Κυριακή 15 Ιανουαρίου 2012

"Τα ζώα τυγχάνουν συνδημιουργήματα του ανθρώπου διό και πρέπει να προστατεύονται"


Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου
Κάπου στην Πελοπόννησο, λένε οι ειδήσεις, κάποιος μοναχός πυροβόλησε και σκότωσε ένα κυνηγόσκυλο. Το αφεντικό του ο κυνηγός, ζητάει εναγωνίως μια απάντηση. Γιατί; Ούτε μια συγγνώμη; Ποια η σχέση, επιτέλους, της Εκκλησίας με τα ζώα; Φονική;
Μόλις προ ημερών δημοσιεύσαμε άρθρο του Γέροντος Χαλκηδόνος Αθανασίου, με τίτλο:
Περί την διατροφικήν ζωοφιλίαν. Λάβαμε κάποια απαξιωτικά σχόλια -από ανοήτους - για το περιεχόμενο του άρθρου, το οποίο κατέστη φυσικά ...προφητικόν, λόγω του γεγονότος που προαναφέραμε.
Εκεί ο Γέροντας Χαλκηδόνος είναι σαφής και κατηγορηματικός:
Κατὰ τὴν χριστιανικὴν περὶ τῆς δημιουργίας θεολογίαν, τὰ ζῶα τυγχάνουν συνδημιουργήματα τοῦ ἀνθρώπου διὸ καὶ πρέπει νὰ προστατεύονται, ὑπαρχούσης ἀκόμη καὶ νομικῆς τοποθετήσεως. Περιλαμβάνονται εἰς τὸν σύνδεσμον μετὰ τοῦ Θεοῦ (Γεν. 9) καὶ εἰς τὴν ἀναμονὴν ἐσχατολογικῆς τελειώσεως (Ρωμ. 8) καὶ λυτρώσεως. Πρόκειται δηλαδὴ περὶ μιᾶς "συμφιλιωτικῆς συνυπάρξεως" (Koexistenz).
Τα όσα λέει ο Γέρων Χαλκηδόνος είναι η απάντηση σε όσους ρωτούν - με αφορμή το πρόσφατο περιστατικό - για την θέση της Εκκλησίας περί της σχέσεως ανθρώπου και ζώων, αλλά και σε εκείνους τους "εκκλησιαστικούς" που σιωπούν, κατά την προσφιλή τους τακτική.
Περαιτέρω, επί του θέματος, αξίζει να σημειώσουμε, άκρως ενδεικτικά, τα παρακάτω:
Ορθά έχει παρατηρηθεί ότι η πραγματική απειλή για τη σωστή θέση του ανθρώπου απέναντι στην υπόλοιπη κτίση έγκειται όχι τόσο στον ανθρωποκεντρισμό όσο στον “ανθρωπομονισμό” - την αντίληψη, δηλαδή, ότι ο άνθρωπος είναι το μόνο όν που έχει ουσιαστική αξία και που τα συμφέροντά του μετράνε. Αυτή η αντίληψη δεν έχει θέση στην ορθόδοξη παράδοση.
Ο Μέγας Βασίλειος παρατηρεί ότι η πρόνοια του Θεού φαίνεται πολύ καθαρά ακριβώς σε αυτά τα ζώα που τα θεωρούμε ασήμαντα, και μάλιστα ο Κτίστης φροντίζει σχολαστικά για το καλό τους μέχρι λεπτομέρειας. Άρα η "λογική" που λέει: Εδώ πεθαίνουν άνθρωποι τα ζώα μας μαράνανε; είναι αντιχριστιανική!
Στη συνέχεια ο Αββάς Ζωσιμάς, αφού έκλαψε πολύ και είπε ψαλμούς κατάλληλους για την περίσταση, «ἐποίησεν εὐχὴν ἐπιτάφιον». Και μετά με μεγάλη κατάνυξη, «βρέχων τὸ σῶμα τοὶς δακρύσι» επιμελήθηκε τα της ταφής. Επειδή, όμως, η γη ήταν σκληρή και ο ίδιος ήταν προχωρημένης ηλικίας, γι' αυτό δεν μπορούσε να την σκάψει και βρισκόταν σε απορία. Τότε «ὁρᾷ λέοντα μέγαν τῷ λειψάνῳ τῆς Ὁσίας παρεστώτα καὶ τὰ ἴχνη αὐτῆς ἀναλείχοντα», δηλαδή είδε ένα λιοντάρι να στέκεται δίπλα στο λείψανο της Οσίας και να γλείφει τα ίχνη της. Ο Αββάς τρόμαξε, αλλά το ίδιο το λιοντάρι «οὐχὶ τοῦτον τοὶς κινήμασι μόνον ἀσπαζόμενον, ἀλλὰ καὶ προθέσει», δηλαδή το ίδιο το λιοντάρι καλόπιανε τον Αββά και τον παρακινούσε και με τις κινήσεις του και με τις προθέσεις του, να προχωρήσει στον ενταφιασμό της. Λαμβάνοντας ο Αββάς θάρρος από το ήμερο του λιονταριού, το παρακάλεσε να σκάψει αυτό το ίδιο τον λάκκο, για να ενταφιασθεί το ιερό λείψανο της Οσίας Μαρίας, επειδή εκείνος αδυνατούσε. Το λιοντάρι υπάκουσε. «Εὐθὺς δὲ ἅμα τῷ σώματι θαπτόμενο», δηλαδή με τα μπροστινά του πόδια έσκαψε το λάκκο, όσο έπρεπε, για να ενταφιασθεί το σκήνωμα της Οσίας Μαρίας.

Ο ενταφιασμός της Οσίας Μαρίας έγινε προσευχομένου του Αββά Ζωσιμά και του λιονταριού «παρεστῶτος». Μετά τον ενταφιασμό έφυγαν και οι δύο, «ὁ μὲν λέων ἐπὶ τὰ ἔνδον τῆς ἐρήμου ὡς πρόβατον ὑπεχώρησε. Ζωσιμᾶς δὲ ὑπέστρεψεν, εὐλογῶν καὶ αἰνῶν τὸν Θεὸν ἠμῶν».

Ο ιερός Χρυσόστομος αναφέρει ότι οι προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης, σε περιπτώσεις που οι άνθρωποι τιμωρούνται με φυσική καταστροφή, ικετεύουν τον θεό να τους ελεήσει, επικαλούμενοι τη συνεπιφερόμενη άδικη κακοπάθεια των αλόγων ζώων, ο δε άγιος Ιωάννης Δαμασκηνός κατατάσσει τα ζώα στα χρήσιμα (σε μας εννοείται) για την τροφή, για την εργασία και τη διασκέδαση.
Ο ιερός Χρυσόστομος, επίσης, τονίζει απαντώντας στην ερώτηση: Σε τι χρησιμεύουν τα θηρία; Αν είχαμε τη δυνατότητα να εξημερώσουμε το λιοντάρι, ή τη λεοπάρδαλη, απλώς θα οδηγούμασταν σε αλαζονεία και σε ανοησία.
Η αντίληψη ότι όλα δημιουργήθηκαν για να εξυπηρετούν τον άνθρωπο, έστω και έμμεσα κάποτε ή με τρόπους μη αναμενόμενους, είναι διαδεδομένη στα πατερικά κείμενα.
Αλλά και οι βίοι των Αγίων βοούν γι' αυτή τη σχέση! Από τον Άγιο Γεράσιμο τον Ιορδανίτη και τον Άγιο Μάμα μέχρι τον Άγιο Μόδεστο και τον Άγιο Σεραφείμ του Σαρώφ.
Αν, λοιπόν, ο Αδάμ έδωσε στα ζώα ονόματα - σύμφωνα με τη διήγηση της Γενέσεως - εμείς δεν δικαιούμαστε σε καμία περίπτωση να βασανίζουμε ένα ζώο, πολύ δε περισσότερο να το εξαφανίζουμε. Ο Άγιος Σέργιος Ραντονέζ λέγεται πως το μοναδικό κομμάτι ψωμί που μπορεί να είχε το έδινε στην αρκούδα - υποτακτικό του! Σκληρό ακούγεται, αλλά η λογική της Εκκλησίας δεν έχει σχέση με τη δική μας μίζερη και φαρισαϊκή λογική...

16 σχόλια:

  1. To μοναδικό κτήνος τελικά είναι ο άνθρωπος. Απ'όπου και να τον "πιάσεις" είναι αντιοικολογικός και ασύμβατος με το περιβάλλον του.Στην περίπτωση βέβαια αυτή, πέρα από την εν ψυχρώ εκτέλεση του πλάσματος του Θεού, μιλάμε για μια μικρή ηθική αυτοκτονία του θύτη.Αυτή η πράξη πάντως μας κρίνει συλλογικά σαν κοινωνία χριστιανών και ανθρώπων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τώρα διερωτώμαι.

    Πρέπει να προστατεύουμε και τα βατράχια;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Εδώ σκοτώνονται αθώα ανθρώπινα έμβρυα στην κοιλιά της μάνας τους κι εμείς αλλοιθωρίζουμε θεολογικότατα στα άλογα ζώα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Είναι οδυνηρό έγκλημα μία έκτρωση, μπροστά στην οποία πράγματι εθελοτυφλούμε υποκριτικά και την ενθαρρύνουμε με την σιωπή μας, αλλά ωστόσο δεν αθωώνει και δεν θαμπώνει με την τεράστια φρικτότητα της, την αφαίρεση της φυσικής ζωής από ένα άλλο πλάσμα του Θεού. Ο πολιτισμός της αγάπης δεν κρίνεται από την αστοχία μας στα μεγάλα, αλλά και στις λεπτομέρειες.

    Το μεγαλύτερο ατόπημα, το πλέον τρομαχτικό είναι η ίδια η αναισθησία και η φονική οργή πού φωλιάζουν μέσα μας. Η εμπάθεια. Η συναίνεση.Μετά έρχονται οι ποσότητες και οι ποιότητες.Δεν αμνηστευόμαστε σε καμιά ζυγαριά, όταν είμαστε πλέον χρεωκοπημένοι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. π. Παντελεήμων

    Δεν μας είπατε τίποτα για τα βατράχια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Κάθε ζωντανό κατά την φυσιολογία του,αγαπητέ. Συνήθως κοάζουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Αναρωτιέμαι ώρες ώρες, ανώνυμοι Χριστιανοί, τόση εμπάθεια από πού πηγάζει;

    Φίλε μου Παναγιώτη, με τις ίδιες σκέψεις επέστρεφα σπίτι αφού έμαθα το τρομερό περιστατικό.

    Θα συμφωνήσω και με τον π. Παντελεήμονα και ως προς την αγάπη μας για τα ζώα και τον ηθικό αντίκτυπο μιας πράξης αναίτιας και μοχθηρής, όσο και για τα... βατράχια.

    Σας καληνυχτώ με πικρές σκέψεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Καλοί μου φίλοι μην ψάχνετε για χριστιανούς... είναι είδος υπό εξαφάνιση!

    Όσον αφορά το θέμα μας τα πράγματα είναι απλούστατα "άνθρωπος", ρασομένος ή αράσοτος, που αφαιρεί τη φυσική ζωή από οποιοδήποτε δημιούργημα φανερώνει πως μισεί τη δημιουργία και κατ' επέκταση το Δημιουργό. Με αλλά λόγια συνεχίζει το έργο του διαβόλου που σκοπό είχε να καταστρέψει τη δημιουργία, έχει πλεόν πατέρα του το διάβολο!
    Η αμαρτία έχει τόσο την πνευματική όσο και την ενδοκοσμική της διάσταση.
    Ας διδαχθούμε από τους αγίους πλέον για το ποια θα πρέπει να είναι η στάση μας απέναντι στην λογική και στην άλογη φύση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Για τον κυνηγό και τους ομοίους του που κατ΄ εξακολούθηση αφαιρούν ζωές έχει να πει κάποιος κάτι;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Είμαι Κληρικός και ακολουθώ την φυτοφαγία ως στάση ζωής εδώ και δυο χρόνια. Ούτε οι Κληρικοί, ούτε οι λαϊκοί Χριστιανοί μπορούν να κατανοήσουν κάτι τέτοιο. Τους φαίνεται εντελώς ανόητο. Η επικρατούσα Θεολογική άποψη, είναι πως τα ζωα έλαβαν ζωή, για να μας την αντιπροσφέρουν ως τροφή. Θεέ μου!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Τρομερό περιστατικό;;;

    Σιγα ρε παιδιά!!!

    έλεος!!!

    Ένα ζώο ψόφησε, έλεος...

    Σιγα μην δεις και εφιαλτες το βράδυ!!!

    χααχαχαχαχαχ....

    Πάντα υπεροβολικοί ρε σεις...

    Προσέχτετο λίγο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Γιατί κ. Ανδριόπουλε, ένα θέμα εντελώς αυτονόητο για έναν στοιχειωδώς πολιτισμένο άνθρωπο, να χρειάζεται να το τεκμηριώσουμε παραθέτοντας πλήθος κειμένων γερόντων, πατέρων κλπ;
    Τη στάση μας θα πρέπει να την καθορίζει ο σεβασμός απέναντι ΄σ' αυτό που λέμε ΖΩΗ.
    Όπως απαξιώνεις τη ζωή ενός πλάσματος επειδή δεν έχει την νοημοσύνη σου, εύκολα μπορείς να απαξιώσεις και τη ζωή ενός συνανθρώπου σου επειδή δεν έχει το χρώμα σου, τη θρησκεία σου, τη πατρίδα σου, τη τάξη σου κλπ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. pia i thesi tou mitropoliti gia to gegonos gnorizi kanis?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Αγαπητέ παναγώτη γνωρίζεις πολύ καλά που έλαβε χώρα το περιστατικό με το Μοναχό...ντρέπεσαι να το πεις??? γιατί το παρουσιάζεις γενικά???? πατρινός είσαι όπως και εγώ..όλος ο κόσμος το έμαθε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Τα ζώα δεν έχουν ψυχή όπως βλακωδώς ακούει κανείς και από κάποιους αθεολόγητους χριστιανούς αλλά πλάστηκαν για να υπηρετούν το σχέδιο του Θεού με σκοπό τη σωτηρία του ανθρώπου.Άλλωστε η επιστήμη της αστρονομίας ασπάζεται πλέον την ανθρωπική λεγόμενη αρχή με βάση την οποία το σύμπαν εν τω συνόλω του υπηρετεί τον άνθρωπο.Οπωσδήποτε αποτελεί αμαρτία η κακοποίηση του ζωικού και φυτικού κόσμου και του φυσικού περιβάλλοντος γενικότερα και θα λογοδοτήσουν γι αυτό στο Θεό όσοι απαξιώνουν την κτίση,την καταστρέφουν και την περιφρονούν για να ικανοποιήσουν ίδια οφέλη.Πλην όμως δεν μπορεί κανείς και να μην καυτηριάσει την υποκρισία και το φαρισαισμό κάποιων κυρίων και κυριών που διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους για την κακοποίηση ενός αλόγου ζώου ενώ αθωότατα,έμψυχα και έλλογα ανθρώπινα έμβρυα φονεύονται ανυπεράσπιστα προς αιώνιο αίσχος της δήθεν χριστιανικής μας κοινωνίας και χωρίς να υψώνεται καμία φωνή διαμαρτυρίας απ τους λαλίστατους για την κακοποίηση των ζώων συνανθρώπους μας που πολλοί απ αυτούς για να καλύψουν τις ποικίλες ανομίες τους σπεκουλάρουν τη ζωοφιλία που είναι και της μόδας στις μέρες μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Πολύ ωραία τα σχόλια όλων! Αλλά για το παρανόμως υπό του "μοναχού" κατεχόμενο όπλο δεν είπε κάτι κανείς.... Και δεν εννοώ αν όφειλε να έχει κατά κοσμικόν νόμον άδεια οπλοκατοχής ή μη.. Εννοώ εάν στον περιβληθέντα τη φύση των Αγγέλων και ποθούντα βιώσαι ισότιμον αυτοίς βίο εγχωρεί η δι' οιονδήποτε λόγο κατοχή και χρήση όπλου..... Αν ναί, τότε μάλλον θα πρέπει να επαναγραφεί στο Γεροντικό ο βίος του Αββά Μωσέως του Αιθίοπος! Στην περιοχή του περιγραφέντος επεισοδίου μάλιστα θρυλλείται η δράση επισκόπου τινός..λίαν φιλοκαλογήρου....μάλλον θα πρέπει ο τοιούτος επίσκοπος να αναθεωρήσει τουλάχιστον μίαν -αν όχι και περισσότερες...!!!- κουρές μοναχών πρότριτα του επεισοδίου υπό του επισκόπου τούτου τελεσθείσας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή