθεί και να παρουσιάσει τα διάφορα είδη τέχνης μέσα από προσωπικές μαρτυρίες σημαντικών ανθρώπων που τα υπηρετούν. Αυτή την Κυριακή 10 Απριλίου 2016, με αφορμή την έκδοση του τελευταίου βιβλίου του Θανάση Βαλτινού «Επείγουσα ανάγκη ελέου» θα μεταδώσει σε επανάληψη εκπομπή με καλεσμένο τον Πρόεδρο της Ακαδημίας Αθηνών Θανάση Βαλτινό. Η εκπομπή έχει τα θέματα: α) «Οι επιρροές στο έργο του Θανάση Βαλτινού: ο λόγος των Ευαγγελιστών, οι ακολουθίες της Εκκλησίας και η παράδοση» και β) «Η συμβολή της λογοτεχνίας (Βιβλία: Ορθοκωστά και Ανάπλους) στην ιστορική διερεύνηση της αλήθειας για τον εμφύλιο (1943 – 1949)» και την επιμελείται και την παρουσιάζει ο ιερέας και σκηνοθέτης π. Πέτρος Μινώπετρος. 

Διαβάζοντας το παραπάνω δελτίο τύπου θυμήθηκα μια σχετική παλαιότερη ανάρτηση της Ιδιωτικής Οδού. Ο Θανάσης Βαλτινός αναφέρει σε κείμενό του: 

"Το κατά Κυριακήν Ευαγγέλιο εξακολουθεί να διαβάζεται στις εκκλησίες με δραστική απήχηση και σπαράγματα τραγουδιών του ακριτικού κύκλου περνάν ακόμα από χείλη σε χείλη. 

Προ χρόνων συνάντησα έναν ηλικιωμένο ξωμάχο που ήξερε από στήθους ολόκληρη την Αποκάλυψη του Ιωάννη. Δεν επρόκειτο για μια μηχανική απομνημόνευση, δεδομένου ότι ο ίδιος αυτός αγράμματος περίπου ξωμάχος είχε και τις ερμηνευτικές του απόψεις. Παρενθετικά, αλλά όχι άσχετα, να σημειώσω εδώ ότι η παρανάγνωση κατά την πρόσληψη των κειμένων έχει την αισθητική της υποστήριξη. Το διάβασμα που δεν διεκπεραιώνει απλώς, αλλά συναρτάται με βαθύτερες ανάγκες του ανθρωπίνου πνεύματος, αποτελεί άσκηση, ποτέ διασκέδαση. 

Το επιχείρημα λοιπόν ότι μεταφράζοντας κατορθωμένες μορφές του πρόσφατου ελληνικού λόγου τις κάνουμε προσιτές σε ένα ευρύτερο κοινό είναι από μόνο του ευτελές. Γιατί αυτό που αποκλείει το ευρύ κοινό από τέτοιες υψηλές απολαύσεις δεν είναι βέβαια μερικές άγνωστες λέξεις."

Κι ακόμα θυμήθηκα ένα στιγμιότυπο από το Πάσχα των παιδικών χρόνων του Θ. Βαλτινού στην Αρκαδία, όπως το περιγράφει ο ίδιος:  

"Τη παραμονή της Λαμπρής μαζεύαμε ξύλα στην αυλή της εκκλησιάς, κυρίως δεμάτια με ξερές κληματόβεργες από το κλάδεμα των αμπελιών. Τα στοιβάζαμε σε ένα μεγάλο σωρό και τα ανάβαμε τη νύχτα προς την Κυριακή όταν ο παπάς έλεγε το Δεύτε Λάβετε Φως.. Αυτός ήταν ο «καλολόγος», έτσι τον λέγαμε. Μια τεράστια ελεγχόμενη φλόγα που τίναζε ψηλά σπίθες και μας συνάρπαζε. Πολύ αργότερα κατάλαβα ότι αυτό αντιστοιχούσε στο συμβολικό κάψιμο του Ιούδα. ΄Οτι είχε επίσης ένα ηθικό, καθαρτήριο χαρακτήρα πράγματα που δεν ήταν γνωστά, τα αγνοούσαμε τότε."

Και στη συνέχεια θυμήθηκα ότι ο ίδιος ο Βαλτινός περιηγούμενος τη ζωή του, στον «Ανάπλου» αναφέρει το πώς συνάντησε τον σπουδαίο εκείνο Μητροπολίτη Κοζάνης Διονύσιο Ψαριανό. Η συνάντηση των δύο προσώπων πραγματοποιήθηκε στα κατηχητικά αλλά κυρίως στις σελίδες ενός μικρού περιοδικού. Πρόκειται για το περιοδικό με τον τίτλο «Οι Νέοι». Ο μακαριστός Κοζάνης Διονύσιος ως αρχιμανδρίτης από το 1945 στην Τρίπολη ήταν υπεύθυνος των Κατηχητικών και συνήργησε καθοριστικά ώστε τα κατηχητόπουλά του που τον λάτρευαν, να εκδώσουν το χριστιανικό περιοδικό με τον τίτλο «Οι Νέοι». 

Από τα παραπάνω – άκρως ενδεικτικά – η συνέντευξη του Θανάση Βαλτινού στον π. Πέτρο Μινώπετρο αναμένεται με ξεχωριστό ενδιαφέρον. 

Δείτε τις αναρτήσεις της Ιδιωτικής Οδού για τον Θανάση Βαλτινό.

Ο ΠΑΠΑΣ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΓΙΑΝΝΑΡΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗ

Καθημερινή, 8-4-2016

Λιγότερο επικριτική και περισσότερο ανοιχτή κάλεσε ο Πάπας να σταθεί η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία απέναντι στους διαζευγμένους Καθολικούς, ανοίγοντας το δρόμο και σε αυτές τις κοινωνικές ομάδες να βρεθούν παρούσες στη Θεία Κοινωνία. 

Αν και όπως δήλωσε, η ένωση μεταξύ ανθρώπων του ίδιου φύλου δεν ισοδυναμεί με γάμο, με μια πολυσέλιδη αποστολική προτροπή, τη «Χαρά της Αγάπης», ο Πάπας παρακινεί τους ιερείς να δεχτούν στους κόλπους της εκκλησίας τις μονογονεικές οικογένειες, τους γκέι και τα ανύπαντρα ζευγάρια. 

Αντιλαμβανόμενος την μεγάλη πλέον διαφορετικότητα και πολυπλοκότητα της παγκόσμιας εκκλησίας, ο Πάπας Φραγκίσκος προσπαθεί να δώσει στους επισκόπους και τους ιερείς να καταλάβουν ότι κάθε χώρα ή περιοχή «μπορεί να αναζητήσει λύσεις που ταιριάζουν στην κουλτούρα, τι παραδόσεις και τις ανάγκες της εκάστοτε κοινωνίας.»

Χρήστος Γιανναράς, Καθημερινή 3-4-2016

Tο μόνο πλεονέκτημα της Δύσης σήμερα ίσως είναι ότι έχει Πάπα τον Aργεντινό Φραγκίσκο. Hχεί σαν παραλογισμός το πλεονέκτημα, αλλά δεν είναι: αν υπάρχει διέξοδος στη σύγκρουση μηδενισμού και τυφλής θρησκοληψίας, είναι να σπαρθεί «νόημα» στη νέκρα του μηδενισμού, όχι να συνετισθεί η θρησκοληψία. Kαι ο σημερινός πάπας μοιάζει ικανός για τέτοια σπορά. O λόγος του, η δίχως την παραμικρή επιτήδευση και χαρτογιακάδικα στερεότυπα παρουσία του, είναι μια έκπληξη για τη δραματικά αλλοτριωμένη (θρησκειοποιημένη, εξίσου σε Δύση και Aνατολή) Xριστιανοσύνη. 

Aρκεί να τολμούσε να αντιπαραταχθεί ο Aργεντινός Φραγκίσκος στη θρησκειοποίηση που γεννάει τον μηδενισμό και χαρίζει λογικές επιφάσεις στην ψυχοπαθολογική θρησκοληψία. Nα θεσμίσει τις προϋποθέσεις για να εμφανιστούν στις δυτικές κοινωνίες ζωντανά σπέρματα της εκκλησιαστικής αλήθειας: η ανυπότακτη σε γραφειοκρατίες επισκοπική πατρότητα, το συνοδικό σύστημα, η «καθολικότητα» όχι σαν γεωγραφική παγκοσμιότητα αλλά ως κατορθούμενη πληρότητα-ολοκληρία του ευχαριστιακού γεγονότος. Nα ελευθερώσει τις κοινωνίες της Δύσης από τον σκανδαλογόνο μαζοχισμό της υποχρεωτικής αγαμίας του κλήρου και τον απάνθρωπο σαδισμό της απαγόρευσης του διαζυγίου.

Σταύρος Ζουμπουλάκης
Χριστιανισμός της χαράς 
Η μαρτυρία του πάπα Φραγκίσκου (Εκδ. Πόλις, 2015) 

«Ο πάπας Φραγκίσκος, άνθρωπος αγάπης, απλός, σεμνός και οικείος, έχει επανειλημμένα και σταθερά στραφεί εναντίον του οικονομικού νεοφιλελευθερισμού, εναντίον μιας ανάπτυξης χωρίς δικαιοσύνη, μιας ανταγωνιστικότητας που καταστρέφει την αγορά εργασίας και δημιουργεί ανέργους, φτωχούς, εξαθλιωμένους και αποκλεισμένους. Δεν πιστεύει στο αόρατο χέρι της αγοράς, που ρυθμίζει μαγικά τα πάντα. Αρνείται την κυριαρχία του χρήματος και την αναγωγή του σε υπέρτατο και μόνο κριτήριο. 

Ο πάπας Φραγκίσκος θέλει μια Εκκλησία φτωχή και των φτωχών, αλλά ταυτόχρονα και κυρίως μια Εκκλησία προσευχόμενη - χωρίς προσευχή μετατρέπεται σε μη κυβερνητική φιλανθρωπική οργάνωση. 

Ο χριστιανισμός του διαπνέεται απ’ αρχής μέχρι τέλους από την ιδέα της αποστολικότητας της Εκκλησίας και, αξεχώριστα, από τη χαρά της ζωής του χριστιανού. Αποστολή (missio) είναι να φέρεις και στους άλλους τη χαρά που έλαβες, τη χαρά των καλών ειδήσεων. Η αποστολή δεν αποτελεί μία ανάμεσα στις πολλές εκφράσεις της Εκκλησίας, ένα από τα έργα της, αλλά ιδρυτικό και συστατικό γνώρισμά της. Πηγή και περιεχόμενό της είναι η ευαγγελική χαρά.» 

"ΟΣΤΡΑΚΑ ΚΑΙ ΣΚΙΕΣ" ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΠΑΠΑΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΑΦΝΗ ΠΑΝΟΥΡΓΙΑ

Την Τετάρτη 6 Απριλίου 2016 στην Αίθουσα Συναυλιών του Ωδείου Φίλιππος Νάκας απολαύσαμε, κυριολεκτικά, μια ιδιαίτερη μουσική συνάντηση με 12+1 Όστρακα και Σκιές (12+1 Shells and Shadows). 

Συνθέσεις για πιάνο και keyboards και κομμάτια για φωνή και πιάνο, πάνω σε θραύσματα ποίησης των W. Blake, J. W. Goethe, Ch. Baudelaire και F. G. Lorca, αλλά και σε στίχους της Αλεξάνδρας Παπαστεφάνου.  

Η πιανίστρια και συνθέτρια Αλεξάνδρα Παπαστεφάνου, με την ευκαιρία της κυκλοφορίας του νέου της βιβλίου Shells and Shadows, for voice and piano από τον Μουσικό Οίκο Φίλιππος Νάκας, παρουσίασε η ίδια τις συνθέσεις της μαζί με την σοπράνο Δάφνη Πανουργιά. 

Νομίζω πως η ιδέα των ποιητικών θραυσμάτων ή ψηγμάτων, ήταν πρωτότυπη ως σύλληψη και ως εκτέλεση, ειδικά με την παράλληλη προβολή των στίχων και σχετικών εικόνων.