ΜΕ ΤΟ ΑΡΓΥΡΟ ΜΕΤΑΛΛΙΟ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΤΙΜΗΘΗΚΕ Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ

"Θα είμαι πάντα κοντά στους αδελφούς Κυπρίους", διαβεβαίωσε ο Γ. Μπαμπινιώτης

Τιμήθηκε με το αργυρό μετάλλιο της Κυπριακής Βουλής

Κείμενο - φωτογραφίες του Αριστείδη Βικέτου 

Σε σεμνή τελετή, ο πρόεδρος της Κυπριακής Βουλής Γιαννάκης Ομήρου απένειμε αργυρό μετάλλιο, με το έμβλημα της Βουλής των Αντιπροσώπων, στον καθηγητή Γλωσσολογίας, πρώην πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών και νυν πρόεδρο της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας (Αρσακείων Σχολείων), Γεώργιο Μπαμπινιώτη. 

Το μετάλλιο αυτό αποτελεί την ύψιστη τιμητική διάκριση του Κυπριακού Κοινοβουλίου. Το σκεπτικό για την απονομή του μεταλλίου ήταν η προσφορά του διακεκριμένου καθηγητή, μέσω του επιστημονικού του έργου, στη βαθύτερη γνώση, αλλά και τη θωράκιση της ελληνικής γλώσσας. 

Ο κ. Ομήρου επισήμανε ότι η σημασία της μελέτης, της ορθής και ευρείας χρήσης και εν γένει της διάσωσης της ελληνικής γλώσσας είναι πρωταρχικής σημασίας, κυρίως, όπως είπε, «για απειλούμενα τμήματα του ελληνισμού, όπως ο κυπριακός ελληνισμός, αφού η γλώσσα αποτελεί κύριο χαρακτηριστικό της ταυτότητας ενός λαού, το πρίσμα του για θεώρηση και κατανόηση του κόσμου, μετουσίωση του πολιτισμού του, τον συνδετικό κρίκο με το παρελθόν και φωτοδότη για το μέλλον». Επομένως, το έργο του καθηγητή Γεωργίου Μπαμπινιώτη, πέραν του επιστημονικού του βάρους, τόνισε ο πρόεδρος της Κυπριακής Βουλής, «έχει και μια διάσταση εθνική, για την οποία ολόκληρος ο ελληνισμός και ιδιαίτερα η Κύπρος είναι ευγνώμονες». 

Ο κ. Ομήρου συνεχάρη τον κ. Μπαμπινιώτη για το πολύτιμο έργο του τόσο στην επιστήμη της γλωσσολογίας, όσο και στην ελληνική λεξικογραφία. Τον χαρακτήρισε τον «υπηρέτη της ελληνικής γλώσσας και του ελληνικού πολιτισμού εδώ και δεκαετίες» και σημείωσε ότι ο καθηγητής Μπαμπινιώτης προσέφερε τα μέγιστα τόσο στην επιστήμη της γλωσσολογίας, στον εκσυγχρονισμό της οποίας συνέβαλε όντας εκ των εισηγητών της Μοντέρνας Γλωσσολογίας στην Ελλάδα και εκ των πρώτων διδασκόντων των σύγχρονων μεθόδων αναλύσεως της γλώσσας. 

Ο κ. Μπαμπινιώτης, ευχαρίστησε για την τιμή και ανέφερε ότι με την Κύπρο συνδέεται επί μακρόν μέσω συχνής παρουσίας στο νησί για ομιλίες, επιστημονικής συνεργασίας και μέσω της επαφής με χιλιάδες Κύπριους φοιτητές που έχουν φοιτήσει στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. «Για όλους αυτούς και αυτές είμαι περήφανος ότι έμμεσα τουλάχιστον έχω συμβάλει σε μια προσπάθεια γλωσσικής ποιότητας στην αγαπημένη Κύπρο». 

Επίσης, διαβεβαίωσε ότι πάντοτε είναι και θα είναι «κοντά στους αδελφούς Κυπρίους» και τα προβλήματά τους και προσέθεσε: «Ο χώρος στον οποίο μπορώ να προσφέρω είναι ένα εθνικό κατεξοχήν θέμα, το θέμα της γλώσσας». 

Ο πρόεδρος της Κυπριακής Βουλής δώρισε στον κ. Μπαμπινιώτη ένα αντίγραφο αρχαίου κυπριακού αμφορέα, το οποίο κατασκευάστηκε στο εργαστήριο του Τμήματος Αρχαιοτήτων Κύπρου. Ο καθηγητής πρόσφερε στον κ. Ομήρου το τελευταίο του έργο το «Λεξικό των Πιο Απαιτητικών Λέξεων της Νέας Ελληνικής», που αποτελείται από τις 4.000 πιο απαιτητικές λέξεις της ελληνικής γλώσσας. 

Ο κ. Μπαμπινιώτης έγινε δεκτός από τον αρχιεπίσκοπο Χρυσόστομο, ο οποίος του διατύπωσε τις απόψεις του για το Κυπριακό και συζήτησαν για θέματα Παιδείας.

Ο πρώην πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών καθήλωσε για περίπου μιάμιση ώρα το μεγάλο ακροατήριο, το οποίο κατέκλυσε το αμφιθέατρο της Ελληνικής Τράπεζας για να παρακολουθήσει την διάλεξη του, με θέμα «Η Δύναμη της ελληνικής γλώσσας ως μητρικής γλώσσας». Οι γλωσσολόγοι, ανέφερε, επιφυλάσσουν για τη μητρική γλώσσα τον όρο κατάκτηση (acquisition), ενώ για τη γνώση μιας ξένης γλώσσας χρησιμοποιούν σκόπιμα έναν πιο «ήπιο» όρο, τον όρο (εκ)μάθηση (learning). 

«Κατακτάς μόνο τη μητρική σου γλώσσα, ενώ κάθε άλλη απλώς την μαθαίνεις, περισσότερο ή λιγότερο καλά. Θα ήταν καλό και φραστικά ακόμη να αποφεύγεται το πρόθημα εκ- που παραπέμπει σε πληρότητα, τελειότητα και ολοκλήρωση, ιδιότητες σπάνιες ή άγνωστες στη μάθηση μιας μη μητρικής γλώσσας», είπε. 

Χαρακτήρισε «ύβρι» μια δήθεν ενιαία γλώσσα για όλα τα έθνη τού κόσμου, δηλ. μια απόλυτα παγκοσμιοποιημένη γλώσσα, σημειώνοντας ότι «είναι μια άλλη έκφανση τής ανθρώπινης αλαζονείας, ανάλογη με εκείνη που προκάλεσε τη Βαβέλ, τη σύγχυση γλωσσών». Η έννοια μιας «ενιαίας γλώσσας» για όλους ούτε υπήρξε ποτέ ούτε μπορεί να υπάρξει, γιατί θα προσκρούει πάντα σε μια αδήριτη γλωσσική πραγματικότητα, στην εγγενή διαφοροποίηση τής γλώσσας-που διαμορφώνουν πάντα διαφορετικοί λαοί, με διαφορετικό πολιτισμό, ιστορία και νοοτροπία, ανέφερε. Το μόνο, υπέδειξε ο καθηγητής Μπαμπινιώτης, που μπορεί να υπάρξει -και έχει υπάρξει κατά καιρούς- είναι μια ευρύτερης χρήσεως δεύτερη γλώσσα, μια ξένη δηλαδή γλώσσα που χρησιμοποιείται ως lingua franca, γλώσσα επικοινωνίας για πρακτικές ανάγκες συνεννόησης, η οποία συχνά χαρακτηρίζεται υπεργενικευτικά και ως «κοινή γλώσσα». 

Επίσης, επισήμανε για τη μητρική γλώσσα ότι δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι σε όλη τη ζωή μας, από την ώρα που γεννιόμαστε μέχρι βαθέως γήρατος, διατελούμε μονίμως «μαθητές» τής μητρικής μας γλώσσας, η δε κατάκτησή της σ’ ένα απαιτητικό επίπεδο είναι πάντα «έργο ζωής». 

Αναφερόμενος στην ελληνική γλώσσα, υπογράμμισε ότι αποτελεί το μεγαλύτερο κεφάλαιο, που διαθέτει ο ελληνισμός και ότι η δύναμη του Έλληνα είναι η γλώσσα του. Σύμφωνα με τον καθηγητή Μπαμπινιώτη, τα κύρια χαρακτηριστικά της ελληνικής γλώσσας είναι «η συνέχεια, η οικουμενικότητα και η καλλιέργεια της». 

Ειδικά για την ελληνική γλώσσα επισήμανε μεταξύ άλλων ότι: 

– Η γλώσσα μας δεν είναι ένα απλό εργαλείο σκέψης. Είναι ο πολιτισμός μας, η ιστορία μας, η ταυτότητα μας. 

– Η ελληνική γλώσσα δεν είναι απλώς μία από τις 2.700 περίπου γλώσσες που μιλούν σήμερα οι άνθρωποι στη γη. Είναι -κι αυτό αναγνωρίζεται ευρύτερα- μια ιδιαίτερη, μια ιστορικά και πολιτισμικά ξεχωριστή στον κόσμο γλώσσα. 

– Παρελθόν και παρόν της ελληνικής γλώσσας και το ίδιο το μέλλον της είναι συμπληρωματικές όψεις μιας και της αυτής πορείας, της ενιαίας ελληνικής γλώσσας, αδιάσπαστης στον χρόνο, στον χώρο και στο στόμα των Ελλήνων, που τη μίλησαν και τη μιλούν σαράντα αιώνες τώρα. 

Τη διάλεξη του καθηγητή Μπαμπινιώτη οργάνωσε η Κυπριακή Βουλή, και σε αυτή -μεταξύ άλλων- παρέστησαν ο πρόεδρος της Γιαννάκης Ομήρου, ο υπουργός Παιδείας Κώστας Καδής, ο Έλληνας πρεσβευτής Ηλίας Φωτόπουλος, βουλευτές και εκπρόσωποι κομμάτων και ο μητροπολίτης Βόστρων Τιμόθεος.

Η "ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ" ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΤΗΣ "ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ΟΔΟΥ" ΣΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΕΛΥΤΗ ΣΤΟ FB

Άλλη μία εφημερίδα ευρείας κυκλοφορίας, μετά ΤΑ ΝΕΑ και τον ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟ της Κύπρου, με τίμησε με την αρνητική αναφορά της για την μήνυση που υπέβαλα εναντίον του Αγνώστου Χ, ο οποίος τρολάρει ασύστολα τον ποιητή Οδυσσέα Ελύτη στο fb. 

Στο φύλλο του Σαββάτου 20 Φεβρουαρίου 2016 της «Εφημερίδας των Συντακτών», ο συντάκτης Θωμάς Τσαλαπάτης αναπτύσσει το δικό του σκεπτικό, υπερασπιζόμενος τον Ανώνυμο Χ., ενώ εγώ είμαι έστω «κάποιος κύριος Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος». 

Αφού κατά τον κ. Τσαλαπάτη δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα στην ιστοσελίδα που σατιρίζει «τη χρήση του Ελύτη στην ιντερνετική εποχή», και είναι μάλιστα σάτιρα «τόσο πετυχημένη», γιατί δεν αποκαλύπτεται ο μεγαλόπνοος εμπνευστής της; 

Κι ακόμα δεν μας λέει τίποτα ο κ. Τσαλαπάτης για τις χυδαίες αναφορές – συνειρμούς, που φέρουν την υπογραφή του ποιητή στη συγκεκριμένη σελίδα και δημιουργούν προφανώς ένα κλίμα. 

Όπως πολύ σωστά επισήμανε σε σχετικό σχόλιό του ο Γιώργος Βλαντής, αρκετές από τις ιστοσελίδες που αναπαράγουν την είδηση για την μήνυσή μου, «διανθίζουν τα δημοσιεύματά τους με αρκετές σχετικά ανώδυνες αναρτήσεις της σελίδας αυτής με δήθεν ρήσεις του Ελύτη για «πιτόγυρα» και τα τοιαύτα. Όλως παραδόξως, ή, μάλλον, καθόλου παραδόξως, στα δημοσιεύματα αυτά αποσιωπώνται παντελώς οι αναρτήσεις εκείνες που καθρεφτίζουν φτηνή σεξουαλικότητα και πρόστυχο μισογυνισμό και οι οποίες παρουσιάζονται ως ρήσεις του Ελύτη. Νομίζω πως κάθε άνθρωπος που σέβεται την αξιοπρέπεια της γυναίκας οφείλει να διαμαρτύρεται για αυτές τις εκφράσεις». 

Κι ακόμα, μήπως είδε ο κ. Τσαλαπάτης τις ιστοσελίδες που υπερασπίζονται τον ανώνυμο τρόλερ και βρίσκουν ιδανική (;) ευκαιρία για να αποκαθηλώσουν πλήρως τον Ελύτη; 

Ίσως έχουμε λίγο δρόμο ακόμα, αλλά είμαστε σταθερά στα ίχνη του ανώνυμου τρόλερ. Θα ξεσκεπαστεί ανυπερθέτως. 

Π.Α.Α.

Ο ΕΛΥΤΗΣ ΥΠΗΡΞΕ ΑΥΣΤΗΡΟΤΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΔΙΑΦΥΛΑΞΗ ΤΗΣ ΙΔΙΩΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ

Του Γιώργου Βλαντή 

Το να κάνει κανείς μαθήματα ελευθεροφροσύνης στον Παναγιώτη Ανδριόπουλο, έναν από τους πιο θαρραλέους πολέμιους του σκοταδισμού που καπηλεύεται το όνομα της Ορθοδοξίας στην Ελλάδα, είναι φαιδρό.
Ουκ ολίγοι στα καθ᾽ ημάς ακκίζονται εκθέτοντας παντοιοτρόπως την επιδερμική τους επαναστατικότητα, ενώ ταυτόχρονα συνάπτουν μεθοδικά σχέσεις με κάθε λογής κατεστημένα, αναλογιζόμενοι, φυσικά, την ώρα του ταμείου.
Αντιθέτως, επί χρόνια και με προσωπικό κόστος σημαντικό, ένας θεολόγος της Μέσης Εκπαίδευσης καταγγέλλει επωνύμως την υποκρισία, την ιδιοτέλεια, τον φονταμενταλισμό, τον αντισημιτισμό και τη μισαλλοδοξία μέσα από αμέτρητες αναρτήσεις στα ιστολόγιά του. Παράλληλα, αναδεικνύει με πλειάδα εκδηλώσεων τα τιμαλφή μιας παράδοσης καίριας, από το βυζαντινό μέλος ως τον Γιάννη Χρήστου, από τον Ρωμανό έως τον Ελύτη. Συνάμα, δεν διστάζει να προβάλλει μορφές που βδελύσσονται πολλοί θρησκευόμενοι λόγω του σεξουαλικού τους προσανατολισμού, όπως ο Καβάφης και ο Χατζιδάκις. Νομίζω πως με τον τρόπο αυτό διδάσκει αισθητική και υποβάλλει ένα ήθος.
Αλήθεια, τι έχουν πει όλοι όσοι έπεσαν να τον φάνε τώρα, για όσα εκείνος επί χρόνια καταγγέλλει; Πόσοι τον στήριξαν στις συγκρούσεις του με τους σκοταδιστές ορθοδοξοκάπηλους με το θάρρος της υπογραφής τους; Τι έκαναν για την ανάδειξη της ποίησης του Ελύτη, εκτός από χαβαλετζίδικα likes στη σελίδα ενός ανθρώπου που δεν ξέρει να κάνει τίποτε καλύτερο από το παράγει φτηνό χιούμορ για επαγγελματίες φραπεδόβιους; (Πρέπει να έχεις εντυπωσιακά πολύ χρόνο για να σπαταλάς το όποιο δράμι ευφυίας σου για την παραγωγή σκουπιδιών.)
Κι εγώ λέω όχι στις διώξεις και στις δίκες. Χαίρομαι όμως όταν βλέπω φίλους που έχουν την ευαισθησία της έκθεσης για αυτά που αγαπούν και θλίβομαι όταν οι συνήγοροι της ελευθερίας επενδύουν όλο το ζήλο τους στη μονοδιάστατη υπεράσπιση όλων όσων, αντί να μας σηκώσουν λίγο ψηλότερα, δικαιολογούν με το δήθεν χιούμορ τους την πόζα, την οκνηρία, την ισοπέδωση.
ΥΓ. Και για όσους προβάλλουν το επιχείρημα πως ο Ελύτης θα επικροτούσε την ιστοσελίδα αυτή λόγω του δήθεν ανατρεπτικού της χαρακτήρα: 
1. Ο μεγάλος ποιητής δεν ήταν σοβαροφανής, αλλά όντως σοβαρός. Τα μεγάλα «επαναστατικά» ποιήματα της «Μαρίας Νεφέλης» αποτέλεσαν καρπό μακρόχρονης, ουσιαστικής επεξεργασίας• δεν ήταν αποφάνσεις καφενόβιου.
2. Ο Ελύτης υπήρξε αυστηρότατος στη διαφύλαξη της ιδιωτικότητάς του και ουδέποτε συμβιβάστηκε με οιασδήποτε μορφής κίτρινο τύπο.
3. Θυμίζω πως ο ποιητής αντέδρασε το 1995, όταν χωρίς την έγκρισή του δημοσιεύτηκαν κείμενά του στα περιοδικά All Nude και Ποίηση. Η τότε λιτή δήλωσή του πειθεί πως ο νομπελίστας δεν σήκωνε «αστειάκια».
4. Το συνημμένο βίντεο δείχνει έναν άνθρωπο που μέχρι το τέλος της ζωής του ζούσε σε 50 τετραγωνικά. Είναι άθλιο να πουλάς εξυπνάδα καπηλευόμενος τη μνήμη ανθρώπου που σάρκωνε τέτοιο μεγαλείο.

Σημείωση Ιδιωτικής Οδού: Ευχαριστώ θερμότατα τον φίλο Γιώργο Βλαντή γι' αυτή την απροκάλυπτη - και μοναδική ως τώρα - στήριξη. Ο Γιώργος κατανοεί απόλυτα πως οι παντοειδείς παρεμβάσεις μου είναι ζήτημα αρχών και ιδεών, και μόνο! 

Π.Α.Α.

Ο ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ ΕΜΠΝΕΕΙ ΕΞΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΥΝΘΕΤΕΣ / ΤΡΙΤΗ 23/2 ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΟΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΕΝΩΣΗ

Η Ένωση Ελλήνων Μουσουργών και το Πρόγραμμα Μουσικής (ΒΜ) του Hellenic American College (HAEC) σε συνεργασία με το Hellenic American University (Manchester, NH, USA), παρουσιάζουν συναυλία με τίτλο Ο Μάνος Χατζιδάκις εμπνέει. 

Με αφορμή την πρόσφατη συμπλήρωση 90 χρόνων από τη γέννηση του μεγάλου Έλληνα δημιουργού, έξι Έλληνες συνθέτες παρουσιάζουν έργα τους επηρεασμένα από τον Μάνο Χατζιδάκι και το έργο του. Πρόκειται για έργα που εμπνεύστηκαν, βάσισαν – παράλλαξαν και αφιέρωσαν στον Μάνο Χατζιδάκι, ή έργα που άρεσαν στον συνθέτη. 

Το πρόγραμμα της συναυλίας περιλαμβάνει έργα των: Θόδωρου Αντωνίου, Σπύρου Δεληγιαννόπουλου, Λεωνίδα Κανάρη, Ιάκωβου Κονιτόπουλου, Γιώργου Κουρουπού και Αλεξάνδρας Παπαστεφάνου. 

Ερμηνεύουν οι μουσικοί: Άρτεμις Μπόγρη, Δάφνη Πανουργιά, Σοφία Παπαδημητροπούλου – τραγούδι, Τίτος Γουβέλης, Σπύρος Δεληγιαννόπουλος, Πέτρος Μπούρας, Αλεξάνδρα Παπαστεφάνου - πιάνο, Μιχάλης Κονταξάκης, Γιώργος Μουλουδάκης - κιθάρα, Γιώργος Αρνής - κοντραμπάσο και το κουαρτέτο εγχόρδων L’ Anima. 

Προλογίζουν ο Θόδωρος Αντωνίου και ο Γιώργος Κουρουπός, οι οποίοι υπήρξαν φίλοι και συνεργάτες του Μάνου Χατζιδάκι και θα μιλήσουν για τον συνθέτη και το έργο του. 

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 23 Φεβρουαρίου 2016, στις 20:30, στο Θέατρο της Ελληνοαμερικανικής Ένωσης (Μασσαλίας 22, Κολωνάκι). 

Είσοδος ελεύθερη

Ο σπουδαίος σολίστ στην κιθάρα Γιώργος Μουλουδάκης, έγραψε για το έργο που θα ερμηνεύσει: 

FANTASIA IN MEMORIAM 

Τον Σεπτέμβρη του 1996, δυο χρόνια μετά την αποχώρηση Χατζιδάκι, ο Θόδωρος Αντωνίου μου έστειλε απ’ την Αμερική ένα έργο του για κιθάρα που έγραψε για την αφεντιά μου σαν μονοκοντυλιά σε μια και μοναδική μέρα, στο Port Washington. Λεγόταν Fantasia in Memoriam και ήταν μια ελεύθερη παράφραση βασισμένη στο “Χάρτινο το Φεγγαράκι” του κοινού μας φίλου Μάνου Χατζιδάκι. 

Αυτό το μικρό διαλογιστικό έργο, των 8-10 λεπτών, πέρασε τα χίλια κύματα μέσα στην ιστορία μας. Το ηχογράφησα αλλά δεν έτυχε ποτέ να μπει σε κάποιο απ’ τα ως εδώ άλμπουμ που κυκλοφόρησα. Την ερχόμενη Τρίτη, 23 Φεβρουαρίου, είκοσι χρόνια μετά την πρώτη εκείνη αγαπητική στιγμή, το παρουσιάζω σε μια συναυλία της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών, στην αίθουσα της Ελληνοαμερικάνικης Ένωσης, στην οδό Μασσαλίας 22, στα πλαίσια μιας συναυλίας με έργα επηρεασμένα απ’ την παρουσία του Μάνου Χατζιδάκι, είτε την συμβολική είτε την πραγματική.

Συνήθως δεν προσκαλώ όταν είμαι κι εγώ ο ίδιος προσκεκλημένος. Όποιος όμως βρίσκεται στο κέντρο την Τρίτη στις 8:30 μμ, ακριβώς, μπορεί να ακούσει αυτήν τη στιγμή από το παρελθόν μας.

Το έργο θα παιχτεί στην αρχή της συναυλίας, μετά από μια εισαγωγή των Γιώργου Κουρουπού και Θόδωρου Αντωνίου. Οι υπόλοιποι συμμετέχοντες είναι ασφαλώς μιας άλλης γενιάς, όμως εγώ όφειλα αυτήν την παρουσία μου στο έργο και στον συνθέτη του. 

Μικρή σημείωση: Το έργο θα παιχτεί απ’ το πρωτότυπο χειρόγραφο. Όποιος θέλει να χαρεί τον διαλογιστικό του χαρακτήρα ας χρησιμοποιήσει τα μπροστινά καθίσματα, καθώς κατά πάσα πιθανότητα δεν θα χρησιμοποιηθεί ενίσχυση, κι αυτό μέσα στην σκέψη πως η πραγματική ψυχή της κιθάρας αναπνέει στο χαμηλόφωνο και εξομολογητικό της ύφος.

ΣΤΟ "ΑΛΗΘΩΣ" ΤΟΥ ΜΠΑΝΑΤΟΥ ΤΗΣ ΖΑΚΥΝΘΟΥ ΜΝΗΜΟΝΕΥΣΑΜΕ ΡΩΜΑΝΟ ΜΕΛΩΔΟ ΚΑΙ ΟΔΥΣΣΕΑ ΕΛΥΤΗ (ΦΩΤΟ)

Πραγματοποιήθηκε χθες, Σάββατο 20 Φεβρουαρίου 2016, στον Ναό της Παναγούλας του Μπανάτου στη Ζάκυνθο, μια ακόμα δράση του “Αληθώς” του Μορφωτικού Κέντρου Μπανάτου με την συμμετοχή πολύ κόσμου. Η εκδήλωση ήταν ένα αφιέρωμα στον ποιητή Οδυσσέα Ελύτη, με αφορμή την επέτειο των 20 χρόνων από τον θάνατό του. 

Την εκδήλωση προλόγισε ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας και στη συνέχεια ο θεολόγος και μουσικός Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος ανέπτυξε το θέμα: “Η πρόσληψη του Ρωμανού του Μελωδού, του Πίνδαρου της Εκκλησιαστικής Ποίησης, από τον Οδυσσέα Ελύτη”. 

Ο ομιλητής αναφέρθηκε αρχικώς στην σχέση του Ελύτη με την Ζάκυνθο και στη συνέχεια αναφέρθηκε στην σχέση του Ελύτη με τον Ρωμανό τον Μελωδό. Ο Ρωμανός για τον Ελύτη διασώζει μέσα στον χριστιανικό κόσμο την πρισματική ποιητική έκφραση των αρχαίων. Ο Ελύτης στο δοκίμιό του για τον Ρωμανό σημειώνει με έμφαση:”παραμένει μοναδικός• ο πλησιέστερος και προς τους αρχαίους και προς τους σύγχρονους ποιητές μας• ένας κρίκος ανοξείδωτος ανάμεσα σε δύο μεγάλες περιόδους ενός και του ίδιου πολιτισμού. Αυτός επέτυχε να διατηρήσει και ν’ ανανεώσει τους εκφραστικούς πυρήνες που πρέπουν στο ήθος του ελληνικού λόγου.” 

Στο δεύτερο μέρος της βραδιάς, η Χορωδία “Το όνειρο του παιδιού”, υπό την διεύθυνση του Χοράρχη της και Πρωτοψάλτη Μπανάτου κ. Δημήτρη Κάνδηλα, απέδωσε κοντάκια του Ρωμανού του Μελωδού, που βρίσκονται σε λειτουργική χρήση, κατά το ιδιάζον ύφος ψαλτικής των Ζακυνθίων. 

Στο τρίτο μέρος της βραδιάς, ο μουσικός και συνθέτης Διονύσης Μπουκουβάλας στο πιάνο και η Αναστασία Γιακουμέλου στο τραγούδι, ερμήνευσαν τέσσερα τραγούδια από το “Άξιον έστί” του Οδυσσέα Ελύτη, στη μελοποίηση του Μίκη Θεοδωράκη. 

Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν οι Σεβ. Μητροπολίτες Ζακύνθου Διονύσιος και Δωδώνης Χρυσόστομος, ο καθηγούμενος της Μονής των Στροφάδων και Αγίου Διονυσίου Διονύσιος Λιβέρης, πολλοί κληρικοί της Μητροπόλεως Ζακύνθου, η κα Εισαγγελέας Ζακύνθου, οι ποιητές Διονύσης Σέρρας και Διονύσης Φλεμοτόμος, ο συνθέτης Δημήτρης Κυριακόπουλος, ο συγγραφέας και ερευνητής Γιάννης Δεμέτης, ο νεαρός συγγραφέας Διονύσης Μαλαπέτσας, η εικαστικός Θάλεια Ξενάκη, οι ιατροί Πέτρος Στραβοπόδης και Αθηνά Βούλτσου και πάμπολλοι άλλοι άνθρωποι των επιστημών και του καθημερινού μόχθου, ενώ ειδικό ρεπορτάζ έκανε το ΙΟΝΙΑΝ CHANNEL.
Στην βραδιά δέσποζε ένα πορτρέτο του Οδυσσέα Ελύτη δια χειρός του Ζακυνθίου εικαστικού Διονύση Πάλμα, συνοδευόμενο από έναν ξυλόγλυπτο Άγγελο – σπάραγμα από τον προσεισμικό διάκοσμο του Ναού της Παναγούλας.
Είναι σα να έλεγε ο Ποιητής προς τον Άγγελό του:

Άγγελε συ που κάπου εδώ γύρω πετάς 

Πολυπαθής και αόρατος, πιάσε μου το χέρι 

Χρυσωμένες έχουν τις παγίδες οι άνθρωποι 

Κι είναι ανάγκη να μείνω απ’ τους απέξω. 

[Ετεροθαλή, σ. 349]. 

[Φωτογραφίες: Παναγιώτης Στραβοπόδης]

ΑΠΟΨΕ ΣΤΟ ΜΠΑΝΑΤΟ ΤΗΣ ΖΑΚΥΝΘΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΡΩΜΑΝΟ ΤΟΝ ΜΕΛΩΔΟ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ ΕΛΥΤΗ

Καλησπέρα σας, αγαπητοί συνοδίτες από το Μπανάτο της Ζακύνθου, εδώ όπου σε λίγο θα πραγματοποιηθεί η εκδήλωση του Μορφωτικού Κέντρου "Αληθώς" με θέμα τον Ρωμανό τον Μελωδό του Οδυσσέα Ελύτη, με αφορμή τα 20 χρόνια από τον θάνατο του μεγάλου ποιητή. 

Το βιντεάκι που ετοίμασε ο εμπνευστής και διοργανωτής του "Αληθώς" π. Παναγιώτης Καποδίστριας, αποτελεί μία εισαγωγή στο θέμα.

Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ "ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΑΤΡΑΣ" ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΕΛΙΔΑ ΠΟΥ ΤΡΟΛΑΡΕΙ ΤΟΝ ΕΛΥΤΗ ΣΤΟ FB

Εφημερίδα  Κόσμος της Πάτρας, Παρασκευή 19 Φεβρουαρίου 2016

ΕΝΑ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΤΗΣ ΙΟΥΛΙΤΑΣ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΟ ΙΔΡΥΜΑ ΘΕΟΧΑΡΑΚΗ

Η πράσινη σκουφίτσα 

Κυριακή 21 Φεβρουαρίου 2016, 12 το μεσημέρι

Αμφιθέατρο Ιδρύματος Β.&Μ. Θεοχαράκη (Βασιλίσσης Σοφίας 9 & Μέρλιν 1) 

Ένα μουσικό, οικολογικό παραμύθι για παιδιά του δημοτικού σχολείου. 

Παραμύθι: Ιουλίτα Ηλιοπούλου 

Μουσική: Γιώργος Κουρουπός 

Μια ιστορία που συναντά την γνωστή μας Κοκκινοσκουφίτσα μεγάλη πια, να ζει στο παλιό σπίτι της γιαγιάς της ανάμεσα στα δέντρα, με τον σκύλο της τον Βερίκοκο και να είναι έτοιμη να υπερασπιστεί το δάσος όταν άρχισαν να κόβουν δέντρα και να χτίζουν, όταν ξέσπασε μια μεγάλη πυρκαγιά. Ποιους έπρεπε να πολεμήσει; Ποιοι τη βοήθησαν; Τι ρόλο έπαιξε ο δασοφύλακας, ο Τραπεζίτης, τα παιδιά του κοντινού σχολείου; Κατάφερε η πρώην Κοκκινοσκουφίτσα, η Ρόζα να σώσει το δάσος; 
Τραγούδι: Δάφνη Πανουργιά, Βασίλης Γισδάκης 

Πιάνο: Πέτρος Μπούρας 

Αφήγηση: Ιουλίτα Ηλιοπούλου

Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ "ΤΑ ΝΕΑ" ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΤΗΣ "ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ΟΔΟΥ" ΣΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΕΛΥΤΗ ΣΤΟ FB

Τα ψεύτικα ρητά του Ελύτη από το facebook στο δικαστήριο 

Εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ, Πέμπτη 18 Φεβρουαρίου 2016 

Είναι μία από τις χιουμοριστικές τάσεις των social media: ένας διαδικτυακός λογαριασμός, ένα ψηφιακά αναρτημένο γνωμικό, με την υπογραφή κάποιας προσωπικότητας, σατιρίζει είτε την «πίστη» των θαυμαστών της είτε την καθημερινότητα. 

Έχει συμβεί με τον Πλάτωνα, τον Αϊνστάιν ή τον Θεό τον ίδιο. Απαντά σε μια άλλη ηλεκτρονική συνήθεια, εκείνη της επίδειξης μιας παραδεδεγμένης σοφίας: εξού και το «ρητό» του Τάσου Λειβαδίτη “δεν έγραψα εγώ ποιήματα για να βρίσκετε εσείς cover photo”. 

Τον περασμένο Ιούνιο συνέβη και με τον Οδυσσέα Ελύτη. Ένα προφίλ στο facebook με τίτλο: «Ο ποιητής του Αιγαίου» κατάφερε να αποκτήσει πάνω από 12.000 ακολούθους αποδίδοντας στον νομπελίστα απόψεις που, χωροχρονικά μιλώντας, δύσκολα θα μπορούσε να έχει. Γιατί πώς να συχνάζει στο Frangelico ή να ξεχνάει που πάρκαρε το Range Rover του; Πώς να συζητάει για τις ρεφορμιστικές τάσεις του ΣΥΡΙΖΑ, να προτιμάει χαλαρή μουσική αντί για «στειλιάρια που βαράνε ντενεκέδες» και να τσιμπάει «τουριστριούλες» με σκούτερ; Πέθανε το 1996, το αστείο λοιπόν έγκειται σε μια ακραία εκδοχή του. 

Προ ημερών ένας αναγνώστης θύμωσε με αυτήν την εκδοχή. Και στη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος κατατέθηκε μήνυση από τον συντάκτη του μπλογκ «Ιδιωτική Οδός» με την αιτιολόγηση ότι «μπορεί να παραπλανηθεί ο κάθε αδαής» και ότι η μνήμη του προσβάλλεται. Το αν η υπόθεση θα έχει νομική τύχη ή όχι δεν είναι ακόμα γνωστό. Η περίπτωση ωστόσο ενός άλλου σατιρικού λογαριασμού, του καταδικασμένου «Γέροντα Παστίτσιου», δείχνει παρά τις διαφορές της ότι το χιούμορ δεν κερδίζει πάντα.

ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 20 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ ΣΤΗΝ ΖΑΚΥΝΘΟ ΜΕ ΤΟΝ ΡΩΜΑΝΟ ΤΟΥ ΕΛΥΤΗ

Το Μορφωτικό Κέντρο Λόγου Μπανάτου «Αληθώς», στη Ζάκυνθο, μνημονεύοντας Οδυσσέα Ελύτη, είκοσι (20) χρόνια μετά την εκδημία του (+1996), αφιερώνει την προσεχή 7η εκδήλωση του ε΄ κύκλου του στον μεγάλο Νεοέλληνα Ποιητή και Νομπελίστα, σε συνδυασμό και σχέση με τον κορυφαίο ποιητή του Βυζαντίου και άγιο, Ρωμανό τον Μελωδό (+560). 

Η εν λόγω εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο, 20 Φεβρουαρίου 2016, ώρα 7.30 το βράδυ, στον Ναό της Παναγούλας Μπανάτου. 

Φιλοξενούμενος της βραδιάς θα είναι ο κ. Παναγιώτης Ανδριόπουλος, εκπαιδευτικός θεολόγος και μουσικός, ο οποίος θα αναπτύξει το θέμα: “Η πρόσληψη του Ρωμανού του Μελωδού, του Πίνδαρου της εκκλησιαστικής ποίησης, από τον Οδυσσέα Ελύτη”. 

Στο δεύτερο μέρος της βραδιάς, η Χορωδία “Το όνειρο του παιδιού”, υπό την διεύθυνση του Χοράρχη της και Πρωτοψάλτη Μπανάτου κ. Δημήτρη Κάνδηλα, θα αποδώσει κοντάκια του Ρωμανού του Μελωδού, όπως έχουν αποδοθεί πατροπαράδοτα κατά το ιδιάζον ύφος ψαλτικής των Ζακυνθίων. 

Στο τρίτο μέρος της βραδιάς, με τον μουσικό και συνθέτη κ. Διονύση Μπουκουβάλα στο πιάνο και την Αναστασία Γιακουμέλου στην ερμηνεία, θα αποδοθούν τέσσερα τραγούδια από το “Άξιον έστί” του Οδυσσέα Ελύτη, στη μελοποίηση του Μίκη Θεοδωράκη.
Είναι τα εξής, με τη σειρά που θα ακουστούν: 

1. Με το λύχνο του άστρου
2. Της αγάπης αίματα
3. Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ
4. Ανοίγω το στόμα μου

Ας σημειωθεί πως είναι η πρώτη, πανελλαδικά, εκδήλωση, η οποία πραγματοποιείται αυτή τη χρονιά (2016), με αφορμή τη συμπλήρωση 20 χρόνων από τον θάνατο του μεγάλου ποιητή Οδυσσέα Ελύτη. 

Ποιοι είναι οι συντελεστές του Ε7 "Αληθώς" περί Ρωμανού Μελωδού και Οδυσσέα Ελύτη

Χορωδία “Το όνειρο του Παιδιού” - Διευθύνει ο Δημήτρης Κάνδηλας

Διονύσης Μπουκουβάλας 

Ο Διονύσης Μπουκουβάλας είναι συνθέτης. Έχει γράψει μουσική για οκτώ θεατρικά έργα (William Shakespeare, Γρηγόριου Ξενόπουλου κ.α.), για τον κινηματογράφο (πιάνο, σκην. Γιώργου Ευθυμίου, The cat and the canary, σκην. Paul Leni), για σύγχρονο χορό (Ώς το τέλος, ομάδα «Υλήεσσα») κ.α. Έχει γράψει πολυάριθμα τραγούδια, σε ποίηση Ρίτσου, Βρεττάκου, Φώσκολου, Edgar Allan Poe, κ.α. Το έργο του Chemins fermés κέρδισε βραβείο στον κύκλο «Εργαστήρια νέων Ελλήνων συνθετών» του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών. Έργα του έχουν παιχτεί στις ΗΠΑ, τη Μεγάλη Βρετανία, τη Γαλλία, τη Λιθουανία κ.α. Στο έντεχνο τραγούδι έχει κερδίσει τον διαγωνισμό 4η ακρόαση της Μικρής Άρκτου. Το προσωπικό του CD με αυτοσχεδιασμούς για πιάνο σόλο, Αγγλικοί κήποι, έλαβε θερμές κριτικές από καταξιωμένους μουσικούς, όπως ο Νορβηγός Ketil Bjørnstad.

Αναστασία Γιακουμέλου

Η Αναστασία Γιακουμέλου γεννήθηκε στη Ζάκυνθο το 1990. Έχει σπουδάσει στο ΙΕΚ Ζακύνθου ‘‘Ειδικός Ξενοδοχειακών Υπηρεσιών και Τροφοδοσίας’’, ενώ συνέχισε τις σπουδές της στο ΑΤΕΙ Ζακύνθου στο τμήμα ‘‘Συντήρηση Πολιτισμικής κληρονομιάς’’. Ασχολείται με τη μουσική από μικρή ηλικία. Έχει συμμετάσχει σε μαθητικούς καλλιτεχνικούς αγώνες με τη χορωδία του Αντώνη Κλάδη και με τη μαθητική μαντολινάτα Ζακύνθου. Επίσης έχει εικονογραφήσει το μυθιστόρημα του Ντένη Μαλαπέτσα Το μυστικό πέρασμα του χρόνου.

Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος 

Γεννήθηκε στην Πάτρα. Σπούδασε Θεολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Βυζαντινή και Ευρωπαϊκή μουσική. 

Το 2004 ίδρυσε το Καλλιτεχνικό Σύνολο «Πολύτροπον», με το οποίο παρουσιάζει στην Ελλάδα και το εξωτερικό πρωτότυπες παραγωγές βασισμένες στην ελληνική ποίηση και μουσική. Ανάμεσά τους: “Το Τετράδιο του Πατριάρχη”, “Ιερατική Ποίηση”, “Το μουσικό έργο της Εύας Πάλμερ – Σικελιανού”, “Ο Gustav Mahler του Μάνου Χατζιδάκι”, “Η Αραπιά του Βασίλη Τσιτσάνη, της Μάτσης Χατζηλαζάρου, του Νίκου Σκαλκώτα και του Μάνου Χατζιδάκι”, “Ο Καβάφης της Συρίας και της Μέσης Ανατολής”, “Οι μουσικές των Χριστιανών της Μέσης Ανατολής”, “Οι Πύρινες Γλώσσες του Γιάννη Χρήστου”, “Ο Ρωμανός ο μελωδός του Οδυσσέα Ελύτη” κ.α. 

Έχει τραγουδήσει έργα σύγχρονων Ελλήνων συνθετών και έχει συμπράξει ως σολίστ με διάφορα μουσικά σύνολα. Μελέτες του έχουν δημοσιευθεί σε επιστημονικούς τόμους και διάφορα πολιτιστικά περιοδικά. 

Είναι Πρωτοψάλτης στην Συνοδική Ι. Μονή Ασωμάτων Πετράκη και διδάσκει ως εκπαιδευτικός στα Αρσάκεια Σχολεία Αθηνών. 

Ως blogger διατηρεί δύο ιστολόγια: την Ιδιωτική Οδό και το Φως Φαναρίου (το οποίο καλύπτει αποκλειστικά το Οικουμενικό Πατριαρχείο).

Ο ΤΡΟΛΕΡ ΤΟΥ ΕΛΥΤΗ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΕΠΙΜΕΛΩΣ - ΑΣ ΕΜΦΑΝΙΣΤΕΙ, ΠΑΡΑΚΑΛΩ

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου

Ένας άνθρωπος (η ελαχιστότης μου) με μία κίνηση (μια μήνυση), προκάλεσε σωρεία αναρτήσεων, συνεντεύξεων, σχολίων, αναλύσεων, με αφορμή την σελίδα στο fb που τρολάρει τον Ελύτη. Από την μέχρι τώρα παραγωγή προκύπτουν αβίαστα τα εξής: 

- Ο διαχειριστής της σελίδας είναι άγνωστος σε μένα και στο ευρύτερο κοινό, αλλά πασίγνωστος σε δημοσιογράφους που του έχουν πάρει συνεντεύξεις (του …αόρατου «ποιητή» - παγκόσμια (;) πρωτοτυπία!) πριν τη μήνυση και του παίρνουν και τώρα. Άρα έχουμε ένα νήμα για να βρούμε τον εν λόγω «κύριο», αφού ως θρασύδειλος δεν τολμάει να αποκαλυφθεί. Κρίμα και θα γελάγαμε!!! Αλλά τελικά νομίζω πως δεν θα το αποφύγουμε το πολύ γέλιο, όταν πέσουν οι μάσκες! 

- Σε «συνέντευξή» του ο …αόρατος «ποιητής» λέει: "Το πραγματικά ενδιαφέρον είναι μετά από την ιστορία με την ΔΗΕ τα μηνύματα αποδοκιμασίας ήταν μόλις 2 ενώ τα πραγματικά συγκινητικά στήριξης ξεπέρασαν τα 100. Ανάμεσα τους ξεχωρίζω αυτά νεαρών δικηγόρων που θέλησαν να με βοηθήσουν από την πρώτη στιγμή καθώς και αυτά πραγματικών οπαδών του Ελύτη και μελετητών του έργου που με διαβεβαίωναν ότι και ο ίδιος θα τα έβρισκε αστεία".
Οι «νεαροί δικηγόροι» δεν με ενδιαφέρουν. Αλλά πολύ θα ήθελα να ξέρω ποιοι είναι οι «πραγματικοί οπαδοί» του Ελύτη και οι «μελετητές του έργου του» που διαβεβαιώνουν τον …αόρατο ότι και ο Ελύτης θα έβρισκε αστεία τα τρολαρίσματά του. 

- Όλες οι μέχρι τα τώρα αναρτήσεις είναι εναντίον μου. Ευτυχώς! Γιατί αλλιώς θα αισθανόμουν άρρωστος. Γιατί εκτός από φανατικός Ελυτιστής, είμαι και αθεράπευτα ελιτιστής. 

Θα συνεχίσω μέχρι τελικής πτώσεως.

ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ ΕΡΓΩΝ ΤΩΝ ΡΩΣΩΝ ΦΙΛΟΣΟΦΩΝ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ

Георгий Васильевич Флоровский

Δημήτρης Μπαλτᾶς 

Οἱ ἑλληνικές μεταφράσεις ἔργων τῶν Ρώσσων φιλοσόφων τῆς Διασπορᾶς. Καταγραφή καί ἐπισημάνσεις 

(Ἀνακοίνωση στήν Ἡμερίδα πού ὀργάνωσε τό Τμῆμα Σλαβικῶν Σπουδῶν τῆς Φιλοσοφικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, στίς 20. 6. 2014, μέ θέμα: «Ἑκατό χρόνια ἀπό τήν ἔναρξη τοῦ Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ἡ ρωσική Διασπορά στόν ἑλλαδικό χῶρο καί στά Βαλκάνια»).

Διαβάστε ολόκληρη την ανακοίνωση στη συνέχεια

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΠΑΛΤΑΣ ΓΙΑ ΡΩΣΟΥΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ

Γέροντος Χαλκηδόνος Αθανασίου: ΝΕΟ-PAPUA-ΛΟΓΙΑ

ΝΕΟ-PAPUA-ΛΟΓΙΑ 

ὑπὸ Γέροντος Χαλκηδόνος Ἀθανασίου 

Τὸ ἐρώτημα: "Ἔχετε ἕνα μυαλό", μόνον 

ἕνας χασάπης μπορεῖ σωστὰ νὰ ἀπαντήσει! 

(H. Achternbusch) 

Ὡς γνωστόν, ἀπὸ τῆς ἀρχαιότητος συζητεῖται τὸ θέμα τῆς κρεo- ἢ χορτοφαγίας μὲ ὅλα τὰ ὑπὲρ καὶ κατά αὐτοῦ. Πάντως ὁ ἄνθρωπος ἀρχικῶς ἦτο χορτοφάγος, μετὰ ὅμως ἐκ ποικίλων αἰτίων ἔγινε κρεατο-ἄνθρωποφάγος, καίτοι ὡς οἱ χοῖροι παμφάγος, ἔχοντες ὁμοίαν γαστροεντερικὴν διάπλασιν καὶ εὔγεστον κρέας, ὡς ὁ ἄνθρωπος τοῦ ὁποίου ἡ σάρξ ὁμοιάζει πρὸς τὴν τοῦ μόσχου ἢ χοίρου.

Βεβαίως ὀρεκτικοπροκλητικὰ εἶναι τὰ μπαρμπεκιοῦ, ὅμως σήμερον ἐλλατοῦνται οἱ σαρκοφάγοι καὶ αὐξάνονται οἱ χορτοφάγοι χωρὶς νὰ ἐλλείπουν καὶ οἱ "λαχανόμυαλοι". Ἐν τούτοις ὁ νομίζων, ὅτι τοῦτο μειώνει τὴν παραγωγὴν κρέατος, στηρίζον τὴν προστασίαν τῶν ζώων - πρὸς χαρὰν τῶν πολυαρίθμων ζωοφίλων, οἱ ὁποῖοι βεβαίως ἐρωτοτροποῦν κυρίως μὲ τὰς γαλὰς καὶ τοὺς κύνας- διαφυλάττει τὰ δάση ἀπὸ τὴν ἀποκοπὴν πρὸς δημιουργίαν χώρων καλλιεργείας ποιοτικῆς ζωοτροφῆς, ἀπατᾶται οἰκτρῶς. 

Κατὰ τὸ πρῶτον ἥμισυ τοῦ 2015 ἐν Γερμανίᾳ παρήχθησαν 4.07 ἑκατομμύρια τόνοι κρέατος, τοῦτ’ ἔστιν 2% περισσότερα ἀπὸ τὸ 2014. Ὀλίγαι πλέον ἀγροικίαι ἔχουν ζῶα, ἐνῶ τὰ πουλερικὰ τρέφονται βασανιστικῶς εἰς τεραστίας μονάδας. Ἓν μεγάλον μέρος τοῦ κρέατος ἐξάγεται εἰς χαμηλὰς τιμὰς εἰς τὴν ΕΕ, τὰς παραπλησίους χώρας καὶ τὴν Ἀφρικήν, ὅπου ὅμως αἱ τιμαί του εἶναι λίαν ἡψηλαί, ἴσως καὶ λόγῳ τῶν "ἀδυσωπήτων" μεταπρατῶν. 

Τὸ ἐφθηνὸν κρέας καταστρέφει οὕτως τὰς τοπικὰς ἀγορὰς τῶν πτωχῶν κρατῶν, τὰ ζῶα διαμένουν ὑπὸ ἀξιοθρηνήτους συνθήκας συνήθως κατὰ τὰς μεταφοράς, καὶ ἡ ὑγρὰ κόπρος δηλητηριάζει τὸ περιβάλλον1. Ἐπὶ πλέον ἡ μεγάλη κατανάλωσις τοῦ κρέατος ἀποτελεῖ καὶ αἰτίαν διαθερμάνσεως τοῦ κλίματος. 

Εἰς τὴν καταστροφὴν δὲ ταύτην ὑπεύθυνοι εἶναι πολλοί, ὡς οἱ ἀσυνείδητοι κερδοσκόποι ἀλλὰ καὶ οἱ πολιτικοί, μεριμνῶντες ἰδιαζόντως διὰ τὴν αὔξησιν τῶν ἐργατικῶν θέσεων εἰς τὰς μαμουθομονάδας τῶν πουλερικῶν. Ἀκουέτωσαν ταῦτα οἱ ἐξαπολύοντες "σοφά" πλὴν τελευταίως διαρκῶς ἐπαναλαμβανόμενα μηνύματα εἰς ὦτα "κωφῶν", καὶ οἱ εἰδικοὶ σύνεδροι τῆς μπλα-μπλαδικῆς οἰκοφιλοσοφίας! 

Τὴν κρεοφαγίαν ἀπέφευγεν ὁ Κύριος, μὴ ἐσθίων κρέας, οἱ Ἅγιοι καὶ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας, οἱ Μοναχοί, οἱ πρῶτοι Χριστιανοί, οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες φιλόσοφοι, οἱ Ἑσσαῖοι, οἱ Ἀντβεντισταί, Μανιχαϊσταί, Βογόμιλοι, Βουδισταί, Ἰνδουϊσταὶ κ.ἄ. ἐκ λόγων θρησκευτικῶν, ἠθικῶν, ὑγιεινῆς κ.ἄ., διότι καίτοι αὕτη συμβάλλει ἀποφασιστικῶς εἰς τὴν ὑπερβολικὴν δόγκωσιν τοῦ ἐγκεφάλου -καὶ εὐτυχῶς οὐχὶ εἰς τὴν ὑδροκεφαλίαν!- συνεπῶς δὲ εἰς τὴν ἐντυπωσιακὴν ἀνάπτυξιν τῆς νοημοσύνης, ὅμως τυγχάνει λίαν ἐπιβλαβὴς διὰ τὴν ὑγείαν, ἀλλὰ καὶ διεγερτικὴ τῶν ἐπιθυμιῶν, παθῶν καὶ τῆς φιληδονίας, ἄρα δὲ ἀφροδισιακή! 

Μετ’ αὐτῆς συνδέεται λόγῳ γνωστικοῦ ἀντικειμένου, ἡ ἀρχαιοτάτη ζωοθυσία καὶ ἀσφαλῶς καὶ ἡ ἀρχέγονη ἀνθρωποφαγία ἢ ὁ καννιβαλισμός, οὗσα ἐπίκτητος καὶ τότε διαδεδομένη τοὐλάχιστον εἰς ὁρισμένας χώρας ὡς εἰς τὴν ἀρχαίαν Ἑλλάδα (κατὰ τὴν μυθολογίαν), Ἀφρικήν, Ὠκεανίαν (Παπούα Νέαν Γουϊνέαν), Η.Π.Α. κ.ἀ. Προήρχετο ἐκ ποικίλων αἰτίων ὡς τὴν αὐτοσυντήρησιν, τὰ πολεμικὰ ἔθιμα, τὴν μέθοδον τιμητικῆς καταστροφῆς τῶν οἰκείων, τὴν ἀνάπτυξιν τῶν προλήψεων καὶ τοῦ θρησκευτικοῦ αἰσθήματος, τὰς θεραπευτικὰς ἰδιότητας τῆς σαρκός, τὴν μεταβίβασιν τῆς δυνάμεως τοῦ ἰσχυροῦ ἀντιπάλου κ.ἄ., εἶχεν διαφόρους μορφὰς καὶ πτυχὰς ἀκόμη καὶ λειχουδιακῆς ἐφευρετικότητος! ἀσφαλῶς δὲ οὐχὶ τῆς nouvelle cuisine. Σὺν τῷ χρόνῳ εὐτυχῶς ἐξέλιπεν σχεδόν, κληροδοτήσασα ὅμως εἰς ἡμᾶς κατὰ τὸ Homo hominis lupus est (Plautus), τὴν οὐχὶ βεβαίως ἄγνωστον καὶ διαχρονικῶς θυγατρικὴν καὶ "ἐκπάγλου καλλονῆς" μορφὴν αὐτῆς τὴν μυελο-φαγίαν ἢ τὸν μυελο-καννιβαλισμόν, (πρβλ. τὸν φάγανε, ἔφαγε τὸ κεφάλι του ἢ τοῦ τρώγει τὸ κρέας τῆς κεφαλῆς του, διὰ τὴν πολυλογίαν τῶν γυναικῶν κ.ἄ.), τὴν συνεχιζομένην ἀναιμάκτως ὑπό τινων, οἱ ὁποῖοι ἐνθυμίζουν πως τοὺς κυνοκεφάλους -εἰς οὓς καταλεκτέος καὶ ὁ ἅγιος Χριστοφόρος τοῦ Ρέπροβου ὁ κυνοκέφαλος- τοῦτ’ ἔστιν τῶν "νεο-κυνοκεφάλων", οἵτινες τὴν πραγματοποιοῦν μετ’ "ὀδυσσείου" εὐφυΐας, ἐντυπωσιακῆς ψυχρότητος καὶ ἐκ λόγων ἰσχύος, συμφέροντος καὶ οἰκονομικῶν τὴν φορὰν αὐτήν, πρὸς "τερψιλαρυγγίζουσαν εὐτυχίαν" τῶν ἠγαπημένων κομπάρσων των καὶ συνδαιτυμόνων τῶν μηχανευομένων "συμποσίων" των, ἐφ’ ὅσον ἡ altera pars δὲν συναινεῖ εἰς τά "πνευματικὰ ἀγωνίσματα καὶ παλαίσματα" τῶν ἐντολέων. Μορφολογικῶς ἐνταῦθα δὲον νὰ ἀναφερθοῦν καὶ τὰ πάμπολλα ἀποτρόπαια ἐγκλήματα τῶν διαφόρων κρατῶν καὶ κοινωνιῶν κατὰ τὸν εἰκοστὸν αἰῶνα καὶ οὐχὶ μόνον. 

Εἴησαν τὰ ἔτη αὐτῶν ὄλβια καὶ ἅλατι τῶν Ἰμαλαΐων ἠρτημένα! 

__________________________________
1- Wikessler, Billigfleisch für die Welt, Publik-Forum ἀρ. 16 (2015) 11.

"Ο ΣΟΛΩΜΟΣ ΣΤΟ ΤΑΒΕΡΝΕΙΟ" / ΣΤΟ ΑΛΑΖΟΝΙΚΟ, ΑΝΟΗΤΟ ΜΕΙΡΑΚΙΟ Κ. ΜΠΟΓΔΑΝΟ

Στον κατά Ανθούλα Δανιήλ "ασεβή, ανόητο, αμήχανο, αγράμματο, απαράδεκτο, απληροφόρητο, βέβηλο, βάρβαρο, διαστρεβλωτή, παραπληροφορητή, σκανδαλοθήρα, αναιδή και ό,τι άλλο ταιριάζει σε κάποιον που παίζει ένα ανήθικο παιχνίδι εύκολης επικοινωνίας με το κοινό του καναλιού του, για να κινήσει τον εγκέφαλο αυτών που τους αρέσει το πικάντικο, χρησιμοποιώντας το σημαντικότερο πρόσωπο της ελληνικής πνευματικής μας ιστορίας, έναν ποιητή θρύλο, τον Εθνικό μας ποιητή, Διονύσιο Σολωμό, στο ασεβές αλαζονικό ανόητο μειράκιο" στον Κωνσταντίνο Μπογδάνο, αφιερώνω ένα ποίημα του Ζακυνθινού ποιητή π. Παναγιώτη Καποδίστρια, από την συλλογή του Ενύπνιο μετά Τρούλου (1999). Δεν θα το καταλάβει, τέτοιος που είναι, αλλά θα το νιώσουν κάποιοι αληθινοί συνοδίτες. 

Ο ΣΟΛΩΜΟΣ ΣΤΟ ΤΑΒΕΡΝΕΙΟ 

Ο ενικός Απρίλης των Ζακυνθίων 

ο αυτόγραφος των λουομένων πληθυντικός 

άλλοθι νέο 

ελληνάδικο 

                   και γειτονεύεις 

Βαγιώνε 

                   κι εσπερίζω στο Ταβερνείο 

με Σέ Νυμφίο Πρώτο 

με Διαλόγους 

τη βουρλισμένη Μάνα 

και τον Κουτούζη 

μα πάνω που θολώνεις 

κι αποκοιμιέσαι 

στις φλέβες του χεριού σου πάνω στην τάβλα 

φιλήδονα χαϊδεύω θραύσματα στίχων 

σε κειό το χέρι της Ελλάδας 

                         ανήκουστα είδα 

σμήνη με κατατρώνε σφήκες ονείρων 

με τη σφεντόνα λέξεις με σημαδεύουν 

ο Τύφος 

κι ο Τυφώνας 

                          σπλαχνίσου με άρα 

Ριπές ξανά φωτός 

άκου τα σμπάρα 

χαράζει πρώτη Ανάσταση 

                                            κι ας αρτυθούμε.

ΜΙΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΒΡΑΔΙΑ ΣΤΟ ΙΔΡΥΜΑ ΘΕΟΧΑΡΑΚΗ ΜΕ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΟΥΡΟΥΠΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ

Ήταν πραγματικά μια ιδιαίτερη βραδιά αυτή της περασμένης Πέμπτης 11 Φεβρουαρίου 2016 στις 8:30 το βράδυ, στο Ίδρυμα Θεοχαράκη. 

Η παράσταση που μας παραμύθησε και μας ψυχαγώγησε αληθινά, με τον γενικό τίτλο "Με μάσκα ή χωρίς", ήταν τραγούδια του Γιώργου Κουρουπού από την πολύχρονη δουλειά του στο Θέατρο.  

Το παιχνίδι, η χαρά, το χιούμορ, ο έρωτας, αλλά και η θλίψη, η αγωνία - τα πολλά συναισθήματα που προκαλεί το θέατρο και που η μουσική αποτυπώνει ανεξίτηλα… Τα τραγούδια συνδυάστηκαν με αποσπάσματα των θεατρικών έργων. 

Ήταν και οι τέσσερις υπέροχοι! 

Τραγούδι: Σπύρος Σακκάς και Δάφνη Πανουργιά 

Πιάνο: Γιώργος Κουρουπός 

Αφήγηση θεατρικών αποσπασμάτων: Ιουλίτα Ηλιοπούλου

Όλοι όσοι απόλαυσαν την ξεχωριστή αυτή συναυλία είπαν μ' ένα στόμα: "Να επαναληφθεί οπωσδήποτε!" 

Μακάρι και γρήγορα!

ΕΙΜΑΙ Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ, ΤΟ ΚΑΚΟ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ!

Έλαβα σήμερα το παρακάτω μήνυμα σχετικά με την μήνυσή μου στην Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος για την σελίδα στο fb, "Ελύτης, ο ποιητής του Αιγαίου". 

Το δημοσιεύω αυτούσιο καθώς το βρίσκω απολαυστικό.

Από την άλλη, είναι και αποκαλυπτικό της νοοτροπίας μιας μεγάλης μερίδας ανθρώπων που θεωρούν το ίντερνετ παιχνιδάκι. 

Λυπούμαι που τους χαλάω το παιχνίδι με τις κούκλες τους. 

Καλή σας απόλαυση, αγαπητοί συνοδίτες. 

Π.Α.Α.

• 11:56 π.μ. Eric Virgo 

Παναγιωτη, δε σε ξερω δε με ξερεις, αλλα εμαθα απο το ιντερνετ οτι εισαι ο απαραδεκτος τυπος που τα βαλε με μια χιουμοριστικη σελιδα για τον Ελυτη. Δεν ξερω τι σκαμπαζεις απο ιντερνετ, αλλα αυτη η σελιδα δεν εχει καμια σχεση με τρολλαρισμα. Ισως στη δικη σου περιορισμενη αντιληψη της πραγματικοτητας να μετραει ως τρολλαρισμα, αφου καταφερε να σου προκαλεσει τετοια τσαντιλα... Το χαψες, τρολλαριστηκες σα μικρο, χαζο παιδι και τωρα γκρινιαζεις. 

ΞΕΠΕΡΝΑ ΤΟ ΑΝΟΗΤΕ ΕΙΣΑΙ ΚΟΤΖΑΜ ΑΝΤΡΑΣ! 

Οι υπολοιποι που ξερουμε απο ιντερνετ, τη βλεπουμε σαν χιουμοριστικη σελιδα. Ουτε καν σατιρικη. Βλεπουμε ενα alter ego μιας τεραστιας προσωπικοτητας. Εναν τεραστιο γλαφυρο και λυρικο Ελυτη να μιλαει για γκομενακια και ποτακια και ξενυχτια λες και ειναι ο πιο καλλιεργημενος καγκουρας των βαλκανιων. Κι αυτο μας φαινεται αστειο! 

Σου ξαναλεω, δεν ειναι ουτε τρολλοσελιδα, ουτε σατιρα. Γιατι κανεις δε σατιριζει τιποτα. Θα ηταν σατιρα αν υπηρχε εστω και μια υποψια μομφης προς τον Ελυτη ή το εργο του. 

Καταλαβαινεις τι σου λεω, ανοητε και μονοχνωτε ανθρωπε; Η αντιθεση αυτη το κανει αστειο. Το παραδοξο! 

Τρολλαρισμα ειναι οταν γραφεις κατι ακραιο, με σκοπο να ψαρεψεις αρνητικες αντιδρασεις. Και σατιρα ειναι οταν μεσα απο κωμικα σχηματα κανεις εμμεσα κριτικη σε καποια προσωπικοτητα. Αλλα μη σε κουραζω με πραματα που δεν καταλαβαινεις. 

Απλα ηθελα να σου πω οτι εισαι κακιασμενος, κοκορομυαλος και οτι σε φανταζομαι οταν πηγαινες σχολειο να σε λιωνουν οι φιλοι σου στην καρπαζα γιατι μαλλον ησουν το καρφι της ταξης κι ο γλυφταρος του δασκαλου. 

και τωρα εισαι το καρφι του ιντερνετ. 

Μπραβο. 

Αλλα νταξει μαλλον εχεις γερασει και δε νιωθεις. Συμβαινει σε κατι ανθρωπους αυτο μετα απο καποια ηλικια. Σκληραινει το καυκαλο τους. Χανουν επαφη με την πραγματικοτητα. Θυμωνουν με τα τερτιπια των νεων, γινονται γεροπαραξενοι και σιγα σιγα η ιδια η πραγματικοτητα τους αποβαλλει σαν ξενα βλαβερα σωματα. 

Νομιζω εισαι στην καταλληλη ηλικια να κανεις τα δικα παιδια και να τους τα πρηζεις αντι να μας χαλας το ιντερνετ σαν κακιασμενη πουρογρια. 

Με λιγα λογια Παναγιωτακη, εισαι ο διαβολος. Εισαι το κακο του κοσμου. Εισαι ο αντιχριστος. Συκοφαντης, διαβολεας και παλιανθρωπος. 

Κανονικα θα σε λυπομουν αλλα αντι να κατσεις στη μιζερια σου, επιασες με τα βρωμικα ιδρωμενα δαχτυλακια σου να μας χαλασεις κατι που μας διασκεδαζει. 

Γι αυτο δε σε λυπαμαι πια. Σε σιχαινομαι. 

Αντιχριστε. 

• 12:05 μ.μ. Eric Virgo 

μην μπεις στον κοπο να απαντησεις. Με φασιστοειδη δεν κανω κουβεντουλες. Αν καταλαβες εστω και μια κουβεντα απ αυτα που σου σουρα, καλως. Ισως ετσι μια μερα να σταματησεις να δηλητηριαζεις τον κοσμο με τις ανεπαρκειες σου. 

Και για να καταλαβεις τι ειναι τρολλαρισμα, θα σου εξηγησω. Αν αυτο το πραμα που εγραψες στο μπλογκ σου το εγραφες για να προκαλεσεις τσαντιλα στους οπαδους της σελιδας του Ελυτη ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟΝ ΕΝΝΟΕΙΣ τοτε με τρολλαρες ακομα κι εμενα. 

καταλαβες γερο; 

• 12:11 μ.μ. Eric Virgo 

εκτος κι αν το κανες για να τραβηξεις την προσοχη... Δε το χα σκεφτει αυτο το σεναριο. Μπορει να σε επιασε καμια γεροντικη ζηλεια. Μπορει να σε πικρανε η μοναξια σου και να θελησες να ασχοληθει λιγο ο κοσμος μαζι σου. Και τα καταφερες. Πριν τρεις μερες δε σε ηξερε κανεις και τωρα σε κραζει ολο το ιντερνετ. 

Καημενε…

ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Ο ΘΕΑΤΡΑΝΘΡΩΠΟΣ

Φωτό: Μάριος Βαλασόπουλος

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

Την Κυριακή 14 Φεβρουαρίου 2016, το Ραδιόφωνο της Εκκλησίας 89,5 στο πλαίσιο της εκπομπής «Από Τέχνη σε Τέχνη», που μεταδίδεται κάθε Κυριακή 20:00-21:00, θα μεταδώσει σε επανάληψη εκπομπή με καλεσμένο τον σκηνοθέτη Βασίλη Παπαβασιλείου. Αφορμή είναι το ανέβασμα στο Θέατρο Τέχνης του έργου «Σιχτίρ ευρώ, μπουντρούμ δραχμή, θα πεις κι ένα τραγούδι» σε κείμενο, σκηνοθεσία και ερμηνεία Βασίλη Παπαβασιλείου. Η εκπομπή έχει θέμα: «Η διαδρομή του Βασίλη Παπαβασιλείου στο θέατρο και το έργο του» και την επιμελείται και την παρουσιάζει ο ιερέας και σκηνοθέτης π. Πέτρος Μινώπετρος. 

Και καθώς διαβάζω αυτά στο Δελτίο Τύπου του Ραδιοφώνου της Εκκλησίας, διαβάζω παράλληλα ότι ο Φωκίων Καπνίδης, αυτή η έξοχη περσόνα που δημιουργεί στη σκηνή της Φρυνίχου του Θεάτρου Τέχνης ο Βασίλης Παπαβασιλείου, κατέκτησε και τους Γάλλους. Έτσι, την ερχόμενη Τετάρτη 17 Φεβρουαρίου διοργανώνεται ημερίδα στο Γαλλικό Ινστιτούτο με αφορμή την παράσταση «Σιχτίρ ευρώ, μπουντρούμ δραχμή θα πεις κι ένα τραγούδι» και θέμα την επικαιρότητα της πολιτικής στο σύγχρονο θέατρο (ο τίτλος της ημερίδας είναι: "Πολιτικό Θέατρο ή Θέατρο του Ωραίου;). Το ίδιο βράδυ η παράσταση θα παρουσιαστεί στο θέατρο της Φρυνίχου με γαλλικούς υπέρτιτλους, αφού πολλοί καλεσμένοι θα είναι Γάλλοι, ανάμεσά τους καλλιτεχνικοί διευθυντές θεάτρων της Λιόν και του Παρισιού. Στον δε Βασίλη Παπαβασιλείου θα απονεμηθεί τιμητικά το μετάλλιο του Ιππότη Γραμμάτων και Τεχνών της Γαλλικής Δημοκρατίας. Φυσικά και το αξίζει αυτός ο μεγάλος θεατράνθρωπος, τον οποίο παρακολουθώ από το 1988. 

Τη διετία 1988 - 1990, με τον θεατρικό οργανισμό "Εποχή", ο Βασίλης Παπαβασιλείου, στο σημερινό θέατρο «Πορεία», στην Πλατεία Βικτωρίας, παρουσίασε εξαιρετικές παραστάσεις ευρωπαϊκού δραματολογίου, τις οποίες ρούφαγα κυριολεκτικά. Θυμάμαι σαν τώρα, την "Κληρονομιά του Μαριβώ", το "Πίστη, αγάπη, ελπίδα" του Έντεν Φον Χόρβατ (για τον ρόλο της στην παράσταση η Αλεξάνδρα Σακελλαροπούλου βραβεύτηκε με το βραβείο Κάρολος Κούν Α’ γυναικείου ρόλου), το "Να βρείς τον εαυτό σου" του Λουίτζι Πιραντέλλο, το "Καλοκαίρι" του Έντουαρτ Μπόντ κ.ά. 

Θυμάμαι, επίσης, τις παραστάσεις του Βασίλη Παπαβασιλείου στο ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας, την διετία 2004-2006: τον ανεπανάληπτο μονόλογό του «Ελένη» του Γιάννη Ρίτσου. την «Ψευτοϋπηρέτρια» του Μαριβώ (θεωρώ ότι στον Μαριβώ σκίζει!), «Αν μια νύχτα του χειμώνα», μια παράσταση βασισμένη στο έργο του Εντουάρντο ντε Φιλίπο «Ανθρωπος και αρχοντάνθρωπος» (που διασκεύασε και σκηνοθέτησε), το «Τέλος Καρναβαλιού» του Γκολντόνι. 

Ανασκαλεύοντας τη μνήμη, συνειδητοποιώ ότι το θέατρο του Βασίλη Παπαβασιλείου είναι ακριβό, γιατί ο ίδιος αμφισβητεί κάθε φορά τον εαυτό του και τον ρόλο του. Τα είχε πει σε μια παλιότερη συνέντευξή του: 

«Ανήκω σε εκείνους που συνεχίζουν να δυσπιστούν ενώ γνέφω καταφατικά στη δύναμη του θεάτρου. Το ερώτημα "πώς συμβαίνει θέατρο;" τίθεται για μένα κάθε φορά. Αυτός άλλωστε είναι ο λόγος ύπαρξης της τέχνης: να δημιουργεί τη θερμοκρασία και να προκαλεί την απόλαυση της ερώτησης. Αν υπάρχει ένα στοιχείο που προσδίδει μια ένταση σε αυτό που κάνω, είναι ο αγώνας για το ξεπέρασμα της δυσπιστίας... Και από προέλευση και από χαρακτήρα έχω τις προϋποθέσεις του (ασφυκτικά ενίοτε) διανοητικού ελέγχου αυτού που κάνω. Το θέατρο με δίδαξε κάτι: μπορεί να αθωώνει τον υποψιασμένο και να υποψιάζει τον αθώο. H ικανότητα προς παίγνιο, αυτό είναι το πιο σημαντικό στο θέατρο αλλά και στη ζωή». 

Άρα, το ερώτημα και το παιχνίδι πάνε μαζί! Μια ασυνήθιστη πρόκληση για ισορροπία. 

Ο Βασίλης Παπαβασιλείου είναι, θαρρώ, σαν τον σχοινοβάτη του Ζενέ, ο οποίος στο τέλος κάθε παράστασής του μας λέει: "Ήθελα μόνο να γράψω για την τέχνη σου ένα ποίημα που θα σε θερμάνει ολόκληρο, απ’ την κορφή ως τα νύχια. Ν’ αναφλεγείς ήθελα, όχι να σε διδάξω."

ΑΠΟΨΕ ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ ΣΥΝΑΥΛΙΑ - ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΑΚΟ ΣΦΕΤΣΑ

Σήμερα Σάββατο, 13 Φεβρουαρίου 2016, στην αίθουσα εκδηλώσεων της Φιλαρμονικής Εταιρείας Κέρκυρας (Παλαιάς), στις 8 το βράδυ, θα πραγματοποιηθεί συναυλία με έργα του σύγχρονου συνθέτη Κυριάκου Σφέτσα. 

Τη συναυλία πραγματοποιεί το Μουσικό Σχολείο Λευκάδας, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων που διοργανώνει το Μουσικό Σχολείο Κέρκυρας για τα 25 χρόνια λειτουργίας του. 

Την Μπαντίνα του Μουσικού Σχολείου Λευκάδας διευθύνει ο μαέστρος Έκτορας Μερκούρης. Στο έργο του Κ. Σφέτσα Ιόνιος Λύρα, σολίστ είναι η Δάφνη Πανουργιά. 
Την εκδήλωση συνδιοργανώνει η Περιφέρεια Ιονίων Νήσων. 

Παραθέτουμε στη συνέχεια το βίντεο ανάλογης εκδήλωσης – αφιέρωμα στον Κυριάκο Σφέτσα, που πραγματοποιήθηκε στο Μουσικό Σχολείο Λευκάδας τον Δεκέμβριο του 2015.