Τρίτη 8 Οκτωβρίου 2013

ΙΣΛΑΜΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΕΚΦΑΣΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΟΧΗ ΤΩΝ ΠΟΛΛΩΝ...


Ισλαμοποίηση και εκφασισμός της Ορθοδοξίας 
(άλλως: o πνευματικός κανιβαλισμός και η κατάρα του διαδικτύου στον χώρο της Εκκλησίας) 
Του θεολόγου - φιλολόγου Κώστα Νούση
Η παιγνιώδης φύση του ανθρώπου δεν του επιτρέπει πολλές φορές να εγκαταλείπει τις πάσης φύσεως αθλοπαιδιές κατά τις ορέξεις και την ιδιοσυγκρασία εκάστου σε όλο το φάσμα των ηλικιακών του μεταβάσεων. Υπάρχουν όμως και ζητήματα που ο χρυσορρήμων Ιωάννης τα διαχωρίζει και τα καταχωρεί στα «ἐν οὐ παικτοῖς». Στην τεράστια αυτή κατηγορία κατέχουν de facto την πρώτη θέση τα πνευματικά θέματα και ό,τι συναφές άπτεται της Εκκλησίας και της εν αυτή βιοτής. Δυστυχώς, όμως, ο πειρασμός του διαδικτύου έχει παρασύρει στα «ακατάλληλα» αυτά θεάματα και παίγνια πολλούς, οι οποίοι βρίσκουν με την ευκολία της πίεσης ενός κομβίου το βήμα να διακηρύσσουν προς κάθε κατεύθυνση τις αλλοπρόσαλλες θεωρίες και την εν γένει ψυχοπαθολογία τους, καθώς και να χρησιμοποιούν σαν άνομο άλλοθι την ορθόδοξη πίστη, προκειμένου να εκτονώνουν τις αρρωστημένες τους βουλιμίες αυτοπροβολής και εξωτερίκευσης των ουκ ολίγων κρυφών και προφανών παθών τους. 
Στο παιχνίδι αυτό συμμετέχουν με ανεκδιήγητο και άκομψο πολλάκις τρόπο και κληρικοί όλων των βαθμών, χωρίς να διαισθάνονται την απογεννώμενη δυσφήμηση της Εκκλησίας, τον σκανδαλισμό των πιστών και τον χλευασμό των αντίθεων μονάδων και συλλογικών σχηματισμών. Το πρόβλημα διογκώνεται και η κατάσταση εκτραχύνεται, όταν τα πράγματα αρχίζουν να περνάνε από το στάδιο της φαιδρότητας, της γραφικότητας και των ανώδυνων ατομικών εκθέσεων πίστεως εκάστου σε ενεργούμενα εμπράγματα γεγονότα και αληθινές πράξεις βίας. Αν και η βία του διαδικτύου υφίσταται ήδη μέσα από τον ανεξέλεγκτο χαρακτήρα του και την ασύδοτη χρήση του από την καθεμιά προβληματική προσωπικότητα, οι δυσχερείς αυτές καταστάσεις εκτροχιάζονται στο επίπεδο πραγματικών βιαιοπραγιών και απειλών, οι οποίες ενίοτε φτάνουν μέχρι και στο επίπεδο της μη αναστρέψιμης σωματικής και ψυχικής βλάβης. 
Δεν μου αρέσει να αερολογώ, αλλά να περνάω σε ρεαλιστικά και τετελεσμένα περιστατικά. Μου έρχεται για παράδειγμα στον νου η «γραφικότητα» με την οποία χάιδεψε τα αυτιά της Χ.Α. ο γνωστός Μητροπολίτης μιας Επισκοπής της Πελοποννήσου. Μπορεί πολλοί να παρέκαμψαν με μειδίαμα τις δηλώσεις του – οι οποίες έρχονται σε άμεση ρήξη με τη δομική ραχοκοκαλιά του χριστιανισμού – ωστόσο λίγοι πρόσεξαν πως η κόντρα του με τον Σιατίστης συνεισέφερε πολυτρόπως, έστω και λίαν εμμέσως, στη στοχοποίηση του Σεβασμιωτάτου Παύλου υπό της εν λόγω οργάνωσης με τις απειλές που δεχόταν και τους απότοκους διαγραφόμενους πιθανούς κινδύνους που διέτρεχε. Επίσης λίγοι παρατήρησαν πόσο άνευρη και άτολμη - μάλλον ανύπαρκτη - ήταν η απάντηση της Ιεραρχίας σε ένα θέμα τόσο δεδομένο για τη δογματική της συνείδηση και διδασκαλία. 
Ίσως η αποφυγή της χονδροειδούς βίας καθησυχάζει τη συνείδηση των μανιταροτρόπως αναφυέντων φονταμενταλιστών της εποχής μας, αλλά δεν φαίνεται να αυτοελέγχονται για τις ύβρεις, τις βωμολοχίες, τις συκοφαντίες, τις χυδαιότητες, τις (ιερο)κατακρίσεις – θύμα τους, άλλωστε, και ο υπογράφων εδώ – τις λυσσώδεις επιθέσεις και το εκβραζόμενο άλογο μίσος κατά των απλώς και μόνον διαφόρως σκεπτομένων. Η αρρωστημένη εκπεμπόμενη ψυχοπαθολογία των ανεκδιήγητων σχετικών τύπων, που φαντασιώνονται ακόμα πως παραμένουν χριστιανοί, εντοπίζεται και στους απλούς αναγνώστες και σχολιαστές αντίστοιχων ιστότοπων, οι οποίοι συμμετέχουν έστω και παθητικά στις αντίχριστες και θεομαχικές αυτές εκδηλώσεις, οι οποίες εκτρέφουν μουτζαχεντίν της χριστιανοσύνης ή γνησιορθόδοξους νεοσταυροφόρους, συντηρώντας και επαυξάνοντας τα εκκλησιαστικά σχίσματα και τις αποτειχιστικές στασιάσεις και ανταρσίες. 
Η εύλογη απορία του γράφοντος είναι κατά πόσο σε μια οιαδήποτε διατάραξη της πολιτικής ομαλότητος άνθρωποι τέτοιας γεωμετρικά αυξανόμενης διαστροφής θα μπορούσαν να προβούν σε κάτι περισσότερο από απλές φραστικές επιθέσεις σε βάρος των πάσης φύσεως «αλλοδόξων» - εξάλλου σε σχετικά sites προβάλλονται χωρίς καμιά ενοχή ή συστολή ρατσιστικά και εθνικιστικά μηνύματα συγχεόμενα με ορθόδοξα χριστιανικά αντίστοιχα - έχοντες την ψευδαίσθηση ότι πράττουν θεαρέστως και ομολογιακώς, όπως άλλωστε συμβαίνει νυν αισθανόμενοι τοιουτοτρόπως μέσω της υπ’ αυτών άσκησης διαδικτυακής βίας. 
Οι γενικεύσεις και οι απολυτοποιήσεις, πέρα από το ότι είναι ασύμβατες με την περιρρέουσα πολιτισμική ατμόσφαιρα, αντιβαίνουν εξάπαντος και στην ίδια την πεμπτουσία του χριστιανισμού, που είναι ο απεριόριστος σεβασμός του προσώπου, η αγάπη και η ελευθερία. Μου έρχεται στο μυαλό πρόσφατη αρθρογραφική παρέμβαση λαϊκού θεολόγου, ο οποίος κατά παράδοξο ομολογουμένως τρόπο κατάφερε να εξισώσει με αρκετή άνεση τον φόνο του Π. Φύσσα με τις εκτρώσεις και άλλα εγκλήματα, λες και στα πνευματικά πράγματα ή και στις ουμανιστικές ακόμα δυτικές χριστιανογενείς νεότερες κατακτήσεις χωράνε τέτοιου είδους μαθηματικά. Η φράση του θεολόγου «μέγας θόρυβος γιὰ ἕνα φόνο» εξάπαντος ηχεί ενοχλητικά ήδη από μόνη της, πέρα από το πρόδηλο γεγονός ότι χρησιμοποιήθηκε ο φόνος αυτός σαν το προσωπικό του άλλοθι για μια άνοστη επίθεση κατά πολιτικών και δημοσιογράφων. Σε κάθε περίπτωση, το νέο αυτό είδος του νεοελληνικού ισλαμοχριστιανισμού, που εν προκειμένω προσπαθούμε να περιγράψουμε, βλέπουμε να βρίσκει και σε επίσημους θεολόγους τους θεωρητικούς - υποδόριους και μη - υποστηρικτές του. 
Η ακαλαίσθητη υποκατάσταση της θείας κρίσης – την οποία είδε ο γράφων στη χαιρέκακη και αηδιαστική προβολή της είδησης από ακραίο χριστιανοφονταμενταλιστή ιστολόγο αναφορικά με τον πρόσφατο θάνατο του νόμιμου ηγουμένου της Ι. Μ. Εσφιγμένου και που αποτέλεσε την άμεση αφορμή για να γραφεί το παρόν - πέρα από βαρύ αμάρτημα συνιστά και σαφές προσδιοριστικό στοιχείο ισλαμικής, όσο και δυτικής δικανικής και ιεροεξεταστικής θεολογίας, όπου οι άπιστοι τιμωρούνται και εδώ με σωματικό θάνατο, αλλά και στην άλλη ζωή θωρούνται με απόλαυση καιόμενοι στα τρίσβαθα της κολάσεως εν είδει σαδιστικού θεάματος της ρωμαϊκής εποχής. Όρνια πνευματικού κανιβαλισμού πάνω στις αδελφικές σάρκες, αηδείς νεκρόφιλοι, κατά συρροή εγκληματικά αδελφοκτόνα στοιχεία του άγραφου αγιοπνευματικού νόμου… Γίνεται πλέον οφθαλμοφανής η απομάκρυνση από τον χώρο του γνήσιου χριστιανισμού και η μετάλλαξη σε κάποια άλλη μορφή θρησκευτικότητας, εξάπαντος αντορθόδοξης, σχεδόν ή καθάρια δαιμονικής. 
Ο γράφων χαρακτηρίστηκε από φίλο σχολιογράφο «μοναχικός θεολόγος» στον αγώνα κατά των σύγχρονων αυτών εκκλησιομάχων και αγιομάχων. Η παρατήρηση αυτή, ανεξάρτητα από το ποσοστό ανταπόκρισής της στην αλήθεια, φέρνει στην επιφάνεια την πραγματικότητα της σιωπηρής ανοχής των εξτρεμιστικών αυτών φωνών και μανιακών ψυχοπαθολογιών, των ενδεδυμένων υπερορθόδοξο μανδύα, εκ μέρους των φορέων της σύγχρονης θεολογίας και της Εκκλησίας (Επισκόπων και Συνοδικών οργάνων πιο συγκεκριμένα), οι οποίοι, είτε απαξιούντες υπεροπτικώς είτε αποστασιοποιούμενοι για ποικίλους φοβικούς λόγους, επιτρέπουν τον αδιάλειπτο διασυρμό και ευτελισμό της Εκκλησίας και των Ποιμένων της. Η επιβεβλημένη λήψη συγκεκριμένων εκκλησιαστικών – αλλά και κοσμικών δικονομικών και πειθαρχικών – επιτιμίων και ποινών δεν μπορεί και δεν πρέπει να καθυστερήσει για πολύ ακόμα. 
Η γηπεδοποίηση του πνευματικού αγώνα, η μισαλλοδοξία, η γραφικότητα, οι ολοκληρωτικές νοοτροπίες και πρακτικές, το βωμολοχικό λεξιλόγιο, η λανθάνουσα εγκληματικότητα, η υποδόρια και η εκδηλούμενη αλλοφροσύνη, οι σχιζοειδείς αντιδράσεις, η εκδικητική και λοιπή μανιώδης συμπεριφορά, ο εκχυδαϊσμός και η συκοφαντική προσβολή του ήθους των αντιφρονούντων, η βορβορώδης, αηθεστάτη και αηδεστάτη ιεροκατάκριση, η σταδιακή απενοχοποίηση και θεολογική κατοχύρωση της βίας, η ιδεολογικοποίηση του εκκλησιαστικού μηνύματος και η αποδόμηση της στοιχειώδους δογματικής ραχοκοκαλιάς της χριστιανικής πίστης, ο εκδογματισμός της παραδοσιολαγνίας, η αιρετικότροπη κειμενολατρία και η δογματοποιημένη παρελθοντολατρία, είτε άμεσα είτε εμμέσως, είτε εκουσίως είτε ακούσια, είτε υπόρρητα είτε αριδήλως, όλα τους - δείγματα μιας μεταλλαγμένης καρκινωματικής Ορθοδοξίας - συστήνουν μια εξτρεμιστική ισλαμόσχημη και φασιστόμορφη επανέκδοση του νεοελληνικού χριστιανικού φονταμενταλισμού, την οποία πολυτρόπως και πολυμερώς συνδράμει το διαδίκτυο. Η Εκκλησία δεν πρέπει να καθεύδει και να ανέχεται άλλο. Ο κάθε χριστιανός, επίσης, από το ατομικό του μετερίζι ας αγωνίζεται με τη Χάρη του Θεού στην καθαίρεση του δαιμονικού αυτού νεοκατεστημένου και στην κάθαρση των ασθενούντων αδελφών του. 
Κ.Ν. 
4/10/2013

10 σχόλια:

  1. Κύριε Νούση οι εκφράσεις που χρησιμοποιείς δε σε τιμούν και το κυριότερο χάνεις το δίκιο σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. "H επιβεβλημένη λήψη συγκεκριμένων εκκλησιαστικών-αλλά και κοσμικών δικονομικών και πειθαρχικών-επιτιμίων και ποινών δεν μπορεί και δεν πρέπει να καθυστερήσει για πολύ ακόμα."
    Πριν από αρκετά χρόνια, το ακροατήριο των ομιλιών του μακαριστού Αυγουστίνου Καντιώτη, του φώναζε να αφοριστουν, διάφοροι εκκλησιομάχοι.
    Ομοίως, άλλοι αδελφοί μας, "οργανωσιακοί", "φονταμενταλιστές", κλπ, καταφεύγουν συχνά στα δικαστήρια και ζητούν "κοσμικές δικονομικές και πειθαρχικές ποινές", για αντιφρονούντες.
    Επέστη λοιπόν ο καιρός, να ζητήσει τα ίδια για τούς αντιλέγοντας προς αυτόν, και ο προοδευτικός αρθρογράφος.
    Ισως γι' αυτό λένε μερικοί, ότι τα αντίθετα άκρα, σε κάποιο σημείο συναντώνται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Εγω θελω να σταθω στην αναφορα που κανατε στην ''αηδιαστική προβολή της είδησης από ακραίο χριστιανοφονταμενταλιστή ιστολόγο αναφορικά με τον πρόσφατο θάνατο του νόμιμου ηγουμένου της Ι. Μ. Εσφιγμένου''.Πραγματικα σας λεω οτι επειδη το διαβασα ειναι απο την αποτειχιση και μου ηρθε εμετος απο την σιχαμαρα που αναδυουν υβριζοντας τον νεκρο ηγουμενο με πολλη χαρα και μισος και τελικα ως σκυβαλα αλαλαζωντα τον κατεταξαν στην κολαση χωρις ελπιδα καμια.Βοθρος,ατελειωτη δυσωδια,κριτες των παντων,γεματοι μισος και χολη!Αν δεν υπηρχε το διαδυκτιο που θα ξεσπουσαν ολοι αυτοι ?...ο σχεδον αιρετικος..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ''Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΠΟΥ ΑΝΤΙΣΤΕΚΕΤΑΙ...Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΠΟΥ ΕΠΙΜΕΝΕΙ!''

    Έτσι,για να θυμηθούμε και να παραφράσουμε λίγο τον Σαββόπουλο,που στο μελωδικό και δυναμικό του''Τσάμικο''τραγουδάει:η Ελλάδα που αντιστέκεται, η Ελλάδα που επιμένει/κι όποιος δεν καταλαβαίνει/δεν ξέρει που πατά και που πηγαίνει...!

    Μπορούμε να πούμε κι εμείς με τη σειρά μας,πως στον εκκλησιαστικό χώρο - να ήταν ο μοναδικός!... και μάλιστα σήμερα με την πολιτικο -κοινωνικο -οικονομική μας κατρακύλα(!) - υπάρχουν άνθρωποι λίαν διαταραγμένοι,οι οποίοι δεν γνωρίζουν''που πατάνε''.
    Δηλαδή, αδυνατούν να ψηλαφήσουν τα αυτονόητα νοήματα του σημαντικού και ιερότατου αυτού χώρου(του εκκλησιαστικού)!
    Και το τραγικότερο...δεν γνωρίζουν καν και προς τα ''που πηγαίνουν'',...με άμεσο αποτέλεσμα η σύγχυση του νου και η ψυχική διαταραχή να είναι το κύριο δομικό χαρακτηριστικό της βιολογικής τους παρουσίας.

    Η ιδιαίτερη αυτή ψυχοσωματική συμπτωματολογία έχει από γεννησιμιού της ορισμένα αδρά χαρακτηριστικά:είναι πάντα κλειστοφοβική,έτσι ώστε το οποιοδήποτε άνοιγμα στο διαφορετικό,(απόψεις -ιδέες -πρόσωπα)να προκαλεί,αυτομάτως,σπασμωδικές αντιδράσεις,έως ότου ο Διαφορετικός -Άλλος Εχθρός - βρεθεί τρόπος και εξοντωθεί οριστικά!
    Συνήθως,οι ψυχικά διαταραγμένες υπάρξεις,φαντασιώνουν και επιστρατεύουν ένα πλήθος δαιμονικών καταστάσεων και προσώπων,που είναι επιτακτική ανάγκη να εξολοθρευθούν,με κάθε τρόπο,για να προστατευτεί το θρησκευτικο- ψυχαναγκαστικό φάντασμα,που έχει εγκατασταθεί για τα καλά στον σκοτισμένο νου των ψυχικά ταλαιπωρημένων υποκειμένων!

    Μάλιστα, η διαταραχή αυτήν,πλείστες φορές,εκτρέπεται της επιτρεπτής και νόμιμης πορείας και διολισθαίνει,ταχύτατα,σε σχιζοειδείς ατραπούς,όπου τα ασθενούντα υποκείμενα ηδονίζονται,ακόμη και με την φυσική απώλεια(θάνατο)του αντιπάλου -διαφορετικού -Εχθρού και εύχονται με περισσή κακότητα, αυτοί(οι ιδεολογικοί αντιφρονούντες)να κολαστούν από τον Δίκαιο Θεό τους, με τον ''χειρότερο'' δυνατό τρόπο, μέσα στις ''κτιστές'' φλόγες του Δάντη! Μάλιστα,...εάν έχουν και καμιά θεϊκή πληροφορία από τον ''βασανιστή'' Θεό τους,πως οι κολασμένοι πήραν''το μάθημά τους'',τότε,ίσως, ησυχάσουν,κάπως, από το ακατάπαυστο σχιζοφρενικό παραλήρημά τους!
    Αν και τίποτα δεν είναι σίγουρο μ' αυτές τις ακατανόμαστες ψυχοπλεγματικές κλινικές περιπτώσεις!

    ...συνεχίζεται!

    Διογένης(Ε.Μ.)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ''Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΠΟΥ ΑΝΤΙΣΤΕΚΕΤΑΙ...Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΠΟΥ ΕΠΙΜΕΝΕΙ!''

    ...η συνέχεια!


    Τώρα,εάν κάποιοι πιστεύουν ότι αναφέρομαι σε περιπτώσεις θρησκευτικής -επιστημονικής φαντασίας,μάλλον είναι κατά πολύ νυχτωμένοι και δεν γνωρίζουν που ''πατάν''και που''πηγαίνουν''!
    Μιλώ για ''εκκλησιαστικούς - πνευματικούς ανθρώπους'' της διπλανής πόρτας, καλύτερα Ενορίας,Οργάνωσης,χριστιανικής συντροφιάς κ.τ.ο., που από τη μία στιγμή στην άλλη,μπορούν να μεταμορφωθούν σε''μαντρόσκυλα''της νοσηρής Ορθοδοξίας τους!
    Να σε ορμήξουν,δηλαδή, και να σε κατασπαράξουν,στην κυριολεξία, αρκεί να διασωθεί,κατ' αυτούς πάντα, η αλήθεια της Ορθοδοξίας τους και η ορθότητα του δόγματος!

    Το γράμμα,εξάπαντος,να διασωθεί και ο όλος άνθρωπος μπορεί να κατασπαραχθεί,δίχως έλεος!
    Και να μην λησμονήσουμε το σημαντικότερο:όλα αυτά είναι ανάγκη να γίνουν στο όνομα της Αγάπης του Χριστού!(οι Σταυροφορίες και πάλι επί σκηνής!) Δεν καταλαβαίνουν οι καημένοι και ψυχικώς διαταραγμένοι,πως κατασπαράσσουν, με αυτόν τον ελεεινότατο τρόπο,το Σώμα του ίδιου του Σαρκωμένου Θεού! Πραγματικό καντάντημα!

    Γι' αυτό και ο θεολογικός λόγος πρέπει να βρίσκεται στις επάλξεις και να θεραπεύει τα ασθενούντα, πάντα με πνεύμα αγάπης και ανοχής!

    Εάν γράφουμε αυτές τις λιγοστές αράδες το κάνουμε για να αφυπνιστούν οι καλοκάγαθοι πιστοί, που μέσα στην άγνοιά τους και την προσωπική τους πνευματική ανασφάλεια, παρασύρονται από τέτοιες ψυχοπαθολογικές ναρκισσιστικές προσωπικότητες και πολλές φορές δεν τολμούν να κάνουν το αποφασιστικό και σωτήριο βήμα, που συνίσταται σε απόρριψη τέτοιων διαταραγμένων προσώπων και καταστάσεων! Όσο είναι καιρός,γιατί οι βλάβες μπορεί να είναι ανεπανόρθωτες!

    Για μία ακόμη φορά να συμφωνήσω και να συγχαρώ τον τίμιο και εκλεκτό θεολόγο κ. Νούση, που αγωνίζεται,όπως άλλωστε όλοι μας, με απέραντο καημό και πόνο -το φανερώνουν και τα θεολογικά του κείμενα, με την χαρακτηριστική γόνιμη ένταση που τα διακρίνει -για να διορθωθούν τα κακώς κείμενα του εκκλησιαστικού χώρου και να αποκτήσουν, κάποια στιγμή, όλοι οι πιστοί βαθιά συνείδηση του εκκλησιαστικού μας γεγονότος!

    Διογένης (Ε.Μ.)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. @ 8.38
    αυτα να τα πειτε στον σχολιαστη των 4.00 που τον ενοχλησαν οσα ειπα περι αφορισμου.
    Κ.Ν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. θα παρακαλουσα οσους αποτειχισθεντας βαλλουν κατα της ηλικιακης και συζυγικης μου καταστασης, να το πραττουν τουλαχιστον με αληθινα και οχι φανταστικα, ψευδη και κατασκευασμένα δεδομενα!!!
    Κ.Ν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. ΟΙ ΑΚΡΟΤΗΤΕΣ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΩΦΕΛΗΣΑΝ ΚΑΝΕΝΑΝ ΚΑΛΟ ΘΑ ΗΤΑΝ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΠΑΡΙΣΤΑΝΟΥΝ ΤΟΥΣ ΑΛΑΝΘΑΝΣΤΟΥΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΠΑΝΤΕΣ ΝΑ ΑΣΧΟΛΗΘΟΥΝ ΜΑ ΤΗΝ ΚΑΤΗΧΗΣΗ ΤΟΥ ΠΟΙΜΝΙΟΥ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΙ Ο ΑΠΛΟΣ ΠΙΣΤΟΣ ΔΥΣΤΗΧΩΣ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΑΝ ΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΕΙΝΑΙ 4 Ή 12...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. οι άνθρωποι είναι άρρωστοι Κώστα γιατί ασχολείσαι μαζί τους; Τι θα βγει αδελφέ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή