Τρίτη, 22 Ιουλίου 2014

Η ΔΑΦΝΗ ΠΑΝΟΥΡΓΙΑ Σ' ΕΝΑ ΦΑΝΑΡΙΩΤΙΚΟ ΑΣΜΑ ΣΕ ΔΙΑΣΚΕΥΗ ΜΙΧΑΛΗ ΝΙΚΟΛΟΥΔΗ


Μισμαγιά, ήτοι ανθολογία Φαναριώτικης ποίησης. Μιλάμε για μια παραγωγή δύο περίπου αιώνων (17ος-19ος).
Τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα αρκετοί μουσικοί ασχολήθηκαν με το είδος αυτό και μας έδωσαν τις δικές τους μουσικές εκδοχές στις παραδοσιακές - ως επί το πλείστον - μελοποιήσεις.
Εδώ προτείνω μια ιδιαίτερη προσέγγιση του Μιχάλη Νικολούδη (από τον δίσκο του Balkan voices1) σ' ένα άσμα που λέει τα εξής: 
Ἄχ, εἰς τὰ βάθη τῆς καρδιᾶς μου τῶν ματιῶν σου ἡ βολή / βάι ἔξαφνα καὶ παρ' ἐλπίδα ἄναψε καὶ πυρπολεῖ. // Ἀπορῶ τὸ τί θὰ γένω εἰς μιὰ τέτοια φωτιά, / ἄχ, τῶν δακρύων μου ἡ ρύσις, ἱκανὴ δὲν εἶναι πιά. // Ἄχ, ρίψετε, γλυκά μου μάτια, λοιπὸν ἕνα τέτοιο νερόν, /καὶ δροσίσετ' ἕνα σῶμα, ὁποὺ εἶν' γιὰ σᾶς νεκρόν.
Τραγουδάει υπέροχα η Δάφνη Πανουργιά. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Related Posts with Thumbnails