Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου
«Οι νεκροί γέμισαν τους διαδρόμους. Έφυγε για κει ο φίλος και συγγραφέας μας Αλέξανδρος Αδαμόπουλος».
Με αυτόν τον τρόπο γνωστοποίησε ο ποιητής Γιώργος Χρονάς (στην σελίδα του στο fb), την αναχώρηση από τα επίγεια του συγγραφέα Αλέξανδρου Αδαμόπουλου, ο οποίος είχε συμβάλλει τα μέγιστα στην διάδοση του έργου τού μεγάλου συνθέτη Γιάννη Χρήστου.
Στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού «Οδός Πανός» (211, Οκτ. – Δεκ. 2026) υπάρχουν σελίδες για τον Γιάννη Χρήστου και μια εκτενής συνομιλία του Γιώργου Χρονά με τον Αλέξανδρο Αδαμόπουλο. Άλλωστε, ο Αλέξανδρος Αδαμόπουλος έχει γράψει και το βιβλίο «Για τον Γιάννη Χρήστου», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Οδός Πανός».
Μόλις τον περασμένο Ιούνιο κάναμε δύο συνεντεύξεις με τον Αλέξανδρο Αδαμόπουλο, στον χώρο του, στο γραφείο του στο Κολωνάκι, στο πλαίσιο των διαδικτυακών εκπομπών μας «ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ».
Η μία για τον Γιάννη Χρήστου, με αφορμή την φετινή επέτειο των 100 χρόνων από τη γέννησή του και η άλλη για το λογοτεχνικό έργο του Αλέξανδρου Αδαμόπουλου, που παρουσιάζει ξεχωριστό ενδιαφέρον (κυρίως ο περίφημος «Σιμιγδαλένιος» και τα διηγήματά του).
Παραθέτουμε στη συνέχεια, τις δύο συνεντεύξεις του, «εις μνημόσυνον αιώνιον»!
Έτυχε· στα μέσα της δεκαετίας του 1960, έφηβος εγώ τότε, να κοιταζόμαστε με τον συνθέτη σχεδόν κάθε μέρα, αντικριστά απ' το μπαλκόνι μας καθένας· μιας και ήμασταν κοντινοί γείτονες: Μια πολύ ιδιόμορφη επικοινωνία, για μια πενταετία περίπου, η οποία όμως δεν θα είχε και ιδιαίτερη σημασία αν κάμποσα χρόνια μετά, όταν εκείνος δεν ζούσε πλέον, δεν αρχίζαμε να κοιταζόμαστε απ' το ίδιο μπαλκόνι με μια κοπέλα. Όχι για κανέναν άλλο λόγο· μα γιατί άρεσε ο ένας στον άλλον. Εκ του οράν το εράν', άλλωστε. Άρα θέλοντας και μη, πλησίασα και έζησα μέσα στον κόσμο του Γιάννη Χρήστου· αφού με την κοπέλα εκείνη τη Σάντρα· που ήτανε κόρη του- πορευτήκαμε για πολλά χρόνια μαζί ως νεαροί ερωτευμένοι, ως σύζυγοι, χωρισμένοι, φίλοι. Αλλά κι αυτό ακόμη, από μόνο του, δεν σημαίνει και πολλά. Ο ξαφνικός θάνατος όμως του συνθέτη στα σαράντα τέσσερά του χρόνια, τα είχε τινάξει όλα στον αέρα κι έτσι έλαχε σ' εμάς, νέο ζευγάρι τότε, να πασκίζουμε να βάλουμε κάποια τάξη όπου ήταν εφικτό. "Διάσωση" και "διάδοση", ήταν η επωδός μας. Με σεβασμό και σοβαρότητα. Με τα ίδια αισθήματα πάντα προσπάθησα να φτιάξω και το χρονικό αυτό καταγράφοντας ό,τι είχε συσσωρευτεί από τότε μέσα μου. Χωρίς να κάνω ένα τυπικό μνημόσυνο τιμώντας τη μνήμη του, ούτε μιαν αγιογραφία, και ασφαλώς όχι κάποιαν επιστημονική διατριβή. Χωρίς να απευθύνομαι σε ειδικούς. Χωρίς σοβαροφάνεια και ψεύτικη βαρύτητα. Θέλοντας μόνο να φτιάξει ένα ενδιαφέρον ελπίζω ανάγνωσμα· ακριβές και ειλικρινές μέσ' από καταστάσεις και γεγονότα που έζησα.
(Αλέξανδρος Αδαμόπουλος, από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
Ο Αλέξανδρος Αδαμόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε Νομικά στο ΕΚΠ, σκηνοθεσία, κλασική κιθάρα στην Αθήνα και παρακολούθησε μεταπτυχιακά Sociologie Politique στη Σορβόννη. Υπήρξε ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος τής μη κερδοσκοπικής "Εταιρείας Φίλων Μουσικής Γιάννη Χρήστου". Διετέλεσε μέλος και γενικός γραμματέας τού Δ.Σ. τού Εθνικού Θεάτρου.
Οι συλλογές διηγημάτων του «Δώδεκα και ένα ψέματα» και «Ψέματα πάλι» κυκλοφόρησαν στη Γαλλία Γερμανία Ολλανδία Τουρκία Ινδία. Το θεατρικό «Ο Σιμιγδαλένιος» παρουσιάστηκε αγγλικά στο Wesley College τής Μελβούρνης, τουρκικά στο Κρατικό Şehir Tiyatro τής Κωνσταντινούπολης, ενώ εδώ έχει ανέβει σε πάνω από 85 διαφορετικές παραγωγές (Εθνικό Θέατρο, Κ.Θ.Β.Ε, πολλά ΔΗΠΕΘΕ κ.α.)
Άλλα έργα: «Το τσιγάρο και η γιόγκα», «Οχιναιλέγοντας», «Ίναχος ο γιός τού Ωκεανού», «Τα όχι τού ΝΑΙ», «Οι Δαιμονισμένοι», «Auguste Rodin Διαθήκη», «Ο Αδάμ και το μήλο», «Ο κύκλος που δεν κλείνει», «Χύμα», «Για τον Γιάννη Χρήστου».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου