Σάββατο 27 Οκτωβρίου 2012

Η ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟ ΕΠΑΡΑΤΟ ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΔΡΩΜΕΝΟ


Επιλογικώς επί του επάρατου θεατρικού δρωμένου 
Του θεολόγου - φιλολόγου Κώστα Νούση
Η στάση της Ιεραρχίας της Ελλάδας, ως απεδείχθη, έστω και μέσα από το «λάθος» της διπλωματικού χαρακτήρoς σιβυλλικής της απόφασης, δείχνει προς την κατεύθυνση της ορθότερης αντιμετώπισης του ζητήματος του βλάσφημου (ομολογουμένως, με βάση τα θεολογικά κριτήρια πάντοτε και όχι εκείνα μιας οιασδήποτε λογοκρισίας της τέχνης) θεατρικού έργου. Θυμόμαστε ότι η ΔΙΣ (απόφαση της 7 Ιούνη ) προέτρεψε τον λαό σε αποδοκιμασία του έργου. Αυτό αφήνει ανοιχτό ένα ευρύτατο πεδίο ερμηνευτικών προσεγγίσεων που επεκτείνονται σαφέστατα από την δια της περιφρόνησης απαξίωσή του μέχρι τις πάσης φύσεως βιαιότερες αντιδράσεις, εξαιρουμένων – προφανώς αυτονοήτως για χριστιανούς και δια της εις άτοπον απαγωγής, κατά το πιθανολογούμενο σκεπτικό των συνοδικών – των ακραίων σε βάρος της σωματικής και ηθικής ακεραιότητας των εμπλεκομένων με το εν λόγω θεατρικό δρώμενο ενεργειών.
Η Ελλαδική Σύνοδος σίγουρα πριν λάβει τη συγκεκριμένη απόφαση, θα έλαβε υπόψη κάθε παράμετρο περί των παρεξηγήσεων που θα προκαλούσε η στάση της και φυσικότατα ο κύριος γνώμονας του σκεπτικού της θα ήταν η αποφυγή παροχής παντοειδών αφορμών προς εκμετάλλευση των ανακοινώσεών της είτε προς δυσφήμηση της Εκκλησίας και διαστρέβλωση του μηνύματός της και, φυσικότατα, η πρόληψη των οιωνδήποτε έμμεσων και άμεσων διαφημίσεων του έργου και, μέσω αυτών των τελευταίων, της θλιβερής αναπαραγωγής του βλάσφημου περιεχομένου του. Προφανέστατα ως απόντες από τη συνεδρίαση της Ιεραρχίας εκείνης δε γνωρίζουμε όλα τα τεκταινόμενα εν αυτή, αλλά από το αποτέλεσμα κρίνουμε πως μάλλον επρόκειτο για μια από τις καλύτερες λύσεις, εφόσον διέβλεπε η Σύνοδος τον εγκλωβισμό της στα στενά της Σκύλας μιας αμιγώς πνευματικής αντιμετώπισης του ζητήματος συνάδουσας στη φύση της και της Χάρυβδης των περίπλοκων δεδομένων της πραγματικότητας. Θα ήταν μάλλον άστοχο να υποθέσουμε – και το σενάριο να συνέβη τοιουτοτρόπως – ότι έγινε μια μυστική συμφωνία για μια μετριοπαθή ανακοίνωση, όπως την είδαμε, και για μια ελεύθερη διαχείριση του θέματος εκ μέρους των Ιεραρχών σε εξατομικευμένο επίπεδο. Και τούτο, διότι η Εκκλησία αντίκειται στο πνεύμα πάσης μυστικιστικής ή μυστικοπαθούς οργάνωσης και αποφασίζει με την εν Πνεύματι ελευθερία και διάκριση. 
Δεχόμενοι σε υπόθεση εργασίας ότι λάθεψε η Σύνοδος στην προκείμενη απόφασή της, εισερχόμαστε στον φαύλο κύκλο μιας υποχόνδριας και ψυχαναγκαστικής διαδικασίας κρίσης και αναζήτησης του ορθού, στο οποίο πρέπει να κάνουμε υπακοή ως μέλη της Εκκλησίας. Εννοείται πως η «λαϊκή» κρίση ούτε καταργείται ούτε υπονομεύεται από το συνοδικό σύστημα, τουναντίον θα λέγαμε ότι επιβάλλεται η αδιάλειπτη διάκριση και νήψη εν πάσι (Β΄ Τιμ. 4:5). Αυτό όμως δε θα πρέπει να μας οδηγήσει στην υπέρβαση του μέτρου, στο ανεπαίσθητο πλην επικίνδυνο σβήσιμο των ορίων και στην κατάργηση των λειτουργικών ιεραρχήσεων. Οι επίσκοποι και οι ιερείς έχουν επωμιστεί το διακόνημα της διαποίμανσης του Σώματος και μάς εκπροσωπούν στο πλαίσιο της χαρισματικής ανακύκλησης της αγαπητικής μας εν Χριστώ ενότητας και συμφωνίας. Η υποκατάσταση τους, εκούσια ή ακούσια, συστηματική ή υπολανθάνουσα, έχει αποδειχτεί κατά συγκριτικό και στατιστικό πλεόνασμα αλυσιτελής μέσα στις σελίδες της εκκλησιαστικής ιστορίας.
Το αλάθητο στην Εκκλησία ανήκει στο Σώμα εν συνόλω, όχι σε πρόσωπα και συνόδους, τοπικές ή οικουμενικές, οι οποίες πολλάκις κατέληξαν και κατάντησαν ληστρικές. Αυτό, όμως, δε χορηγεί το δικαίωμα στο λαϊκό στοιχείο να εξικνείται σε αυτονομήσεις ούτε σε μεμονωμένους επισκόπους να θυμούνται κατά το δοκούν τον Μάρκο Ευγενικό ή τον Θεόδωρο Στουδίτη και να ανθίστανται στις συλλογικές αποφάσεις. Σε τελική ανάλυση, το ‘λάθος’ έχει σε πολλές περιπτώσεις μια σχετική έννοια, όπως και το σωστό. Το σίγουρο είναι ότι ο Θεός δεν κρίνει αυτόν που υπακούει στις αποφάσεις των επισκόπων, των συνοδικών και στον πνευματικό του, αλλά κρίνει τους τελευταίους. Εξαιρούνται, εννοείται, ακραίες περιπτώσεις, όπως η άμεση ή έμμεση προτροπή σε αίρεση και σχίσμα, οπότε εκ των πραγμάτων καταλύεται η αγιοπνευματική ενότητα και σχέση μεταξύ των προαναφερθέντων, αν και σε πλείστα όσα περιστατικά στα γεροντικά έκπληκτοι βλέπουμε ‘παράλογες’ υπακοές που οδηγούσαν σχεδόν νομοτελειακά σε θαύματα. Διαβάζουμε χαρακτηριστικά στο βιβλίο ‘ο άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης’ τον διάλογο ανάμεσα στον ηγούμενο Μισαήλ και στον γέροντα Σωφρόνιο «ότι ο Θεός δεν κρίνει δυο φορές» και για το μυστήριο της υπακοής, όπου ο πρώτος λόγος του πνευματικού είναι το θέλημα του Θεού. Και για να έρθουμε λίγο στα δικά μας, φαίνεται πως ο Πειραιώς δεν «άκουσε» τον «πρώτο λόγο» της Συνόδου. 
Το της δημοσιότητος επί του προκείμενου ανάγνωσμα του λαλίστατου μητροπολίτη φαίνεται πως δεν τέλειωσε ακόμα. Δριμύς και καταγγελτικός αυτή τη φορά κατά της δικαστικής εξουσίας, μέσα στα πολλά του δίκια, δεν αποφεύγει αυτό που ευθύς εξαρχής θέλησε να αποτρέψει η Σύνοδος. Τη διαφήμιση του έργου. Μέσα από τον πλεονάζοντα ντόρο που συνεχίζει να κρατεί καλά, μάθαμε άπαντες αισίως και με λεπτομέρειες το χυδαίο (κατά την προσωπική μου εκτίμηση) περιεχόμενο του έργου και, φυσικά, μηδέν εις το πηλίκον, διότι η κοσμική εξουσία παρέπεμψε στις καλένδες το ζήτημα, αδειάζοντας τον μητροπολίτη, που έχει εθιστεί να μεταβάλλει σε μήνυση το μήνυμα του χριστιανισμού.
Δεν ξέρω κατά πόσο πρέπει να αμνηστευθεί η ομολογιακή πρόθεση όσων ενεπλάκησαν με το έργο με τον δικό τους τρόπο ο καθένας και ανέπαυσαν προτάσσοντες την ιδία συνείδηση από το ‘κρείττον’ θέλημα του Κυρίου. Είναι, βέβαια, υπό συζήτηση ποιο είναι το πιο ευάρεστο στον Κύριο εν προκειμένω, αλλά ευελπιστώ ότι κατεγράφη η θεολογική ασφάλεια της υπακοής, της αγάπης, της προσευχής και της διάκρισης, όπως φάνηκε και από φωνές σαν αυτήν του Σιατίστης. Επίσης, εν παρόδω, αξιομνημόνευτη στην τελευταία ανακοίνωση του Πειραιώς η επανάληψη των βολών κατά του σιωνισμού και η τρομοκρατικού χαρακτήρα – πέρα από την όποια περιεχόμενη αλήθειά της – σύνδεση της θεοδικίας με την επικαιρότητα. Άσχετα με τη δική μου κρίση – άκομψο κάπως εκεί το συλλογιζόμενο και περίεργο και δεν ξέρω πόσο εύστοχο για τις προθέσεις του γράφοντος – είναι σίγουρα υπό ανάλυση το κλείσιμο της ανακοίνωσης και το εν γένει ύφος της δια του πρίσματος του σύγχρονου ποιμαντικού λόγου, της ουσίας και της απήχησής του.
Μια και κλείνει κάπου εδώ, ως ευελπιστώ, ο κύκλος του έργου και των περί αυτό αντιδράσεων, καλό θα ήταν να ειπωθούν δυο κουβέντες για το τι θα μπορούσε να γίνει καλύτερα. Εκτός και αν μας αρέσει αυτό το χάλι, να ‘αλληλομαχαιρώνονται’ οι ορθόδοξοι επίσκοποι και ένας αντικειμενικός εξωτερικός παρατηρητής, ολίγον άσχετος με το εκκλησιαστικό γίγνεσθαι, να απορεί στο αν υπάρχει σύμπνοια στους ορθοδόξους χριστιανούς, το δε χείρον, αν υφίσταται δογματική σταθερότητα ή ρευστότητα σε θέματα πίστης. Αυτό, όμως, ως φαίνεται, δεν πολυνοιάζει κανέναν, αλλά μάλλον αρέσει στους περισσότερους να αρέσκουν εις εαυτούς. Τι θα ήταν καλύτερο, λοιπόν; Προφανώς η Σύνοδος να βγάλει συγκεκριμένη ανακοίνωση που να αποτρέπει το ποίμνιό της από εκδηλώσεις πάσης μορφής βίας και να προτρέπει σε αποδοκιμασία του έργου δια μποϊκοτάζ εκ μέρους των πιστών με τη σαφή αιτιολόγηση πως στην αντίθετη περίπτωση θα επιτευχθεί ο στόχος απάντων των απέναντι, δηλαδή η διαφήμισή του. Και καθώς θα περνούσε, υποθετικά, η εν λόγω απόφαση και επειδή ταυτόχρονα είναι θεμιτό (και εν πολλοίς ευκταίο και αναγκαίο) να υπάρχουν οι αντιπολιτευτικές θέσεις και τάσεις, θα μπορούσαν αυτές να καταγραφούν στη συνοδική ανακοίνωση και οι φορείς τους να ‘διαχωρίσουν’ τη θέση τους και να τονίσουν στα δικά τους και μόνο ποίμνια, στην οικεία και μόνο επισκοπική δικαιοδοσία – άντε καθ’ υπέρβασιν και οικονομίαν και στο διαδίκτυο! – την ασυμφωνία τους, αλλά συνοδευόμενη από τη ρητή διατύπωση ότι υπείκουν εν αγάπη και ομονοία στο θέλημα της πλειοψηφίας – άλλωστε δεν πρόκειται για δογματικό πρόβλημα.
Το πιο ωραίο θα ήταν, το πιο ηρωικό, το πιο αντρίκιο, το πιο έντιμο ενδεχομένως, ώστε να εξοβελιστεί κάθε πιθανή αντίδραση και να ικανοποιηθούν όλοι οι ψυχισμοί, να προβεί σε καταγγελία του έργου – ας είναι και δι’ ενδίκων μέσων – σύσσωμη η Ιεραρχία, κυρίως προς την Πολιτεία (τον μεγάλο φαγοπότη, τον ιταμό λαγωό και την πονηρή αλεπού των τελευταίων ετών εν πάσι) και μετά να αφεθεί το ζήτημα στην κρίση και στην ενέργεια του Θεού, τις οποίες δε βλέπουμε να έχει σκεφτεί – άρα, πιθανολογούμε, και να πιστεύει – κανείς. Υπάρχει και τελευταίο σενάριο: ακόμα και αν η συνοδική αντίδραση ήταν πάντη εσφαλμένη ή ενοχλητικά υποτονική, οι αντιδρώντες μεμονωμένοι επίσκοποι, αφού ξεκαθάριζαν τη θέση τους με ευγένεια, να ‘έπνιγαν το δίκιο τους’ και τον περισσεύοντα ζήλο τους στην ταπείνωση της υπακοής στην οιαδήποτε τελική απόφανση των πολλών. Αυτά όλα φυσικά, εφόσον θέλουμε να μιλάμε για κανονική πορεία στην Εκκλησία, που δηλώνει σεβασμό στο Άγιο Πνεύμα το Οποίο την προσδιορίζει διαχρονικά. Τα εκ του αντιθέτου έκτροπα από τους αμέτρητους πλέον πανταχόθεν γεννώμενους αυτοσχεδιασμούς είναι ορατά και επαρκώς άχρι τούδε σχολιασθέντα.
Οι εποχές είναι περίεργες, οι ανακατατάξεις μεγάλες, οι νοοτροπίες συγκεχυμένες. Ο Χριστός είναι ανέκαθεν και πολύ περισσότερο σήμερα το φως του κόσμου. Αλλά ο Χριστός δεν οράται μόνος, αλλά εν τη Εκκλησία. Και το συνοδικό σύστημα στην Εκκλησία δεν είναι πολυτέλεια. Πρέπει να επαναλειτουργήσει επειγόντως, ειδικά εν Ελλάδι, διότι οι παρενέργειες της ανυποστασίας ή της δυσλειτουργίας του μερικές φορές οδηγούν από σοβαρά λάθη μέχρι ευτελή παρατράγουδα και δεν είναι ούτε αισθητικά ευχάριστο να βλέπουμε την Εκκλησία μας να εκπίπτει σε ακρότητες και γραφικότητες. Η ευγενής προθετικότητα δεν αρκεί πάντοτε. Η ικανότητα και η δυναμικότητα μπορεί να γυρίσουν μπούμερανγκ στον διαχειριστή τους. Η ανερμάτιστη, ανεξέλεγκτη και αδιάλειπτη παρεμβατικότητα καταντά συνήθως ενοχλητική και αυτοϋπονομευτική. Η τεχνήεσσα – ενδεικτικά στο εν λόγω θεατρικό – και η απροκάλυπτη και προκλητική – π.χ. η εκκλησιαστική περίθαλψη ενός επισήμως αφορισμένου – αγνόηση συνοδικών αποφάσεων και η υπέρβαση (ποικίλη εισπήδηση) των κανονικών επισκοπικών δικαιοδοτικών ορίων συνιστούν επικίνδυνες παραβάσεις και πνευματικά ατοπήματα και εγείρουν σοβαρότατα εκκλησιολογικά προβλήματα που χρήζουν θεραπείας. Το καλό που θα προκύψει από την εφαρμογή του κανονικού εκκλησιαστικού δικαίου θα έχει ιαματικά αποτελέσματα σε συλλογικό και σε ατομικό επίπεδο – ο νοών νοείτω. Διότι πρόθεση όλων – και του γράφοντος εδώ – πρέπει να είναι η καυτηρίαση του κακού και όχι η καταδίκη των προσώπων, η καταγγελία των αμαρτημάτων και των πεπλανημένων νοοτροπιών και πρακτικών και όχι ο αφορισμός, αλλά η θέωση των ανθρώπων.
Κ.Ν. 
27/10/2012

27 σχόλια:

  1. κ.Νουση μεσα σε ελαχιστες ημερες εφτασες να αυτοαναιρεισαι.Παντως κατα τη προσωπικη εκτιμηση με το σημερινο σου αρθρο τοποθετεις τα πραγματα πιο νηφαλια και εννοειται καλυτερα! Δεν πειραζει ομως!Αλλους,πολλους θα ελεγα,τους παιρνει χρονια αυτο που εσενα σε πηρε ελαχιστες μολις ημερες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Λιγα λογια για την μεταφραστρια του εν λογω εργου που δηλωσε χριστιανη ορθοδοξη καθως και για καποιους ορθοδοξους που δεν βρισκουν κατι ιδιαιτερα κακο στο εν λογω τερατουργημα . Καποιοι ορθοδοξοι θα θελαν πολυ να γεννηθουνε σε καποια σκανδιναυικη προτεσταντικη χωρα οπου θα διαβιουσαν ως χριστιανοι αβαφτιστοι , αλειτουργητοι με την θεωρια του απολυτου προορισμου κατι σαν το κισμετ του Ισλαμ που σου επιτρεπει να κανεις οτι σου καπνισει ,χωρις ιερα παραδοση που σε βεβαιωνει για την αληθεια της Γραφης αρα κανει υποχρεωτικη τη διδασκαλια της και με ενα ευαγγελιο οπου ενας αφελης χιππυς λεει καποια ανεφαρμοστα αλλα επειδη ειναι καλογραμενο το διαβαζουμε για να περνα η ωρα . Ελα ομως που η ρημαδα η τυχη τους εφερε να γεννηθουνε σε ορθοδοξη χωρα οποτε βαφτιστηκαν και ετσι εχουν την εκκλησια πανω απο το κεφαλι τους . Η εκκλησια λοιπον που συμφωνα με τον Χριστο ειναι μονο μια η δικη μας εχει αυτη την ιερα παραδοση . Η οποια μας βεβαιωνει οτι αυτα που περιγραφει το ευαγγελιο ειναι αληθινα και για τους βαφτισμενους υποχρεωτικα . Δηλαδη ουτε μοιχος μπορεις να εισαι ουτε αδικος ουτε κλεφτης ουτε ομοφυλοφιλος ουτε κατι τετοιο . Γιατι στην δικη μας και μονο στην δικη μας εκκλησια ο Χριστος ειναι οπως λεει το ευαγγελιο Θεος . Και επειδη ουτε το θαρρος εχουν να δηλωσουν αθεοι ουτε την θεληση να παραδεχτουνε οτι ζουνε εν πληρη αμαρτια δηλωνουν οχι χριστιανοι ορθοδοξοι αλλα σκετα ορθοδοξοι . Και λατρευουν ολα τα εξωτερικα γνωρισματα αλλα τον Χριστο που ειναι Θεος τον μισουνε . Γιατι τον εαυτο τους δεν μπορουν να τον κοροιδεψουν . Και οταν βγαινουν εργα οπως το εν λογω που απογυμνωνουν τον Χριστο απο την θεικητου ιδιοτητα που μονο στην ορθοδοξη εκκλησια υπαρχει σπευδουν να το μεταφρασουν να το υποστηριξουν και γενικα να υβρισουν την ορθοδοξια που εχει την επιμονη να λεει οτι δεν εχει απλως το ευαγγελιο αλλα εχει και την βεβαιοτητα οτι το ευαγγελιο λεει αληθεια . Οι δε εκκλησιαστκοι αρχοντες αντι να αφορισουν αυτους που υβριζουν την Ιερα Παραδοση της ορθοδοξιας σπευδουν σαν προτεσταντες να δικαιολογησουν τα αδικαιολογητα με ευαγγελικες παραπομπες . Λες και το ευαγγελιο χωρις την θεικη ιδιοτητα του Χριστου ειναι κατι . Και μετα καποιοι υποστηρικτες τους σπευδουν να χαρακτηρισουν ως προτεσταντιζοντες αυτους που υπεραμυνονται της θειας φυσης του Χριστου . Ενω οι ιδιοι ειναι προτεσταντιζοντες εφοσον παιρνουν ξεκαρφωτα ρητα του ευαγγελιου . Και απορω πως ο κυριος Νουσης που απο τα αρθρα του φαινεται οτι ειναι οντως ορθοδοξος και οχι προτεσταντης συμφωνει με αυτη την προτεσταντιζουσα ευαγγελικη δηλαδη ξεκομενη απο την ιερα παραδοση που δινει κυρος στο ευαγγελιο νεροβραστη σταση της ιεραρχιας . Δεν μπορει κατα την γνωμη πολλων κυριε Νουση που οντως σας σεβομαι να μενουνε χωρις αφορισμο οι συντελεστες της παραστασης . Δηλαδη θα κοινωνησουν των αχραντων μυστηριων δηλαδη θα βαλουν μεσα τους τον ιδιο τον Χριστο ανθρωποι που τον παριστανουν σαν ομοφυλοφιλο . Δεν ειμαστε προτεσταντες κυριε Νουση για να θεωρουμε την θεια Κοινωνια απλη αναπαρασταση . Ειμαστε ορθοδοξοι πραγματικοι χριστιανοι και θεωρουμε πως οταν κοινωναμε τοτε παιρνουμε μεσα μας τον ιδιο τον Χριστο . Ε λοιπον για αυτους τους συντελεστες της παραστασης ισχυει το εκας οι βεβηλοι . Α.Μ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. προς ΑΜ
    Μην ξαναπείς ότι μόνο στην Εκκλησία μας ο Χριστός είναι Θεός...εκτίθεσαι.
    Προσωπικά δεν θέλω η Εκκλησία να αφορίζει, και ούτε θέλω να βάζει την εξουσία να καταδυναστεύει ή και να εξοντώνει τους βλάσφημους αντιφρονούντες αλλά να ακολουθεί τη διδαχή του Χριστού και σε αυτό

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. στον 3.49
    ενδιαφερουσα η θεση σας. πραγματικα θα ηθελα νου υποδειξετε ενα σημειο οπου αυτοαναιρουμαι, προφανως ακων.
    στον Α.Μ.
    λετε: "Δεν μπορει κατα την γνωμη πολλων κυριε Νουση που οντως σας σεβομαι να μενουνε χωρις αφορισμο οι συντελεστες της παραστασης . Δηλαδη θα κοινωνησουν των αχραντων μυστηριων δηλαδη θα βαλουν μεσα τους τον ιδιο τον Χριστο ανθρωποι που τον παριστανουν σαν ομοφυλοφιλο". πιστευετε οτι ενας αυτοαφορισμενος κατ' ουσιαν, οπως αυτοι που λετε, χρειαζεται, ειδικα στις πονηρες τουτες μερες, και επισημο αφορισμο; η απαντηση κινειται στο ιδιο μηκος κυματος με την ευκολως προβλεπομενη πραξη τους: ποτε αυτοι οι ανθρωποι δε θα αισθανθουν την αναγκη να κοινωνησουν.
    πρεπει να καταλαβουμε οτι η Συνοδος βρισκεται κατω απο τα κριτικα βλεμματα, επιθετικα τω οντι, των μεσα και των εξω. αναφερω ενα παρομοιο παραδειγμα με το θεατρικο: δεν ξερω αν γνωριζετε την περιπτωση του αποσχηματισθεντος ιερομοναχου Αρσενιου Μεσκου. αυτος οχι μονο απωλεσε την πιστη του, αλλα και τα βαλε με τον Χριστο, εγινε πολεμιος της Εκκλησιας και ειναι εκδηλος νεοαρειανιστης. εβγαλε μαλιστα και δυο βιβλια που αποδομουν χυδαια και αστηρικτα ολο τον χριστιανισμο. ξερετε ποια ηταν η πιο μεγαλη του τιμωρια; αποφασισε η Συνοδος να μην τον 'πειραξει' καθολου - τουτεστιν να μην δωσει δημοσιοτητα στον εν λογω κυριο - οποτε χαντακωθηκε η υποθεση του σε παταγωδη εκδοτικη επιτυχια και ο ιδιος σε μια ηχηρη αφανεια. σκεφτειτε να τον περιλαβαινε ο Πειραιως - ας ευχηθουμε να μη γινει ποτε αυτο!!! - τοτε σημερα θα τον γνωριζαν και οι πετρες!
    Κ.Ν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. διορθωνω στο προηγουμενο σχολιο μου: παταγωδη εκδοτικη αποτυχια
    Κ.Ν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Προς Δημητρη . Οταν λεω οτι στις αλλες ομολογιες δεν εχουν Θεο αναφερομε κυριως στους προτεσταντες . Για την διπλη φυση του Χριστου για την τριαδικοτητα του Θεου και γενικα για ολα τα δογματα η Αγια Γραφη μονο περιγραφει αλλα οπως ειναι φυσικο για ενα βιβλιο δεν βεβαιωνει . Εφοσον οι προτεσταντες αρνουντε την Ιερα Παραδοση και γενικοτερα την εκκλησια και παραδεχοντε μονο την γραφη ειναι ξεκρεμαστοι . Για αυτο καταργησαν την ιερωσυνη τα μυστηρια και βλεπουμε στις μερες μας να τελουνται στους ναους τους γαμοι ομοφυλοφιλων οπου το ζευγαρι ειναι 2 ομοφυλοφιλοι παστορες . Το ειδαμε και αυτο . Τωρα με τους παπικους ειναι μεγαλη κουβεντα παντως ειναι σιγουρα πολυ πιο κοντα σε εμας .Α.Μ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΙΑΝΝΑΡΑΣ από την Καθημερινή (27.10.2012)
    Με την ψυχραιμία κάποιας απόστασης από τον δημοσιογραφικό σάλαγο, οι παιδαριωδίες που εκτυλίχθηκαν έξω από θέατρο της Αθήνας, πριν από δύο εβδομάδες περίπου, με αφορμή έργο του Terrens Mc Nally, βεβαιώνουν απογοητευτικές εκτιμήσεις για τη σοβαρότητά μας των βυθισμένων σε απόγνωση Ελληνωνύμων σήμερα. Αν ήμασταν σοβαροί, η δημοσιογραφία μας δεν θα έπαιζε στο γήπεδο των συντελεστών της παιδαριωδίας και με τους όρους που αυτοί επιθυμούσαν: Όσοι ανέβασαν το έργο περίμεναν ως μάννα εξ ουρανού το σκάνδαλο και τον σάλαγο, για να κόψουν εισιτήρια.

    Οι ψυχοπαθείς θρησκευόμενοι ποθούσαν μανιασμένα να βγει η «διαμαρτυρία» τους στη δημοσιότητα, κυρίως την τηλεοπτική, γιατί μόνο έτσι θα κέρδιζε αξιομισθία η υστερία τους, θα τους προσπόριζε ηδονή ο ψυχολογικός μαζοχισμός τους. Τέλος, n Χρυσή Αυγή ζητούσε μια διευρυμένης δημοσιότητας ευκαιρία για να εμφανιστεί προστάτις και της «θρησκείας μας», αφού ήδη εμφανίζεται να προστατεύει τη φυλετική μας καθαρότητα και να αντιμάχεται όσους επιβουλεύονται «πατρίδα» και «οικογένεια».
    Οι παιδαριωδίες έξω από το θέατρο, με αφορμή το έργο του Mc Nally, είχαν κορύφωμα την προσέλευση στον εισαγγελέα επισκόπου της ελλαδικής Εκκλησίας, με ευθύνες και τίτλο μητροπολίτη μεγάλου αστικού κέντρου. Συνοδευόταν o επίσκοπος από τέσσερεις βουλευτές της Χρυσής Αυγής και κατέθεσε μήνυση ζητώντας τον ποινικό κολασμό των συντελεστών της θεατρικής παράστασης. Στο ενέργημα του επισκόπου δεν αντέδρασε ούτε η Σύνοδος των ελλαδικών επισκόπων ούτε ο πρόεδρος της Συνόδου αρχιεπίσκοπος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. "Η σιωπηρή ανοχή και αμνήστευση των πράξεών του από τον Πρώτο (εδώ Ιερώνυμο) και το Συνοδικό Σώμα της Ελλαδικής Εκκλησίας αποτελούν την ορατή αφορμή, τον ηθικό αυτουργό (- συνεργούς) και το πρώτο άλλοθι των περισσότερων υπερβολών και ατοπημάτων του. Για να είμαστε, επίσης, ακριβοδίκαιοι, πρέπει να σημειώσουμε πως ο εν λόγω επίσκοπος έρχεται να υποκαταστήσει τις αδυναμίες, τις ατολμίες, τις ανυπαρξίες και τις απουσίες μιας Συνόδου, καθώς και να αναπληρώσει τα υφιστάμενα κενά της ελλειμματικής παρουσίας της τελευταίας." Απόσπασμα από το άρθρο του κ.Νούση: "Ο μονίμως θυμωμένος Πειραιώς και η αδιάτρεπτη σιωπή των Aμνών
    (άλλοις λόγοις: η υπ’ αυτού προβληματίζουσα προβληματική προβολή του
    α{υτο}κέφαλου ελλαδικού συνοδικού προβλήματος)"

    "Η Ελλαδική Σύνοδος σίγουρα πριν λάβει τη συγκεκριμένη απόφαση, θα έλαβε υπόψη κάθε παράμετρο περί των παρεξηγήσεων που θα προκαλούσε η στάση της και φυσικότατα ο κύριος γνώμονας του σκεπτικού της θα ήταν η αποφυγή παροχής παντοειδών αφορμών προς εκμετάλλευση των ανακοινώσεών της είτε προς δυσφήμηση της Εκκλησίας και διαστρέβλωση του μηνύματός της και, φυσικότατα, η πρόληψη των οιωνδήποτε έμμεσων και άμεσων διαφημίσεων του έργου και, μέσω αυτών των τελευταίων, της θλιβερής αναπαραγωγής του βλάσφημου περιεχομένου του. Προφανέστατα ως απόντες από τη συνεδρίαση της Ιεραρχίας εκείνης δε γνωρίζουμε όλα τα τεκταινόμενα εν αυτή, αλλά από το αποτέλεσμα κρίνουμε πως μάλλον επρόκειτο για μια από τις καλύτερες λύσεις, εφόσον διέβλεπε η Σύνοδος τον εγκλωβισμό της στα στενά της Σκύλας μιας αμιγώς πνευματικής αντιμετώπισης του ζητήματος συνάδουσας στη φύση της και της Χάρυβδης των περίπλοκων δεδομένων της πραγματικότητας. Θα ήταν μάλλον άστοχο να υποθέσουμε – και το σενάριο να συνέβη τοιουτοτρόπως – ότι έγινε μια μυστική συμφωνία για μια μετριοπαθή ανακοίνωση, όπως την είδαμε, και για μια ελεύθερη διαχείριση του θέματος εκ μέρους των Ιεραρχών σε εξατομικευμένο επίπεδο. Και τούτο, διότι η Εκκλησία αντίκειται στο πνεύμα πάσης μυστικιστικής ή μυστικοπαθούς οργάνωσης και αποφασίζει με την εν Πνεύματι ελευθερία και διάκριση.
    Δεχόμενοι σε υπόθεση εργασίας ότι λάθεψε η Σύνοδος στην προκείμενη απόφασή της, εισερχόμαστε στον φαύλο κύκλο μιας υποχόνδριας και ψυχαναγκαστικής διαδικασίας κρίσης και αναζήτησης του ορθού, στο οποίο πρέπει να κάνουμε υπακοή ως μέλη της Εκκλησίας."
    Κι όμως και στα δυο αποσπάσματα είναι ιδέες του κ.Νούση!!! Ουδεν άλλο σχόλιον!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Παντως κυριε Νουση σιγουρα δεν πρεπει η εκκλησια να πεσει σε περιπετειες οπως με Λασκαρατο , Ροιδη και Καζαντζακη οπου στη συνειδηση του πολυ κοσμου δικαιωθηκαν οι 3 λογοτεχνες αλλα κατα την γνωμη μου αυτοι της τωρινης περιστασης το παρατραβηξαν . Οπως και οι δωδεκαθειστες που ειρησθη εν παροδω επειδη καποιοι απο αυτους λιβανιζαν τον Χριστοδουλο ο μακαριστος δεν ειπε ουτε κουβεντα . Και μαλιστα οταν καποιοι μπηκαν σε ενα κομμα που αυτοπροσδιοριζοταν ως ορθοδοξο και συνεχισαν στο γνωστο τηλεοπτικο καναλι να λενε τα ιδια πχ Μπαρμπης . Πλευρης Κεραμιδας ο Χριστοδουλος στις δημοτικες εκλογες του 2006 τους ειπε και καλους χριστιανους . Βεβαια ουτε και εγω πιστευω οτι οι συντελεστες θα πανε να κοινωνησουν και πολυ περισοτερο να εξομολιγηθουν αλλα ανετα μπορουν να γινουν νονοι και κουμπαροι οποτε παλι θα μαγαριστουν τα μυστηρια . Οπως μαγαριστηκαν οταν γνωστοι ουφολογοι δεδηλωμενοι πολυθειστες και στην πραγματικοτητα αθεοι γιναν κουμπαροι και νονοι . Πιστευω οτι η εκκλησια εχει καθηκον να ειναι δειχνει επειοικια και στους πιο μεγαλους αμαρτωλους αφου αλλωστε ολοι ειμαστε αλλα εδω δεν μιλαμε για αμαρτια ουτε για απλη αθεια αλλα για οχετο υβρεων . Δεν ειμαι υπερ καποιου πουριτανικου ευσεβισμου ο Χριστος αλλωστε συγχωρεσε πορνες . μοιχαλιδες , τελωνες και ληστες αλλα στους αρνητες Σαδουκαιους οπως ξερουμε απαξιωσε ακομη και να κανει ελεγχο οπως εκανε στους υποκριτες γραμματεις και φαρισαιους . Ειμαι σιγουρα κατα των μυνησεων και διωξεων αλλα συνεχιζω να πιστευω οτι ο αφορισμος ειναι απλα ενα πνευματικο οπλο με το οποιο η εκκλησια διωχνει τους καραμπινατους αρνητες και υβριστες . Η εξομολογηση ειναι για τους αμαρτωλους δηλαδη ολους τους πιστους που παρα το οτι καθε μερα αμαρτανουν ωστοσο συνεχιζουν να ομολογουνε τον Χριστο σαν εναν της Τριαδας . Α.Μ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Το άρθρο του Γιανναρά είναι καταπέλτης! Βάσει της κατά πάντα ορθής Εκκλησιολογίας αυτού του άρθρου πρέπει άμεσα να επέμβει Μείζων και Υπερτελής Σύνοδος και να άρει την αυτοκεφαλία της Ελλάδος ώστε να αποκαλυφθούν οι διαλογιμοί πολλών επισκοπικών καρδιών εν Ελλάδι... Εκ παραλλήλου δε να γίνει ριζική αναθεώρηση του Συντάγματος του Ελληνικού Κράτους ώστε να παύσει το Όνομά Του να βλασφημείται από τάχα ευσεβείς και φιλοθέους.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Ποιά σύνοδος και ποιοί επίσκοποι; Έγιναν δεσποτάδες. Μη ζητάτε πράγματα ανυπόστατα. Δυστυχώς δε διαφέρει κανένας. Να συγκληθεί υπερτελής σύνοδος! Από ποιούς; Τα εγκολπιοφόρα καθάρματα κατά τον μακαριστό Φλωρίνης Αυγουστίνο; Αυτοί έγιναν σύγχρονοι συνεχιστές των Φαραώ. Και ως εξουσία και ως εμφάνιση. Τί σχέση έχουν έχουν με τον ταπεινό Ναζωραίο; Τον πονεμένο οικογενειάρχη; Τον άγνωστο ασκητή; Τον δοκιμαζόμενο μετανάστη; Τη φτωχή μάνα; Τον ταπεινό παπά; Η Αγία Γραφή, οι Ιεροί Κανόνες, οι Πατέρες πάνε περίπατο μπρός στο απέραντο κύμα του εγωισμού, της φιλαρέσκειας, της ματαιοδοξίας. Έλεγε ο μακαριστός μεγάλος πατριάρχης Αθηναγόρας "αφήστε τα αυτά είναι για του καλογέρους". Here is politics! Ας έχουμε παράδειγμα τους Αγίους και τους Πατέρες και ας τρέξουμε στον προκείμενον ημίν αγώνα της σωτηρίας, κοντά σε αληθινούς πνευματικούς και μακριά από μιτροφόρους...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Παιδιά μην ισοπεδώνετε τα πάντα! Η ανθρώπινη φύση είναι περίεργη και εμάς αν μας έβαζαν μίτρες στο κεφάλι και μας έδιναν και ράβδους θα γινόμασταν οι περισσότεροι αγνώριστοι!Τι χρειάζεται;Ταπείνωση τίποτα άλλο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. κ Νούση
    Μπορείς να υποστηρίξεις γιατί είναι αστήρικτο το επιχείρημα του κ Μέσκου ότι ο θάνατος είναι παρόν στο σύμπαν και στη γη επί εκατομμύρια χρόνια πριν την εμφάνιση του ανθρώπου?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Σύρου, Μεσσηνίας, Σιατίστης (για τον οποίο ειχα αλλη άποψη, αλλά από την πιο πρόσφατη συνέντευξη στη νεοεποχητικη καθημερινή, κατάλαβα ότι κουβαλάει τα ίδια μυαλά με τους άλλους), Ανδριόπουλος, Νούσης, Χατζηαποστόλου και τώρα προστέθηκε ο πρύτανης της κακοδοξίας Γιανναράς, για να μας πείσουν πόσο σωστά κάναμε που αντιδράσαμε. Επαληθεύεται απόλυτα εκείνο που ειχε πει ο π. Παίσιος στην περίπτωση του "τελευταίου πειρασμού" , ότι "αυτά γίνονται για να ξεχωρήσει η ήρα από το σιτάρι"...Τι θα άκουγες γέροντα αν ζούσες, από αυτούς τους νεορθόδοξους κριτές των πάντων. Διότι σίγουρα θα ήσουν απ' εξω από το θέατρο, μαζί με τα ασθενή του κοσμου, τα οποία εξελέξατο ο Θεός ίνα τους σοφούς Γιανναράδες καταισχύνει

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. O ομοφολόφυλος Terrens Mc Nally,και οι όμοιοί του για να δικαιολογήσουν το "ιδιαίτερο πάθος τους" δε διστάζουν να παρουσιάσουν ως όμοιό τους ακόμα και τον Αναμάρτητο Χριστό, χωρίς να λογαριάζουν ότι τα βάζουν με τον παντοδύναμο Θεό...

    Γιατί γνωρίζουν ότι πολλοί "αντιπρόσωποί" του Χριστού δεν μπορούν να μιλήσουν και να αντιδράσουν γιατί απλά έχουν τα ίδια βιώματα με τον Terrens Mc Nally, κι αυτό εκείνος το ξέρει...

    Εκεί φτάσαμε... δυστυχώς... ο Θεός να μας λυπηθεί.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Ωχ!!!

    Ο Μαϊντανός πάλι...

    Βρε χριστιανέ μου έρωτα με τον στυλό έχεις;;;

    Και μετά λέμε για τον Πειραιώς που γράφει συνέχεια.
    Σχιζοφρενική κατάσταση αν μη τι άλλο αγαπητέ κ.Ν.Κ.
    Σύνελθε λέμε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. στον 6.20
    αρχομαι απο σου. σε ευχαριστω καταρχας που μελετας τα αρθρα μου λες και θα κανεις επ' αυτων διατριβη. η εξονυχιστικη σου μελετη επαινετη, δεν υπηρχε ομως λογος να μας παραθεσεις ολοκληρα κατεβατα απο υα αρθρα, νομιζοντας εσυ οτι εν αυτοις αυτοανιρουμαι. και διοτι αυτο δε συμβαινει και επειδη αποσπασματα απο το ολο ενος κειμενου ειναι ακρως παραπλανητικα σε θεματα ερμηνειας και, τριτον, πραγματικα δεν καταλαβα πού βρηκες τις αντιφασεις. πεστα μας λοιπον με λιγα λογια ή εξηγησε τα σαφεστερα ή τουλαχιστον υπογραμμισε τα και μετα τα ξανασυζηταμε. διοτι, ειλικρινα, αν εγω που τα εγραψα δε βρισκω αντιφαση, σκεψου οι αλλοι, ε;; μη μας παιδευεις λοιπον.
    στον 10.46
    Δημητρη που εισαι φρεσκος εορτασας.
    κατα τον Μαξιμο, η Δημιουργια ειναι ταυτοχρονη ή συμφυης με την Πτωση (αρα και τη φθορα, τον πονο, το θανατο). δεν εχω προχειρο το χωριο του να στο παραθεσω ακριβως. επομενως, ειτε επειδη ο Θεος προειδε την πτωση μας ειτε για αλλους δικους του ανεξερευνητους λογους, απλα αφησε να εκδηλωθει απο την αρχη το φυσικο στην κτιστη δημιουργια, το εγγενες: η φθορα με τις παραμετρους της. ομως τον τελικο λογο τον εχει ο Λογος, που σαρκωθηκε και θα αποκαταστησει τον πονο και την ολη φθορα με την αφθαρτοποιηση των παντων στην ερχομενη Βασιλεια του.
    οσο για τον Μεσκο, απλα μπερδεψε τη θεοδικια με την αγαπη του Θεού και την απορρητη σε μας και ανεξερευνητη Προνοια του. τον εγλωβισε, οπως καθε αιρετικος, στο μυαλο του, στον ψυχισμο του, στην δικη του ερμηνεια. διο και αστοχησε...
    και στον αχαριν Χαρην τον πλανεμενο γοχιζοντα "αντιοικουμενιστη"
    Χαρη, σε βλεπω δε συγκρατεισαι πια, επεσαν οι μασκες, εφυγαν τα προσχηματα. εισαι και συ ενας φονταμελιστης που βαυκαλιζεσαι στη φνταστικη σου καθαροτητα και "υπερορθοδοξια". συνελθε, αδελφε, απο την πλανη. εσυ μπορει να φανταζεσαι οτι εισαι ο σιτος του Θεου, οπως λες, και εμεις οι αλλοι οι σαβουρα. λες με αφατο και απυθμενο εγωισμο και κακοτητα - ζηλεια - εμπαθεια οτι εισαι "ασθενες" του Θεου και θα μας καταισχυνεις ολους εμας τους "σοφους". σκεψου, λιγο, μην ανηκεις και συ στη σαβουρα, και δη κατωτερας ποιοτητας των αλλων, οπως αναλογισου επισης ποσο εντεχνα κρυβεις και απο τον ιδιο σου τον εαυτο τη βαθυτερη επιθυμια να ανηκεις σε εναν εκ των σοφων που τωρα λες οτι μισεις. γιατι κατα βαθος η οποια σοφια κρυβει δυναμη και αυτο ειναι που σε μελει πιοτερο, παρα η πιστη.
    Κ.Ν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. κ.Νουση ενω εσυ γραφεις η δεν ξερεις τι γραφεις στα αρθρα σου η αν ξερεις τι γραφεις να εχεις το θαρρος να λες οτι εκανες λλλαθος!Εμεις σου κανουμε την τιμη και σε διαβαζουμε αλλα και εσυ θα πρεπει να σεβεσαι τους αναγνωστες σου!Οταν εκτιθεσαι δημοσια θα πρεπει να σεβεσαι ορισμενα πραγματα!Σε κανενα σχολιο σου δεν ειδαμε ποτε να λες οτι καπου εκανες λαθος! Ειναι τυχαιο; κ.Νουση γραφουμε για την αληθεια και οταν εχουμε κατι να πουμε οχι για την αυτοπροβολη! Διαβαζε λοιπον καλυτερα τα αρθρα σου και χαμηλωσε λιγακι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. κ. Νούση
    Το ξέρεις πολύ καλά ότι η θέση αυτή του αγίου Μάξιμου δεν είναι η κλασική θέση της Εκκλησίας. Η θέση της Εκκλησίας είναι ότι πριν από την πτώση δεν υπήρχε θάνατος και κακό. Πλήθος Πατέρων γράφουν ότι τα ζώα πριν την πτώση ζούσαν ειρηνικά μεταξύ τους, αγκάθια δεν είχαν τα φυτά ούτε καν σεξ δεν υπήρχε. Όλα τα έφερε η Πτώση. Ο κ Μέσκος χρησιμοποίησε τη θεολογία του Μαξίμου ως μια αρχή σύνδεσης της με τη σύγχρονη επιστήμη. Νομίζω ότι καταλαβαίνεις πολύ καλά το πρόβλημα αλλά επιλέγεις απλά να κλείνεις τα μάτια όπως κάνουμε τελικά πολλοί. Αλλά το πρόβλημα υπάρχει.
    ΥΓ
    Δεν υπάρχει καλύτερος γνώστης της θεολογίας του Μαξίμου από τον κ. Μέσκο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. "σε ευχαριστω καταρχας που μελετας τα αρθρα μου λες και θα κανεις επ' αυτων διατριβη",ενω από τη μια ευχαριστείς κ.Νούση για τη μελέτη των άρθρων σου στην ίδια σειρά ειρωνεύεσαι λέγοντας ότι: σαν να κάνουμε διατριβή! Υποτιμάς όπως φαίνεται εδω τα γραφόμενά σου ότι δεν είναι άξια βαθιάς μελέτης! Σου διαφεύγει ότι και οι κρίνοντες κρίνονται και επιπλέον όπως φαίνεται ενω καταγγέλεις και κρίνεις στα άρθρα σου παρ' όλα αυτά σε ενοχλεί η κριτική! Είναι μαγκιά να αποδέχεσαι την κριτική και όπου χρειάζεται να λές: "έκανα λάθος!".
    "δεν υπηρχε ομως λογος να μας παραθεσεις ολοκληρα κατεβατα απο υα αρθρα..." αλλά και
    " ...και επειδη αποσπασματα απο το ολο ενος κειμενου ειναι ακρως παραπλανητικα σε θεματα ερμηνειας..." και
    "πεστα μας λοιπον με λιγα λογια ή εξηγησε τα σαφεστερα ή τουλαχιστον υπογραμμισε τα και μετα τα ξανασυζηταμε." Από τη μια μας λές ότι: "παραθέσαμε ολόκληρα κατεβατά", από την άλλη: "τα αποσπάσματα ενος κειμένου ειναι άκρως παραπλανητικά" και στο τέλος μας λές: "υπογράμμισέ τα". Μας καλείς δηλαδή να βγάλουμε αποσπάσματα!Βγάζεις άκρη εσυ;Γιατί προσωπικά δε βγάζω! Είναι πολλά τα αποσπάσματα περί ων ο λόγος κ.Νούση. Εδω θα σας παραθέσω δυο και θα σας παρακαλούσα να μελετάτε τα άρθρα σας πριν ειρωνευτείτε αυτούς που τα μελετούν και τα δίνουν έτσι αξιά περισσότερο από σας καθώς φαίνεται!
    "Για να είμαστε, επίσης, ακριβοδίκαιοι, πρέπει να σημειώσουμε πως ο εν λόγω επίσκοπος έρχεται να υποκαταστήσει τις αδυναμίες, τις ατολμίες, τις ανυπαρξίες και τις απουσίες μιας Συνόδου, καθώς και να αναπληρώσει τα υφιστάμενα κενά της ελλειμματικής παρουσίας της τελευταίας." και στο αμέσως επόμενο άρθρο:"Προφανέστατα ως απόντες από τη συνεδρίαση της Ιεραρχίας εκείνης δε γνωρίζουμε όλα τα τεκταινόμενα εν αυτή, αλλά από το αποτέλεσμα κρίνουμε πως μάλλον επρόκειτο για μια από τις καλύτερες λύσεις, εφόσον διέβλεπε η Σύνοδος τον εγκλωβισμό της στα στενά της Σκύλας μιας αμιγώς πνευματικής αντιμετώπισης του ζητήματος συνάδουσας στη φύση της και της Χάρυβδης των περίπλοκων δεδομένων της πραγματικότητας."

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. ξεκινω απο τον Δημητρη
    η θεση της Εκκλησιας σε ενα θεμα δεν ειναι, ως νομιζουμε, θεωρητικη αλλα βιωματικη. σε θεολογουμενα θεματα, οπως αυτο του χρονου της πτωσης και του θανατου, και μονο η ασυμφωνια που παρατηρεις στους Πατερες δειχνει οτι δεν προκειται για θεση της Εκκλησιας, αλλα των ιδιων μαλλον. και περα απο πιθανα λαθη που θα εχει ο καθενας, να θυμασαι οτι εγραφαν περισσοτερον στοχο εχοντες να δωσουν ενα πνευματικο μηνυμα. π.χ. οτι η πτωση εφερε το θανατο. δεν τους νοιαζει να κανουν παλαιοντολογια.
    δεν κλείνω τα ματια, αλλα και δεν σκανδαλιζομαι απο αυτα, διοτι δεν ειναι θεματα δογματικα. οσον αφορα στον Μεσκο, σαφεστατα δεν ειναι ο καλυτερος μελετητης του Μαξιμου. σου αναφερω δυο καλυτερους απλα ενδεικτικα: π. Ν. Λουδοβικος και Κ. Ζαχος (Λαρισα).
    στον 4.22
    ανωνυμε "αντικειμενικε" αναγνωστα μου
    με κατηγορεις για επαρση και αυτοαναιρεση, ενω εσυ ο ιδιος περιπιπτεις προκλητικα στα ιδια λαθη. π.χ. με κατηγορεις για ειρωνεια, ενω ολα σου τα σχολια ανεξαιρετα βριθουν ειρωνικου και πικροχολου τονου, ομολογουμενως αναιτιως και ανερμηνευτως, διοτι δε με γνωριζεις. λες: "Κι όμως και στα δυο αποσπάσματα είναι ιδέες του κ.Νούση!!! Ουδεν άλλο σχόλιον!" αυτο τι ειναι; επειτα, γιατι παρεθεσες τα αποσπσματα; για να με "πειραξεις" ή για να σου εξηγησω να μαθεις τι εννοω; στην τελικη, με διαβαζεις για να με "πιασεις" καπου και οχι απο ενδιαφερον για την αληθεια ή εστω, τη γνωμη μου. αν επισης εισαι ο σχολιαστης και του 12.37 (σιγουρα ναι!!!) σε ενημερωνω πως διορθωνω ευχαριστως τα λαθη μου, αρκει να μου υποδεικνυονται απαθως και τεκμηριωμενα.
    συνεχιζω: στο σχολιο σου των 4.22 εισαι φουλ δηκτικος, τραγικα σκωπτικος και αστοχα ειρωνικος, οπως δειχνουν συν τοις αλλοις τα πολλα σου θαυμαστικα (!!!) συν το αηθες επιχειρηματολογικο σου οπλοστασιο, αν καποιος θα μπορουσε να το ονοματισει ετσι καταχρηστικως.
    και γινομαι πιο σαφης: στο μυαλο σου τα γραφομενα μου κεινται ως πλινθοι, λιθοι, κεραμοι ατακτως ερριμμενοι. και αυτο λογω κακοπιστης διαθεσης. Λες ας πουμε: "σε ευχαριστω καταρχας που μελετας τα αρθρα μου λες και θα κανεις επ' αυτων διατριβη",ενω από τη μια ευχαριστείς κ.Νούση για τη μελέτη των άρθρων σου στην ίδια σειρά ειρωνεύεσαι λέγοντας ότι: σαν να κάνουμε διατριβή! Υποτιμάς όπως φαίνεται εδω τα γραφόμενά σου ότι δεν είναι άξια βαθιάς μελέτης! Σου διαφεύγει ότι και οι κρίνοντες κρίνονται και επιπλέον όπως φαίνεται ενω καταγγέλεις και κρίνεις στα άρθρα σου παρ' όλα αυτά σε ενοχλεί η κριτική! Είναι μαγκιά να αποδέχεσαι την κριτική και όπου χρειάζεται να λές: "έκανα λάθος". αν αυτο δεν ειναι ο ορισμος της σχιζοειδους επιχειρηματολογιας, τοτε τι ειναι; ηδη εβγαλες το συμπερασμα οτι δεν αποδεχομαι κριτικη ενω σου λεω να μου υποδειξεις συγκεκριμενα σημεια να τα συζητησουμε (συνεχιζεται...)
    Κ.Ν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. στον 4.22 συνεχεια απαντησης:
    Λες πιο κατω: ""δεν υπηρχε ομως λογος να μας παραθεσεις ολοκληρα κατεβατα απο υα αρθρα..." αλλά και
    " ...και επειδη αποσπασματα απο το ολο ενος κειμενου ειναι ακρως παραπλανητικα σε θεματα ερμηνειας..." και
    "πεστα μας λοιπον με λιγα λογια ή εξηγησε τα σαφεστερα ή τουλαχιστον υπογραμμισε τα και μετα τα ξανασυζηταμε." Από τη μια μας λές ότι: "παραθέσαμε ολόκληρα κατεβατά", από την άλλη: "τα αποσπάσματα ενος κειμένου ειναι άκρως παραπλανητικά" και στο τέλος μας λές: "υπογράμμισέ τα". Μας καλείς δηλαδή να βγάλουμε αποσπάσματα!Βγάζεις άκρη εσυ;Γιατί προσωπικά δε βγάζω!" εδω λοιπον θα σε βοηθησω να βγαλεις ακρη, την οποια βεβαια κατ' ουσιαν δε θελεις, αλλα τελος παντων, ας δειξω εγω τουλαχιστον καλοπιστια. στο εξηγω λοιπον: πριν μας παρεθεσες αποσπασματα. ομως τα αποσπασματα σκετα, οταν τα βαζεις χωρις την ολη συναφεια του κειμενου και χωρις επεξηγησεις του σκεπτικου σου και του σκεπτικου του συγγραφεα των ιδιων των αποσπασματων, οδηγουν συνηθως σε παρερμηνειες. οποτε σου ζητω να μου πεις με δικα σου λογια στο περιπου πού βλεπεις την αντιφαση και στην εσχατη να υπογραμμισεις χωρια στα αποσπασματα, για να γινεις πιο συγκεκριμενος και να σε καταλαβω, ωστε να σου απαντησω. ελπιζω να καθαρισε καπως ο εκ της εμπαθειας θολωθεις νους σου, τουλαχιστον στο τεχνικο σκελος των υποδειξεων μου σε σενα και στον τροπο αναγνωσης των κειμενων (μου).
    και παμε στο επομενο:"Εδω θα σας παραθέσω δυο και θα σας παρακαλούσα να μελετάτε τα άρθρα σας πριν ειρωνευτείτε αυτούς που τα μελετούν και τα δίνουν έτσι αξιά περισσότερο από σας καθώς φαίνεται!
    "Για να είμαστε, επίσης, ακριβοδίκαιοι, πρέπει να σημειώσουμε πως ο εν λόγω επίσκοπος έρχεται να υποκαταστήσει τις αδυναμίες, τις ατολμίες, τις ανυπαρξίες και τις απουσίες μιας Συνόδου, καθώς και να αναπληρώσει τα υφιστάμενα κενά της ελλειμματικής παρουσίας της τελευταίας." και στο αμέσως επόμενο άρθρο:"Προφανέστατα ως απόντες από τη συνεδρίαση της Ιεραρχίας εκείνης δε γνωρίζουμε όλα τα τεκταινόμενα εν αυτή, αλλά από το αποτέλεσμα κρίνουμε πως μάλλον επρόκειτο για μια από τις καλύτερες λύσεις, εφόσον διέβλεπε η Σύνοδος τον εγκλωβισμό της στα στενά της Σκύλας μιας αμιγώς πνευματικής αντιμετώπισης του ζητήματος συνάδουσας στη φύση της και της Χάρυβδης των περίπλοκων δεδομένων της πραγματικότητας."
    σας εξηγω τη φαινομενικη αντιφαση, οπως τουλαχιστον κατανοω εγω οτι την προσλαβατε. το πνευμα μου, με βαση ολο το κειμενο του πρωτου αρθρου (αρα και του πρωτου εδω σπαραγματος) ειναι οτι η ελλειμματικη παρουσια της συνοδου "εκχωρησε" ατυπα το δικαιωμα σε ενα μελος της να αυτονομηθει. προφανως εστιασατε στα ρηματα "υποκαταστησει' και "αναπληρωσει". ομως λεγονται καταχρηστικα, οπως θα καταλαβε ο εχεφρων και αντικειμενικος αναγνωστης του ολου αρθρου. δλδ εννοω οτι υποκατεστησε και αναπληρωσε υποκλεπτοντας κατ' ουσιαν ενα δικαιωμα που δεν εχει, αλλα υφαρπαζοντας το στανικως και αντιδεοντολογικως, βλεποντας την απουσια και αδυναμια της Συνοδου. οσο για το δευτερο αποσπασμα που παραθετετε, αν προσεξατε καλα, λεω οτι ηταν η καλυτερη συνοδικη αποφαση "από το αποτέλεσμα αν "κρίνουμε" και τη λεξη "μάλλον". διοτι πιο κατω στο ιδιο αρθρο καταθετω την προσωπικη μου γνωμη οτι θα υπηρχε και καλυτερη λυση απο αυτην, την οποια καταγραφω αλλα που ποτε δεν δοθηκε. παρα ταυτα ομως, η λύση που δοθηκε ειναι η καλυτερη, τονιζω, εκ του αποτελεσματος, που αυτο δεν αιρει την προηγουμενη εγκληση εκ μερους μου της Ιεραρχιας για απουσια και ατολμια. σε καθε περιπτωση, παντως, ο Πειραιως πραξικοπηματικα σχεδον υποκατεστησε τη συνοδικη αδυναμια. αυτο εννοουσα, εστω και αν δεν το ανελυσα ή δε φανηκε επαρκως απο τα γραφομενα μου.
    ευχομαι να εγινα καπως πιο κατανοητος.
    Κ.Ν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Ένεκα του θυμικού σου μάλλον, κ.Νούση δεν πρόσεξες ότι, στο προηγούμενο σχόλιό μας στο τέλος, παραθέσαμε ενδεικτικά(όπως μας ζήτησες-να σου τα υπογραμμίσουμε)-μπορούμε να σου παραθέσουμε πολλά ακόμα,αν και τελικά πιστεύουμε ότι ίσως δεν θα είχε καμια αξία πλέον- δυο αντιφατικές προτάσεις για τις οποίες δεν πήραμε απάντηση! Βιάστικες λοιπόν να κλείσεις έτσι όπως κλείνεις στο σχολιό σου! Όσο για όλα αυτά που μας καταμαρτυρείς κ.Νούση αρκεί να ρίξεις μια ματιά αυτογνωσίας και σκληρής αυτοκριτικής στα όλα γραφόμενά σου και θα καταλάβεις πολλά!Θέλει τόλμη όμως...Τι να κάνουμε έτσι είναι όμως...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. κ.Νούση δε με πείσατε, ούτε σας έπεισα από ο,τι φαίνεται!Λόγια,λόγια,λόγια...
    ( από μέρους σας)και στο τέλος μηδέν εις το πηλίκον!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. στον 6.48
    αγαπητε, δε θελω να εγκαλεις το θυμικο μου (μαλλον θυμο θα εννοεις επι το ακριβεστερον) ενω συμβαινει το ακριβως αντιστροφο. λες οτι τα παρεθεσες ενδεικτικα. δλδ μονο και μονο για να δικαιωσεις εαυτον και προφανως οχι για να διαλεχθεις! το λες αλλωστε, το ομολογεις ξεκαθαρα. δεν πειραζει, εστω και υπο τουτες τις συνθηκες συνεχιζω. λες οτι δεν σου απαντησα. αυτο ειναι ψεμα. απαντησα εκτενεστατα. καλυτερα θα ηταν να ελεγες οτι δεν σε επεισα ή δεν ημουν ικανοποιητικος στα οσα σου εξηγησα.
    τελος, με απεολεις με πολλες παραθεσεις και επιτελεους ομολογεις την αρχηθεν διαφαινομενη αληθεια: θελεις μαλλον να μου την "πεις", να με κατατροπωσεις (!) παρα να συζητησεις. κριμα... αυτο το κριμα αναλυεται καλυτερα απο τον τελευταιο σου λογο : "Όσο για όλα αυτά που μας καταμαρτυρείς κ.Νούση αρκεί να ρίξεις μια ματιά αυτογνωσίας και σκληρής αυτοκριτικής στα όλα γραφόμενά σου και θα καταλάβεις πολλά!Θέλει τόλμη όμως...Τι να κάνουμε έτσι είναι όμως..."
    καλο βραδυ
    Κ.Ν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. Νομίζω, πως μετά και τις τελευταίες δηλώσεις του μητροπολίτη Καλαβρύτων Αμβροσίου για τη ‘’ γλυκιά μετάλλαξη’’ της Χ.Α… προς το ‘’χριστιανικότερον’’ δηλαδή…, η κατάσταση έχει ξεφύγει πια εκτός ορίων και θα πρέπει η Σύνοδος επειγόντως να πάρει συγκεκριμένη θέση για το πολιτικό αυτό έκτρωμα και να ‘’συμμαζέψει’’ όλους τους υπερ- πατριώτες ιεράρχες, (όλοι πονάμε για το κατάντημα της πατρίδας μας και όλοι ποθούμε τη γρήγορη θεραπεία της), γιατί το μόνο που καταφέρνουν, τελικά, είναι η βέβαιη απομάκρυνση ενός ακόμη σεβαστού αριθμού πιστών, τη στιγμή που η μητέρα Εκκλησία, αυτές τις τραγικές στιγμές που βιώνουμε, θα έπρεπε να νοιάζεται ώστε να μην σκανδαλίζεται κανείς, από τυχόν άστοχες και προκλητικές συμπεριφορές ποιμένων και πιστών.

    Τονίζω το ‘’κανένας’’, γιατί γνωρίζουμε όλοι μας πολύ καλά ότι οι αυτοχειρίες στη χώρα μας έχουν ξεπεράσει κάθε προηγούμενο.

    Πάραυτα παρακολουθούμε συμπεριφορές και δηλώσεις ιεραρχών που στην κυριολεξία ‘’βγάζουν μάτια’’ όπως:

    ’ Στο ερώτημα του ΣΥΡΙΖΑ: «Τι δουλειά έχει ένας ανώτερος εκπρόσωπος της Ελληνορθόδοξης χριστιανικής Εκκλησίας σε εκδήλωση μιας νεοναζιστικής συμμορίας» απαντάμε ευθέως: Η Χρυσή Αυγή μέχρι αυτήν την ώρα δεν αποτελεί μία «συμμορία»!!!

    ( ας το αφήσουμε ασχολίαστο, γιατί το κείμενο από μόνο του λέει πολλά !!!)

    …και παρακάτω…

    ‘’εμείς, αντιθέτως, προσωπικά θέλουμε να σας ευχαριστήσουμε, επειδή -χωρίς να χρησιμοποιήσετε βόμβες Μολότωφ, πέτρες, ξύλα, ή και αποξηλωμένα μάρμαρα- υπερασπιστήκατε το όνομα του Σωτήρος Χριστού, που είναι ο Κύριός μου και ο Νυμφίος της ψυχής μου!
    Στη Δημοκρατία έχουμε το δικαίωμα να διαμαρτυρώμεθα, ευπρεπώς βέβαια και με ειρηνικό τρόπο.(η υπογράμμιση δική μου)

    ΣΧΟΛΙΟ: ..ΜΑ ΦΥΣΙΚΑ ΜΕ ΕΥΠΡΕΠΕΙΑΑΑ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΙΚΩΩΩΣ !!!

    Ευτυχώς που υπάρχουν και τα σχετικά βίντεο, ώστε να απολαμβάνουμε την ευπρέπειά τους και το ψυχικό μεγαλείο και όχι μόνο των ανδρών αυτών !!!

    Η απόλυτη διαστροφή του

    ευαγγελικού μηνύματος και του

    Θεανθρώπου μας Ιησού Χριστού,

    πραγματώνεται μέσα από την

    ιδεολογία και τις καθημερινές

    πρακτικές των μελών και των

    αφελών οπαδών της Χ.Α.

    Οι σεβαστοί ιεράρχες που δεν είναι προσεχτικοί στις δηλώσεις τους και στις συμπεριφορές τους, έχουν τεράστια ευθύνη και συμβάλλουν, δίχως να το αντιλαμβάνονται ( ο άμετρος ζηλωτισμός μας διδάσκει η εκκλησιαστική ιστορία, έβλαψε πολλές φορές ανεπανόρθωτα το σώμα της Εκκλησίας), στην αποδόμηση της χριστιανικής διδασκαλίας.

    Θα συμφωνήσω κι εγώ με τις εύστοχες και θεολογικές θέσεις του αγαπητού κ. Νούση, ότι η τοποθέτηση του Σιατίστης Παύλου για το θεατρικό έκτρωμα και τη Χ.Α, πραγματικά εκμπέμπουν ευωδία Χριστού !!!

    Ας είμαστε, φίλοι μου, πολύ προσεχτικοί στις επιλογές και στις τοποθετήσεις μας, γιατί οι τραγικές στιγμές που βιώνουμε, δεν μας επιτρέπουν τέτοιες επικίνδυνες αστοχίες και δη από ιεράρχες !!!

    Ε.Μ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. Για άλλη μια φορά ο Κ.Νούσης μας ταξιδεύει ποικιλοτρόπως και μας εμπνέει ανίδωτα. Η απίστευτη σύγχυση των διαφωνούντων και η θεολογική τους ρηχότητα επιβεβαιώνει την αληθινά σημαντική παρουσία τού συγγραφέα στα θεολογικά και όχι μόνο δρώμενα. Κώστα, είσαι όαση στις πονηρές ημέρες που ζούμε.
    Ε.Β.

    ΑπάντησηΔιαγραφή