Παρασκευή, 6 Φεβρουαρίου 2015

Your own personal Jesus / Μια απελπισμένη κραυγή...

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου

Personal Jesus / Προσωπικός Ιησούς
Your own personal Jesus / Ο δικός σου προσωπικός Ιησούς 
Someone to hear your prayers / Κάποιος ν’ ακούει τις προσευχές σου 
Someone who cares / Κάποιος που νοιάζεται 
Your own personal Jesus / Ο δικός σου προσωπικός Ιησούς
Someone to hear your prayers / Κάποιος ν’ ακούει τις προσευχές σου
Someone who’s there /Κάποιος που θα σου σταθεί
Feeling unknown / Αισθάνεσαι άγνωστος
And you‘re all alone / Κι είσαι ολομόναχος
Flesh and bone / Σάρκα και οστά
By the telephone / Δίπλα στο τηλέφωνο
Lift up the receiver / Σήκωσε το ακουστικό
I’ll make you a believer / Θα σε κάνω να πιστέψεις
Take second best / Διάλεξέ με κι ας είμαι η δεύτερή σου επιλογή
Put me to the test / Βάλε με σε δοκιμασία
Things on your chest / Ό,τι σε βαραίνει
You need to confess / Και θέλεις να εξομολογηθείς
I will deliver / Θα σε λυτρώσω
You know I’m a forgiver / Θα σε συγχωρήσω, το ξέρεις
Reach out and touch faith / Άπλωσε το χέρι σου και άγγιξε την πίστη 
Your own personal Jesus… / Ο δικός σου προσωπικός Ιησούς


Το παραπάνω τραγούδι το ερμηνεύει, στο βίντεο που παραθέτουμε, ο Johnny Cash. Ένας διάσημος εκπρόσωπος της country music.
Ας δούμε την περιπέτεια αυτού του τραγουδιού.
Πρωτοκυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 1989 σε single από τους Depeche Mode και συμπεριλήφθηκε ένα χρόνο αργότερα στο δίσκο τους VIOLATOR, έναν από τους πιο δημοφιλείς pop δίσκους όλων των εποχών. Σύμφωνα με τον δημιουργό Martin Gore, η έμπνευσή του προήλθε από το βιβλίο «Ο Έλβις κι εγώ» της Priscilla Presley. Ένα τραγούδι, δηλαδή, για τη θεοποίηση του άλλου στις ερωτικές σχέσεις.

Παρά όμως τους απλοϊκούς στίχους και την «πιασάρικη» μελωδία που εύκολα εντυπώνεται, το τραγούδι έχει μία σκοτεινή απειλητική δύναμη, θρησκευτικής έντασης, που το κάνει να ξεπερνάει τα όρια της pop-electric, τα όρια ενός ανώδυνου συναισθηματισμού εμπνευσμένου από το αμερικάνικο άρλεκιν του βασιλιά του ροκ εν ρολ και της μούσας του. Υπάρχει μία απελπισμένη κραυγή, μία έκκληση για επιείκεια με άρωμα θανάτου που νομίζω ότι γίνεται ακόμα πιο έντονη στην πολύ πιο προσωπική, σχεδόν αυτοβιογραφική χροιά της διασκευής του τραγουδιού από τον Johnny Cash προς το τέλος της πολυτάραχης ζωής του. Ο μύθος της country που έλιωσε στο αλκοόλ και τα ναρκωτικά και βρήκε καταφύγιο στην εσωτερική, προσωπική του σχέση με το Θεό. Παραλλαγές στο θέμα αυτό έχουμε δει πολλές, η αλήθεια στον Cash προέρχεται από το ότι δεν αποποιείται το αμαρτωλό παρελθόν του και χωρίς διδακτισμούς και τυμπανοκρουσίες, παραμένει απελπισμένος, ανθρώπινος, συνεχίζει να αναμετριέται με τους προσωπικούς του δαίμονες, απλώς με μεγαλύτερη σοφία και στωϊκότητα. Ένα μουσικό όνειρο για την πίστη και τη συγχώρεση όπου συναντιούνται ο Μπωντλέρ, ο Μπάροουζ και ο Έντγκαρ Άλαν Πόε.

Ο Cash έχει κυκλοφορήσει κι έναν άλλο δίσκο με τίτλο GOD. Εκεί συναντούμε ένα ακόμη τραγούδι για τον Ιησού: It was Jesus.
Ο Cash μας υπενθυμίζει κάτι που πολλές φορές ξεχνάμε. Την προσωπική μας συνάντηση με τον Ιησού. Αυτήν που επεδίωξαν με τρόπο ερωτικό, δηλαδή καρδιακά, οι Μάγοι ζητώντας το «νέον παιδίον, τον προ αιώνων Θεόν», οι Απόστολοι που ανταποκρίνονται στην κλήση του Ιησού, ο Ζακχαίος που ανεβαίνει στο δέντρο για να δει τον Ιησού και στη συνέχεια Τον δέχεται σπίτι του, η αιμορροούσα γυναίκα που τον αγγίζει και θεραπεύεται (πρβλ. τον στίχο “Reach out and touch faith”), η πόρνη που τον ραίνει με μύρα και δάκρυα ζητώντας εν σιωπή τη λύτρωση (“I’will deliver”), ο ληστής που αναφωνεί την υστάτη ώρα το «Μνήσθητί μου» (“You know I’m a forgiver”), οι Μυροφόρες που αψηφούν κάθε εμπόδιο για να συναντήσουν τον Νυμφίο τους, ο απόστολος Παύλος που Τον συναντά στον δρόμο προς την Δαμασκό (“I’ll make you a believer”), οι άγιοι και οι μάρτυρες ανά τους αιώνες που αισθάνονταν την παρουσία του Ιησού σε κάθε στιγμή της ζωής τους (Cash: “Someone to hear your prayers, someone who cares, someone who’s there”).
Ο προσωπικός Ιησούς του Cash δεν διαφέρει από τον Νυμφίο του Άσματος: Λαβώνει με την αγάπη του.
Τον ψάχνεις συνεχώς («ζητήσω όν ηγάπησεν η ψυχή μου») και μπορεί να μην τον βρίσκεις («εζήτησα αυτόν και ουχ εύρον αυτόν»). Τον αναζητάς στους λαβυρίνθους της ψυχής σου και στους δρόμους της πολιτείας («Μη όν ηγάπησεν η ψυχή μου είδετε;»). Σου χτυπάει την πόρτα και βγαίνεις προς υπάντησίν του («ήνοιξα εγώ τω αδελφιδώ μου, αδελφιδός μου παρήλθεν, ψυχή μου εξήλθεν εν λόγω αυτού»).
Είναι ο δικός σου, ο προσωπικός Ιησούς. Your own personal Jesus…

2 σχόλια:

ΔΙΟΓΕΝΗΣ_Ε.Μ. είπε...

"ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ!"

Τo εν λόγω τραγούδι είναι από τα αγαπημένα μου, αν και προτιμώ την εκτέλεση των Depeche Mode(καλύτερα φωνητικά και ενορχήστρωση).
Βέβαια, δεν σας προτείνω το σχετικό τους βίντεο, γιατί θα σκανδαλιστείτε σφόδρα!
Με μια μικρή προσπάθεια, όμως, παραβλέπουμε το σκανδαλιστικό μέρος και εστιάζουμε την προσοχή μας στη γοητεία της μελωδίας και της ερμηνείας!

Αγαπητέ Παναγιώτη, μάς έβαλες εις Πειρασμόν!

ΔΙΟΓΕΝΗΣ_Ε.Μ.


Ανώνυμος είπε...

Πολύ όμορφη εισαγωγή αυτή η ανάρτηση, εκτιμώ ηθελημένα εκ μέρους σας, στην αυριανή Κυριακή του Ασωτου. " Πάτερ αγαθε, εμακρυνθην από σου, μη εγκαταλιπης με..."

Related Posts with Thumbnails