Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΣΤΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟ ΒΑΦΕΟΧΩΡΙΟΥ

O Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος ανήμερα της εορτής του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου χοροστάτησε στην Θ. Λειτουργία που τελέστηκε στον ομώνυμο ναό της Κοινότητος Βαφεοχωρίου. Εκκλησιάστηκαν ο Μητροπολίτης Βρεσθένης Θεόκλητος, όμιλος Καθηγητών και μαθητών από το Ελληνογαλλικό Λύκειο «Δελασάλ» Θεσσαλονίκης, με επικεφαλής την Λυκειάρχη Ιωάννα Στεργιοπούλου, ομάδα προσκυνητών από τον όμιλο UNESCO Πειραιώς και Νήσων, όμιλος εφήβων ποδοσφαιριστών από την κωμόπολη Γέφυρα Θεσσαλονίκης, άλλοι προσκυνητές και Ρωμιοί της Πόλης.
Μετά την Θεία Λειτουργία, ο Πατριάρχης τέλεσε Τρισάγιο ενώπιον του τάφου των γεννητόρων, αδελφών και συγγενών του προκατόχου του και γόνου της Κοινότητος Βαφεοχωρίου αοιδίμου Πατριάρχου Ιωακείμ του Γ´. Ο τάφος βρίσκεται πίσω από το Ιερό Βήμα του ναού.
Ακολούθησε δεξίωση στην Κοινοτική αίθουσα, κατά την οποία μίλησαν ο Σεβ. Μητροπολίτης Μυριοφύτου και Περιστάσεως Ειρηναίος, Επόπτης της Περιφερείας Βοσπόρου, ο Πέτρος Μπαζγκάρλο, εκ μέρους της Εκκλησιαστικής Επιτροπής, η μαθήτρια Αικατερίνη Κυλαντωνίδου, εκ μέρους του Λυκείου «Δελασάλ», ο Μητροπολίτης Βρεσθένης Θεόκλητος και ο Πατριάρχης, ο οποίος καλωσόρισε πατρικά τους προσκυνητές και μαθητές.

Ο Πέτρος Μπαζγκάρλο αναφέρθηκε στα πεπραγμένα της κοινότητας. Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ομιλίας του:

Παναγιώτατε Δέσποτα,

Σεβασμιώτατε, Σεβαστοί πατέρες,

Αγαπητοί και εκλεκτοί συνεορταστές της Κοινότητός μας, ομογενείς συμπολίτες και επισκέπτες του εξωτερικού,

Η σημερινή μεγάλη εορτή της πίστης μας συνδέεται άμεσα με τον Ναό της Κοινότητάς μας, που πανηγυρίζει και τιμά κάθε χρόνο στις 25 Μαρτίου την γνωστή σε όλους Ευαγγελίστρια του γραφικού Βαφεοχωρίου του ξακουστού Βοσπόρου, το οποίο σεμνύνεται καί καυχάται για τα μεγάλα πνευματικά αναστήματα, που προσέφερε στην κοινωνία, όπως π.χ. ο αοίδιμος Οικουμενικός Πατριάρχης Ιωακείμ Γ΄.

Και η παρουσία του Αρχιεπισκόπου και Πατριάρχου μας, κατά την πανήγυρή της αυξάνει τη χαρά μας και προσθέτει σε όλους μας πολλές πνευματικές και ηθικές δυνάμεις, για να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε πάνω στις επάλξεις, "ποτέ από το χρέος μη κινούντες", κατά τον ποιητή.

Η Εκκλησιαστική μας Επιτροπή, ανταποκρινόμενη στην εντολή της Ομογενείας μας, η οποία μας δόθηκε πρίν από 3 χρόνια, συνεχίζει να ασχολείται με την συντήρηση της πατρογονικής μας κληρονομιάς και είναι στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσει ορισμένες αποφάσεις της, οι οποίες αποβλέπουν στην καλύτερη αξιοποίηση της περιουσίας της.

Στον τομέα της συντηρήσεως:

α) πρόκειται, στό αμέσως προσεχές διάστημα, να αρχίσει η ανακαίνιση ενός τριώροφου αρχοντικού ξύλινου κτηρίου, της οποίας αναμένεται η άδεια και

β) τοποθετήθηκαν σιδερένια κάγκελλα κατά μήκος του τοίχου του Κοιμητηρίου της Κοινότητάς μας, για λόγους ασφαλείας.

Στόν οικονομικό τομέα, σημειώθηκε αύξηση των εσόδων κατά 10%.

Η σύγχρονη εποχή σε συνδυασμό με τις ταχύτατες εξελίξεις που πραγματοποιούνται σε κοινωνικό επίπεδο αναφορικά με την μορφή που λαμβάνουν σήμερα οι σχέσεις πολιτών και κράτους, επιτάσσουν μια πιο ευρεία θεώρηση των δυνατοτήτων μας, ως κοινότητας. Εμείς, οι εκλεγμένοι επίτροποι, εργαζόμαστε από τούτες τις θέσεις ώστε να καλλιεργήσουμε αυτή τη νέα αντίληψη στα μέλη της κοινότητάς μας, αλλά και να προωθήσουμε έμπρακτα το άνοιγμα αυτό της ομογένειας καταρχάς προς την ντόπια κοινωνία, αλλά βεβαίως και τη συμπόρευσή της με τα σύγχρονα δεδομένα και μεγέθη.

Ιδιαιτέρως, όμως θα ήθελα να αναφερθώ στις πολύ θετικές προσπάθειες συλλογικής συνεργασίες μεταξύ των εκπρόσωπων των ιδρυμάτων μας και των επιμέρους συλλόγων μας. Τα επιτυχημένα εγχειρήματα συλλογικής συνεργασίας που έχουν πραγματοποιηθεί το τελευταίο διάστημα σηματοδοτούν την νέα εποχή, στην οποία έχει εισέλθει συνολικά η κοινότητά μας. Η στενότερη συνεργασία και το συλλογικό αίσθημα που εκφράζεται μέσα από αυτές τις κοινές διαδικασίες υποστηρίζουν το έργο όλων μας και του καθενός ξεχωριστά. Είναι βέβαιο ότι η αλληλεγγύη και η συλλογικότητα, τις οποίες επιδιώκουμε όλοι μας, ενισχύουν τις δημοκρατικές διαδικασίες μέσα στην κοινότητα, θέτοντας γερές βάσεις για το μέλλον.

Εξίσου, άξια προσοχής είναι και η εικόνα που παρουσιάζει σήμερα η κοινότητά μας σε δημόσιο επίπεδο. Είναι πολύ σημαντική η εξωστρέφεια με την οποία πλέον επιλέγουμε να διαχειριστούμε τις υποθέσεις μας, εκδηλώνοντας την παρουσία μας ποικιλοτρόπως και μέσω διαφόρων δημοσίων φορέων. Δεν είναι λίγοι οι ομογενείς που κάνουν αισθητή την παρουσία τους στα δρώμενα αυτής της Πόλης, μέσω παρεμβάσεων τους και συμμετέχοντας στην κοινωνία των πολιτών, παρουσιάζοντας με αυτόν τον τρόπο μια δυναμική κοινότητα η οποία έχει λόγο και παίρνει θέση σε όσα συμβαίνουν. Άλλωστε, σε μια κοινωνία που αλλάζει οφείλουμε να διαδραματίσουμε πρωταγωνιστικό ρόλο, χαράσσοντας μια νέα πορεία.

Παναγιώτατε,

τελειώνοντας, επικαλούμαστε τις ευχές και τις ευλογίες Σας και Σας παρακαλούμε να δεχθείτε την έκφραση του απεριορίστου σεβασμού και της απόλυτης αφοσίωσής μας, στο σεπτό πρόσωπό Σας και στον Οικουμενικό Θρόνο, καθώς αποτελείτε όχι μόνο το κέντρο της Ορθοδοξίας, αλλά και το κέντρο της ομογενείας μας.

Χρόνια Σας πολλά, Παναγιώτατε!

ΑΝΑΘΕΡΜΑΝΣΗ ΤΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΚΑΙ ΜΟΣΧΑΣ

φωτό: Ν. Μαγγίνας

Mε επιτυχία ολοκληρώθηκε απόψε στην Πόλη η συναυλία που πραγματοποιήθηκε στην Αγία Ειρήνη με το έργο "Τα κατά Ματθαίον Πάθη" του Μητροπολίτου Βολοκολάμσκ Ιλαρίωνα.
Ακολούθησε δείπνο το οποίο παρέθεσε ο Μητροπολίτης Ιλαρίων προς τιμήν του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου, ο οποίος τίμησε με την παρουσία του την εκδήλωση.
Οι σχέσεις των δύο Εκκλησιών, ιδιαιτέρως μετά την εκλογή του Πατριάρχου Κυρίλλου στον θρόνο της Μόσχας, έχουν αναθερμανθεί. Συνέπεια αυτής της νέας σελίδας στις σχέσεις Κωνσταντινουπόλεως και Μόσχας είναι η επίσημη επίσκεψη που θα πραγματοποιήσει στη Ρωσία ο Οικουμενικός Πατριάρχης τον ερχόμενο Μάϊο.
Και αμέσως μετά, τον Ιούνιο, όπως είπε στο αποψινό δείπνο ο Μητροπολίτης Ιλαρίων, ο Πατριάρχης Μόσχας θα μεταβεί με τον Οικουμενικό Πατριάρχη στην Καππαδοκία, αποδεχθείς την σχετική πρόσκληση του κ. Βαρθολομαίου για προσκύνημα των δύο Προκαθημένων στα χώματα των μεγάλων Πατέρων.

H ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΤΩΝ ΡΩΣΩΝ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΕΙΡΗΝΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΤΩΡΑ

Φωτό: Νικόλαος Μαγγίνας

Σε εξέλιξη βρίσκεται αυτή τη στιγμή στην Αγία Ειρήνη Κωνσταντινουπόλεως η μεγάλη συναυλία της Εθνικής Ρωσικής Ορχήστρας και της Συνοδικής Χορωδίας του Πατριαρχείου της Μόσχας, παρουσία του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου.
Το έργο που ερμηνεύουν τα ρωσικά μουσικά σύνολα είναι το ορατόριο "Τα κατά Ματθαίον Πάθη" του συνθέτη Μητροπολίτη Βολοκολάμσκ Ιλαρίωνα, Προέδρου του Τμήματος Εξωτερικών Εκκλησιασιαστικών Σχέσεων του Πατριαρχείου Μόσχας.
Στην συναυλία παρίστανται, επίσης, ιεράρχες του Οικουμενικού Θρόνου, ο Πρέσβυς της Ρωσίας στην Άγκυρα, ο Γενικός Πρόξενος της Ελλάδος στην Πόλη Βασίλειος Μπορνόβας και πολλοί προσκεκλημένοι.

ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΣΤΟΝ "ΠΑΡΝΑΣΣΟ"

Το Μουσικό Τμήμα του Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός, σας προσκαλεί σε μια συναυλία που θα μας εισάγει στο κατανυκτικό κλίμα της Μεγάλης Εβδομάδας.

Η Ελληνική Βυζαντινή Χορωδία υπό τη διεύθυνση του Λυκούργου Αγγελόπουλου θα ερμηνεύσει ύμνους που ψάλλονται κατά την Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα. Το Σάββατο του Λαζάρου, 27 Μαρτίου, στις 8.30 το βράδυ, στην αίθουσα του Συλλόγου Παρνασσός, στην πλατεία Καρύτση στην Αθήνα.

Στο πρώτο μέρος, θα ακουστούν μέλη από την έρευνα του «Κέντρου έρευνας παλιάς μουσικής», που προέρχονται από δύο χειρόγραφα του Καθεδρικού Ναού του Μπενεβέντο, την πηγή υλικού που είναι γνωστή διεθνώς ως «μέλος του Μπενεβέντο». Χαρακτηριστικό των μελών αυτών είναι πως πρόκειται για δίγλωσσες όμοιες μελωδίες, στην ελληνική και λατινική γλώσσα.

Στη συνέχεια θα ακουστούν αρχαία μέλη από την παράδοση του 18ου και 20ου αιώνα αλλά και γνωστοί Βυζαντινοί ύμνοι που ψάλλονται κατά την Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα.

ΤΟ ΚΟΥΑΡΤΕΤΟ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΕΙΔΗ ΑΝΤΩΝΑΚΑΚΗ ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΚ

Στις 15 Μαρτίου το αγαπημένο Νέο Ελληνικό Κουαρτέτο πραγματοποίησε μια ακόμα πολύ ιδιαίτερη συναυλία στο Μουσείο Μπενάκη της οδού Πειραιώς, με έργα ελλήνων συνθετών. Μια "πολυσυλλεκτική", θα λέγαμε, συναυλία στην οποία το ΝΕΚ ερμήνευσε "φρεσκότατα" έργα των φίλων του συνθετών: Κωνσταντίνου Α. Λυγνού, Σπύρου Γκάτση, Μαρίας - Χριστίνας Κριθαρά, Σίμου Παπάνα και το κουαρτέτο In modo dorico του Κρητικού Αριστείδη Αντωνακάκη, που γράφτηκε στο Ηράκλειο το 1936.
Είναι κοινός τόπος πως χωρίς το Νέο Ελληνικό Κουαρτέτο δεν θα γνωρίζαμε τις δημιουργίες των Ελλήνων συνθετών, παλαιών και σύγχρονων, για κουαρτέτο εγχόρδων. Η δουλειά που έχει γίνει, χάρη και στο πάθος του ιδρυτή του ΝΕΚ ακαταπόνητου Γιώργου Δεμερτζή, είναι τεράστια και πολυεπίπεδη. Είναι εργασία εθνικού περιεχομένου, για όσους καταλαβαίνουν.
Το ΝΕΚ τώρα εκδίδει και το Κουαρτέτο του Α. Αντωνακάκη και συνοδεύει την εκτός εμπορίου αυτή σημαντική έκδοση με ένα cd που περιέχει την ερμηνεία του έργου από το ΝΕΚ. Την καταγραφή της παρτιτούρας επιμελήθηκε ο φιλόπονος Άγγελος Λιακάκης (το τσέλο του ΝΕΚ) και η έκδοση πραγματοποιήθηκε με τη συνδρομή του Πανεπιστημίου Μακεδονίας.
Ο Γιώργος Δεμερτζής γράφει τα εξής άκρως διαφωτιστικά στο προλογικό σημείωμα της έκδοσης:

Ο Αριστείδης Γεωργίου Αντωνακάκης γεννήθηκε στην Οδησσό το 1900 όπου και παρέμεινε μέχρι το 1919. Εκεί τελείωσε το γυμνάσιο (1917) γράφτηκε στο πανεπιστήμιο αλλά και ξεκίνησε μαθήματα βιολιού. Το 1919 μετά τον θάνατο και των δύο γονιών του έρχεται στα Χανιά, όπου τελειώνει τις μουσικές του σπουδές με δάσκαλους τους Αλέκο Αλμπέρτη και Αχιλλέα Γέροντα στο βιολί, μουσικούς δραστήριους στην Αθήνα, με περιστασιακή, διδακτική παρουσία στη Κρήτη και τον Ηρακλειώτικης καταγωγής Κων/νο Σφακιανάκη στα θεωρητικά. Στα Χανιά, στο "Βενιζέλειο Ωδείο" ξεκινά να διδάσκει βιολί και δραστηριοποιείται γενικότερα στην δημιουργία μουσικών συνόλων. Παράλληλα γράφει τα πρώτα του έργα, κυρίως τραγούδια, έργα για πιάνο αλλά και μεταγράφει πολλά έργα προσαρμόζοντάς τα στις δυνατότητες των συνόλων που υπήρχαν. Παράλληλα εργάζεται στην τηλεγραφική εταιρία “Eastern Company”, εργασία που τον φέρνει –με μετάθεση- αρχικά στο Ηράκλειο (1933) και στην συνέχεια στην Αθήνα (1938).

Στο Ηράκλειο, όπου δίδασκε πλέον στο παράρτημα του Ελληνικού Ωδείου, φτιάχνει μαζί με τους Βασίλη Νουφράκη (βιολί) Λευτέρη Αλεξίου (βιόλα) και Χρήστο Μιστίλογλου (τσέλο) το «Κρητικό Κουαρτέτο», σύνολο για το οποίο συνθέτει το 1936 (το τελειώνει στις 29 -11 1937) το δικό του, μεγαλύτερο και πραγματικά φιλόδοξο έργο, το κουαρτέτο σε δωρικό τρόπο (in modo dorico) το οποίο παίζεται πρίν ό συνθέτης έρθει με την τελευταία του μετάθεση στην Αθήνα (στις αρχές του 1938, όπου και θα αφήσει την τελευταία του πνοή, τον μήνα Ιούλιο, μετά από σύντομη ασθένεια. Ανάμεσα στους ακροατές και ο μετέπειτα μουσικολόγος Φοίβος Ανωγιαννάκης, μαθητής του συνθέτη στο βιολί, του οποίου η ζωντανή ανάμνηση για το έργο, συνέβαλε αποφασιστικά στην αναβίωσή του χάρις και στην φροντίδα του γιού του συνθέτη, Αρχιτέκτονα Δημήτρη Αντωνακάκη.

Το έργο αντανακλά την νοσταλγία του συνθέτη για τις μουσικές του αναμνήσεις από τον τόπο που μεγάλωσε, την Οδησσό. Οι σλαβικές επιδράσεις, η μουσική του Ντβόρζακ και του Μποροντίν, είναι φανερές, πολύ περισσότερο από το ομότιτλο γνωστό κουαρτέτο του Ρεσπίγκι, βασισμένο στον ίδιο τρόπο το οποίο ελάχιστα θυμίζει. Αναρωτιέται τόσο ο εκτελεστής, όσο και ο ακροατής όταν παρασύρεται από τις πλούσιες μελωδίες και την αβίαστη, φυσική ροή του έργου αν του επιτρέπεται να ενθουσιαστεί. Ακόμα και να το χαρακτηρίσει ένα αναπάντεχο αριστούργημα γραμμένο στην προπολεμική επαρχιακή Ελλάδα, όπως ίσως τα άγνωστα έως πρόσφατα κουαρτέτα του Πατρινού Δημητρίου Λιάλιου. Έργα που δεν προσπαθούν – η απόσταση από την Αθήνα, αποδεικνύεται σε αυτή την περίπτωση εξαιρετικά χρήσιμη – να ασχοληθούν ιδεαλιστικά με το ζήτημα της «Ελληνικότητος», την τότε Εθνική σχολή, που στον χώρο του κουαρτέτου είχε δώσει λίγα έργα, από τα οποία κανένα πάντως δεν είχε εκδοθεί, ενώ το αριστούργημα του Ριάδη, το πρώτο του κουαρτέτο, δεν είχε καν παιχτεί.

Η παρούσα έκδοση, δεν απευθύνεται μόνο στον θεωρητικό μελετητή της Ελληνικής μουσικής. Απευθύνεται στον εκτελεστή, ιδίως το νέο και μάλιστα τον Κρητικό που, περήφανος για το έργο - πολιτιστική κληρονομιά του τόπου του- ναι! επιτρέπεται να το παίξει σε μία καθαρή έκδοση και να το απολαύσει.

Από τα παραπάνω αντιλαμβάνεται κανείς, αγαπητοί συνοδίτες, την σημασία τέτοιων έργων, αλλά και των πρωτοβουλιών για την ανάδειξή τους. Το ΝΕΚ συνεχίζει, ευτυχώς, απτόητο την Ιδιωτική Οδό του στην ...έρημο Σαχάρα της νεοελληνικής πραγματικότητας. Γράφει ιστορία, όταν οι άλλοι αγνοούν, αδιαφορούν (μέγα έγκλημα!) ή απλώς τσαλαβουτούν στα μουσικά πράγματα του νεοελληνικού μας βίου. "Ο τόπος πορεύεται με τις εξαιρέσεις του", είχε πει ο Ν. Γκάτσος και επαναλάμβανε συχνά ο Μάνος Χατζιδάκις. Το ΝΕΚ και ο Γιώργος Δεμερτζής συγκαταλέγονται στις εξαιρέσεις αυτού του τόπου, ο οποίος συνεχίζει να τρώει, ως άλλος Κρόνος, τα παιδιά του. Και η απαισιοδοξότερη κατάσταση όμως, δεν μπορεί να αναχαιτίσει τον άνεμο της δημιουργίας, γιατί "το πνεύμα όπου θέλει πνει"!

ΤΟ ΑΝΑΤΥΠΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΚ ΠΑΤΡΩΝ ΛΟΓΙΟ ΔΙΟΝΥΣΙΟ ΦΩΤΕΙΝΟ

Kυκλοφορήθηκε, αγαπητοί συνοδίτες, το ανάτυπο της ανακοίνωσής μας για τον λόγιο Διονύσιο Φωτεινό από τα Πρακτικά του Έκτακτου Αχαϊκού Πνευματικού Συμποσίου που διοργάνωσε η Εταιρεία Πελοποννησιακών Σπουδών στο Αίγιο τον Μάϊο του 2006, με την πρωτοβουλία του αειμνήστου Προέδρου της Τάσου Γριτσόπουλου.
Την εργασία μας αυτή για τον εκ Πατρών λόγιο και μουσικό Διονύσιο Φωτεινό (τέλος 18ου - αρχές 19ου αι.), ο οποίος έδρασε στη Ρουμανία και άφησε πλούσιο ιστορικό, φιλολογικό και μουσικό έργο, μπορείτε να διαβάσετε εδώ. Στην τελική δημοσίευση υπάρχουν μικροαλλαγές.
Εδώ δημοσιεύουμε τις πηγές των εικόνων που αποτελούν το παράρτημα και την τεκμηρίωση, εν πολλοίς, της εργασίας μας:

Εικ. 1 α-β: (α) Αναστασιματάριον νέον παρά σερδάρου Διονυσίου Φωτεινού (πρώτη σελίδα) και (β) Εωθινά Ιδιόμελα (τελευταία σελίδα), εξήγηση στη νέα μέθοδο από τον Anton Pann (Βιβλιοθήκη της Ρουμανικής Ακαδημίας, χφ. 741, έτος 1853).

Εικ. 2 α-γ: Χερουβικό ποίημα κυρ Διονυσίου, ήχος πλ. Α΄, νέα γραφή σύμφωνα με τη μέθοδο του 1814 (Βιβλιοθήκη της Ρουμανικής Ακαδημίας, χφ. 4685).

Εικ. 3 α-β: Χερουβικό του Διονυσίου, ήχος πλ. Α΄, παλαιά γραφή (Βιβλιοθήκη της Ρουμανικής Ακαδημίας, χφ. 33, 315^r – 316^r).

Εικ. 4 α-γ: Δοξολογία Διονυσίου του Πελοποννησίου, ήχος πλ. Α΄, ατζέμ κιουρδί, παλαιά γραφή (Βιβλιοθήκη της Ρουμανικής Ακαδημίας, χφ. 33, 251^r – 253^r).

Εικ. 5: Δοξολογία αργοσύντομος Φωτεινού Διονυσάκη, εκ Παλαιών Πατρών, ήχος A΄ (Χριστόδουλος Γεωργιάδης Κεσσανιεύς, Δοκίμιον Εκκλησιαστικών Μελών, Αθήνησι 1856, σ. 24-25).

Εικ. 6: Δοξολογία υπό Φωτεινού Διονυσάκη, ήχος Β΄ (Ανδρέας Θεοφιλόπουλος (Αγιορείτης Μοναχός), Ταμείον Ανθολογίας, τ. Β΄ Ακολουθία του Όρθρου, τχ. Γ΄, Εκδόσεις Βασ. Ρηγοπούλου, Θεσσαλονίκη 1979, σ. 24).

Εικ. 7: Δοξολογία αργοσύντομος Φωτεινού Διονυσάκη (εκ Παλαιών Πατρών) (κατά την ορθήν γραφήν και ρύθμισιν του εκδότου Κ. Ι. Πανά), ήχος πλ. Α΄ (Κων. Ι. Πανάς, Ανθοδέσμη Εκκλησιαστικής Βυζαντινής Μουσικής, Αθήναι 1979, σ. 183).

Εικ. 8: Εικόνα από την έκδοση του «Νέου Ερωτόκριτου» του Διονυσίου Φωτεινού (Βιέννη, 1818) (Μίλτος Πεχλιβάνος, «Λογοτεχνία 1770-1821. Ανάμεσα στην ωφέλεια και την τέρψη», Ιστορία του Νέου Ελληνισμού 1770-2000, τ. Β΄ Η οθωμανική κυριαρχία, 1770-1821. Διαφωτισμός – Ιστορία της Παιδείας – Θεσμοί και Δίκαιο, Τα Νέα – Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 2003, σ. 184).

Εικ. 9: Προμετωπίδα από την έκδοση της «Ιστορίας της πάλαι Δακίας, τα νυν Τρανσυλβανίας, Βλαχίας και Μολδαϋίας» του Διονυσίου Φωτεινού, Βιέννη 1818 (Μιχαήλ Περάνθης, Ιστορία της νεοελληνικής λογοτεχνίας και ζωής. Από τις πρώτες ρίζες ώς την Επανάσταση (1000-1821), τ. Β΄ (1600-1821) Λογοτεχνία της Τουρκοκρατίας, Καστανιώτης, Αθήνα 2006, σ. 306).

Εικ. 10: Διονυσίου Φωτεινού, Ιστορία, τόμ. Β', Βιέννη 1818 (Κατάλογος Εκθέσεως για το Διεθνές Συμπόσιο: “Από τον Διαφωτισμό στις Επαναστάσεις: Ο Ρήγας και ο κόσμος του”, Κ.Π. Στάϊκος, Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών, Αθήνα 1998, σ. 197).

Δημοσιεύουμε, επίσης, μια περίληψη της ανακοίνωσής μας στα γαλλικά, κάτι που απαιτεί η "λογική του ανάτυπου".

Panagiotis Ant. Andriopoulos, Dionysios Photinos

Le phanariote érudit, historien, poète et musicien Dionysios Photinos, est né à Patras dans le Péloponnèse en 1777 et est mort probablement le 10 Octobre 1821 à Bucarest en Roumanie, où il a été actif surtout dans les deux premières décennies du 19e siècle.

Il a étudié à Constantinople, où son père Athanase était un médecin du Sultan Abdul Hamid (1778-1789).

Son œuvre est multiple. Il a composé de la musique ecclésiastique, en influençant par la suite la voie de la musique byzantine en Roumanie. Il a fait une paraphrase d’«Erotókritos», l’œuvre connue du crétois Vitsentzos Cornaros, qui a été très populaire en Roumanie (il s’agit d’une adaptation métrique à l’idiome épuré phanariote, et qui a été appelée «Nouveau Erotókritos»), et a écrit «l'Histoire de l'ancienne Dacie, maintenant la Transylvanie, la Valachie et la Moldavie», en trois volumes, publiés à Vienne: les deux premiers en 1818 et le troisième en 1819. Un autre travail historique de Photinos est la «Générale Quintessence de l'Histoire Ottomane». Il s'agit d'une série de biographies des Sultans Turcs, avec leurs portraits en couleur.

En outre, Dionysios Photinos a écrit des petits poèmes satiriques.

Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΟΙΗΣΗΣ ΣΤΟ ΖΩΓΡΑΦΕΙΟ

Η Ελληνική Εταιρία Συγγραφέων το έτος 1998 επέλεξε και θέσπισε ως Ημέρα Ποίησης την 21η Μαρτίου, ημέρα της εαρινής ισημερίας αρχής της άνοιξης. Το 2001 η UNESCO ύστερα από εισήγηση του Προέδρου της Εταιρίας Συγγραφέων κ. Βασίλη Βασιλικού υιοθέτησε την «Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης» αναθέτοντας στην Ελλάδα να οργανώσει τον πρώτο διεθνή εορτασμό. Την υλοποίηση του εορτασμού ανέλαβε το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ), το οποίο έκτοτε συμμετέχει κάθε χρόνο στον εορτασμό.
Φέτος για πρώτη φορά το ΖΩΓΡΑΦΕΙΟ διοργάνωσε ποιητική ημερίδα για να γιορτάσει την παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, τη Δευτέρα 22 Μαρτίου, στην αίθουσα τελετών της Σχολής, με τη συμμετοχή καθηγητών, μαθητών και άλλων επισκεπτών.
Την ευθύνη της διοργάνωσης έφεραν οι φιλόλογοι καθηγητές της Σχολής Αντώνης Παριζιάνος, Μαγδαληνή Τσοκώνα και Στέλλα Μητσάκα.

Οι μαθητές του Ζωγραφείου Γυμνασίου και Λυκείου απήγγειλαν ποιήματα διαφόρων ποιητών από την χειρόγραφη συλλογή ποιημάτων της Α.Θ.Π. του Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου.
Ποιήματα διάβασαν επίσης οι εκπαιδευτικοί Γιάννης Δεμιρτζόγλου, Σταύρος Γιολτζόγλου, Νίτσα Δεμιρτζόγλου, Μαρία Δήμου, Γιάννης Κοντακίδης, Άρης Τσοκώνας, Άννα Ψαροπούλου,
Berrin Kucukkınalı, Sabah Gulbaharlı και Αντώνης Παριζιάνος.
Επίσης ποιήματα διάβασαν και οι κυρίες Ελένη Θεοδωρίδου και Ελένη Καπούλα.
Ποιήματα από τον Κ. Καβάφη διάβασαν μαθητές της Μεγάλης του Γένους Σχολής υπό την επίβλεψη του φιλόλογου καθ. κ. Γιάννη Γιογουρτσή.
Ακούσαμε και στην κυριολεξία απολάυσαμε ποιήματα των ποιητών Οδ. Ελύτη, Γεωργ. Σεφέρη, Κωνστ. Καβάφη, Κωστή Παλαμά, Λάμπρου Πορφύρα, Cahit Sıtkı Tarancı, Onur Sancak, Λορέντζου Μαβίλη κ.ά.
Οι μαθητές διάβασαν με μεγάλη σοβαρότητα τα ποιήματα τους και απέδειξαν το πόσο καλά μπορούν να αποδώσουν όταν τους ανατίθεται υπεύθυνα ένα καθήκον.
Την Α.Θ.Π. τον Οικουμενικό Πατριάρχη εκπροσώπησε ο Πανοσιολ. Αρχιμ. π. Βησσαρίων, ο οποίος διάβασε δύο ποιήματα και τόνισε στη σύντομη ομιλία του ότι ποιώ σημαίνει δημιουργώ. Για να δημιουργήσει κάποιος πρέπει να κάνει κατάθεση ψυχής και ανέφερε ότι οι ποιητές είναι πολύ κοντά στους θεολόγους, διότι και αυτοί κάνουν κατάθεση ψυχής, δηλ. υπάρχει κοινός στόχος, η ψυχή. Συμφωνούμε απόλυτα με τον π. Βησσαρίωνα καθότι ακούσαμε τα ποιήματα με τα ώτα της ψυχής, τα νιώσαμε στην ψυχή και ηρεμήσαμε.
Η ανάγνωση των ποιημάτων συνοδευόταν από μουσική υπόκρουση στο πιάνο, που έπαιξε η καθ. κ. Λίλιαν Μολδόβαν.
Οι εκδηλώσεις αυτές είναι, κατά την ταπεινή μας άποψη, άκρως ωφέλιμες για τους αγαπητούς μαθητές μας, είναι διδακτικές και επιμορφωτικές.

Το Σάββατο επίσης στο Ζωγράφειο διοργανώνεται εκδήλωση για τη Διδώ Σωτηρίου, κατά την οποία μαθητές θα διαβάσουν αποσπάσματα από το έργο της. Τελευταίως διοργανώνονται πολλές εκδηλώσεις στα σχολειά μας, με την ευκαιρία επιθυμούμε να ενημερώσουμε τους αναγνώστες ότι οι μουσικές και ψυχαγωγικές εκδηλώσεις διοργανώνονται εκτός ωρών διδασκαλίας και δεν λαμβάνουν μέρος οι μαθητές ή λαμβάνουν μέρος όσοι επιθυμούν συνήθως ελάχιστοι, οι μαθητές λαμβάνουν μέρος μόνο σε εκδηλώσεις σχετικές με την εκπαίδευση όπως η προαναφερθείσα.
Η όλη εκδήλωση έληξε με την ανάγνωση του ποιήματος του Κωστή Παλαμά, της ελεύθερης απόδοσης του τροπαρίου της Κασσιανής, που ψέλνεται την Μ. Τρίτη στους Ι. Ναούς μας, από το τετράδιο της χειρόγραφης συλλογής ποιημάτων της Α.Θ.Π. του Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου.

Πέρα 22 Μαρτίου 2010
ΖΩΓΡΑΦΕΙΩΤΗΣ

Απογευματινή Κωνσταντινουπόλεως, 23.3.2010

ΝΥΝ ΕΠΕΣΤΗ Ο ''ΚΑΙΡΟΣ" Ο ΠΑΝΤΑΣ ΑΦΥΠΝΙΖΩΝ

O Πανελλήνιος Θεολογικός Σύνδεσμος ΚΑΙΡΟΣ, αγαπητοί συνοδίτες, που μόλις τον τελευταίο καιρό άνοιξε πανιά, δεν είναι μια "διασπαστική" κίνηση ή ένας ακόμα θεολογικού περιεχομένου σύλλογος. Είναι επιταγή των καιρών.
Δεν υπάρχουν περιθώρια πια για αυτοδικαιώσεις και εφησυχασμούς. Το τείχος των αυτονόητων και των μέχρι χθες δεδομένων έχει προ πολλού γκρεμιστεί. Άρα, πρέπει να συζητήσουμε από την αρχή και σοβαρά την υπόθεση που λέγεται μάθημα Θρησκευτικών στην Ελλαδική εκπαίδευση στον 21ο αιώνα.
Εάν ο μακαριστός Χαλκηδόνος Μελίτων έλεγε πριν 40 χρόνια για την πορεία της Εκκλησίας στον κόσμο ότι: "Η χθες παρήλθε προ πολλού, ούτε κάν την σήμερον ζώμεν, μας προέλαβεν η μεθαύριον", καταλαβαίνετε ότι ο ΚΑΙΡΟΣ άργησε κιόλας! Επέστη πάντως, κι αυτό είναι μια ελπίδα. Όσοι υπογράψαμε προσβλέπουμε στον αεί διάλογο με τον σύγχρονο κόσμο, ώστε το μάθημα των Θρησκευτικών να έχει χαρακτήρα διαχρονικό και οικουμενικό.
Στη συνέχεια παραθέτω το σημερινό δελτίο τύπου του Συνδέσμου, που αφορά στην δυναμική εκκίνησή του.

Ο Πανελλήνιος Θεολογικός Σύνδεσμος ΚΑΙΡΟΣ για την αναβάθμιση της θρησκευτικής εκπαίδευσης ολοκληρώνοντας τις απαραίτητες ενέργειες για την προώθηση της διαδικασίας έγκρισης τού Καταστατικού λειτουργίας του, ανακοινώνει στο ιστολόγιό του τα ονόματα των Θεολόγων που υπέγραψαν μέχρι σήμερα τη Διακήρυξη Αρχών. Ο σημαντικός αριθμός των 372 Θεολόγων από όλη την Ελλάδα -μεταξύ των οποίων πτυχιούχοι, αδιόριστοι, μεταπτυχιακοί φοιτητές, εκπαιδευτικοί και καθηγητές από τις Θεολογικές Σχολές της χώρας και του εξωτερικού- που αγκάλιασε μέχρι στιγμής το εγχείρημα, υπογραμμίζει εμφατικά την αποδοχή του και σηματοδοτεί τη διάθεση του θεολογικού κόσμου να συμβάλλει στη δημιουργία ενός «παραδείγματος» που θα ενσαρκώνει τον πολυδιάστατο και ειλικρινή διάλογο της Θεολογίας με την κοινωνία, ώστε να ανταποκρίνεται στις αγωνίες και τις προσδοκίες του καιρού μας.
Όπως ήδη δηλώθηκε στη Διακήρυξη Αρχών, στόχος μας είναι η αναβάθμιση της θρησκευτικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα. Σε αυτήν την κατεύθυνση θα κινηθούμε αφήνοντας κατά μέρος τις ιδεολογικές περιχαρακώσεις, τις άγονες αντιπαραθέσεις, την κενή ρητορεία και τους συνδικαλιστικούς ελιγμούς. Ήδη συγκροτούνται και στελεχώνονται από μέλη του ΚΑΙΡΟΥ επιστημονικές ομάδες έρευνας, εργασίας και προβληματισμού για το χαρακτήρα και τη φυσιογνωμία της θρησκευτικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Παράλληλα, σχεδιάζονται και υλοποιούνται κύκλοι μαθημάτων, ώστε να καλυφθούν οι χρόνιες ανάγκες επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών Θεολόγων. Τέλος, τα μέλη της προσωρινής Διοικούσας Επιτροπής του ΚΑΙΡΟΥ συναντώνται και διαμορφώνουν το πλαίσιο επικοινωνίας και διαλόγου με τους φορείς που εμπλέκονται στη θρησκευτική εκπαίδευση. Υπενθυμίζουμε πως η έγνοια και η ενασχόλησή μας με την αναβάθμιση της θρησκευτικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα πηγάζει κυρίως από την άμεση τριβή και καθημερινή άσκηση στον απαιτητικό στίβο της Παιδείας, το σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα και την πίστη στον καθοριστικό και επίκαιρο λόγο και ρόλο της Θεολογίας.
Περισσότερες πληροφορίες για τον Πανελλήνιο Θεολογικό Σύνδεσμο ΚΑΙΡΟΣ για την αναβάθμιση της θρησκευτικής εκπαίδευσης μπορείτε να βρείτε στο ιστολόγιό μας http://kairostheologoi.wordpress.com/. Σύντομα επίσης θα τεθεί σε λειτουργία η ιστοσελίδα του Συνδέσμου μας http://www.kairos.net.gr. Η κατάσταση με τους Θεολόγους που θα ήθελαν να υπογράψουν τη Διακήρυξη Αρχών και να ενταχθούν στον ΚΑΙΡΟ παραμένει ανοιχτή. Όσοι από τους συναδέλφους το επιθυμούν, μπορούν να έλθουν σε επικοινωνία για οποιαδήποτε πληροφορία ή διευκρίνιση με τα κατά τόπους μέλη της Διοικούσας Επιτροπής στις παρακάτω ηλεκτρονικές διευθύνσεις:

ΑΙΓΑΙΟ, ΚΥΚΛΑΔΕΣ, ΚΡΗΤΗ: Αργυρόπουλος Ανδρέας, arganda@sch.gr
ΑΤΤΙΚΗ, ΣΤΕΡΕΑ ΕΛΛΑΔΑ: Παπαδόπουλος Γεώργιος, pidasos@otenet.gr
ΔΥΤΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ: Αμπατζίδης Θεόφιλος, 5makri@otenet.gr
KΕΝΤΡΙΚΗ-ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, ΘΡΑΚΗ: Μαυροκωστίδης Γρηγόρης, grimavro@yahoo.gr
ΗΠΕΙΡΟΣ, ΕΠΤΑΝΗΣΑ: Σταματέλου Νόνη, nonstam@hotmail.com
ΘΕΣΣΑΛΙΑ: Καζλάρη Πηγή, pikaz@otenet.gr
ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ: Παπασωτηρόπουλος Χριστόφορος, chirstofpapasotiropoulos@sch.gr

ΑΡΧΙΜ. ΧΕΡΟΥΒΕΙΜ ΜΑΛΙΣΙΑΝΟΣ: Ο ΕΥΡΩΠΑΙΟΣ ΚΑΙ Ο ΓΗΡΟΚΟΜΟΣ

- "Μετά πάσης μεγαλοπρεπείας ετελέσθη, υπό του Πανοσιολ. Αρχιμ. κ. Χερουβείμ Μαλισιάνου, Ιερατ. Προϊσταμένου, εν τη Βασιλική των Αγίων Ιωάννου και Παύλου εν Βενετία, η κηδεία του μεγάλου Μουσουργού Ίγκορ Στραβίνσκυ, ταφέντος εις το ημέτερον κοιμητήριον. Τόσον η κηδεία, όσον και η ταφή μετεδόθησαν, διά της τηλεοράσεως εις όλον τον κόσμον" (περιοδικό ΣΤΑΧΥΣ, Ι. Μητρόπολις Αυστρίας, Ιούνιος 1971 - Ιούνιος 1974 - τεύχος 28-39, σελ. 409, απ' όπου και η σχετική φωτογραφία). Ο Στραβίνσκυ πέθανε στις 6 Απριλίου 1971 στη Ν. Υόρκη και ετάφη, κατόπιν επιθυμίας του, στη Βενετία.
- "Την 10ην Αυγ. 1972, ο Ιερατ. Προϊστάμενος της Ελληνικής Κοινότητος, Πανοσιολ. Αρχιμ. κ. Χερουβείμ Μαλισιάνος, προέστη της εν τω ιστορικώ Ι. Ναώ του Αγίου Γεωργίου εν Βενετία, τελεσθείσης κηδείας της Πριγκιπίσσης Ασπασίας, χήρας του Βασιλέως των Ελλήνων Αλεξάνδρου"( ΣΤΑΧΥΣ, οπ.π.).
Και από την Βενετία και την Βιέννη όπου εκλήθη υπό του αειμνήστου Μητροπολίτου Χρυσοστόμου Τσίτερ, προκειμένου να αναλάβει καθήκοντα Πρωτοσυγκέλλου της Μητροπόλεως Αυστρίας (30.11.1973), στον Άγιο Αιμιλιανό του Λόφου Σκουζέ. Εκεί που είχα κι εγώ, ως φοιτητής, την τύχη να τον γνωρίσω και να μεταλάβω της αρχοντιάς και της πλατιάς πνευματικότητάς του.
Ο μακαριστός αρχιμανδρίτης Χερουβείμ Μαλισιάνος ήταν μια εξαιρετική φυσιογνωμία. Όμοιά της δε νομίζω ότι συναντά κανείς σήμερα.
Από την Ευρώπη στη Στέγη Κατακοίτων Γερόντων της Αρχιεπισκοπής, δίπλα στο Ναό του Αγίου Αιμιλιανού. Με πρωτοφανή αυταπάρνηση και υποδειγματική διακονία, την οποία απολάμβανε! Αφοσιώθηκε πλήρως στον συνοικιακό αυτό Ναό και τη Στέγη, λες και δεν πέρασε από την Ευρώπη. Είχε φυσικά σε κάθε κίνησή του την αύρα του κοσμοπολίτη, αλλά δουλειά! Ο Χερουβείμ Μαλισιάνος δεν έζησε ούτε λεπτό παρασιτικά, όπως κάμποσοι από τους κληρικούς που τυραννούν σήμερα την Εκκλησία. Ορκισμένος εχθρός της μιζέριας απήλαυσε την ιερωσύνη του και την όλη διακονία του, μακριά από φατρίες, σέκτες και θλιβερές μικρότητες. Ακολούθησε μέχρι τέλους την ιδιωτική οδό του. Έκατσε στην άκρη του, όπως θα λέγαμε, κι έκανε τη δουλειά του, προσφέροντας στην τρίτη ηλικία. Και ο Θεός τον αξίωσε να γηροκομηθεί στο έργο των χειρών του. Ένα με τους γέροντες που του εμπιστεύτηκε ο Θεός.
Διαβάστε, αγαπητοί συνοδίτες, στο amen.gr το σχετικό αφιέρωμα στον αείμνηστο Χερουβείμ Μαλισιάνο. Εδώ σταματώ γιατί ό,τι κι αν πω λίγο θα είναι...

ΣΤΗ ΜΟΝΗ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΡΟΔΙΑΣ ΚΟΝΤΑ ΣΤΟΝ ΥΓΡΟΤΟΠΟ

Η Μονή Ροδιάς ή Ροϊδιάς ή Ρόδο το Αμάραντο, κοντά στην Πρέβεζα, αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου, βρίσκεται στους πρόποδες της ΝΔ πλαγιάς του Μαυροβουνίου (υψ.329μ.), πάνω από τη ΒΑ όχθη της λιμνοθάλασσας της Ροδιάς και ανάμεσα στα χωριά Βίγλα - Στρογγυλή. Η Μονή Ροδιάς, κατά τον Μητροπολίτη 'Aρτας Σεραφείμ Ξενόπουλο ή Βυζάντιο, ιδρύθηκε το έτος 970, επί Αυτοκράτορα του Βυζαντίου Ιωάννη του Τσιμισκή και ανακαινίστηκε το 1860 από τον εκ Θεοδώριανων 'Aρτας ηγούμενό της Κωνστάντιο.

Από τη Μονή Ροδιάς σώζεται σήμερα μόνο το καθολικό της, σταυρεπίστεγη βασιλική με τρούλλο. Η είσοδος στην εκκλησία γίνεται από δύο πόρτες, που βρίσκονται η μία στη Δυτική πλευρά του πρόναου και η άλλη στην Νότια πλευρά του κυρίως ναού της. Το εσωτερικό του ναού είναι αγιογραφημένο από καλά σχετικά διατηρημένες αγιογραφίες, οι οποίες σύμφωνα με επιγραφή που υπάρχει πάνω από τη Ν. πόρτα του κυρίως ναού του, έγιναν το 1884 από τους Σαμαρινιώτες αγιογράφους Αθανάσιο, Γεώργιο και Βασίλειο.

Στις αγιογραφίες αυτές, καθαρά λαϊκής τέχνης, υπερισχύουν τα χρώματα, θαλασσί, καφέ και κόκκινο.
Δεν πρόκειται για αριστουργήματα, αγαπητοί συνοδίτες, αλλά αυτές οι λαϊκής τεχνοτροπίας εικόνες αποπνέουν μια γνησιότητα και μια αφτιασίδωτη πνευματικότητα. Eδώ καταλαβαίνει κανείς ότι η εικόνα είναι το βιβλίο των αγραμμάτων αλλά και η βίβλος των εγγραμμάτων.

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ Κ. ΤΣΟΚΛΗ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ

Ρεπορτάζ - φωτό: Νικόλαος Μαγγίνας

Ένα ολόκληρο κτίριο στην Κωνσταντινούπολη που φλέγεται. Περπατώντας μέσα θα έχει κανείς την αίσθηση ότι καίγεται. Μυθολογικοί ήρωες, που συναντούν ήρωες της ζωής μέσα από το φίλτρο της πρόσφατης επικαιρότητας των πυρκαγιών, το καλοκαίρι του 2007.
Ο Κώστας Τσόκλης συνεχίζει ακούραστα να εκφράζει τον εικαστικό του λόγο, αυτή τη φορά μέσα από την έκθεση “Η απρονοησία του Προμηθέα”, η οποία διοργανώνεται από την Istanbul 2010, European Capital of Culture, το Γενικό Προξενείο της Ελλάδος στην Κωνσταντινούπολη και το Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης.

Χθες πραγματοποιήθηκε στο Σισμανόγλειο συνέντευξη τύπου με αφορμή τα εγκαίνια της έκθεσης.

Ο Γενικός Πρόξενος της Ελλάδος στην Κωνσταντινούπολη Βασίλειος Μπορνόβας αφού καλωσόρισε τόν καλλιτέχνη και τους παρισταμένους επεσήμανε το γεγονός ότι με την παρουσία του Κ. Τσόκλη στο Σισμανόγλειο κορυφώνεται η συμμετοχή της Ελλάδος στα δρώμενα της Πόλης ως Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης και ότι η έκθεση αυτή αποτελεί την ουσιαστικότερη συμμετοχή της Ελλάδος.

Η έκθεση, με "αίμα και φωτιά", του Κώστα Τσόκλη προσδοκά να συμβάλλει σε ρόλο ειρηνικό και συμφιλίωσης μεταξύ ελλήνων και τούρκων. Οι αντιθέσεις αυτές της νέας εντυπωσιακής δημιουργίας του πολυτάλαντου καλλητέχνη, θα εγκαινιασθούν την Πέμπτη, ανήμερα του εορτασμού του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και της Εθνικής επετείου της 25ης Μαρτίου στο Σισμανόγλειο Μέγαρο του Γενικού Προξενείου της Ελλάδος, στην κεντρική λεωφόρο του ιστορικού Πέρα στην Κωνσταντινούπολη.
Ο διάσημος καλλητέχνης επιδιώκει το ''αίμα και η φωτιά" να διαδραματίσουν ρόλο κόκκινης οπτικής αγαλλίασης. Πιστεύει δε παράλληλα στην αποστολή της τέχνης, ως όπλο, στον ευγενή πόλεμο για τη λύτρωση του ανθρώπου.

Κατά τη Συνέντευξη Τύπου ο Κώστας Τσόκλης τόνισε:

Εκθέτοντας εδώ στην Πόλη άθελά μου, μοιραία θα έλεγα, οι ευθύνες μου αλλάζουν και η τέχνη μου προσπαθώντας να μην προδώσει την αυτονομία της, που με τόσο κόπο κερδήθηκε, πλουτίζεται και με άλλες προθέσεις. Θέλει να παίξει και αυτή ένα ρόλο συμφιλίωσης των δύο λαών μας ή εαν προτιμάτε να μετάσχει στην προσπάθεια διαλεύκανσης των λόγων που δημιούργησε αυτή την βαθιά παρεξήγηση που γέμισε πίκρα τις δύο κοινότητες τουρκική και ελληνική που έζησαν κάποτε αδελφικά σε αυτή την Πόλη και που δυστυχώς, κατ' επέκταση, εξακολουθεί να φαρμακώνει και να καταστρέφει οικονομικά τους δύο λαούς μας, πλουτίζοντας τους εμπόρους καταστροφικών όπλων, αυτούς δηλαδή που είναι έτσι ουσιαστικά οι πραγματικοί εχθροί όλων των λαών του κόσμου.

Δεν είμαι πολιτικός, ούτε δικαστής. Καλλιτέχνης είμαι. Δεν κρίνω. Διαπιστώνω, παρατηρώ και εμπνέομαι τόσο από το καλό όσο και από το κακό και δεν είμαι ο μόνος. Πόσα αριστουργήματα της τέχνης αλήθεια δεν είχαν σαν θέμα την καταστροφή τον πόλεμο την βία ή την δυστυχία.
Η τέχνη δεν χώρισε ποτέ τους λαούς και οι λαοί ποτέ δεν αρνήθηκαν να ξεδιψάσουν πίνοντας από πηγές αισθητικής που δεν ανάβρυζαν στην δικιά τους γη, που προέρχονταν από άλλους, κάποτε πολύ μακρινούς, τόπους και χρόνους, από άλλους πολιτισμούς, θα έλεγα από άλλους ανθρώπους, και αυτό ποτέ δεν τους έβλαψε, αντίθετα τους ώθησε να αναπτύξουν και την δικιά τους τέχνη, να πουν και το δικό τους αισθητικό λόγο και να μετάσχουν έτσι και αυτοί στην παγκόσμια πολιτιστική πυραμίδα.
Δεν ξέρω αν η τέχνη μου και το ταλέντο μου είναι σε θέση να αναλάβουν ένα τέτοιο δύσκολο, δημιουργικό όμως και ειρηνοποιό ρόλο, ξέρω όμως όπως όλοι ξέρουμε ότι και οι προθέσεις δικαιώνονται από το αποτέλεσμα, παραμένουν ωστόσο ιερές έστω και αν αποτυγχάνουν στο σκοπό τους. Όμως η προσπάθεια από μόνη της είναι μία πράξη που αξίζει τον έπαινο.
Ας μην απελπιζόμαστε. Η καχυποψία δεν είναι προνόμιο μόνο των δύο δικών μας λαών. Ανάλογα, και πολύ πιό βίαια, παραδείγματα βασανίζουν και εξαθλιώνουν ολόκληρη την ανθρωπότητα από γενέσεως κόσμου.
Τα δικά μας όπλα συμβίωσης στο δικό μας ευγενή πόλεμο που είναι η τέχνη, η οποία συνεχώς μάχεται και αναιρεί τον εαυτό της με τον ιερό σκοπό να λυτρώσει τους εκάστοτε συνανθρώπους της.
Η ευαισθησία μας ας προσπαθήσει να μετατρέψει το αίμα και τη φωτιά σε κόκκινη οπτική αγαλλίαση, τον πλούτο σε κοινωνική συνεισφορά, την φτώχεια και την εξαθλίωση εξευγενίζοντάς της σε πιθανές πηγές έμπνευσης, άρα σε λύτρωση, έστω και αν δεν γινόμαστε εύκολα κατανοητοί ή αν οι προσπάθειές μας παρεξηγούνται από τους ακραιφνείς της τέχνης.


Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, ο οποίος θα εγκαινιάσει την έκθεση την Πέμπτη, επισκέφθηκε το Σισμανόγλειο κατά τη διάρκεια των προετοιμασιών και συναντήθηκε με τον καλλιτέχνη Κ. Τσόκλη, με τον οποίο είχε εγκάρδια συνομιλία.

Την έκθεση θα συνοδεύει τρίγλωσσος κατάλογος (τουρκικά- αγγλικά- ελληνικά). Οι φωτογραφίες του καταλόγου είναι του Γιώργου Τριανταφύλλου και το video production και editing του Χρόνη Πεχλιβανίδη. Στην έκθεση συνέβαλαν, ο καθένας με τον τρόπο τους, οι: Χρόνης Πεχλιβανίδης, Φαίδων Περράκης, Μάκης Φάρος και Αντώνης Γκατζογιάννης και η εταιρεία TBB Productions από την Κωνσταντινούπολη.

Επιμελήτρια της έκθεσης είναι η Κατερίνα Κοσκινά και γενική συντονίστρια η Ελένη Τσόκλη.
Για την δημιουργία του καταλόγου συνέβαλαν με κείμενα η Κατερίνα Κοσκινά, η Beral Madra και ο Κώστας Τσόκλης.

Χορηγός της έκθεσης: LAVRENTIADIS GROUP OF COMPANIES

H ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΗΣ ΡΕΝΑΤΑΣ ΔΑΛΙΑΝΟΥΔΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΑΝΟ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙ

Απόψε στο Metropolis της Πανεπιστημίου στην Αθήνα για την παρουσίαση του βιβλίου της Ρενάτας Δ. Δαλιανούδη "Μάνος Χατζιδάκις και λαϊκή μουσική παράδοση. Από το δημοτικό και το ρεμπέτικο στο "έντεχνο" λαϊκό τραγούδι" (εκδ. Ελληνικά Πρόσωπα). δοση
Aπό τ» τραγούδι”
Το βιβλίο παρουσίασαν οι:
Μάρκος Δραγούμης, μουσικολόγος, υπεύθυνος του Κέντρου Μικρασιατικών Σπουδών-Μουσικού Λαογραφικού Αρχείου Μέλπως Μερλιέ
Καίτη Ρωμανού, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Μουσικολογίας, Παν/μίου Αθηνών
Δημήτρης Λέκκας, Δρ. Μουσικολογίας Παν/ μίου Αθηνών, Συνθέτης, Διδάσκων στο Ελληνικό Ανοιχτό Παν/μιο και
Γιώργος Τσάμπρας, ραδιοφωνικός παραγωγός.
Την εκδήλωση πλαισίωσαν με μουσικές του Μάνου Χατζιδάκι η Έλσα Κυλπάση (τραγούδι), Καθηγήτρια Πιάνου & Φωνητικής και η Ιωάννα Αβραάμ στο πιάνο.

Στην παρουσίαση προσήλθαν συνεργάτες και φίλοι του Μάνου Χατζιδάκι, όπως οι συνθέτες Θόδωρος Αντωνίου και Νίκος Κυπουργός (φωτό).

Η μονογραφία αυτή της Ρενάτας Δαλιανούδη, με αντικείμενο το έργο και τη σημαντική προσφορά του Μάνου Χατζιδάκι στον νεοελληνικό πολιτισμό του 20ού αιώνα, πραγματεύεται τη διαλεκτική σχέση του συνθέτη με την ελληνική λαϊκή μουσική παράδοση, εξετάζοντας τους βασικούς πυλώνες της λαϊκής δημιουργίας: δημοτικό, λαϊκό και ρεμπέτικο τραγούδι, κατά τη διάρκεια της 50ετούς δημιουργίας του Μάνου Χατζιδάκι στον κινηματογράφο, το θέατρο, το μπαλέτο και τους κύκλους τραγουδιών.

Το κενό που έρχεται να καλύψει στην αστική Εθνομουσικολογία και τη μουσική φιλολογία η παρούσα μονογραφία αφορά και στην αποτύπωση, με μεστό επιστημονικό κι εύληπτο λόγο, των χαρακτηριστικών του «έντεχνου λαϊκού» τραγουδιού και της σχέσης του με τον στίχο και τη χορευτική πράξη.
Παράλληλα, τοποθετώντας τον Μάνο Χατζιδάκι στο παγκόσμιο μουσικό γίγνεσθαι του 20ού αιώνα, συγκρίνονται για πρώτη φορά οι κοινωνικοπολιτικές συγκυρίες στην Ελλάδα, οι οποίες οδήγησαν στην αναγνώριση του ρεμπέτικου (αρχής γενομένης από τον Μάνο Χατζιδάκι), με εκείνες του εξωτερικού, οι οποίες οδήγησαν στην αναγνώριση και προβολή αντίστοιχων αστικολαϊκών ειδών σ’ Ευρώπη και Αμερική: flamenco, fado, tango, blues, jazz.