Δευτέρα 16 Οκτωβρίου 2023

ΟΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ "ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ" ΤΟΥ ΑΛΒΑΝΙΑΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ


Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 
Στο τελευταίο φύλλο της εφημερίδας «Ορθόδοξος Τύπος» (13-10-2023), το κεντρικό θέμα φέρει τον τίτλο: «Επιχειρησιακός σχεδιασμός «δολοφονίας» του Αλβανίας».
Το άρθρο υπογράφει κάποιος Δημήτριος Λαμπρόπουλος, θεολόγος, ο οποίος αναφέρεται στην τάχα και «επίθεση» που δέχεται ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος από «Φαναριώτες», για την στάση του στο Ουκρανικό. 
Γράφει, μεταξύ άλλων: «Παρὰ ὅτι ἡ παραπληροφόρηση ἢ ἀήθης ἐπίθεσις προέρχεται εἴτε ἀπὸ κληρικοὺς τοῦ κλίματος τοῦ Φαναρίου (Γρ. Φραγκάκης, Ρ. Ἀναστασιάδης) εἴτε ἀπὸ Ἄρχοντας τοῦ Πατριαρχείου (Ἀν. Βαβοῦσκος, Ἠλ. Δαμιανάκης, Π. Ἀνδριόπουλος, Γ. Βλαντὴς) ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος προσποιεῖται ὅτι δὲν γνωρίζει, ἀφοῦ δὲν λαμβάνει θέσιν φανερῶς». 
Θα μιλήσω μόνο για τον εαυτό μου και για το «Φως Φαναρίου» που διαχειρίζομαι. 
Οι πραγματικοί «δολοφόνοι» του Αρχιεπισκόπου Αλβανίας, λοιπόν, είναι: 
Πρώτον οι Ρώσοι, οι οποίοι τον χρησιμοποιούν ανοιχτά ως όπλο εναντίον του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Τα κείμενά του αναπαράγονται σε όλες τις σχετικές ρωσικές ιστοσελίδες και η όλη διάδοση αποσκοπεί στο να προβληθεί ο Αλβανίας Αναστάσιος ως το αντίπαλον δέος απέναντι στον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο. 
Δεύτερον, οι εγχώριοι «ορθόδοξοι τύποι» και παρεκκλησιαστικοί, οι οποίοι τον προβάλλουν ως αντιπατριαρχικό – φευ- είδωλο»! Ο μεγάλος Αναστάσιος Γιαννουλάτος έχει πλέον το ρόλο αυτού που κονιορτοποιεί τον Οικουμενικό Πατριάρχη (sic). Στο άρθρο του Λαμπρόπουλου στον «Ορθόδοξο Τύπο» γράφονται επί λέξει οι εξής εκφράσεις, τις οποίες οφείλει να αποκηρύξει μετά βδελυγμίας ο Αλβανίας Αναστάσιος: «Αἱ ἐπιστολαὶ τοῦ Τιράνων γελοιοποιοῦν τὸν Κων/λεως», «Ὁ Ἀλβανίας προειδοποιεῖ τούς Φαναριώτας διὰ τὰς αὐθαιρεσίας των», «Ὁ Ἀλβανίας ἀπογυμνώνει τὸν Κων/λεως», «Ἡ ἐπιστολὴ αὐτὴ [του Αλβανίας] κατακεραυνώνει τὸν Πατριάρχην Βαρθολομαῖον καθὼς σαφῶς: α) καταγγέλλεται ὅτι τὸ Πατριαρχεῖον ἀποπειρᾶται νὰ ὑποκαταστήση Οἰκουμενικὴν Σύνοδον, β) ἀναδεικνύει ὡς ἀχάριστον τὸν Κων/λεως, μετὰ ἀπὸ τόσα ἔτη ἀφοσιώσεως, καὶ γ) ὁ ἀναγνώστης αὐθορμήτως συγκρίνει τὰς κακουχίας τοῦ Ἀλβανίας μὲ τὴν «καλοπέρασιν» τῶν Φαναριωτῶν εἰς τὴν Πόλιν». 
Εάν δεν αποκηρύξει αυτό το επαίσχυντο άρθρο ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας, τότε έχουμε το δικαίωμα να βάλουμε με το νου μας τα χειρότερα… 
Τρίτον, οι εγχώριοι «αριστεροί» θεολογούντες, οι οποίοι γράφουν και αυτοί σε τάχα και «αριστερά» sites – που αναπαράγονται, αλίμονο, και από «εκκλησιαστικά» – ότι κρίνοντας την στάση του Αρχιεπισκόπου Αλβανίας στο Ουκρανικό προβαίνουμε σε «δολοφονία» χαρακτήρος και άλλες τέτοιες πομφόλυγες. 
Προφέρουμε απλώς σωστά την πραγματικότητα, όπως αυτή καταγράφεται από συγκεκριμένες ενέργειες του Αρχιεπισκόπου Αλβανίας, τις οποίες καπηλεύονται ασύστολα – κι αυτό πρέπει να το καταλάβει καλά ο Μακαριώτατος – οι πραγματικοί «δολοφόνοι» του. 
Από εμάς δεν κινδυνεύει ο Αρχιεπίσκοπος. Από αυτούς κινδυνεύει, οι οποίοι τον θέλουν αντιφαναριώτικο μπροστοκρίαρο για να θεμελιώσουν τις αντιεκκλησιαστικές θεωρίες και πρακτικές τους.

Σάββατο 14 Οκτωβρίου 2023

"Η ΠΟΛΚΑ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ ΤΗΣ ΠΡΑΓΑΣ" ΤΟΥ ΜΑΝΟΥ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙ ΚΑΙ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΓΚΑΤΣΟΥ ΜΕ ΤΗ ΝΑΝΑ ΜΟΥΣΧΟΥΡΗ

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 
"Οι Μύθοι μιας Γυναίκας" του Μάνου Χατζιδάκι (έργο 48, 1988) σε στίχους Νίκου Γκάτσου. Τραγούδι: Νάνα Μούσχουρη. 
Πρόκειται για την πρώτη - και τελευταία - συνεργασία του Μ. Χατζιδάκι με την Νάνα Μούσχουρη, από την εποχή της δεκαετίας του '60. Το αποτέλεσμα του δίσκου ...μυθικό! Τα δώδεκα τραγούδια που περιέχει "συνθέτουν τους πολλούς μύθους μιας Γυναίκας. Είτε αυτή είναι Μητέρα, είτε Ερωμένη, είτε Αδελφή", έγραφε ο Μάνος Χατζιδάκις στο σημείωμα του δίσκου. 
Μέσα στα τραγούδια του δίσκου και «μια παγωμένη πόλκα και αργή σαν εμβατήριο θανάτου». 
Γράφει στο εσώφυλλο του δίσκου ο Μάνος Χατζιδάκις: 
«Οι Εβραίοι υπέφεραν πρώτοι τη βαρβαρότητα του Ναζισμού με τις εξαθλιωμένες αντισημιτικές ιδεοληψίες. Και η ατμόσφαιρα της Πράγας, μια παγερή τοιχογραφία καταδίωξης και απειλής. Οι επιζήσαντες Εβραίοι γέννησαν παιδιά που σπάνε σήμερα με πέτρες τους καρπούς και τις κλειδώσεις νεαρών Παλαιστινίων. Όμως οφείλουμε να μην αγανακτούμε φαρισαϊκά. Γιατί ο φασισμός δεν είναι ιδεολογία. Είναι και συνθέτει το υποανάπτυκτο κομμάτι του εαυτού μας. Μια ευκαιρία χρειάζεται για να φανερωθεί. Οι Εβραίοι σήμερα. Χτες κι αύριο και πολλές φορές, εμείς». 
Εδώ ο Χατζιδάκις μας παραπέμπει, θα λέγαμε, στο μετέπειτα κείμενό του που αρχίζει ακριβώς έτσι: 
«Ο νεοναζισμός, ο φασισμός, ο ρατσισμός και κάθε αντικοινωνικό και αντιανθρώπινο φαινόμενο συμπεριφοράς δεν προέρχεται από ιδεολογία, δεν περιέχει ιδεολογία, δεν συνθέτει ιδεολογία. Είναι η μεγεθυμένη έκφραση-εκδήλωση του κτήνους που περιέχουμε μέσα μας χωρίς εμπόδιο στην ανάπτυξή του, όταν κοινωνικές ή πολιτικές συγκυρίες συντελούν, βοηθούν, ενισχύουν τη βάρβαρη και αντιανθρώπινη παρουσία του». 
Και καταλήγει ο Χατζιδάκις: 
«Βιώνουμε μέρα με τη μέρα περισσότερο το τμήμα του εαυτού μας – που ή φοβάται ή δεν σκέφτεται, επιδιώκοντας όσο γίνεται περισσότερα οφέλη. Ώσπου να βρεθεί ο κατάλληλος «αρχηγός» που θα ηγηθεί αυτό το κατάπτυστο περιεχόμενό μας. Και τότε θα ‘ναι αργά για ν’ αντιδράσουμε. Ο νεοναζισμός είμαστε εσείς κι εμείς – όπως στη γνωστή παράσταση του Πιραντέλο. Είμαστε εσείς, εμείς και τα παιδιά μας. Δεχόμαστε να ‘μαστε απάνθρωποι μπρος στους φορείς του AIDS, από άγνοια αλλά και τόσο «ανθρώπινοι» και συγκαταβατικοί μπροστά στα ανθρωποειδή ερπετά του φασισμού, πάλι από άγνοια, αλλά κι από φόβο κι από συνήθεια. Και το Κακό ελλοχεύει χωρίς προφύλαξη, χωρίς ντροπή. Ο νεοναζισμός δεν είναι θεωρία, σκέψη και αναρχία. Είναι μια παράσταση. Εσείς κι εμείς. Και πρωταγωνιστεί ο Θάνατος». 
Πρόκειται για το περίφημο κείμενο στο πρόγραμμα αντιναζιστικής συναυλίας που είχε δώσει η Ορχήστρα των Χρωμάτων στις 22 Φεβρουαρίου 1993, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. 
Ήταν η τελευταία του. Το άλλο πρωί η είδηση ήταν ότι ο Χατζιδάκις έπαθε έμφραγμα και ήταν στην εντατική! Άντεξε, με αναλαμπές, για ενάμισι χρόνο ακόμα. Στις 15 Ιουνίου 1994 απέδρασε... 
Το κείμενό του για το φαινόμενο του νεοναζισμού προφητικό, μα και η διαθήκη του! 
Ο Νίκος Γκάτσος δεν επέλεξε, νομίζω, τυχαία την Πράγα για να γράψει την «πόλκα» του. 
Η Πράγα αποτέλεσε ένα από τα παλαιότερα και σημαντικότερα εβραϊκά κέντρα της Κεντρικής Ευρώπης. Ήδη από τον 10ο αιώνα μαρτυρείται στην πόλη παρουσία εβραίων, η οποία παρά τους κατά καιρούς διωγμούς και καταστροφές, παρέμεινε αδιάλειπτη επί χίλια και πλέον χρόνια και δημιούργησε σημαντικά θρησκευτικά και πολιτιστικά επιτεύγματα. 
Πριν τη ναζιστική κατοχή, στην Βοημία και Μοραβία ζούσαν περί τους 120.000 εβραίους, εκ των οποίων ο μεγαλύτερος αριθμός στην Πράγα, στην οποία μάλιστα αποτελούσαν το 1/5 του συνολικού πληθυσμού. Από αυτούς, γύρω στις 26.000 κατάφεραν να διαφύγουν πριν το Ολοκαύτωμα. Από τους υπόλοιπους ο συντριπτικός αριθμός συγκεντρώθηκε στα στρατόπεδα συγκέντρωσης Τερεζίν, Άουσβιτς, Μαϊντάνεκ, Τρεμπλίνκα και Σόμπιμπορ. Περίπου 78.000 εβραίοι της Μοραβίας και Βοημίας χάθηκαν σε αυτά τα στρατόπεδα. 
Στο πλαίσιο της Τελικής Λύσης και για να μνημονεύσει το κατόρθωμά του, ο Χίτλερ ήθελε να δημιουργήσει στην Πράγα ένα Μουσείο για την Εξαφανισμένη Φυλή των Εβραίων, όταν θα ολοκλήρωνε τα σχέδιά του. 
Αλλά ας δώσουμε το λόγο στον Μάνο Χατζιδάκι και τον Νίκο Γκάτσο. 

 

Πρωί πρωί 
παλιοζωή 
μες στου κόσμου τη χλαλοή 
παιδιά γυμνά 
κορμιά σεμνά 
με τραγούδια κι ωσαννά. 

Τραβάν γραμμή 
για το ψωμί 
δε ζητάν άλλη πληρωμή. 
Σκληρή δουλειά 
χωρίς μιλιά 
με τη Βίβλο αγκαλιά. 

Ποιος ειν’ αυτός 
που πάει σκυφτός 
σα να γυρεύει μια χαμένη γη 
έχω σκοπό 
να σας το πω το βράδυ στη συναγωγή. 

Και μια χρονιά 
στην παγωνιά 
είδαμ’ όλοι μας το φονιά 
πρώτη φορά 
να προχωρά 
στου Μολδάβα τα νερά. 


Παντού κραυγές 
και προσταγές 
της Ευρώπης μας οι πληγές. 
Κι εμείς πουλιά 
χωρίς φωλιά 
με τη Βίβλο αγκαλιά. 

Χτες και προχτές 
βραδιές φριχτές 
με του Ραβίνου την πικρή φωνή 
να λέει πολλά 
και να μιλά 
για κάποια γη παντοτινή. 

Πρωτοχρονιά 
στην παγωνιά 
είδαμ’ όλοι μας το φονιά 
πρώτη φορά 
να προχωρά 
στου Μολδάβα τα νερά.


Ο ΜΟΣΧΑΣ ΚΥΡΙΛΛΟΣ ...ΚΑΘΑΙΡΕΣΕ ΤΟΝ ΚΑΘΗΡΗΜΕΝΟ ΠΡΩΗΝ ΚΛΙΝ ΛΕΩΝΙΔΑ


Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 
Στις 23 Σεπτεμβρίου 2023 δημοσιεύσαμε άρθρο του Αλέξανδρου Κιριλένκο (Πνευματικό Μέτωπο Ουκρανίας) για τον καθηρημένο ρώσο μητροπολίτη πρ. Κλιν Λεωνίδα, «Πατριαρχικό Έξαρχο Αφρικής» της Ρωσικής Εκκλησίας. 
Ο αρθρογράφος μας πληροφόρησε ότι με διάταγμα του Πατριάρχη Μόσχας Κύριλλου, απολύθηκε από τη θέση του πρύτανη της Εκκλησίας των Αγίων Πάντων Μόσχας ο καθηρημένος από το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας πρ. Κλιν Λεωνίδας και …προφήτευσε: 
«Πιθανότατα, στην επικείμενη συνεδρίαση της Συνόδου της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, ο αποπεμφθείς Λεωνίδας (Γκορμπατσόφ) θα απομακρυνθεί από τη θέση του «έξαρχου». Γιατί; Δεν πρόκειται για αποτυχίες στο έργο ή για τυχόν παραβάσεις. Πρόκειται για τη φιλία του Λεωνίδα (Γκορμπατσόφ) με τον νεκρό Γιεβγκένι Πριγκόζιν και, ενδεχομένως, ακόμη και για τις προσπάθειές του να καταλάβει τον πατριαρχικό θρόνο». 
Και ο Αλέξανδρος Κιριλένκο μας είπε, ακόμη, και τα εξής διαφωτιστικά: 
«Κατά έναν «περίεργο» τρόπο, η ανάπτυξη των δομών της «εξαρχίας» στην Αφρική συνέπεσε με τη χωροθέτηση των στρατιωτικών βάσεων της οργάνωσης Βάγκνερ του Πριγκόζιν στην αφρικανική ήπειρο. Ορισμένα ρωσικά μέσα ενημέρωσης αποκάλεσαν τον Λεωνίδα (Γκορμπατσόφ) «Πριγκόζιν με ράσα», λέγοντας ότι «ο Λεονίντ άρχισε να αντιγράφει όχι μόνο τη ρητορική του εταίρου του για την ανάπτυξη της Αφρικής, αλλά και τις εξουσιαστικές φιλοδοξίες του». Κατά τη διάρκεια της ανεξήγητης ανταρσίας του Πριγκόζιν τον Ιούνιο του τρέχοντος έτους, ο Λεωνίδας (Γκορμπατσόφ) δεν καταδίκασε άμεσα τις ενέργειες του εταίρου του. Αυτό ερχόταν σε αντίθεση με τη θέση του Πατριάρχη Κύριλλου, ο οποίος ζήτησε ενότητα γύρω από τις «νόμιμες αρχές» – δηλαδή τον Ρώσο πρόεδρο Πούτιν». 
Πράγματι ο πρ. Κλιν Λεωνίδας καθαιρέθηκε από την Σύνοδο της Εκκλησίας της Ρωσίας από «Πατριαρχικός Έξαρχος Αφρικής». Στη θέση του η Σύνοδος όρισε τον Επίσκοπο Ζαράϊσκ Κωνσταντίνο. 
Δε νομίζω ότι είναι εύκολο να πει κανείς τι ακριβώς συμβαίνει στα …άδυτα της Ρωσικής Εκκλησίας. Αποπέμφθηκε …μετ’ επαίνων – και χωρίς εξήγηση - ο πρ. Βολοκολάμσκ (νυν Βουδαπέστης) Ιλαρίων, Πρόεδρος του Τμήματος Εξωτερικών Εκκλησιαστικών Σχέσεων της Ρωσικής Εκκλησίας. Τώρα …καθαιρέθηκε ο πρ. Κλιν Λεωνίδας και από τον Ναό που διακονούσε και από την «Πατριαρχική Εξαρχία Αφρικής». Να δούμε ποιος έχει σειρά τώρα… 
Πάντως η καθαίρεση Λεωνίδα από την «Πατριαρχική Εξαρχία Αφρικής», την οποία ίδρυσε η Μόσχα ως αντίποινα στην αναγνώριση της Αυτοκεφαλίας της Ουκρανίας από το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, δικαιώνει πανηγυρικά το Παλαίφατο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας που προέβη στην καθαίρεση του για όσα αντικανονικά εποίησε στην δικαιοδοσία του. Ταυτόχρονα, η Ρωσική Εκκλησία είναι πιο …μπροστά από όσες Ορθόδοξες Εκκλησίες δεν πήραν την θέση που θα έπρεπε για την καθαίρεση πρ. Κιλν. Τον αποκαθήλωσε νωρίς, χωρίς τις αναστολές των άλλων Ορθοδόξων, οι οποίοι έπρεπε πανηγυρικά από την πρώτη στιγμή να αποδεχθούν την απόφαση του Δευτερόθρονου Πατριαρχείου της Ορθοδοξίας. 
Ειδικά μνημονεύω την στάση αποχής του Αρχιεπισκόπου Αλβανίας Αναστασίου, ο οποίος, λόγω της μακράς διακονίας του στην Αφρική, θα έπρεπε να στηρίξει ανεπιφύλακτα τις αποφάσεις του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας. Όχι μόνο την καθαίρεση του πρ. Κλιν, αλλά και την υιοθέτηση της καταδίκης των «καινοφανών εκκλησιολογικοπολιτικών «θεωριών» περί διαποιμάνσεως του Ρωσικού κόσμου ανά την υφήλιο επί τη βάσει της εθνικότητος» (απόφαση 22ας Νοεμβρίου 2022). 
Δεν πέρασε ούτε χρόνος από την καθαίρεση πρ. Κλιν Λεωνίδα από το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας και αποκαθηλώθηκε και από την δική του, την Ρωσική Εκκλησία. Η ιστορία φαίνεται πως ξεπερνάει τις …αμήχανες Ορθόδοξες Εκκλησίες, οι περισσότερες των οποίων διακατέχονται ακόμα από έναν φόβο απέναντι στη Ρωσία. 
Νομίζω πως η πρωθυπουργός της Εσθονίας Κάγια Κάλας, η οποία επισκέφθηκε αυτή την εβδομάδα στην Αθήνα και παραχώρησε αποκλειστική τηλεοπτική συνέντευξη στην εκπομπή της ΕΡΤ «Επίλογος» και στον Απόστολο Μαγγηριάδη, τα λέει θαυμάσια: 
«Η Ρωσία θέλει να φοβόμαστε, ο φόβος είναι το όπλο της. Σε απειλούν με αυτό που εσύ φοβάσαι έτσι ώστε να μην πάρεις τις αποφάσεις σου. Αν δούμε τον ορισμό της “τρομοκρατίας”, είναι, ουσιαστικά, να σε φοβίσω ώστε να μην πάρεις τις αποφάσεις που κανονικά θα έπαιρνες. Γι’ αυτό δεν πρέπει να φοβόμαστε, επειδή αυτό είναι που τους ενδυναμώνει. Οι δικτάτορες θέλουν να βλέπουν ότι φοβάσαι και μετά πιέζουν ακόμα περισσότερο. Δεν πρέπει, λοιπόν, να τους το προσφέρουμε αυτό. Νομίζω πως όλες αυτές οι απειλές μέχρι στιγμής είναι κενές, αν κοιτάξουμε πίσω. Προτού ξεκινήσει ο πόλεμος ο Πούτιν απειλούσε πως σε όποιον έδινε όπλα στην Ουκρανία θα συνέβαιναν τρομερά πράγματα. Δεν έγινε τίποτα. Υπήρξαν απειλές που δεν υλοποιήθηκαν. Πρέπει να εκλάβουμε τις απειλές ως αυτό που πράγματι είναι. Θέλουν να μας κάνουν να φοβηθούμε, να μας τρομοκρατήσουν. Δεν πρέπει να το επιτρέπουμε αυτό».

ΜΟΣΧΑΣ ΚΥΡΙΛΛΟΣ: Ο ...ΤΕΤΑΡΤΟΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ


Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 
Για τον καλλιτέχνη του ζωγραφικού πίνακα που δημοσιεύουμε εδώ, η θεοφάνεια της Παλαιάς Διαθήκης δεν έχει ιδιαίτερη σημασία. Ο καλλιτέχνης «δεν ενδιαφέρεται» για τον Θεό. Είναι πιο σημαντικό να «αναδειχθεί» το μεγαλείο του Μόσχας Κυρίλλου. Και τελικά αποδεικνύεται περίτρανα ότι η εικόνα του Ρώσου Πατριάρχη είναι πρωταρχική και η Τριάδα δευτερεύουσα. Μάλιστα ο Θεός Πατήρ, ο κεντρικός Άγγελος της περίφημης Αγίας Τριάδας του Ρουμπλιώφ σκιάζεται από το …ανάστημα του Μόσχας Κυρίλλου, ο οποίος είναι ο τέταρτος – πρώτος της Τριάδος. 
Τον Μάϊο του 2023 ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν έλαβε την απόφαση να παραδώσει στη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία την μοναδική εικόνα της Αγίας Τριάδας, του Αντρέι Ρουμπλιόφ. Τότε οι αναλυτές έλεγαν ότι αυτή η κίνηση του Ρώσου Προέδρου δείχνει την αυξανόμενη επιρροή της ισχυρής Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στο κράτος, με φόντο τον πόλεμο στην Ουκρανία. 
Είναι γνωστό πως ο Ρώσος Πατριάρχης Κύριλλος στα κηρύγματά του έχει εκφράσει την αμέριστη υποστήριξή του στην ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και έχει κηρύξει διωγμό εναντίον όσων κληρικών κάνουν λόγο για ειρήνη στα κηρύγματα τους. 
Αυτός ο άνθρωπος, ο …τέταρτος της Αγίας Τριάδος (sic), τολμά να εγκαλεί τον Οικουμενικό Πατριάρχη για πρωτείο εξουσίας!


Παρασκευή 13 Οκτωβρίου 2023

Πάρις Κωνσταντινίδης: “Αφομοιώνοντας τον Ψυχρό Πόλεμο: Οι συμφωνικές ορχήστρες των Θεοδωράκη – Χατζιδάκι στα μέσα της δεκαετίας του ’60”

Μίκης Θεοδωράκης, Μάνος Χατζιδάκις, Παναγιώτης Κανελλόπουλος, Γεώργιος Αβέρωφ, 
Κωνσταντίνος Τσάτσος, Στέλιος Καφαντάρης,
στα καμαρίνια του θεάτρου "Κεντρικόν", μετά από συναυλία της 
Μικρής Ορχήστρας Αθηνών (1963).  

Το Εργαστήριο Ελληνικής Μουσικής και η Φιλαρμονική Εταιρεία Κερκύρας προγραμμάτισαν ένα επιστημονικό συνέδριο, με θέμα «Νεοελληνική Μουσική. Ζητήματα Ιστορίας και Ιστοριογραφίας», το οποίο θα γινόταν στην Κέρκυρα από 13 έως και 15 Μαρτίου 2020. Ένα συνέδριο στη μνήμη του εμβληματικού Κερκυραίου μουσικολόγου Σπύρου Μοτσενίγου (1911-1970), ο οποίος μας κληροδότησε ένα μοναδικό Αρχείο Νεοελληνικής Μουσικής, που φυλάσσεται στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος.
Ωστόσο, τα δεδομένα σε σχέση με την πανδημία Covid-19 στη χώρα μας οδήγησαν στη ματαίωση του συνεδρίου μόλις έξι ημέρες πριν την έναρξή του. Η εξέλιξη αυτή δεν πτόησε τους διοργανωτές και άμεσα αποφασίστηκε η έκδοση ενός συλλογικού τόμου, ο οποίος θα περιείχε τα πονήματα που είχαν ήδη ετοιμαστεί για να παρουσιαστούν στο συνέδριο. 
Αποτέλεσμα είναι ένας πολύτιμος τόμος, ο πέμπτος των εκδόσεων του Μουσείου Μουσικής της Φιλαρμονικής Εταιρείας Κερκύρας. Στις 400 σελίδες του συγκεντρώνονται εικοσιτέσσερα πρωτότυπα μελετήματα νέων και παλαιότερων εκλεκτών ερευνητών με ποικιλία θεμάτων που χρονικά εκτείνονται από τον 16ο αιώνα έως τις παρυφές του 21ου. 
Ξεχωρίζουμε, λόγω ειδικού ενδιαφέροντος, το κείμενο του Πάρι Κωνσταντινίδη, “Αφομοιώνοντας τον Ψυχρό Πόλεμο: Οι συμφωνικές ορχήστρες των Θεοδωράκη – Χατζιδάκι στα μέσα της δεκαετίας του ’60”. 

Η Πειραματική Ορχήστρα Αθηνών υπό τον Μάνο Χατζιδάκι

Το κείμενο του Πάρι Κωνσταντινίδη έρχεται να καλύψει ένα κενό στη γνώση μας για εκείνη την εποχή και την συμβολή Μάνου Χατζιδάκι και Μίκη Θεοδωράκη στο ζήτημα των συμφωνικών ορχηστρών της χώρας. 
Ο Πάρις Κωνσταντινίδης γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε μουσικολογία στα πανεπιστήμια Αθηνών, Μονάχου και Βερολίνου (Χούμπολτ). Υπήρξε υπότροφος του Ιδρύματος Π. & Ε. Μιχελή και επισκέπτης διδάσκων στο Τμήμα Νεοελληνικών Σπουδών του Ελεύθερου Πανεπιστημίου του Βερολίνου. Εκπονεί διδακτορική διατριβή στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Επίσης έχει εργαστεί στη πρωτοβάθμια, δευτεροβάθμια, ειδική και ωδειακή εκπαίδευση, ενώ αρθρογραφεί για τις τέχνες και τον πολιτισμό. 
Paris Konstantinidis, Assimilating the Cold War.The Mikis Theodorakis’ and Manos Hadjidakis’ Symphony Orchestras in the mid-1960s 
Mikis Theodorakis and Manos Hadjidakis have been associated abroad with the ste-reotypical sound of Greece. At home, on the one hand they both expressed the idea ofGreekness in music, and on the other hand they respectively embodied the oppositepolitical poles of the Left and the Right. However, their relationship with the culturalpolitics of the Cold War went unnoticed. In the mid-1960s each of them has foundedan orchestra that was celebrated by the press as an eort to renew classical music inGreece. A closer look, however, shows that Theodorakis’ “Athens Small Orchestra”operated within the framework of socialist humanism, trying to bring the lower socialclasses closer to the Art Music, while Hadjidakis’ “Athens Experimental Orchestra”vigorously promoted Modernism in music, which constituted the aesthetic doctrineof the West.

 

Πέμπτη 12 Οκτωβρίου 2023

ΣΤΟ Istorima / Stavros Niarchos Foundation ΜΕ ΤΟΝ ΙΩΑΝΝΗ ΠΟΡΦΥΡΙΟ - ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ


Ιωάννης Πορφύριος - Καποδίστριας
ΑΚΟΥΣΤΕ το νέο μου podcast για το προφορικό αρχείο Istorima / Stavros Niarchos Foundation με τον θεολόγο και μουσικό Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλο ο οποίος αφηγείται τη ζωή του μέσα στην τέχνη. Αναφέρεται στους σπουδαίους ανθρώπους που γνώρισε μέσα από την ενασχόλησή του με τη βυζαντινή μουσική, ενώ μιλά και για τη σχέση του με τον Μάνο Χατζιδάκι. Στη συνέχεια, αναφέρεται στις καλλιτεχνικές παραγωγές που έχει διοργανώσει ή στις οποίες έχει συμμετάσχει σε Ελλάδα και εξωτερικό, αλλά εξηγεί και πώς συνδυάζει μέσα από τις παραγωγές του τη θεολογία με τη σύγχρονη τέχνη και οπτική. 
ΒΡΕΙΤΕ ΤΗΝ ΕΔΩ


ΑΓΡΥΠΝΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΓΕΩΡΓΙΟ ΝΕΟΥ ΨΥΧΙΚΟΥ


Σε κατανυκτική ατμόσφαιρα τελέστηκε την Tετάρτη, 11η Οκτωβρίου 2023 στον ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου Νέου Ψυχικού, βραδινή αγρυπνία προς τιμήν των Αγίων της πόλεως των Αθηνών, σεπτή ευλογία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος Κ. κ. Ιερωνύμου Β΄. 
Η αγρυπνία φέτος συνέπεσε με το γεγονός της εορτής των Ελευθερίων της πόλεως των Αθηνών, που θεωρείται ως η επίσημη λήξη της κατοχικής περιόδου από τα γερμανικά στρατεύματα. 
Στην ιερά αγρυπνία μετ΄ αρτοκλασίας που τελέστηκε στον ως άνω ιερό Ναό ιερούργησε ο Διευθυντής του Ιδρύματος Ποιμαντικής Επιμόρφωσης Παν. Αρχιμ. Θεολόγος Αλεξανδράκης, επικουρούμενος από τον Παν. Αρχ. Μιχαήλ Σταθάκη, Συνεργάτη του Ι.Π.Ε. και Προϊστάμενο του Ιερού Ναού Αγίου Γεωργίου Νέου Ψυχικού, ενώ μέρος έλαβαν ο Παν. Αρχιμ. Νικόδημος Σκλέπας στρατιωτικός ιερέας των Ε.Δ. και ο Αιδ. Πρεσβύτερος Ιωάννης Χριστοδουλάκης συνεφημέριος του ως άνω ιερού Ναού, παρουσία ευλαβών προσκυνητών, αλλά και των εργαζομένων – συνεργατών και προσώπων που στελεχώνουν το Ίδρυμα και τους ψάλλοντες του ναού.

   

Στο τέλος της αγρυπνίας τελέστηκε επιμνημόσυνη δέηση επί τη εορτή των Ελευθερίων της πόλεως των Αθηνών και των αγωνιστών που θυσιάστηκαν κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου και την περίοδο της κατοχής. 
Ο π. Θεολόγος αναφέρθηκε με λόγο μεστό και ανθρώπινο στη σημασία και το πρότυπο της διδασκαλίας που δίνουν οι Άγιοι και οι Ομολογητές της πίστεως μας στην εποχή μας, με χαρακτηριστικό παράδειγμα αναφοράς την σημερινή ημέρα μνήμης των Αγίων της πόλεως των Αθηνών και ευχαρίστησε άλλη μία φορά τον Παν. Αρχιμ. Μιχαήλ Σταθάκη και τους πατέρες για την φιλοξενία στον πάντα φιλόξενο χώρο του ναού του Αγ. Γεωργίου Ν. Ψυχικού, τους ιεροψάλτες και όλους που συμπροσευχήθηκαν. 
Στόχος του είναι να γίνουν γνωστά τα διαχρονικά μηνύματα και το πρότυπο ζωής που προβάλλουν οι Άγιοι, ώστε να αναδειχθεί το θεολογικό νόημα της αγιότητας, ως πηγή έμπνευσης και νοηματοδότησης της ζωής των χριστιανών κάθε εποχής. Για το σκοπό αυτό διαθέτει το επιμορφωτικό πρόγραμμα “ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ. ΠΡΟΣΩΠΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ ΜΝΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ“.



Τρίτη 10 Οκτωβρίου 2023

"ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΠΡΑΣΙΝΗ" ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΚΟΥΡΟΥΠΟ ΤΟΝ ΜΕΛΩΔΟ


Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 
Από την εξαιρετική Subways Music του φιλόπονου Σοφοκλή Σαπουνά κυκλοφορήθηκε το πρώτο άλμπουμ από μια σειρά πέντε δίσκων μελοποιημένης ποίησης από τον μελωδό Γιώργο Κουρουπό. Ο δίσκος έχει τίτλο: “Αρχή του κόσμου πράσινη”. Ο διακεκριμένος και αγαπημένος συνθέτης επιλέγει και μελοποιεί 25 ποιήματα, χαρίζοντάς μας: 
• Δεκατέσσερα τραγούδια σε ποίηση Οδυσσέα Ελύτη,
• Τρία τραγούδια σε ποίηση Σαπφούς, 
• Τρία τραγούδια σε ποίηση Αρχίλοχου, 
• Τρία τραγούδια σε ποίηση Ανδρέα Εμπειρίκου, 
• Δύο τραγούδια σε ποίηση Κ. Π. Καβάφη. 
Ερμηνεύει κατά τρόπο μοναδικό, τα 22 τραγούδια του δίσκου, ο διεθνούς φήμης βαρύτονος, ο ιεροφάντης Τάσης Χριστογιαννόπουλος. Τα τρία τραγούδια σε ποίηση Σαπφούς ερμηνεύει η σπουδαία μεσόφωνος, η ιέρεια Άρτεμις Μπόγρη. Στο πιάνο δύο ξεχωριστοί πιανίστες, σταθεροί συνεργάτες του συνθέτη, οι μύστες Θανάσης Αποστολόπουλος και Γιάννης Τσανακαλιώτης. 
«Η μουσική», υποστηρίζει ο Γιώργος Κουρουπός, «είναι για την ποίηση το ιδανικό της απόλυτης ελευθερίας. Τί είναι η ποίηση για τους μουσικούς; Είναι μήπως η αναζήτηση μιας ασφαλούς βάσης μέσα στον έλλογο κόσμο και η αποφυγή των κινδύνων της ελεύθερης πτήσης - για να μην πω, πτώσης; Είναι η γοητεία του τελειότερου μουσικού οργάνου, της ανθρώπινης φωνής; Ένα έντεχνο μουσικό έργο θέλει μέσα στη σύζευξή του με τον ποιητικό λόγο, να δημιουργήσει μια νέα μουσική οντότητα, που και το ποίημα να μετουσιώνει, αλλά και τη μουσική σκέψη να προάγει».

 

Προσωπικά θεωρώ πως ο Γιώργος Κουρουπός ο μελωδός δεν γράφει τραγούδια. Είναι ο μαιτρ του ελληνικού lied. Μας δίνει κύκλους τραγουδιών που είναι εφάμιλλοι κύκλων τραγουδιών ευρωπαίων συνθετών. Πολυφωνία, πολυρυθμία, μελωδικότητα, αλλά και διαφωνίες – περάσματα, ελληνικότητα που κυριαρχεί, αλλά δεν κραυγάζει, όλα βαλμένα με αριστοτεχνικό τρόπο στη σύνθεση. Ο Κουρουπός συνθέτει με λογισμό και μ’ όνειρο και βέβαια αναδεικνύει με μαεστρία την μίμηση προς τα νοούμενα. Δεν είναι απλώς ότι δεν παρατονίζει τις λέξεις ή ότι τις τονίζει σωστά επενδύοντάς τις μουσικά. Οι λέξεις στα χέρια του (συνθετική γραφή) και στα πλήκτρα του στάζουν το ίδιο ποίηση και μουσική. Η επιτυχία του είναι, νομίζω, ακριβώς αυτή: Δεν επιδιώκει να υποκαταστήσει την ποίηση, αλλά θέλει να την αναδείξει και μαζί της να φωτιστεί και το δικό του μέλος. Ακόμα και οι επαναλήψεις λέξεων ή φράσεων εκεί αποσκοπούν: στην ενιαία μουσική ποιητική. Αυτή η σχοινοβασία κρατεί πολύ καλά στην μελοποιημένη ποίηση του Κουρουπού. Με μιαν αδιαπραγμάτευτη προοπτική φωτός και ιριδισμών. Τραγούδια με χρώματα, «μουσικές εξαίσιες» ενός «μυστικού θιάσου», όπως θα ‘λεγε κι ο Αλεξανδρινός. 
Η καλλιτεχνική επιμέλεια παραγωγής του δίσκου «Αρχή του κόσμου πράσινη». είναι της ποιήτριας Ιουλίτας Ηλιοπούλου, που είναι για χρόνια σταθερή συνεργάτης και συνοδοιπόρος του Γ. Κουρουπού στην οδό της μουσικής ποιητικής. 


Στο μεταξύ, βραδιά αφιερωμένη στο έργο του ποιητή Οδυσσέα Ελύτη διοργανώνουν την Τετάρτη 11 Οκτωβρίου 2023 στις 7.30 μ.μ. ο Δήμος Καλαμάτας και ο Τομέας Λόγου και Γραμμάτων της Κ.Ε. Φάρις, στην Κεντρική Σκηνή του Μεγάρου Χορού Καλαμάτας. 
Ο συνθέτης Γιώργος Κουρουπός, με μακρόχρονη θητεία και προσφορά στην πόλη της Καλαμάτας, θα παρουσιάσει τον μελοποιημένο Ελύτη του, σ΄ ένα ξεχωριστό πρόγραμμα λόγου και μουσικής. Ο ιεροφάντης Τάσης Χριστογιαννόπουλος θα είναι στο τραγούδι, συνοδευόμενος στο πιάνο από τον Θανάση Αποστολόπουλο και από έξι μουσικούς. Για το έργο του Ελύτη θα εισηγηθεί ο Δημήτρης Κοσμόπουλος, ενώ ποίηση του Ελύτη θα απαγγείλει η ποιήτρια Ιουλίτα Ηλιοπούλου.

Δευτέρα 9 Οκτωβρίου 2023

ΝΕΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ Ο ΑΠΟ ΩΡΕΩΝ ΦΙΛΟΘΕΟΣ


Σήμερα, Δευτέρα 9 Οκτωβρίου 2023, κατά την τακτική συνεδρίαση της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, εξελέγη Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης ο από Ωρεών κ. Φιλόθεος, Αρχιγραμματεύς της Ιεράς Συνόδου. 
Με αφορμή την εκλογή του Επισκόπου Ωρεών σε Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης, παραθέτουμε την έκτη εκπομπή μας της σειράς «Προς Εκκλησιασμόν», μία παραγωγή της ενορίας του Ι. Ναού Αγίου Γεωργίου Νέου Ψυχικού, με προσκεκλημένο τον Επίσκοπο Ωρεών κ. Φιλόθεο. 
Επιμελείται και παρουσιάζει ο Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος. 
Η εκπομπή προβλήθηκε στις 7 Μαρτίου 2021 και αποτελεί ένα μικρό αφιέρωμα στον μεγάλο Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη και τη γενέτειρά του νήσο Σκιάθο, με αφορμή τα 170 χρόνια από τη γέννηση του αγίου των Νεοελληνικών Γραμμάτων (4-3-1851) και τα 110 από την κοίμησή του (3-1-1911). 

   

Ο Επίσκοπος Ωρεών Φιλόθεος γεννήθηκε στις 9 Ιουλίου 1977 στη Χαλκίδα. Σπούδασε τη Θεολογία στη Θεολογική Σχολή Αθηνών. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στη Θεολογική Σχολή Θεσσαλονίκης. Στις 16 Φεβρουαρίου 2002 εκάρη μοναχός στην Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου, την επιλεγομένη "ΑΡΜΑ" (κοντά στο χωριό Φύλλα Ευβοίας). Στις 17 Φεβρουαρίου 2002 χειροτονήθηκε Διάκονος από τον Μητροπολίτη Χαλκίδος Χρυσόστομο. Στις 19 Ιουνίου 2002 χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος από τον ίδιο Μητροπολίτη, λαβών και το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη. Υπηρέτησε ως Ιεροκήρυκας (2002-2009) και Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος (2009-2016) της Μητροπόλεως Χαλκίδος. 


Το 2016 διορίστηκε Γραμματέας της Συνοδικής Επιτροπής Εκκλησιαστικής Εκπαιδεύσεως και Επιμορφώσεως του Εφημεριακού Κλήρου. Το 2018 διορίστηκε Α΄ Γραμματέας - Πρακτικογράφος της Ιεράς Συνόδου. Στις 21 Μαρτίου 2019 διορίστηκε Αρχιγραμματέας της Ιεράς Συνόδου και στις 15 Οκτωβρίου 2019 χειροτονήθηκε στον Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών Επίσκοπος Ωρεών, Βοηθός Επίσκοπος της Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Στις 9 Οκτωβρίου 2023 εξελέγη Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης.

Κυριακή 8 Οκτωβρίου 2023

"ΠΡΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΜΟΝ" ΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΡΙΑ ΑΔΑΜΑΝΤΙΑ ΜΑΡΚΑΝΑΣΤΑΣΑΚΗ (ΒΙΝΤΕΟ)


Η ενορία του Ιερού Ναού Αγίου Γεωργίου Νέου Ψυχικού παρουσιάζει την διαδικτυακή εκπομπή «Προς Εκκλησιασμόν», όπου φιλοξενούνται εργάτες του πνεύματος και της τέχνης. 
Στην 67η εκπομπή προσκεκλημένη η ποιήτρια Αδαμαντία Μαρκαναστασάκη. 
Επιμελείται και παρουσιάζει ο Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος.
Κάμερα, τεχνική επεξεργασία: Κατερίνα Δ. Λεονάρδου. 

 

Η Αδαμαντία Μαρκαναστασάκη γεννήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 1968 στο Νέο Ψυχικό. Σπούδασε στη Νομική Σχολή Αθηνών, ασκήθηκε στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, ενώ το 1992, μετά από εξετάσεις στο Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών, έλαβε την άδεια ασκήσεως επαγγέλματος. Από το 1998 εργάζεται σε Νομικά Τμήματα διαφόρων τραπεζικών ιδρυμάτων και ταυτόχρονα αρθρογραφεί σε εφημερίδες (κριτικές βιβλίων κ.ά.). Με την ποίηση ασχολήθηκε από την ηλικία των δώδεκα ετών, ενώ στα δέκα οκτώ βραβεύτηκε σε διαγωνισμό ποίησης του Συλλόγου Ελλήνων Λογοτεχνών και Επιστημόνων. Το 2009 εξέδωσε την ποιητική συλλογή «Ήχοι της Πέννας» διαθέτοντας τα έσοδα στο Σύλλογο Γυναικών με Καρκίνο Μαστού «ΑΛΜΑ ΖΩΗΣ». Από το 2013 είναι ενεργό μέλος του Συμβουλίου της Φιλοπτώχου Αδελφότητος της Ενορίας Αγίου Γεωργίου Νέου Ψυχικού. 
Πρόσφατη ποιητική συλλογή της (2023) το "Σπαρτίον κόκκινον", που περιλαμβάνει ποιήματα για τους Αγίους της Αθήνας. 
Εκτός των ποιητικών συλλογών έχει γράψει και φιλοσοφικά δοκίμια.


Σάββατο 7 Οκτωβρίου 2023

Παρουσίαση της Ποιητικής Συλλογής "Σπαρτίον κόκκινον" της Αδαμαντίας Μαρκαναστασάκη


Την Τρίτη 3 Οκτωβρίου 2023 στην αίθουσα του Μορφωτικού Εξωραϊστικού Ομίλου Νέου Ψυχικού πραγματοποιήθηκε η παρουσίαση της ποιητικής συλλογής Σπαρτίον κόκκινον, που συνέγραψε η κ. Αδαμαντία Μαρκαναστασάκη και που συνεκδόθηκε από τον Όμιλο και την Ενορία του Ιερού Ναού Αγίου Γεωργίου Νέου Ψυχικού. 
Η παρουσίαση τέθηκε υπό την αιγίδα του Ιδρύματος Ποιμαντικής Επιμορφώσεως της Ιεράς Αρχιεπισκοπής  Αθηνών καθώς η συλλογή είναι ο Α’ τόμος ποιημάτων για τους Αγίους των Αθηνών, που εορτάζουν από τον Ιανουάριο έως και τον Ιούλιο. Η σύλληψη της ιδέας προέκυψε από τα μαθήματα Τοπικής Αγιολογίας του Ιδρύματος Ποιμαντικής Επιμορφώσεως που έλαβαν χώρα στην εν λόγω Ενορία το 2021. 
Χαιρετισμό απηύθυνε ο Πρόεδρος του Ομίλου κ. Χαράλαμπος Μπονάτσος, ενώ την έκδοση προλόγισε ο αρχιμ. Μιχαήλ Σταθάκης, κάνοντας λόγο για το σπαρτίον, τον μίτο δηλαδή που μας διασφαλίζει την έξοδο από τον λαβύρινθο και που λαμβάνει σήμερα μορφή μέσω των ποιημάτων που μας συνδέουν με τους τοπικούς Αγίους των Αθηνών, τους μόνους βοηθούς μας στις δυσκολίες του βίου. 
Η καθηγήτρια Συγκριτικής Θρησκευτικής Λογοτεχνίας της Θεολογικής Σχολής του ΕΚΠΑ, κ. Κίρκη Κεφαλέα, η οποία υπογράφει και το εισαγωγικό σημείωμα αναφέρθηκε στην έννοια του κόκκινου σπαρτίου καθώς γίνεται αναφορά του στην Αγ. Γραφή και ερμηνεύεται ως ο πόθος των μαρτύρων για την ένωση με τον Νυμφίο και πρώτο Μάρτυρα Χριστό. 


Η υποψήφια Διδάκτωρ της Θεολογικής Σχολής του ΕΚΠΑ και φιλόλογος κ. Ελένη Λιάπη έκανε εμπεριστατωμένη αναφορά στην Αθηναϊκή Αγιολογία ενώ η θεολόγος και επίσης υποψήφια Διδάκτωρ του ΑΠΘ κ. Ιωάννα Κορδοπάτη απήγγειλε ποιήματα από τη συλλογή. 
Την εκδήλωση αποφώνησε ο Διευθυντής του Ιδρύματος Ποιμαντικής Επιμορφώσεως, Αρχιμ. Θεολόγος Αλεξανδράκης, ο οποίος συνεχάρη τους συντελεστές της έκδοσης αλλά και τους παρισταμένους της κατάμεστης αίθουσας και σημείωσε ότι η επιτυχία των σεμιναριακών μαθημάτων του ΙΠΕ δεν είναι μόνο η επιτυχής παρακολούθησή τους από τους ενδιαφερομένους, αλλά κυρίως όταν αυτά έχουν με τον οποιονδήποτε τρόπο αντίκτυπο και μετακύλιση στην τοπική κοινωνία. 
Η σύλληψη της ιδέας για την συγγραφή ποιημάτων για τους Αγίους των Αθηνών, η υλοποίησή της, η έκδοση αλλά και η αποδοχή της από τον κοινωνικό περίγυρο, καθιστούν την Ενορία πραγματικά ζωντανό κύτταρο, δικαιώνοντας έτσι τις ανύσταχτες προσπάθειες και την μέριμνα του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών κ. Ιερωνύμου Β’ για την διά βίου επιμόρφωση των ιερέων και των στελεχών των Ενοριών της Αρχιεπισκοπής αλλά και κάθε ενδιαφερομένου.
Ίδρυμα Ποιμαντικής Επιμορφώσεως της Ιεράς Αρχιεπισκοπής  Αθηνών 
Video: ecclesiatv.gr

 

Το “Φως Φαναρίου” απαντά στην Εκκλησία της Αλβανίας


Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 
Το «Φως Φαναρίου» πριν λίγες μέρες έφερε στο φως ένα ηχητικό ντοκουμέντο, στο οποίο ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος, μιλάει αγγλικά και εκφράζεται με φιλόφρονες λόγους για τον «πρωτοστάτη διχαστικών ενεργειών», ήτοι τον νυν Επίσκοπο Φιλομηλίου Θεοφάνη, προϊστάμενο για τις υπό το Οικουμενικό Πατριαρχείο Αλβανόφωνες Ορθόδοξες Κοινότητες στις Η.Π.Α. 
Η Εκκλησία της Αλβανίας με σχετικό ανακοινωθέν της (6 Οκτωβρίου 2023), το οποίο απέστειλε παντού, μας πληροφορεί για το συγκεκριμένο ντοκουμέντο, ότι «μία τυπική ευγενής αναφορά δεν σημαίνει ακύρωση βαρυτάτων ευθυνών». Αλλά μας λέει και αρκετά, εξόχως αποκαλυπτικά πράγματα, για τη σχέση της με τον Φιλομηλίου Θεοφάνη, τον οποίο θεωρεί υπεύθυνο για «αποτυχημένες διχαστικές ενέργειες στα πρώτα κρίσιμα χρόνια για την Εκκλησία της Αλβανίας». 
 Ας δούμε, λοιπόν, τα όσα ενδιαφέροντα μας λέει η Εκκλησία της Αλβανίας: 
«Στις 8 Σεπτεμβρίου 2019, προερχόμενος από τις ΗΠΑ, επισκέφτηκε τα Τίρανα, τον τόπο της γεννήσεώς του. Τότε, κατ’ άκραν επιείκειαν, τού επετράπη να λειτουργήσει, ως κληρικός πλέον μιας άλλης Ορθοδόξου Αυτοκεφάλου Εκκλησίας, της Ρουμανικής και προσφωνήθηκε με ευγενή χαιρετισμό, κατά την προτροπή του Κυρίου (Μτ 5:44)». 
Τι σημαίνει το «κατ’ άκραν επιείκειαν, τού επετράπη να λειτουργήσει»; Ήταν σχισματικός, ήταν σε ακοινωνησία, τελούσε υπό κάποιο επιτίμιο; Είχε καταγγείλει στην Ορθοδοξία η Εκκλησία της Αλβανίας τον εν λόγω για κανονικά παραπτώματα; Του επετράπη να λειτουργήσει επειδή ήταν «κληρικός πλέον μιας άλλης Ορθοδόξου Αυτοκεφάλου Εκκλησίας, της Ρουμανικής»; Τι είδους εκκλησιολογία είναι αυτή την οποία εισάγει η Εκκλησία της Αλβανίας; Μπορεί η Θεία Λειτουργία, η έκφραση της ενότητος της Εκκλησίας, να χρησιμοποιείται «κατ’ άκραν επιείκειαν»; Πρόκειται για πρακτική Savoir Vivre; Στη συνέχεια, αφού εφαρμόστηκε η «κατ’ άκραν επιείκεια», γιατί έπρεπε ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας να τον προσφωνήσει «με ευγενή χαιρετισμό», αυτόν που τον χαρακτηρίζει με τα μελανότερα χρώματα για την διασπαστική δράση του; Γνωρίζουμε όλοι ότι αυτές οι προσφωνήσεις φιλοφρόνησης μέσα στο ναό, έχουν σκοπό να εξάρουν τον κληρικό για τον οποίο λέγονται και ο Αλβανίας Αναστάσιος είπε ότι «είχαμε τη χαρά να έχουμε μαζί μας τον πατέρα Θεοφάνη να λειτουργήσει μαζί μας. Για πολλά χρόνια ήταν στη Ρουμανία και τώρα επίσης διακονεί στην Αμερική. Είναι ένας αγαπημένος αδελφός και είναι χαρά να έχουμε…». 
Δεν μπορώ να πιστέψω ότι ο Αλβανίας Αναστάσιος εννοεί «την προτροπή του Κυρίου (Μτ 5:44)», την οποία επικαλείται, ως μια «τυπική ευγενή αναφορά που δεν σημαίνει ακύρωση βαρυτάτων ευθυνών». Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι ο Αλβανίας Αναστάσιος δεν εννοεί πλήρως αυτά που λέει. Και μάλιστα για μια περίπτωση που ο ίδιος τώρα καταγγέλλει. 
Όμως, η Εκκλησία της Αλβανίας σημειώνει στο ανακοινωθέν της ότι «όταν αργότερα έγινε γνωστό ότι επιδίωκε να ανυψωθεί εις Μητροπολίτη για τις κοινότητες των Αλβανών της Αμερικής υπό την OCA, εις διαδοχήν του μακαριστού Μητροπολίτου Νίκωνος Liolin, κατά την επίσκεψή του στα Τίρανα στις 9 Αυγούστου 2020, δεν τού επετράπη να συλλειτουργήσει». 
Λυπούμαι για την τελείως προβληματική αυτή άποψη μιας Ορθόδοξης Εκκλησίας με ηγέτη τον μεγάλο θεολόγο Αναστάσιο Γιαννουλάτο. Απαγορεύεται σε κάποιον κληρικό να συλλειτουργήσει επειδή «έγινε γνωστό ότι επιδίωκε να ανυψωθεί εις Μητροπολίτη»; Είναι αυτό εκκλησιολογικό κριτήριο για να δοθεί η άδεια σε κάποιον κληρικό να συλλειτουργήσει; Όλοι γνωρίζουμε ότι το «όνειρο» όλων σχεδόν των αρχιμανδριτών είναι να γίνουν μητροπολίτες. Και το επιδιώκουν αυτό με πολλούς τρόπους. Θα πρέπει να τους απαγορεύεται να λειτουργήσουν; Και ποιος θα το κρίνει αυτό; Κι ακόμα, ο νυν Φιλομηλίου Θεοφάνης, σύμφωνα με την Εκκλησία της Αλβανίας, «επιδίωκε να ανυψωθεί εις Μητροπολίτη για τις κοινότητες των Αλβανών της Αμερικής υπό την OCA», δηλαδή μιλάμε για μια άλλη δικαιοδοσία. Μπορεί, άραγε, η απαγόρευση της Θ. Λειτουργίας στα Τίρανα να …αποτρέψει μια τέτοια εξέλιξη στις Η.Π.Α.; Δεν χωράει ο νους μου το σκεπτικό της Εκκλησίας της Αλβανίας! 
Στο ανακοινωθέν – απάντηση στο «Φως Φαναρίου», σημειώνεται ότι «η φωτογραφία που προβάλλεται στο εν λόγω δημοσίευμα δεν είναι από την Αλβανία, αλλά από μία επίσκεψη του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου κ. Αναστασίου στη Βοστόνη». Εφόσον ο Αλβανίας Αναστάσιος καταμαρτυρεί τόσα στον Φιλομηλίου Θεοφάνη, πώς επιτρέπει σε αυτόν να στέκεται δίπλα του σε μια αναμνηστική, έστω, φωτογραφία και μάλιστα στην Βοστόνη, όπου δηλαδή επιδίωκε να γίνει μητροπολίτης των Αλβανοφώνων ο Θεοφάνης Κόγια; Προφανώς κατά την επίσκεψή του στην Αμερική ο Αλβανίας Αναστάσιος ήλθε σε επαφή με τον Θεοφάνη Κόγια. Τι άραγε είπαν τότε; 
Η Εκκλησία της Αλβανίας κλείνει την απάντηση της στο «Φως Φαναρίου» με μια πολύ …περίεργη πρόταση: «Τα γεγονότα αυτά αποτελούν αδιαμφισβήτητο τεκμήριο του τρόπου με τον οποίο ενεργεί ο συγκεκριμένος κληρικός, σε σχέση με τις προσωπικές του επιδιώξεις και τις αρνητικές επιπτώσεις τους για την κατ’ Αλβανίαν Ορθόδοξο Εκκλησία». 
Σε ποια «γεγονότα» αναφέρεται η Εκκλησία της Αλβανίας; Κανένα συγκεκριμένο και σημαντικό γεγονός δεν μνημονεύει. Και αυτό είναι το παράδοξο! Ενημέρωσε επισήμως τις Ορθόδοξες Εκκλησίες για τις «διχαστικές ενέργειες» του Θεοφάνη Κόγια; Έπραξε τα δέοντα; Οι πολλοί μάθαμε την αντίδραση της πολύ πρόσφατα όταν εξελέγη Επίσκοπος Φιλομηλίου. Επίσης, η Εκκλησία της Ρουμανίας ενημερώθηκε για το «ποιόν» του Θεοφάνη Κόγια από την Εκκλησία της Αλβανίας, όταν τον δέχθηκε στους κόλπους της; 
Δυστυχώς, η απάντηση της Εκκλησίας της Αλβανίας στο «Φως Φαναρίου» συσκοτίζει και δεν φωτίζει, όπως θα έπρεπε, την υπόθεση. Υπάρχουν πολλά κενά και σοβαρά ερωτήματα στα οποία, όπως έχουν εξελιχθεί τα πράγματα, η Εκκλησία της Αλβανίας οφείλει να απαντήσει με σαφήνεια και λεπτομέρειες.

Παρασκευή 6 Οκτωβρίου 2023

Η Εκκλησία της Αλβανίας απαντά στο “Φως Φαναρίου”


ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΑΥΤΟΚΕΦΑΛΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΑΛΒΑΝΙΑΣ 
Μία τυπική ευγενής αναφορά δεν σημαίνει ακύρωση βαρυτάτων ευθυνών
Σχετικά με δημοσίευμα στην ιστοσελίδα «Φως Φαναρίου» (3 Οκτωβρίου 2023) που χαρακτηρίζεται ως «Ντοκουμέντο», τα γεγονότα έχουν ως εξής: Όπως ήδη έχει διευκρινιστεί (δελτίο τύπου 5 Ιουλίου 2023), ο Αρχιμανδρίτης (Arjan) Θεοφάνης Κόγια, χειροτονημένος στη Ρουμανία, μετά την αποτυχία των διχαστικών ενεργειών του στο Ελμπασάν (1995) στα πρώτα κρίσιμα χρόνια για την Εκκλησία της Αλβανίας, εγκαταστάθηκε στις ΗΠΑ. Εκεί εντάχθηκε σε ρουμανική κοινότητα υπό τη δικαιοδοσία της Ορθοδόξου εν Αμερική Εκκλησίας (OCA). Δεν ζήτησε ποτέ συγγνώμη για την υπονομευτική δράση του, η οποία μέχρι σήμερα εξακολουθεί να έχει συνέπειες. 
Στις 8 Σεπτεμβρίου 2019, προερχόμενος από τις ΗΠΑ, επισκέφτηκε τα Τίρανα, τον τόπο της γεννήσεώς του. Τότε, κατ’ άκραν επιείκειαν, τού επετράπη να λειτουργήσει, ως κληρικός πλέον μιας άλλης Ορθοδόξου Αυτοκεφάλου Εκκλησίας, της Ρουμανικής και προσφωνήθηκε με ευγενή χαιρετισμό, κατά την προτροπή του Κυρίου (Μτ 5:44). Ωστόσο, όταν αργότερα έγινε γνωστό ότι επιδίωκε να ανυψωθεί εις Μητροπολίτη για τις κοινότητες των Αλβανών της Αμερικής υπό την OCA, εις διαδοχήν του μακαριστού Μητροπολίτου Νίκωνος Liolin, κατά την επίσκεψή του στα Τίρανα στις 9 Αυγούστου 2020, δεν τού επετράπη να συλλειτουργήσει. 
Οι αρμόδιοι της OCA, όταν ενημερώθηκαν για τις διχαστικές ενέργειές του το έτος 1995, δεν προχώρησαν στην εκλογή του. Στη συνέχεια προσέγγισε την Ελληνορθόδοξη Αρχιεπισκοπή Αμερικής υπό το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Τελικά εξελέγη Βοηθός Επίσκοπος του Οικουμενικού Πατριάρχη για τους Αλβανικής καταγωγής Ορθοδόξους στη Β. Αμερική, εις διαδοχήν του μακαριστού Μητροπολίτου Ηλία Κάτρε, ο οποίος είχε σφόδρα εναντιωθεί στις αρχικές διχαστικές προσπάθειες του τότε Αρχιμανδρίτη Θεοφάνη Κόγια. 
Η φωτογραφία που προβάλλεται στο εν λόγω δημοσίευμα δεν είναι από την Αλβανία, αλλά από μία επίσκεψη του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου κ. Αναστασίου στη Βοστόνη. Ως προς το ηχητικό παράθεμα, μια ευγενής τυπική προφορική αναφορά δεν εξαλείφει τις ευθύνες για σοβαρά παραπτώματα. 
Τα γεγονότα αυτά αποτελούν αδιαμφισβήτητο τεκμήριο του τρόπου με τον οποίο ενεργεί ο συγκεκριμένος κληρικός, σε σχέση με τις προσωπικές του επιδιώξεις και τις αρνητικές επιπτώσεις τους για την κατ’ Αλβανίαν Ορθόδοξο Εκκλησία 
Τίρανα 6 Οκτωβρίου 2023 
Από το Γραφείο Τύπου της Ιεράς Συνόδου

ΤΡΙΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΟΥ ΜΟΥΣΙΚΟΛΟΓΟΥ ΚΩΣΤΗ ΔΕΜΕΡΤΖΗ ΓΙΑ ΤΑ "ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΚΑ" ΣΤΗΝ "ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΕΥΒΟΙΑ"


ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΕΥΒΟΙΑ 22-9-2023 
Βιβλία που λάβαμε 
Ο Μάνος Χαζιδάκις ως επικίνδυνος αντιεξουσιαστής 
Επ’ αφορμή των «Χατζιδακικών», του Παναγιώτη Ανδριόπουλου 

Του μουσικολόγου Κωστή Δεμερτζή
Φίλοι μου, ποιος χρωστάει μεγαλύτερη χάρη σε ποιον; Εμείς σ’ αυτήν, που είναι τόσο όμορφη, που χαιρόμαστε να την βλέπουμε; Ή αυτή σ’ εμάς, που, αν δεν ήμασταν εμείς, σε τι θα χρησίμευε η ομορφιά της; 
Σωκράτης, κατά Ξενοφώντα 
(από τα «Απομνημονεύματα», εδώ: από μνήμης) 
Ο Παναγιώτης Ανδριόπουλος, αγαπητός φίλος, δραστήριος ερευνητής και δημιουργός σε όλο το φάσμα του πολιτισμού, με επίκεντρο, όμως, την μουσική, εξέδωσε πρόσφατα (τον Ιούνιο, φέτος) το βιβλίο του «ΤΑ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΚΑ». Ένα βιβλίο 200 σελίδων, με έναν εκπληκτικό πλούτο ύλης, την οποία ο Ανδριόπουλος γνωρίζει «από πρώτο χέρι», όντας συν-δημιουργός πολλών από τα δρώμενα του πολιτισμού που επεξεργάζεται στις σελίδες του, και έχοντας γνωρίσει από κοντά προσωπικότητες του τόπου που, έχοντας το μέγεθος που έχουν – και τη σημασία που έχουν – αναζητούν τον κατάλληλο αποδέκτη, για να «κουμπώσουν» και να προωθηθούν στον χώρο που τους αναλογεί – διαμορφώνοντας την ταυτότητα του τόπου με τρόπο που θα του άξιζε, αν ο τόπος αποδειχνόταν άξιος για κάτι τέτοιο. 
Το ότι ο Χατζιδάκις έρχεται, στο βιβλίο, ως κεντρική μορφή του βιβλίου, συσχετιζόμενος με μια μεγάλη σειρά φυσιογνωμιών της τέχνης (στον όρο αυτό εννοούμε: και της μουσικής, και των γραμμάτων) και του πνεύματος είναι χαρακτηριστικό της οπτικής του βιβλίου – και εύστοχο: ο Χατζιδάκις υπήρξε γεφυροποιός ανάμεσα στα ρεύματα πολιτισμού που ενέσκηπταν και διέτρεχαν τον χώρο, επιλεκτικός, κριτικός, και ευρύνους. Και ο Ανδριόπουλος είχε θητεύσει κοντά του – την εποχή της Ορχήστρας των Χρωμάτων. 


Σε μια στιγμή, το βλέμμα μας θα πρέπει να εστιαστεί και στον ίδιο τον Πατρινό συγγραφέα, τον Παναγιώτη Ανδριόπουλο, με σπουδές θεολογίας και επάγγελμα καθηγητής, έχει την δυνατότητα (όπως πολλοί από εμάς) να συνεισφέρει – και συνεισφέρει πολλά! – στον πολιτισμό μας, χωρίς να συνωστίζεται στους συλλόγους και στους διαδρόμους και στα λόμπυ και όπου αλλού για να κερδίσει τον επιούσιο «πουλώντας» την συνεισφορά του. Η εκπομπή του «προς εκκλησιασμόν» (στην οποία μας έκανε την τιμή να παρουσιάσει, κι εμάς και τα βιβλία μας) είναι ένα ζεστό, ΠΡΟΣΩΠΙΚΌ – και πολυπρόσωπο, μιας συλλογικής προσωπικότητας, εκεί, στο Άγιο Γεώργιο Νέου Ψυχικού. Πατώντας γερά το ένα του πόδι στην καθ’ ημάς Ανατολή της Βυζαντινής μουσικής, ως ιεροψάλτης, μεταξύ άλλων, και γνωρίζοντας καλά τον χώρο της «Ευρωπαϊκής» (κάποτε λεγόμενης) μουσικής, είναι ιστορικά υποψιασμένος, και απέχει από αδόκιμα κοκτέιλ, μείγματα και αμαγάλματα σαν εκείνα που δοκιμάστηκαν κατά καιρούς στον Ελληνικό χώρο, «τοποθετώντας» τα τελευταία εκεί που τους αρμόζει, στην ιστορική τους αξία και σημασία. 
Όμως, στον Ανδριόπουλο και στο βιβλίο του έχουμε κι άλλα να πούμε. Τον λόγο έχει ο συγγραφέας, εδώ, αναπαράγουμε τον πρόλογό του στο βιβλίο του, με τίτλο: «Μάνος Χατζιδάκις, ο επικίνδυνος αντιεξουσιαστής». Και μόνον το ότι ο πρόλογος του βιβλίου αυτού έχει αυτή τη διατύπωση, λέει πολλά για την οπτική γωνία του συγγραφέα. Εμείς, … για περισσότερα, στα επόμενα φύλλα!


Με αφορμή τα «Χατζιδακικά», του Παναγιώτη Ανδριόπουλου 
(κάποιες παρατηρήσεις) 
(πρώτη συνέχεια από πέντε) 
Έχοντας παρουσιάσει, στις δύο προηγούμενες συνέχειες, τον πρόλογο του Παναγιώτη Ανδριόπουλου στο βιβλίο του «τα Χατζιδακικά», συνεχίζουμε, στις συνέχειες που ακολουθούν με τις δικές μας σημειώσεις, πλέον, πάνω στο βιβλίο το ίδιο του Ανδριόπουλου – ακριβέστερα: στην συγγραφική του πράξη. 
Ο όρος «συγγραφική πράξη», εδώ, χρειάζεται μια διευκρίνιση. Γιατί η συγγραφή ενός βιβλίου σαν «τα Χατζιδακικά» δεν είναι κάτι που μπορεί να απομονωθεί από την γενικότερη ζωή και δράση του συγγραφέα. Και τούτο ισχύει για κάθε βιβλίο, αλλά περισσότερο για τον τρόπο που είναι συντεταγμένα τα «Χατζιδακικά»: δηλαδή οργάνωση, κατά ενότητες, ενός αριθμού παλαιότερων κειμένων, κατά τρόπο ώστε αυτά να συντίθενται, πλέον, σε μια νέα ενότητα. Ένα, τρόπον τινά, ψηφιδωτό στιγμών του παρελθόντος χρόνου, ώστε να μας δίδεται μια νέα εικόνα, μια νέα «σύνθεση». 
Ακολουθεί ολόκληρο το κείμενο του Κωστή Δεμερτζή



Σημείωση Ιδιωτικής Οδού:
Εκφράζω την βαθειά ευγνωμοσύνη μου στον έγκριτο μουσικολόγο και ευρυμαθέστατο (είναι πολλές οι ιδιότητές του) Κωστή Δεμερτζή, γιατί έσκυψε με τόση προσοχή στα "ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΚΑ" μου και με πλούτισε με τα τόσο ουσιαστικά κείμενά του. 
Π.Α.Α.

Τετάρτη 4 Οκτωβρίου 2023

Διαδικτυακή παρουσίαση βιβλίου του π. Γεωργίου Τσέτση περί Πόλης και Φαναρίου


Η Οικουμενική Ομοσπονδία Κωνσταντινουπολιτών & ο Σύλλογος Ελλήνων εκ Κωνσταντινουπόλεως στην Ελβετία, οργανώνουν διαδικτυακά την Πέμπτη 5 Οκτωβρίου 2023 και ώρα Ελλάδος 19:00 παρουσίαση του βιβλίου του Μεγάλου Πρωτοπρεσβυτέρου π. Γεωργίου Τσέτση, «Σταχυολογήματα περί Πόλης καί Φαναρίου» που κυκλοφόρησε πρόσφατα στις εκδόσεις Τσουκάτου
Συμμετέχοντες στην διαδικτυακή παρουσίαση: 
- Ο Πανοσιολογιώτατος Μέγας Πρωτοσύγκελλος του Οικουμενικού Πατριαρχείου κ. Θεόδωρος, Καθηγητής Πατριαρχικής Ανώτατης Εκκλησιαστικής Ακαδημίας Κρήτης (Π.Α.Ε.Α.Κ.). 
- O Αντώνιος Χατζόπουλος, Αρχειοφύλακας των Πατριαρχείων, Άρχων της ΜΧΕ, 
- Ο Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος, Καθηγητής, Μουσικός, Δημοσιογράφος, Άρχων της ΜΧΕ, 
- Ο Αριστείδης Βικέτος, Δημοσιογράφος, Άρχων της ΜΧΕ, 
- Η Πηνελόπη Τσουκάτου, εκ μέρους των Εκδόσεων Τσουκάτου. 
- Συντονιστής: Ο Νικόλαος Ουζούνογλου, Ομ. Καθηγητής, Πρόεδρος της ΟΙ.ΟΜ.ΚΩ, Άρχων της ΜΧΕ. 
Στοιχεία εκδήλωσης στο zoom: Meeting ID: 821 2603 8261 / Passcode: 005713 

Ντοκουμέντο: Όταν ο Αλβανίας Αναστάσιος ονόμαζε τον Φιλομηλίου Θεοφάνη «αγαπημένο αδελφό»


Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου
Στις 5 Ιουλίου 2023 από την Αρχιγραμματεία της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Αλβανίας εκδόθηκε ένα ανακοινωθέν με αφορμή την εκλογή του π. Θεοφάνους (Arjan) Koja ως επισκόπου για τους Αλβανοφώνους των Η.Π.Α. από το Οικουμενικό Πατριαρχείο. 
Σε εκείνο το ανακοινωθέν διαβάζαμε ότι: 
«Ο Αρχιμανδρίτης Θεοφάνης (Arjan) Koja, γνωστός στους Ορθοδόξους της Αλβανίας ως πρωτοστάτης διχαστικών ενεργειών, γεννήθηκε στα Τίρανα το 1966. Φοίτησε για λίγο στο Ιερατικό Φροντιστήριο του Δυρραχίου και στη συνέχεια μετέβη στη Ρουμανία, όπου χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος. Επιστρέφοντας στη χώρα, επικεφαλής μιας ομάδας υπερεθνικιστών, την 8η Οκτωβρίου 1995 εκδίωξε, κατά την τέλεση της θείας Λειτουργίας, από τον Ιερό Ναό της Παναγίας στο Κάστρο, στην παλαιά πόλη του Ελμπασάν, τους λειτουργούς της Ορθοδόξου Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Αλβανίας. Εκεί εγκατέστησε τον Νικόλα Μάρκου, «χειροτονημένο» από σχισματικό Επίσκοπο της Εκκλησίας των Σκοπίων, με την ονομασία «Ανεξάρτητη Εθνική Αλβανική Ορθόδοξη Εκκλησία Αγία Μαρία Ελμπασάν» (Kisha Ortodokse e pavarur Kombetare shqiptare Shen Maria Elbasan). (Για την οδυνηρή αυτή διχαστική ενέργεια βλ. εφημερίδα Ngjallja -Νοέμβριος 1995). 
Έκτοτε ο συνεργός του Νικόλας Μάρκου δεν έπαυσε να αποκαλεί δημοσίως την Ορθόδοξο Αυτοκέφαλο Εκκλησία της Αλβανίας ως ελληνική. Χρησιμοποιώντας αμιγώς εθνικιστική και πολιτική ορολογία, συνεχίζει να κατέχει τον ιστορικό Ορθόδοξο Ναό του Ελμπασάν μέχρι σήμερα. (Βλέπε άνω των 15 σχετικές ανταποκρίσεις στην εφημερίδα Ngjallja π. χ. Νοέμβριος 2015, Φεβρουάριος 2016, Απρίλιος 2016, Νοέμβριος 2018). 
Μετά την αποτυχία του, ο Αρχιμανδρίτης Θεοφάνης εγκαταστάθηκε στις Η.Π.Α., όπου εντάχθηκε στην Ρουμανική Εκκλησία. Δεν ζήτησε ποτέ συγγνώμη για τις διασπαστικές ενέργειές του στα πρώτα χρόνια της ανασυστάσεως της Ορθοδόξου Αυτοκέφαλου Εκκλησίας της Αλβανίας. 
Προ τριετίας μετακινήθηκε στη Βοστόνη και αναζήτησε να γίνει Επίσκοπος εις διαδοχήν του μητροπολίτου κυρού Nikon Liolin. Παρά ταύτα, η ηγεσία της O.C.A. απέφυγε την εκλογή του, όταν πληροφορήθηκε υπεύθυνα τις ανατρεπτικές ενέργειές του. Προσφάτως επιδίωξε να ενταχθεί στην Ελληνορθόδοξη Εκκλησία της Αμερικής. 
Ο Αρχιεπίσκοπος κ. Ελπιδοφόρος τού υποσχέθηκε προαγωγή εις Επίσκοπον και με ταχύτατες διαδικασίες, κατά την επίσημη ανακοίνωση, εξελέγη Επίσκοπος Φιλομηλίου «ὡς Ἀρχιερατικῶς Προϊστάμενος διά τάς ὑπό τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον ἐν Ἡνωμέναις Πολιτείαις Ἀμερικῆς Ἀλβανοφώνους Ὀρθοδόξους Κοινοτήτας». Η έκπληξη και η απορία είναι διάχυτες στους Ορθοδόξους της Αλβανίας για την απροσδόκητη αυτή εξέλιξη, με την εμμονή του Αρχιεπισκόπου Αμερικής κ. Ελπιδοφόρου. Περιοριζόμαστε στην αναγκαία υπενθύμιση των διχαστικών προβλημάτων που προκάλεσε ο Αρχιμανδρίτης Θεοφάνης κατά την εκ των ερειπίων ανασυγκρότηση της μαρτυρικής Εκκλησίας της Αλβανίας». 
Το παραπάνω ανακοινωθέν το οποίο αποτελούσε, ουσιαστικά, μια καταγγελία του νυν Επισκόπου Φιλομηλίου, ως «πρωτοστάτη διχαστικών ενεργειών» για την Εκκλησία της Αλβανίας, έγινε «σημαία» από τους αντιπατριαρχικούς κύκλους. Έσπευσαν να κατηγορήσουν με σφοδρότητα το Φανάρι ότι εξέλεξε επίσκοπο έναν «σχισματικό», ο οποίος «υπονόμευσε» τον Αλβανίας Αναστάσιο και άλλα παρόμοια. Την ημέρα της χειροτονίας του Φιλομηλίου Θεοφάνους στο Φανάρι, η Εκκλησία της Αλβανίας έσπευσε να εκδώσει νέο ανακοινωθέν, με τίτλο: «Πρωτοφανής επιβράβευση υπονομευτού της ενότητος της Ορθοδόξου Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Αλβανίας». 
Και στη συνέχεια διαβάζαμε: 
«Πρωτοφανής επιβεβαίωση της ακαταλληλότητός του να διαποιμάνει ορθόδοξο ποίμνιο. Ο Θεοφάνης Κόγιας κατά την κρίσιμη στιγμή της εις Επίσκοπον χειροτονίας του, προεξάρχοντος του Αρχιεπισκόπου Αμερικής κ. Ελπιδοφόρου ἐν Φαναρίῳ τῆ 25ῃ Ἰουλίου 2023, απήγγειλε το Σύμβολο της Πίστεως με το Filioque». 
Προφανώς η Εκκλησία της Αλβανίας είχε «μάτι και αυτί» στον Πατριαρχικό Ναό την ημέρα της χειροτονίας και έσπευσε να διαλαλήσει την «αίρεση» και να δώσει, φυσικά, τροφή στους αντιπατριαρχικούς κύκλους που πάντοτε καραδοκούν! Ο Φιλομηλίου Θεοφάνης έδωσε, με ανακοίνωσή του, ξεκάθαρες εξηγήσεις για το ατυχές της στιγμής και η Εκκλησία της Αλβανίας δεν επανήλθε επισήμως. 
Όμως, σήμερα το «Φως Φαναρίου» φέρνει στη δημοσιότητα ένα ηχητικό ντοκουμέντο, στο οποίο ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος, μιλάει αγγλικά και εκφράζεται με καλούς λόγους για τον «πρωτοστάτη διχαστικών ενεργειών», ήτοι τον νυν Επίσκοπο Φιλομηλίου Θεοφάνη. 
Παραθέτουμε το ηχητικό ντοκουμέντο και το απομαγνητοφωνημένο κείμενο στα αγγλικά και στην μετάφρασή του στα ελληνικά. 
«We had also the joy to have with us Father Theophanis to celebrate with us. He was for many years in Romania and has now, and also now he serves in America. He is a beloved brother and it is a joy to have… 
Επίσης, είχαμε τη χαρά να έχουμε μαζί μας τον πατέρα Θεοφάνη να λειτουργήσει μαζί μας. Για πολλά χρόνια ήταν στη Ρουμανία και έχει τώρα, και τώρα επίσης διακονεί στην Αμερική. Είναι ένας αγαπημένος αδελφός και είναι χαρά να έχουμε…».

   

Επομένως, τι είναι τελικά για τον Αλβανίας Αναστάσιο ο Θεοφάνης (Arjan) Koja; 
Ένας «πρωτοστάτης διχαστικών ενεργειών» – οιονεί τυχοδιώκτης – ή ένας «αγαπημένος αδελφός» με τον οποίο είχε τη χαρά να λειτουργήσει μαζί του; Κι ακόμα στο απόσπασμα που παραθέτουμε ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος αναφέρεται στη διακονία του π. Θεοφάνους στη Ρουμανία και την Αμερική, χωρίς τον παραμικρό υπαινιγμό σε κάτι το μεμπτόν. Άρα; 
Ίσως, θα πρέπει η Εκκλησία της Αλβανίας να είναι πιο προσεκτική στην έκδοση …πολεμικών ανακοινωθέντων διότι υπάρχουν ντοκουμέντα που την εκθέτουν. 
Δημοσιεύουμε, επίσης, μια φωτογραφία του Αρχιεπισκόπου Αλβανίας Αναστασίου, όπου συνυπάρχει πανηγυρικά με τον τότε αρχιμανδρίτη και νυν Επίσκοπο Φιλομηλίου Θεοφάνη. Κι ακόμα, μία φωτογραφία του Φιλομηλίου Θεοφάνη από την διακονία του στην Ρουμανία: με τον μακαριστό Πατριάρχη Θεόκτιστο, τον σημερινό Πατριάρχη Δανιήλ, τον μακαριστό Γέροντα Ηλίε Κλεόπα και άλλους κληρικούς της Εκκλησίας της Ρουμανίας.


Related Posts with Thumbnails