Τρίτη, 19 Μαΐου 2009

ΤΑ ΘΑΛΑΣΣΟ - ΒΟΥΝΙΑ


Προσλαλιά σε νεόνυμφους
υπό Γέροντος Χαλκηδόνος Αθανασίου

Μέσα στα γοητευτικά φυσικά δώρα με τα οποία προίκισε ο Θεός τον κόσμο μας, χωρίς αμφιβολία ιδιαίτερη κατέχουν θέση η θάλασσα και τα βουνά. Τα δύο αντιθετικά από πολλές πλευρές και παραμέτρους αυτά στοιχεία.
Εξ’ άλλου η μεν θάλασσα εκπροσωπεί το υγρό τοιούτο, είναι εν των τεσσάρων "ριζωμάτων" του Εμπεδοκλή και απαραίτητη πηγή της ζωής, τα δε βουνά της γης, εκ της οποίας το παν γεννιέται και στην οποία ανακυκλώνεται.
Αλλά και εξ επόψεως κινητικότητας η μεν θάλασσα είναι "πολυκύμαντος" και ξεγελάστρα, εφ’ όσον άλλοτε φαίνεται γαλήνια ενώ άλλοτε ταραχώδης και τρικυμιώδης, ώστε να σηκώνονται σ’ αυτή κύματα σαν τα βουνά που καταβροχθίζουν τα πάντα. Μια οντολογική συγγένεια και των δύο.
Έτσι και τα βουνά παραμένουν ακίνητα, ή μάλλον "δυσκίνητα προς το κακόν", όπως στους σεισμούς και τις γεωλογικές καθιζήσεις και ολισθήσεις.
Στέκονται αγέρωχα, επιβλητικά και αδιάφορα απέναντί μας, μας αγνοούν (R. M. Rilke), ενώ εμείς νοιώθουμε σαν μυρμήγκια απέναντί τους, έστω κι’ αν μεταβάλλουμε την πέτσα τους, ξεκοιλιάζουμε το κέλυφός τους, το σκάβουμε και το καίμε. Αλλοίμονο όμως αν θυμώσουν. Σαρώνουν τότε τα πάντα.
Τα δύο πάντως αυτά στοιχεία έχουν και ιδιαίτερο συμβολισμό. Και η μεν θάλασσα με την οριζόντια γενικά κάτοψη που διαφοροποιείται με τα νάζια της θυμίζει το "ασθενές" φύλο, ενώ τα βουνά με τον κατακορυφισμό και την αδρότητά τους συμβολίζουν το "ισχυρό" τοιούτο.
Ας αφήσουμε το γεγονός, ότι άνθρωποι οι οποίοι ζουν κοντά στη θάλασσα φαίνονται πιο ήρεμοι και ευγενείς όπως π. χ. οι αξιωματικοί του ναυτικού, ενώ εκείνοι που διαβιούν "εν όρεσι και σπηλαίοις και ταις οπαίς της γης" (Εβρ. 11,39), όπως π. χ. οι μοναχοί, είναι συνήθως "τραχείς" και σκληροί. Γι’ αυτό και αποκαλούνται αγρίμια, αγριοκάτσικα, ορεσίβιοι και βουνίσιοι.
Τί κι’ αν έχουμε σήμερα μπροστά μας δύο νέους, την Κατερίνα και τον Κώστα που ήλθαν μετά από δέκα χρόνια γνωριμίας, όπως γράφουν στην πρόσκλησή τους, για να ενώσουν τη ζωή τους και εκκλησιαστικά. Διότι ο Κώστας, αν και σαν "τσολιόμορφος", τυγχάνει λόγω επαγγέλματος "υποθαλασσόβιος" εάν όχι ετυμολογικά (Φαλάρα) "λιμναίος", ενώ η Κατερίνα λόγω καταγωγής από τους μακρυνούς παππούδες της κατέρχεται από τα πανέμορφα βουνά και λαγκάδια της ευάνδρου Ηπείρου.
Αλλά και εξ’ απόψεως μορφολογικής συνάφειας μεταξύ τους, η θάλασσα και τα βουνά ποικίλλουν. Έτσι κάποτε η διάβα απ’ αυτά στη θάλασσα είναι ομαλή και γεμάτη από γλύκα με τις μελωδικές συνδετικές γραμμές, που δίνουν την εντύπωση, ότι τα δυο στοιχεία "αλληλοπεριχωρούνται", ενώ σε άλλες περιπτώσεις ένας γκρεμός που σε τρομάζει χωρίζει βίαια τα δύο, σαν να παρεμβάλλεται μεταξύ τους ένα εφιαλτικό τοίχος, παρόμοιο με αυτό του "Βερολίνου", παλαιότερα.
Τέλος ένα άλλο κοινό στοιχείο τους, έστω και διαφοροποιημένο, είναι η ομορφιά και η αρχοντιά.
Ευχόμεθα η ζωή των νεονύμφων να "γλυστράει" ήρεμα, "ανώδυνα, ανεπαίσχυντα, ειρηνικά" και αγαπητικά - σαν το έλκυθρο πάνω στο χιόνι - για το καλό τόσον εκείνων, όσον και όποιων τους αγαπούν.
Πηγή: Απογευματινή Κωνσταντινουπόλεως, 19-5-2009
Έργο: Βαρθολομαίος Παπαδαντωνάκης, Ψηφιακή εκδοχή 1997, έγχρωμο λινόλεουμ, 48x58 εκ.

8 σχόλια:

Όλγα Νικολαϊδου είπε...

Εγώ πάντως θα ντρεπόμουν να γράψω στην πρόσκλησή του γάμου μου ότι παντρεύομαι μετά από δέκα χρόνια γνωριμίας με τον σύντροφό μου. Αλλά εγώ είμαι άλλου παπά ευαγγέλιο... εκτός εποχής...

Γ.Μ. είπε...

Κι εγώ θα ντρεπόμουν να πω ότι μετά από δέκα χρόνια γάμου αγάπησα ολοκληρωτικά!
Να ζήσουν τα παιδιά και καλή ... "έξοδο" από το γάμο τους εις Χριστόν και εις την Εκκλησία!

Όλγα Νικολαϊδου είπε...

Υποκρισία... θα μου πείτε. Ναι κύριοι υποκρισία. Αφού στους σύγχρονους - νέους - άντρες για να μπει ο εγκέφαλος σας στη διαδικασία της δέσμευσης, σας παίρνει μια δεκαετία. Τι να κάνουμε οι δύσμοιρες? Υπομονή. Όπως και να έχει εγώ δε θα έγραφα στο προσκλητήριο ότι περίμενα 10 χρόνια για να με στεφανωθεί. Όχι για την μόνο για την υποκρισία του θέματος και τη σεμνοτυφία αλλά για να προσπεράσω το γεγνονός ότι και εγώ περίμενα 10 χρόνια...

Όπως καταλαβαίνετε μάλλον στο ράφι θα μείνω... (και μάλλον μου αρέσει η ιδέα)

Ανώνυμος είπε...

Ρεσιτάλ κενολογίας

panagiotisandriopoulos είπε...

Όντως ανώνυμε 12μ

Ρεσιτάλ ΚΑΙΝΟΛΟΓΙΑΣ!
Αντί της συνήθους και ειδεχθούς "ευσεβούς" φλυαρίας, ήτοι τιποτολογίας.

Ρ.Σ. είπε...

φοβερός ο Χαλκηδόνος που τολμά να παντρέψει ένα τόσο ερωτευμένο ζευγάρι, να στεφανώσει την αγάπη τους στην εκκλησία. εδώ στο ελλαδιστάν δεν θα τολμούσε κανένας να τους υποστηρίξει.

το άλλο εντυπωσιακό είναι, τουλάχιστο μου φαίνεται, ότι τα μέλη της κοινότητα των Ρωμιών έχουν στενούς δεσμούς μεταξύ τους, και με τους επισκόπους.

Ανώνυμος είπε...

ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΑΓΑΠΗΤΕ Ρ.Σ.! "ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΓΝΩΡΙΜΙΑΣ" -ΕΤΣΙ ΓΡΑΦΕΙ Η ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΤΩΝ ΝΕΟΝΥΜΦΩΝ- ΓΙΑ ΤΟ ΕΛΛΑΔΙΣΤΑΝ, ΚΥΡΙΩΣ ΤΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΤΟΙΟΥΤΟ..., ΘΑ ΗΣΑΝ ΥΠΟΠΤΑ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΓΙΑ ΔΙΑΦΟΡΑ ΠΡΟΓΑΜΙΑΙΑ.... ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ..... ΝΑ ΖΗΣΟΥΝ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ!

Ανώνυμος είπε...

τι λετε ρε παιδιά σοβαρά; ευτυχώς που ήταν ο Χαλκηδόνος και εσωσε την κατάσταση!! εσεις οι υπέρμαχοι του πατριαρχείου γιατι δεν μετακομίζετε στην Πολη; δεν σας θέλουν στο πατριαρχείο;;;

Related Posts with Thumbnails